The Old Testament of the Holy Bible

ປະຖົມການ 1

ພຣະ​ເຈົ້າຊົງ​ສ້າງ​ໂລກ

1 ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເລີ້ມ​ຕົ້​ນນິລະ​ມິດ​ສ້າງ​ແຜ່ນ​ດິນ ແລະ​ສັພ​ສິ່ງ​ໃນ​ທ້ອງ​ຟ້າ​ນັ້ນ 2 ໂລກ​ບໍ່​ທັນ​ມີ​ຮູບ​ຮ່າງ​ເທື່ອ ຄວາມ​ມືດ​ຫຸ້ມ​ຫໍ່ ມະ​ຫາ​ສະ​ຫມຸດ​ອັນກ້​ວາງ​ໃຫຍ່ໄພ​ສານ ແລະ​ພ​ຣະ​ວິນ​ຍານ​ຂອງພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເວີ່ນວຽນ​ຢູ່​ເທິງນ້ຳ 3 ພຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງສັ່ງວ່າ, “ໃຫ້​ແສງ​ສວ່າງ​ເກີດ​ມີ​ຂຶ້ນ” ແສງ​ສວ່າງ​ກໍ​ມີ​ຂຶ້ນ 4 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ທອດ​ພ​ຣະ​ເນດ​ແສງ​ສວ່າງ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ພໍພ​ຣະ​ທັຍ 5 ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ຈຶ່ງ​ຊົງ​ແຍກ​ແສງ​ສວ່າງ​ອອກ​ຈາກ​ມືດ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງເອີ້ນ​ແສງ​ສວ່າງນັ້ນ​ວ່າ “ກາງ​ເວັນ” ແລະ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ມືດ​ນັ້ນ​ວ່າ “ກາງ​ຄືນ” ມື້​ຄືນ​ຜ່ານ​ໄປ​ແລະ​ມື້​ເຊົ້າ​ຕ່າວ​ມາ ​ແມ່ນ​ມື້​ທີ່ນຶ່ງ 6 ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ວ່າ “ໃຫ້​ມີ​ວົງ​ໂຄ້ງ​ແຍກ​ນ້ຳ​ອອກ​ຈາກ​ກັນ​ເປັນ​ສອງສ່ວນ 7 ຄື: ນ້ຳ​ຢູ່​ເທິງວົງ​ໂຄ້ງແລະ​ນ້ຳ​ຢູ່​ລຸ່ມ​ວົງ​ໂຄ້ງ” ແລ້ວ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ກໍ​ເກີດ​ມີ​ມາ 8 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຮັດ​ວົງ​ໂຄ້ງ ແລະ​ຊົງ​ເອີ້ນວົງ​ໂຄ້ງ​ນັ້ນ​ວ່າ “ຟ້າ” ມື້ຄືນ​ຜ່ານ​ໄປ​ແລະ​ມື້​ເຊົ້າ​ຕ່າວ​ມາ ແມ່ນ​ມື້​ທີ່​ສອງ 9 ຕໍ່​ມາອີກ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ວ່າ, “ໃຫ້​ນ້ຳ​ທີ່​ຢູ່​ລຸ່ມ​ທ້ອງ​ຟ້າ​ໂຮມ​ເຂົ້າ​ກັນ​ຢູ່​ບ່ອນ​ດຽວ​ ເພື່ອ​ໃຫ້​ມີ​ວັດ​ຖຸ​ແຫ້ງ​ປາ​ກົດ​ຂຶ້ນ” ແລ້ວ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ກໍ​ເກີດ​ມາ 10 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ວັດ​ຖຸ​ແຫ້ງ​ນັ້ນ​ວ່າ “ແຜ່ນ​ດິນ” ແລະ​ຊົງ​ນ້ຳ​ທີ່​ໂຮມ​ກັນ​ນັ້ນ​ວ່າ “ມະ​ຫາ​ສະ​ຫມຸດ” ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຊົມ​ສິ່ງ​ທີ່​ນີລະ​ມິດ​ສ້າງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ແລ້ວ​ນັ້ນ​ກໍ​ຊົງ​ພໍພ​ຣະ​ທັຍ 11 ຈຶ່ງ​ຊົງ​ສັ່ງ​ວ່າ, “ໃຫ້​ແຜ່ນ​ດິນ​ເກີດ​ພືດ​ທຸກ​ຊະນິດ ທັງ​ແນວ​ເປັນ​ເມັດ​ແລະ​ແນວ​ເປັນ​ຫມາກ” ແລ້ວ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ກໍ​ເກີດ​ມີ​ມາ 11 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພືດ​ທຸກ​ຊ​ະນິດຈຶ່ງ​ເກີດ​ມີ​ຂຶ້ນ​ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສັ່ງ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ທອດ​ພ​ຣະ​ເນດ​ສິ່ງ​ທີ່ຊົງ​ນິລະ​ມິດ​ສ້າງ​ກໍ​ຊົງ​ພໍ​ພ​ຣະ​ທັຍ 12 ມື້​ຄືນ​ຜ່ານ​ໄປ ​ແລະ​ມື້​ເຊົ້າ​ຕ່າວ​ມາ ແມ່ນ​ມື້​ທີ່​ສາມ 13 ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ວ່າ, “ໃຫ້​ມີ​ດວງ​ແຈ້ງ​ໃນ​ທ້ອງ​ຟ້າ ແຍ​ກ​ກາງ​ເວັນ​ແລະ​ກາງ​ຄືນ ແລະ​ໃຫ້​ກຳ​ນົດ​ເວ​ລາ​ຂອງ​ມື້ ຂອງ​ປີ ​ແລະ​ຂອງ​ຣະ​ດູ​ການ 14 ພ້ອມ​ທັງ​ສົ່ງ​ແສງ​ລົງ​ມາ​ເທິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ ແລ້ວ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ກໍ​ເກີດ​ມີ​ມາ 15 ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງສ້າງດວງແຈ້ງໃຫຍ່ສອງດວງ ຄື​ດວງ​ຕາ​ເວັນ ສຳ​ລັບ​ຄອບ​ຄອງ​ກາງ​ເວັນ ແລະ​ດວງ​ຈັນ​ສຳ​ລັບ​ຄອບ​ຄອງ​ກາງ​ຄືນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ຊົງສ້າງ​ຫມູ່​ດວງ​ດາວ​ຕ່າງໆອີກ 16 ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້ຕັ້ງ​ດວງ​ຕາ​ເວັນ ດວງ​ຈັນ ແລະ​ດວງ​ດາ​ວ​ຕ່າງໆ​ທີ່​ຢູ່​ເທິງ​ຟ້າໃຫ້​ສົ່ງ​ແສງ​ສວ່າງ​ລົງ​ມາ​ສູ່​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ 17 ເພື່ອ​ກໍາ​ນົດ​ກາງ​ເວັນ​ກາງ​ຄືນ ແລະ​ແຍກ​ແສງ​ສວ່າງ​ອອກ​ຈາກ​ມືດ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ທອດ​ພ​ຣະ​ເນດ​ສິ່ງ​ທີ່​ນິລະ​ມິດ​ກໍ​ຊົງ​ພໍ​ພ​ຣະ​ທັຍ 18 ມື້​ຄືນ​ຜ່ານ​ໄປ ​ແລະ​ມື້​ເຊົ້າ​ຕ່າວ​ມາ ແມ່ນ​ມື້​ທີ່​ສີ່ 19 ແລ້ວ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສັ່ງ​ວ່າ, “ໃຫ້​ສັດ​ຫລາຍ​ແນວ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ນ້ຳ​ແລະ​ໃຫ້​ມີ​ນົກ​ບິນໄປ​ມາ​ໃນ​ທ້ອງ​ຟ້າ​ອາ​ກາດ” ແລ້ວ​ກໍ​ໄດ້​ເປັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ 20 ສະ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ນິ​ລະ​ມິດ​ສ້າງ​ສັດ​ທະ​ເລ​ຂະ​ຫນາດ​ໃຫຍ່​ແລະ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີວິິດ​ທຸກ​ຊະ​ນິດ​ເກີດຂຶ້ນມ​າ​ໃນ​ນ້ຳ ແລະ​ຊົງ​ສ້າງນົກ​ທຸກ​ຊະ​ນິດ​ໃນ​ທ້ອງ​ຟ້າ​ອາກາດ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ທອ​ດ​ພ​ຣະ​ເນດ​ສິ່ງ​ທີ່​ນິລະ​ມິດ​ສ້າງ​ກໍ​ຊົງ​ພໍ​ພ​ຣະ​ທັຍ 21 ແລ້ວ​ຊົງ​ອວຍ​ພ​ອນ​ແກ່​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ອອກ​ແມ່​ແຜ່​ລູກ​ໃຫ້​ເຕັມ​ມະ​ຫາ​ສະ​ຫມຸດ ແລະ​ໃຫ້​ມີ​ຝູງ​ນົກ​ແຜ່​ຜາຍ​ຂະ​ຫຍາຍ​ພັນ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ​ເທິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ” 22 ມື້​ຄືນ​ຜ່ານ​ໄປ​ ແລະ​ມື້​ເຊົ້າ​ຕ່າວ​ມາ ແມ່ນ​ມື້​ທີ່​ຫ້າ 23 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ອີກວ່າ, “ໃຫ້​ສັດ​ຕ່າງ​ຄື​ສັດ​ບ້ານ ​ສັດ​ປ່າ ​ແ​ລະ​ສັດ​ເລືອ​ຄານ​ເກີດ​ມີ​ຂຶ້ນ​ທົ່ວ​ໂລກ” ແລ້ວ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ກໍ​ເກີດ​ມີ​ມາ 24 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ນິລະ​ມິດ​ສ້າງ​ສັດ​ບ້ານ ສັດ​ປ່າ ແລະ​ສັດ​ເລືອ​ຄານ​ທຸກ​ຊະ​ນິດ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ທອດ​ພ​ຣະ​ເນດ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ ກໍ​ຊົງ​ພໍ​ພ​ຣະ​ທັຍ 25 ຄັນ​ແລ້ວ ພ​ຣະເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້​ເຮົາ​ຈະ​ສ້າງ​ມະ​ນຸດ​ໃຫ້​ມີ​ຮູບ​ຮ່າງ​ຄ້າຍ​ຄື​ເຮົາ​ເອງ ເຂົາ​ຈະ​ມີ​ອຳ​ນາດ​ເຫນືອກວ່າ​ປາ ນົກ ສັດ​ປ່າ ແລະ​ສັດ​ເລືອ​ຄານ​ຕ່າງໆ” 26 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້​າຈຶ່ງ​ຊົງ​ສ້າງ​ມະ​ນຸດ ໃຫ້​ມີ​ຮູບ​ຮ່າງ​ຄ້າຍ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ພ​ຣະ​ອົງ ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ສ້າງ​ຊາຍ​ແລະ​ຍິງ 27 ຄັ​ນ​ສ້າງ​ແລ້ວ​ກໍ​ຊົງ​ອວຍ​ພ​ອນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຂົາ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ມີ​ລູກ​ເຕົ້າ​ໃຫ້​ມາກ​ຫລາຍ ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ມີ​ຢູ່​ທົ່ວ​ທຸກ​ແຫ່ງ​ເພື່ອ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ໂລກ​ເຮົາ ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ມີ​ອຳ​ນາດ​ເຫນືອ​ກວ່າ​ປາ ນົກ ສັດ​ປ່າ ແລະ​ສັດ​ເລືອ​ຄານ​ທຸກ​ຊະນິດ” 28 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ສຳ​ລັບ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເຮົາ​ໄດ້​ໃຫ້​ພືດ ແລະ​ຫມາກ​ໄມ້​ທຸກ​ຊະ​ນິດ​ເປັນ​ອາຫານ 29 ແຕ່​ສຳ​ລັບ​ສັດ​ປ່າ ສັດ​ເລືອ​ຄານ ແລະ​ຝູງ​ນົກ​ນັ້ນ​ເຮົາ​ໄດ້​ໃຫ້​ຫຍ້າ​ເປັນ​ອາ​ຫານ” ແລ້ວ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ກໍ​ເກີດ​ມີ​ມາ 30 ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ທອດ​ພ​ຣະ​ເນດ​ສັ​ພ​​ສິ່ງ​ທີ່​ຊົງ​ນິລະ​ມິດ​ສ້າງ ກໍ​ຊົງ​ພໍ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຫ​ລາຍ ມື້​ຄືນ​ຜ່ານ​ໄປ​ມື້​ເຊົ້າ​ຕ່າວ​ມາ ແມ່ນ​ມື້​ທີ່​ຫົກ

ປະຖົມການ 2

1 ດັ່ງ​ນັ້ນ ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ ທ້ອງ​ຟ້າ ສັ​ພ​ສິ່ງ​ໃນ​ໂລກ ແລະ​ໃນ​ທ້ອງ​ຟ້າ​ກໍ​ສຳ​ເຣັດ​ເສັດ​ສິ້ນ 2 ໃນ​ມື້​ທີ່​ເຈັດ ສັພ​ສິ່ງ​ກໍ​ສຳ​ເຣັດ​ຫມົດ​ແລ້ວ ໃນ​ວັນ​ນີ້ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ພັກ​ຜ່ອນ ແລະ​ຢຸດ​ກິ​ຈການ​ທັງ​ປວງ 3 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ແກ່​ມື້​ທີ່​ເຈັດ ແລ້ວ​ຕັ້ງ​ເປັນ​ວັນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ ເພາະ​ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ​ການ​ນິ​ລະ​ມິດ​ສ້າງ​ກໍ​ສຳ​ເຣັດ​ຫມົດ​ແລ້ວ ແລະ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຢຸດ​ກິ​ຈ​ການ​ທັງ​ປວງກົກ​ເຄົ້າ​ຂອງ​ແຜ່ນ​ດິນ 4 ເຣື່ອງ​ຟ້າ​ສວັນ​ແລະ​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ສ້າງ​ມີ​ດັ່ງ​ນີ້

ມະ​ນຸດ​ໃນ​ສວນ​ເອ​ເດັນ

ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຊົງ​ສ້າງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ ແລະ​ທ້ອງ​ຟ້າສຳ​ເຣັດ​ແລ້ວ 5 ຕົ້ນ​ໄມ້​ກໍ່​ຫຍ້າ​ກໍ​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ມີ​ເລີຍ ເພາະ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ທຳໃຫ້​ຝົນ​ຕົກ ແລະ​ບໍ່​ມີ​ຄົນ​ທຳ​ມາ​ຫາ​ກິນ​ເທິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ​ເທື່ອ 6 ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ຈະ​ບໍ່​ມີ​ຝົນ​ຕົກ​ກໍ​ດີ ກໍ​ຍັງ​ມີ​ອາຍ​ນ້ຳ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ດິນ ເພື່ອ​ທຳໃຫ້​ພື້ນ​ດິນ​ເກີດ​ຄວາມ​ຊຸ່ມ​ຊື່ນ​ທົ່​ວ​ໄປ 7 ເມື່ອ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ເອົາ​ດິນ​ມາ​ປັ້ນ​ເປັນຮູບ​ຄົນ​ແລ້ວ​ເປົ່າ​ລົມ​ຫາຍ​ໃຈ​ໃສ່​ຮູ​ດັງ​ໃຫ້​ມີ​ຊິ​ວິດ ຮູບ​ປັ້ນ​ນັ້ນ​ກໍ​ກັບ​ກາຍ​ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຈິດ​ໃຈ 8 ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສ້າງ​ສວນ​ຂຶ້ນ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ ໃນ​ເອເດນ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ ເມື່ອ​ສ້າງ​ແລ້ວ​ກໍ​ຊົງ​ເອົາ​ຄົນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ປັ້ນ​ນັ້ນ​ມາ​ອາໄສ​ຢູ່ 9 ໃນ​ສວນ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໄດ້​ນິລະ​ມິດໃຫ້ກົກ​ໄມ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ ຊຶ່ງ​ມີ​ໃບ​ຂຽວ​ງາມ​ດີ​ ແລະ​ຜົນ​ລະ​ໄມ້​ກໍ​ເປັນ​ຫນ້າ​ຢາກ​ກິນ ໃນ​ກາງສວນ​ມີ​ຕົ້ນ​ໄມ້​ພິເສດ​ຢູ່​ສອງ​ຕົ້ນ ຄື​ຕົ້ນ​ໄມ້​ທີ່​ໃຫ້​ມີ​ຊິ​ວິດ ​ແລະ​ຕົ້ນ​ໄມ້​ທີ່​ໃຫ້​ຮູ້​ຈັກ​ຄວາມ​ດີ​ ແລະ​ຄວາມ​ຊົ່ວ 10 ນອກ​ນີ້ ຍັງ​ມີ​ແມ່​ນ້ຳ​ສາຍ​ນຶ່ງ​ໄຫ​ລ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ເດນ​ມາ​ຊຸບ​ລ້ຽງ​ສວນ​ນີ້ ແມ່​ນ້ຳ​ນີ້​ແບ່ງ​ອອກ​ເປັນສີ່​ສາຍ 11 ສາຍ​ທີ່​ນຶ່ງ​ຊື່​ວ່າ ປິໂຊນ ຊຶ່ງ​ໄຫລ​ອ້ອມ​ປະ​ເທດ​ຮາ​ວິລາ ທີ່​ນັ້ນ​ມີ​ແຮ່​ທອງ​ຄໍາ 12 ໃນ​ປະ​ເທດນີ້ມີ​ບໍ່​ຄຳ​ຊັ້ນ​ດີ ມີ​ແກ້ວ​ປະ​ເສີດ​ໂມ​ລາ ແລະ​ຕົ້ນ​ຢາງ​ຫອມ​ທີ່​ມີ​ຄ່າ 13 ສາຍ​ທີ່​ສອງ​ຊື່​ວ່າ ກິ​ໂຮນ ຊື່ງ​ໄຫລ​ອ້ອມ​ປະ​ເທດ​ກູ​ຊ 14 ສາຍ​ທີ່​ສາມ​ຊື່​ວ່າ ຕິກ​ຣິສ ຊື່ງ​ໄຫລ​ຜ່ານ​ປະ​ເທດ​ອັສຊີ​ເຣັຽ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ ແລະ​ສາຍ​ທີ່​ສີ່​ຊື່​ວ່າ ເອີ​ຟ​ຣາດ 15 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເອົາ​ຄົນທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ສ້າງ​ນັ້ນ ມາ​ເຝົ້າ​ຮັກ​ສາ​ແລະ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ສວນ 16 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສັ່ງ​ແກ່​ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ວ່າ, “ຫມາກ​ໄມ້​ທຸກໆ​ກົກ​ໃນ​ສວນ​ນີ້ເຈົ້​າ​ກິນ​ໄດ້​ຫມົດ 17 ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ກົກ​ທີ່​ໃຫ້​ຮູ້​ຈັກ​ຄວາມ​ດີ​ ແລະ​ຄວາມ​ຊົ່ວ ເຈົ້າ​ຢ່າ​ກິນ ຖ້າ​ເຈົ້​າ​ຂືນ​ກິນ​ຫມາກ​ໄມ້​ໃນ​ກົກ​ນີ້ ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເຖິງ​ແກ່​ຄວາມ​ຕາຍ” 18 ພ​ຣະ​ຜູ້ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່​າວ​ອີກວ່າ, “ບໍ່​ເປັນ​ການ​ສົມ​ຄວນ​ທີ່​ໃຫ້​ຜູ້​ຊາຍ​ຢູ່​ໂດດ​ດ່ຽວເຊັ່ນ​ນີ້ ເຮົາ​ຄວນ​ຫາ​ຜູ້​ຊົດ​ຊ່ອຍ​ທີ່​ເຫມາະ​ສົມ​ໃຫ້​ເຂົາ” 19 ຄັນ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງເອົາ​ຂີ້​ດິນ​ປັ້ນ​ເປັນ​ສັດ ແລະ​ນົກ​ຕ່າງໆ ແລ້ວ​ເອົາ​ສັດ ແລະ​ນົກ​ທີ່​ປັ້ນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຊາຍ​ຜູ້​ຮັກ​ສາ​ສວນ​ເບິ່ງ ເພື່ອ​ຢາກ​ຮູ້ວ່າ​ເຂົາ​ຈະ​ໃສ່ຊື່​ຫຍັງໃຫ້ ຄັນ​ແລ້ວ​ຊື່​ທີ່​ເຂົາ​ຕັ້ງ​ໃຫ້​ນັ້ນ​ກໍ​ເປັນ​ຊື່​ຂອງ​ສັດ​ຕ່າງໆ​ຕໍ່ໆ​ມາ 20 ຫລັງ​ຈາກ​ຜູ້​ຊາຍ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຊື່​ໃຫ້​ສັດ​ຕ່າງໆ​ແລ້ວ ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ກໍ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ຜູ້​ຊົດ​ຊ່ອຍ​ເຂົາ​ຫຍັງ​ຫມົດ 21 ເມື່ອ​ເປັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ຊາ​ຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ນອນ​ຫລັບ​ສນິດ ໃນ​ຂ​ນະ​ນອນ​ຫລັບ​ຢູ່ນັ້ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ເອົາ​ກະ​ດູກ​ຂ້າງ​ຊີກ​ນຶ່ງ​ຂອງ​ເຂົາອອກ​ມາ ແລ້ວ​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ເນື້ອ​ຫນັງ​ຈອດ​ຕິດ​ກັນ​ດັ່ງ​ເດີມ 22 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ເອົາ​ກະ​ດູກ​ຂ້າງນັ້ນ​ມາ​ສ້າງ​ເປັນ​ຜູ້​ຍິງ ເມື່ອ​ສ້າງແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ຊົງ​ມອບ​ຍິງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຂົາ 23 ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ໃນ​ທີ່​ສຸດ ນີ້​ເດ ຜູ້​ຊຶ່ງ​ມີ​ຮູບ​ຮ່າງ​ຄື​ເຮົາ ກະ​ດູກ​ຂອງ​ນາງ ມ​າ​ຈາກ​ກະ​ດູກ​ຂອງ​ເຮົາ ເນື້ອ​ຫນັງ​ຂອງ​ນາງ ມາ​ຈາກ​ເນື້ອ​ຫນັງ​ຂອງ​ເຮົາ ນາງ​ຊື່​ວ່າ ຜູ້​ຍິງ ເພາະ​ນາງ​ມາ​ຈາກ​ຜູ້​ຊາຍ” 24 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ຜູ້​ຊາຍ​ຈຶ່ງ​ຕ້ອງ​ລາ​ຈາກ​ບິ​ດາ​ມານ​ດາຂອງ​ຕົນໄປ​ຕິດ​ພັນ​ຢູ່​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາ ແລ້ວ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ຄົນຄົນ​ດຽວ​ກັນ 25 ຜູ້​ຊາ​ຍ​ແລະ​ຜູ້​ຍິງ​ນັ້ນ​ເປືອຍ​ກາຍ​ຢູ່ ໂດຍ​ບໍ່​ຮູ້​ສຶກ​ລະ​ອາຍ​ກັນ​ເລີຍ

ປະຖົມການ 3

ມະ​ນຸດ​ຕົກ​ຢູ່​ໃນ​ຄວາມ​ບາບ

1 ງູ​ເປັນ​ສັດ​ທີ່​ຫລັກ​ແຫລມກວ່າ​ສັດ​ທັງ​ຫລາຍ ທີ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ສ້າງ​ໄວ້ ງູ​ໄດ້​ຖາມ​ຜູ້​ຍິງວ່າ, “ຈິງ​ຫລື ທີ່ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຫ້າມ​ບໍ່​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ກິນ​ຫມາກ​ໄມ້​ໃນ​ສວນ​ນີ້?” 2 ຜູ້​ຍິງ​ນັ້ນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຫມາກ​ໄມ້​ທຸກໆ​ກົກ​ໃນ​ສວນ​ນີ້ ພວກ​ເຮົາ​ກິນ​ໄດ້ 3 ​ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ຫມາກ​ໄມ້​ໃນ​ກົກ​ທີ່​ຢູ່​ກາງ​ສວນ​ນັ້ນ ເພາະພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ບອກ​ບໍ່​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ກິນ ຫລື​ກະ​ທັ່ງ​ແຕະ​ຕ້ອງ​ເປັນເດັດ​ຂາດ ຖ້າ​ພວກ​ເຮົາ​ຂືນ​ກິນພ​ວກ​ເຮົາ​ຕ້ອງ​ຕາຍ” 4 ງູ​ຈິ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ບໍ່​ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ, ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ຕາຍດອກ 5 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ກໍ​ເພາະ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຮູ້​ດີ​ວ່າ ເມື່ອ​ໃດ​ເຈົ້າ​ກິນຫມາກ​ໄມ້​ນັ້ນ ເຈົ້າ​ຈະ​ຮູ້​ແຈ້ງ​ເຫັນ​ຈິງ​ກັບ​ຈະ​ຮູ້​ການ​ດີ ແລະ​ການ​ຊົ່ວ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ພ​ຣະ​ອົງ” 6 ຜູ້​ຍິງ​ເຫັນ​ວ່າ​ຫມາກ​ໄມ້​ໃນ​ກົກ​ນັ້ນ​ຊ່າງ​ງາມ​ ແລະ​ເປັນ​ຫນ້າ​ຢາກ​ກິນ​ອີ່​ຫລີ ນອກ​ນີ້​ນາງ​ຍັງ​ຄິດ​ວ່າ​ຈະ​ມີ​ສະ​ຕິປັນ​ຍາ​ອີກ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ນາງ​ຈຶ່ງ​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ​ປິດ​ເອົາ​ຫມາກ​ໄມ້​ແລ້ວ​ກິນ 7 ຄັນ​ແລ້ວ ຈຶ່ງ​ເອົາ​ຫມາກ​ໄມ້​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຜົວ​ນາງ​ກິນ​ນຳ ຫລັງ​ຈາກ​ກິນ​ຫມາກ​ໄມ້​ແລ້ວ ໃນ​ທັນ​ໃດ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຮູ້​ແຈ້ງ​ເຫັນ​ຈິງ ເພາະ​ສະ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຮູ້​ວ່າ ພວກ​ຕົນ​ກໍາ​ລັງ​ເປືອຍ​ກາຍ​ຢູ່ ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ເອົາ​ໃບ​ໄມ້​ມາຫຍິບ​ເຂົ້າ​ກັນ​ທຳເປັ​ນ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ 8 ໃນ​ຄືນ​ວັນ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຍ່າງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໃນ​ສວນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ຫລົບ​ລີ້​ຊ່ອນ​ຢູ່​ໃນ​ຖ້າມ​ກາງ​ກົກ​ໄມ້ 9 ແຕ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ເອີ້ນ​ຫາ​ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ຢູ່​ໃສ?” 10 ເຂົາຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຍ່າງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໃນ​ສວນ ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຢ້ານ​ຈຶ່ງ​ຫລົ​ບ​ລີ້​ຊ່ອນ​ຕົວ​ຢູ່ເພາະ​ວ່າ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງກຳ​ລັງ​ເປືອຍ​ກາຍ” 11 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ວ່າ, “ໃຜ​ບອກວ່າ​ເຈົ້າ​ເປືອຍ​ກາຍ ບໍ່​ແມ່ນ​ເຈົ້າ​ກິນ​ຫມາກ​ໄມ້​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ຫ້າມ​ນັ້ນ​ຫລື?” 12 ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ໂດຍ, ແມ່ນ​ຜູ້​ຍິງ​ທີ່ພ​ຣະ​ອົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ນັ້ນ​ເອົາ​ຫມາ​ກ​ໄມ້​ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກິນ” 13 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຖາມ​ຜູ້​ຍິງ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້​າ​ຈຶ່ງ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ” ນາງ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ງູ​ໄດ້​ຍົວະ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກິນ” 14 ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ງູວ່າ, “ດ້ວຍ​ເຫດ​ວ່າ​ ເຈົ້າໄດ້​ຫລອກ​ລວງ​ຜູ້​ຍິງ​ນັ້ນ ແມ່ນ​ເຈົ້າ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ສາບ​ແຊ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ສັດ​ທັງ​ປວງ ແຕ່​ບັດ​ນີ້ໄປ ເຈົ້າ​ຈະ​ລີ​ເລືອ​ດ້ວຍ​ທ້ອງ ແລະ​ຈະ​ເອົາ​ຂີ້​ດິນ​ເປັນ​ອາ​ຫານ 15 ເຈົ້າ​ກັບ​ແມ່​ຍິງ​ຈະ​ຕ້ອງ​ກຽດ​ຊັງ​ກັນ ມະ​ນຸດ​ແລະ​ງູ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັ​ນ​ສັດ​ຕ​ຣູ​ກັນ ມະ​ນຸດ​ຈະ​ພ​ຍາ​ຍາມ​ຢຽບ​ຫົວ​ເຈົ້າໃຫ້​ແຕກ ແລະ​ເຈົ້າກໍ​ຈະ​ພຍາ​ຍາມ​ຕອດ​ສົ້ນ​ຫນ່ອງ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ” 16 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ຜູ້​ຍິງ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ເຣົາ​ຈະ​ເພີ້ມ​ຄວາມ​ຫຍຸ້ງ​ຍາກ​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້​າ​ເວ​ລາ​ມີ​ທ້ອງ ແລະ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຄອດ​ບຸດ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ເຈັບ​ປວດ ເຖິງ​ປານ​ນັ້ນ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຍັງ​ຢາກ​ໄດ້​ຜົວ​ຢູ່ ແລະ​ຜົວ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ນາຍ​ປົກ​ຄອງ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ເຈົ້າ” 17 ຄັນ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ອາດາມ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຊື່ອ​ຟັງ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ເຈົ້າ ເຈົ້​າ​ກິນ​ຫມາກ​ໄມ້​ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ຫ້າມ ຍ້ອນ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ມາ​ນັ້ນ ຂີ້​ດິນ​ຈະ​ຖືກ​ສາບ​ແຊ່ງ ກ່ອນ​ຈະ​ໄດ້​ອາ​ຫານ​ມາ​ລ້ຽງ​ຊີບ ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເຮັດ​ວຽກ​ຢ່າງຫນັກ ຂຸດ​ດິນ​ຟັນ​ໄມ້​ຈົນ​ຫນ້າ​ແຫລ້​ຫນ້າ​ກ່ຳ​ເທົ່າ​ສ້ຽງ​ຊີ​ວິດ 18 ກົກ​ໄມ້​ແລະ​ພືດ​ຕ່າງໆ​ທີ່​ມີ​ຫນາມ​ຈະ​ເກີ​ດຂຶ້ນ​ສຳ​ລັບ​ເຈົ້າ ແລະ​ຈະ​ກິນ​ພືດ​ນັ້ນ​ເປັນ​ອາ​ຫານ 19 ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຫາ​ລ້ຽງ​ຊີບ​ດ້ວຍ​ເຫື່ອ​ໄຫລ​ໄຄ​ຍ້ອຍ ຈົນ​ກວ່າ​ເຈົ້າ​ຈະ​ສິ້ນ​ຊີ​ວິດ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ສູ່​ດິນ​ບ່ອນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ມາ ເຈົ້າ​ມາ​ແຕ່​ດິນ ເຈົ້​າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ກັບ​ໄປ​ໃນ​ດິນ​ອີກ” 20 ອາດາມ​ໃສ່​ຊື່​ໃຫ້​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ເຂົາ​ວ່າ “ເອ​ວາ” ຊຶ່ງ​ມີ​ຄວາມ​ຫມາຍ​ວ່າ ນາງ​ເປັນ​ມານ​ດາຂອງມ​ະ​ນຸດ​ທັງ​ປວງ 21 ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ເສື້ອ​ທີ່​ທຳ​ດ້ວຍ​ຫນັງ​ສັດໃຫ້​ອາດາມ ແລະ​ເມັຽຂອງເຂົາ​ນຸ່ງ​ຫົ່ມ

ອາດາມ​ແລະ​ເອ​ວາ​ຖືກ​ໄລ່​ອອກ​ຈາກ​ສວນ

22 ຫລັງ​ຈາ​ກ​ນັ້ນ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ມະ​ນຸດ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ຮູ້​ຈັກ​ການ​ດີ ​ແລະ​ການ​ຊົ່ວ ເຂົາ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ກິນ​ຫມາກ​ໄມ້​ທີ່​ໃຫ້​ມີ​ຊີ​ວິດຕ​ລອດ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ​ອີກ” 23 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຂັບ​ໄລ່​ເຂົາ​ອອກ​ຈາກ​ສວນ​ເອເດນ ໃຫ້​ເຮັດ​ວຽກ​ຂຸດ​ດິນ​ຟັນ​ໄມ້ ແລະ​ທຳ​ມາ​ຫາ​ກິນ​ໃນ​ດິນ​ບ່ອນ​ທີ່​ກຳ​ເນີດ​ມາ 24 ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຂັບ​ໄລ່​ມະ​ນຸດ​ອອກ​ຈາກ​ສວນ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ແຕ່​ງຕັ້ງ​ເທວະ​ດາ ເຊ​ຣູ​ບິມ ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ສວນ ແລະ​ດາບ​ທີ່​ມີ​ແສງ​ໄຟ​ແກວ່ງ​ໄປ​ທົ່ວ​ທຸກ​ທິດ ເພື່ອ​ປ້ອງ​ກັນ​ບໍ່​ໃຫ້​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຜູ້​ໃດ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃກ້​ກົກ​ໄມ້​ທີ່​ໃຫ້​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຕ​ລອດ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ​ນັ້ນ

ປະຖົມການ 4

ກາ​ອິນ​ ແລະ​ອາ​ເບນ

1 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ອາ​ດາມ​ໄດ້​ສົມ​ສູ່​ຮ່ວມ​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ຕົນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ຖື​ພາ​ແລ້ວ​ໄດ້​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ ນາງ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງໄດ້​ບຸດ​ຊາຍ​ຍ້ອນ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ຊົດ​ຊ່ອຍ” 2 ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ຕັ້ງ​ຊື່​ໃຫ້​ເດັກ​ນ້ອຍ​ວ່າ ກາ​ອິນ ຕໍ່​ມາ​ນາງ​ໄດ້​ບຸດ​ຊາຍ​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່​ວ່າ ອາ​ເບນ ຊຶ່ງມີ​ອາ​ຊີບ​ເປັນ​ຜູ້​ລ້ຽງ​ແກະ ສ່ວນ​ກາ​ອິນ​ເປັນ​ພໍ່​ນາ 3 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ​ວັນ​ນຶ່ງ ກາ​ອິນ​ກໍ​ເອົາ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ມາ​ຖວາຍ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ 4 ສ່ວນ​ອາ​ເບນ​ກໍ​ເອົາ​ສັດ​ເກີດ​ແຕ່​ຫົວ​ປີ​ທີ່​ຕຸ້ຍ​ພີ​ດີ​ງາມ​ໃນ​ຝູງ​ສັດ​ມາ​ຂ້າ ແລ້ວ​ເອົາ​ເນື້ອ​ສ່ວນ​ທີ່​ດີໆ​ມາ​ຖວາຍແກ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ພໍ​ພຣະ​ທັຍ​ໃນ​ການ​ກະ​ທຳ​ຂອງ​ອາ​ເບນ 5 ສ່ວນ​ການ​ຖວາຍ​ຂອງ​ກາ​ອິນ​ນັ້ນ​ບໍ່​ເປັນ​ທີ່​ຊອບ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເລີຍ ກາ​ອິນ​ຈຶ່ງ​ຄຽດ​ແຄ້ນ ແລະ​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ບໍ່​ພໍ​ໃຈ 6 ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຫັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຖາມ​ການ​ອິນ​ວ່າ, “ກາ​ອິນ​ເອີຍ ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຄຽດ​ແຄ້ນ​ ແລະ​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຄວ​າມ​ບໍ່​ພໍ​ໃຈ? 7 ຖ້າ​ເຈົ້າ​ກະ​ທຳ​ດີ ເຈົ້າ​ຄວນ​ເງີຍ​ຫນ້າ​ຂຶ້ນ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຍີ້ມ​ແຍ້ມ​ ແຕ່​ດ້ວຍ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ກະ​ທຳ​ຊົ່ວ ຄວາມ​ຊົ່ວ​ກໍ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ສັດ​ຮ້າຍ​ທີ່​ກຳ​ລັງ​ລໍ​ຄອຍ​ຖ້າ​ຄຸບ​ເຈົ້າ ມັນ​ຕ້ອງ​ຄຸບ​ກິນ​ເຈົ້າ ແຕ່​ເຈົ້າ​ຄວນ​ເອົາ​ຊ​ະນະ​ມັນ​ໄດ້” 8 ຕໍ່​ມາ ກາ​ອິນ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ອາ​ເບນ​ຜູ້​ເປັນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ວ່າ, “ເຮົາ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ຍ່າງ​ຫລິ້ນ​ໃນ​ທົ່ງ​ນາ​ເທາະ” ເມື່ອ​ສອງ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ ອອ​ກໄປ​ເຖິງ​ທົ່ງ​ນາ​ແລ້ວ ກາ​ອິນ​ຜູ້​ເປັນ​ອ້າຍ​ກໍ​ປ້ຳ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ລົງ​ດິນ​ແລ້ວ​ຂ້າ​ຖິ້ມ 9 ເມື່ອ​ເປັນ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຖາມ​ກາ​ອິນ​ວ່າ, “ກາ​ອິນ​ເອີຍ ນ້ອງ​ຊາຍ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ໃສ?” ເຂົາ​ໄດ້​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ ຫລື​ວ່າ​ພ​ຣະອົງ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງເປັນ​ຜູ້​ຮັກ​ສາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງຊັ້ນ​ບໍ່?” 10 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຖາມ​ອີກວ່າ, “ກາ​ອິນ ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ທຳ​ເຣື່ອງ​ໂຫດ​ຮ້າຍ​ເຊັ່ນ​ນີ້? ນ້ອງ​ຊາຍ​ເຈົ້າ​ນອນ​ເລືອດ​ອາບ​ຕົວ​ຢູ່​ໃນ​ທົ່ງ​ນາ ກິ່ນ​ເລືອດ​ຂອງ​ເຂົາຂຶ້ນ​ມາ​ຫາ​ເຮົາ​ເຫມືອນ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ແກ້​ແຄ້ນ 11 ເຈົ້າ​ຈະ​ຖືກ​ດ່າ ຖືກ​ສາບ​ແຊ່ງ ແລະ​ຖືກ​ເນ​ຣະ​ເທດ​ອອກ​ຈາກ​ທົ່ງ​ນາ​ບ່ອນ​ຊຶ່ງ​ດູດ​ກິນ​ເລືອດຂອງ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຂ້າ 12 ຖ້າ​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ໄຮ່​ທຳ​ນາ​ດິນ​ນັ້ນ​ຈະ​ບໍ່​ນຳ​ຄວາມ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ມາ​ໃຫ້ ເຈົ້​າ​ຈະ​ເປັນ​ຄົນ​ບໍ່​ມີ​ຫລັກ​ແຫລ່ງ​ຈະ​ຊັດ​ເຊ​ພະ​ເນ​ຈອນ​ໄປ​ໃນ​ໂລກ​ນີ້” 13 ກາ​ອິນ​ຈຶ່ງ​ກາບ​ທູນ​ຂໍ​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ໂທດ​ນີ້ຫນັກ​ຫລາຍ​ເກີນກວ່າ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງຈະ​ທົນ​ໄດ້ 14 ພ​ຣະ​ອົງ​ໄລ່​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໃຫ້​ຫນີຈາກ​ທີ່​ທຳ​ມາ​ຫາກິນ​ແລະ​ຈາກ​ພ​ຣະ​ພັກ​ຂ​ອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງບໍ່​ມີ​ທີ່​ພັກ​ອາ​ໄສ ແລະ​ໃຫ້​ຫອບ​ໄປ​ໃນ​ໂລກ​ນີ້ ຖ້າ​ໃຜ​ພົບ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງກໍ​ຈະ​ຂ້າ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ເສັຽ” 15 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຕອບ​ກາ​ອິນ​ວ່າ, “ບໍ່​ດອກ, ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ຂ້າ​ເຈົ້າ ຜູ້​ນັ້ນ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ໂທດ​ເຈັດ​ເທົ່າ” ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ທຳ​ເຄື່ອງ​ຫມາຍ​ໄວ້​ໃນ​ຕົວ​ກາ​ອິນ​ເພື່ອ​ວ່າ ເມື່ອ​ຜູ້​ໃດ​ພົບ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ຂ້າ​ເຂົາ 16 ກາ​ອິນ​ຈຶ່ງ​ຫນີ​ໄກ​ຈາກ​ພ​ຣະ​ພັກ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ ໄປ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊື່​ວ່າ ໂນດ ຢູ່​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ເອ​ເດນ

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ກາ​ອິນ

17 ຕໍ່​ມາ ກາ​ອິນ​ໄດ້​ສົມ​ສູ່​ຢູ່ຮ່ວມ​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເຂົາ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຖື​ພາ​ແລ້ວ​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່ ເອ​ໂນກ ກາ​ອິນ​ໄດ້​ສ້າງ​ເມືອງນຶ່ງ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ​ເອົາ​ຊື່​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ເປັນ​ຊື່​ເມືອງ​ນັ້ນ 18 ເອ​ໂນກມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຊື່ ອີ​ຣາດ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ເມ​ຮູ​ຢາ​ເອນ ເມ​ຮູ​ຢາ​ເອນ​ເປັນ​ບິ​ດາຂອງ​ເມ​ທູ​ຊາ​ເອນ ແລະ​ເມ​ທູ​ຊາເອນ​ມີບຸດ​ຊາຍ​ຊື່​ວ່າ ລາ​ເມກ 19 ລາເມກໄດ້​ພັ​ຣ​ຍາ​ສອງ​ຄົນ ຜູ້​ທີ່​ນຶ່ງ​ຊື່ ອາ​ດາ ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ສອງ​ຊື່ ຊິນ​ລາ 20 ອາ​ດາ​ໃຫ້​ກຳ​ເນີດ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່ ຢາ​ບານ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ພວກ​ລ້ຽງ​ສັດ​ທີ່​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ຜ້າ​ເຕັນ 21 ຢູ​ບານ​ນ້ອງ​ຂອງ​ຢາ​ບານ​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ນັກ​ຫລິ້ນ​ພິນ ແລະ​ນັກ​ເປົ່າ​ຂຸ່ຍ 22 ຕໍ່​ມາ​ອີກ ຊິນ​ລາ​ກໍ​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​​ຊື່ ຕູ​ບາ​ກາ​ອິນ ທ່ານ​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບູ​ຣຸດ​ຂອງ​ຊ່າງ​ຕີ​ໂລ​ຫະ ຊຶ່ງ​ມີ​ອາ​ຊີບ​ໃນ​ການ​ຕີ​ເຫລັກ ແລະ​ທອງ​ສຳ​ລິດ ຕູ​ບາ​ກາອິນ​ມີ​ນ້ອງ​ຊາຍ​​ຊື່ ນາ​ອາ​ມາ 23 ທ່ານມັກ​ເວົ້າ​ອວດ​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາທັງ​ສອງວ່າ, “ອາ​ດາ ແລະຊິນ​ລາ​ເອິຍ ຈົ່ງ​ຟັງ​ເຣື່ອງ​ອ້າຍ​ເລົ່າ​ໃຫ້​ດີ ອ້າຍ​ໄດ້​ຂ້າ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ເຂົາ​ຕີອ້າຍໃຫ້​ອ້າຍ​ເຈັບ​ຊ້ຳ 24 ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ຕີ​ກາ​ອິນ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ໂທດ​ເຈັດ​ເທົ່າ ແຕ່​ວ່າ ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ຕີ​ອ້າຍ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ໂທດ​ເຈັດ​ສິບ​ເທົ່າ”

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຊດ

25 ອາ​ດາມໄດ້​ສົມ​ສູ່​ຢູ່ກັບ​ພັຣ​ຍາຈຶ່ງ​ໄດ້​ບຸດຊາຍ​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ ເອ​ວາ​ໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ອີກ ເພື່ອ​ທົດ​ແທນ​ອາ​ເບນ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ກາ​ອິນ​ໄດ້​ຂ້າ” 26 ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໃຫ້​ຊື່​ບຸດ​ຊາຍ​ນັ້ນ​ວ່າ ເຊດ ຕໍ່​ມາ ເຊດ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່​ວ່າ ເອ​ໂນສ ຕັ້ງ​ແຕ່​ເວ​ລາ​ນັ້ນ​ມາ ມະ​ນຸດ​ໄດ້​ເລີ້ມ​ຕົ້ນ​ນະ​ມັ​ສ​ການ​ອອກ​ພ​ຣະ​ນາມ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ

ປະຖົມການ 5

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ອາ​ດາມ

1 ອັນ​ນີ້ແມ່ນ​ຫນັງ​ສື​ປະ​ຫວັດ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ອາ​ດາມ ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ສ້າງ​ອາ​ດາມ ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ສ້າງ​ຕາມ​ພ​ຣະ​ສາ​ຍາຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ 2 ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງສ້າງ​ຜູ້​ຊາຍ​ແລະ​ຜູ້​ຍິງ ເມື່ອສ້າງ​ແລ້ວ​ກໍ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້ ແລະ​ຕັ້ງ​ຊື່​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ “ມະ​ນຸດ” 3 ເມື່ອ​ອາດາມ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ປີ ທ່ານມີ​ບຸດ ຊາຍ​ຄ້າຍ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ເຂົາ ຊື່​ ເຊດ 4 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ອາດາມ​ກໍ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຍືນ​ຍາວ​ມາ​ຮອດ​ແປດ​ຮ້ອຍ​ປີ ແລະມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 5 ແລ້ວ​ໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ເກົ້າ​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ປີ 6 ເມື່ອ​ເຊດ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຣ້ອຍ​ຫ້າ​ປີ ມີ​ບຸດຊາຍ​​ຊື່ ເອໂນສ 7 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ເຊດ​ມີອາ​ຍຸ​ຍືນ​ຍາວ​ມາ​ອີກ​ແປດ​ຮ້ອຍ​ເຈັດ​ປີ ແລະມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຍິງ​ຫລາຍ​ຄົນ 8 ແລ້ວ​ກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ໃນ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ ເກົ້າ​ຮ້ອຍ​ສິບ​ສອງ​ປີ 9 ເມື່ອ​ເອ​ໂນສ ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ເກົ້າ​ສິບ​ປີ ມີ​ບຸດຊາຍ​​ຊື່ ເກ​ນານ 10 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ເອ​ໂນສ​ມີອາ​ຍຸ​ຍາວ​ມາ​ອີກ​ຮອດ​ແປດ​ຮ້ອຍ​ສິບ​ຫ້າ​ປີ ແລະມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຍິງອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 11 ແລ້ວກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ໃນ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ເກົ້າ​ຮ້ອຍ​ຫ້າ​ປີ 12 ເມື່​ອເກ​ນານ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້ເຈັດ​ສິບ​ປີ ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​​ຊື່ ມາ​ຫາ​ລາ​ເລນ 13 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ ເກ​ນານ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຍືນ​ຍາວ​ອີກ​ຮອດແປ​ດ​ຮ້ອຍ​ສີ່​ສິບ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຍິງອີກ​ຫ​ລາຍ​ຄົນ 14 ແລ້ວກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ໃນ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ເກົ້າ​ຮ້ອຍ​ສິບ​ປີ 15 ເມື່ອ​ມາ​ຫາ​ລາ​ເລນ​ອາຍຸ​ໄດ້​ຫົກ​ສິບ​ຫ້າ​ປີ ມີບຸດຊາຍ​​ຊື່ ຢາ​ເຣດ 16 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ ມາ​ຫາ​ລາ​ເລນ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຍືນ​ຍາວ​ອີກ​ມາ​ຮອດ​ແປດຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຍິງ​ອີກຫລາຍ​ຄົນ 17 ແລ້ວ​ກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ໃນ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ແປດ​ຮ້ອຍເກົ້າ​ສິບ​ຫ້າປີ 18 ເມື່ອ​ຢາ​ເຣດ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ຫົກ​ສິບສອງ​ປີ ມີ​ບຸດຊາຍ​ຊື່ ເອ​ໂນກ 19 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ຢາ​ເຣດ​ມີ​ອາຍຸ​ຍືນ​ຍາວ​ມາ​ຮອດ​ແປດ​ຮ້ອຍ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຍິງອີກຫລາຍ​ຄົນ 20 ແລ້ວ​ກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ເກົ້າ​ຮ້ອຍ​ຫົກ​ສິບ​ສອງ​ປີ 21 ເມື່ອ​ເອ​ໂນກ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້ຫົກ​ສິບ​ຫ້​າ​ປີ ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​​ຊື່ ເມ​ທູ​ເຊ​ລາ 22 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ເອ​ໂນກ​ໄດ້​ຕິດ​ຕາມ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຕື່ມ​ອີກ​ສາມ​ຮ້ອຍ​ປີ ແລະມີ​ບຸດ​ຊາ​ຍ​ຍິງອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 23 ແລ້ວ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ທັງ​ຫມົດ​ສາມ​ຮ້ອຍ​ຫົກ​ສິບ​ຫ້າ​ປີ 24 ເອ​ໂນກ​ໄດ້​ຕິດ​ຕາມ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຈົນ​ຊົ່ວ​ຊີ​ວິດ ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ໄດ້ຊົງ​ຮັບ​ເອົາເຂົາ​ໄປ​ຢູ່​ນຳ 25 ເມື່ອ​ເມ​ທູ​ເຊ​ລາ​ອາຍຸໄດ້​ຮ້ອຍ​ແປດ​ສິບ​ເຈັດ​ປີ ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ຊື່ ລາ​ເມກ 26 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ເມ​ທູ​ເຊ​ລາ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຍືນ​ຍາວ​ມາ​ອີກ​ຮອດ​ເຈັດ​ຮ້ອຍ​ແປດ​ສິບ​ສອງ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ອີກຫລາຍ​ຄົນ 27 ແລ້ວ​ກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ເກົ້າ​ຮ້ອຍ​ຫົກ​ສິບ​ເກົ້າ​ປີ 28 ເມື່ອ​ລາ​ເມກ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ແປດ​ສິບ​ສອງ​ປີ ​ຈິ່ງມີ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ 29 ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ເລົ້າ​ໂລມ​ໃຫ້​ຫາຍ​ຄວາມ​ອິດ​ເມື່ອຍ​ຈາ​ກການ​ອັນ​ທຸກ​ຍາກ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ອັນ​ສືບ​ເນື່ອງ​ມາ​ຈາກ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສາບ​ແຊ່ງ​ດິນ” ສະ​ນັ້ນ ເຂົາຈິ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ວ່າ ໂນ​ອາ 30 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ລາ​ເມກ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຍືນ​ຍາວ​ມາ​ອີກ​ຮອດ​ຫ້າ​ຮ້ອຍ​ເກົ້າ​ສິບ​ຫ້າ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຍິງອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 31 ແລ້ວ​ກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ເມື່ອ​ອາຍຸ​ໄດ້​ເຈັດ​ຮ້ອຍ​ເຈັດ​ສິບ​ເຈັດ​ປີ 32 ເມື່ອ​ໂນ​ອາ​ອາຍຸ​ໄດ້​ຫ້າ​ຣ້ອຍ​ປີ ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ສາມ​ຄົນ​ຄື ເຊມ ຮາມ ແລະ​ຢາ​ເຟດ

ປະຖົມການ 6

ຄວາມ​ຊົ່ວ​ຊາມ​ຂອງ​ມະ​ນຸດ

1 ຢູ່​ມາ ເມື່ອ​ມະ​ນຸດ​ໄດ້​ເພີ້ມ​ທະ​ວີຫລາຍ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ ຜູ້​ສາວ​ກໍ​ມີ​ຫລາຍ 2 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເທວະ​ບຸດ​ທັງ​ຫລາຍ​ທີ່​ເຫັນ​ຄວາມ​ງາມ​ຂອງຍິງ​ເຫລົ່​າ​ນັ້ນ​ກໍຫາຊອກ​ເລືອກ​ແຕ່ງ​ງານ​ຕາມ​ໃຈ​ມັກ 3 ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຫັນ​ເປັນ​ເຊັ່​ນ​ນີ້ ກໍ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໃຫ້​ມະ​ນຸດ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຕ​ລອດ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ​ດ້ວຍ​ເຫດ​ວ່າ ເຂົ​າ​ເປັນ​ມະ​ນຸດ ເຂົາ​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ຕາຍ ແຕ່​ບັດ​ນີ້ໄປ ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ບໍ່​ກາຍ​ຮ້ອຍ​ຊາວ​ປີ 4 ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ ມີ​ຄົ​ນ​ຮູບ​ຮ່າງ​ໃຫຍ່ ແລະ​ມີ​ຄວາມ​ສາ​ມາດ​ຫລາຍ ຄົນ​ພວກ​ນີ້ເກີດ​ມາ​ຈາກ​ຜູ້​ຍິງ ​ແລະ​ເທວະ​ບຸດ ພວກ​ເຂົາ​ເປັນ​ວີຣະ​ບຸ​ຣຸດ​ຜູ້​ມີ​ຊື່​ສຽງ​ໃນ​ອະ​ດີດຕະ​ການ 5 ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ວ່າ ມະ​ນຸດ​ໂຫດ​ຮ້າຍ​ສາ​ມານ​ມີ​ຢູ່​ທຸກ​ຫົນ​ທຸກ​ແຫ່ງ ​ແລະ​ຄວາມ​ຄິດ​ຊົ່ວ​ກໍ​ບັງ​ຄັບ​ຈິດ​ໃຈ​ເຂົາຢູ່​ທຸກ​ເວ​ລາ 6 ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ເສັຽ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຫລາຍ ແລະ​ມີ​ຄວາມ​ກິນ​ແຫນງ​ຢ່າງ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ທີ່​ໄດ້​ສ້າງ​ພວກ​ເຂົາ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຢູ່​ໃນ​ໂລກ​ນີ້ 7 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ມະ​ນຸດ​ທຸກໆ​ຄົນ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ສ້າງ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ​ໃນ​ທຸກ​ຫົນ​ທຸກ​ແຫ່ງ ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ຝູງສັດ ແລະ​ຝູງ​ນົກ​ຕ່າງໆ ເພາະ​ວ່າ​ເຣົາ​ເສັຽ​ໃຈ​ທີ່​ໄດ້​ສ້າງ​ມັນ​ມາ” 8 ແຕ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ພໍ​ພຣະ​ທັຍນຳ​ໂນ​ອາ​ເທົ່າ​ນັ້ນ 9 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ຄື​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ໂນ​ອາ ໂນ​ອາ​ເປັນ​ຄົນ​ຊອບ​ທັມ ດີ​ພ້ອມ​ໃນ​ສະ​ໄຫມ​ຂອງ​ເຂົາ ໂນ​ອາ​ຕິດ​ສນິດ​ຢູ່​ກັບ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ 10 ໂນ​ອາ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ສາມ​ຄົນ​ຄື ເຊມ ຮາມ ແລະ​ຢາ​ເຟດ 11 ແຕ່​ວ່າຄົນ​ທັງ​ຫລາຍໄດ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຕໍ່​ນ້ຳ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລ້ວ​ຄວາມ​ຊົ່ວ​ຂອງ​ມະ​ນຸດ​ກໍ​ໄດ້​ມີ​ຢູ່​ທຸກ​ທີ່​ທຸກ​ບ່ອນ 12 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຫັນ​ວ່າ ໂລກ​ນີເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຊົ່ວ ກໍ​ຍ້ອນວ່າ​ມະ​ນຸດ​ທັງ​ປວງ​ກະ​ທຳ​ແຕ່​ຄວາມ​ຊົ່ວ

ໂນ​ອາ​ສ້າງ​ເຮືອ​ໃຫຍ່

13 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂນ​ອາ​ວ່າ, “ເຮົາ​ໄດ້​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ມະ​ນຸດ​ສະ​ໂລກ​ແລ້ວ ເຮົ​າ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ພວກ​ເຂົາ​ຈົນ​ຫມົດ​ສິ້ນ ເພາະ​ວ່າ​ໂລກ​ນີ້ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ການ​ຊົ່ວ​ຮ້າຍ​ຂອງ​ເຂົາ 14 ເຈົ້​າ​ຈົ່ງ​ສ້າງ​ເຮືອ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ແກ່ນ​ອັນ​ແຫນ້ນ​ຫນາ​ສຳ​ລັບ​ເຈົ້​າ ຈົ່ງ​ສ້າງ​ເປັນ​ຫລາຍ​ຫ້ອງ​ແລ້ວ​ເອົາ​ຂີ້​ຊີ​ຢາ​ທາງ​ໃນ​ແລະ​ທາງ​ນອກ​ໃຫ້​ດີ 15 ຈົ່ງ​ສ້າງ​ເຮືອ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ນີ້​ທາງ​ຍາວ​ໃຫ້​ໄດ້​ສາມ​ຮ້ອຍ​ສອກ ທາງກວ້າງ​ຫ້າ​ສິບ​ສ​ອກ ​ແລະ​ທາງ​ສູງ​ສາມ​ສິບ​ສອກ 16 ຈົ່ງ​ທຳ​ປ່ອງ​ຢ້ຽມ​ຈຸ​ຫລັງ​ຄາ​ສູງ​ນຶ່ງ​ສອກ ຍ​າວ​ຕາມ​ຝາ​ແລະ​ປະ​ຕູ​ທາງ​ຂ້າງ​ເຮືອ ແລ້ວ​ທຳ​ທາງ​ໃນເຮືອ​ໃຫ້​ເປັນ​ສາມ​ຊັ້ນ 17 ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ນ້ຳ​ມາ​ຖ້ວມ​ໂລກ ​ແລະ​ທຳ​ລາຍ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ທຸກໆ​ສິ່ງ​ໃນ​ໂລກ​ນີ້ຈະ​ຕາຍ​ໄປ 18 ແຕ່​ວ່າ ເຮົາ​ຈະ​ຕັ້ງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ໄວ້​ກັບ​ເຈົ້າ ສະ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ເອົາ​ພັ​ຣ​ຍາ ບຸດຊາຍ ແລະ​ບຸດ​ສະໃພ້​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອ 19 ​ພ້ອ​ມທັງ​ເອົາ​ສັດ​ທຸກໆ​ຊະນິດ​ແນວ​ລະ​ຄູ່ 20 ນົກ​ທຸກໆ​ຊະນິດ​ແນວ​ລະ​ຄູ່ ສັດ​ລາກ ສັດ​ເລືອ ສັດ​ໃຫຍ່ ສັດ​ນ້ອຍ​ທຸກໆ​ຊ​ະນິດ​ແນວ​ລະ​ຄູ່ ເພື່ອ​ໃຫ້​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ມີ​ຊິ​ວິດ​ຢູ່ 21 ຢ່າ​ລືມ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ຫລາຍໆ​ຊ​ະນິດ​ສຳ​ລັບ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ເຈົ້​າ ແລະ​ສຳ​ລັບ​ສັດ​ເຫ​ລົ່​າ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ 22 ໂນ​ອາ​ກໍ​ທຳທຸກ​ຢ່າງ​ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສັ່ງ​ໄວ້

ປະຖົມການ 7

ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກ

1 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂນ​ອາ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ພ້ອມ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫມົດ​ຈົ່ງເຂົ້​າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອ​ເຖີດ ເຮົາ​ໄດ້​ເຫັນ​ວ່າ ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ຊອບ​ທັມ ແລະ​ແມ່ນ​ເຈົ້າ​ຜູ້ດ​ຽວ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ພວກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ເຮົາ​ພໍ​ໃຈ 2 ຈົ່ງ​ເອົາ​ສັດທີ່​ບໍ່​ມີ​ມົນ​ທິນ​ແນວ​ລະ​ເຈັດ​ຄູ່ ແລະ​ເອົາ​ສັດ​ທີ່​ມີ​ມົນ​ທິນ​ແນວ​ລະ​ຄູ່ 3 ນົກ​ຊະ​ນິດ​ລະ​ເຈັດ​ຄູ່ ເພາະ​ເຮົາ​ຢາກ​ໃຫ້​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນີ້ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ ແລະ​ອອກ​ແມ່​ແຜ່ລູກ​ຕໍ່​ໄປ​ໃນ​ໂລກ 4 ໃນ​ເຈັດ​ວັນຂ້າງ​ຫນ້າ​ນີ້ ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ຝົນ​ຕົກ​ລົງ​ມາ​ໃນ​ໂລກ​ສີ່​ສິບ​ວັນສີ່​ສິບ​ຄືນ ແລ້ວ​ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຊື່ງ​ເຣົາ​ໄດ້​ສ້າງ​ມາ​ນັ້ນ​ຈິບ​ຫາຍ​ໄປ” 5 ໂນອາ​ກໍໄດ້​ທຳ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ 6 ຄາວ​ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກຢູ່​ນັ້ນ ໂນ​ອາ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຫົກ​ຮ້ອຍ​ປີ 7 ໂນ​ອາ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ບຸດ​ຊາຍ ພັ​ຣ​ຍາແລະ​ບຸດ​ສະໃພ້​ທັງ​ຫລາຍ​ 8 ຕ​ລອດທັງ​ສັດ​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ມົນ​ທິນ ແລະ​ສັດ​ທີ່​ມີ​ມົນ​ທິນ ນົກ​ແລະ​ສັ​ດ​ນ້ອຍ​ທຸກ​ຊະນິດ​ແນວ​ລະ​ຄູ່ 9 ໄດ້​ພາ​ກັນ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອ​ເພື່ອ​ຫລີກ​ເວັ້ນ​ຈາກ​ນ້ຳ​ຖ້ວມ ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ສັ່ງ​ໄວ້ 10 ຫລັງ​ຈາກ​ເຈັດ​ວັນແລ້ວ ຝົນ​ກໍ​ໄດ້​ຕົກ​ລົງ​ຖ້ວມ​ໂລກ 11 ໃນ​ວັນ​ທີ່​ສິບ​ເຈັດ​ເດືອນ​ທີ່​ສອງ ເມື່ອ​ໂນ​ອາ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຫົກ​ຮ້ອຍ​ປີ ຟ້າ​ກໍ​ມືດ​ຄຶ້ມ​ແລ້ວ​ຖອກ​ເທ​ຫ່າ​ຝົນ​ລົງ​ມາ​ສູ່​ໂລກ ນ້ຳ​ໃນ​ບໍ່ ໃນ​ເຫວແລະ​ຫ້ວຍ​ຮ່ອງ​ກໍ​ພຸ່ງ​ຂຶ້ນ 12 ຝົນ​ຕົກ​ບໍ່​ຂາດ​ສາຍ​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ ສີ່ສິບ​ວັນ​ສີ່​ສິບ​ຄືນ 13 ໃນ​ວັນຝົນ​ເລີ້ມ​ຕົກ​ນັ້ນ ໂນອາ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ພັ​ຣ​ຍາ ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ສາມ​ຄົນ​ຄື ເຊມ ຮາມ ແລະ​ຢາ​ເຟດ​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເຂົາໄດ້​ພາ​ກັນ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອ 14 ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນພ້ອ​ມທັງ​ສັດ​ທຸກ​ຊະນິດ​ສັດ​ປ່າ ສັດ​ບ້ານ ສັດ​ໃຫຍ່ ສັດ​ນ້ອຍ ແລະ​ນົກ ຫນູ​ທຸກ​ຊ​ະນິດ​ແນວ​ລະ​ຄູ່​ 15 ບັນ​ດາ​ສັດ​ທີ່​ມີ​ລົມ​ຫາຍ​ໃຈກໍ​ພາ​ກັນ​ເຂົ້າ​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອກັບ​ໂນ​ອາ​ແນວ​ລະ​ຄູ່ໆ 16 ສັດ​ທັງ​ຫລາຍ​ທີ່​ເຂົ້​າ​ໄປ​ນັ້ນ​ມີ​ທັງ​ຕົວ​ຜູ້​ ແລະ​ຕົວ​ແມ່ທຸກ​ຢ່າງ​ຕ່າງ​ເຂົ້າ​ໄປຕາ​ມທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ຊົງ​ອັດ​ປະ​ຕູ​ເຮືອ 17 ຄັນ​ແລ້ວ​ຝົນ​ກໍ​ເລີ້ມ​ຕົກ​ບໍ່​ຂາດ​ສາຍ​ຕ​ລອດ​ສີ່​ສິບ​ວັນສີ່​ສິບ​ຄືນ 18 ນ້ຳ​ກໍ​ມາກ​ຂຶ້ນ​ເລື້ອຍໆ ເຮືອ​ຂອງ​ໂນ​ອາ​ຟູ່ຢູ່​ເທິງ​ຫນ້າ​ນ້ຳ 19 ນ້ຳ​ກໍ​ມາກ​ຂຶ້ນ​ເລື້ອຍ​ຈົນ​ພູ​ຜາ​ຫນ່ວຍ​ສູງໆ​ກໍ​ຖືກ​ນ້ຳ​ຖ້ວມ 20 ແລະ​ນ້ຳ​ຍັງ​ໄດ້​ຖ້ວ​ມ​ພູ​ຜາ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຂຶ້ນ​ໄປອີກ​ສິບ​ຫ້າ​ສອກ 21 ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ໃນ​ໂລກ​ຄື ນົ​ກ ສັດ​ທຸກ​ຊະ​ນິດ​ຕ​ລອດ​ທັງ​ຄົນ​ກໍ​ຈົມ​ນ້ຳ​ຕາຍ 22 ບັນ​ດາ​ສັດ​ທີ່​ມີ​ລົມ​ຫາຍ​ໃຈ​ເຂົ້າ​ອອກ​ທາງ​ດັງ ຄື​ສັດ​ທີ່​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ເທິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ກໍ​ຕາຍ​ຫມົດ 23 ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊິ​ວິດ​ຢູ່​ໃນ​ໂລກ​ຄື ນົກ ສັດ​ທຸກ​ຊະ​ນິດ​ຕ​ລອດ​ທັງ​ຄົນ​ກໍ​ຈົມ​ນ້ຳ​ຕາຍ ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ຄອບຄົວ​ຂອງ​ໂນອ​າ ແລະ​ສັດ​ທີ່ມີ​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອ​ທໍ່​ນັ້ນ 24 ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກ​ຢູ່​ເປັນ​ເວ​ລາ​​ຮ້ອຍ​ຫ້າ​ສິບ​ວັນ

ປະຖົມການ 8

ນ້ຳ​ບົກ​ລົງ

1 ຫລັງ​ຈາກ​ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກ​ໄດ້ຮ້ອຍ​ຫ້າ​ສິບ​ວັນແລ້ວພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ບໍ່​ລືມ​ໂນ​ອາ​ພ້ອມ​ທັງ​ສັດ​ຕ່າງໆ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອ ພ​ຣ​ະ​ອົງ​ຊົງ​ທໍາໃຫ້​ລົມ​ພັດ​ມາ​ເທິງ​ຫນ້າ​ໂລກ​ 2 ແລ້ວ​ນ້ຳ​ກໍ​ຄ່ອຍ​ບົກ​ລົງທ້ອງ​ຟ້າກໍ​ເລີ້ມ​ແຈ່ມ​ໃສ​ຂຶ້ນ ຝົນ​ກໍ​ເຊົາ​ຕົກ 3 ນ້ຳ​ໃນ​ບໍ່​ນ້ຳ​ໃນ​ເຫວ ແລະ​ຫ້ວຍ​ຮ່ອງ​ກໍ​ລົດ​ນ້ອຍ​ຖອຍ​ລົງ​ເປັນ​ລຳ​ດັບ 4 ໃນ​ມື້​ວັນ​ທີ່ສິບ​ເຈັດ​ຂອງ​ເດືອນ​ເຈັດ ເຮືອ​ຂອງ​ໂນ​ອາ​ໄດ້​ຄ້າງ​ຢູ່​ເທິງ​ພູ​ ອາ​ຣາ​ຣັດ 5 ນ້ຳ​ໄດ້​ບົກ​ລົງ​ເລື້ອຍໆ ຈົນ​ມື້​ວັນ​ທີ່​ນື່ງ​ຂອງ​ເດືອນ​ສິບຍອດ​ພູ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ຂຶ້ນ 6 ຢູ່​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ສີ່​ສິບ​ວັນ ໂນ​ອາ​ໄດ້ໄຂ​ປ່ອງ​ຢ້ຽມ​ເຮືອ​ອອກ 7 ແລ້ວ​ໄດ້​ປ່ອຍ​ກາ​ຕົວ​ນຶ່ງ​ອອກ​ໄປ ກາ​ຕົວ​ນັ້ນ​ໄດ້​ບິນໄປ​ເລີຍ​ຈົນ​ນ້ຳ​ແຫ້ງຈາກ​ແຜ່ນ​ດິນ 8 ໂນ​ອາ​ກໍ​ໄດ້​ປ່ອຍ​ນົກ​ກາງ​ແກ​ຕົວ​ນຶ່ງ​ອອ​ກໄປ​ອີກ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ​ນ້ຳ​ບົກ​ແລ້ວ​ຫລື​ຍັງ 9 ແຕ່​ວ່າ​ນົກ​ກາງ​ແກ​ຕົວ​ນັ້ນ​ບໍ່​ມີ​ບ່ອນ​ຈະ​ຈັບ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ກັບ​ຄືນ​ມາ​ຫາ​ໂນ​ອາ​ເພາະ​ວ່າ​ນ້ຳ​ຍັງ​ຖ້ວມ​ໂລກ​ຢູ່ ພໍ​ເຫັນ​ນົກ​ບິນ​ກັບ​ມາ ໂນ​ອາ​ໄດ້​ເດ່​ມື​ອອກ​ໄປ​ຈັບ​ເອົາ​ນົກ​ກາງ​ແກ​ຕົວ​ນັ້ນ​ມາ​ໄວ້​ໃນ​ເຮືອ​ນຳ​ຫມູ່ 10 ເຈັດ​ວັນຕໍ່​ມາ ທ່ານ​ໄດ້​ປ່ອຍ​ນົກ​ກາງ​ແກ​ອອກ​ໄປ​ອີກ 11 ນົກ​ກາງ​ແກ​ຕົວ​ນັ້ນ​ໄດ້​ບິນ​ກັບ​ມາ​ໃນ​ຕອນ​ແລງ​ພ້ອມ​ທັງ​ຄາບ​ເອົາ​ໃບ​ຫມາກກອກ​ມາ​ນຳ ເມື່ອ​ເຫັນ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ຮູ້​ຈັກ​ຄັກ​ແນ່​ວ່າ​ນ້ຳ​ໄດ້​ບົກ​ລົງ​ແລ້ວ 12 ເຈັດ​ວັນຕໍ່​ມາ ທ່ານໄດ້​ປ່ອຍ​ນົກ​ກາງ​ແກ​ອອກ​ໄປ​ອີກ ແຕ່​ເທື່ອ​ນີ້​ນົກ​ຕົວ​ນັ້ນ​ບໍ່​ເຫັນ​ກັບ​ມາ​ເລີຍ 13 ເມື່ອ​ໂນ​ອາ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຫົກ​ຮ້ອຍ​ນຶ່ງ​ປີ ໃນ​ວັນ​ທີ​ນຶ່ງຂອງ​ເດືອນ​ທີ​ນຶ່ງ​ຂອງ​ປີ​ນັ້ນ ນ້ຳ​ກໍ​ໄດ້​ແຫ້ງ​ລົງ​ຫມົດ ຫລັງ​ຈາກ​ທ່ານ​ໄດ້​ເປີດ​ຫລັງ​ຄາ​ເຮືອ​ອອກ​ແລ້ວ 14 ກໍ​ມອງ​ເຫັນ​ວ່າ​ຫນ້າ​ດິນ​ໄດ້​ແຫ້ງ​ແລ້ວ ສະ​ນັ້ນ​ໃນ​ວັນ​ທີ່​ຊາວ​ເຈັດ​ຂອງ​ເດືອນ​ທີ່​ສອງ​ ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ​ກໍ​ແຫ້ງ​ຢ່າງ​ສິ້ນ​ເຊີງ 15 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂນ​ອາ​ວ່າ, 16 “ເຈົ້າ​ພ້ອມ​ທັງ​ພັ​ຣ​ຍາ​ ບຸດ​ຊາຍ​ແລະ​ບຸດ​ສະ​ໃພ້ ຈົ່ງ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ຈາກ​ເຮືອນັ້ນ​ເຖີດ 17 ຈົ່ງ​ປ່ອຍ​ສັດ​ທັງ​ຫລາຍ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອ​ຄື ສັດ​ບ້ານ ສັດ​ປ່າ ສັດ​ເລືອ​ຄານ ນົກ ຫນູ​ອອກ​ມາ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ມັນ​ອອກ​ແມ່​ແຜ່​ລູກ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ​ຢູ່​ໃນ​ໂລກ​ນີ້” 18 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂນ​ອາ​ພ້ອ​ມທັງ​ພັ​ຣ​ຍາ ບຸດຊາຍ​ແລະ​ບຸດ​ສະ​ໃພ້​ກໍ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ຈາກ​ເຮືອ 19 ສ່ວນ​ສັດ​ບ້ານ ສັດ​ປ່າ ສັດ​ເລືອ​ຄານ ແລະ​ນົກ​ຫນູ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ເຮືອ ຕາມ​ເຊື້ອ​ຊາດ​ຂອງ​ມັນ​ເຫມືອນ​ກັນ

ໂນ​ອາ​ຖວາຍ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ

20 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ໂນອາ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ຖວາຍ​ແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ແລະ​ເລືອກ​ເອົາ​ສັດ​ແລະ​ນົກ​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ມົນ​ທິນ​ມາ​ຂ້າ​ເຜົ​າ​ຖວາຍ​ເທິງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊານັ້ນ 21 ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໄດ້​ຮັບ​ກິ່ນ​ຫອມ​ຫວນ​ຊວນ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຄິດ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ດ່າ​ສາ​ບ​ແຊງ​ໂລກນີ້ຍ້ອນ​ມະ​ນຸດ​ອີກ ເພາະ​ເຮົາ​ຮູ້​ແລ້ວວ່າ ຄວາມ​ຄິດ​ຊົ່ວ​ຊ້າ​ຂອງ​ມະ​ນຸດ​ມີ​ມາ​ແຕ່​ເວ​ລາ​ຍັງ​ນ້ອຍ ເຣົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ທຳ​ລາຍ​ມາ​ແລ້ວ 22 ຕາບໃດ​ທີ່​ໂລກ​ຍັງ​ຄົງ​ຢູ່ ຍາມ​ຫວ່ານ​ກ້າ​ແລະ​ຍາມ​ເກັບ​ກ່ຽວ ຣະ​ດູ​ຫນາວ​ ແລ​ະ​ຣະ​ດູ​ຮ້ອນ ກາງ​ເວັນ​ແລະ​ກາງ​ຄືນ​ຈະ​ມີ​ສືບໆ​ໄປ

ປະຖົມການ 9

ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ໂນ​ອາ

1 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ອວຍ​ໄຊ​ໃຫ້​ພອນ​ແກ່​ໂນ​ອາ ພ້ອ​ມທັງ​ບຸດຊາຍ​ທັງ​ສາມ​ຄົນ​ຂອງ​ເຂົາວ່າ, 2 “ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ມີ​ລູກ​ເຕົ້​າ​ມາກ​ທະ​ວີ​ຂຶ້ນ​ທົ່ວ​ໂລກ​ເທີນ ສັດ​ທຸກໆ​ຊະ​ນິດ​ໃນ​ໂລກ​ຄື ສັດ​ລາກ ສັດ​ເລືອ​ຄານ ສັດ​ໃຫຍ່ ສັດ​ນ້ອຍ​ນົກ​ຫນູ ແລະ​ປູ​ປາ​ນາໆ​ຊະນິດ ຈະ​ຢ້ານ​ກົວ ​ແລະ​ຢູ່​ໃຕ້​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ເຈົ້າ 3 ແຕ່​ບັດ​ນີ້ໄປ​ສັດ​ທຸກໆ​ຊະນິດ ​ແລະ​ພືດ​ທຸກໆ​ຢ່າງ ພວກ​ເຈົ້າ​ກິນໄດ້​ເພາະ​ເຮົາ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ອາ​ຫານ​ແກ່​ພວກ​ເຈົ້າ 4 ແຕ່​ມີ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຄວນ​ກິນ​ຄື ເລືອດ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຫລັ​ກ​ສຳ​ຄັນ​ຂອງ​ຊີ​ວິດ 5 ຖ້າ​ຜູ້​ໃດຂ້າ​ເຈົ້າ ເຮົ​າ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ຜູ້​ນັ້ນ​ເຖິງ​ຕາຍ ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ສັດ​ທຸກ​ຕົວ​ທີ່​ຂ້າ​ເຈົ້າ ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ທຸກໆ​ຄົນ​ທີ່​ຂ້າ​ເພື່ອນ​ມະ​ນຸດ​ດ້ວຍ​ກັນ 6 ຜູ້​ໃດ​ຂ້າ​ເພື່ອນ​ສັນ​ໃດ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຖືກ​ເພື່ອນ​ຂ້າ​ສັນ​ນັ້ນ ເພາະ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ສ້າງ​ມະ​ນຸດ​ຕາມ​ຮູບ​ຮ່າງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ 7 ສະ​ນັ້ນ ພ​ວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ສືບ​ຫນໍ່​ແທນ​ແນ​ວ​ໃຫ້​ມາກ​ຫລາຍ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ແຜ່​ຜາຍ​ໄປ​ທົ່ວ​ທຸກ​ແຫ່ງ​ໃນ​ໂລກ” 8 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ໂນ​ອາ ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ວ່າ, 9 “ແຕ່​ບັດ​ນີ້ເປັນ​ຕົ້ນ​ໄປ ເຮົາ​ສັນ​ຍາ​ຕໍ່​ເຈົ້າ ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ 10 ແລະ​ສັດ​ທຸກ​ຊະນິດ​ທີ່​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ເຮືອ​ເຊັ່ນ ນົກ​ຫນູ ສັດ​ບ້ານ ສັດ​ປ່າ​ວ່າ 11 ດ້ວຍ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ທີ່​ເຮົາ​ຕັ້ງ​ໄວ້​ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ດ້ວຍ​ນ້ຳ ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກ​ເຊັ່ນ​ນີ້ຈະ​ບໍ່​ມີ​ອີກ​ຈັກ​ເທື່ອ 12 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕື່ມ​ອີກວ່າ, “ເຮົາ​ຕັ້ງ​ຮຸ້ງ​ກິນ​ນ້ຳ​ໄວ້​ເພື່ອເປັນ​ເຄື່ອງ​ຫມາ​ຍ​ສຳ​ຄັນ​ຂອງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຕ​ລອດໄປ​ເປັນ​ນິດຊຶ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ເຈົ້າ ​ແລະ​ສັດ​ຕ່າງໆ 13 ຮຸ້ງ​ກິນ​ນ້ຳ​ຈະ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ຫມາຍ​ສຳ​ຄັນ​ຂອງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ໄວ້​ກັບ​ໂລກ 14 ຫາກ​ເມື່ອ​ໃດ​ເຮົາ​ໄດ້​ທຳໃຫ້​ມີ​ເມກ​ປົກ​ຫຸ້ມ​ທົ່ວ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ ແລະ​ທຳ​ໃຫ້​ມີ​ຮຸ້ງ​ປາ​ກົດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ເມກ 15 ແລ້ວ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ຄິດ​ເຖິງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ເຮົາ​ທີ່​ໄດ້​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ ​ແລະ​ສັດ​ທັງປວງວ່າ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ທຸ​ກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດດ້ວຍ​ນ້ຳ​ອີກ 16 ເມື່ອ​ຮຸ້ງ​ປາ​ກົດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ເມກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ ແລະ​ຈະ​ໄດ້​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຕ​ລອດ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ​ລະ​ຫວ່າງ​ເຮົາ​ກັບ​ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ໃນ​ໂລກ” 17 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂນ​ອາ​ອີກວ່າ, “ນີ້​ແຫລະ​ເຄື່ອງ​ຫມາຍ​ສຳ​ຄັນ​ຂອງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ໃນ​ໂລກ”

ໂນ​ອາ​ແລະ​ລູກ​ຊາຍ

18 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ໂນ​ອາ​ທີ່​ໄດ້​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ເຮືອ​ຄື ເຊມ ຮາມ ແລະ​ຢາ​ເຟດ ຮາມ​ເປັນບິ​ດາ​ຂອງ​ກາ​ນາ​ອານ 19 ບຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ສາມ​ຂອງ​ທ່ານ​ໄດ້​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ຊາດ​ທັງ​ປວງ​ໃນ​ໂລກ 20 ໂນ​ອາ​ຊຶ່ງມີ​ອາ​ຊີບ​ຊາວ​ໄຮ່ ເປັນ​ຜູ້​ທຳ​ອິດ​ທີ່​ປູກ​ຕົ້ນ​ອະ​ງຸ່ນ 21 ວັນນຶ່ງ ທ່ານດື່ມ​ນ້ຳ​ອະ​ງຸ່ນ​ຫລາຍ​ຈົນ​ມືນ​ເມົາ ຈົນ​ຫລົງ​ແກ້​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ຫົ່ມ​ຂອງ​ຕົ​ນ​ອອກ​ ແ​ລ້ວນອນ​ເປືອຍ​ກາຍ​ຢູ່​ໃນ​ຜ້າ​ເຕັນ 22 ເມື່ອ​ຮາມ​ຜູ້ເປັນບິ​ດາ​ຂອງ​ກາ​ນາ​ອານ ເຫັນ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ນອນ​ເປືອຍ​ກາຍ​ຢ່າງ​ມືນ​ເມົາ​ຢູ່​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ກໍ​ຟ້າວ​ໄປ​ບອກ​ອ້າຍ​ທັງ​ສອງ​ມາ 23 ເຊມ ແລະ​ຢາ​ເຟດ​ກໍ​ເອົາ​ຜ້າ​ພາດ​ບ່າ​ແລ້ວ​ທັງສອງ​ຄົນ​ກໍ​ເດີນ​ຫັນ​ຫ​ລັງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ປົກ​ປິດ​ກາຍ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ທີ່​ເປືອຍ​ກາຍ​ຢູ່ ໂດຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຫັນ​ຫນ້າ​ເບິ່ງ​ກາຍ​ຂອງ​ບິດ​າ​ທີ່​ເປືອຍ​ຢູ່​ນັ້ນ 24 ເມື່ອໂນ​ອາ​ ຕື່ນ​ແຕ່ນອນ​ແລະ​ຊວ່າງ​ເຫລົ້າ​ແລ້ວ ກໍ​ຮູ້​ຈັກ​ສິ່ງ​ທີ່​ບຸດຊາຍ​ຫລ້າ​ໄດ້​ກະ​ທໍາ​ຕໍ່​ຕົນ 25 ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ຮ້ອງ​ຂຶ້ນ​ວ່າ, “ກູ​ຂໍ​ສາບ​ແຊ່ງ​ກາ​ນາ​ອານ ມັນ​ຈະ​ເປັນ​ຂ້ອຍ​ຂ້າ​ຂອງ​ອ້າຍ​ມັນ” 26 ທ່ານ​ກ່າວ​ອີກວ່າ, “ຂໍ​ສັ​ຣ​ເສີນ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຜູ້​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຊມ ກາ​ນາ​ອານ ຈະ​ເປັນ​ຂ້ອຍ​ຂ້າ​ຂອງ​ເຊມ 27 ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງໂຜດ​ໃຫ້​ຢາ​ເຟດ ຈ​ະ​ເຣີນ​ມັ່ງ​ຄັ່ງ​ສົມ​ບູນ​ຂຶ້ນ ແລະ​ຂໍ​ໃຫ້ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາ ​ຈົ່ງ​ຢູ່ຮ່ວມກັນ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ເຊມ ການ​າ​ອານ​ຈົ່ງ​ຕົກ​ເປັນ​ຂ້ອຍ​ຂ້າ​ຂອງ​ຢາ​ເຟດ” 28 ຫລັງ​ຈາກ​ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກ​ແລ້ວ ໂນ​ອາ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ສາມ​ຮ້ອຍ​ຫ້າ​ສິບ​ປີ 29 ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ເມື່ອອ​າ​ຍຸ​ໄດ້​ເກົ້າ​ຮ້ອຍ​ຫ້າ​ສິບ​ປີ

ປະຖົມການ 10

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ບຸດຊາຍ​ໂນ​ອາ

1 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ແມ່ນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ບຸດຊາຍທັງ​ຫລາຍຂອງໂນ​ອາ​ຄື ເຊມ ຮາມ ແລະ​ຢາ​ເຟດ ບຸດ​ຊາຍຂອງ​​​ເຂົາ​ໄດ້​ເກີດ​ຫລັງ​ຈາກ​ນ້ຳ​ ຖ້ວ​ມໂລກ 2 ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຢາ​ເຟດ​ຊື່ ໂກ​ເມີ ມາກົກ ມາ​ດັຍ ຢາ​ວານ ຕູ​ບານ ເມ​ເຊກ ແລະ​ຕີ​ຣັ​ສ 3 ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ໂກ​ເມີ​ຊື່ ອັສ​ເກ​ນັ​ຊ ຣິ​ຟັທ ແລະ​ໂຕ​ກາຣ໌​ມາ 4 ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຢາ​ວານ​ຊື່ ເອ​ລິ​ຊາ ຕາ​ຣ໌ຊິສ ຊາວ​ກິດ​ຕິມ ແລະ​ຊາວ​ໂຣ​ດາ​ນິມ 5 ພວກ​ເຂົາ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທີ່​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ຕາມ​ແຄມດອນ ​ແລະ​ຕາມ​ແຄມ​ທະ​ເລ ພວກ​ນີ້ເປັນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ຢາ​ເຟດ​ຊຶ່ງ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ເຜົ່​າ ແລະ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ແຕກ​ຕ່າງ​ກັນ ​ແຕ່​ລະ​ຫມວດ​ຫມູ່ ປາກ​ພາ​ສາ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເອງ 6 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຮາມ​ຊື່ ກູ​ຊ ເອ​ຢິບ ປູ​ທ ແລະ​ກາ​ນາ​ອານ 7 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ກູ​ຊ ​ຊື່ເຊ​ບາ ຮາ​ວິລາ ຊັບ​ຕາ ຣາ​ອາ​ມາ ແລະ​ຊັບ​ເຕ​ກາ 8 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຣາ​ອາ​ມາຊື່ ເຊ​ບາ ແລະ​ເດ​ດານກູ​ຊມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່​ ນິມ​ໂຣດ ນິມ​ໂຣດເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ຜູ້​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຄົນ​ທຳ​ອິດ​ໃນ​ໂລກ 9 ທ່ານ​ຍັງ​ເປັນ​ນາຍ​ພານ​ຜູ້​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ໃນ​ໂລກ​ອີກ ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ຈິ່ງ​ມີ​ຄຳ​ເວົ້າ​ເລົ່າ​ລື​ກັນ​ມາ​ວ່າ “ເປັນ​ນາຍ​ພານ​ຜູ້​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຫມືອນ​ດັ່ງ​ນິມ​ໂຣດ” 10 ຣາ​ຊ​ອາ​ນາ​ຈັກ​ທຳ​ອິດ​ທີ່​ນິມ​ໂຣດ​ປົກ​ຄອງ​ມີ​ຄື ບາ​ເບນ ເອ​ເຣກ ແລະ​ອັກ​ກາດ ຣາ​ຊ​ອາ​ນາ​ຈັກ​ເຫລົ່າ​ນີ້ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຊິ​ນາກ 11 ອັສ​ຊີ​ເຣັຽ ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ຊິນາກ​ໄປ ສ້າງ​ເມືອງ​ນິເນ​ເວ ເຣ​ໂຮ​ໂບທ​ອິຣ໌ ກາ​ລາ 12 ແລະ​ເຣ​ເຊນ​ຊື່ງ​ຢູ່​ລະ​ຫວ່າງ​ເມືອງ​ນິເນ​ເວ ແລະ​ເມືອງ​ກາ​ລາ ເມືອງ​ນີ້​ເປັນ​ເມືອງ​ໃຫຍ່ 13 ເອ​ຢິບ​ເປັນ​ບິ​ດາ​ຂອງ​​ລູດິມ ​ອານາມິມ ເລ​ຮາ​ບິມເນັຟ​ຕູຮິມ 14 ປັ​ທຣູຊິມ ກັ​ສ​ລູຮິມ ແລະ​ເກັຟໂຕຣິມ ພ​ວກ​ນີ້ໄດ້​ສືບ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ໃຫ້​ຄົນຟີ​ລິ​ສ​ຕິນ 15 ບຸດ​ຊາຍ​ກົກ​ຂອງ​ກາ​ນາ​ອານ​ຊື່ ຊິໂດນ ແລະ​ຜູ້​ຕໍ່​ມາ​ແມ່ນ ເຮທ 16 ແລະ​ຊາວ​ເຢ​ບຸສ ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ ຊາວ​ກີຣ໌​ກາ​ຊິດ 17 ຊາວ​ຮິ​ວິ ຊາວ​ອາຣ໌ກິດ ຊາວ​ຊີ​ນິດ 18 ຊາວ​ອາຣ໌ວາດິດ ຊາວ​ເຊ​ມາ​ຣິດ ແລະ​ຊາວ​ຮາ​ມັທ ພາຍ​ລຸນ​ມາ​ເຊື້ອ​ສາ​ຍ​ຂອງ​ກາ​ນາ​ອານ​ໄດ້​ແຜ່​ກວ້າງ​ອອກ​ໄປ 19 ຈົນ​ເຂດ​ແດ​ນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຮອດ​ຊິ​ໂດນ​ທາງ​ເບື້ອງ​ເມືອງ​ເກ​ຣາ ເມືອງ​ກາ​ຊາ ແລ​ະ​ຂ້າງ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ຮອດ​ເມືອງ​ໂກໂມ​ຣາ ເມືອງ​ອັດ​ມາ​ ແລະ​ເຊ​ບົວອິມ​ຮອດ​ເມືອງ​ລາຊາ 20 ພວກ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ແມ່ນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ຮາມ ຊຶ່ງ​ອາ​ໄສຢູ່​ເປັນ​ຫມູ່​ຫມວດ​ເຜົ່າ​ແ​ລະ​ປະ​ເທດ ແຕ່​ລະ​ຫມູ່​ຫມວດ​ປາກ​ເວົ້າ​ພາ​ສາ​ຂອ​ງຕົນ​ເອງ 21 ເຊມ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຊາວ​ເອ​ເບີ ແລະ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ອ້າຍ​ກົກ​ຂອງ​ຢາ​ເຟດ​ກໍ​ມີ​ບຸດ​​ຫລາຍ​ຄົນເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ 22 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ເຊ​ມຊື່ ເອລາມ ອັສຊູຣ໌​ ອາກປັກສາດ ລູດ ​ແລະ​ອາ​ຣາມ 23 ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ອາ​ຣາມ​ຄື ອຸຊ ຮຸນ ເກ​ເທີ​ ແລະ​ມັສ 24 ອາກປັກ​ສາດເປັນ​ບິ​ດາຂອງ​ເຊ​ລາ ແລະ​ເຊ​ລາ​ເປັນ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ເອ​ເບີ 25 ເອ​ເບີ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ ຜູ້​ອ້າຍ​ຊື່ ເປ​ເລກ ກ່ອນ​ຈະ​ໃສ່​ຊື່​ນີ້ກໍ​ເພາະ​ວ່າ ໃນ​ສະ​ໄຫມ​ຂອງ​ທ່ານ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໃນ​ໂລກ​ຖືກ​ແບ່ງ​ແຍກ​ກັນ ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ເປເລກ​ຊື່ ໂຢກ​ທານ 26 ໂຢກ​ທານ​ມີ​ບຸດ​​ຊາຍ​ຫລາຍ​ຄົນຊື່ ອັນ​ໂມ​ດາດ ເຊ​ເລຟ ຮາ​ຊາ​ມາ​ເວທ ເຢ​ຣາ 27 ຮາ​ໂດ​ຣາມ ອຸຊານ ດິກ​ລາ 28 ໂອ​ບານ ອາ​ບິ​ມາ​ເອນ ເຊ​ບາ 29 ໂອ​ຟີຣ໌ ຮາ​ວີ​ລາ ແລະ​ໂຢ​ບັບ 30 ດິນ​ແດນ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ອາ​ໄສຢູ່​ນັ້ນ​ມີ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ເມ​ຊາ​ຂ້າງ​ເບື້ອງ​ເຊ​ຟາກ ຈົນ​ເຖິງ​ພູ​ເຂົາ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ 31 ພວກ​ເຫລົ່​າ​ນີ້ແມ່ນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຊມ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ເປັນ​ຫມູ່​ຫມວດ​ເຜົ່າ​ແລະ​ປະ​ເທດ ແຕ່​ລະ​ຫມູ່​ຫມວດ​ນັ້ນ​ປາກ​ເວົ້າ​ພາ​ສາ​ຂອງ​ຕົນ​ເອງ 32 ທຸກໆ​ເຜົ່​າ​ແລະ​ຫມູ່​ຫມວດ​ທີ່​ກ່າວ​ມາ​ນັ້ນ ແມ່ນເຊື້ອ​ສາຍ​ຈາກ​ບຸດ​ຊາຍທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ໂນ​ອາທີ່​ມາ​ຈາກ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຕ່າງໆ​ກັນປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກໆ​ຄົນ​ໃນ​ຊາດ​ຕ່າງໆ​ໃນ​ໂລກ​ນີ້ ແມ່ນ​ສືບ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ມາ​ຈາກ​ໂນ​ອາ ແລະ​ຈາກ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ ພາຍ​ຫລັງ​ຈາກ​ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກ

ປະຖົມການ 11

ຫໍ​ຄອຍເມືອງ​ບາ​ເບນ

1 ແຕ່​ທຳ​ອິດ ມະ​ນຸດ​ໃນ​ໂລກ​ເວົ້າ​ພາ​ສາ​ດຽວ​ກັນແລະ​ໃຊ້​ຄຳ​ເວົ້າ​ແບບ​ດຽວ​ກັນ 2 ຢູ່​ມາ​ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຍົກ​ຍ້າຍ​ໄປ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ພົບ​ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຊິ​ນາກ ແລ້ວ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຖິ່ນ​ຖານ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 3 ແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເວົ້​າ​ວ່າ, “ເອົາ​ເທາະ! ພວກ​ເຮົາ​ພາ​ກັນ​ປັ້ນ​ດິນ​ຈີ່ ແລ້ວ​ເຜົາ​ໃຫ້​ມັນ​ແຂງ​ດີ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ມີ​ດິນ​ຈີ່​ສຳ​ລັບ​ກໍ່​ສ້າງ ແລະ​ມີ​ຢາງ​ໃຊ້​ຕາງ​ປະ​ທາຍ 4 ແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ພວກ​ເຮົ​າ​ມາ​ພາ​ກັນ​ສ້າງ​ເມືອງ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົ​າ ພ້ອມ​ທັງ​ກໍ່​ຫໍ​ຄອຍ​ໃຫ້​ມີ​ຍອດ​ສູງ​ຈຸ​ຟ້າ ພວກ​ເຮົາ​ຄວນ​ສ້າງ​ຊື່​ສຽງ​ໄວ້ ເພື່ອ​ເຮົາ​ຈະບໍ່​ໄດ້​ພັດ​ພາກ​ຈາກ​ກັນ​ໄປ​ໃນ​ໂລກ​ນີ້” 5 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ສະ​ເດັດ​ລົງ​ມາ​ທອດ​ພ​ຣະ​ເນດ​ເມືອງ​ແລະ​ຫໍ​ຄອຍ​ສູງ​ທີ່​ມະ​ນຸດ​ໄດ້​ສ້າງ​ຂຶ້ນ 6 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ມະ​ນຸດ​ທ້ອນ​ໂຮມ​ກັນ​ເປັນ​ອັນ​ນຶ່ງ​ອັນ​ດຽວ ເຂົາ​ເວົ້າ​ພາ​ສາ​ດຽວ​ກັນ ນີ້​ກໍ​ເປັນ​ພຽງ​ຂັ້ນ​ເລີ້ມ​ຕົ້ນ​ທີ່​ເຂົາ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ມາ ໃນ​ຂັ້ນ​ຕໍ່​ໄປ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ສາ​ມາດ​ທຳທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ເຂົາ​ປາ​ຖ​ນາ​ຢາກ​ທຳ 7 ສະ​ນັ້ນ ເຮົາ​ຕ້ອງ​ລົງ​ໄປ​ທຳ​ໃຫ້​ພາ​ສາ​ຂອງ​ເຂົາ​ແຕກ​ຕ່າງ​ກັນ ເພື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ເວົ້າ​ບໍ່​ເຂົ້າ​ໃຈ​ກັນ​ອີກ” 8 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ທໍາໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ພັດ​ພາກ​ຈາກ​ກັນ​ໄປ​ຢູ່​ທົ່ວ​ທຸກ​ແຫ່ງ​ໃນ​ໂລກ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເຊົ​າ​ສ້າງ​ເມືອງ​ນັ້ນ 9 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນັ້ນ ເມືອງ​ນີ້ຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່​ວ່າ ບາ​ເບນ ເພາະ​ວ່າ​ບ່ອນ​ນີ້ເປັນ​ບ່ອນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ພາ​ສາ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ແຕກ​ຕ່າງກັນ ແລະ​ທຳໃຫ້​ມະ​ນຸດ​ພັດ​ພາກ​ຈາກ​ກັນ​ໄປ​ທົ່ວ​ທຸກ​ແຫ່ງ​ໃນ​ໂລກ

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຊມ

10 ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຊມ​ມີ​ຄວາມ​ເປັນ​ມາ​ດັ່ງ​ນີ້ ເມື່ອເຊມ​ມີ​ອາຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ປີ ກໍ​ມີ​ບຸດຊາຍ​​ຊື່ ອາກ​ປັກ​ສາດ ເມື່ອ​ສອງ​ປີ​ຫລັງ​ຈາກ​ນ້ຳ​ຖ້ວມ​ໂລກ 11 ຕັ້ງ​ແຕ່​ເຊມ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື​ອາກ​ປັກ​ສາດມາ ​ກໍ​ມີ​ອາຍຸ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ຫ້າ​ຮ້ອຍ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 12 ເມື່ອອາກ​ປັກສາດ​ມີ​ອາຍຸ​ໄດ້​ສາມ​ສິບ​ຫ້າ​ປີ ກໍມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຊື່ ເຊ​ລາ 13 ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ເຊ​ລາມ​າ ກໍ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ສີ່​ຮ້ອຍ​ສາມ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 14 ເມື່ອ​ເຊ​ລາ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ສາມ​ສິບ​ປີ ​ມີ​ບຸດຊາຍ​​ຊື່ ເອ​ເບີ 15 ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ເອ​ເບີ​ມາ ກໍ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ສີ່​ຮ້ອຍ​ສາມ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 16 ເມື່ອ​ເອ​ເບີ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ສາມ​ສິບ​ສີ່ ກໍມີ​ບຸດ​ຊາຍ​​ຊື່​ ເປ​ເລກ 17 ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ເປ​ເລກ​ມາ ​ກໍ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ສີ່ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ປີ ແ​ລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 18 ເມື່ອ​ເປ​ເ​ລກ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ສາມ​ສິບ​ປີ ກໍມີ​ບຸດ​ຊາຍ​​ຊື່ ເຣ​ອູ 19 ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ເຣອູມາ ກໍ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ສອງ​ຮ້ອຍ​ເກົ້າ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 20 ເມື່ອ​ເຣ​ອູມີ​ອາຍຸ​ໄດ້​ສາມ​ສິບ​ສອງ​ປີ ກໍ​ມີບຸດ​ຊາຍ​ຊື່ ເຊ​ຣຸກ 21 ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ເຊ​ຣຸກ​ມາ ກໍ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ສອງຮ້ອຍເຈັດປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 22 ເມື່ອ​ເຊ​ຣຸກມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ສາມ​ສິບ​ປີ ກໍມີບຸດ​ຊາຍ​ຊື່ ນາ​ໂຮຣ໌ 23 ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ນາ​ໂຮ​ຣ໌ມາ ກໍ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ຕື່ມ​ສອງ​ຮ້ອຍ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່​ມອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 24 ເມື່ອ​ນາ​ໂຮ​ຣ໌​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຊາວ​ເກົ້າ​ປີ​ກໍ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຊື່ ເຕ​ຣາ 25 ຕັ້ງ​ແຕ່​ໄດ້​ເຕ​ຣາ​ມາ ​ກໍ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຕໍ່​ມາ​ອີກ​ຮ້ອຍ​ສິບ​ເກົ້າ​ປີ ແລະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຕື່ມ​ອີກ​ຫລາຍ​ຄົນ 26 ເມື່ອ​ເຕ​ຣາ​ມີອາ​ຍຸ​ໄດ້​ເຈັດ​ສິບ​ປີ ກໍມີ​ບຸດຊາຍ​ສາມ​ຄົນ​ແລ້ວ​ຄື ອັບ​ຣາມ ນາ​ໂຮຣ໌ ແລະ​ຮາ​ຣານ

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຕ​ຣາ

27 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ແມ່ນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຕ​ຣາ​ຄື ເຕ​ຣາ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ສາມ​ຄົນ​ຊື່ ອັບ​ຣາມ ນາ​ໂຮຣ໌ ແລະ​ຮາ​ຣານ ຮາ​ຣານ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຊື່​ ໂລດ 28 ຮາ​ຣານ​ໄດ້​ສິ້ນ​ຊີ​ວິດກ່ອນ​ເຕ​ຣາ​ຜູ້​ເປັນ​ບິ​ດາ​ໃນ​ບ້ານ​ເກີດ​ເມືອງນອນ​ຂອງ​ຕົນ ຄື​ເມືອງ​ອູຣ໌​ແຂວງ​ຄັນ​ເດ​ອານ 29 ອັບ​ຣາມ​ ແລະ​ນາ​ໂຮ​ຣ໌ຕ່າງ​ກໍ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ອັບ​ຣາມ​ຊື່ ຊາ​ຣາຍ ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ນາ​ໂຮຣ໌​ຊື່ ​ມິລະ​ກາ ມິລ​ະ​ກາ​ເປັນ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ຮາ​ຣານ ຮາ​ຣານ​ເປັນ​ບິ​ດາ​ຂອງ ມິລະ​ກາ ແລະ​ອິສກາ 30 ນາງ​ຊາ​ຣາຍ​ບໍ່​ມີ​ບຸດເພາະ​ນາງ​ເປັນ​ຫມັນ 31 ເຕ​ຣາ​ພ້ອມ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ອັບ​ຣາມ​ກັ​ບ​ຫລານ​ຊາຍ​ຄື​ໂລດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຮາ​ຣານ ແລະ​ຊາ​ຣາຍ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ຫນີ​ຈາກ​ເມືອງອູ​ຣ໌ ​ປະ​ເທດ​ຄັນ​ເດອາເຂົ້​າ​ໄປ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ພວກ​ເຂົາ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ເຖິງ​ເມືອງ​ຮາ​ຣານ​ແລະ​ຕັ້ງ​ຖິ່ນ​ຖານ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 32 ເຕ​ຣາ​ໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ເມື່​ອອ​າ​ຍຸ​ໄດ້​ສອງ​ຮ້ອຍ​ຫ້າ​ປີ

ປະຖົມການ 12

ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ອັບ​ຣາມ

1 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ບອກແກ່​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຈ​າກ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ​ແລະ​ຈາກ​ບ້ານ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແລ້ວ​ໄປ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ບອກ​ເຈົ້າ 2 ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ​ເກີດ​ເປັນ​ຊົນ​ຊາດ​ໃຫຍ່ ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ທີ່​ມີ​ຊື່​ສຽງ ແລະ​ຜູ້​ອື່ນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ພອນ​ຍ້ອນ​ເຈົ້າ 3 ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ຜູ້​ທີ່​ອວຍ​ພອນ​ເຈົ້າ ແຕ່​ເຮົາ​ຈະ​ສາບ​ແຊ່ງ​ຜູ້​ທີ່​ສາບ​ແຊ່ງ​ເຈົ້າ ທຸກໆ​ຊົນ​ຊາດ​ໃນ​ໂລກ​ຈະ​ຂໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ອວຍ​ພອນ​ພວກ​ເຂົາ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ” 4 ເມື່ອ​ອັບ​ຣາມ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ເຈັດ​ສິບ​ຫ້າ​ປີ ທ່ານ​ກໍ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ຮາ​ຣານ​ໄປ​ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ ໂລດ​ກໍ​ໄປ​ນຳ​ທ່ານ ດ້ວຍ 5 ອັບ​ຣາມ​ພາ​ຊາ​ຣາຍ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ຕົນ​ກັບ​ໂລດ​ຫລານ​ຊາຍ ພ້ອ​ມທັງ​ຊັບ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທີ່​ໄດ້​ສະ​ສົມ​ໄວ້​ໃນ​ເມືອງ​ຮາ​ຣານ ແລະ​ພວກ​ຂ້ອຍ​ຂ້າ​ໄປ​ນໍາ​ດ້ວຍ ພວກ​ເຂົາ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ຍັງ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາອານ 6 ເມື່ອ​ຮອດ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ແລ້ວ ອັບ​ຣາ​ມ​ຍັງ​ເດີນ​ທາງ​ຜ່ານ​ປະ​ເທດ​ໄປ​ຈົ​ນ​ເຖິງ​ບ່ອນ​ສັກ​ສີດ​ຂອງ​ເມືອງ​ເຊ​ເຄມ ຄື​ຕົ້ນ​ໄມ້​ສັກ​ສິດ​ທີ່​ໂມ​ເຣ (ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ​ກໍ​ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ນັ້ນ​ແລ້ວ) 7 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ອັບ​ຣາມ​ແລະ​ກ່າວ​ຕໍ່​ທ່ານ​ວ່າ, “ນີ້ແມ່ນ​ດິນ​ແດນ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ມອບ​ໃຫ້​ແກ່​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ” ສະ​ນັ້ນ ໃນ​ບ່ອນ​ນີ້ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ຖວາຍ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ທີ່​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ຂຶ້ນ​ແກ່​ຕົນ 8 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ທ່ານໄດ້​ຍົກ​ຍ້າຍ​ໄປ​ທາງ​ທິດ​ໃຕ້ ຄື​ໄປ​ເທິງ​ພູ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ເມືອງ​ເບັດ​ເອນ ແລະ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ທີ່​ພັກ​ອາ​ໄສຢູ່​ລະ​ຫວ່າງ​ເມືອງ​ເບັດ​ເອນ​ກັບ​ເມືອງ​ອາ​ອີ ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ​ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ ແລະ​ນ​ະ​ມັ​ສ​ການ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 9 ຕໍ່​ຈາກ​ນັ້ນ​ ທ່ານກໍ​ຍົກ​ຍ້າຍ​ໄປ​ທາງ​ທິດ​ໃຕ້ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ເປັນ​ລະ​ຍະໆ​ໄປ​ສູ່​ດິນ​ແດນ​ເນ​ເກັບ

ອັບ​ຣາມ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອຢິບ

10 ໃນ​ເວ​ລ​າ​ນັ້ນ ມີ​ການ​ອຶ​ດຢາກ​ຢ່າງ​ແສນ​ສາ​ຫັດ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ຈຶ່ງ​ເປັນ​ເຫດ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາມ​ຕ້ອງ​ໄປ​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຊົ່ວ​ລະ​ຍະ​ນຶ່ງ 11 ເມື່ອ​ໃກ້​ຈະ​ຮອດ​ດ່ານ​ເຂົ້​າ​ປະ​ເທດ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາວ່າ, “ຊາ​ຣາຍ ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຍິງ​ທີ່​ຈົບ​ງາມ 12 ເມື່ອ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ເຫັນ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຂົາ​ຄົງ​ຈະ​ເວົ້າ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ຂ້ອຍ ແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ຂ້າ​ຂ້ອຍ​ຖິ້ມ​ເພື່ອ​ຈະ​ເອົາ​ເຈົ້າ​ໄປ 13 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເພື່ອ​ເວັ້ນ​ຈາກ​ສິ່ງ​ນີ້ ຂໍ​ໃຫ້ເຈົ້າ​ບອກ​ກັບເຂົາ​ວ່າ ເຈົ້​າ​ເປັນ​ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ຂ້ອຍ ເພື່ອ​ວ່າ​ພວກ​ເຂົ​າ​ຈະ​ບໍ່​ຂ້າ​ຂ້ອຍ ແລະ​ຈະ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕໍ່​ຂ້ອຍ​ເປັນ​ຢ່າງ​ດີ” 14 ເມື່ອ​ອັບ​ຣາມ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຂດ​ແດນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ແລ້ວ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ກໍ​ເຫັນ​ວ່າ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ທ່ານ​ເປັນ​ຄົນ​ງາມ​ຫລາຍ 15 ຄັນ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ເອ​ຢິບ​ເຫັນ​ຊາ​ຣາຍ ຈຶ່ງ​ໄປ​ທູນ​ຍົກ​ຍ້ອງ​ຄວາມ​ຕໍ່​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກະ​ສັດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ຖືກ​ພາ​ຕົວ​ໄປ​ຍັງ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ຂອງ​ກະ​ສັດ 16 ຍ້ອນ​ນາງ​ຊາ​ຣາຍ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ຈຶ່ງ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕໍ່​ອັບ​ຣາມ​ເປັນ​ຢ່​າງ​ດີ ແລ້ວ​ຍັງ​ມອບ​ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ແບ້ ຝູງ​ງົວ ຝູງ​ລໍ ຝູງ​ອູດ​ແລະ​ຂ້ອຍ​ຂ້າ​ຊາຍ​ຍິງ​ໃຫ້ 17 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລະ​ຄົນ​ໃນ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ເຈັບ​ໂຊ​ຢ່າງ​ຮ້າຍ​ແຮງ ກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຮັບ​ເອົາ​ນາງ​ຊາ​ຣາຍ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ອັບ​ຣາມ​ມາ​ຢູ່​ໃນ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ 18 ສະ​ນັ້ນ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ອັບ​ຣາມ​ມາ​ແລ້ວ​ຖາມ​ເວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ການ​ດັ່ງ​ນີ້ ເປັນຫຍັງ​ຈຶ່ງບໍ່​ບອກວ່າ​ເປັນ​ເມັຽ​ຂອງ​ເຈົ້າ? 19 ເປັນ​ຫຍັງ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ​ເປັນ​ນ້ອງ​ສາວ? ຍ້ອນຈັ່ງ​ຊັ້ນ​ແຫລະ, ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ນາງ​ມາ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ ນີ້​ນາງ​ຢູ່​ນີ້​ໃຫ້​ເອົາ​​ຄືນ​ໄປ​ເສັຽ” 20 ຄັນ​ແລ້ວ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ສັ່ງ​ໃຫ້​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ພາ​ອັບ​ຣາມ​ເອົາ​ພັ​ຣ​ຍາ ​ແລະ​ສິ່ງ​ຂອງ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ໄປ

ປະຖົມການ 13

ອັບ​ຣາມ​ແລະ​ໂລດ​ແຍກ​ຈາກ​ກັນ

1 ອັບ​ຣາມ​ພາພັ​ຣ​ຍາກັບ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທີ່​ທ່ານ​ມີ ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ອອກ​ຈາກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ເອ​ຢິບ​ໄປ​ສູ່​ເຂດ​ເນ​ເກັບ ໂລດ​ກໍ​ຕິດ​ຕາ​ມ​ທ່ານ​ໄປ​ດ້ວຍ 2 ອັບ​ຣາມ​ເປັນ​ຄົນ​ຮັ່ງ​ມີ ທ່ານ​ມີ​ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ແບ້ ແລະ​ຝູງ​ງົວ​ຄວາຍ​ພ້ອມ​ທັງ​ເງິນ​ຄຳ​ມາກ​ຫລາຍ 3 ທ່ານ​ຍົກ​ຍ້າຍຈ​າກ​ເຂດ​ເນ​ເກັບ​ໄປ​ສູ່ເມືອງ​ເບັດ​ເອນ​ເປັນ​ລະ​ຍະໆ​ຈົນ​ເຖິງ​ບ່ອນ​ຊຶ່ງ​ທ່ານໄດ້​ຕັ້ງ​ທີ່​ພັກ​ມາ​ຄາວ​ກ່ອນ ຢູ່​ລະ​ຫວ່າງ​ເມືອງ​ເບັດ​ເອນ​ກັບ​ເມືອງ​ອາ​ອີ 4 ທ່ານ​ກໍ​ໄດ້​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ບ່ອນ​ທີ່ທ່ານ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ໄວ້​ແຕ່​ກ່ອນ​ແລ້ວ ອັບ​ຣາມ​ນະ​ມັສ​ການອອກ​ພຣະ​ນາມ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 5 ໂລດ​ຜູ້​ເດີນ​ທາງ​ຮ່ວມ​ໄປ​ກັບ​ອັບ​ຣາມ​ກໍ​ມີ ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ແບ້ ຝູງ​ງົວ​ຄວາຍ ແລະ​ຜ້າ​ເຕັນ​ຈຳ​ນວນ​ຫລາຍ 6 ເມື່ອ​ເປັນ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ຄົນ​ລ້ຽງ​ສັດ​ຂອງ​ອັບ​ຣາມ ​ແລະ​ໂລດ​ຈຶ່ງ​ຜິດ​ຖຽງ​ກັນ ເພາະ​ບໍ່​ມີ​ທົ່ງ​ຫຍ້າ​ລ້ຽງ​ສັດ​ພຽງ​ພໍ 7 ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ຝ່າຍ​ຢູ່​ຮ່ວມ​ກັນ​ໄດ້ ໃນ​ຄາວ​ນັ້ນ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ​ ແລະ​ຊາວ​ເປ​ຣິ​ສຊີ​ກໍ​ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ແລ້ວ 8 ດັ່ງ​ນັ້ນ ອັບ​ຣາມ​ຈຶ່ງ​ເວົ້​າ​ກັບ​ໂລດ​ວ່າ, “ເຮົາ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ເປັນ​ພີ່​ນ້ອງ​ກັນ ຂໍ​ຢ່າ​ໃຫ້​ຄົນ​ຂ​ອງ​ເຈົ້​າ ​ແລະ​ຄົນ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຜິດ​ຖຽງ​ກັນ​ເລີຍ 9 ເຮົາ​ແຍກ​ຈາກ​ກັນ​ເສັຽ ຈົ່ງ​ເລືອກ​ເອົາ​ດິນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ນີ້​ຕາມ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ການ​ແລ້ວ​ຫນີຈາກ​ເຮົາໄປ ຖ້າ​ເຈົ້າ​ໄປ​ທາງ​ນຶ່ງ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ໄປ​ອີກ​ທາງ​ນຶ່ງ” 10 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂລດ​ຈຶ່ງ​ຫລຽວ​ເບິ່ງ​ທົ່ວໆ​ໄປ​ເຫັນ​ວ່າ ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ຂອງ​ແມ່​ນ້ຳ​ຈໍ​ແດນ​ທັງ​ຫມົດ​ຈົນ​ເຖິງ​ເມືອງ​ໂຊ​ອາ ມີ​ນ້ຳ​ຫລາຍ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ສວນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ຫລື​ເຫມືອນແຜ່ນດິນ​​ເອ​ຢິບ (ກ່ອນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ແລະ​ເມືອງ​ໂກ​ໂມ​ຣາ ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ນີ້​ໄດ້​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ດີ) 11 ໂລດ​ຈຶ່ງ​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ​ເລືອກ​ເອົາ​ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ຂອງ​ແມ່​ນ້ຳ​ຈໍ​ແດນ​ທັງ​ຫມົດ​ເປັນ​ບ່ອນ​ຢູ່​ຂອງ​ຕົນ ແລ້ວ​ເຄື່ອນ​ຂະ​ບວນ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ ການ​ແຍກ​ກັນ​ຂອງ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ເປັນ​ດັ່ງ​ນີ້​ແຫລະ 12 ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ອາໄສ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ສ່ວນ​ໂລດ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຖິ່ນ​ຖານ​ຢູ່​ໃນ​ລະ​ຫວ່າງ​ກາງ​ຂອງ​ເມືອງ​ຕ່າງໆ​ໃນ​ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ຄື ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ໃກ້​ກັບ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ 13 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໃນ​ເມືອງ​ນີ້ເປັນ​ຄົນ​ຊົ່ວ​ຮ້າຍ​ແລະ​ທຳຜິດ​ບາບ​ຕໍ່​ສູ້​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ

ອັບ​ຣາມ​ຍ້າຍ​ໄປ​ເມືອງ​ເຮັບ​ໂຣນ

14 ຫລັງ​ຈາ​ກໂລດ​ໄດ້​ຫນີໄປ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ, “ຕັ້ງ​ແຕ່​ບ່ອນ​ເຈົ້າ​ຢືນ​ຢູ່​ນີ້ ຈົ່ງ​ເບິ່ງ​ໄປ​ທົ່ວ​ທຸກ​ທິດ​ ໃຫ້​ດີ 15 ດິນ​ທຸກໆ​ບ່ອນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ແນມ​ເຫັນ​ຢູ່​ນີ້ ເຮົ​າ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ແລະ​ເຊຶ້​ອສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ສືບໆ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ 16 ເຮົາ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເພີ້ມ​ທະ​ວິ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ​ດັ່ງ​ຝຸ່ນ​ດິນ ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ນັບ​ຂີ້ຝຸ່ນ​ດິນ​ໃນ​ໂລກ​ນີ້ໄດ້ ຈຶ່ງ​ຈະ​ສາ​ມາດ​ນັບ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໄດ້ 17 ບັດ​ນີ້ ຈົ່ງ​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ທົ່ວ​ດິນ​ແດນ​ນີ້ ເພາະ​ວ່າເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ດິນ​ຕອນ​ນີ້ແກ່​ເຈົ້າ” 18 ດັ່ງ​ນັ້ນ ອັບ​ຣາມ​ຈຶ່ງຍົກ​ຍ້າຍ​ຂະ​ບວ​ນ​ໄປ​ຕັ້ງ​ຢູ່​ໃກ້ໆ​ກັບ​ຕົ້ນ​ໄມ້​ສັກ​ສິດ​ຂອງ​ມັມ​ເຣທີ່​ເມືອງ​ເຮໂບ​ຣນ ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ທ່ານ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ຖວາຍ​ແກ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ

ປະຖົມການ 14

ອັບ​ຣາມ​ຊ່ອຍ​ຊີ​ວິດ​ໂລດ

1 ອັມ​ຣາ​ເຟນ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ຊິນາຣ໌ ອາ​ຣິ​ໂອກ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ເອນ​ລາ​ຊາຣ໌ ເຄ​ໂດ​ຣ໌ລາ​ໂອ​ເມີ​ກະ​ສັດ​ຂອງ​ເມືອງ​ເອ​ລາມ ແລະ​ຕິດານ​ກະ​ສັດ​ຊາວ​ກົວ​ອີມ​ 2 ໄດ້​ທຳ​ເສິກ​ກັບ​ກະ​ສັດ​ຫ້າ​ອົງ​ຄື ເບ​ຣາ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ບິຣ໌ຊາ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ໂກ​ໂມ​ຣາ ຊິນັບ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ອັດ​ມາ ເຊ​ເມ​ເບີ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ເຊ​ບົວອິມ ແລະ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ເບ​ລາ (ຫລື​ໂຊ​ອາຮ໌) 3 ກະ​ສັດ​ທັງ​ຫ້າ​ອົງ​ນີ້ໄດ້​ຮ່ວມ​ເຂົ້າ​ກັນ​ເປັນ​ພັນ​ທະ​ມິດ ແລະ​ໄດ້​ໂຮມ​ກຳ​ລັງ​ກັນ​ຢູ່​ໃນ​ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ຊິດ​ດິມ​ຊຶ່ງ​ໃນ​ປະ​ຈຸ​ບັນ​ນີ້ເປັນ​ທະ​ເລ​ຕາຍ 4 ກະ​ສັດ​ທັງ​ຫ້າ​ໄດ້​ຜ່າຍ​ແພ້ຍອມ​ຢູ່​ໃຕ້​ຄວາມ​ຄວບ​ຄຸມ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ເຄ​ໂດ​ລາ​ໂອ​ເມ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ສິບ​ສອງ​ປີ ແຕ່​ວ່າ​ໃນ​ປີ​ທີ່​ສິບ​ສາມ ພວກ​ກະ​ສັດ​ທັງ​ຫ້າ​ອົງ​ນັ້ນ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ກະ​ບົດ​ຂຶ້ນ 5 ໃນ​ປີ​ທີ່​ສິບ​ສີ່ ເຄ​ໂດ​ລາ​ໂອ​ເມ​ພ້ອ​ມທັງ​ພັນ​ທະ​ມິດ​ໄດ້​ຍົກ​ທັບ​ມາປາບ​ຄົນ​ເຣ​ຟາ​ອິມ​ໃນ​ເມືອງ​ອັ​ສເຕ​ໂຣທກາ​ນາ​ອິມ ຄົນ​ຊູ​ຊິມ​ໃນ​ເມືອງ​ຮາມ ຄົນເອ​ມິມ​ໃນ​ທົ່ງ​ນາ​ຂອງ​ເມືອງ​ຊາ​ເວກິຣິອາ​ທາ​ອິມ 6 ແລະ​ຄົນໂຮ​ຣິໃນ​ພູເຂົາ​ເຊ​ອີຣ໌ ພ​ຣະ​ອົງ​ຍັງ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ພວກ​ເຂົາ​ຈົນ​ຮອດ​ເມືອງ​ເອນ​ປາ​ຣານ​ຊຶ່ງ​ຢູ່​ໃກ້​ຖິ່ນກັນ​ດານ 7 ຕໍ່​ຈ​າກ​ນັ້ນ​ພວກ​ກະ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນີ້ໄດ້​ເຄື່ອນ​ທັບ​ກັບ​ມາ​ເຖິງ​ເມືອງເອນ​ມິສ​ປັດ (ຄື​ກາ​ເດສ) ເມືອງ​ນີ້ມີ​ຊື່​ອີກວ່າ ນ້ຳ​ພຸ​ບ່ອນ​ຕັດ​ສິນ​ຄວາມ) ແລະ​ໄດ້ຕີ​ຊ​ະນະ​ທຸກໆ​ເມືອງ​ຂອງ​ຊາວ​ອາ​ມາ​ເລກ​ພ້ອມ​ທັງ​ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ເມືອງ​ຣາ​ຊາ​ໂຊນ​ຕາ​ມາຣ໌ 8 ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ ກະ​ສັດ​ເມືອງໂກ​ໂມ​ຣາ ກະ​ສັດ​ເມືອງອັດ​ມາ ກະ​ສັດ​ເມືອງເຊ​ບົວ​ອິມ ແລະ​ກະ​ສັດ​ເມືອງເບ​ລາ (ຄື​ໂຊ​ອາຮ໌) ໄດ້​ທ້ອນ​ໂຮມ​ກຳ​ລັງ​ກອງ​ທັບ​ຢູ່​ໃນ​ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ຊິດ​ດິມ 9 ເພື່ອ​ຕໍ່​ສູ້​ເຄ​ໂດຣ໌​ລາ​ໂອ​ເມ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ເອ​ລານ ຕິດານ​ ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ກົວ​ອິມ ອັມ​ຣາ​ເຟ​ນ​ ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ຊີ​ນາຣ໌ ແລະ​ອາ​ຣິ​ໂອກ ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ເອນ​ລາ​ຊາຣ໌ຝ່າຍ​ນຶ່ງ​ມີ​ກະ​ສັດ​ຫ້າ​ອົງ​ສູ້​ກັບ​ອີກ​ຝ່າຍ​ນຶ່ງ​ມີ​ກະ​ສັດ​ສີ່​ອົງ 10 ທົ່ງ​ຮາບ​ພຽງ​ຂອງຊິດ​ດິມ​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ບໍ່​ຢາງ​ປູ​ທາງ ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ແລະ​ໂກ​ໂມ​ຣາພ​ຍາ​ຍາມ​ເອົາ​ຕົວ​ລອດ​ຈາກ​ການ​ສູ້​ຮົບ​ທັງ​ສອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຕົກ​ລົງ​ໃນ​ບໍ່​ນັ້ນ ສ່ວນ​ກະ​ສັດ​ອົງ​ອື່ນ​ໄດ້​ຫລົບ​ລີ້​ເອົາ​ຕົວ​ລອດ​ໄປ​ທາງ​ພູ​ເຂົາ 11 ພວກ​ກະ​ສັດ​ທັງ​ສີ່​ອົງ​ໄດ້​ຍຶດ​ເອົາ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທັງ​ຫມົດ ແລະ​ເຂົ້​າ​ປາ​ອາ​ຫານ​ໃນ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ແລະ​ເມືອງ​ໂກ​ໂມ​ຣາ​ແລ້ວ​ຫນີໄປ 12 ແລ້ວ​ຍັງ​ໄດ້​ຈັບ​ໂລດ​ພ້ອ​ມທັງ​ຍຶດ​ເອົາ​ຊັບ​ສິນ​ເງິນ​ທອງ​ຂອງ​ເຂົາ​ໄປ​ນຳ​ດ້ວຍ ເພາະ​ໃນ​ຂ​ນະ​ນັ້ນ​ເຂົາ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ 13 ມີ​ຊາຍ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ປົບ​ຫນີ​ມາ​ຈາກ​ສະ​ຫນາມ​ຮົບ ບອກ​ເຣື່ອງ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກັບ​ໂລດ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາມ​ຮູ້​ຈັກ ອັບ​ຣາມ​ເປັ​ນ​ຄົນ​ເຮັບ​ເຣີ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ອາໄສ​ຢູ່​ໃກ້​ຕົ້ນ​ໄມ້​ສັກ​ສິດ​ຂອງ​ມັມ​ເຣ ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ອ້າຍຂອງ​ເອສ​ໂກນ ແລະ​ອາ​ເນີ ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ເປັນ​ພັນ​ທະ​ມິດ​ຂອງ​ອັບ​ຣາມ 14 ເມື່ອ​ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ຍິນ​ວ່າ​ຫລານ​ຂອງ​ທ່ານ​ຖືກ​ຈັບ​ໄປ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ກຳ​ລັງ​ພົນ​ທີ່​ຈົ່ງ​ຮັກ​ພັກດີ​ຕໍ່​ທ່ານຈຳ​ນວນ​ສາມ​ຮ້ອຍ​ສິບ​ແປດ​ຄົນ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ກະ​ສັດ​ທັງ​ສີ່​ອົງ​ໄປ​ເຖິງ​ເມືອງ​ດານ 15 ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ອັບ​ຣາມໄດ້​ແຍກ​ກຳ​ລັງ​ອອກ​ເປັນ​ສອງ​ສາຍ ແລ້ວ​ບຸກ​ໂຈມ​ຕີ​ພວກ​ກະ​ສັດ​ທັງ​ສີ່​ໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ຄືນ ຈົນ​ກະ​ສັດ​ທັງ​ສີ່​ຜ່າຍ​ແພ້​ໄປ ພວກ​ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ຈົນ​ເຖິງ​ເມືອງ​ໂຮ​ບາ​ທາງ​ທິດ​ເຫນືອ​ຂອງ​ເມືອງ​ດາ​ມັສ​ກັ​ສ 16 ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ຍຶດ​ຊັບ​ສິນ​ເງິນ​ທອງ​ທັງ​ຫມົດ​ກັບ​ຄືນມາ​ທັງ​ໄດ້​ນຳ​ໂລດ​ຫລານ​ຊ​າຍ​ຂອງ​ທ່ານ ​ແລະ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ຂອງ​ເຂົາ​ພ້ອ​ມທັງ​ພວກ​ຜູ້​ຍິງ​ ແລະ​ຄົນ​ອື່ນໆ​ກັບ​ຄືນ​ມາດ້ວຍ

ກະ​ສັດ​ເມນ​ຄີ​ເຊ​ເດັກ​ໃຫ້​ພອນ​ແກ່​ອັບ​ຣາມ

17 ເມື່ອ​ອັບ​ຣາມກັບຄືນ​ມາ​ແຕ່​ຮົບ ແລະ​ໄດ້​ຊ​ະນະ​ກະ​ສັດ​ເຄ​ໂດຣ໌​ລາ​ໂອ​ເມ ແລະ​ກະ​ສັດ​ອື່ນໆ​ທີ່​ເປັນ​ພັນ​ທະ​ມິດ​ຂອງພ​ຣະ​ອົງ ແລ້ວ ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ອອກ​ມາ​ພົບ​ທ່ານທີ່​ຮ່ອມ​ພູ​ຊາ​ເວ (ຫລື​ມີ​ຊື່​ອີກວ່າ ຮ່ອມ​ພູ​ຂອງ​ກະ​ສັດ) 18 ແລ້ວ​ເມນ​ຄີ​ເຊ​ເດັກ​ຜູ້​ເປັນ​ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ຊາ​ເລັມ ແລະ​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ອົງ​ສູງ​ສຸດ​ໄດ້​ເອົາ​ເຂົ້າ​ຈີ່ ແລະ​ເຫລົ້​າ​ອະ​ງຸ່ນ​ໃຫ້​ແກ່​ອັບ​ຣາມ 19 ພ້ອ​ມທັງ​ອວຍ​ຊັຍ​ໃຫ້​ພອນ​ແກ່​ທ່ານວ່າ, “ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ອົງ​ສູງ​ສຸດ ຜູ້​ຊົງ​ສ້​າງ​ຟ້າສວັນ​ແລະ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ ໂຜດ​ປະ​ທານ​ພອນ​ແກ່ອັບ​ຣາມ​ເທີນ 20 ສາ​ທຸ​ການ​ແດ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ອົງ​ສູງ​ສຸດ​ຜູ້​ຊົງ​ໃຫ້​ທ່ານ​ຜາບ​ແພ້​ສັດ​ຕຣູ” ແລ້ວ​ອັບ​ຣາມ​ກໍ​ຖວາຍ​ນຶ່ງ​ສ່ວນ​ສິບ​ຂອງ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທີ່​ທ່ານ​ໄດ້​ມາ​ຈາກ​ການ​ສູ້​ຮົບ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ເມັນ​ຄີ​ເຊ​ເດັກ 21 ຄັນ​ແລ້ວ ກະ​ສັດ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ກ່າວ​ແກ່​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ,”ຂໍ​ຈົ່ງ​ຄືນ​ຄົນ​ທັງ​ຫມົດ​ນີ້ໃຫ້​ແກ່​ເຮົາ ສ່ວນ​ເຂົ້າ​ຂອງນັ້ນທ່ານ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ໄປ​ເຖີດ” 22 ແຕ່​ອັບ​ຣາມ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສາບານ​ຢ່າງ​ເຄັ່ງ​ຄັດ​ຊ້ອງ​ຫນ້າ​ພ​ຣະ​ພັກ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ອົງ​ສູງ​ສຸດ​ຜູ້​ສ້​າງ​ຟ້າ​ສວັນ​ແລະ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ​ແລ້ວ​ວ່າ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ເອົາ​ສິ່ງ​ນຶ່ງ​ສິ່ງ​ໃດ​ທີ່​ເປັນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ 23 ແມ່ນ​ແຕ່​ຝ້າຍ​ໄຫມ​ຫຍິບ​ຫລື​ສາຍ​ຮັດ​ເກີບ​ເສັ້ນ​ນຶ່ງ ເພື່ອພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ກ່າວ​ວ່າ ແມ່ນເຮົາ​ທີ່​ເຮັດ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາມ​ເປັນ​ຄົນ​ຮັ່ງ​ມີ 24 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ຮັບ​ສິ່ງ​ນຶ່ງ​ສິ່ງ​ໃດ​ເລີຍ​ເວັ້ນ​ໄວ້ ແຕ່​ສະ​ບຽງ​ອາ​ຫານ​ທີ່​ຄົນ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄດ້​ກິນ​ໄປ​ແລ້ວ ແລະ​ສ່ວນ​ແບ່ງ​ຂອງ​ພວກ​ທີ່​ເປັນ​ພັນ​ທະ​ມິດ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຄື ອາ​ເນີ ເອັສໂກນ ແລະ​ມັມ​ເຣ ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ຮັບ​ເອົາ​ສ່ວນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ເທີນ

ປະຖົມການ 15

ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ອັບ​ຣາມ

1 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ຍິນ​ພ​ຣະ​ດຳ​ຣັດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໃນ​ນິມິດ​ວ່າ, “ອັບ​ຣາມ​ເອີຍ, ຢ່າ​ສູ່​ຢ້ານ ເຮົາ​ເປັນ​ແຜ່ນ​ເຫລັກ​ຕ້າ​ນ​ທານ​ເພື່ອ​ປົກ​ປັກ​ຮັກ​ສາ​ເຈົ້າ ເຣົາ​ຈະ​ປະ​ທານ​ບຳ​ເຫນັດ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ” 2 ອັບ​ຣາມ​ກາບ​ທູນ​ວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ ພ​ຣະ​ອົງ​ຢາກ​ປະ​ທານ​ບຳ​ເຫນັດ​ໃຫ້​ແກ່​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ເຮັດ​ຫຍັງ ເພາະ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ບໍ່​ມີ​ບຸດ ຜູ້​ຈະ​ສືບ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ຈາກ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງແຕ່​ຜູ້​ດຽວ​ກໍ​ຄື ເອ​ລິ​ເອ​ເຊີຊາວ​ດາ​ມັ​ສ 3 ພ​ຣະ​ອົງ​ບໍ່​ໄດ້​ຊົງ​ປະ​ທານ​ບຸດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ກໍ​ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ໄດ້​ຮັບ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ” 4 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ຍິນ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ກ່າວ​ແກ່​ທ່ານ​ອີກວ່າ, “ຂ້າ​ໃຊ້​ຜູ້​ນີ້​ຈະ​ບໍ່​ສືບ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ດອກ ແມ່ນ​ບຸດ​ຊາຍຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ໄດ້​ຮັບ” 5 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ພາ​ອັບ​ຣາມ​ຍ່າງ​ອອກ​ໄປຂ້າງນອກແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ນັບ​ດວງ​ດາວ​ທີ່​ຢູ່​ທ້ອງ​ຟ້າ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ຢູ່​ນັ້ນ​ເບິ່ງ​ດູ ນັບ​ໄດ້​ບໍ່ ເຈົ້​າ​ຈະ​ມີເຊື້ອ​ສາຍ​ຫລາຍ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ດວງ​ດາວ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ” 6 ອັບ​ຣາມ​ກໍ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຍ້ອນ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ນັ້ນ ພ​ຣ​ະ​ອົງ​ຊົງ​ຖື​ວ່າ​ທ່ານ​ເປັນ​ຜູ້​ຊອບ​ທັມ 7 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ, “ເຮົາ​ແມ່ນ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຜູ້​ນຳ​ເຈົ້າ​ຫນີອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ອູ​ຣ໌​ປະ​ເທດ​ຄັນ​ເດ​ອານ ເພື່ອ​ຈະ​ໃຫ້​ປະ​ເທດ​ນີ້ເປັນ​ຂອງ​ເຈົ້າ” 8 ແຕ່​ອັບ​ຣາມ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງຈະ​ຮູ້​ວ່າ​ປະ​ເທດ​ນີ້ເປັນ​ສ່ວນ​ຂອງ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງໄດ້​ດ້ວຍ​ວິ​ທີ​ໃດ?” 9 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາ​ງົວ​ແມ່​ອາຍຸ​ສາມ​ປີຕົວ​ນຶ່ງ ແບ້​ແມ່​ອາ​ຍຸ​ສາມ​ປີ​ຕົວ​ນຶ່ງ ແກະ​ເຖິກ​ອາ​ຍຸ​ສາມ​ປີ​ຕົວ​ນຶ່ງ ນົກ​ເຂົາ​ຕົວ​ນຶ່ງ ນົກ​ກາງ​ແກ​ຕົວ​ນຶ່ງ​ມາ​ຖວາຍ​ແກ່​ເຮົາ” 10 ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ເອົາ​ສັດ​ແລະ​ນົກ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນມາ​ຖວາຍ​ແກ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ສັດ​ນັ້ນ​ທ່ານຜ່າ​ເຄິ່ງ​ແລ້ວ​ລຽນ​ເປັນ​ແຖວ​ຊື່​ກັນ ສ່ວນ​ນົກ​ນັ້ນ​ທ່ານ​ບໍ່​ໄດ້​ຜ່າ​ເຄິ່ງ 11 ຄັນ​ແຮ້ງ​ບິນ​ມາ​ຈັບ​ເນື້ອ​ສັດ​ ທ່ານ​ກໍ​ໄລ່​ມັນ​ຫນີ 12 ເມື່ອ​ຕາ​ເວັນ​ຄ້ອຍ​ຫລັບ​ລົງ​ແລ້ວ ອັບ​ຣາມ​ກໍ​ນອນ​ຫລັບ​ສນິດ ເວລາ​ນັ້ນ​ຄວາມ​ຢ້ານ​ກົວ​ອັນ​ໃຫຍ່​ກໍ​ບັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກັບ​ທ່ານ 13 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ທ່ານວ່າ, “ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄປ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ​ໃນ​ຖາ​ນະ​ຄົນ​ຕ່າງ​ຖິ່ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ຕົກ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ນັ້ນ​ ແລະ​ຈະ​ຖືກ​ກົດຂີ່ຂົ່ມ​ເຫັງ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ສີ່​ຮ້ອຍ​ປີ 14 ແຕ່​ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ປະ​ພຶດ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ຕໍ່​ພວກ​ເຂົາ ແລ​ະ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ນັ້ນ​ໂດຍ​ມີ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ຢ່າງ​ມະ​ຫາ​ສານ 15 ແຕ່​ເຈົ້າ​ຈະ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ອັນ​ຣາບ​ລື້ນ ແລະ​ຕາຍ​ຢ່າງສ​ງົບ​ສຸກ ເຈົ້າ​ຈະ​ຕາຍ​ເວ​ລາ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຫລາຍ​ແລ້ວ​ເຂົາ​ຈະ​ຝັງ​ສົບ​ເຈົ້າ​ໄວ້ 16 ໃນ​ຊົ່ວ​ອາ​ຍຸ​ສີ່​ເຊັ່ນ​ຄົນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ກັບ​ມາ​ທີ່​ນີ້ ແລ້ວ​ເຮົາ​ຈະ​ຂັບ​ໄລ່​ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ ເພາະ​ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຄວາມ​ຊົ່ວ​ຢ່າງ​ເຕັມ​ປ່ຽມ​ແລ້ວ 17 ເມື່ອ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ​ແລ້ວ ໃນ​ທັນ​ທີ​ທັນ​ໃດ​ກໍ​ມີ​ເຕົາ​ໄຟ​ຮ້ອນ​ຄວັນ​ພຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ແລະ​ໂຄມ​ໄຟ​ທີ່​ມີ​ແສງ​ຮຸ່ງ​ເຮືອງ​ປາ​ກົດ​ຂຶ້ນ ແລ້ວ​ກາຍ​ໄປ​ລະ​ຫວ່າງ​ຊາກ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ 18 ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໃຫ້​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຂໍ​ມອບ​ດິນ​ແດນ​ນີ້ໃຫ້​ແກ່​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້​າ ຕັ້ງ​ແຕ່​ແມ່​ນ້ຳ​​ເອ​ຢິບ​ຈົນ​ເຖິງ​ແມ່​ນ້ຳ​ໃຫຍ່​ເອີ​ຟ​ຣາດ 19 ຄື​ດິນ​ແດນ​ຂອງ​ຄົນ​ເກ​ນິດ ຄົນເກ​ນິ​ສຊີ ຄົນ​ກາດ​ໂມ​ນິດ 20 ຄົນ​ຮິດ​ຕິ ຄົນ​ເປ​ຣິສຊີ ຄົນ​ເຮ​ຟາ​ອິມ 21 ຄົນອາ​ໂມ​ຣິດ ຄົນ​ກາ​ນາ​ອານ ຄົນ​ເກິ​​ກາຣ໌​ຊິ ແລະ​ຄົນ​ເຢ​ບຸສດ້ວຍ”

ປະຖົມການ 16

ຮາ​ກາ ​ແລະ​ອິ​ຊມາ​ເອນ

1 ນາງ​ຊາ​ຣາຍ​ພັ​ຣ​ຍາອັບ​ຣາມ​ບໍ່​ເຄີຍ​ມີ​ບຸດ ແຕ່​ນາງ​ມີ​ສາວ​ໃຊ້​ເອ​ຢິບ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່ ຮາ​ກາ 2 ຊາ​ຣາຍ​ຈຶ່ງ​ເວົ້​າ​ຕໍ່​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ, “ເບິ່ງ​ດູ ຈົນ​ເຖິງ​ດຽວ​ນີ້ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ບໍ່​ໄດ້​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ມີ​ບຸດ ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ສົມ​ສູ່​ຮ່ວມ​ກັບ​ສາວ​ໃຊ້​ຂອງ​ຂ້ອຍ? ບາງ​ທີ​ນາງ​ຈະ​ມິບຸດ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ກໍ​ໄດ້” 3 ດັ່ງ​ນັ້ນ ອັບ​ຣາມ​ກໍ​ທຳ​ຕາມ​ ຊາ​ຣາຍຈຶ່ງມອບ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ສາວ​ໃຊ້​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍານ້ອຍ​ຜົວ​ແຫ່ງ​ຕົນ ເຫດ​ການ​ນີ້ມີ​ຂຶ້ນ​ຫລັງ​ຈາກ​ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ສິບ​ປີແລ້ວ 4 ຄັນ​ອັບ​ຣາມ​ໄດ້​ຢູ່​ຮ່ວມ​ກັບ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ແລ້ວ ນາງ​ກໍ​ເລີຍ​ຕັ້ງ​ທ້ອງ ເມື່ອ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ຮູ້​ວ່າ​ນາງ​ມີ​ທ້ອງ​ຈຶ່ງ​ເກີດ​ມີ​ຄວາມ​ຈ​ອງ​ຫອງ​ດູ​ຖູກ​ຢຽບຫຍາມ​ນາງ​ຊາ​ຣາຍ 5 ຄັນ​ແລ້ວ ຊາ​ຣາຍ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ, “ມັນ​ເປັນ​ຄວາມ​ຜິດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທີ່​ນາງ​ຮາ​ກາ​ດູ​ຖູກ​ຢຽບຫຍາມ​ຂ້ອຍ ຂ້ອຍ​ໄດ້​ເອົາ​ສາວ​ໃຊ້​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ໃຫ້​ເປັນພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແຕ່​ເມື່ອ​ມັນຮູ້​ວ່າ​ມັນ​ມີ​ທ້ອງ​ແລ້ວ​ກໍ​ດູ​ຖູກ​ຢຽບ​ຫຍາມ​ຂ້ອຍ ຂໍ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຕັດ​ສິນ​ເອງ​ເຖີດ​ວ່າ ໃນ​ລະ​ຫວ່າງ​ຂ້ອຍ​ກັບ​ເຈົ້າ​ແມ່ນ​ຜູ້​ໃດ​ຖືກ​ແລະ​ແມ່ນ​ຜູ້​ໃດ​ຜິດ” 6 ອັບ​ຣາມ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ພັ​ຣ​ຍາວ່າ, “ດີແລ້ວ ຈົ່ງ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ວ່າ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ຍັງ​ເປັນ​ສາວ​ໃຊ້​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ແລະ​ຍັງ​ຢູ່​ໃຕ້​ຄວາມ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຈົ່ງ​ກະ​ທຳ​ກັບ​ນາງ​ຕາມ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ສົມ​ຄວນ​ເຖີດ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຊາ​ຣາຍ​ຈຶ່ງ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ຈົນ​ນາງ​ໄດ້​ປົບ ​ຫນີ​ໄປ 7 ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ພົບ​ນາງ​ໃກ້ໆ​ກັບ​ບໍ່​ນ້ຳ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ທາງ​ໄປ​ເມືອງ​ຊູ​ຣ໌ 8 ຈຶ່ງ​ຖາມ​ນາງວ່າ, “ສາວ​ໃຊ້​ນາງ​ຊາ​ຣາຍ ເຈົ້​າ​ມາ​ແຕ່​ໃສ? ແລະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄປ​ໃສ? ນາງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າພ​ຣະ​ອົງ​ກຳ​ລັງ​ປົບ​ຫນີ​ຈາກ​ນາງ​ຊາ​ຣາຍ” 9 ທູດ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອຫາ​ນາຍ​ຍິງ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແລະ​ຍອມ​ຖ່ອມ​ຕົວ​ລົງ​ຢູ່​ໃຕ້​ການ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ຂອງ​ເຂົ​າ​ເຖີດ” 10 ທູດ​ອົງ​ນັ້ນ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໄປ​ອີກວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທະ​ວີຫລາຍ​ຂຶ້ນ ຈົ​ນ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ສາ​ມາດ​ນັບ​ໄດ້ 11 ເຈົ້​າ​ກຳ​ລັງ​ຈະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຢູ່​ແລ້ວ ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໃສ່​ຊື່​ວ່າ ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ ເພາະ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໄດ້​ຍິນ​ຄຳ​ຮ້ອງ​ທຸກ​ຂອງ​ເຈົ້​າ 12 ແຕ່​ບຸດ​ຊາຍ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ລໍ​ປ່າ ເຂົາ​ຈະ​ຕໍ່​ສູ້​ກັບ​​ທຸກ​ໆຄົນ ແລະ​ທຸກໆ​ຄົນ​ກໍ​ຈະ​ຕໍ່​ສູ້​ເຂົາ ເຂົາຈະ​ຢູ່​ໂດຍ​ປາ​ສ​ຈາກ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ” 13 ນາງ​ຮາ​ກາ​ຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ພ​ຣະ​ນາມ​ພ​ຣະຜູ້ເປັນ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ຕົນ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ອົງ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ຜູ້​ຊົງເຫັນ” ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ພ​ຣະ​ອົງ​ທີ່​ນີ້ ແລ້ວ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ອີກ​ຈິງ​ຫລື” 14 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ນ້ຳ​ສ້າງ​ຊຶ່ງ​ຢູ່​ລະ​ຫວ່າງ​ເມືອງ​ກາ​ເດັສແລະ​ເມືອງ​ເບ​ເຣດ​ຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່​ວ່າ “ເບ​ເອີ​ລາ​ຮັຍ​ຣົວ“(ນ້ຳ​ສ້າງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ ຜູ້​ຊົງ​ເຫັນ) 15 ນາງ​ຮາ​ກາ​ໄດ້​ບຸດ​ຊາຍ​ໃຫ້​ແກ່​ອັບ​ຣາມ ແລ້ວ​ທ່ານ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຊື່​ເດັກ​ນັ້ນ​ວ່າ ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ 16 ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ​ອັບ​ຣາມ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ແປດ​ສິບ​ຫົກ​ປີ

ປະຖົມການ 17

ພິ​ທີ​ຕັດ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ຫມາຍ​ແຫ່ງ​ຄຳ​ສັນ​ຍາ

1 ເມື່ອ​ອັບ​ຣາມ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ເກົ້າ​ສິບ​ເກົ້າ​ປີ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ປາ​ກົດ​ໃຫ້​ທ່ານ​ເຫັນ​ແລະ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ມີ​ອຳ​ນາດ​ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ເຮົາ ແລະ​ປະ​ພຶດ​ແຕ່​ຄວາມ​ຊອບ​ທັມ​ຕ​ລອດ​ຊົ່ວ​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ເຈົ້າ 2 ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ເຈົ້​າ ​ແລະ​ຈະ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ເພີ້ມ​ທະ​ວີຂຶ້ນ” 3 ອັບ​ຣາມ​ກົ້ມ​ຂາບ​ລົງ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງກ່າວ​ວ່າ, 4 “ນີ້ແມ່ນ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ທີ່​ເຮົາ​ທຳກັບ​ເຈົ້​າ ເຮົາ​ສັນ​ຍາ​ວ່າ​ເຈົ້​າ​ຈະ​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ທັງ​ຫລາຍ 5 ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ຊື່​ອັບ​ຣາມ​ອິ​ກ​ຕໍ່​ໄປ ແຕ່​ເຈົ້າ​ຈະ​ມີ​ຊື່​ໃຫມ່​ວ່າ ອັບ​ຣາ​ຮາມ ເພາະ​ວ່າ​ເຮົາ​ກຳ​ລັງ​ໃຫ້​ເຈົ້​າ​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ທັງ​ຫລາຍ 6 ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເພີ້ມ​ທ​ະ​ວີຍິ່ງໆ​ຂຶ້ນຈົນ​ກາຍ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ ແລ​ະ​ຫລາຍ​ຄົນ​ຢູ່​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ເຖິງ​ຂັ້ນ​ກະ​ສັດ 7 ເຮົາ​ຈະ​ຖື​ຮັກ​ສາ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ເຮົາ​ທີ່​ມີ​ຕໍ່​ເຈົ້າ ແລະ​ຕໍ່​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃນ​ເຊັ່ນ​ຄົນ​ຕໍ່​ມາ ໃຫ້​ເປັນ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ອັນ​ຕ​ລອດ​ໄປ​ເປັນນິດ ເຮົາ​ຈະ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແລະ​ຈະ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຊື້ອສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ 8 ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ດິນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ອາໄສ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ຈຸ​ບັນ​ຖາ​ນະ​ຊາວ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ ດິນ​ແດນ​ກາ​ນາ​ອານ​ທັງ​ຫມົດ​ຈະ​ເປັນ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ​ລອດ​ໄປ​ ແລະ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ” 9 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ອັບ​ຣາມ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ເອງກໍດີ ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃນ​ເຊັ່ນ​ຕໍ່​ໆ​ໄປ​ກໍ​ດີ ຈົ່ງ​ຮັກ​ສາ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ເຮົາ 10 ອັນ​ນີ້​ແມ່ນ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຄື ຜູ້​ຊາຍ​ທຸກ​ຄົນ​ໃນ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ຕ້ອງ​ເຂົ້າ​ພິ​ທີ​ຕັດ 11 ຕັ້ງ​ແຕ່​ບັດ​ນີ້ໄປ​ເຈົ້​າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ທຳ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ໃຫ້​ແກ່​ເພດ​ຊາຍ​ທຸກ​ໆ​ຄົນ 12 ເມື່ອ​ເຂົາ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ແປດ​ວັນ​ທັງ​ເດັກ​ທີ່​ເກີດ​ມາ​ຈາກ​ພວກ​ຂ້າ​ໃຊ້ ແລະ​ຂ້ອຍ​ຂ້າ​ທີ່​ໄຖ່​ມາ​ຈາກ​ຊາວ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ ການ​ກະ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນີ້ຈະ​ສະ​ແດງວ່າ ນັ້ນ​ແມ່ນ​ການ​ສັນ​ຍາ​ລະ​ຫວ່າງ​ເຈົ້າ​ກັບ​ເຮົາ 13 ທຸກຄົນ​ຕ້ອງ​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ ແລະ​ການ​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ຫມາຍ​ໄວ້​ໃນ​ຮ່າງ​ກາຍຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນ​ວ່າ ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ເຮົາ​ກັບ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ​ມີ​ສືບໆ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ 14 ຊາຍ​ຜູ້​ໃດ​ບໍ່​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ຕັດ​ອອກ​ຈາກ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ຕົນ ເພາະ​ວ່າ​ເຂົ​າບໍ່​ຮັກ​ສາ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ເຮົາ” 15 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ອີກວ່າ, “ເຈົ້​າ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ເອີ້ນ​ພັຣຍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ວ່າ​ຊາ​ຣາຍ​ອີກ​ຕໍ່​ໄປ ບັດ​ນີ້​ຊື່​ຂອງ​ນາງແມ່ນ​ນາງ​ຊາ​ຣາ 16 ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ນາງ​ ແລະ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ນາງ ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ນາງ​ເປັນ​ມານດາ​ຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊາດ​ທັງ​ຫລາຍ ແລະ​ກະ​ສັດ​ຫລາຍ​ອົງຈະ​ມາ​ຈາກ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ນາງ” 17 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກົ້ມ​ຂາບ​ລົງ​ຍິ້ມ​ຫົວ​ໃນ​ໃຈ​ວ່າ, “ຄົນ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ປີ​ແລ້ວ​ຈະ​ມີ​ບຸດໄດ້​ຈັ່ງ​ໃດ?” ແລະ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ອາ​ຍຸ​ກໍ​ໄດ້​ເກົ້​າ​ສິບ​ປີ​ແລ້ວ​ຈະ​ມີ​ບຸດ​ໄດ້​ບໍ່?” 18 ອັ​ບ​ຣາ​ຮາມ​ທູນ​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຂໍພ​ຣະ​ອົງ​ປົກ​ປ້ອງ​ຮັກ​ສາ ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ຖ້ອນ” 19 ແຕ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ທ່ານ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ຜິດ​ ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້ບຸດ​ຊາຍ​ຈາກ​ຊາ​ຣາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂ​ອງ​ເຈົ້າ ແລະ​ຈົ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນັ້ນ​ວ່າ ອີຊາກ ເຮົາ​ຈະ​ຮັກ​ສາ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ເຮົາ​ກັບ​ເຂົາ ​ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ ເປັນ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ອັນ​ຕ​ລອດ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ 20 ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຂໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ປົກ​ປັກ​ຮັກ​ສາ ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ ນີ້ແມ່ນ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ກະ​ທຳ​ກັບ​ເຂົາ ຄື​ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້ເຂົາມີ​ລູກ​ຫລານ ​ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ມາກ​ມາຍ​ກ່າຍກອງ ເຂົາ​ຈະ​ເປັນ​ບິ​ດາຂອງ​ເຈົ້າ​ຊາຍ​ສິບ​ສອງ​ອົງ ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍຂອງ​ເຂົາ​ຈະ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ 21 ເຮົາ​ຈະ​ຮັກ​ສາ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ເຮົາ​ກັບ​ອີຊາກ ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຈະ​ເກີດ​ຈາກ​ຊາ​ຣາ​ໃນ​ປີ​ຫນ້າ​ລະ​ຫວ່າງ​ຣະ​ດູ​ນີ້” 22 ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ກ່າວ​ຕໍ່​ອັບ​ຣາ​ຣາມ​ຫມົດ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ສະ​ເດັດ​ຈາກ​ໄປ 23 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ໃນ​ວັນ​ດຽວກັນ​ນັ້ນ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ເຮັດ​ພິ​ທີ​ຕັດ ດັ່ງ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ສັ່ງ​ໄວ້​ໃຫ້​ແກ່​ບຸດ​ຊາຍ ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ພ້ອມ​ທັງ​ຂ້າ​ໃຊ້​ທຸກໆ​ຄົນ​ທັງ​ຜູ້​ທີ່​ເກີດ​ຢູ່​ເຮືອນ​ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ຊື້​ມາ 24 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ເກົ້າ​ສິບ​ເກົ້າ​ປີ 25 ແລະ​​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນກໍ​ຮັບ​ເມື່​ອອາ​ຍຸ​ໄດ້​ສິບ​ສາມ​ປີ 26 ພວກ​ເຂົາທັງ​ສອງ​ໄດ້​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດວັນ​ດຽວ​ກັນ 27 ແລະ​ພວ​ກຂ້າ​ໃຊ້​ທຸກໆ​ຄົນ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອນຄື​ພວກ​ເກີດ​ໃນ​ເຮືອນ​ແລະ​ທີ່​ເອົາ​ເງິນ​ຊື້​ມາ​ກໍ​ເຂົ້າ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ພ້ອມ​ກັບ​ທ່ານ

ປະຖົມການ 18

ຄຳ​ສັນ​ຍາ​ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ເກີດ​ຂອງ​ອິ​ຊາກ

1 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ແກ່​ອັ​ບ​ຣາ​ຮາມ​ທີ່​ຕົ້ນ​ໄມ້ສັກ​ສິດ​ຂອງ​ມັ​ມ​ເຣ ຂ​ນະ​ທີ່​ ທ່ານນັ່ງ​ຢູ່​ທີ່​ປະ​ຕູ​ເຕັນ​​ເວ​ລາ​ແດດ​ຮ້ອນ 2 ເມື່ອ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເງີຍ​ຫນ້າ​ຂຶ້ນ ກໍ​ເຫັນ​ຊາຍ​ສາມ​ຄົນ​ຢືນ​ຢູ່​ທາງ​ຫນ້າ​ທ່ານ ເມື່ອ​ເຫັນ​ເຂົາ​ທ່ານຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ລຸກ​ຂຶ້ນ ແລ້ວ​ອອກ​ໄປ​ຕ້ອນ​ຮັບ​ກົ້ມ​ຂາບ​ລົງ​ແລ້ວ​ກ່າວ​ວ່າ, 3 “ທ່ານ​ເຈົ້າ​ເອີຍ ຖ້າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າເປັນ​ທີ່​ໂປດ​ປານ​ໃນ​ສາຍ​ຕາ​ຂອງ​ທ່ານ ຈົ່ງ​ແວ່​ບ້ານ​ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້າ​ກ່ອນ​ຈະ​ໄປ​ທີ່​ອື່ນ​ເທີນ ເພາະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ 4 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ເຂົ​າ​ເອົາ​ນ້ຳ​ມາ​ໃຫ້​ທ່ານ​ລ້າງ​ຕີນ ແລ້ວ​ຂໍ​ທ່ານ​ຈົ່ງ​ພັກ​ຜ່ອນຢ່ອນ​ອາ​ຣົມ​ໃຕ້​ຕົ້ນ​ໄມ້​ນີ້​ກ່ອນ​ເຖິດ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ບາງ​ເລັກ​ນ້ອຍ​ມາ​ໃຫ້​ທ່ານ​ຮັບ​ປະ​ທານ 5 ເພື່ອ​ທ່ານ​ຈະ​ໄດ້​ມີ​ແຮງ​ເດີນທ​າງ​ຕໍ່ໄປ​ເພາະ​ທ່ານ​ໄດ້​ມາ​ຮອດ​ບ້າ​ນ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າແລ້ວ ດັ່ງ​ນັ້ນຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຍິນ​ດີ​ຮັບ​ໃຊ້​ທ່ານ​ຢ່າງ​ຈິງ​ໃຈ” ຊາຍ​ທັງ​ສາມ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ດີ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ທຳ​ຕາມ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເວົ້​າ​ນີ້​ເທີນ” 6 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຟ້າວ​ແລ່​ນ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ທີ່​ຜ້າ​ເຕັນ ແລ້ວບອກ​ຊາ​ຣາ​ວ່າ, “ໄວໆ ຮິບ​ເອົາ​ແປ້ງ​ຢ່າງ​ລະ​ອຽດ​ສາມ​ຄຸ ມານວ​ດ​ແລ້ວ​ເຮັດ​ເຂົ້າ​ຫນົມ” 7 ສ່ວນ​ທ່ານກໍ​ແລ່ນ​ໄປ​ຫາ​ຝູງ​ສັດ ແລະ​ເລືອກ​ເອົາ​ງົວ​ນ້ອຍ​ໂຕ​ຕຸ້ຍພີມາ​ໃຫ້​ຄົນ​ໃຊ້​ຂ້າ​ແລ້ວ​ຈັດ​ແຈ່ງ​ເປັນ​ອາ​ຫານ 8 ຄັນ​ແລ້ວ ທ່ານກໍ​ເອົາ​ເນີຍ ນ້ຳ​ນົມ​ສົດ ແລະ​ຊີ້ນ​ທີ່​ຈັດ​ແຈ່ງ​ແລ້ວ​ນັ້ນ​ມາ​ວາງ​ໄວ້​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຊາຍ​ທັງ​ສາມ​ ເມື່ອ​ເຂົາ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ຢູ່​ນັ້ນ ທ່ານກໍ​ຢືນ​ຢູ່​ໃກ້ໆ​ເຂົາ​ຢູ່​ໃຕ້​ຕົ້ນ​ໄມ້ 9 ຕໍ່​ມາ ຊາຍ​ທັງ​ສາມ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ອັບ​ຣາ​ຮາມວ່າ, “ຊາ​ຣາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ໃສ? ທ່ານ​ຕອບ​ວ່າ, “ນາງ​ຢູ່​ໃນ​ຜ້າ​ເຕັນ​ພຸ້ນ” 10 ແຂກ​ທີ່​ມາ​ຢ້ຽມ​ຢາມ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຂໍ​ບອກ​ຕໍ່​ເຈົ້າ​ວ່າ ອີກ​ເກົ້າ​ເດືອນ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ຈະ​ມີ​ບຸດ ແລະ​ເມື່ອ​ຮອດ​ເວລາ​ນັ້ນ​ເຮົາ​ຈະ​ກັບ​ມາ​ອີກ” ນາງ​ຊາ​ຣາ​ຊຶ່ງ​ຢືນ​ຟັງ​ຢູ່​ໃກ້​ປະ​ຕູ​ເຕັນ​ຂ້າງ​ຫລັງ​ຜົວ​ກໍ​ໄດ້​ຍ​ິນ​ເຣື່ອງ​ນີ້ 11 ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ຊາ​ຣາ​ຕ່າງ​ກໍ​ເຖົ້າ​ຫລາຍ​ແລ້ວ ອີກ​ປະ​ການ​ນຶ່ງ​ຊ​າ​ຣາ​ກໍ​ເຊົາ​ເປັນ​ປະ​ຈຳ​ເດືອນ​ມາ​ນານ​ແລ້ວ 12 ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ນາງ​ຈຶ່ງ​ຍິ້ມ​ຫົວ​ໃນ​ໃຈ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ດຽວ​ນີ້ ຂ້ອຍ​ກໍ​ເຖົ້າແກ່ເກີນ​ກວ່າ​ຈະ​ມີ​ບຸດແລ້ວ ອີກ​ຢ່າງ​ນຶ່ງ​ຜົວຂອງ​ຂ້ອຍ​ກໍ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຫລາຍ​ແລ້ວ ຂ້ອຍ​ຍັງ​ຈະ​ມີ​ຄວາມ​ຍິນ​ດີ​ຢູ່​ບໍ?” 13 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຖາມ​ອັບ​ຣາ​ຮາມວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ຈຶ່ງ​ຍິ້ມ​ຫົວ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ “ເຮົາ​ຈະ​ມີ​ບຸດແທ້​ບໍໃນ​ເມື່ອ​ເຮົາ​ແກ່​ຕົວ​ແລ້ວ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ມີ​ຫຍັງ​ແດ່​ຍາກ​ສຳ​ລັບ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຫລື? 14 ໃນ​ລະ​ຍະ​ເກົ້າ​ເດືອນ​ເຮົາ​ຈະ​ກັບມາ​ອີກ ແລ​ະ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ຈະ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ” 15 ຍ້ອນ​ຄວາມ​ຢ້ານ​ກົວ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ຈຶ່ງ​ປະ​ຕິ​ເສດ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍບໍ່​ໄດ້​ຍິ້ມ​ຫົວ” ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ແລ້ວ ເຈົ້າ​ຍິ້ມ​ຫົວ​ແທ້”

ອັບ​ຣາຮາມ​ອະ​ທິ​ຖານ​ສຳ​ລັບ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ

16 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ຊາຍ​ທັງ​ສາມ​ກໍ​ຈາກ​ໄປ​ສູ່ບ່ອນ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ສາ​ມາດ​ເຫັນ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ໄດ້ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ຕາມ​ໄປ​ສົ່ງ​ເຂົາ 17 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງກ່າວວ່າ “ຄວນ​ຫລື​ທີ່ເຮົາ​ຈະ​ປິດ​ບັງອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ກະ​ທຳ​ນັ້ນ​ບໍ່​ໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຮູ້ 18 ເພາະເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ແລະ​ມີ​ອຳ​ນາດ ຊົນ​ຊາດ​ທັງ​ປວງ​ໃນ​ໂລກ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ພອນ​ກໍ​ເພາະ​ທ່ານ 19 ເຮົາ​ໄດ້​ເລືອກ​ເອົາ​ເຂົາ​ແລ້ວກໍ​ເພື່ອ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ສັ່ງ​ສອນ​ລູກ​​ຫລານ​ເຫລັນ​ຂອງ​ເຂົາໃຫ້​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຂໍ້​ບັນ​ຍັດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍ​ປະ​ພຶດ​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ ​ແລະ​ຊອບ​ທັ​ມ ເພື່ອວ່າ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ສິ່ງ​ຊຶ່ງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສັນ​ຍາ​ໄວ້​ແລ້ວ​ໃຫ້​ແກ່​ອັບ​ຣາ​ຮາມ 20 ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ມີ​ສຽງ​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ອັນ​ຫນ້າ​ຢ້ານ​ກົວ​ຕໍ່​ສູ້​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ ກັບ​ເມືອງ​ໂກ​ໂມ​ຣາ ແລະ​ຄວາມ​ຜິດ​ບາບ​ຂອງ​ຊາວ​ເມືອງ​ກໍ​ຫນັກ​ຫລາຍ 21 ເຮົາ​ຈະ​ລົງມາ​ພິ​ສູດ​ເບິ່ງວ່າ ການ​ກ່າວ​ຫາ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ຍິນ​ນັ້ນ​ຖືກ​ຕ້ອງ​ຫລື​ບໍ່? ເຮົາ​ຈະ​ຄົ້ນ​ຫາ​ໃຫ້​ຮູ້​ຄວາມ​ຈິງ” 22 ຕໍ່​ມາ ຊາຍ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ກໍ​ຈ​າກ​ໄປ ແລະ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ສູ່​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ແຕ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຍັງ​ຢູ່​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ 23 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຫຍັບ​ເຂົ້​າ​ໃກ້​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແລະ​ທູນຖາມ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະທຳ​ລາຍ​ຄົນຊອບ​ທັມ​ກັ​ບ​ຄົນ​ອະ​ທັມໄປ​ພ້ອມ​ໆ​ກັນ​ແທ້​ຫລື? 24 ຖ້າ​ວ່າ​ມີ​ຄົນ​ຊອບ​ທັມ​ຫ້າ​ສິບ​ຄົນ​ໃນ​ເມືອງ ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ຫມົດ​ເມືອງ​ບໍ່? ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ບໍ່​ຈົ່ງ​ເມືອງ​ນີ້ໄວ້​ເພື່ອ​ຊ່ອຍ​ຫ້າ​ສິບ​ຄົນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຫລື? 25 ແນ່ນອນ​ທີ່​ສຸດ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ບໍ່​ຂ້າ​ຄົນ​ຊອບ​ທັມພ້ອມ​ກັບ​ຄົນ​ອະ​ທັມ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ບໍ່​ກະ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ ຄົນ​ຊອບ​ທັມຈະ​ຖືກ​ລົງ​ໂທດ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ຄົນ​ອ​ະ​ທັມ​ເປັນ​ໄປ​ບໍ່​ໄດ້​ເດັດ​ຂາດ ຜູ້​ພິ​ພາກ​ສາ​ໂລກ​ຕ້ອງ​ກະ​ທຳ​ທຸກ​ສິ່ງ​ຢ່າງ​ຍຸດ​ຕິ​ທັມ” 26 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຖ້າ​ເຮົາ​ພົບ​ຄົນ​ຊອບທັມຫ້າ​ສິບ​ຄົນ​ໃນ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ເຮົາ​ຈະ​ໄວ້​ຊີ​ວິດ​ຄົນ​ທັງ​ເມືອງ ເພາະ​ເຫັນ​ແກ່​ຄົນ​ຊອບ​ທັມຫ້າ​ສິບ​ຄົນ​ນັ້ນ” 27 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ທູນ​ອີກວ່າ, “ຂ້າແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໂຜດ​ອະ​ພັຍທີ່​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ກ້າ​ເວົ້າ​ກັບ​ພ​ຣະ​ອົງ​ອີກ ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ເປັນ​ພຽງ​ມະ​ນຸດ​ແລະ​ອາດ​ເປັນ​ການ​ບໍ່​ສົມ​ຄວນ​ທີ່​ມາ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ອົງ 28 ແຕ່​ຖ້າ​ບາງ​ທີ​ມີ​ຄົນ​ຊອບ​ທັມ​ສີ່​ສິບ​ຫ້າ​ຄົນ​ເທົ່​າ​ນັ້ນແທນ​ທີ່​ຈະ​ມີ​ຫ້າ​ສິບ ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ຫມົດ​ເມືອງ​ເພາະ​ຍ້ອນ​ຂາດ​ຫ້າ​ຄົນ​ນັ້ນ​ຫລື?” ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ນັ້ນ ຖ້າ​ເຮົາ​ພົບ​ຄົນ​ຊອບ​ທັມ​ສີ່​ສິບ​ຫ້າ​ຄົນ” 29 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ທູນ​ຖາມ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ບາງ​ທີ​ຫາ​ກ​ມີ​ພຽງ​ສີ່ສິບ​ຄົນ​ເດ່?” ພ​ຣະ​ອົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ຖ້າ​ເຮົາ​ພົບ​ສີ່​ສິບ​ຄົນ” 30 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຢ່າ​ຟ້າວ​ພ​ຣະ​ພິ​ໂຣດ​ທ້ອນ ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຂໍ​ຖາມ​ອີກວ່າ ຖ້າ​ມີ​ຄົນ​ສາມ​ສິບ​ຄົນ​ເດ່?” ພ​ຣະ​ອົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ກະ​ທຳ​ການ​ນັ້ນ​ຖ້າ​ເຮົາ​ພົບ​ສາມ​ສິບ​ຄົນ” 31 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ທູນ​ວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ ຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໂຜດ​ອະ​ພັຍ​ທີ່​ຂ້າພ​ຣະ​ອົງກ້າ​ເວົ້​າ​ກັບ​ພ​ຣະ​ອົງ​ອີກ ສົມ​ມຸດ​ວ່າ​ມີ​ພຽງ​ຊາວ​ຄົນ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ເດ່?” ພ​ຣະ​ອົງ​ຕອບວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ຖ້າ​ເຮົາ​ພົບ​ຊາວ​ຄົນ” 32 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ທູນ​ອີກວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໂຜດ​ຢ່າ​ພ​ຣະ​ພິ​ໂຣດ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງທ້ອນ ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຂໍ​ທູນ​ພ​ຣະ​ອົງ​ອີກ​ຄັ້ງ​ນຶ່ງ​ເທົ່​າ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ​ຖ້າ​ມີ​ພຽງ​ສິບ​ຄົນ” ພ​ຣະ​ອົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຮົາ​ກໍຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ເຫມືອນ​ກັນ​ຖ້າ​ຫາກ​ມີ​ພຽງ​ແຕ່​ສິບ​ຄົນ” 33 ຫລັງ​ຈາກ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສົນ​ທະ​ນາ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ສິ້ນ​ສຸດ​ລົງ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ສະ​ເດັດ​ຈາກ​ໄປ ແລະ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ບ້ານ​ຂອງ​ຕົນ

ປະຖົມການ 19

ຄວາມ​ຊົ່ວ​ຊາມ​ຂອງ​ຊາວ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ

1 ເມື່ອ​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ສອງ​ອົງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ເວ​ລາ​ຄ່ຳ ໂລດກໍ​ນັ່ງ​ຢູ່​ທີ່​ປະ​ຕູ​ບ່ອນ​ຊາວ​ເມືອງ​ພົບ​ປະ​ສົນ​ທະ​ນາ​ກັນ ເມື່ອ​ໂລດ​ເຫັນ​ທ່ານ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ຟ້າວ​ແລ່ນ​ອອກ​ໄປ​ຕ້ອນຮັບ 2 ເຂົາກົ້ມ​ຂາບລົງ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອາດຍາ​ເອີຍ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຂໍ​ໄຫວ້ວອນ​ທ່ານ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ແວ່​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກ່ອນ​ທ້ອນ ທ່ານ​ຈະ​ລ້າງ​ຕີນ​ ແລະ​ພັກ​ແຮມ​ຄືນ​ກໍ​ໄດ້ ຄັນ​ຕອນ​ເຊົ້າມາ ທ່ານ​ຈຶ່ງຄ່ອຍ​ເດີນ​ທາງ​ຕໍ່​ໄປ” ແຕ່​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຕອບ​ວ່າ, “ບໍ່​ດ​ອກ ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ຄ້າງ​ຄືນ​ໃນ​ແຄມ​ທາງ​ຖ​ນົນ​ຂອງ​ເມືອງ​ນີ້” 3 ແຕ່​ໂລດ​ກໍ​ຂໍ​ຮ້ອງ​ອີກ ແລະ​ໃນ​ທີ່​ສຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ຕົກ​ລົງ​ໄປ​ເຮືອນ​ຂອງ​ເຂົາ ໂລດ​ຈຶ່ງໄດ້​ຈັດ​ແຈ່ງ​ເຂົ້າ​ຫນົມ ແລະ​ອາ​ຫານ​ອັນ​ດີ​ມາ​ຕ້ອນ​ຮັບ 4 ກ່ອນ​ທ່ານ​ທັງ​ສອງ​ຈະ​ເຂົ້າ​ໄປ​ນອນ ພວກ​ຜູ້​ຊາຍ​ຊາວ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ທັງ​ຫນຸ່ມ​ແລະ​ເຖົ້​າ​ແກ່ໄດ້​ພາ​ກັນ​ອາ​ອ້ອມ​ເຮືອນ​ນັ້ນ​ໄວ້ 5 ພວກ​ເຂົາ​ຮ້ອງ​ໂລດ​ອອກ​ມາ​ແລະ​ຖາມ​ວ່າ, “ຜູ້​ຊາຍ​ທີ່​ມາ​ພັກ​ເຊົ​າ​ຢູ່​ບ້ານ​ເຈົ້າ​ຄືນ​ນີ້ຢູ່​ໃສ? ຈົ່ງ​ພາ​ເຂົາ​ອອກ​ມາ​ເພື່ອ​ເຮົາ​ຈະ​ໄດ້​ສົມ​ສູ່​ກັບ​ເຂົາ” 6 ໂລດ​ອອກ​ມາ​ຫາ​ພວກ​ຊາວ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ແລ້ວ​ອັດ​ປະ​ຕູ​ໄວ້ 7 ໂລດເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ພີ່​ນ້ອງ​ເອີຍ ເຮົາ​ຂໍ​ນຳ​ຢ່າ​ກະ​ທຳ​ແນວ​ບໍ່​ດີເຊັ່ນ​ນີ້ເທາະ! 8 ເອົາ​ຢ່າ​ງ​ນີ້ສາ ເຮົາ​ມີ​ລູກ​ສາວ​ຢູ່​ສອ​ງຄົນ​ທີ່​ຍັງ​ບໍ່​ເຄີຍ​ຜ່ານ​ຜູ້​ຊາຍ​ມາ​ຈັກ​ເທື່ອ​ເຮົາ​ຈະ​ນຳ​ອອກ​ມາ​ໃຫ້ ທ່ານ​ຈະ​ເຮັດ​ກັບ​ເຂົາ​ແນວ​ໃດ​ກໍ​ໄດ້​ຕາມ​ໃຈ​ຊອບ​ແຕ່​ຂໍ​ຢ່າ​ກະ​ທຳ​ສິ່ງ​ໃດ​ໃຫ້​ແກ່​ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ ເພາະ​ທ່ານ​ເປັນ​ແຂກ​ຂອງ​ເຮົາ ເຮົາ​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອ​ງຄຸ້ມ​ຄອງ​ພວກ​ທ່ານ” 9 ແຕ່​ເຂົາ​ຕອບ​ໂລດ​ວ່າ, “ຖອຍ​ອອກ​ໄປ​ບັກ​ຕ່າງ​ດ້າວ ມຶງແມ່ນ​ໃຜ​ທີ່​ບັງ​ອາດ​ມາ​ສັ່ງ​ສອນ​ພວກ​ກູ ຫລີກ​ອອກ​ໄປ ຖ້າ​ບໍ່​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ກູ​ຈະ​ເຮັດ​ກັບ​ມືງ​ຫນັກກວ່າ​ເຮັດ​ກັບ​ພວກ​ເຂົາ” ພວກ​ເຂົາ​ຊຸກ​ໂລດ​ໃຫ້​ຖອຍ​ໄປ​ແລ້ວ​ຈະ​ພາ​ກັນ​ພັງ​ປະ​ຕູ​ເຂົ້າ​ໄປ 10 ແຕ່​ຊາຍ​ທັງ​ສອງ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອນ​ນັ້ນ​ໄຂ​ປະ​ຕູ​ອອກ​ມາ​ດຶງ​ເອົາ​ໂລດ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ​ແລ້ວ​ອັດ​ປະ​ຕູ​ໄວ້​ 11 ໃນ​ທັນ​ໃດ​ນັ້ນ ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ​ກໍ​ບັນດານ​ໃຫ້​ພວກ​ອັນ​ທະ​ພານ​ຢູ່​ຂ້າງນອກ​ນັ້ນ​ບໍ່​ເຫັນ​ຮຸ່ງ ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ເຫັນ​ປະ​ຕູ​ເຮືອນ​ໄດ້

ການ​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ ແລະ​ເມືອງ​ໂກ​ໂມ​ຣາ

12 ຊາຍ​ທັງ​ສອງ​ຖາມ​ໂລດ​ວ່າ, “ເຈົ້​າ​ມີ​ໃຜ​ແດ່​ຢູ່​ໃນ​ເມືອງ​ນີ້ ຈົ່ງເອົາ​ພວກ​ບຸດ​ເຂີຍບຸດຊາຍ​ບຸດ​ຍິງ​ແລະ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ນີ້​ໄວ ເພາະ​ວ່າ​ພວກ​ເຮົາ​ກຳ​ລັງ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ບ່ອນ​ນີ້ 13 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຟ້ອງ​ຮ້ອງ​ອັນ​ຫນ້າ​ຢ້ານ​ກົວ​ຕໍ່​ສູ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໃຊ້​ພວກ​ເຮົາ​ມາ​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ​ນີ້” 14 ຄັນ​ແລ້ວ ໂລດ​ຈຶ່ງໄປ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ຄູ່​ຫມັ້ນ​ຂອງ​ບຸດ​ຍິງ​ຂອງ​ຕົນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ຫນີ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ນີ້ໄປ​ໄວໆ ເພາະ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ບ່ອນ​ນີ້” ແຕ່​ພວກ​ເຂົາ​ຄິດ​ວ່າ​ໂລດ​ເວົ້າ​ຫລິ້ນ 15 ເມື່ອ​ເວ​ລາ​ຮຸ່ງ​ເຊົ້າ ພວກ​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ພຍາ​ຍາມ​ເລັ່ງ​ໂລດ​ໂດຍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ໄວໆ ຈົ່ງ​ເອົາ​ພັ​ຣ​ຍາແລະ​ບຸດ​ຍິງ​ສອງ​ຄົນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຫນີໄປ ເພື່ອ​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ເສັຽ​ຊີ​ວິດ​ເມື່ອ​ເມືອງ​ນີ້​ຖືກ​ທຳ​ລາຍ” 16 ແຕ່​ໂລດ​ຍັງ​ສົງໄສ​ຢູ່ ເຖິງ​ຢ່າງ​ໃດ​ກໍ​ດີ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ສົງ​ສານ​ເຂົາ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ທູດ​ທັງ​ສອງ​ຈຶ່ງ​ດຶງ​ມື​ເຂົາ​ພ້ອມ​ທັງ​ພັ​ຣ​ຍາ ​ແລະ​ບຸດ​ຍິງ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ນີ້​ໄປ 17 ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ຖືກ​ນຳ​ພາ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ໄປ​ແລ້ວ ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ອົງ​ນຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ຟ້າວ​ຫນີເອົາ​ຕົວ​ລອດ ຢ່າ​ຫລ​ຽວ​ຄືນ​ຫລັງ​ແລະ​ຢ່າ​ຢຸດ​ຢູ່​ຮ່ອມ​ພູ ໃຫ້​ພາ​ກັນ​ແລ່ນ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ພູ​ນ້ອຍ​ພຸ້ນ ເພື່ອ​ວ່າ​ເຈົ້​າ​ຈະ​ບໍ່​ຕາຍ” 18 ແຕ່​ໂລດ​ຕອບ​ວ່າ, “ບໍ່​ດອກ​ທ່ານ​ເອີຍ 19 ທ່ານ​ມີ​ຄວາມ​ເມດ​ຕາ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ ແລະ​ມີ​ບຸນ​ຄຸນ​ຕໍ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າຫລາຍ​ແລ້ວ​ທີ່​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄວ້ ແຕ່​ວ່າ​ພູ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ຍັງ​ຢູ່​ໄກ​ຫລາຍ​ໄພ​ພິ​ບັດ​ຈະ​ຕາມ​ມາ​ທັນ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ເສັຽ​ຊີ​ວິດ​ກ່ອນ​ຈະໄປ​ເຖິງທີ່​ນັ້ນ 20 ທ່ານ​ເຫັນ​ເມືອງ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ບໍ່ ເມືອງ​ນັ້ນ​ຢູ່​ໃກ້​ພໍ​ທີ່​ຂ້​າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄປ​ເຖິງ​ກ່ອນ​ໄດ້ ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ​ໄປ​ຫັ້ນ​ເທີນ ທ່ານ​ເຫັນ​ແລ້ວ​ວ່າ​ມັນ​ເປັນ​ພຽງ​ບ່ອນ​ນ້ອຍໆ​ແລະ​ຊິວິດ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້​າອາດ​ຈະ​ປອດ​ໄພ” 21 ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຕົກ​ລົງ ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ນັ້ນ 22 ຮີບ​ຟ້າວ​ແລ່ນ​ໄປ​ໄວໆ​ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ສິ່ງ​ນຶ່ງ​ສິ່ງ​ໃດ​ກ່ອນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄປ​ຮອດ​ຫັ້ນ” ແລ້ວ​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ປະ​ພວກ​ເຂົາ​ໄວ້​ທີ່​ນັ້ນ ຍ້ອນ​ໂລດ​ເວົ້າ​ບ່ອນ​ນັ້ນ​ວ່າ​ນ້ອຍ ເມືອງ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງມີ​ຊື່​ວ່າ ໂຊ​ອາຣ໌ 23 ເມື່ອ​ໂລດ​ໄປ​ເຖິງ​ເມືອງ​ໂຊ​ອາຣ໌ ຕາ​ເວັນ​ກໍ​ກຳ​ລັງ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ​ 24 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ໄຟ​ ແລະ​ມາດ​ມາ​ແຕ່​ທ້ອງ​ຟ້າຕົກ​ລົງ​ມາ​ໃສ່​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ​ແລະ​ເມືອງ​ໂກ​ໂມ​ຣາ 25 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ທຳ​ລາຍ​ສອງ​ເມືອງ ແລະ​ຮ່ອມ​ພູ​ທັງ​ຫມົດ​ພ້ອມ​ທັງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກ​ຄົນ​ໃນ​ເມືອງ​ແລະ​ພືດ​ພັນ​ຕ່າງໆ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ຈາກ​ດິນ 26 ແຕ່​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ໂລດ​ໄດ້​ຫລຽວ​ຄືນ​ຫລັງ ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ເສົາ​ກ້ອນ​ເກືອ 27 ຕັ້ງ​ແຕ່​ເຊົ້າໆ​ຂອງວັນ​ຕໍ່​ມາ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ໄປ​ບ່ອນ​ທີ່​ທ່ານ​ເຝົ້າ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 28 ທ່ານຫລຽວ​ລົງ​ເບິ່ງ​ເມືອງ​ໂຊ​ໂດມ ເມືອງ​ໂກ​ໂມ​ຣາ ແລະ​ຮ່ອມ​ພູ​ທັງ​ຫມົດ​ຈຶ່ງ​ເຫັນ​ຄວັນ​ໄຟ​ພຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ບ່ອນ​ນັ້ນ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ຄວັນ​ໄຟ​ທີ່​ພຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາ​ກເຕົ​າ​ຫລອມ​ໃຫຍ່ 29 ແຕ່​ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ທຳ​ລາຍ​ເມືອງ​ທັງ​ສອງ​ຢູ່​ໃນ​ຮ່ອມ​ພູ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຍັງ​ຊົງ​ຈົດ​ຈໍາ​ຄຳ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຢູ່​ໂດຍ​ຊ່ອຍ​ໂລດ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ອັນ​ຕະ​ຣາຍ

ກົກ​ເຄົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ໂມ​ອາບ ແລະ​ອັມ​ໂມນ

30 ໂລດ​ມີ​ຄວາມ​ຢ້ານ​ຕໍ່​ເຫດ​ການ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ ຈົນ​ບໍ່​ຢາກ​ອາ​ໄສຢູ່​ເມືອງ​ໂຊ​ອາຣ໌ ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງ​ພາ​ບຸດ​ຍິງທັງ​ສອງ​ຍ້າຍ​ໄປ​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ຖ້ຳ​ທີ່​ພູ​ນ້ອຍ 31 ຜູ້​ເອື້ອຍ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ນ້ອງວ່າ, “ພໍ່​ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ເຖົ້​າແກ່​ແລ້ວ ແລະ​ບໍ່​ມີ​​ຊາຍ​ຂອງ​ຜູ້​ໃດ​ເລີຍ​ເຫລືອ​ຢູ່​ໃນ​ໂລກ​ນີ້​ທີ່​ຈະ​ມາ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ພວກ​ເຮົາ​ເພື່ອ​ວ່າ​ເຮົ​າ​ຈະ​ມີ​ບຸດ​ສືບຫນໍ່​ແທນ​ແນວ​ຕາມ​ທຳ​ນຽມ 32 ມາ​ເທາະ ເຮົາ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ເຫລົ້​າ​ໃຫ້​ພໍ່​ດື່ມ​ໃຫ້​ເມົາ ແລ້ວ​ຮ່ວມ​ປະ​ເວນິ​ກັບ​ທ່ານ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ບຸດ​ຈາກ​ພໍ່​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ 33 ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ ເຂົາ​ໄດ້​ເອົາ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ໃຫ້​ບິ​ດາ​ດື່ມ​ຈົນ​ເມົາ ແລ້ວ​ເອື້ອຍ​ກໍ​ຮ່ວມ​ປະ​ເວ​ນິ​ກັບບິ​ດາ​ຂອງ​ນາງ ແຕ່​ບິ​ດາບໍ່​ຮູ້​ຫ​ຍັງ​ເລີຍ​ຍ້ອນ​ຄວາມ​ມືນ​ເມົາ 34 ວັນຕໍ່​ມາ ເອື້ອຍ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ນ້ອງ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຮ່ວມ​ປະ​ເວ​ນິ​ກັບ​ພໍ່​ແລ້ວ​ຄືນ​ວານ​ນີ້ ຄືນ​ມື້​ແລງ​ນີ້​ພວກ​ເຮົາ​ຕ້ອງ​ເຮັດ​ໃຫ້ທ່ານເມົາ​ອີກ ແລ້ວ​ແມ່ນ​ທີ່​ເຈົ້​າ​ຈະ​ເຮັດ​ຄືກັບ​ຂ້ອຍ ຄັນ​ແລ້ວ​ພວກ​ເຮົາ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ບຸດນຳ​ທ່ານ 35 ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົ​າ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ເຫລົ້າ​ໃຫ້​ບິ​ດາ​ດື່ມ​ຈົນ​ເມົາ ແລ້ວ​ຜູ້​ນ້ອງ​ກໍ​ຮ່ວມ​ປະ​ເວ​ນິ​ກັບ​ທ່ານ​ຍ້ອນ​ຄວາມ​ມືນ​ເມົາ​ທ່ານຈຶ່ງ​ບໍ່​ຮູ້​ເຣື່ອງ​ນີ້​ເລີຍ 36 ດ້ວຍ​ວິທີ​ນບຸດ​ຍິງ​ຂອງ​ໂລດ​ທັງ​ສອງ​ຈຶ່ງ​ຕັ້ງ​ທ້ອງ ຜູ້​ເອື້ອຍ​ໄດ້​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່ ໂມ​ອາບ 37 ເຂົາ​ໄດ້​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ຊາວ​ໂມ​ອາບ​ມາ​ຈົ​ນ​ຮອດ​ປະ​ຈຸ​ບັນ​ນີ້ 38 ຜູ້​ນ້ອງ​ໄດ້​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ເຫມືອນ​ກັນ​ຊື່ ເບັນ​ອັມ​ມີ ເຂົາ​ໄດ້​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ຊາວ​ອັມ​ໂມນ​ມາ​ຈົນ​ເຖິງ​ປະ​ຈຸ​ບັນ​ນີ້

ປະຖົມການ 20

ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ

1 ອັບ​ຣາ​ຮາມເດີນ​ທາງ​ຈາກ​ທີ່​ນັ້ນໄປຍັງ​ແດນ​ເນ​ເກັບ ແລ້ວ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຖິ່ນ​ຖານ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ລະ​ຫວ່າງ​ເມືອງ​ກາ​ເດັສ ແລະ​ເມືອງ​ຊູ​ຣ໌ ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ​ທ່ານ​ກໍ​ໄດ້​ພັກ​ພາ​ອາ​ໄສຢູ່​ເມືອງ​ເກ​ຣາ 2 ອັບ​ຣາ​ຮາມເວົ້າ​ວ່າ ນາງ​ຊ​າ​ຣາ​ຜູ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ ເປັນ​ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ທ່ານ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ອາ​ບີ​ເມ​ເລກເຈົ້າ​ຊີ​ວິດ​ແຫ່ງ​ເກຣາ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ໄປ 3 ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ໃນ​ພ​ຣະ​ສຸ​ບີນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຊີ​ວິດ​ ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ຈະ​ຕາຍ​ເຫດ​ວ່າ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ເປັນ​ຍິງ​ທີ່​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ແລ້ວ” 4 ແຕ່​ວ່າ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ ຊຶ່ງ​ບໍ່​ໄດ້​ແຕະ​ຕ້ອງ​ນາງ​ແຕ່​ຢ່າງ​ໃດ​ເລີຍ​ໄດ້​ທູນ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ອົງ​ເຈົ້າ​ຂ້າ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ຂ້າ​ຄົນ​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ຄວາມ​ຜິດ​ຫລື?” 5 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເວົ້າ​ວ່າ ນາງ​ເປັນ​ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ເຂົາ ແລະ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ເອງ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ ເຂົາ​ເປັນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ນາງ ຂ້​າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ໃຈ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຫຍັງ​ເລີຍ” 6 ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ຕອບ​ໃນ​ພ​ຣະ​ສຸ​ບີນ​ແກ່ກະ​ສັດ​ວ່າ, “ຖືກ​ແລ້ວ ເຮົາ​ກໍ​ຮູ້​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ດ້ວຍ​ຄວາມບໍ​ຣິ​ສຸດ​ໃຈ ດັ່ງ​ນີ້​ແຫລະ ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ຮັກ​ສາ​ເຈົ້າ​ໄວ້​ບໍ່​ໃຫ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຕໍ່​ເຮົາ ດ້ວຍ​ການ​ແຕະ​ຕ້ອງ​ນາງ 7 ບັດ​ນີ້ ຈົ່ງ​ເອົາ​ຜູ້​ຍິງ​ໄປ​ສົ່ງ​ໃຫ້​ສາ​ມີຂອງ​ນາງ​ຄືນ​ສາ ສາ​ມີຂອງ​ນາງ​ເປັນ​ຜູ້​ປະ​ກາດ​ພ​ຣະ​ທັມ​ຂອງ​ເຮົາ ເຂົາຈະ​ອ້ອນວອນ​ໃຫ້​ເຈົ້​າ​ເພື່ອ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ຕາຍ ແຕ່​ເຮົາ​ຂໍ​ເຕືອນ​ເຈົ້າ​ວ່າ ຖ້າ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ເອົາ​ນາງ​ໄປ​ສົ່ງ​ຄືນ​ເຈົ້າ ແລະ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫມົດ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຕາຍ” 8 ແຕ່​ເຊົ້າ​ມືດ​ຂອງວັນ​ໃຫມ່ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ມາ​ຫມົດ​ທຸກ​ຄົນ ແລະ​ໄດ້​ຊົງ​ເລົ່າ​ເຫດ​ການ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ຟັງ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ມີ​ຄວາມ​ຢ້ານ​ກົວ​ຫລາຍ 9 ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີີເມ​ເລກ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ມາ ແລະ​ໄດ້​ຖາມທ່ານ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ກະ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນີ້ແກ່​ພວກ​ເຮົາ? ເຮົາ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຫຍັງ​ແກ່​ເຈົ້າ​ແດ່ ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ນຳ​ຄວາມ​ອັດ​ຕະ​ຄັດ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ມາ​ໃຫ້​ແກ່​ເຮົາ ແລະ​ຣາ​ຊ​ອາ​ນາ​ຈັກ​ຂອງ​ເຮົາ? ການ​ທີ່​ເຈົ້າໄດ້​ເຮັດ​ແກ່​ເຮົາ​ບໍ່​ເປັນ​ການ​ສົມ​ຄວນ​ເລີຍ” 10 ອາບີ​ເມ​ເລກກ່າວ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນີ້? 11 ອັບຣາ​ຮາມ​ຈຶ່ງ​ກາ​ບ​ທູນ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພຣ​ະ​ອົງຄິດ​ວ່າ ໃນ​ທີ່​ນີ້​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ຢ້ານ​ຢຳ​ການ​ຕັດ​ສິນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ ແລະ​ຄິດ​ວ່າ​ເຂົາ​ຕ້ອງ​ຂ້າ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງເສັຽ ເພື່ອ​ຈະ​ເອົາ​ພັຣ​ຍາຂອງ​ຂ້າພ​ຣະ​ອົງ​ໄປ 12 ທີ່​ຈິງ​ນາງ​ເອງ​ກໍ​ເປັນ​ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ແທ້ ນາງ​ເປັນ​ບຸດ​ຕ່າງ​ມານ​ດາ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ແລະ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ນາງ 13 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງຫນີ​ຈາກ​ເຮືອນ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ໄປ​ສູ່​ດິນ​ແດນ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ ຂ້າພ​ຣະ​ອົງຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ນາງວ່າ ເຈົ້​າ​ຕ້ອງ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຊື່​ສັດ​ຕໍ່​ຂ້ອຍ​ໃນ​ທຸກໆ​ບ່ອນ​ທີ່​ເຮົາ​ໄປ​ໂດຍ​ເວົ້າ​ເຖິງ​ຂ້ອຍ​ວ່າ ຂ້ອຍ​ເປັນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ” 14 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ກໍ​ສົ່ງ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ຄືນໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ ແລະ​ພ້ອມ​ດຽວ​ກັນ​ນັ້ນ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ເອົາ​ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ງົວ ແລະ​ຂ້າ​ໃຊ້​ໃຫ້​ທ່ານອີກ 15 ພ​ຣະ​ອົງ​ເວົ້າ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ວ່າ, “ທີ່​ນີ້​ແມ່ນ​ຖິ່ນ​ຂອງ​ເຮົາ​ທັງ​ຫມົດ​ເຈົ້າ​ຈະ​ອາໄສ​ຢູ່​ບ່ອນ​ໃດ​ກໍ​ໄດ້​ຕາມ​ແຕ່​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ການ” 16 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ວ່າ, “ເຮົາ​ເອົາ​ເງິນ​ພັນ​ຫລຽນ​ໃຫ້​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້​າ ເພື່ອ​ເປັນ​ຂໍ້​ພິ​ສູດ​ໃຫ້​ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ຢູ່​ນຳ​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ວ່າ ເຈົ້າ​ເປັນ​ຄົນ​ສັດ​ຊື່ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຫຍັງ​ເລີຍ” 17 ຍ້ອນ​ເຣື່ອງ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ທຳ​ໃຫ້​ພວກ​ຜູ້​ຍິງ​ທຸກໆ​ຄົນ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ບໍ່​ມີ​ບຸດ 18 ສະ​ນັ້ນ​ຍ້ອນ​ການ​ອ້ອນວອນ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ເພື່ອ​ກະ​ສັດ​ອາບີ​ເມ​ເລກ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ພ​ຣະ​ອົງ​ດີ​ເປັນ​ປົກ​ກະ​ຕິ ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ມະ​ເຫ​ສິ ແລະ​ພວກ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຍິງ​ທັງ​ຫລາຍ​ດີ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ມີ​ບຸດ​ໄດ້

ປະຖົມການ 21

ການ​ເກີດ​ຂອງ​ອີ​ຊາກ

1 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໂຜດ​ຊ່ອຍ​ໃຫ້​ນາງ​ຊາຣາ​ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສັນ​ຍາ​ໄວ້ 2 ນາງ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ທ້ອງແລະ​ໄດ້​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ ເມື່ອ​ທ່ານ​ເຖົ້າ​ແກ່​ແລ້ວ ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເກີດ​ຕາມ​ເວລາ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຊົງ​ບອກ​ໄວ້ 3 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໃສ່​ຊື່​ບຸດ​ນັ້ນ​ວ່າ ອີ​ຊາກ 4 ເມື່ອ​ອີ​ຊາກ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ແປດ​ວັນ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ທໍາ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ໃຫ້​ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ສັ່ງ​ທ່ານໄວ້ 5 ເມື່ອ​ອີ​ຊາກ​ເກີດ​ມາ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ປີ 6 ແລ້ວນາງ​ຊາ​ຣາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ຄວາມ​ຊົມ​ຊື່ນ​ຍີນ​ດີ ແລະ​ສຽງ​ຫົວ​ເລາະ​ໃຫ້​ແກ່​ຂ້ອຍ ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ໄດ້​ຍິນ​ເຣື່ອງ​ນີ້​ກໍ​ຈະ​ຫົວ​ເລາະ​ນຳ​ຂ້ອຍ” 7 ນາງ​ເວົ້າ​ຕື່ມ​ອີກວ່າ, “ໃຜ​ຈະ​ເວົ້າ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ວ່າ ຊາ​ຣາ​ຍັງ​ຈະ​ມີ​ບຸດ ເຖິງ​ຢ່າງ​ໃດ​ກໍ​ດີ ຂ້ອຍ​ໄດ້​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້ນຶ່ງ​ໃຫ້​ທ່ານ​ເມື່ອ​ທ່ານ​ເຖົ້າ​ແກ່​ແລ້ວ” 8 ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ກໍ​ຈະ​ເຣີນ​ເຕີບ​ໂຕ​ຂຶ້ນ ແລະ​ໃນ​ມື້​ທີ່​ທ້າວ​ອີ​ຊາກ​ຢ່ານົມ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຈັດ​ງານ​ກິນ​ລ້ຽງ​ຢ່າງ​ໃຫຍ່​ໂຕ 9 ມື້​ນຶ່ງ ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ບຸດຊາຍ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ຊາວ​ເອ​ຢິບກໍາ​ລັງ​ຫລິ້ນຢູ່​ກັບ​ອີ​ຊາກ​ບຸດຊາຍ​ນາງ​ຊາ​ຣາ 10 ເມື່ອ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ເຫັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ສົ່ງ​ທາດ​ຍິງ​ຜູ້​ນີ້ ແລະ​ບຸດຊາຍ​ຫນີ​ໄປ​ສາ ເພາະ​ວ່າ​ບໍ່​ສົມ​ຄວນ​ໃຫ້​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ມັນ​ໄດ້​ຮັບ​ສ່ວນ​ນຶ່ງ​ສ່ວນ​ໃດ​ໃນ​ກອງ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ເລີຍແມ່ນ​ອິ​ຊາກ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ແຕ່​ຜູ້​ດຽວ” 11 ເຣື່ອງ​ນີ້​ສ້າງ​ຄວາມ​ຫນັກ​ໃຈ​ໃຫ້​ແກ່ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເປັນ​ຢ່າງ​ມາກ ເພາະ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ກໍ​ເປັນ​ບຸດຂອງ​ທ່ານ​ເຫມືອນ​ກັນ 12 ແຕ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ວ່າ, “ຢ່າ​ສູ່​ອຸກ​ໃຈ​ໃນ​ເຣື່ອງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ແລະ​ທາດ​ຍິງ​ຮາ​ກາ​ນັ້ນ​ເລີຍ ຈົ່ງ​ທຳ​ຕາມ​ທີ່​ຊາ​ຣາ​ບອກ​ເຈົ້າ ເພາະ​ວ່າ​ຍ້ອນ​ອີ​ຊາກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ມີ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ມາກ​ມາຍ​ຕາມທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ສັນ​ຍາ​ໄວ້ 13 ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້ບຸດຂອງ​ທາດ​ຍິງ​ນັ້ນ ມີ​ລູກ​ຫລານ​ມາກ​ມາຍ​ເຫມືອນ​ກັນ ເພື່ອ​ເຂົ​າ​ຈະ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ອີກ​ປະ​ເທດ​ນຶ່ງ ເພາະ​ເຂົາກໍ​ເປັນ​ບຸດຂອງ​ເຈົ້າ​ເຫມືອນ​ກັນ” 14 ວັນຕໍ່​ມາ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ເຊົ້າໆ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ແລະ​ນ້ຳ​ເຕົ້າ​ຫນ່ວຍ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ນາງ​ຮາ​ກາ ເອົາ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ເຈັ່ຽ​ໃສ່​ຫລັງ​ຂອງ​ນາງ​ແລ້ວ​ສົ່ງ​ນາງ​ອອກ​ຫນີ​ໄປ ນາງ​ຈຶ່ງ​ຫນີ​ຊັດ​ເຊ​ພະ​ເນ​ຈອນ​ໄປ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ 15 ເມື່ອ​ນ້ຳ​ໃນ​ເຕົ້າ​ນັ້ນ​ຫມົດ ນາງ​ຈຶ່ງ​ປະ​ບຸດ​ໄວ້​ຢູ່​ໃຕ້​ພຸ່ມ​ໄມ້​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ແລ້ວ​ຫນີ​ໄປ​ນັ່ງ​ຢູ່​ຫ່​າງ​ຈາກ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ປະ​ມານ​ຮ້ອຍ​ຫລາ 16 ນາງ​ເວົ້າ​ຢູ່​ຜູ້​ດຽວ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ບໍ່​ກ້າ​ເບິ່ງ​ບຸດຂ້ອຍ​ຕາຍ” ເມື່ອ​ນາງ​ນັ່ງ​ລົງ​ທີ່​ນັ້ນ​ເດັກ​ກໍ​ເລີ້ມ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຂຶ້ນ 17 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ ແລະ​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ຈາກຟ້າສວັນ​​ວ່າ, “ຮາ​ກາ ເຈົ້​າ​ມີ​ຄວາມ​ອຸກ​ອັ່ງ​ຫຍັງ? ຢ່າ​ສູ່​ຢ້ານ​ເລີຍ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ເດັນ​ນ້ອຍ​ໄຫ້​ແລ້ວ 18 ຈົ່ງ​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ອູ້ມ ແລະ​ອອຍ​ເຂົາເທີນ ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ເຂົາ​ມາກ​ມາຍ​ຈົນ​ເກີດ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ໃຫຍ່ 19 ຄັນ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຮັດ​ໃຫ້​ນາງ​ເຫັນ​ນ້ຳສ້າງ​ຫນ່ວຍ​ນຶ່ງ ນາງ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ໄປ​ຕັກ​ເອົາ​ນ້ຳ​ຈົນ​ເຕັມ​ເຕົ້າ​ແລ້ວ​ເອົາ​ໄປ​ໃຫ້​ບຸດຊາຍ​ດື່ມ 20 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຈົນ​ເຂົາ​ຈະ​ເຣີນ​ເຕີບ​ໂຕ​ຂຶ້ນ ເຂົາໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປ່າ​ກັນ​ດານ​ປາ​ຣານ 21 ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ນາຍ​ພານ​ທີ່​ສ​ລາດ ​ແລະ​ຊໍາ​ນານ ມານ​ດາ​ໄດ້​ຫາ​ພັ​ຣ​ຍາມາ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ມາ​ໃຫ້​ເຂົາ 22 ໃນ​ຄາວ​ນັ້ນ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີເມ​ເລກ​ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ໄປ​ຫາ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກັບ​ຟິ​ໂກນ​ນາຍ​ທະ​ຫານ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ເຈົ້າ​ໃນ​ການ​ກະ​ທຳ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ 23 ສະ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ປະ​ຕິ​ຍານ​ໃນ​ທີ່​ນີ້​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ພັກ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ວ່າ ເຈົ້​າ​ຈະ​ບໍ່​ຫລອກ​ລວງ​ເຮົາ ລູກ​ຫລານ​ຫລື​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຮົາ ເຮົາ​ມີ​ຄວາມ​ຊື່​ສັດ​ຕໍ່​ເຈົ້າ ດັ່ງ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ສັນ​ຍາ​ແກ່​ເຮົາ​ວ່າ ເຈົ້​າ​ຈະ​ຊື່​ສັດ​ຕໍ່​ເຮົາ​ເຫມືອນ​ກັນ ແລະ​ຕໍ່​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ເຈົ້​າ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ນີ້” 24 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຂໍ​ປະ​ຕິ​ຍານ” 25 ອັບ​ຣາ​ຮາ​ມ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ຕໍ່​ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ກ່ຽວ​ເຣື່ອງ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ທີ່​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຍຶດ​ເອົາ 26 ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ຈຶ່ງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ບໍ່​ຊາບ ເຣື່ອງ​ນີ້​ເຈົ້າ​ບໍ່​ບອກ​ເຮົ​າ ແລະ​ແມ່ນ​ເທື່ອ​ທຳ​ອິດ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ຍິນ​ເຣື່ອງ​ນີ້” 27 ຄັນ​ແລ້ວ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ເອົາ​ແກະ ແລະ​ງົວ​ບາງ​ຕົວ​ຖວາຍ​ແກ່​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ ແລ້ວ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ຕັ້ງ​ຂໍ້​ຕົກ​ລົງ​ກັນ 28 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ແຍກ​ເອົາ​ແກະ​ເຈັດ​ໂຕ​ອອກ​ຈາກ​ຝູງ 29 ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ທ່ານວ່າ, “ເຈົ້າ​ແຍກ​ແກະ​ເຈັດ​ໂຕອອກ​ມາ​ເຮັດ​ຫຍັງ?” 30 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ອົງ​ຈົ່ງ​ຮັບ​ລູກ​ແກະ​ເຈັດ​ໂຕ​ນີ້​ໄປ​ເທີນ ດ້ວຍ​ການ​ກະ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ຮັບ​ຮູ້​ວ່າ​ຂ້າ​ພ​ຣ​ະ​ອົງ​ໄດ້ຂຸດ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ນີ້ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ບ່ອນ​ນີ້​ຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ວ່າ ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ 31 ເພາະ​ວ່າ ເປັນ​ບ່ອນ​ທີ່​ທັງ​ສອງ​ໄດ້​ປະ​ຕິ​ຍານຕໍ່​ກັນ 32 ຫລັງ​ຈາກ​ທັງ​ສອງ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຂໍ້​ຕົກ​ລົງ​ທີ່​ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ​ແລ້ວ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ ແລະ​ຟິ​ໂກນ​ນາຍ​ທະ​ຫານ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ພາ​ກັນ ​ກັ​ບ​ຄືນ​ສູ່​ດິນ​ແດນ​ຊາວ​ຟີ​ລິ​ສ​ຕິນ 33 ຄັນ​ແລ້ວ ອັ​ບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ປູກ​ຕົ້ນ​ໄມ້​ໃສ່​ທີ່ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ ແລະ​ນະ​ມັ​ສການອອກ​ພ​ຣະ​ນາມ​​ພ​ຣະຜູ້​ເປັນເຈົ້າ​ ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ອົງ​ຕັ້ງ​ຢູ່​ເປັນ​ນິດ 34 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ແຄວ້ນ​ຊາວ​ຟີ​ລີ​ສ​ຕິນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ຫລາຍ​ວັນ

ປະຖົມການ 22

ພ​ຣ​ະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຖວາຍ​ອີ​ຊາກ

1 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ລອງ​ໃຈ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ທ່ານ​ວ່າ, “ອັບ​ຣາ​ຮາມເອີຍ” ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂ້າ” 2 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາ​ອີ​ຊາກ​ບຸດຊາຍ​ສຸດ​ທີ່​ຮັກ​ຄົນ​ດຽວ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຍັງ​ແຄວ້ນ​ໂມ​ຣິ​ຢາ ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ເຜົ​າ​ເຂົາຖວາຍ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ແກ່​ເຮົາ​ຢູ່​ເທິງ​ພູ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ບອກ​ແກ່​ເຈົ້າ” 3 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຈຶ່ງ​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ແຕ່​ເຊົ້າ​ມືດ ເອົາ​ອານ​ໃສ່​ເທິງ​ຫລັງ​ລໍ​ແລ້ວ​ເອົາ​ອີ​ຊາກ​ກັບ​ຄົນ​ໃຊ້​ສອງ​ຄົນ​ໄປ​ນຳ​ຕົນ ພ້ອມ​ນີ້ ທ່ານ​ໄດ້​ຕຽມ​ເອົາ​ຟືນ​ເພື່ອ​ເຜົາ​ເຄື່ອງບູ​ຊາ ແລ້ວ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ສູ່​ບ່ອນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໄວ້ 4 ເມື່ອ​ເດີນ​ທາງ​ມາ​ໄດ້​ສາມ​ວັນ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ແລ​ເຫັນ​ບ່ອນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ນັ້ນ​ແຕ່​ໄກ 5 ຄັນ​ແລ້ ​ທ່ານຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ຄົນ​ໃຊ້​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ກັບ​ລໍ​ຈົ່ງ​ຖ້າ​ຂ້ອຍ​ຢູ່​ນີ້ ຂ້ອຍ​ກັບ​ລູ​ກຊາຍຈະ​ພາ​ກັນ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ນະ​ມັ​ສ​ການ​ພ​ຣະ ​ເຈົ້​າ​ຢູ່​ເທິງ​ພຸ້ນ​ແລ້ວ​ຈະ​ກັບ​ມາ​ຫາ” 6 ອັບ​ຣາ​ຮາມເອົາ​ຟືນ​ໃຫ້​ອີ​ຊາກ​ແບກ​ໄປ ສ່ວນ​ທ່ານ​ເອງ​ກໍ​ຖື​ເອົາ​ໄຟ​ແລະ​ມິດ ແລ້ວພໍ່​ລູກ​​ກໍ​ພາ​ກັນ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປທີ່​ນັ້ນ 7 ເມື່ອ​ກຳ​ລັງ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ນັ້ນ​ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ເວົ້​າ​ຕໍ່​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ວ່າ, “ພໍ່​ເອີຍ” ທ່ານ​​ຕອບ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ຫຍັງ​ລູກ?” ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ຖາມຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ຟືນ​ແລະ​ໄຟ​ກໍ​ມີ​ແລ້ວ​ແຕ່​ລູກ​ແກະ​ທີ່​ຈະ​ເຜົາ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ນັ້ນ​ຢູ່​ໃສ?” 8 ອັ​ບ​ຣາ​ຮາມ​ຕອບ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ຈັດ​ຫາ​ໃຫ້​ເອງ” ພໍ່​ລູກ​ທັງ​ສອງກໍ​ພາ​ກັນ​ເດີນ​ທາງ​ຕໍ່​ໄປ 9 ເມື່ອ​ເຂົາ​ໄປ​ຮອດ​ບ່ອນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ບອກ​ໄວ້​ແລ້ວ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຈຶ່ງ​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ຂຶ້ນ ຈັດ​ເອົາ​ຟືນ​ວາງ​ໄວ້​ເທິງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ ກຸມ​ມັດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ວາງ​ໄວ້​ເທິງກອງ​ຟືນ​ທີ່​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ 10 ແລ້ວ​ທ່ານຈຶ່ງ​ຈັບ​ມີດ​ຕຽມ​ຈະ​ຂ້າ​ບຸດ​ຊາຍ 11 ແຕ່​ໃນທັນ​ໃດ​ນັ້ນ ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເອີ້ນ​ມາ​ແຕ່​ຟ້າສວັນ​​ວ່າ, “ອັບ​ຣາ​ຮາມ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເອີຍ” ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂ້າ” 12 ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ຢ່າ​ທຳ​ຮ້າຍ​ຫລື​ເຮັດ​ຫຍັງ​ແກ່​ເດັກ​ຊາຍ​ຜູ້​ນີ້ ບັດ​ນີ້​ເຮົ​າ​ຮູ້​ແລ້ວວ່າ ເຈົ້​າ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ແລະ​ຢຳ​ເກງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ສ​ເມີ ດ້ວຍ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ຫວງ​ບຸດຊາຍ​ໂທນ​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ໄວ້ ແຕ່​ໄດ້​ຍອມ​ຖວາຍ​ເຂົາ​ໃຫ້​ແກ່​ເຮົາ” 13 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ແນມ​ໄປ​ຮອບໆ​ຕົວ​ເຫັນ​ແກະ​ເຖິກ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ຊຶ່ງ​ເຂົ​າ​ຂອງ​ມັນ​ຄາ​ພຸ່ມ​ໄມ້​ຢູ່ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ອູ້ມ​ເອົາ​ມັນ​ມາ​ຂ້າ​ຖວາຍ​ແກ່​ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແທນ​ບຸດ​ຊາຍ 14 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໃສ່​ຊື່ບ່ອນ​ນັ້ນ​ວ່າ “ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຈັດ​ຫາ​ໃຫ້” ແລະ​ຈົນ​ເຖິງ​ທຸກ​ວັນ​ນີ້​ຊາວ​ເມືອງ​ກໍ​ຍັງ​ເວົ້າ​ຕໍ່ໆ​ກັນ​ມາ​ວ່າ “ເທິງ​ພູ​ເຂົາ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຈັດ​ຫາ​ໃຫ້” 15 ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣ​ະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ເອີ້ນ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ມາ​ແຕ່​ຟ້າສວັນ​ເທື່ອ​ທີ່​ສອງວ່າ, 16 “ເຮົາ​ຂໍ​ສາ​ບານ​ດ້ວຍ​ອຳ​ນາດ ແລະ​ຊື່​ສຽງ​ຂອງ​ເຮົາ​ວ່າ ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຢ່າງ​ມະ​ຫາ​ສານ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ທຳ​ຕາມ​ທີ່​ເຮົາ​ບອກ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ຫວງ​ບຸດຊາຍ​ໂທນ​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ໄວ້ 17 ເຮົາ​ຂໍ​ສັນ​ຍາ​ວ່າ​ຈະ​ປະ​ທານ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ໃຫ້​ເຈົ້​າ​ຢ່າງ​ມາກ​ມາຍ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ດວງ​ດາວ​ໃນ​ທ້ອງ​ຟ້າ ຫລື​ເຫມືອນ​ເມັດ​ດິນ​ຊາຍ​ໃນ​ແຄ​ມທະ​ເລ ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຜາບ​ແພ້​ສັດ​ຕຣູ​ທັງ​ຫລາຍ 18 ຊົນ​ຊາດ​ທັງ​ປວງ​ໃນ​ໂລກ ຈະ​ຣ້ອງ​ຂໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ອວຍ​ພອນ​ເຂົາ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ສິ່ງ​ນີ້​ກໍ​ຍ້ອນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຟັງ​ຄຳ​ສັ່ງ​ຂອງ​ເຮົາ” 19 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຫລົບ​ຄືນ​ມາ​ຫາ​ຄົນ​ໃຊ້​ທັງ​ສອງ ແລ້ວ​ພາ​ກັນ​ຄືນ​ເມືອ​ສູ່ເມືອງ​ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ​ບ່ອນ​ທີ່​ຕົນ​ອາ​ໄສ​ຢູ່

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ນາ​ໂຮຣ໌

20 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຊາບ​ວ່າ ນາງ​ມິ​ລະ​ກາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ນາ​ໂຮຣ໌​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ມີ​ບຸດຫລາຍ​ຄົນ 21 ​ຄື ອຸຊອ້າຍ​ກົກ ບຸສ​ນ້ອງ​ຊາຍ ເກ​ມູ​ເອນ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ອາ​ຣາມ 22 ເຄ​ເຊດ ຮາ​ໂຊ ປິນ​ດັ​ສ ​ຢິດລັຟ ແລະ​ເບ​ທູ​ເອນ 23 (ເບ​ທູ​ເອນ​ເປັນ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ) ມິລະ​ກາ​ໄດ້​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ແປດ​ຄົນ​ນີ້​ໃຫ້​ແກ່ ນ​າ​ໂຮ 24 ພັ​ຣ​ຍາ​ຜູ້​ທີ່ສອງ​ຂອງ​ນາ​ໂຮ​ຄື​ນາງ​ເຣ​ອູມາ ມີ​ບຸດ​ສີ່​ຄົນ​ຄື ເຕ​ບາ ກາ​ຮາມ ຕາ​ຮັສ ແລະ​ມາ​ອາ​ກາ​

ປະຖົມການ 23

ນາງ​ຊາ​ຣາ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ແລະ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຊື້​ບ່ອນ​ຝັງ​ສົບ

1 ນາງ​ຊາ​ຣາ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ຊາວ​ເຈັດ​ປີ ນາງ​ມີ​ຊີ​ວີດ​ເຖິງ​ອາ​ຍຸ​ນີ້ 2 ໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ທີ່ ກິ​ຣິ​ອາດ​ອາ​ຣ໌ບ​າ (ຫລື​ເຮ​ໂບຣນ) ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ອັບ​ຣາຮາມ​ໄດ້​ຕົບ​ແຕ່ງ​ສົບ​ພັ​ຣ​ຍາ ແລະ​ໄວ້​ທຸກ​ໃຫ້​ນາງ 3 ຕໍ່​ມາ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ປະ​ສົບ​ພັ​ຣ​ຍາ​ໄວ້ ແລະ​ໄປ​ເວົ້າ​ກັບ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ​ວ່າ, 4 “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ອາ​ໄສຢູ່ບ່ອນ​ນີ້​ໃນ​ນາມ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ຂາຍດິນ​ບາງ​ຕອນ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຝັງ​ສົບ​ພັ​ຣ​ຍາຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າແດ່” 5 ພວກ​ເຂົາ​ຕອບ​ວ່າ, 6 “ອາດ​ຍາ​ເອີຍ ຂໍ​ຟັງ​ພວກ​ເຮົ​າກ່ອນ ອາດ​ຍາ​ເປັນ​ເຈົ້າ​ນາຍ​ຜູ້​ມີ​ອຳ​ນາດ​ໃນ​ຖ້າມ​ກາງ​ພວກ​ເຮົາ ຈົ່ງ​ຝັງ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ອາດ​ຍາ ໃນ​ຫລຸມ​ຝັງ​ສົບ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົ​າ​ຕາມ​ທີ່​ອາດ​ຍາ​ເຫັນ​ຊອບ​ເທີນ ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ໃນ​ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ປະ​ຕິ​ເສດ ແລະ​ຂັດ​ຂວ​າງທ່ານ​ບໍ່​ໃຫ້​ຝັງພັ​ຣ​ຍາໃສ່​ຫລຸມ​ຝັງ​ສົບ​ທີ່​ເຂົາ​ມີ” 7 ຄັນ​ແລ້ວ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ຢືນ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ​ກົ້ມ​ຄຳ​ນັບ​ພວກ​ເຂົາ 8 ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຍິນ​ດີ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຝັງ​ພັ​ຣ​ຍາຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຢູ່​ທີ່​ນີ້ ຈົ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ໄປ​ນຳ​ ເອ​ໂຟ​ຣນ​ຊາວ​ຮິດ​ຕິ​ຜູ້​ເປັນ​ຫລານ​ຊາຍ​ຂອງ​ໂຊ​ຮາ 9 ໃຫ້​ເຂົາຂາຍ​ຖ້ຳ​ມັກ​ເປ​ລາ​ທີ່​ແຄມ​ນາ​ຂອ​ງ​ເຂົາໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຕາມ​ຣາ​ຄາ​ທີ່ວາງ​ໄວ້​ແລ້ວ​ໃນ​ຖ້າມກາງ​ພວກ​ທ່ານ​ທີ່​ນີ້ ເພື່ອ​ວ່າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ມີ​ຖ້ຳ​ຝັງ​ສົບ​ໄວ້​ເປັນ​ຂອງ​ຕົນ​ເອງ” 10 ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ ເອ​ໂຟ​ຣນ​ກໍ​ນັ່ງກັບ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ​ທີ່​ບ່ອນ​ປະ​ຊຸມ​ໃນ​ປະ​ຕູ​ເຂົ້າ​ເມືອງ ຈຶ່ງຕອບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໃຫ້​ທຸກ​ຄົນ​ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ​ໄດ້​ຍິນ​ວ່າ, 11 “ອາດ​ຍາ​ເອີຍ, ບໍ່​ແມ່ນ​ຈັ່ງ​ຊັ້ນ​ດອກ ຈົ່ງ​ຟັງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກ່ອນ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ໃຫ້​ດິນນ​າ​ທັງ​ຫມົດ​ພ້ອມ​ທັງ​ຖ້ຳ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ນາ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແກ່​ທ່ານ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້​ຕໍ່​ຫນ້າ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໃຫ້​ຖ້ຳ​ນັ້ນ​ແກ່​ທ່ານ​ເພື່ອ​ທ່ານ​ຈະ​ໄດ້​ຝັງ​ສົບ​ພັ​ຣ​ຍາ” 12 ແຕ່​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ກົ້ມ​ຄຳ​ນັບ​ຊາວ​ເມືອງ​ນັ້ນ 13 ແລະ​ເວົ້​າ​ກັບ​ເອ​ໂຟ​ຣນ​ຊ້ອງ​ຫນ້າ​ຊາວ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ຖ້າ​ທ່ານ​ຍິນຍ​ອມ ກະ​ຣຸ​ນາ​ຟັງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າກ່ອນ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຂໍ​ຊື້​ນາ​ທັງ​ຫມົດ ຈົ່ງ​ຍອມ​ຮັບ​ເງິນ​ຄ່າ​ນາ ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ຈະ​ຝັງ​ສົບ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 14 ເອ​ໂຟ​ຣນ​ຕອບ​ວ່າ, 15 “ທ່ານ​ເອີຍ, ນາ​ຕອນ​ນັ້ນ​ມີ​ຣາ​ຄາ​ເຖິງ​ສີ່​ຣ້ອຍ​ຫລຽນ ແຕ່​ສຳ​ລັບ​ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້າ​ກັບ​ທ່ານ​ແລ້ວ​ກໍ​ບໍ່​ມີ​ເປັນ​ຫຍັງ​ດອກ ຈົ່ງຝົງ​ສົບ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ທ່ານ​ເທີນ” 16 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຕົກ​ລົງ​ຊື້​ດິນ​ນັ້ນ​ຈາກ​ເອ​ໂຟ​ຣນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຊາວ​ຮິດ​ຕິ​ເປັນ​ເງິນ​ຈຳ​ນວນ​ສີ່​ຮ້ອຍເຊ​ເກ​ລ ຕາມ​ອັດ​ຕາ​ທີ່​ເຄີຍ​ໃຊ້​ກັນ​ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ 17 ດິນ​ຂອງ​ເອ​ໂຟ​ຣນ​ທີ່​ມັ​ກ​ເປ​ລາ ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ມັມ​ເຣ​ຮວມ​ທັງ​ນາ​ແລະ​ຖ້ຳ 18 ພ້ອ​ມທັງ​ຕົ້ນ​ໄມ້​ທຸກໆ​ຕົ້ນ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ແດນ​ນັ້ນ​ເອ​ໂຟ​ຣ​ນກໍ​ໂອນ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຊາວ​ຮິດ​ຕິຄື ຄົນ​ທີ່​ມາ​ປະ​ຊຸມຢູ່ ​ທາງ​ປະ​ຕູ​ເຂົ້າ​ເມືອງ​ນັ້ນ 19 ຕໍ່​ມາ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ຝັງ​ສົບ​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ຕົນ​ໄວ້​ໃນ​ຖ້ຳ​ທີ່​ນາ​ມັກ​ເປ​ລາ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ 20 ສະ​ນັ້ນ ນາ​ແລະ​ຖ້ຳ​ຢູ່​ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ຊຶ່ງ​ເຄິຍ​ເປັນ​ຂອງ​ຊາວ​ຮິດ​ຕິ​ກໍ​ເລີຍ​ເປັນ​ສົມ​ບັດ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເພື່ອ​ໃຊ້​ໃຫ້​ເປັນ​ບ່ອນ​ຝັງ​ສົບ

ປະຖົມການ 24

ພັ​ຣ​ຍາອີ​ຊາກ

1 ຢູ່​ຕໍ່​ມາ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຫລາຍ​ແລ້ວ ແລະ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ ທີ່​ເຄີຍ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ມານັ້ນ​ຈະ​ເຣີນ​ຂຶ້ນ 2 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເວົ້າ​ກັບ​ຄົນ​ໃຊ້​ຜູ້​ອາ​ວຸ​ໂສ​ຊຶ່ງ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ໃນ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ວາງ​ມື​ລົງ​ວ່າງກົກ​ຂາ​ຂ້ອຍ 3 ​ແລ້ວ​ສາ​ບານ​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ພັກ​ຂອງ​ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ສວັນ​ແລະ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກວ່າ ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ເອົາ​ຜູ້​ສາວ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ບ່ອນ​ທີ່​ຂ້ອຍອາ​ໄສ​ຢູ່​ນີ້​ມາ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ບຸດຊາຍ​ຂ້ອຍ 4 ແຕ່​ວ່າ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ກັບ​ເມືອ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ຂ້​ອຍ ແລ້ວ​ຊອກ​ຫາ​ເອົາ​ບຸດ​ຍິ ງໃນ​ຖ້າມກາງ​ພວກ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ​ມາ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​​ອິ​ຊາກ” 5 ຄົນ​ໃຊ້​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ວ່າ, “ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ ເມື່ອ​ຍິງ​ສາວ​ຜູ້ທີ່​ຈະ​ເປັນ​ບຸດ​ສະ​ໃພ້​ນັ້ນ​ບໍ່​ຍອມ​ຈາກ​ບ້ານ​ມາ​ຢູ່​ນຳ​ເຮົາ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້ ຈະ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເອົາ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ໄປ​ສູ່​ເຂົາ​ຫລື?” 6 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ບໍ່ ເຈົ້​າ​ຈົ່ງ​ລະ​ວັງ​ຢ່າ​ພາ​ບຸດຊາຍ​ຂ້ອຍ​ກັບ​ໄປ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ຂ້ອຍ 7 ເຫດ​ວ່າ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ຟ້າ​ສວັນ​ໄດ້​ພາ​ຂ້ອຍ​ຫນີ​ອອກ​ຈາກ​ເຮືອນບິ​ດາ ແລະ​ຈາກ​ບ້ານ​ເກີດ​ເມືອງນອນ ຈາກ​ດິນດອນ​ ແລະ​ຈາກຍາດ​ຕິ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ຂ້ອຍ ມາ​ຢູ່​ດິນ​ແດນ​ຕອນ​ນີ້​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຕາມ ​ພ​ຣະ​ສັນ​ຍາພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ໃຊ້​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄປ​ກ່ອນ​ເຈົ້າ​ເພື່ອ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຫາ​ພັ​ຣ​ຍາຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແກ່​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ໄດ້ 8 ແຕ່​ວ່າ ຖ້າຫາກ​ຍິງສາວ​ນັ້ນ​ບໍ່​ຍອມ​ມາ​ນຳ​ເຈົ້າ ເຈົ້າ​ຈະ​ຫວິດ​ຈາກ​ຄຳ​ສາ​ບານ ເຖິງ​ຢ່າງ​ໃດ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຢ່າ​ພາ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ກັບ​ໄປ​ທີ່​ນັ້ນ​ເດັດ​ຂາດ 9 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຄົນ​ໃຊ້​ຈຶ່ງວາງ​ມື​ລົງ​ວ່າງກົກ​ຂາ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ຂໍ​ສາ​ບານ​ວ່າ​ຈະ​ທຳ​ທຸ​ກ​ສິ່ງ​ຕາມ​ທີ່​ນາຍ​ຂໍ​ຣ້ອງ 10 ຄັນ​ແລ້ວ ຄົນ​ໃຊ້​ຈຶ່ງເອົາ​ອູດ​ສິບ​ຕົວ​ຂອງ​ນາຍ​ພ້ອມ​ທັງ​ຂອງ​ຂວັນ​ທີ່​ມີ​ຄ່າ​ຫລາຍ​ຢ່າງ​ອອກ​ເດີນທາ​ງ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ສູ່​ເມືອງ​ທີ່​ນາ​ໂຮຣ໌​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເມ​ໂຊ​ໂປ​ຕາ​ເມັຽ 11 ເຂົາ​ມາ​ຮອດ​ເມືອງ​ນີ້​ເວ​ລາ​ແລງ ເຂົາຈຶ່ງ​ໃຫ້​ອູດ​ຄຸ​ເຂົ່າ​ລົງ ສ່ວນ​ເຂົາ​ເອງ​ກໍ​ອະ​ທິ​ຖານ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ວ່າ, 12 “ໂອ ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ ຂໍ​ໂຜດ​ປະ​ທານ​ຄວາມ​ສຳ​ເຣັດ​ໃນ​ມື້​ນີ້​ໃຫ້​ແກ່​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ໂຜດ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຮັກ​​ຫມັ້ນ​ຄົງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຕໍ່​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງເທີນ 13 ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກຳ​ລັງ​ຢູ່​ແຄມ​ນ້ຳ​ສ້າງ ບ່ອນ​ທີ່​ບັນ​ດາ​ຍິງ​ສາວ​ຊາວ​ເມືອງ​ກຳ​ລັງ​ອອກ​ມາ​ຕັກ​ນ້ຳ 14 ຖ້າ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ຍິງ​ສາວຜູ້​ໃດ​ຜູ​້​ນຶ່ງວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຂໍ​ດື່ມນ້ຳ​ໃນ​ໄຫ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແດ່” ແລ້ວ​ຖ້າ​ນາງ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຊີນ​ດື່ມ​ແມ໋ ຂ້ອຍ​ຈະ​ເອົາ​ໃຫ້​ຝູງ​ອູດ​ເຈົ້າ​ກິນດ້ວຍ ຂໍ​ໃຫ້​ຍິງ​ສາວ​ຜູ້​ນັ້ນ​ເປັນ​ຜູ້​ຊື່ງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ເລືອກ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາອີ​ຊາກ​ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງພ​ຣະ​ອົງ ​ທ້ອນ ຢ່າງ​ນີ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງກໍ​ຈະ​ຮູ້​ໄດ້​ວ່າພ​ຣະອົງ​ຊົງ​ໄດ້​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຮັກຫມັ້ນ​ຄົງ​ຕໍ່​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ” 15 ກ່ອນ​ເຂົາ​ອ້ອນວອນ​ແລ້ວ ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ບຸດ​ຍິງເບ​ທູ​ເອນ​ກໍ​ແບກ​ໄຫ​ນ້ຳ​ຍ່າງ​ມາ​ທີ່​ນ້ຳ​ສ້າງ (ເບ​ທູ​ເອນ​ເປັນ​ບຸດ​ມິລະ​ກາ ​ແລະ​ນາ​ໂຮຣ໌ ​ຜູ້​ເປັນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງອັບ​ຣາ​ຮາມ) 16 ນາງ​ເປັນ​ສາວ​ໂສດ​ແລະ​ງາມ​ຫລາຍ ນາງ​ລົງ​ໄປ​ທີ່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ແລ້ວ​ຕັກ​ນ້ຳ​ຈົນ​ເຕັມ​ໄຫ​ພໍ​ກຳ​ລັງ​ຈະ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ 17 ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ແລ່ນ​ໄປ​ຫາ​ນາງ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຂໍ​ດື່ມນ້ຳ​ໃນ​ໄຫ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແດ່” 18 ນາງ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຊີນ​ໂລດ​ຍາ​ລຸງ” ນາງ​ຈຶ່ງ​ປົງ​ໄຫ​ລົງ​ຈາກ​ບ່າ​ແລ້ວ​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ເຂົາດື່ມ 19 ຫລັງ​ຈາກ​ເຂົາ​ອີ່ມ​ແລ້ວ​ນາງ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ກໍ​ຈະ​ຕັກ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ອູດ​ຂອງ​ຍາ​ລຸງກິນ​ຈົນ​ອີ່ມ​ຫມົດ​ທຸກ​ໂຕ” 20 ນາງ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ຖອກ​ນ້ຳ​ໃນ​ໄຫ​ໃສ່​ຮາງ ແລ້ວ​ກໍ​ແລ່ນ​ໄປ​ຕັກ​ມາ​ຖ​ອກ​ໃສ່​ອີກ​ຈົນ​ອູດ​ທຸກ​ໂຕ​ກີນ​ອີ່ມ 21 ຊາຍ​ຄົນ​ນັ້ນ​ກໍ​ຢືນ​ເບິ່ງ​ນາງ​ຢ່າງ​ງຽບໆ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ປະ​ທານ​ຄວາມ​ສຳ​ເຣັດ​ໃຫ້​ເຂົາ​ແທ້​ຫລື​ບໍ່ 22 ເມື່ອ​ນາງ​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ອູດ​ກິນ​ອີ່ມ​ຫມົດ​ທຸກ​ຕົວ​ແລ້ວ ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງອັບ​ຣາ​ຮາມ​ກໍ​ເອົາ​ປ​ອກ​ຄຳ​ເຄິ່ງເຊ​ເກ​ລ​ເກາະ​ໃສ່​ດັງ​ນາງ ແລະ​ເອົາ​ສາຍ​ແຂນ​ສິບເຊ​ເກ​ລສອງ​ເສັ້ນ​ໃສ່​ໃຫ້​ນາງ 23 ແລ້ວ​ເຂົາ​ຖາມ​ນາງ​ຕື່ມ​ອີກວ່າ, “ບອກ​ຂ້ອຍ​ແດ່​ໄດ້​ບໍ່​ວ່າ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ນາງ​ແມ່ນ​ໃຜ? ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ບິ​ດາ ເຈົ້າ​ຍັງ​ມີ​ບ່ອນ​ພັກ​ເຊົ​າ​ສຳ​ລັບ​ຂ້ອຍ​ແລະ​ສັດ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ບໍ່?” 24 ນາງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເປັນ​ບຸດຍິງ​ຂອງ​ເບ​ທູ​ເອນ ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ມິລະ​ກາແລະ​ນາ​ໂຮຣ໌ 17 ຢູ່​ບ້ານ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ມີ​ເຟືອງ​ແລະ​ຫຍ້າ​ສຳ​ລັບ​ສັດແລະ​ມີ​ບ່ອນ​ພັກ​ສຳ​ລັບ​ຍາ​ລຸງ​ດ້ວຍ” 18 ເມື່ອ​ໄດ້​ຍິນ​ນາງເວົ້າ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຈຶ່ງ​ຂາບລົງ​ນ​ະມັ​ສ​ການພ​ຣະ​ເຈົ້​າ 19 ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂໍ​ສັຣ​ເສີນ​ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຮັກ​​ຫມັ້ນ​ຄົງ​ແລະ​ທ່ຽງ​ທັມ ຕໍ່​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ຍັງ​ຊົງ​ພາ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງມາ​ເຖິງ​ບ້ານ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ” 20 ຍິງ​ສາວ​ຈຶ່ງ​ແລ່ນ​ໄປ​ຫາ​ຄົນ​ໃນ​ຄອ​ບຄົວຂອງມານດາ ​ເລົ່າເຖິງເຣື່ອງທີ່​ເກີດ​ຂຶ້​ນ​ທັງ​ຫມົດ​ສູ່​ຟັງ 21 ​ເຣ​ເບ​ກາ​ມີ​ອ້າຍ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ຊື່ ລາ​ບານ ລາ​ບານ​ແລ່ນ​ໄປ​ຫາ​ຊາຍ​ຜູ້ນັ້ນ​ທີ່​ນ້ຳ​ພຸ 22 ເມື່ອ​ທ່ານ​ເຫັນປອກ​ຄຳ​ເກາະ​ດັງ​ແລະ​ສາຍ​ແຂນ​ຄຳ​ນຳ​ນາງ ແລະ​ເມື່ອ​ທ່ານ​ໄດ້​ຍິນ​ຄຳ​ເຣ​ເບ​ກາ​ນ້ອງ​ສາວ​ວ່າ, “ຊາຍ​ນັ້ນ​ເວົ້າ​ກັບ​ຂ້ອຍ​ຢ່າງ​ນີ້” ທ່ານກໍ​ຟ້າວ​ແລ່ນອອກ​ໄປ​ພົບ​ຊາຍ​ຄົນ​ນັ້ນທີ່​ຢືນ​ລໍ​ຢູ່​ກັບ​ຝູງ​ອູດ​ຂອງ​ເຂົາ​ໃກ້​ນ້ຳ​ສ້າງ 23 ແລ້ວ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ເຂົາ​ວ່າ, “ທ່ານ​ຜູ້​ມີ​ພ​ຣະ​ພອນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ເຊີນ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ​ເທີນ ເປັນ​ຫຍັງ​ທ່ານຈະ

ຢືນ​ຢູ່​ຂ້າງນອກ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄດ້​ຈັດ​ບ່ອນ​ສຳ​ລັ​ບ​ທ່ານ​ ແລະ​ສຳ​ລັບ​ຝູງ​ອູດ​ຂອງ​ທ່ານ​ແລ້ວ?”

24 ຊາຍ​ນັ້ນກໍ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ ສ່ວນ​ລາ​ບານ​ກໍ​ຂົນ​ເຄື່ອງ​ລົງ​ຈາກ​ຫລັງ​ອູດ​ເອົາ​ເຟືອງ ​ແລະ​ຫຍ້າ​ໃຫ້​ມັນ​ກິນ ແລ້ວ​ເອົາໃຫ້ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ຄົນ​ທີ່​ມາ​ນຳ​​ເຂົາລ້າງ​ຕີນ 25 ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບ້ານ​ຈັດ​ໂຕະ​ອາ​ຫານ​ຮຽບ​ຮ້ອຍ​ແລ້ວ ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮ​າມ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ລົງ​ມື​ຮັບ​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານ​ຈົນ​ກວ່າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເວົ້າ​ເຣື່ອງ​ທີ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຢາກ​ເວົ້າ​ເສັຽກ່ອນ” ລາ​ບານ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຊີນ​ເວົ້າ​ມາ​ເທີນ” 26 ເຂົາຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າເປັນ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ​ຮັ່ງ​ມີ​ເປັ​ນ ​ດິ​ເປັນ​ໃຫຍ່​ເປັນ​ໂຕ 27 ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ທ່ານ​ມີ​ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ແບ້ ຝູງ​ງົວ ຝູງ​ລາ ແລະ​ຝູງ​ອູດ ມີ​ເງິນ​ມີ​ຄຳ​ແລະ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຊາຍ​ຍິງ 28 ນາງ​ຊາ​ຣາພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ນາຍ​ຂ້່າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ມີ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ເວ​ລາ​ເຖົ້າ​ແລ້ວ ທ່ານໄດ້​ມອບ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ໃຫ້​ເຂົາ 29 ທ່ານຍັງ​ໄດ້​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ສາ​ບານ​ວ່າ​ຈະ​ຍອມ​ຟັງ​ຄຳ​ສັ່ງ​ນີ້ ຄື​ບໍ່​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າເລືອກ​ເອົາ​ຍິງ​ສາວ​ຊາວ​ກາ​ນາອ​ານ​ໃນ​ບ່ອນ​ທີ່​ທ່ານຢູ່​ນັ້ນ​ມາ​ເປັນ​ບຸດ​ສະໃພ້​ 30 ທ່ານຈະ​ສາບ​ແຊ່ງ​ຖ້າຫາກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າບໍ່​ມາ​ຊອກ​ຫາ​ເອົາ​ຍິງ​ສາວ​ຂອງ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ທ່ານ​ທີ່​ເມືອງ​ນີ້ ໃຫ້​ມາ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ບຸດຊາຍ​ທ່ານ 31 ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄດ້​ເວົ້າ​ຕໍ່​ນາຍ​ວ່າ ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ​ຖ້າ​ຫາກ​ຍິງ​ສາວ​ຄົນ​ນັ້ນ​ບໍ່​ມາ​ນຳ? 32 ທ່ານ​ໄດ້​ຕອບວ່າ ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຜູ້​ຂ້ອຍ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຢູ່​ເນື່ອງ​ນິດ​ຈະ​ສົ່ງ​ທູດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄປ​ກັບ​ເຈົ້າ ແລະ​ປະ​ທານ​ຄວາມ​ສຳ​ເຣັດ​ໃຫ້ ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ຍິງ​ສາວ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຈາກ​ຄອບ​ຄົວ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ບິ​ດາຂ້ອຍ​ມາ​ໃຫ້​ອີ​ຊາກ 33 ຖ້າ​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ຕາມ​ຂ້ອຍ​ສັ່ງ ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ຫວິດ​ຈາກ​ຄຳ​ສາບ​ແຊ່ງ ແລະ​ຖ້າ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ປະ​ຕິ​ເສດ​ຈາກ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ​ໃນ​ຄອບ​ຄົວ​ຂ້ອຍ ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ຫວິດ​ຈາກ​ຄຳ​ສາ​ບ​ແຊ່ງນີ້​ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ 34 ເມື່ອ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ມາ​ຮອດນໍ້າ​ສ້າງ​ທີ່​ນີ້ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ອ້ອນວອນ​ທູນ​ຂໍ​ນຳ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ວ່າ ຂ້າ​ແດ່​ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຂໍ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ສິ່ງ​ທີ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ນີ້​ສຳ​ເຣັດ​ເທີນ 35 ເວ​ລາ​ນີ້ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກຳ​ລັງ​ຢືນ​ຢູ່​ໃກ້​ນ້ຳ​ສ້າງ ຖ້າ​ຍິງ​ສາວ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ອອກ​ມາ​ຕັກ​ນ້ຳ ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເວົ້າ​ກັບ​ນາງວ່າ ຂໍ​ດື່ມ​ນ້ຳ​ໃນ​ໄຫ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແດ່ຖ້ອນ 36 ຄັນ​ນາງ​ຕອບ​ວ່າ ເຊີນ​ດື່ມ​ແມ໋, ແລະ​ຂ້ອຍ​ຈະ​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ອູດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກິນ​ດ້ວຍ ຂໍ​ໃຫ້​ຜູ້​ນີ້​ເປັນ​ຍິງ​ສາວ​ຜູ້​ທີ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເລືອກ​ໄວ້ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາບຸດຊາຍ​ຂອງ​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ 37 ກ່ອນ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ອ້ອນວອນຈົບ ກໍ​ພໍ​ດີ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ແບກ​ໄຫລົງ​ໄປ​ຕັກ​ນ້ຳ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ນາງວ່າ ຂ້ອຍ​ຂໍ​ດື່ມ​ນ້ຳ​ແດ່ 38 ນາງ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ເອົາ​ໄຫ​ລົງ​ຈາກ​ບ່າ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ ເຊີນ​ດື່ມແມ໋ ແລ້ວ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ຝູງ​ອູດ​ທ່ານ​ກິນ​ດ້ວຍ ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້​າ​ຈຶ່ງ​ດື່ມ ​ແລ້ວ​ນາງ​ກໍ​ຕັກ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ອູດ​ກິນ​ຄື​ກັນ​ 39 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈຶ່ງ​ຖາມ​ນາງວ່າ ບິ​ດາຂອງ​ເຈົ້າ​ແມ່ນ​ໃຜ? ນາງ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ ບິ​ດາ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ແມ່ນ​ເບ​ທູ​ເອນ ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ນາ​ໂຮຣ໌ ແລະ​ມິລະ​ກາ ດັ່ງ​ນັ້ນ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ປອກ​ຄຳ​ເກາະ​ໃສ່​ດັງ ແລະ​ເອົາ​ສາຍ​ແຂນ​ໃສ່​ໃຫ້​ນາງ 40 ຄັນ​ແລ້ວ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າກໍ​ຂາບ​ລົງ​ນະ​ມັ​ສ​ການ ແລະ​ສັຣເສີນ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາ​ມ​ຜູ້​ຊົງ​ພາ​ຂ້າ​ພ​ະເຈົ້າມາ​ຖືກ​ບ່ອນ​ທີ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ​ພົບ​ຫລານ​ສາວ​ຂອງ​ນາຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ຈະ​ເປັນພັ​ຣ​ຍາ​ບຸດຊາຍ​ທ່ານ 41 ບັດ​ນີ້ ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ຍອມ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຊື່​ສັດ ແລະ​ຄວາມ​ຈິງ​ໃຈ​ຕໍ່​ນາຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ກໍ​ຂໍ​ບອກ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຮູ້ ຫລື​ຖ້າ​ຫາກ​ບໍ່​ເປັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ກໍ​ຂໍ​ບອກມາ​ເພື່ອ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ໄດ້​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ​ວ່າ​ຈະ​ຄວນ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ?” 42 ເບ​ທູ​ເອນ ແລະ​ລາ​ບານ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ດ້ວຍ​ວ່າ​ເຣື່ອງ​ນີ້​ເປັນ​ນ້ຳ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແລ້ວ ບໍ່​ແມ່ນ​ພວກ​ເຮົາ​ທີ່​ຈະ​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ​ແນວ​ໃດ​ແນວ​ນຶ່ງ​ໄດ້ 43 ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ກໍ​ຢູ່​ນີ້ ຈົ່ງ​ເອົາ​ນາງ​ໄປ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ບຸດຊາຍ​ນາຍ​ເຈົ້າ​ເທີນ ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ໄວ້” 44 ເມື່ອ​ຂ້າ​ໃຊ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຍິນ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຂາບ​ລົງ​ນະ​ມັ​ສ​ການ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 45 ແລ້ວ​ເຂົາກໍ​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ເງິນ​ຄຳ ເພັດ​ພອຍ​ແລະ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ອັນ​ງາມໆ​ໃຫ້​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ ເຂົາ​ຍັງ​ໄດ້​ເອົາ​ຂອງ​ຂວັນ​ຣາ​ຄາ​ແພງ​ໃຫ້​ມານ​ດາແລະ​ອ້າຍ​ຂອງ​ນາງ​ອີກ​ດ້ວຍ 46 ຄັນ​ແລ້ວ ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ຄົນ​ທີ່​ມາ​ກັບ​ເຂົາ​ກໍ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານ​ແລ້ວ​ຄ້າງ​ຄືນ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ຕອນ​ເຊົ້າ ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ຕື່ນ​ຂຶ້ນ​ຄົນ​ໃຊ້​ນັ້ນ​ໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກັບ​ເມືອ​ຫາ​ນາຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເທີນ” 47 ແຕ່​ແມ່ ​ແລະ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂໍ​ໃຫ້​ນາງ​ຢູ່​ກັບ​ພວກ​ເຮົາ​ກ່ອນ​ຈັກ​ອາ​ທິດ​ນຶ່ງ​ຫລື​ຈັກ​ສິບ​ມື້ ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ຄ່ອຍ​ໄປບໍ່​ໄດ້​ບໍ່?” 48 ແຕ່​ເຂົ​າ​ຕອບ​ວ່າ, “ຢ່າ​ຫນ່​ວງ​ຫນ່ຽວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄວ້​ເລີຍ ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ໃຫ້​ການ​ເດີນ​ທາງ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າບັງ​ເກີດ​ຜົນ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກັບ​ເມືອ​ຫາ​ນາຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າເທີນ” 49 ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຄັນ​ຊັ້ນ​ໃຫ້​ເອີ້ນ​ນາງ​ມາ​ຖາມ​ເບິ່ງ ນາງ​ຈະ​ເວົ້າ​ວ່າ​ຈັ່ງ​ໃດ” 50 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ມາ​ຖາມ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ຈະ​ໄປ​ກັບ​ຊາຍ​ຄົນ​ນີ້​ຫລື​ບໍ່?” ນາງ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ໂດຍ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ໄປ” 51 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງມອບ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ພ້ອມ​ກັບ​ແມ່​ນົມ​ຂອງ​ນາງ​ໃຫ້​ໄປ​ກັບ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ແລະ​ຄົນ​ຂອງ​ເຂົາ 52 ກ່ອນ​ຈະ​ຈາກ​ໄປ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ແກ່​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ມີ​ຂໍ້​ຄວາມ​ດັ່ງ​ນີ້, “ນ້ອງ​ເອີຍ ຂໍ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເປັນ​ມານ​ດາຂອງ​ຄົນ​ຫລາຍ​ແສ​ນ ຂໍ​ໃຫ້​ເຊື້ອສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຜາບ​ແພ້​ສັດ​ຕຣູ” 53 ຄັນ​ແລ້ວ ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ ​ແລະ​ສາວ​ໃຊ້ກໍ​ຂຶ້ນ​ຫລັງ​ອູດ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ກັບ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ 54 ອີ​ຊາກ​ພວມ​ຫາ​ກໍ​ກັບ​ມາ​ແຕ່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ທີ່​ຊື່​ວ່າ “ນ້ຳ​ສ້າງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຊົງ​ເຫັນ​ຂ້ອຍ” ຢູ່​ໃນ​ແຄວ້ນ​ເນ​ເກັບ 55 ໃນ​ຕອນ​ແລງ ອີ​ຊາກໄດ້​ອອກ​ໄປ​ຍ່າງ​ຫລິ້ນ​ໃນ​ທົ່ງ​ນາ​ເລີຍ​ເຫັນ​ຂະ​ບວນ​ອູດ​ກຳ​ລັງ​ມາ 56 ເມື່ອ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ເຫັນ​ອີ​ຊ​າກ ນາງ​ຈຶ່ງ​ລົງ​ຈາກ​ຫລັງ​ອູດ 57 ແລ້ວ​ຖາມ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ວ່າ, “ຜູ້​ຊາຍ​ທີ່​ກຳ​ລັງ​ຍ່າງ​ມາ​ນັ້ນ​ແມ່ນ​ໃຜ?” ເຂົາຈຶ່ງ​ຕອບ​ນາງວ່າ, “ແມ່ນ​ນາຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເອງ” ເມື່ອ​ໄດ້​ຍິນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ນາງ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ຜ້າ​ອັດ​ຫນ້າ​ໄວ້ 58 ຄົນ​ໃຊ້​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເລົ່າ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ໄດ້​ກະ​ທໍາ​ມາ​ສູ່​ອິ​ຊາກ​ຟັງ 59 ຄັນ​ແລ້ວ ອິ​ຊາກ​ກໍ​ພາ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃນ​ເຕັນ​ຂອງ​ມານ​ດາ ແລະ​ຮັບ​ເອົາ​ນາງ​ເປັນ​ພັຣ​ຍາອີຊາກ​ກໍ​ຮັກ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງ​ມີ​ຄວາມ​ສະ​ບາຍ​ໃຈ​ຂຶ້ນ ຫລັງ​ຈ​າກ​ໄດ້​ສູນ​ເສັຽ​ມານ​ດາ​ສຸດ​ທີ່​ຮັກ​ໄປ​ແລ້ວ

ປະຖົມການ 25

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຈາກ​ຍິງ​ອື່ນ

1 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ຍິງ​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່​ວ່າເກ​ຕຸ​ຣາ 2 ນາງ​ໄດ້ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຫລາຍ​ຄົນ​ໃຫ້​ທ່ານ​ຄື ຊິມ​ຣາມ ໂຢກ​ຊານ ເມ​ດານ ມີ​ດີ​ອານ ອິ​ສ​ບາກ ແລະ​ຊູ​ອາ 3 ໂຢກຊານ​ເປັນບິ​ດາ​ຂອງ​ເຊ​ບາ ແລະ​ເດ​ດານ ບຸດຊາຍ​​ຂອງເດ​ດານ​ຄື ອັສ​ຊູ​ຣິມ ເລ​ຕູ​ຊິມ ແລະ​ເລ​ອູມມີມ 4 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ມີດິ​ອານ ເອ​ຟາ ເອ​ເຟີ ຮາ​ໂນກ ອາ​ບີ​ດາ ແລະ​ເອນ​ດາ​ອາ ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ຫມົດ​ນີ້​ເປັນ​ລູກ​ຫລານ​ຂອງ​ນາງ​ເກ​ຕຸ​ຣາ 5 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ມອບ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ທຸກໆ​ສິ່ງ​ໃຫ້​ອີ​ຊາກ ກ່ອນ​ເສັຽ​ຊີ​ວິດ 6 ທ່ານ​ໄດ້​ແບ່ງ​ຊັບ​ສິ່ງ​ຂອງ​ບາງ​ສ່ວນ​ໃຫ້​ບຸດ​ຊາຍ​ທີ່​ໄດ້​ຈາກ​ພັ​ຣ​ຍານ້ອຍ​ທຸກໆ​ຄົນ ແລ້ວ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ຫນີ​ຈາກ​ອີ​ຊາກ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ໄປ​ຢູ່​ທາງ​ດິນ​ແດນ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ

ມໍ​ຣະ​ນາ​ກັມ ແລະ​ການ​ຝັງ​ສົບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ

7 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຫລາຍ ທ່ານ​ໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ຢູ່​ນຳ​ພີ່​ນ້ອງ​ທີ່​ຕາຍ​ໄປ​ກ່ອນ​ແລ້ວ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ຮ້ອຍ​ເຈັດ​ສິບ​ຫ້າ​ປີ 8 ອີ​ຊາກ​ ແລະ​ອິ​ຊ​ມາເອນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານໄດ້​ຝັງ​ທ່ານໄວ້​ໃນ​ອຸບ​ໂມງ​ມັກ​ເປ​ລາ 9 ໃນ​ນາ​ທີ່​ທ່ານໄດ້​ຊື້​ຈາກ​ເອ​ໂຟ​ຣນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງໂຊຮາ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ ຢູ່​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ເມືອງ​ມັມ​ເຣ 10 ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ ແລະ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ທ່ານ​ກໍ​ໄດ້​ຝັງ​ໃນ​ນາ​ຕອນ​ນີ້​ຄື​ກັນ 11 ຫລັງ​ຈາກ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ອິ​ຊາກ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃກ້​ນ້ຳ​ສ້າງ​ທີ່​ຊື່​ວ່າ “ນ້ຳ​ສ້າງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ​ຜູ້​ຊົງ​ເຫັນ​”

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ

12 ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ນາງ​ຮາ​ກາ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ສາວ​ໃຊ້​ນາງ​ຊາ​ຣາ​ມີ​ດັ່ງ​ນີ້, 13 ຄື ບຸດ​ຊ​າຍ​ຂອ​ງອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ຕາມ​ລຳ​ດັບ​ກຳ​ເນີດ​ຄື ເນ​ບາ​ໂຢດ​ ບຸດ​ຊາຍກົກ ຕໍ່​ມາ ​ເກ​ດາ ອັດ​ເບ​ເອນ ມິ​ບ​ຊາມ 14 ມິ​ສ​ມາ ດູ​ມາ ມັສ​ຊາ 15 ຮາ​ດັດ ເຕ​ມາ ເຢ​ຕູຣ໌ ນາ​ຟິສ ແລະເກ​ເດ​ມາ 16 ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ແມ່ນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ຊື່ງ​ຊື່​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ກາຍ​ເປັນ​ຊື່​ບ້ານ ຊື່ບ່ອນ​ພັກ​ພາ​ອາ​ໄສ ແລະ​ຊື່ສິບ​ສອ​ງ​ເຜົ່າ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ 17 ເມື່ອ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ເຈັດ​ປີ ທ່ານ​ກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ຢູ່​ນຳ​ພີ່​ນ້ອງ​ທີ່​ຕາຍ​ໄປ​ກ່ອນ​ແລ້ວ 18 ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ລະ​ຫວ່າງ​ເມືອງ​ຮາ​ວີ​ລາ ຈົນ​ເຖິງ​ເມືອງ​ຊູ​ຣ໌​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ທາງ​ໄປ​ສູ່​ປະ​ເທດ​ອັສຊີ​ເຣັຽ ພວກ​ເຂົາ​ອາ​ໄສຢູ່​ຕ່າງ​ຫາກ​ຈາກ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ເຂົາ

ການ​ເກີດ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ ແລະ​ຢາ​ໂຄບ

19 ເຣື່ອງ​ຂອງ​ອີ​ຊາກ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ເປັນມາ​ດັ່ງ​ນີ້ 20 ອີ​ຊາກ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ສີ່​ສິບ​ປີ ເມື່ອ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ລາ​ບານ​ບຸດເບ​ທູ​ເອນ​ຄົນອາ​ຣາມ​ຊາວ​ເມືອງ​ປັດ​ດານ​ອາ​ຣາມ ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ລາ​ບານ​ຄົນ​ອາ​ຣາເມອານ 21 ຍ້ອນ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ບໍ່​ມີ​ບຸດ ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ອ້ອນວອນ​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຕອບ​ຄຳ​ອະ​ທິ​ຖານ​ຂອງ​ເຂົາ ໂດຍ​ໃຫ້​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ຕັ້ງ​ທ້ອງ 22 ເມື່ອ​ນາງ​ຖື​ພາ​ຢູ່​ນັ້ນ ບຸດ​ຝາ​ແຝດ​ໄດ້​ບຽດ​ສຽດ​ກັນ​ຢູ່​ໃນ​ທ້ອງ ນາງ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຖ້າ​ຫາກ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ເປັນ​ຫຍັງ​ຂ້ອຍ​ຈຶ່ງ​ຢາກ​ມີ​ບຸດ?” ແລ້ວ​ນາງ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ອ້ອນວອນ​ກາບ​ທູນ​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ກ່ຽວ​ກັບ​ເຣື່ອງ​ນີ້ 23 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ນາງວ່າ, “ເດັກ​ສອງ​ຄົນ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ທ້ອງ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຈະ​ເກີດ​ເປັນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ສອງ​ປະ​ເທດ​ຕໍ່​ສູ້​ກັນ ຜູ້​ນຶ່ງ​ຈະ​ແຂງ​ແຮງກວ່າ​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ ອ້າຍ​ຈະ​ຮັບ​ໃຊ້​ນ້ອງ” 24 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ນາງ​ກໍ​ອອກ​ບຸດ​ຝາ​ແຝ​ດ​ສອງ​ຄົນ ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ອອກ​ກ່ອນ​ແດງ​ແລະ​ມີ​ຂົນ​ເຕັມ​ຕົວ​ເຫມືອ​ນ​ເສື້ອ​ທີ່​ທຳ​ດ້ວຍ​ຂົນ​ສັດ 25 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ທ່ານຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ເຂົາ​ວ່າ ເອ​ຊາວ 26 ເມື່ອ​ນ້ອງ​ເຂົາ​ເກີດ​ມາ​ມື​ກໍ​ຈັບ​ສົ້ນ​ນ່ອງ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ໄວ້ ສະ​ນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ເຂົາວ່າ ຢາ​ໂຄບ ເມື່ອ​ບຸດ​ຝາ​ແຝດ​ທັງ​ສອງ​ເກີດ ອີ​ຊາກ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຫົກ​ສິບ​ປີ​ແລ້ວ 27 ເມື່ອ​ເດັກ​ນ້ອຍທັງ​ສອງ​ໃຫຍ່​ເຕີບ​ໂຕ​ຂຶ້ນ​ມາ ເອ​ຊາວ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ນາຍ​ພານ​ທີ່​ເກັ່ງ​ກ້າ​ແລະ​ຊຳ​ນານ ເຂົາ​ເປັນ​ຄົນ​ບໍ່​ມັກ​ຢູ່​ເຮືອນ ສ່ວນ​ຢາ​ໂຄບ​ເປັນ​ຄົນ​ສຸ​ຂຸມ​ແລະ​ມັກ​ຢູ່​ແຕ່​ເຮືອນ 28 ອີ​ຊາກ​ຮັກ​ເອ​ຊາວ​ເພາະ​ວ່າ​ໄດ້​ກິນ​ເນື້ອ​ທີ່​ເຂົາ​ຫາ​ມາ​ໄດ້ ສ່ວນ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ຮັກ​ຢາ​ໂຄບ

ເອ​ຊາວ​ຂາຍ​ສິດ​ທິ​ອ້າຍ​ກົກ

29 ວັນນຶ່ງ ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ກຳ​ລັງ​ເຮັດ​ແກງ​ຢູ່ ພໍ​ດີ​ເອຊາວ​ກັບ​ມາ​ແຕ່​ລ່າ​ເນື້ອ ເຂົາຫິວ​ຫລາຍ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, 30 “ຂ້ອຍ​ຂໍ​ກິນ​ແກງ​ຫມາກ​ຖົ່ວ​ແດງ​ເຈົ້າ​ຈັກ​ຄຳ​ແດ່​ທ້ອນ ຂ້ອຍ​ຫິວ​ຈະ​ຕາຍ​ຢູ່​ແລ້ວ” (ດ້ວຍ​ເຫດ​ຜົນ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ນີ້​ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ເອ​ຊາວ​ວ່າ ເອ​ໂດມ) 31 ແຕ່​ຢາ​ໂຄບ​ຕອບວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ກິນ ຖ້າ​ເຈົ້າ​ຫາກ​ຂາຍ​ສິດ​ທິ​ອ້າຍ​ກົກ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ” 32 ເອ​ຊາວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເອົາ​ລະ! ຂ້ອຍ​ຫິວ​ໃກ້​ຈະ​ຕາຍ​ຢູ່​ແລ້ວ ສິດ​ທິ​ອ້າຍ​ກົກ​ຈະ​ມິ​ປ​ໂຍດ​ຫຍັງ​ແກ່​ຂ້ອຍ?” 33 ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່​າ, “ສາ​ບານ​ກ່ອນແມ໋ ວ່າ​ເຈົ້າ​ຈະ​ມອບ​ສິດ​ທິ​ອ້າຍ​ກົກ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ” ເອ​ຊາວ​ຈຶ່ງ​ສາ​ບານ​ແລ້ວ​ຂາຍ​ສິດ​ທິ​ອ້າຍ​ກົກ​ຂອງ​ຕົນ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ 34 ຄັນ​ແລ້ວ ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ ແລະ​ແກງ​ຫມາ​ກ​ຖົ່ວ​ໃຫ້​ເອ​ຊາວ ເຂົາ​ກິນ​ແລະ​ດື່ມ​ຈົນ​ອີ່ມ​ແລ້ວ​ກໍ​ອອກ​ຫນີໄປ ການ​ປະ​ຫມາດ​ສິດ​ທິ​ອ້າຍ​ກົກ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ກໍ​ເປັນ​ມາ​ດັ່ງ​ນີ້​ແຫລະ

ປະຖົມການ 26

ອີ​ຊາກ ແລະ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ

1 ຢູ່​ຕໍ່​ມາ ໄດ້​ມີ​ການ​ອຶດ​ຢາກ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ປະ​ເທດ ຊຶ່ງ​ການ​ອຶດ​ຢາກຢ່າງ​ນີ້​ໄດ້​ເຄີຍ​ມີ​ມາ​ແລ້ວ​ໃນ​ສະ​ໄຫມ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ອິ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ຫາ​ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ເຈົ້າ​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ຊາວ​ຟີ​ລິ​ສ​ຕິນ​ທີ່​ເກ​ຣາ 2 ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ແກ່​ອີ​ຊາກ ແລະ​ກ່າວ​ແກ່​ທ່ານ​ວ່າ, “ຢ່າ​ໄປ​​ເອ​ຢິບ ຈົ່ງ​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນແຜ່ນ​ດິນຊຶ່ງເຮົາ​ຈະ​ບອກ​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ 3 ​ຄື​ອາ​ໄສ​ຢູ່ໃນ​​ດິນແດນນີ້​ ເຮົາ​ຈະ​ຢູ່​ກັບ​ເຈົ້າ​ ແລະ​ອວ​ຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ ເພາະ​ວ່າ​ເຮົ​າ​ຈະ​ມອບ​ດິນ​ແດນ​ທັງ​ຫມົດ​ນີ້​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ຍຶດ​ຖື​ສັນ​ຍາ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ມີ​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ພໍ່ຂອງ​ເຈົ້າ 4 ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຫລວງ​ຫລາຍ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ດວງ​ດາ​ວ​ໃນ​ທ້ອງ​ຟ້າ ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ມອບ​ດິນ​ແດນທັງ​ຫມົດ​ນີ້​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຊົນ​ຊາດ​ທັງ​ປວງ​ໃນ​ໂລກ ຈະ​ຂໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ທີ່ເຮົາ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​

ຂອງ​ເຈົ້າ

5 ກໍ​ເພາະ​ວ່າ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ເຊື່ອ​ຟັງ​ເຮົາ ໂດຍ​ໄດ້​ຮັກ​ສາ​ຂໍ້​ຄຳ​ສັ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ຂອງ​ເຮົາ ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ” 6 ດັ່ງ​ນັ້ນ ອິ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ເມືອງເກ​ຣາຣ໌ ເມື່ອ​ຜູ້​ຊາຍ​ຊາວ​ເມືອງ​ຖາມ​ກ່ຽວ​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ທ່ານ 7 ທ່ານ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ນາງ​ເປັນນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ” ທ່ານ​ບໍ່​ກ້າ​ເວົ້າ​ວ່າ​ນາງ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ ເພາະ​ຢ້ານ​ພວກ​ຜູ້​ຊາຍ​ເມືອງ​ນີ້​ຂ້າ​ທ່ານ ແລ້ວ​ເອົາ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຄົນ​ງາມ​ໄປ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ 8 ເມື່ອ​ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ເມືອງ​ນີ້​ຊົ່ວ​ລະ​ຍະ​ນຶ່ງ​ແລ້ວ ວັນ​ນຶ່ງ ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ເຈົ້າ​ຊິ​ວິດ​ຂອງ​ຊາວ​ຟີ​ລິ​ສ​ຕິນ ຫລຽວ​ລົງ​ມາ​ຈາກ​ປ່ອງ​ຢ້ຽມ​ກໍ​ເຫັນ​ອີ​ຊາກຢອກ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ຕົນ​ຢ່າງ​ສ​ນິດ​ສນົມ 9 ກ​ະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ອີ​ຊາກ​ມາ​ເຝົ້າ​ແລະ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເບິ່ງ​ແມ໋, ນາງ​ເປັນ​ພັຣ​ຍາ​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ແທ້ໆ ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ​ເປັນ​ນ້ອງ​ສ​າວ?” ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ທູນ​ວ່າ, “ເພາະ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຄິດ​ວ່າ​ຄົ​ງ​ຈະ​ຖືກ​ຂ້າ ຖ້າ​ຫາກ​ເວົ້າ​ວ່າ​ນາງ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ” 10 ກະ​ສັດ​ອາ​ບິ​ເມ​ເລກ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ກະ​ທຳ​ກັບ​ເຮົາ​ດັ່ງ​ນີ້? ບາງ​ທີ​ມີ​ຄົນ​ຂອງ​ເຮົາ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ອາດນອນ​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກໍ​ໄດ້ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ພາ​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ທຳ​ຊົ່ວ” 11 ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ມີ​ພ​ຣະ​ກະ​ແສ​ຮັບ​ສັ່ງ​ປະ​ຊາ​ຊົນທັງ​ປວງ​ໃນ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ຊາຍ​ຜູ້​ນີ້​ແລະ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງເຂົາ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ໄດ້​ຖືກ​ປະ​ຫານ​ຊິ​ວິດ” 12 ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ເຮັດ​ນາ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້ ແລະ​ໃນ​ປີ​ນັ້ນ​ເອງ​ທ່ານ​ໄດ້​ເກັບ​ກ່ຽວ​ເຂົ້​າ​ໄດ້​ຣ້ອຍ​ເທົ່າ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ເຂົ້າ​ທີ່​ເພາະ​ປູກ ກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ທ່ານ 13 ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ຈະ​ເຣີນ​ຮຸ່ງ​ເຮືອງ​ແລະ​ກາຍ​ເປັນຄົນ​ຮັ່ງ​ມີ​ 14 ໄດ້​ມີ​ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ງົວ ແລະ​ມີ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຢ່າງ​ຫລວງຫລາຍຈົນ​ຊາວ​​ຟີ​ລິ​ສ​ຕິນ​ອິດ​ສາ​ທ່ານ 15 ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ຂີ້​ດິນ​ຖົມ ນ້ຳ​ສ້າງ​ທຸກໆ​ຫນ່ວຍ​ທີ່​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ພໍ່​ທ່ານ​ໄດ້​ຂຸດ​ໄວ້​ໃນ​ສະ​ໄຫມ​ທີ່​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ 16 ຢູ່​ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ອີ​ຊາກວ່າ,“ຈົ່ງ​ຫນີ​ຈາກ​ຫມູ່​ເຮົາ​ເສັຽ ເພາະ​ຫມູ່​ເຈົ້າ​ມີ​ອິດ​ທິ​ພົນ​ຫລາຍ​ກວ່າພວກ​ເຮົາ” 17 ດັ່ງ​ນັ້ນ ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ອອກ​ຫນີ​ຈາກ​ນາ​ນັ້ນ ແລະ​ໄປ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ຮ່ອມ​ພູ​ຂອງ​ເມືອງ​ເກ​ຣາ 18 ທ່ານ​ໄດ້​ຂຸດ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ເກົ່າ​ທີ່​ອັ​ບ​ຣາ​ຮາມ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ທ່ານໄດ້​ຂຸດ​ໄວ້​ໃນ​ສະ​ໄຫມ​ກ່ອນ​ນັ້ນ​ອີກ ແຕ່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ຊາວຟີ​ລິ​ສ​ຕິນ​ໄດ້​ຖົມ​ຫລັງ​ຈາກ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ຊື່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ທີ່​ຂຸດ​ໃຫມ່​ນີ້​ເຫມືອນ​ຊື່​ເກົ່າ​ທີ່​ບິ​ດາ​ທ່ານ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ມາ​ແລ້ວ 19 ເມື່ອ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອິ​ຊາກ​ໄດ້​ຂຸດ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ທີ່​ຮ່ອມ​ພູ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ພົບ​ນ້ຳ​ອອກ​ບໍ່ 20 ຄົນ​ລ້ຽງ​ສັດ​ຂອງ​ເມືອງ​ເກ​ຣາ​ຈຶ່ງ​ມາ​ທະ​ເລາະ​ວິ​ວາດ​ກັບ​ຄົນ​ລ້ຽງ​ສັດ​ຂອງ​ອີ​ຊາກ ພວກ​ເຂົາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ນ້ຳ​ນີ້​ເປັນ​ຂອງ​ຫມູ່​ເຮົາ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ບໍ່​ນ້ຳ​ນີ້​ວ່າ ເອ​ເຊກ (ທະ​ເລາະ​ວິ​ວາດ) ກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ພວກ​ເຂົ​າ​ໄດ້​ທະ​ເລາະ​ວິ​ວາດ​ກັບ​ທ່ານ 21 ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ຂຸດ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ອີກ​ຫນ່ວຍ​ນຶ່ງ​ແລະ​ບ່ອນ​ນີ້​ກໍ​ມີ​ການ​ຖົກ​ຖຽງ​ກັນອີກ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ບ່ອນ​ນີ້​ວ່າ ຊິດ​ນາ (ສັດ​ຕຣູ) 22 ທ່ານຈຶ່ງ​ຫນີຈາກ​ທີ່​ນັ້ນ ແລະ​ໄປ​ຂຸດ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ທີ່​ອື່ນ​ອີກ ທີ່​ນັ້ນ​ບໍ່​ມີ​ການ​ຖົກ​ຖຽງ​ກັນ​ເກີດ​ຂຶ້ນ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ນີ້​ວ່າ ເຣ​ໂຮ​ໂບທ (ອິສຣະພາບ) ທ່ານ​ເວົ້​າ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ອິ​ສຣະ​ພາບ​ໃຫ້​ແກ່​ພວກ​ເຮົາ​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ນີ້ ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ມີ​ຄວາມ​ຈະ​ເຣິນ​ຮຸ່ງ​ເຮືອງ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ທີ່​ນີ້” 23 ຢູ່​ມາ​ວັນນຶ່ງ ທ່ານໄດ້​ໄປ​ຍັງ​ເມືອງ​ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ 24 ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ທ່ານ​ແລະ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຈົ່ງ​ຢ່າ​ສູ່​ຢ້ານ ເພາະ​ເຮົາ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຢ່າງ​ມາກ​ມາຍ​ກໍ​ຍ້ອນ​ເຫັນ​ແກ່​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ເຮົາ” 25 ສະ​ນັ້ນ ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ ແລະ​ນະ​ມັ​ສ​ການ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ແລ້ວ​ທ່ານ​ກໍ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ແລະ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ກໍ​ໄດ້​ຂຸດ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ຫນ່ວຍ​ນຶ່ງຂຶ້ນ​ອີກ

ການ​ຕົກ​ລົງ​ກັນ​ລະ​ຫວ່າງ​ອີ​ຊາກ ແລະ​ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ

26 ຢູ່​ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ອາ​ບີ​ເມ​ເລກ​ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ມາ​ແຕ່​ເມືອງ​ເກ​ຣາ ພ້ອມ​ອາ​ຮູ​ສຊັ​ທທີ່​ປຶກ​ສາ ​ແລະ​ຟິ​ໂກນ​ນາຍ​ທະ​ຫານ ເພື່ອ​ຢ້ຽມ​ຢາມ​ອີ​ຊາກ 27 ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ທູນ​ຖາມ​ວ່າ, “ດ້ວຍ​ເຫດ​ໃດ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ສະ​ເດັດ​ມາ​ຫາ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈົນ​ເຖິງ​ທີ່​ນີ້? ເພາະ​ເມື່ອ​ຄາວ​ກ່ອນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກຽດ​ຊັງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ ແລະ​ຊົງ​ຂັບ​ໄລ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ” 28 ຝ່າຍ​ກະ​ສັດອາ​ບິ​ເມ​ເລກ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ,” ບັດ​ນີ້ ພວກ​ເຮົາ​ຮູ້​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຮົ​າ​ຈຶ່ງ​ຄິດ​ວ່າ ຂໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ມີ​ການ​ຕົກ​ລົງ​ອັນ​ສຳ​ຄັນ​ລະ​ຫວ່າງ​ເຈົ້າ​ແລະ​ເຮົາ 29 ພວກ​ເຮົາ​ປະ​ສົງ​ຢາກ​ໃຫ້​ເຈົ້​າ​ສັນ​ຍາ​ວ່າ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ຮ້າຍ​ພວກ​ເຮົາ ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ບໍ່​ໄດ້​ເຄີຍ​ທຳ​ຮ້າຍ​ພວກ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ສ້າງ​ແຕ່​ຄວາມ​ດີ ແລະ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຢູ່​ຢ່າງ​ສ​ງົບ​ສຸກ ບັດ​ນີ້ ເຈົ້າ​ໄດ້​ຮັບ​ພ​ຣະ​ພອນ​ແລ້ວ” 30 ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ຈັດ​ການ​ກິນ​ລ້ຽງ​ສະ​ຫລອງ​ຢ່າງ​ຄຶກ​ຄື້ນ ແລະ​ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ກິນ​ແລະ​ດື່ມ​ຢ່າງ​ສຳ​ຣານ​ໃຈ 31 ໃນ​ຕອນ​ເຊົ້​າ​ມືດ ທັງ​ສອງ​ຝ່າຍ​ໄດ້​ສາ​ບານ​ຕໍ່​ກັນແລະ​ກັນ ແລ້ວ​ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ສົ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ກັບ​ໄປ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ອຳ​ລາ​ຈາກ​ທ່ານໄປ​ຢ່າງ​ມິດ​ທີ່​ດີ 32 ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ​ເອງ ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ອີ​ຊາກ​ມາ​ບອກ​ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ຂຸດ​ນ້ຳ​ສ້າງວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ພົບ​ນ້ຳ​ແລ້ວ” 33 ທ່ານ​ເອີ້ນ​ຊື່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ນັ້ນ​ວ່າ ຊ​ີບາ ດ້ວຍ​ເຫດ​ຜົນ​ດັ່ງ​ນີ້​ເມືອງ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່​ວ່າ ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາຈົນ​ເຖິງທຸກວັນ​ນີ້

ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ເອ​ຊາວ

34 ເມື່ອ​ເອ​ຊາວ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ສີ່​ສິບ​ປີ ທ່ານໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ນາງ​ຢູ​ດິດ ບຸດ​ຍິງ​ຂອງ​ເບ​ເອ​ຣິ​ ຊາວ​ຮິດ​ຕີ ແລະ​ນາງ​ບາເຊ​ມັທ ບຸດ​ຍິງ​ຂອງ​ເອ​ໂລນ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ 35 ຜູ້​ຍິງ​ທັງ​ສອງ​ນີ້​ໄດ້​ສ້າງ​ຄວາມ​ບໍ່​ພໍ​ໃຈ​ໃຫ້​ແກ່​ອີ​ຊາກ ແລະ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ຫລາຍ

ປະຖົມການ 27

ຢາ​ໂຄບ​ຫລອກ​ລວງ​ພໍ່​ເພື່ອ​ຂໍ​ພອນ

1 ອີ​ຊາກ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຫລາຍ​ຈົນ​ຕາ​ທ່ານ​ບໍ່​ເຫັນ​ຮຸ່ງ ທ່ານ​ເອີ້ນ​ເອຊາວ​ບຸດ​ຊາຍ​ກົກ​ມາ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ລູກ​ເອີຍ” ເຂົາຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ໂດຍ​ ຂ້າ​ນ້ອຍ” 2 ອີ​ຊາກ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ກໍ​ເຫັນ​ແລ້ວ​ວ່າ​ພໍ່​ເຖົ້​າ​ຫລາຍ ແລະ​ອາດ​ຈະ​ຕາຍ​ມື້​ໃດ​ມື້​ນຶ່ງ​ໃນ​ໄວໆ​ນີ້​ກໍ​ໄດ້ 3 ບັດ​ນີ້ ຈົ່ງ​ເອົາ​ອາ​ວຸດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຄື​ທະ​ນູ​ແລະ​ລູກ​ສອນ ແລ້ວ​ເຂົ້າ​ໄປ​ລ່າ​ເນື້ອ​ໃນ​ປ່າ​ມາ​ໃຫ້​ພໍ່ 4 ຈົ່ງ​ເຮັດ​ອາ​ຫານ​ແຊບໆ​ທີ່​ພໍ່​ມັກ​ແລ້ວ​ເອົາ​ມາ​ໃຫ້​ພໍ່​ກິນ ເມື່ອ​ພໍ່​ກິນ​ອີ່ມ​ແລ້ວ​ພໍ່​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຄັ້ງ​ສຸດ​ທ້າຍ​ກ່ອນ​ພໍ່​ຈະ​ຕາຍ 5 ເມື່ອ​ອີ​ຊາກ​ເວົ້າ​ກັບ​ເອ​ຊາວ ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ໄດ້​ຍິນ​ເຣື່ອງ​ນັ້ນ 6 ຄັນ​ແລ້ວ ພໍ​ເອ​ຊາວ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ໄປ​ລ່າ​ເນື້ອ​ມາ​ໃຫ້​ບິ​ດາ ນາງ​ເຣ​ເບກາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ “ແມ່​ໄດ້​ຍິນ​ພໍ່​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ກັບ​ເອ​ຊາວ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ວ່າ 7 ເຈົ້​າ​ຈົ່ງ​ໄປ​ລ່າ​ເນື້ອ ແລ້ວ​ເຮັດ​ອາ​ຫານ​ແຊບໆ​ໃຫ້​ພໍ່ ເມື່ອ​ພໍ່​ກິນ​ອີ່ມ​ແລ້ວ ພໍ່​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກ່ອນ​ພໍ່​ຈະ​ຕາຍ 8 ບັດ​ນີ້ ລູກ​ເອີຍ, ຈົ່ງ​ຟັງ​ແແລະ​ເຮັດ​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່​ແມ່ບອກ 9 ຈົ່ງ​ໄປ​ທີ່​ຝູງ​ແບ້ ແລະ​ເອົາ​ລູກ​ແບ້​ໂຕ​ຕຸ້ຍໆ​ສອງ​ຕົວ​ມາ​ໃຫ້ ເພື່ອ​ແມ່​ຈະ​ເຮັດ​ອາ​ຫານ​ຢ່າງ​ແຊບໆ​ທີ່​ພໍ່​ເຈົ້າ​ມັກ 10 ແລ້ວ​ເຈົ້​າ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ນັ້ນ​ໄປ​ໃຫ້​ພໍ່​ເຈົ້າ​ກິນ ແລະ​ທ່ານຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ກ່ອນ​ທ່ານ​ຈະ​ຕາຍ” 11 ແຕ່​ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ມານ​ດາວ່າ, “ແມ່​ກໍ​ຮູ້​ວ່າ​ເອ​ຊາວ​ເປັນ​ຄົນ​ມີ​ຂົ​ນ ສ່ວນ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ມີ​ຕົນ​ຕົວ​ກ້ຽງ 12 ບາງ​ທີ່​ພໍ່​ທ່ານ​ອາດ​ຈະ​ລູບ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ ແລະຮູ້ ​ວ່າຂ້າ​ນ້ອຍ​ກຳ​ລັງ​ຫລອກ​ລວງ​ທ່ານ​ ດັ່ງ​ນັ້ນ ແທ​ນ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ພອນ​ຈາກ​ທ່ານກໍ​ເລີຍ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ປ້ອຍ​ດ່າ” 13 ແມ່​ໄດ້​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ລູກ​ເອີຍ, ຂໍ​ໃຫ້​ຄວາມ​ປ້ອຍ​ດ່າ​ຕົກ​ເປັນ​ຂອງ​ແມ່ ຈົ່ງ​ໄປ​ເອົາ​ແບ້​ທີ່​ແມ່ບອກ​ນັ້ນ​ມາ” 14 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງ​ໄປ​ຫາ​ເອົາ​ແບ້​ມາ​ໃຫ້​ແລະ​ແມ່​ກໍ​ໄດ້​ເຮັດ​ອາ​ຫານ​ອັນ​ແຊບໆ​ທີ່​ອິ​ຊາກ​ມັກ​ກິນ 15 ແລ້ວ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ເສື້ອ​ໂຕງາມໆ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ທີ່​ມີ​ຢູ່​ໃນ​ເຣືອນ​ມາ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ​ນຸ່ງ 16 ນາງ​ໄດ້​ເອົາ​ຫນັງ​ແກະ​ມາ​ປົກ​ແຂນ​ແລະ​ຄໍ​ອັນ​ກ້ຽງ​ຂອງ​ເຂົາ 17 ແລ້ວ​ນາງ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ຢ່າງ​ແຊບໆ ແລະ​ເຂົ້​າ​ຈີ່ທີ່​ນາງ​ເຮັດ​ມາ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ​ຖື​ໄປ 18 ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ຫາ​ບິ​ດາ ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພໍ່ ຂ້າ​ນ້ອຍ” ທ່ານ​ຕອບ​ວ່າ, “ພໍ່​ຢູ່​ນີ້ ລູກ​ເອີຍ ເຈົ້າ​ຄື​ໃຜ?” 19 ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ແມ່ນ​ເອ​ຊາວ​ບຸດ​ຊາຍ​ກົກ ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ເຮັດ​ສິ່ງ​ທີ່​ພໍ່​ບອກ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານ​ນີ້​ເຖີດ ເພື່ອ​ວ່າ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມອວຍ​ພອນ​ຈາກ​ພໍ່” 20 ອີ​ຊາກເວົ້າ​ວ່າ, “ລູ​ກໄດ້​ມາ​ແຕ່​ໃສ​ໄວແທ້?” ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ເພາະ​ວ່າພ​ຣະຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພໍ່​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ຂ້າ​ນ້ອຍ” 21 ອີ​ຊາກ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ຫຍັບ​ເຂົ້​າ​ມາ​ໃກ້ໆ​ພີ້ ເພື່ອ​ພໍ່​ຈະ​ໄດ້​ລູບ​ເຈົ້າ​ວ່າ​ແມ່ນ​ເອ​ຊາວ​ແທ້​ຫລື​ບໍ່” 22 ຢາ​ໂຄບ​ຫຍັບ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃກ້ໆ​ບິ​ດາ ທ່ານລູບ​ຄຳ​ເຂົາ ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ສຽງ​ປາກ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ສຽງ​ປາກ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ ແຕ່​ແຂນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ແຂນ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ” 23 ທ່ານ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ວ່າ​ແມ່ນ​ຢາ​ໂຄບ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ແຂນ​ຂອງເຂົາ​ມີ​ຂົນ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ແຂນ​ເອ​ຊາວ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ເລີ້ມ​ຕົ້ນ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຂົາ 24 ແຕ່​ຍັງ​ຖາມ​ຊ້ຳ​ອີກວ່າ, “ເຈົ້າ​ແມ່ນ​ເອ​ຊາວ​ແທ້​ບໍ່?” ເຂົາຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ແມ່ນ​ເອ​ຊາວ​ແທ້” 25 ອີ​ຊາກ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ມາ ເມື່ອ​ກິນ​ອີ່ມ​ແລ້ວ​ພໍ່​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ” ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ເອົ​າ​ອາ​ຫານ​ມາ​ໃຫ້​ທ່ານ​ກິນ​ແລ້ວ​ເອົາ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ໃຫ້​ດື່ມ 26 ຄັນ​ແລ້ວ​ບິ​ດາຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ລູກ​ເອີຍ ຈົ່ງ​ຫຍັບ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້ໆ​ແລ້ວ​ຈູບ​ພໍ່” 27 ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ຫຍັບ​ເຂົ້​າ​ມາ​ຈູບ​ທ່ານ ພໍ​ເມື່ອ​ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ກິ່ນ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ ທ່ານຈຶ່ງອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ວ່າ, “ກິ່ນ​ຫອມ​ຂອງ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂ້ອຍນີ້ ຄ້າຍ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ກິ່ນ​ຫອມ​ຂອງ​ທົ່ງ​ນາ​ທີ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້ 28 ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ຄວາມ​ຊຸ່ມ​ຊື່ນ​ມາ​ແຕ່​ສວັນ ເພື່ອ​ໃຫ້​ທົ່ງ​ນາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຕົ້ນ​ເຂົ້​າ ແລະ​ຕົ້ນ​ອ​ະ​ງຸ່ນ 29 ຂໍ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໃນ​ຊາດ​ຕ່າງໆ ເຊື່ອ​ຟັງ​ແລະ​ຂາບ​ລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເຈົ້າ ຜູ້​ທີ່​ດ່າ​ເຈົ້​າ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຖືກ​ດ່າ ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ອວຍ​ພອນ​ເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ພອນ” 30 ພໍ​ດີ​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຮັບ​ພອນ​ຈາກ​ອິ​ຊາກ​ແລ້ວ ເຂົາ​ກໍ​ລາ​ກັບ ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນມາ​ຫນ້ອຍ​ນຶ່ງ ເອ​ຊາວ​ຜູ້​ເປັນ​ອ້າຍ​ກົກ​ກໍ​ກັບ​ມາ​ແຕ່​ລ່າ​ເນື້ອ 31 ເຂົາໄດ້​ຄົວ​ອາ​ຫານ​ອັນ​ແຊບໆ​ແລ້ວ​ເອົ​າ​ໄປ​ໃຫ້​ບິ​ດາເຂົາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພໍ່​ເອີຍ, ຈົ່ງ​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເທາະ ເພື່ອ​ພໍ່​ຈະ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ” 32 ອີ​ຊາກ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ເຂົາ​ວ່າ,” ເຈົ້າ​ແມ່ນ​ໃຜ?” ເຂົາຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້​າ​ນ້ອຍ​ແມ່ນ​ເອ​ຊາວ​ບຸດ​ຊາຍ​ກົກ​ຂອງ​ພໍ່” 33 ພໍ​ໄດ້​ຍິນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ອິ​ຊາກ​ກໍ​ສະ​ດຸ້ງ​ພ້ອມ​ທັງ​ສັ່ນ​ຫມົດ​ຕົວ ແລ້ວ​ຖາມ​ວ່າ, “ຄັນ​ຊັ້ນ​ແມ່ນ​ຜູ້​ໃດ​ທີ່​ຂ້າ​ສັດ​ແລ້ວ​ຈັດ​ແຈ່ງ​ອາ​ຫານ​ເອົາ​ມາ​ໃຫ້​ພໍ່​ກິນ ພໍ່​ໄດ້​ກິນ​ແລ​ະ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ເທື່ອ​ສຸດ​ທ້າຍ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຫາ​ກໍ່​ຢ່າ​ກ່ອນ​ເຈົ້າ​ມາ​ນີ້ ແລະ​ເຂົາກໍ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ພອນ​ນັ້ນ​ຢ່າງ​ເດັດ​ຂາດ” 34 ເມື່ອ​ເອ​ຊາວ​ໄດ້​ຍິນ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ ເຂົາກໍ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຂຶ້ນ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຂົມ​ຂື່ນ ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພໍ່​ຂ້າ​ນ້ອຍຈົ່ງ​ໃຫ້​ພອນ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຄື​ກັນ​ເທາະ” 35 ອິ​ຊາກ​ຕອບ​ວ່າ, “ນ້ອງ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຫລອກ​ລວງ​ພໍ່ ເຂົາໄດ້​ເອົາ​ພອນ​ທີ່​ເຈົ້​າ​ຄວນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ໄປ​ແລ້ວ” 36 ເອ​ຊາວເວົ້າ​ວ່າ, “ນີ້​ແມ່ນ​ເທື່ອ​ທີ່​ສອງ​ແລ້ວ​ທີ່​ເຂົາໂກງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ກໍ​ບໍ່​ແມ່ນ​ຍ້ອນ​ເຂົາ​ຊື່​ຢາ​ໂຄບ​ຫລື ເຂົາໄດ້​ເອົາ​ສິດ​ທິ​ການ​ເປັນ​ອ້າຍ​ກົກ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄປ​ແລ້ວ ແລະ​ບັດ​ນີ້​ເຂົາໄດ້​ເອົາ​ຄວາມ​ພອນ​ຂອງ​ຂ້​າ​ນ້ອຍ​ໄປ​ອີກ ພໍ່​ບໍ່​ມີ​ຄວາມ​ພອນ​ທີ່​ເຫລືອ​ໄວ້​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ແດ່​ບໍ່?” 37 ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ຕອບ​ເອ​ຊາວ​ວ່າ, “ພໍ່​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເປັນ​ນາຍ​ເຈົ້າ ແລະ​ເປັນ​ນາຍ​ພວກ​ຍາດ​ຕິ​ພີ່​ນ້ອງ​ທັງ​ຫລາຍ ພ້ອ​ມທັງ​ໃຫ້​ເຂົາມີ​ເຂົ້າ​ແລະ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ຢ່າງ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ ບັດ​ນີ້​ຈະ​ຍັງ​ເຫລືອ​ຫຍັງ​ອີກ​ທີ່​ພໍ່​ສາ​ມາດ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ໄດ້​ລູກ​ເອີຍ” 38 ເອ​ຊາວ​ຊັກ​ຖາມ​ບິ​ດາ​ວ່າ, “ພໍ່​ເອີຍ ຄວາມ​ພອນ​ຂອງ​ພໍ່​ມີ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ບໍ່ ຂໍ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ແດ່​ທ້ອນ” ເຂົາເວົ້າ​ພ້ອມ​ທັງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ 39 ຄັນ​ແລ້ວ​ອີ​ຊາກ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ເຂົ​າ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ຈະ​ຢູ່​ໄກ​ຈາກ​ດິນ​ທີ່​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ ແລະ​ທົ່ງ​ນາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ຊຸ່ມ​ຊື່ນ​ຈາກ​ສວັນ 40 ເຈົ້າ​ຈະ​ລ້ຽງ​ຊີ​ວິດ​ດ້ວຍ​ດາບ ແລະ​ຈະ​ເປັນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແຕ່​ວ່າ​ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ຫາກ​ກະ​ບົດ​ເມື່ອ​ໃດ ເຈົ້​າ​ຈະ​ປົດ​ແອກ​ຂອງ​ເຂົາ​ອອກ​ຈາກ​ຄໍຂອງ​ເຈົ້າ” 41 ເອ​ຊາວ​ກຽດ​ຊັງ​ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ ບິ​ດາ​ໄດ້​ໃຫ້​ພອນ​ແກ່​ເຂົ​າ ເອ​ຊາວ​ຄິດ​ວ່າ, “ວັນ​ໄວ້​ອາ​ໄລ​ພໍ່​ຂອງ​ເຮົາ​ກໍ​ໃກ້​ເຂົ້າ​ມາ​ແລ້ວ ເມື່ອ​ວັນ​ນັ້ນ​ສິ້ນ​ສຸດ​ລົງ ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ຂ້າ​ຢາ​ໂຄບ​ເສັຽ” 42 ແຕ່​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ຮູ້​ແຜນ​ການ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ກ່ອນ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ບອກ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ເອ​ຊາວ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກຳ​ລັງ​ແຜນ​ການ​ຈະ​ຂ້າ​ເຈົ້າ​ເພື່ອ​ແກ້​ແຄ້ນ 43 ບັດ​ນີ້ ລູກ​ເອີຍ, ຈົ່ງ​ເຮັດ​ສິ່ງ​ທີ່​ແມ່ບອກ ຈົ່ງ​ຕຽມ​ຕົວ​ແລ້ວ​ຫນີ​ໄປ​ຢູ່ນຳ​ລາ​ບານ​ລຸງ​ຂອງ​ເຈົ້າທີ່​ເມືອງ​ຮາ​ຣານ​ເສັຽ 44 ຢູ່​ກັບ​ທ່ານ​ຊົ່ວ​ລະ​ຍະ​ນຶ່ງ​ກ່ອນ​ຈົນ​ກວ່າ​ອ້າຍ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເຊົາ​ຄຽດ ແລະ​ລືມ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຮັດ​ກັບ​ເຂົາ 45 ຄັນ​ແລ້ວ ແມ່​ຈະ​ໃຊ້​ໃຫ້​ຄົນ​ໄປ​ເອົາ​ເຈົ້າ​ກັບ​ຄືນ​ມາ ເພາະ​ວ່າ​ແມ່​ບໍ່​ຢາກ​ຈະ​ສູນ​ເສັຽ​ບຸດທັງ​ສອງ​ພ້ອມ​ກັນ​ໃນ​ວັນ​ດຽວ”

ອີ​ຊາກ​ສົ່ງ​ຢາ​ໂຄບ​ໄປ​ຫາ​ລາ​ບານ

46 ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ອີ​ຊາກວ່າ, “ຂ້ອຍ​ເບື່ອ​ຫນ່າຍ​ທີ່​ເອ​ຊາວ​ເອົາ​ພັ​ຣ​ຍາຕ່າງ​ຊາດ ຖ້າ​ຢາ​ໂຄບ​ຫາກ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ຍິງ​ສາວ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ​ອີກ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຕາຍ​ເສັຽດີກວ່າ”

ປະຖົມການ 28

1 ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ຢາ​ໂຄບ​ມາ ເພື່ອ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ເຂົາແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ສັ່ງ​ວ່າ, “ລູກ​ຢ່າ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັ​ບ​ສາວ​ກາ​ນາ​ອານ​ເດີ 2 ຈົ່ງ​ຕຽມ​ຕົວ​ໄປ​ເມືອງ​ປັດ​ດານ​ອາ​ຣາມ ຫາບ້ານ​ເບ​ທູ​ເອນ ບິ​ດາຂອງ​ແມ່​ເຈົ້າ ແລະ​ຫາ​ເອົາ​ຍິງ​ສາວ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ບຸດ​ຍິງ​ຂອງ​ລາ​ບານ​ລຸງ​ຂອງ​ເຈົ້າ 3 ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ມີ​ຣິດ​ອຳ​ນ​າດ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ຈົ່ງ​ອວຍ​ພອນ​ເຈົ້າ ແລະ​ປະ​ທານ​ລູກ​ເຕົ້າ​ຢ່າງ​ຫລວງ​ຫລາຍ​ໃຫ້ ເພື່ອ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ຊົນ​ຊາດ​ຕ່າງໆ 4 ຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ເຈົ້າ ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ເພື່ອ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ດິນແດນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ນີ້ ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ” 5 ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ສົ່ງ​ຢາ​ໂຄບ​ໄປ​ຢ່າງ​ນີ້ ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ໄປ​ປັດ​ດານ​ອາ​ຣາມ​ໄປ​ຫາ​ລາ​ບານບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເບ​ທູ​ເອນ​ຄົນ​ອາ​ຣາ​ເມ​ອານອ້າຍ​ຂອງ​ເຣ​ເບ​ກາ ມານ​ດາ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ ແລະ​ເອ​ຊາວ

ເອ​ຊາວ​ໄດ້ພັ​ຣ​ຍາ​ອີກຄົນນຶ່ງ

6 ເອ​ຊາວ​ຮູ້​ວ່າ​ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ ​ແລະ​ສັ່ງ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ຢ່າ​ໄປ​ເອົາ​ສາວ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ​ມາ​ເປັນພັ​ຣ​ຍາ ໃຫ້​ໄປ​ຫາ​ຊອກ​ເອົາ​ພັ​ຣ​ຍາທີ່​ປັດ​ດານ​ອາ​ຣາມ 7 ເອ​ຊາວ​ຮູ້​ວ່າ​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຟັງ​ຄວາມ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ມານ​ດາ ແລະ​ໄດ້​ໄປ​ປັດດ​ານ​ອາ​ຣາມ 8 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າ​ໃຈ​ວ່າ​ອີ​ຊາກ​ບໍ່​ມັກ​ສາວ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ​ 9 ເຂົາຈຶ່ງ​ໄປ​ຫາ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ແລ້ວ​ແຕ່ງ​ງານ​ໃຫມ່​ອີກ​ກັບ​ນາງ​ມາ​ຮາ​ຣາດ​ນ້ອງ​ສາວ​ເນ​ບາ​ໂຢດ​ບຸດ​ຂອງ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ

ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ທີ່​ເບັດ​ເອນ

10 ຢ​າ​ໂຄບ​ຫນີ​ຈາກ​ເບເອີ​ເຊບ​າ ແລະ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ຍັງ​ເມືອງ​ຮາ​ຣານ 11 ເຂົາ​ມາ​ຮອດ​ບ່ອນ​ນຶ່ງ​ພໍ​ດີ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ຄ່ຳ ຈຶ່ງ​ພັກ​ແຮມ​ຄືນ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ເຂົາ​ລົ້ມ​ນອນ​ລົງ​ໂດຍ​ເອົາ​ກ້ອນ​ຫີນ​ຫມູນ​ຕາງ​ຫມອນ 12 ເມື່ອ​ຫລັບ​ໄປ​ເຂົາ​ຝັນ​ເຫັນ​ຂັ້​ນ​ໄດ​ແຕ່​ດິນ​ຈົນ​ຈຸ​ຟ້າ ບັນ​ດາ​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ກຳ​ລັງ​ຍ່າງ​ຂຶ້ນ​ຍ່າງ​ລົງ​ຕາມ​ຂັ້​ນ​ໄດ​ນັ້ນ 13 ແລ້ວ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເຫັນ​ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຢືນ​ຢູ່ ແລະ​ກ່າວ​ແກ່​ເຂົາວ່າ, “ເຮົາ​ຄື​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພ​ຣະ​​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອີ​ຊາກ ເຮົາ​ຈະ​ປະ​ທານ​ດິນ​ແດນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ກຳ​ລັງ​ນອນ​ຢູ່​ນີ້​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ 14 ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຫລວງ​ຫລາຍ​ເຫມືອນດັ່ງ​ຂີ້​ຝຸ່ນ​ດິນ ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ແຜ່ຜາຍ​ເຂດ​ແດນ​ໄປ​ທົ່ວ​ທຸກ​ທິດ ແລະ​ທຸກ​ຊົນ​ຊາດ​ຈະ​ຂໍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ອວຍ​ພອນ​ເຂົາ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ເຈົ້າ ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້​າ 15 ຈົ່ງ​ຈຳ​ໄວ້​ວ່າ​ເຮົາ​ຈະ​ຢູ່​ນຳ​ເຈົ້າ ແລະ​ປົກ​ປັກ​ຮັກ​ສາ​ເຈົ້​າ​ທຸກ​ທີ່​ທຸກ​ບ່ອນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໄປ ແລະ​ກະ​ທຳ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ໄດ້​ບອກ​ເຈົ້​າ​ແລ້ວ” 16 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ຕື່ນ​ຂຶ້ນ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ບ່ອນ​ນີ້​ແທ້ ແຕ່​ເຮົາ​ບໍ່​ຮູ້ຈັກ” 17 ເຂົ​າຈຶ່ງ​ຢ້ານ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ບ່ອນ​ນີ້​ເປັນ​ບ່ອນ​ສັກ​ສິດ ອາດ​ເປັນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ແລະ​ປະ​ຕູ​ສວັນ​ກໍ​ໄດ້” 18 ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ລຸກຂຶ້ນ​ແຕ່​ເຊົ້າໆ ແລ້ວ​ໄດ້​ເອົາ​ກ້ອນ​ຫີນ​ທີ່​ຫມູນ​ຫົວ​ນັ້ນ​ຕັ້ງ​ເປັນ​ເສົາ​ອະ​ນຸ​ສອນ ຄັນ​ແລ້ວ ຈຶ່ງ​ເອົາ​ນ້ຳ​ມັນ​ຫອມ​ເທ​ໃສ່​ເພື່ອ​ອຸ​ທິດ​ບ່ອນ​ນີ້​ແກ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ 19 ເຂົາເອີ້ນ​ບ່ອນ​ນີ້​ວ່າ ເບັດ​ເອນ (ແຕ່ກ່ອນ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ຊື່​ວ່າ ລູ​ຊ) 20 ຢາ​ໂຄບ​ສາ​ບານ​ຕໍ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ຖ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ປົກ​ປັກ​ຮັກ​ສາ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໃນ​ການ​ເດີນ​ທາງ ໃຫ້​ອາ​ຫານ ແລະ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ຫົ່ມ​ 21 ຈົນ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກັບ​ຄືນ​ເຖິງ​ບ້ານ​ບິ​ດາຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງຢ່​າງ​ປອດ​ໄພ ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງແທ້ 22 ກ້ອນ​ຫີນ​ຊຶ່ງ​ຂ້າພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຂຶ້ນ​ເປັນ​ເສົາ​ອະ​ນຸ​ສອນ​ນັ້ນ​ກໍ​ຈະ​ເປັນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງກໍ​ຈະ​ຖວາຍ​ນຶ່ງ​ສ່ວນ​ສິບ​ໃນ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທຸກໆ​ຢ່າງ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ແກ່​ຂ້າພ​ຣະ​ອົງ”

ປະຖົມການ 29

ຢາ​ໂຄບ​ຮອດ​ເຮືອນ​ລາ​ບານ

1 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ເດີນ​ທາງ​ຕໍ່​ໄປ​ຈົນ​ເຖິງ​ດິນ​ແດນຂອງ​ຊາວ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ 2 ເມື່ອຫລຽວ​ໄປ ໃນ​ທັນ​ທີ​ທັນ​ໃດ​ນັ້ນ ເຂົາກໍ​ເຫັນ​ນ້ຳ​ສ້າງຢູ່ໃນ​ທົ່ງ​ນາ ພ້ອ​ມທັງ​ແກະ​ສາມ​ຝູງນອນ​ພັກ​ຜ່ອນ​ຢູ່​ໃກ້ໆ​ທີ່​ນັ້ນ​ຫມົດ​ແລ້ວ ແກະ​ທຸກ​ຝູງ​ໄດ້​ກິນ​ນ້ຳ​ໃນ​ສ້າງ​ຫນ່ວຍ​ນີ້​ຊື່ງ​ມີ​ຝາ​ອັດ​ເຮັດ​ດ້ວຍ​ຫີນ​ກ້ອນ​ໃຫຍ່ 3 ເມື່ອ​ແກະ​ທຸກ​ໆ​ຝູງ​ໄດ້​ມາ​ໂຮມ​ກັນ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້​ຫມົດ​ແລ້ວ ທໍາມະ​ດາ​ພວກ​ລ້ຽງ​ແກະ​ຈຶ່ງ​ກິ້ງ​ກ້ອນ​ຫີນ​ນັ້ນ​ອອກ​ຈາກ​ປາກ​ສ້າງ ແລ້ວ​ຕັກ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ແກະ​ກິນ ຄັນ​ແລ້ວ​ກໍ​ກິ້ງ​ກ້ອນ​ຫີນ​ນັ້ນ​ອັດ​ປາກ​ສ້າງ​ໄວ້​ຄື​ເກົ່​າ 4 ຢາ​ໂຄບ​ຖາມ​ພວກ​ລ້ຽງ​ແກະ​ວ່າ, “ເພື່ອນ​ເອີຍ, ພວກ​ເຈົ້າ​ມາ​ແຕ່​ໃສ? ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ມາ​ແຕ່​ເມືອງ​ຮາ​ຣານ” 5 ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງຖາມ​ອີກວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້​າ​ຮູ້​ຈັກ​ທ່ານ​ລາ​ບານ​ຫລານ​ຊາຍ​ນາ​ໂຮຣ໌​ບໍ່? ພ​ວກ​ເຂົາ​ຕອບ​ວ່າ, “ເອີ ພວກ​ເຮົາ​ຮູ້​ຈັກ​ທ່ານ​ດີ” 6 ຢາ​ໂຄບຖາມ​ອີກວ່າ, “ທ່ານ​ຍັງ​ຢູ່​ສະ​ບາຍ​ດີຫລື? ພວກ​ເຂົາ​ຕອບ​ວ່າ, “ຍັງ​ຢູ່​ສະ​ບາຍ​ດີ ຫັ້ນ​ເດ່​ບຸດ​ສາວຂອງ​ເຂົາ​ຊື່ ຣາ​ເຊັນກຳ​ລັງ​ຕ້ອນ​ຝູງ​ແກະ​ມາ” 7 ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເວ​ລາ​ນີ້​ຍັງ​ເວັນ​ຢູ່ ແລະ​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ແມ່ນ​ຍາມ​ນຳ​ຝູງ​ສັດ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ເທື່ອ ເປັນ​ຫຍັງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ເອົາ​ສັດ​ກິນ​ນ້ຳ​ເສັຽກ່ອນ​ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ເອົ​າ​ໄປ​ລ້ຽງ​ອີກ?” 8 ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ບໍ່​ໄດ້​ດອກ ຕ້ອງ​ລໍຖ້າ​ຈົນ​ແກະ​ທຸກໆ​ຝູງ​ມາ​ຮອດ​ເສັຽກ່ອນ​ຈຶ່ງ​ກິ້ງ​ກ້ອນ​ຫີນ​ນັ້ນ​ອອກ ແລ້ວ​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ແກະ​ກິນ” 9 ໃນ​ເວ​ລາ​ທີ່​ຢາ​ໂຄບ​ກຳ​ລັງ​ຢືນ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ລ້ຽງ​ແກະ​ຢູ່ນັ້ນ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຜູ້​ລ້ຽງ​ແກະ​​ບິ​ດາ​ນາງ​ກໍ​ໄດ້​ພາ​ຝູງ​ແກະ​ມາ​ຮອດ​ນ້ຳ​ສ້າງ 10 ພໍ​ຢາ​ໂຄບ​ເຫັນ​ຣາ​ເຊັນ​ພ້ອ​ມທັງ​ຝູງ​ແກະ ເຂົາຈຶ່ງ​ໄປ​ທີ່​ນ້ຳ​ສ້າງ​ແລ້ວ​ກີ້ງ​ກ້ອນ​ຫີນ​ນັ້ນ​ອອກ​ແລ້ວ​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ສັດ​ກິນ 11 ຄັນ​ແລ້ວ ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ຈູບ​ນາງ​ພ້ອມ​ທັງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ 12 ຢາ​ໂຄບເວົ້າ​ຕໍ່​ນາງຣາ​ເຊັນວ່າ, “ຂ້ອຍ​ແມ່ນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ ແລະ​ເປັນ​ພີ່​ນ້ອງ​ກັນ​ກັບ​ພໍ່ເຈົ້​າ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ແລ່ນ​ໄປ​ບອກບິ​ດາ 13 ເມື່ອ​ລາ​ບານ​ໄດ້​ຍິນ​ຂ່າວ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ​ຫລານ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ກໍ​ຟ້າວ​ແລ່ນ​ອອກ​ໄປ​ພົບ​ ແລະ​ກອດ​ຈູບ​ເຂົາ ທ່ານ​ພາ​ເຂົາ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ ແລ້ວ​ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ໄດ້​ເລົ່າ​ເຫດ​ການ​ທຸກໆ​ຢ່າງ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກັບ​ຕົນ​ໃຫ້​ແກ່​ລຸງ​ຟັງ 14 ລາບານ​ເວົ້​າ​ກັບ​ຫລານ​ຊາຍ​ວ່າ, “ຖືກ​ແລ້ວ ເຈົ້າ​ແມ່ນ​ເລືອດ​ເນື້ອ​ເຊື້ອ​ໄຂ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ແທ້” ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ນຳ​ລາ​ບານ​ນຶ່ງ​ເດືອນ

ຢາ​ໂຄບ​ຮັບ​ໃຊ້​ລາ​ບານ​ເພາະ​ຢາກ​ໄດ້​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ

15 ຢູ່​ມາ ລາ​ບານ​ເວົ້າ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ເປັນ​ພີ່​ນ້ອງ​ກັນ​ກໍ​ຈິງ ແຕ່​ການ​ເຮັດ​ວຽກ​ເຮັດ​ການ​ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ມີ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ລາງວັນ ເຈົ້​າ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້ຂ້ອຍ​ລ້າໆ​ດອກ ເຈົ້​າ​ຕ້ອງ​ການ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ເທົ່​າ​ໃດ?” 16 ລາ​ບານ​ມີ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຢູ່​ສອງ​ຄົນ ຜູ້​ກົກ​ມີ​ຊື່​ວ່າ ນາງ​ເລ​ອາ ແລະ​ຜູ້​ນ້ອງ​ຊື່​ວ່າ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ 17 ນາງ​ເລ​ອາເປັນ​ຄົນ​ບໍ່​ງາມ ສ່ວນ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ນັ້ນ​ເປັນ​ຄົນ​ງາມ​ຫລາຍ 18 ຢາ​ໂຄບ​ຮັກ​ນາ​ງ​ຣາ​ເຊັນ ດ່ັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້​າ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຈະ​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້​ລຸງ​ຢູ່​ເຈັດ​ປີ ເພື່ອ​ແລກ​ເອົາ​ກັບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ລູກ​ສາວຜູ້​ນ້ອຍ​ຂອງ​ລຸງ” 19 ລາ​ບານ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຍິນ​ດີ​ມອບ​ນາງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ດີ​ກວ່າ​ຈະ​ມອບ​ໃຫ້​ຄົນ​ອື່ນ ຈົ່ງ​ຢູ່​ນຳ​ຂ້ອຍ” 20 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ການ​ຢູ່​ເຈັດ​ປີ​ເພື່ອ​ຈະ​ແລກ​ເອົາ​ກັບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ ແຕ່​ເວ​ລາ​ຜ່ານ​ໄປ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ສອງ​ສາມ​ວັນ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ເຂົາຮັກ​ນາງ​ຫລາຍ 21 ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ກັບ​ລາ​ບານ​ວ່າ, “ເວ​ລາ​ທີ່​ກຳ​ນົດ​ໄວ້​ກໍ​ຄົບ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ແຕ່ງງານ​ກັບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ສາ” 22 ດັ່ງ​ນັ້ນ ລາບານ​ຈຶ່ງ​ຕົກ​ລົງ​ແລ້ວ​ຈັດ​ພິ​ທີ​ແຕ່ງ​ງານ​ໃຫ້ ແລະ​ໄດ້​ເຊຶ້ອ​ເຊີນ​ພວກ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ແລະ​ມິດ​ສະ​ຫາຍ​ມາ​ຮ່ວມ 23 ແຕ່​ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ ລາ​ບານ​ໄດ້​ເອົາ​ນາງ​ເລ​ອາ​ໄປ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ​ແທນ​ທີ່​ຈະ​ແມ່ນ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ ສ່ວນ​ຢາ​ໂຄບກໍ​ໄດ້​ສົມ​ສູ່​ຢູ່​ຮ່ວມ​ກັບ​ນາງ​ໂດຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຮູ້​ສຶກ​ໂຕ 24 ລາບານ​ໄດ້​ມອບ​ນາງ​ຊີ​ນປາ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​​ໃຫ້​ເປັນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ນາງ​ເລ​ອາ 25 ເມື່ອ​ຕອນ​ເຊົ້າ​ມາ​ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ພົບ​ວ່າ​ຜູ້​ທີ່​ຕົນ​ແຕ່ງງ​ານ​ແລ້ວ​ນັ້ນ​ແມ່ນ​ນາງ​ເລ​ອາ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ລ​າ​ບານ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ແບບ​ນີ້​ກັບ​ຂ້ອຍ ຂ້ອຍ​ໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຈົນ​ເຖິງ​ເຈັດ​ປີ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ກັບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ ແຕ່​ແລ້ວ​ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຫລອກ​ລວງ​ຂ້ອຍ” 26 ລາ​ບານຕອບ​ວ່າ, “ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ບໍ່​ແມ່ນ​ທຳ​ນຽມ​ຂອງ​ເມືອງ​ນີ້ ທີ່​ຈະ​ໃຫ້​ນ້ອງ​ສາວ​ໄດ້​ແຕ່ງງ​ານ​ກ່ອນ​ເອື້ອຍ 27 ໃຫ້​ເຈົ້າ​ລໍ​ຖ້າ​ການ​ແຕ່ງ​ງານ​ນີ້​ໄປ​ຈົນ​ຫມົດ​ອາ​ທິດ​ນຶ່ງ​ກ່ອນ​ແລ້ວ​ຂ້ອຍ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ມອບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ ຖ້າ​ເຈົ້າ​ຫາກ​ຕົກລົງ​ເຣັດ​ວຽກ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຕື່ມ​ອີກ​ເຈັດ​ປີ” 28 ຢາ​ໂຄບກໍ​ຕົກ​ລົງ ເມື່ອ​ໄດ້ອາ​ທິດ​ນຶ່ງ​ແລ້ວ ລາ​ບານ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ມອບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ 29 ລາ​ບານ​ໄດ້ມອບ​ນາງ​ບິນ​ຮາ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ໃຫ້​ເປັນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ 30 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ສົມ​ສູ່​ຢູ່​ຮ່ວມ​ກັບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ອີກ ແລະ​ເຂົາ​ໄດ້​ຮັກ​ນາງ​ຫລາຍກວ່າ​ນາງ​ເລ​ອາ ເຂົາໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້​ແກ່​ລາ​ບານ​ອີກ​ເຈັ​ດ​ປີເຕັມ​ຕາມ​ສັນ​ຍາ

ບຸ​ດ​ຊາຍ​ຍິງ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ

31 ເມື່ອ​ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຫັນ​ວ່າ​ຢາ​ໂຄບ​ບໍ່​ຮັກ​ນາງ​ເລ​ອາ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ນາງ​ມີ​ບຸດ ສ່ວນນ​າງ​ຣາ​ເຊັນ​ນັ້ນ​ບໍ່​ໃຫ້​ມີ 32 ນາງ​ເລ​ອາ​ຕັ້ງ​ທ້ອງ​ແລ້ວ​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ເຫັນ​ຄວາມ​ອຸກ​ອັງ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ແລະ​ບັດ​ນີ້ ຜົວ​ຄົງ​ຈະ​ຮັກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຊື່​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ວ່າ ຣູ​ເບນ 33 ຕໍ່​ມາ ນາງ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ທ້ອງ​ແລ້ວ​ອອກບຸດ​ອີກ ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອົງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ປະ​ທານ​ບຸດຊາຍ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ ກໍ​ຍ້ອນ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຍິນ​ວ່າ​ຜົວ​ບໍ່​ຮັກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ວ່າ​ຊີ​ເມ​ໂອນ 34 ຢູ່​ມາ ນາງ​ຖື​ພາ​ອີກ ແລະ​ອອກ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ໃຫມ່​ຕື່ມ ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້ຜົວຕ້ອງຕິດພັນຢູ່ກັບຂ້ານ້ອຍກໍ​ເພາະວ່າ​ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ບຸດຊາຍ​ຢູ່​ກັບ​ທ່ານສາມ​ຄົນ​ແລ້ວ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ວ່າ ເລ​ວີ 35 ຕໍ່​ມາ​ອີກ ນາງ​ຖື​ພາ ແລະ​ອອກ​ບຸດຊາຍ​ຕື່ມ​ອີກ ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເທື່ອ​ນີ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ສັຣ​ເສີນພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ” ສະ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ວ່າ ຢູດາ ແຕ່​ນັ້ນ​ຕໍ່​ມາ​ນາງ​ກໍ​ບໍ່​ມີ​ບຸດ

ປະຖົມການ 30

1 ເມື່ອ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ເຫັນ​ວ່າ​ຕົນ​ບໍ່​ມີ​ບຸດ​ໃຫ້​ແກ່​ຢາ​ໂຄບ ນາງ​ຈຶ່ງ​ເກີດ​ມີ​ຄວ​າມ​ອິດ​ສາເອື້ອຍ ນາງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ຈະ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ມີ​ບຸດ​ຫລື​ຈະ​ໃຫ້​ຂ້​ອຍ​ຕາຍ?” 2 ຢາ​ໂຄບ​ຮ້າຍ​ນາງ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ບໍ່​ມີ​ອຳ​ນາດ​ດັ່ງພ​ຣະເຈົ້າ ມີ​ແຕ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຜູ້​ດຽວ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ສາ​ມາດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ບຸດ​ໄດ້” 3 ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ນາງ​ບິນ​ຮາ​ຂ້າ​ໃຊ້​ສາວ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ກໍ​ຢູ່​ນີ້ ໃຫ້​ເຈົ້າ​ສົມ​ສູ່ຮ່ວມ​ກັບ​ນາງ​ເສັຽ ດ້ວຍ​ວິ​ທີ​ນີ້​ຂ້ອຍ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ແມ່​ຂອງ​ເດັກ​ທີ່​ເກີດ​ມາ​ຈາກ​ນາງ” 4 ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ນາງ​ບິນ​ຮາ​ຂ້າ​ໃຊ້​ສາວ​ຂອງ​ຕົນ​ໃຫ້​ແກ່​ຜົວ ແລະ​ທ່ານກໍໄດ້​ສົມ​ສູ່​ກັບ​ນາງ 5 ນາງ​ບິນ​ຮາ​ໄດ້​ຖື​ພາ ແລະ​ໄດ້​ເກີດ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ 6 ເມື່ອ​ເປັນ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ,” ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໃຫ້​ຄວາມ​ຍຸດ​ຕິ​ທັມ​ແກ່​ຂ້າ​ນ້ອຍແລ້ວ ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໄດ້ຍິນ​ຄວາມ​ອ້ອນວອນ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ຈຶ່ງ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ບຸດ​ຊາຍ​ໃຫ້” ນາງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ວ່າ ດານ 7 ຕໍ່​ມາ ສາວ​ໃຊ້​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໄດ້​ຖື​ພາ​ອີ​ກ ແລະ​ໄດ້​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ທີ່​ສອງ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ 8 ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ພຍາຍາ​ມ​ເອົາ​ຊ​ະນະ​ເອື້ອຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ດ້ວ​ຍການ​ຕໍ່​ສູ້​ອັນ​ລຳ​ບາກ ໃນ​ທີ່​ສຸດ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ກໍ​ເປັນ​ຜູ້​ມີ​ໄຊ” ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໄດ້​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນັ້ນ​ວ່າ ເນັຟທາ​ລີ 9 ເມື່ອ​ນາງ​ເລ​ອາ​ເຫັນ​ວ່າ​ຕົນ​ບໍ່​ມີ​ບຸດ​ອີກ ຈຶ່ງ​ເອົາ​ນາງ​ຊີ​ນ​ປາ​ຂ້າ​ໃຊ້​ສາວ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ຢາ​ໂຄບ 10 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ນາງ​ຊີ​ນປາ​ກໍ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ 11 ນາງ​ເລ​ອາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້​າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ຮັບ​ໂຊກ​ດີ” ສະ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນັ້ນ​ວ່າ ກ​າດ 12 ນາງຊີ​ນປາ​ໄດ້​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ທີ່​ສອງ​ອີກ 13 ນາງ​ເລ​ອາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຊ່າງ​ມີ​ຄວາມ​ຍິນ​ດີ​ຫລາຍ​ແທ້ ແລະ​ບັດ​ນີ້​ ພ​ວກ​ຜູ້ຍິງ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ເອີ້ນ​ຂ້າ​ນ້ອຍວ່າ​ຜູ້​ມີ​ຄວາມຍິນ​ດີ” ນາງ​ໄດ້​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນັ້ນ​ວ່າ ອາ​ເຊີ 14 ຄັນ​ມາ​ເຖິງ​ຣະ​ດູ​ກ່ຽວ​ເຂົ້າ ຣູ​ເບນ​ໄດ້​ໄປ​ທ່ຽວ​ຕາມ​ທົ່ງ​ນາ ແລະ​ໄດ້​ພົບ​ຫມາກ​ເຂືອ​ຊ​ນິດ​ນຶ່ງ ເຂົາ​ເອົາ​ຫມາກ​ເຂືອ​ນັ້ນ​ມາ​ໃຫ້​ນາງ​ເລ​ອາ​ຜູ້​ເປັນ​ແມ່ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ເວົ້າ​ກັບ​ນາງ​ເລ​ອາ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຂໍ​ຫມາກ​ເຂືອ​ຂອງ​ບຸດ​ຊາ​ຍ​ເຈົ້າ​ຈັກ​ຫນ່ວຍ​ແດ່” 15 ນາງ​ເລ​ອາ​ເລີຍ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ເອົາ​ຜົວ​ຂ້ອຍ​ໄປ​ແລ້ວ​ຍັງ​ບໍ່​ພໍ​ຫລື? ບັດ​ນີ້​ເຈົ້າ​ຍັງ​ຈະ​ພ​ຍາ​ຍາມ​ເອົາ​ຫມາກ​ເຂືອ​ຂອງ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂ້ອຍ​ໄປ​ອີກ” ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຖ້າ​ເຈົ້າ​ຫາກເອົາ​ຫມາກ​ເຂືອ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ ຄືນ​ມື້​ແລງ​ນີ້ ຂ້ອຍ​ຈະ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ​ໄປ​ນອນ​ນຳ​ເຈົ້າ” 16 ຕອນ​ແລງເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ກັບ​ມາ​ແຕ່​ທົ່ງ​ນາ ນາງ​ເລ​ອາ​ກໍ​ແລ່ນ​ອອກ​ໄປ​ຫາ ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຄືນ​ນີ້​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ມາ​ນອນ​ນຳ​ຂ້ອຍ ເພາະ​ວ່າ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຊື້​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ຫມາກ​ເຂືອ​ຂອງ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂ້ອຍ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ​ເຂົາຈຶ່ງ​ໄດ້​ສົມ​ສູ່​ຮ່ວມ​ກັບ​ນາງ 17 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຕອບ​ຄຳ​ອ້ອນວອນ​ຂອງ​ນາງ​ເລ​ອາ ນາງ​ໄດ້​ຖື​ພາ​ແລະ​ເກີດ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ທີ່​ຫ້າ 18 ນາງ​ເລ​ອາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ບຳ​ເຫນັດ​ໃຫ້​ຂ້ານ້ອຍກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ເອົາ​ສາວ​ໃຊ້​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ຜົວ​ຂ້າ​ນ້ອຍ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ເດັກ​ນັ້ນ​ວ່າ ອິສ​ຊາ​ຄາ 19 ຕໍ່​ມາ ນາງ​ເລ​ອາ​ຖື​ພາ​ອີກ ແລະ​ເກີດ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ທີ່​ຫົກ 20 ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ຂອງ​ຂວັນ​ຢ່າງ​ດີ​ໃຫ້​ຂ້ານ້ອຍ ບັດ​ນີ້​ ຜົວ​ຄົງ​ຈະ​ຮັກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ເພາະ​ວ່າ​ຂ້ານ້ອຍໄດ້​ບຸດ​ແກ່ເຂົາ​ຕັ້ງ​ຫົກ​ຄົນ​ແລ້ວ” ສະ​ນັ້ນ ນາ​ງ​ຈຶ່ງ​ຕັ້ງ​ຊື່​ເດັກ​ນີ້​ວ່າ ເຊ​ບູ​ລູນ 21 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ນາງ​ກໍ​ມີ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຜູ້​ນື່ງ​ອີກ​ຊື່ງ​ເຂົາໃຫ້​ຊື່​ວ່າ​ ດິນາ 22 ແຕ່​ເຖິງ​ຢ່າງ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ຊົງ​ບໍ່​ຫລົງ​ລືມ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ຕອບ​ຄຳ​ອ້ອນວອນ​ຂອງ​ນາງ ແລະ​ທຳໃຫ້​ນາງ​ມີ​ບຸດ 23 ນາງ​ໄດ້​ຖື​ພາ ແລະ​ເກີດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໃຫ້​ອະ​ພັຍ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ໂດຍ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ມີ​ບຸດແລ້ວ 24 ຂໍ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍມີ​ບຸດ​ຜູ້​ໃຫມ່​ອີກ​ທ້ອນ” ສະ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ໃຫ້​ຊື່​ເດັກ​ນັ້ນ​ວ່າ ໂຢ​ເຊັບ

ຢາ​ໂຄບ​ຂໍ​ອຳ​ລາ​ຈາກ​ລາ​ບານ​ຄືນ​ສູ່​ບ້ານ

25 ຫລັງ​ຈາກ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ເກີດ​ແລ້ວ ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ເວົ້າ​ກັບ​ລາ​ບານ​ວ່າ, “ຂໍ​ພໍ່​ ຈົ່ງ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍກັບ​ເມືອ​ບ້ານ​ເດີມ​ເທີນ 26 ຈົ່ງ​ຍົກ​ເມັຽ​ຊຶ່ງ​ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ແລກ​ເອົາ​ນຳ​ພໍ່​ນັ້ນ ກັບ​ບຸດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍເອົາ​ເມືອ​ພ້ອມ ເພາະ​ພໍ່​ກໍ​ຮູ້ຢູ່​ແລ້ວ​ວ່າ​ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້​ພໍ່​ນັ້ນ​ດີ​ສ່ຳ​ໃດ” 27 ລາ​ບານ​ຕອບ​ເຂົາວ່າ, “ພໍ່​ກໍ​ຢາກ​ເວົ້າ​ນຳ​ລູກ​ຄື​ກັນ ຄື​ວ່າ​ພໍ່​ໄດ້​ສັງ​ເກດ​ເຫດ​ການ​ເບິ່ງ​ກໍ​ຮູ້​ວ່າ​ພໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ພ​ຣະ​ພອນ​ຈາກ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ຍ້ອນ​ເຈົ້​າ 28 ຈົ່ງ​ບອກ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ການ​ມາ ແລ້ວ​ພໍ່​ຈະ​ຈ່າຍ​ໃຫ້ 29 ຢ​າ​ໂຄບ​ຕອບ​ລາ​ບານ​ວ່າ, “​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້​ພໍ່​ສ່ຳ​ໃດ ແລະ​ຝູງ​ສັດ​ທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ພໍ່​ຢູ່​ກັບ​ຂ້າ​ນ້ອຍດີສ່ຳ​ໃດ ພໍ່​ກໍ​ຮູ້​ຢູ່ແລ້ວ​ເພາະ​ວ່າ​ກ່ອນ​ຂ້​າ​ນ້ອຍ​ມາ ພໍ່​ມີ​ສັດ​ແຕ່​ຫນ້ອຍ​ດຽວ 30 ແຕ່​ບັດ​ນີ້ ພໍ່​ໄດ້​ມີຂຶ້ນ​ເປັນ​ຈຳ​ນວນ​ຫລວງ​ຫລາຍ​ກໍ​ເພາະ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ພໍ່ ບັດ​ນີ້ ກໍ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ສົມ​ຄວນ​ແລ້ວ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍຈະ​ມີ​ຝູງ​ສັດ​ເປັນ​ຂອງ​ຕົນ​ເອງ” 31 ລາ​ບານ​ຖາມ​ວ່າ, “ຄັນ​ຊັ້ນ​ຈະ​ໃຫ້​ພໍ່​ເອົາ​ຫຍັງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ?” ຢາ​ໂຄບຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ການ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຫຍັງ​ຫມົດ ແຕ່​ຖ້າ​ພໍ່​ຕົກ​ລົງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ພໍ່​ຕໍ່​ໄປ 32 ຄື​ມື້​ນີ້ ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ໄປ​ກວດ​ເບິ່ງ​ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ພໍ່​ທັງ​ຫມົດ ແຍກ​​ລູກແກະ​ສິ​ດຳ​ທຸກໆ​ຕົວ​ອອກ ແບ້​ສີ​ດ່າງ​ແລະ​ມີ​ຈຸດ​ດ່າງ​ດາວ​ທຸກໆ​ຕົວ​ອອກ​ຈາກ​ຝູງ ໃຫ້​ເອົາ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ແຫລະ​ເປັນ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຂອງ​ຂ້ານ້ອຍໃນ​ພາຍ​ຫນ້າ 33 ເມື່ອ​ພໍ່​ໄປ​ຢ້​ຽມ​ຢາມ​ແລະ​ກວດ​ເບິ່ງ​ຝູງ​ສັດ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍນີ້​ກໍ​ຈະ​ເຫັນ​ຢ່າງ​ແນ່ນອນ​ວ່າ ຂ້າ​ນ້ອຍ​ມີ​ຄວາມ​ສັດ​ຊື່​ຫລື​ບໍ່ ຖ້າ​ຂ້າ​ນ້ອຍມີ​ແບ້​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ສິ​ດ່າງ​ຫລື​ມີ​ຈຸດ​ດ່າງ​ດາວ ແລະ​ມີ​ແກະ​ທີ່​ບໍ່​ແມ່ນ​ສີດໍາ​ກໍ​ສະ​ແດງວ່າ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຖືກ​ລັກ​ຂອງ​ພໍ່​ມາ 34 ລາ​ບານ​ຕອບ​ວ່າ, “ດີ​ແລ້ວ ເຮົາ​ຈະ​ເຮັດ​ດັ່ງເຈົ້າ​ເວົ້າ​ມາ” 35 ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ ລາ​ບານ​ໄດ້​ຄັດ​ເລືອກ​ເອົາ​ແບ້​ເຖິກ ແລະ​ແບ້​ແມ່​ສີ​ລາຍ​ສີ​ດ່າງ ແລະ​ລູກ​ແບ້​ສີ​ດຳ​ໃນ​ຝູງ​ອອກ​ມາ​ມອບ​ໃຫ້​ບຸດ​ເຂີຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ເປັນ​ຜູ້​ເບິ່ງແຍງ 36 ຄັນ​ແລ້ວ ທ່ານພ້ອມ​ຝູງ​ແບ້​ທີ່​ແຍກ​ອອກ​​ຈິ່ງ​ຫນີ​ໄປ​ໄກ​ຈາກ​ຢາ​ໂຄບ​ເປັນ​ລະ​ຍະ​ທ​າງ​ເດີນ​ເຖິງ​ສາມວັນ ສ່ວນ​ຝູງ​ແກະ​ທີ່​ເຫລືອ​ຈາກ​ລາ​ບານ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ເປັນ​ຜູ້​ລ້ຽງ​ໄວ້ 37 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ເອົາ​ງ່າ​ໄມ້​ເປັນ​ຈາກ​ຕົ້ນ​ຈັນ​ປ່າ ຕົ້ນ​ຫມາກ​ບົກ​ແລະ​ຕົ້​ນ​ຫູກວາງ ແລ້ວປອກ​ເປືອກ​ງ່າ​ໄມ້​ບາງບ່ອນ​ໃຫ້​ເປັນ​ລາຍ 38 ເຂົາໄດ້​ເອົ​າ​ງ່າ​ໄມ້​ນັ້ນ​ໄປ​ວາງ​ໄວ້​ຕໍ່​ຫນ້​ອ່າງ​ບ່ອນ​ສັດ​ໄປ​ກິນ​ນ້ຳ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເກີດ​ຜົນ​ສະ​ທ້ອນເວ​ລາສັດ​ປະ​ສົມ​ພັນ 39 ດັ່ງ​ນັ້ນເມື່ອ​ຝູງ​ແກະ ແລະ​ແບ້​ປະ​ສົມ​ພັນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ງ່າ​ໄມ້​ກໍ​ຈະ​ອອກ​ລູກ​ເປັນ​ສິ​ດ່າງ​ດາວ 40 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ເອົາ​ລູກ​ແບ້​ທີ່ອອ​ກ​ໃຫ​ມ່​ໄປ​ໄວ້​ຕ່າງ​ຫາກ ແລະ​ເອົາ​ຕົວ​ແມ່​ສິ​ດ່າງ​ດາວ​ແລະ​ດຳ​ທີ່​ລາ​ບານ​ໃຫ້​ນັ້ນ​ໄປ​ໄວ້​ຕ່າງ​ຫາກ ດ້ວຍ​ວິ​ທີ​ນີ້ ເຂົາຈຶ່ງ​ສາ​ມາດ​ຜລິດ​ແກະ​ເປັນ​ຂອງ​ຕົນ​ເອງ​ໄດ້​ແລ​ະ​ບໍ່​ເອົາ​ໄປ​ປະ​ປົນ​ກັບ​ຝູງ​ແກະ​ຂອງ​ລາ​ບານ 41 ເມື່ອ​ສັດ​ຕົວ​ພິ​ປະ​ສົມ​ພັນ ຢາ​ໂຄບ​ຈິ່ງ​ເອົາ​ງ່າ​ໄມ້​ລາຍ​ວາງ​ໄວ້​ຕໍ່​ຫນ້າ​ອ່າງ​ບ່ອນ​ສັດ​ມາ​ກິນນໍ່ສ ເພື່ອ​ວ່າ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຈະ​ເກີດ​ລູກອອກ​ມາ​ເປັນ​ສີດັ່ງ​ງ່າ​ໄມ້ 42 ແຕ່​ສ່ວນ​ສັດ​ທີ່​ຈ່ອຍ​ບໍ່​ມີ​ແຮງ ຢາ​ໂຄບ​ບໍ່​ໄດ້​ເອົາ​ງ່າ​ໄມ້​ໃສ່​ໄວ້ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ສັດທີ່​ແຂງ​ແຮງ​ຈຶ່ງ​ເປັນ​ຂອງຢາ​ໂຄບ ແລະ​ສັດ​ທີ່​ບໍ່​ແຂງ​ແຮງ​ຈຶ່ງ​ເປັນ​ຂອງ​ລາ​ບານ 43 ໃນບໍ່​ນານ ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ຄົນ​ຮັ່ງ​ມີ ເຂົາ​ມີ​ແກະ​ຫລາຍ​ຝູງ ມີ​ຝູງ​ອູດ ມີ​ຝູງ​ລໍ​ ແລະ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຊາຍ​ຍິງຢ່າງ​ມາກ​ມາຍ

ປະຖົມການ 31

ຢາ​ໂຄບຫລົບ​ຫນີ​ຈາກ​ລາ​ບານ

1 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຍິນ​ພວກ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ລາ​ບານ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ເອົາ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ເຮົາທຸກ​ສິ່ງ ທີ່​ເຂົາ​ມີ​ມາ​ນັ້ນ​ຈາ​ກ ​ບິ​ດາ ເຮົາ​ໄປ​ຫມົດ” 2 ຢາໂຄບ​ໄດ້​ເຫັນ​ວ່າ​ທ່າ​ທີ​ຂອງ​ລ​າ​ບານ​ທີ່​ມີ​ຕໍ່​ເຂົາ​ນັ້ນ​ບໍ່​ດີ​ຄື​ແຕ່ກ່ອນ 3 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກ່າວ​ຕໍ່​ເຂົາ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ສູ່​ດິນ​ແດນ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸຸດ ແລະ​ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງຂອງ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ຢູ່​ກັບ​ເຈົ້າ” 4 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ສັ່ງ​ຄວາມ​ໄປ​ຫາ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ແລະ​ນາງ​ເລ​ອາ​ໃຫ້​ມາ​ຫາ​ຢູ່​ທີ່​ທົ່ງ​ລ້ຽງ​ສັດ 5 ເຂົາ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ພັ​ຣ​ຍາວ່າ, “ອ້າຍ​ສັງ​ເກດ​ເຫັນ​ວ່າ ບິ​ດາຂອງ​ພວກ​ນ້ອງ​ບໍ່​ມີ​ທ່າ​ທີ​ຄື​ແຕ່​ກ່ອນ​ຕໍ່​ອ້າຍ ແຕ່​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ອ້າຍໄດ້​ສະ​ຖີດ​ຢູ່​ນຳ​ອ້າຍ 6 ພວກ​ນ້ອງ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ຮູ້​ແລ້ວ​ວ່າ ອ້າຍ​ໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້​ທ່ານ​ເຕັມ​ກຳ​ລັງ 7 ນອກ​ໄປ​ຈາກ​ນີ້ ທ່ານຍັງ​ໄດ້​ໂກງ​ອ້າຍ ແລະ​ປ່ຽນ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ເຖິງ​ສິບ​ເທື່ອ ແຕ່​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຊົງ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໃຫ້​ທ່ານ​ທຳ​ລາຍ​ອ້າຍ 8 ເມື່ອ​ເວ​ລາ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ພວກ​ນ້ອງ​ເວົ້າ​ວ່າ ແບ້​ທີ່​ມີ​ຂົນ​ເປັນ​ເມັດ​ຈະ​ເປັນ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຣາງວັນ​ຂອງ​ອ້າຍ ແລ້ວ​ແບ້​ທຸ​ກໆ​ຕົວ​ກໍ​ອອກ​ລູກ​ມີ​ຂົນ​ເປັນ​ເມັດ ເມື່ອ​ທ່ານເວົ້າ​ວ່າ​ແບ້​ທີ່​ມີ​ຂົນ​ກ່ານ​ຈະ​ເປັນ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຣາງວັນ​ສຳ​ລັບ​ອ້າຍ ແບ້​ທັງ​ຫມົດ​ກໍ​ອອກ​ລູກ​ເປັນ​ຂົນ​ກ່ານ​ທຸກ​ໂຕ 9 ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ພວກ​ນ້ອງ​ໃຫ້​ອ້າຍ 10 ຍາມ​ສັດ​ຖື​ເຊີງ ອ້າຍ​ໄດ້​ຝັນ​ເຫັນ​ວ່າ​ແບ້​ເຖິກ​ທີ່​ຖື​ເຊີງ​ນັ້ນ​ມີ​ຂົນ​ເປັນ​ຈຸດ​ດ່າງ​ດາວ 11 ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ຢາ​ໂຄບ​ເອີຍ” ອ້າຍ​ຕອບ​ວ່າ, “ໂດຍ ຂ້າ​ນ້ອຍ” 12 ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເບິ່ງພຸ້ນ​ດູ ແບ້ເຖິກ​ທີ່​ຖື​ເຊີງນັ້ນ​ມີ​ຂົນ​ເປັນ​ຈຸດ​ດ່າງ​ດ້າວ ເຮົາ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ການ​ນີ້​ຂຶ້ນ​ກໍເພາະ​ເຮົາ​ຮູ້​ຈັກ​ທຸກໆ​ຢ່າງ​ທີ່​ລາ​ບານ​ກຳ​ລັງ​ກະ​ທຳ​ກັບ​ເຈົ້າ 13 ເຮົາ​ແມ່ນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ທີ່ ເບັດ​ເອນ ບ່ອນເຈົ້​າ​ໄດ້​ຖວາຍ​ເສົາ​ອະ​ນຸສອນ​ພ້ອມ​ກັບ​ນ້ຳ​ມັນ​ຫອມ​ແລະ​ສາ​ບານ​ໄວ້ ບັດ​ນີ້ ຈົ່ງ​ຕຽມ​ຕົວ​ອອກ​ຫນີ​ຈາກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ນີ້ ແລະ​ກັບ​ຄືນສູ່​ບ້ານເກີດ​ຂອງ​ເຈົ້າ” 14 ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ແລະ​ນ​າງ​ເລ​ອາ​ຕອບ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ບໍ່​ມີ​ມູນ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ຫຍັງ​ທີ່​ເຫລືອ​ຢູ່​ເຮືອນ​ພໍ່ 15 ສຳ​ລັບ​ພວກ​ເຮົາ​ບໍ່​ແມ່ນ​ທ່ານ​ຖື​ພວກ​ເຮົາ​ຄື​ຄົນ​ອື່ນ​ບໍ່ ທ່ານຂາຍ​ພວກ​ເຮົ​າ ແລະ​ດຽວ​ນີ້​ທ່ານ​ກໍຈ່າຍເງິນນັ້ນ​ຫມົດ​ແລ້ວ 16 ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ເອົາ​ມາ​ຈາກ​ພໍ່​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ແລະ​ລູກ​ຫລານຂອງ​ເຮົາ​ຫມົດ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ເຮັດ​ຕາມ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ບອກ​ອ້າຍ” 17 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ຕຽມ​ພ້ອມ​ແລ້ວ​ເອົາ​ບຸດ​ເອົາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂຶ້ນ​ຂີ່​ຫລັງ​ອູດ​ 18 ຮີບ​ໂຮມ​ເອົາ​ສິ່ງຂອງ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງທີ່​ໄດ້​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເມ​ໂຊ​ໂປ​ຕາ​ເມັຽ ແລະ​ປ້ອງ​ຝູງ​ສັດ​ອອກ​ນຳ​ຫນ້າ​ເດີນ​ທາງ​ຄືນ​ເມືອ​ຫາ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ທີ່​ກາ​ນາ​ອານ 19 ສ່ວນ​ລາບານ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ແຖ​ຂົນ​ແກະ ໃນ​ຂ​ນະ​ທີ່​ທ່ານ​ບໍ່​ຢູ່ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໄດ້​ລັກ​ເອົາ​ຮູບ​ເຄົາ​ຣົບ​ປະ​ຈຳ​ເຮືອນ​ຂອງ​ບິ​ດາໄປ​ນຳ 20 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ລວງ​ລາ​ບານ​ຊາວ​ອາ​ຣາເມອານ ໂດຍ​ບໍ່​ໄດ້​ບອກ​ໃຫ້​ຮູ້ເຖິງ​ການ​ຈາກ​ໄປ 21 ເຂົາໄດ້​ເອົາ​ຊັບສົມ​ບັດ​ທັງ​ຫມົດ​ຫນີ​ຂ້າມ​ແມ່​ນ້ຳ​ເອິ​ຟ​ຣາດ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ສູ່ພູ​ເຂົາ​ກີ​ເລ​ອາດ

ລາ​ບານ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ຢາ​ໂຄບ

22 ສາມ​ວັນຕໍ່​ມາ ລາ​ບານ​ຈຶ່ງ​ຮູ້​ວ່າ​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຫນີ​ໄປ​ແລ້ວ 23 ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ພາ​ຄົນ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ຢາ​ໂຄບ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ເຈັດ​ວັນຈຶ່ງ​ທັນ​ເຂົາ​ທີ່​ພູ​ກີ​ເລ​ອາດ 24 ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ປາ​ກົດ​ໃນ​ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ລາ​ບານ​ຊາວ​ອາ​ຣາເມອານ ແລະ​ຊົງ​ກ່າ​ວຕໍ່​ເຂົາ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ລະ​ວັງ! ຢ່າ​ມາ​ຂູ່ຢາ​ໂຄບ​ເລີຍ” 25 ລາ​ບານທັນ​ຢາ​ໂຄບ​ທີ່​ພູ​ກິ​ເລ​ອາດ ບ່ອນ​ເຂົາ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ຢູ່​ ແລະ​ລາ​ບາ​ນກໍ​ຕັ້ງ​ທີ່​ພັກ​ຢູ່​ເທິງ​ພູ​ນັ້ນ 26 ລາ​ບານ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຕົບ​ຕາ​ຂ້ອຍ ແລະ​ພາ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂ້ອຍ​ຫນີ​ມາ​ເຫມືອນ​ຜູ້​ຍິງ​ຊະ​ເລີຍ​ເສິກ? 27 ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ລວງ​ຂ້ອຍ​ແລະ​ປົບ​ຫນີ​ໂດຍ​ບໍ່​ຄອບ? ຖ້າ​ເຈົ້​າ​ບອກ​ຂ້ອຍ​ກໍ​ຈະ​ໄປ​ສົ່ງ​ເຖິງ​ທາງ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຍິນ​ດີ ໂດຍ​ໃຫ້​ມີ​ຂະ​ບວນ​ແຫ່​ທັງ​ດົນ​ຕ​ຣີ​ ​ສຽງ​ກອງ​ ສຽງ​ພິນ ​ແລະ​ສຽງ​ຮ້ອງລຳ​ທຳ​ເພງ 28 ອັນ​ນີ້​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຈູບ​ສັ່ງ​ລາ​ບຸດ​ຕ​ຣີແລະ​ຫລານໆ​ຂ້ອຍ​ເລີຍ ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້​າ​ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ແບບໂງ່ໆ​ເຊັ່ນ​ນີ້ 29 ຂ້ອຍ​ມີ​ສິດ​ທີ່​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ເຈົ້າ ແຕ່​ຄືນ​ນີ້ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ບອກ​ບໍ່​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຂູ່​ເຈົ້າ 30 ຂ້ອຍຮູ້​ວ່າ​ເຈົ້າ​ປົບ​ຫນີ​ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ຢາກ​ກັບ​ເມືອບ້ານ​ແຮງ ແຕ່​ວ່າ​ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ລັກ​ເອົາ​ຮູບ​ພ​ຣະ​ຂ້ອຍ​ໄປ” 31 ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຢ້ານ ເພາະ​ຄິດ​ວ່າ​ພໍ່​ອາດ​ຈະ​ເອົາ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຫນີ​ໄປ​ຈາກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ 32 ແຕ່​ຖ້າ​ພໍ່​ພົບ​ຮູບ​ພ​ຣະ​ຂອງ​ພໍ່​ຢູ່​ນຳ​ໃຜ​ຈົ່ງ​ຂ້າ​ຜູ້​ນັ້ນຖິ້ມ​ໂລດຄົນ​ຂອງ​ເຮົາ​ກໍ​ຢູ່​ນີ້ ເພື່ອ​ເປັນ​ພ​ຍານ​ຫລັກ​ຖານ ຈົ່ງ​ຫາ​ຊອກ​ຄົ້ນ​ເອົາ​ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ເປັນ​ຂອງ​ພໍ່​ໄປ” ຢາ​ໂຄບ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ວ່າ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໄດ້​ລັກ​ເອົາ​ຮູບ​ພ​ຣະ​ນັ້ນ​ມາ​ນຳ 33 ລາ​ບານເຂົ້າ​ໄປ​ຄົ້ນ​ໃນ​ຜ້າ​ເຕັນ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ ແລ້ວ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ຜ້າ​ເຕັນ​ຂອງ​ເລ​ອາ ແລະ​ຜ້າ​ເຕັນ​ຂອງ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຍິງ​ທັງ​ຫມົດ ແຕ່​ບໍ່​ພົບ​ຮູບ​ພ​ຣະ​ນັ້ນ​ເລີຍ ຄັນ​ແລ້ວ​ທ່ານ​ຈິ່ງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ຜ້າ​ເຕັນ​ຂອ​ງນາງ​ຣາ​ເຊັນ 34 ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໄດ້​ເອົາ​ຮູບ​ເຄົ​າ​ຣົ​ບ​ປະ​ຈຳ​ເຮືອນເຫລົ່ານັ້ນ​ເຊື່ອງ​ໄວ້​ໃນ​ຖົງ​ອານ​ເທິງ​ຫລັງ​ອູດ ແລ້ວ​ນັ່ງ​ຖົງ​ນັ້ນ​ໄວ້ ລາ​ບານ​ໄດ້​ຊອກ​ຄົ້ນ​ເບິ່ງ​ຫມົດ​ໃນ​ຜ້າ​ເຕັນ ແຕ່​ກໍ​ບໍ່​ພົບ​ຫຍັງ 35 ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ຈິ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ບິ​ດາຂອງ​ນາງວ່າ, “ພໍ່​ຢ່າ​ຮ້າຍ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເລີຍ​ທີ່​ລູກ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ລຸກ​ຢືນ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ເວ​ລາ​ພໍ່​ມາ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ລູກ​ເປັນ​ປະ​ຈຳ​ເດືອນ” ລາ​ບານ​ຊອກ​ຄົ້ນ​ເບິ່ງ​ຫມົດ​ຊູ່​ບ່ອນ​ແຕ່​ວ່າ​ບໍ່​ພົບ​ຮູບພ​ຣະ​ນັ້ນ​ເລີຍ 36 ສ່ວນ​ຢາ​ໂຄບ​ອາ​ລົມ​ກໍ​ບໍ່​ຄ່ອຍ​ດີ ເລີຍ​ເວົ້າ​ສຳ​ນຽ​ງ​ຮ້າຍ​ກັບ​ລາ​ບານ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຫຍັງ? ແລະ​ໄດ້​ລະ​ເມີດ​ກົດ​ຫມາຍ​ຫຍັງ​ທີ່​ພາ​ໃຫ້​ພໍ່​ຕ້ອງ​ຕິດ​ຕາມ​ຂ້ານ້ອຍ​ມາ? 37 ບັດ​ນີ້ ພໍ່​ໄດ້​ຄົ້ນ​ເບິ່ງ​ຫມົດ​ແລ້ວ​ສິ່ງ​ຂອງ​ໃນ​ບ້ານ​ຂ້າ​ນ້ອຍມີ​ສິ່ງ​ຂອງ​ຫຍັງ​ແດ່​ທີ່​ເຫັນ​ວ່າ​ເປັນ​ຂອງ​ພໍ່? ເອົາ​ອອກ​ມາ​ໃຫ້​ຄົນ​ຂອງ​ພໍ່​ແລະ​ຄົນ​ຂອງ​ຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ​ດູ ແລະ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຕັດ​ສິນ​ຄວາມ​ລະ​ຫວ່າງ​ເຮົາ​ທັງ​ສອງ 38 ເປັນ​ເວ​ລາ​ຊາວ​ປີ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍຢູ່​ນຳ​ພໍ່ ແກະ​ແລ​ະ​ແບ້​ຂອງ​ພໍ່​ກໍ​ອອກ​ແມ່​ແພ່​ລູກ​ຢູ່​ບໍ່​ຂາດ ແຕ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ບໍ່​ໄດ້​ກິນ​ແມ່ນ​ແຕ່​ແກະ​ເຖິກ​ຕົວ​ດຽວ​ໃນ​ຝູງ​ຂອງ​ພໍ່ 39 ເມື່ອ​ແກະ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ຖືກ​ສັດ​ປ່າ​ກັດ​ຕາຍ ຂ້າ​ນ້ອຍກໍ​ບໍ່​ໄດ້​ເອົາ​ມາ​ໃຫ້​ພໍ່​ເບິ່ງ ແລະ​ກໍ​ບໍ່​ແມ່ນ​ຄວາມ​ຜິດ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ແຕ່​ແມ່ນ​ຂ້ານ້ອຍທີ່​ຈ່າຍ​ຄ່າ​ເສັຽ​ຫາຍ ພໍ່​ຍັງ​ທວງ​ຖາມ​ເອົາ​ນຳ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ສິ່ງ​ທີ່​ຖືກ​ລັກ​ຍາມ​ກາງ​ເວັນ​ແລະ​ຍາມ​ກາງ​ຄືນ 40 ມີ​ຫລາຍ​ເທື່ອ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍຕ້ອງ​ທົນ​ຕໍ່​ຄວາມ​ເຜົາ​ຜານ​ຂອງ​ແສງ​ແດດ​ໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ເວັນ ແລະ​ຕໍ່​ຄວາມ​ຫນາວ​ກະ​ດ້າງ​ໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ຄືນ ຈົນ​ຂ້າ​ນ້ອຍບໍ່​ສາ​ມາດນອນ​ຕາ​ຫລັບ​ໄດ້ 41 ແມ່ນ​ສິ່ງ​ເຫລົ່​າ​ນີ້​ແຫລະທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ນຳ​ພໍ່​ຊາວ​ປີ ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ເຮັດວຽກ​ສິບ​ສີ່​ປີ ເພື່ອ​ແລກ​ເອົາ​ກັບ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ສອງ​ຄົນ​ຂອງ​ພໍ່ ແລະ​ອີກ​ຫົກ​ປີ​ເພື່ອ​ມີ​ຝູງ​ສັດ​ແລະ​ເຖິງ​ປານ​ນັ້ນ​ພໍ່​ຍັງ​ປ່ຽນ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍເຖິງ​ສິບ​ເທື່ອ 42 ຖ້າ​ຫາກ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ຄື​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ພຣະ​ເຈົ້າ​ອົງ​ທີ່​ອີ​ຊາກ​ນະ​ມັ​ສ​ການບໍ່​ໄດ້​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ນຳ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ປານ​ນີ້​ພໍ່​ຄົງ​ໄລ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຫນີ​ມື​ເປົ່າ​ແລ້ວ ແຕ່​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ຄວາມ​ລະ​ທົມ ແລະ​ວຽກ​ການ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ທຳ ສະ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໄດ້​ຕັດ​ສິນ​ໃນ​ຄືນ​ນີ້” 43 ລາ​ບານ​ຕອບ​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ບຸດ​ຕ​ຣີ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ກໍ​ແມ່ນ​ບຸດ​ຕ​ຣີຂອງ​ຂ້ອຍ ເດັກ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ກໍ​ແມ່ນ​ເດັກຂອງ​ຂ້ອຍ ແລະ​ຝູງ​ສັດ​ກໍ​ແມ່ນ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ຢູ່​ນີ້​ກໍ​ເປັນ​ຂອງ​ຂ້ອຍ ແຕ່​ວ່າ​ບັດ​ນີ້​ຂ້ອຍ​ຈະ​ເຮັດ​ຫຍັງ​ເພື່ອ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ແລະ​ເພື່ອ​ຫລານ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ໄດ້ 44 ດີ​ແລ້ວ ພວກ​ເຮົາ​ຈົ່ງ​ພາກັນ​ມາ​ຕົກ​ລົງ​ກັນ​ໂດຍ​ເອົ​າ​ຫີນ​ມາ​ກອງ​ໄວ້ ເພື່ອ​ເຮັດ​ເປັນ​ອະນຸ​ສອນ​ລະ​ຫ​ວ່າງ​ເຮົ​າ​ທັງ​ສອງ” 45 ສະ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ຕັ້ງ​ເສົາ​ຫີນ​ອະ​ນຸ​ສອນ​ເສົາ​ນຶ່ງ​ຂຶ້ນ 46 ແລ້ວ​ຄົນ​ຂອງ​ເຂົາ​ເອົາ​ຫີນ​ມາກອງ​ຫີນ​ນັ້ນ 47 ລາ​ບານໃຫ້​ຊື່​ກອງ​ຫີນ​ນັ້ນ​ວ່າ ເຢ​ກາຣ໌​ຊາ​ຮາ​ດູ​ທາຂ​ນະ​ດຽວ​ກັນ​ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ໃສ່​ຊື່​ກອງ​ຫີນ​ນັ້ນ​ວ່າ ກາ​ເລເອດ 48 ລາ​ບານ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ກອງ​ຫີນ​ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ອະ​ນຸ​ສອນ​ແຫ່ງ​ການ​ຕົກ​ລົງ​ລະ​ຫວ່າງ​ເຈົ້​າ​ແລະ​ຂ້ອຍ” ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ບ່ອນ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່​ວ່າ ກາ​ເລ​ເອດ 49 ລາ​ບານ​ເວົ້າ​ອີກ​ວ່າ, “ຂໍ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຝົ້າ​ຄອຍ​ເບິ່ງ​ພວກ​ເຮົ​າ ເວ​ລາ​ຫ່າງ​ເຫີນ​ຈາກ​ກັນ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ບ່ອນ​ນີ້​ຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່ອີກວ່າ ມີ​ສ​ປາ 50 ລາ​ບານ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ,“ຖ້າ​ເຈົ້າ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ບຸດ​ຕ​ຣີຂ້ອຍ ຫລື​ຖ້າ​ເຈົ້າ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ຍິງ​ອື່ນ​ອີກ ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ເຣື່ອງ​ນັ້ນ​ກໍ​ຕາມ ຈົ່ງ​ຈຳ​ໄວ້​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ຄອຍ​ເບິ່ງ​ພວກ​ເຮົາ” 51 ລາ​ບານ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ອັນ​ນີ້ ແມ່ນກອງ​ຫີນ​ທີ່​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ກອງ​ຂຶ້ນ​ລະ​ຫວ່າງ​ເຮົາ​ທັງ​ສອງ ແລະ​ອັນ​ນີ້ກໍ​ແມ່ນ​ເສົາ​ຫີນ​ອະ​ນຸ​ສອນ 52 ເສົາ​ຫີນ​ອະ​ນຸ​ສອນ​ແລະ​ກອງ​ຫີນ​ນີ້ ຈະ​ເປັນ​ສັນ​ຍາ​ລັກ​ວ່າ​ ຂ້ອຍ​ຈະ​ບໍ່​ຂ້າມກອງ​ຫີນ​ນີ້​ໄປ​ບຸກ​ໂຈມ​ຕີ​ເຈົ້າ ແລະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຄື​ກັນ​ຈະ​ບໍ່​ຂ້າມ​ເສົາ​ຫີນ​ນີ້​ມາ​ບຸກ​ໂຈມ​ຕີ​ຂ້ອຍ 53 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ແລະ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ນາ​ໂຮ ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ຕັດ​ສິນ​ລະ​ຫວ່າງ​ພວກ​ເຮົາ” ຄັນ​ແລ້ວ ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ສາ​ບານ​ໃນ​ນາມ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ອົງທີ່​ອີ​ຊາ​ກ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ຕົນ​ໄດ້​ນະ​ມັ​ສ​ການ 54 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຂ້າ​ສັດ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ຢູ່​ເທິງ​ພູ ແລະ​ໄດ້​ເຊື້​ອ​ເຊີນ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ຕົນ​ມາ​ຮ່ວມ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານ ຫລັງ​ຈາກ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ນອນ​ຄ້າງ​ຄືນ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 55 ແຕ່​ເຊົ້າ​ຂອງວັນ​ໃຫມ່ ລາ​ບານ​ໄດ້​ຈູບ​ສັ່ງ​ລາ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ ແລະ​ຫລານ​ຂອງ​ຕົນ ພ້ອ​ມທັງ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຂົາ​ແລ້ວ​ກໍ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ບ້ານ

ຢາ​ໂຄບ​ກະ​ຕຽມ​ເພື່ອ​ໄປ​ພົບ​ເອ​ຊາວ

ປະຖົມການ 32

1 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ເດີນ​ທາງ​ຕໍ່​ໄປ ແລະ​ທູດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ມາ​ພົບ​ເຂົາ 2 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບເຫັນ​ທູດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ກ່າ​ວວ່າ, “ອັນ​ນີ້​ແມ່ນກອງ​ທັບ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ບ່ອນນັ້ນ​ວ່າ ມາ​ຫາ​ນາ​ອີມ 3 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ສົ່ງ​ນຳ​ຂ່າວ​ຈຳ​ນວນ​ນຶ່ງ​ໄປ​ບອກ​ແກ່ ​ເອ​ຊາວ​ຜູ້​ເປັນ​ອ້າຍ​ທີ່​ເມື່ອງ​ເຊ​ອີ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ໂດມ 4 ​ໄດ້​ສັ່ງ​ແກ່​ພວກ​ນຳ​ຂ່າວ​ນັ້ນ​ໄປ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ເອ​ຊາວ​ດັ່ງ​ນີ້, “ຢາ​ໂຄບ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຜູ້​ອ່ອນ​ນ້ອມ​ຂອງ​ທ່ານ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ໄປ​ອາໄສຢູ່​ນຳ​ລາ​ບານ ແລ​ະ​ຫາກໍ່​ກັບ​ມາ​ດຽວ​ນີ້ ຂໍ​ຣາຍ​ງານ​ຕໍ່​ທ່ານ​ວ່າ 5 ຂ້າ​ນ້ອຍ​ມີ​ຝູງ​ງົວ ຝູງ​ລໍ ຝູງ​ແບ້ ແລະ​ຝູງ​ແກະ ພ້ອມ​ທັງ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຊາຍຍິງ​ຫລາຍ​ຄົນ​ໄດ້​ມາ​ຂໍ​ຮ້ອງ​ຕໍ່​ທ່ານ ໂດຍ​ຫວັງ​ວ່າ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ເຫັນ​ອົກ​ເຫັນ​ໃຈ” 6 ເມື່ອ​ຄົນ​ນຳ​ຂ່າວ​ກັບ​ຄືນ​ມາ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເລົ່າ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ​ຟັງ​ວ່າ, “ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ໄປ​ຫາ​ເອ​ຊາວ​ອ້າຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ແລ້ວ ເຂົາພວມ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ມາ​ພົບ​ທ່ານ ພ້ອ​ມ​ທັງ​ມີ​ຄົນ​ມາ​ນຳສີ່​ຮ້ອຍ” 7 ຢາ​ໂຄບ​ມີ​ຄວາມ​ຢ້ານ​ກົວ​ຫລາຍ​ຈົນ​ອາ​ລົມ​ເສັຽ ຈຶ່ງໄດ້​ແບ່ງ​ຄົນ​ພ້ອມ​ທັງ​ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ແບ້ ຝູງ​ງົວ ແລະ​ຝູງ​ອູດ​ອອກ​ເປັນ​ສອງ​ຫມູ່ 8 ​ຄິດ​ວ່າ, “ຖ້າ​ເອ​ຊາວ​ມາ​ບຸກ​ລຸກ​ໂຈມ​ຕີ​ຫມູ່​ທີ່​ນຶ່ງ ອີກ​ຫມູ່​ນຶ່ງ​ກໍ​ຈະ​ອາດສາ​ມາດ​ຫລົບ​ຫນີ​ໄປ​ໄດ້” 9 ຄັນ​ແລ້ວ ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ອ້ອນວອນ​ວ່າ, “ໂອ ພ​ຣ​ະ​ເຈົ້​າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ຂ​ອງ​ອີ​ຊາກ ຜູ້​ເປັນ​ປູ່ ແລະ​ພໍ່ຂອງ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ ຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ງ່ຽງ​ຫູ​ຟັງ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງແດ່​ທ້ອນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ບອກ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ວ່າ ຈົ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ເມືອງ​ຫາ​ຍາດ​ຕິພີ່​ນ້ອງຂອງ​ເຈົ້າ ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ຜ່ານ​ພົ້ນ​ໄປ​ໂດຍ​ດີ​ສຳ​ລັບ​ເຈົ້າ 10 ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ບໍ່​ຄູ່​ຄວນ​ກັບ​ຄວາມ​ກະ​ຣຸ​ນາ ​ແລະ​ຄວາມ​ຊື່​ສັຕສຸຈຣິດ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສຳ​ແດງ​ແກ່​ຂ້າພ​ຣະ​ອົງຜູ້​ເປັນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຂ້າມ​ແມ່​ນ້ຳ​ຈໍ​ແດນ​ມີ​ພຽງ​ໄມ້​ເທົ້າ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ແຕ່​ບັດ​ນີ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ກັບ​ຄືນ​ມາ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ຝູງ​ຄົນ​ແລະ​ຝູງ​ສັດ​ສອງ​ຫມູ່​ນີ້ 11 ຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໂຜດ​ຊ່ອຍ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ພົ້ນ​ຈາກ​ເງື້ອມ​ມື​ຂອງ​ອ້າຍ​ເອ​ຊາວ​ຖ້ອນ ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຢ້ານ​ວ່າ​ເຂົາຈະ​ເຂົ້າ​ມາ​ບຸກ​ໂຈມ​ຕີ​ແລະ​ທຳ​ຮ້າຍ​ພວກ​ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ທັງ​ຫມົດ ທັງ​ຜູ້​ຍິງ​ແລະ​ເດັກ​ນ້ອຍ 12 ຈົ່ງ​ຈົດ​ຈຳ​ຄໍາ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ເທີນ ທີ່​ວ່າ​ເຮົາ​ຈະ​ທຳທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ໃຫ້​ຜ່ານ​ພົ້ນ​ໄປ​ໂດຍ​ດີ​ສຳ​ລັບ​ເຈົ້​າ ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຢ່າງ​ມາກ​ຫລາຍ​ຈົນ​ນັບ​ບໍ່​ໄດ້​ເຫມືອນ​ເມັດດິນ​ຊາຍ​ທີ່​ແຄມ​ທະ​ເລ 13 ຫລັງ​ຈາ​ກ​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ນອນ​ຄ້າງ​ຄືນ​ທີ່​ນັ້ນ​ແລ້ວ​ ເຂົາໄດ້​ເລືອກ​ເອົາ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທີ່​ເຂົາ​ມີ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ໃຫ້​ເປັນ​ຂອງ​ກຳ​ນັນ​ແກ່ເອ​ຊາວ​ຜູ້​ເປັນ​ອ້າຍ 14 ຄື​ແບ້​ແມ່​ສອງ​ຮ້ອຍ​ໂຕ ແບ້​ເຖິກ​ຊາວ​ໂຕ ແກະ​ແມ່​ສອງ​ຣ້ອຍ​ໂຕ ແລະ​ແກະ​ຜູ້​ຊາວ​ໂຕ 15 ໂຕ​ອູດ​ແມ່​ກັບ​ລູກ​ທີ່​ຍັງ​ກິນ​ນົມ​ຢູ່​ສາມ​ສິບ​ໂຕ ງົ​ວ​ແມ່​ສີ່​ສິບ​ໂຕ ງົວ​ຜູ້​ສິບ​ໂຕ ລໍ​ແມ່​ຊາວ​ໂຕ ແລະ​ລໍ​ຜູ້​ສິບ​ໂຕ 16 ເຂົາໄດ້​ມອບ​ຝູງ​ສັດ​ແຕ່​ລະ​ຝູງ​ໃຫ້​ຂ້າ​ໃຊ້​ແຕ່​ລະ​ຄົນ​ເປັນ​ຜູ້​ເບິ່ງ​ຮັກ​ສາ ແລະ​ສັ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ພາກັນເດີນ​ທາງ​ໄປ​ກ່ອນ​ຂ້ອຍ ແລະ​ປ່ອຍ​ລະ​ຍະ​ຫ່າງ​ກັນ​ພໍ​ສົມ​ຄວນ” 17 ເຂົາ​ສັ່ງ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຜູ້​ທີ່​ນຶ່ງວ່າ, “ເມື່ອ​ເອ​ຊາວ​ອ້າຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ພົບ​ເຈົ້າ​ແລະ​ຖາມ​ວ່າ ເຈົ້າ​ຈະ​ໄປ​ໃສ? ໃຜ​ເປັນ​ນາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ? ສັດ​ທີ່​ຍ່າງ​ໄປ​ກ່ອນ​ເປັນ​ຂອງ​ໃຜ? 18 ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ຕອບ​ວ່າ “ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ເປັນ​ຂອ​ງ​ຢາ​ໂຄບ ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ ​ໄດ້​ສັ່ງ​ໃຫ້​ເອົາ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ມາ​ເປັນ​ຂອງ​ຕ້ອນ​ແກ່ເອ​ຊາວ​ເຈົ້ານາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ສ່ວນ​ຢາ​ໂຄຍ​ເອງ​ກຳ​ລັງ​ເດີນທາງ​ມາຕາມ​ຫລັງ” 19 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ສັ່ງ​ຜູ້​ທີ່​ສອງ​ທີ່​ສາມ​ແລະ​ຫມົດ​ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ຄຸມ​ສັດ​ໄປ​ນັ້ນ​ແບບ​ດຽວ​ກັນ​ວ່າ, “ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ພົບເອ​ຊາວ​ຕ້ອງ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ ແບບ​ນີ້​ວ່າ 20 “ຢາ​ໂຄບ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ກຳ​ລັງ​ຍ່າງ​ຕາມ​ຫລັງ​ພວກ​ເຮົາມາ” ຢາ​ໂຄບ​ຄິດ​ໃນ​ໃຈ​ວ່າ, “ດ້ວຍ​ຂອງ​ຕ້ອນ​ທີ່​ຂ້ອຍ​ສົ່ງ​ໄປ​ໃຫ້​​ເອ​ຊາວ​ກ່ອນນັ້ນ ເຂົາ​ຄົງ​ຈະ​ເຫັນ​ໃຈ​ຂ້ອຍ ແລະ​ເມື່ອ​ຂ້ອຍ​ພົບ​ເຂົາ ບາງ​ທີ​ເຂົາອາດ​ຈະ​ຍົກ​ໂທດ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ກໍ​ໄດ້” 21 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ສົ່ງ​ຂອງ​ຕ້ອນ​ມາ​ກ່ອນ ສ່ວນ​ເຂົາ​ເອງ​ຍັງ​ນອນ​ຄ້າງ​ຄືນ​ຢູ່​ທີ່​ຄ້າຍ

ຢາ​ໂຄບ​ຕໍ່​ສູ້​ກັບ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ທີ່​ເປ​ນີ​ເອນ

22 ໃນ​ຄືນ​ດຽວກັນ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຕື່ນ​ຂຶ້ນ​ພາພັ​ຣ​ຍາທັງ​ສອງ ຂ້າ​ໃຊ້​ຍິງ​ສອງ​ຄົນ ແລະ​ບຸດສິບ​ເອັດຄົນ​ຂ້າມ​ແມ່​ນ້ຳ​ຢັບໂບກ 23 ຫລັງ​ຈາກ​ສົ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ຂ້າມ​ຫມົດ​ແລ້ວ ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ຈັດ​ເອົາ​ສິ່ງ​ຂອງ​ຂ້​າມ​ໄປ​ອີກ 24 ສ່ວນ​ເຂົາເອງ​ຍັງ​ຄ້າງ​ຢູ່​ຟາກ​ນ້ຳ​ພຸ້ນ​ຄົນ​ດຽວ 25 ແລ້ວ​ມີ​ຊາຍ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ໄດ້​ຕໍ່​ສູ້​ກັບ​ເຂົາ​ຈົນ​ຮອດ​ຮຸ່ງ​ເຊົ້າ ຂ​ນະ​ທີ່​ກຳ​ລັງ​ຕໍ່​ສູ້​ກັນ ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ເຫັນ​ວ່າ​ຕົນ​ຈະ​ບໍ່ຊ​ະນະຢາ​ໂຄບ ຈຶ່ງ​ຕິ​ແອວ​ຂອງ​ເຂົາ​ຈົນ​ພິກ​ໂບກ 26 ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ປ່ອຍ​ໃຫ້​ເຮົາ​ໄປ​ເສັຽ ເພາະ​ຕາ​ເວັນ​ກໍ​ກຳ​ລັງ​ຈະ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ” ແຕ່​ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ບໍ່​ປ່ອຍ​ທ່ານ​ໄປ ຈົ​ນ​ກວ່າ​ທ່ານ​ຈະ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ” 27 ຊາຍ​ຄົນ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ຖ​າມ​ວ່າ, “ເຈົ້​າ​ຊື່​ຫຍັງ?” ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຊື່​ຢາ​ໂຄບ” ທ່ານ​ເວົ້າ​ຕື່ມອີກວ່າ, “ຊື່​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ຈະ​ບໍ່​ແມ່ນ​ຢາ​ໂຄບ​ອີກ ເພາະ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຕໍ່​ສູ້​ກັບ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ແລະ​ມະ​ນຸດ​ ແລະ​ໄດ້​ຊ​ະນະ ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຈົ້າ​ຈະ​ມີ​ຊື່​ໃຫມ່​ວ່າ ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ” 28 ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ກະ​ຣຸ​ນາບອກ​ຊື່​ທ່ານ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຮູ້​ແດ່” 29 ແຕ່​ທ່ານຊ້ຳ​ຕອບ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ຊື່​ເຮົາ?” ຄັນ​ແລ້ວ ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ກໍ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ 30 ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄດ້​ເຫັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຕໍ່​ຕາ ແຕ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າກໍ​ຍັງ​ບໍ່​ຕາຍ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ບ່ອນ​ນັ້ນ​ວ່າ​ ເປ​ນີເອນ 31 ຢາ​ໂຄບ​ອອກ​ຈາກ​ເປ​ນີ​ເອນ​ໄປ​ເມື່ອ​ຕາ​ເວັນ​ກຳ​ລັງ​ຂຶ້ນ ເຂົາຍ່າງ​ຂາ​ເຢັກ​ໄປ​ເພາະ​ເຈັບ​ແອວ 32 ດ້ວຍ​ເຫດ​ຜົນ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ນີ້ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ກິນ​ຊີ້ນ​ເອັນ​ທີ່​ຕໍ່​ກັບ​ແອວ ເພາະ​ວ່າ​ແມ່ນ​ຊີ້ນບ່ອນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຕີ

ປະຖົມການ 33

ຢາ​ໂຄບ​ພົບ​ເອ​ຊາວ

1 ເອ​ຊາວ​ພ້ອມ​ລູກ​ນ້ອງ​ສີ່​ຮ້ອຍ​ຄົນໄດ້​ມາ​ຫາ​ຢາໂຄບ ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ເຫັນ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ແບ່ງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ໃຫ້​ເລ​ອາ ໃຫ້​ຣາ​ເຊັນ ​ແລະ​ໃຫ້​ສາວ​ໃຊ້​ສອງ​ຄົນ 2 ເຂົາ​ໄດ້​ໃຫ້​ຄົນ​ໃຊ້​ສອງ​ຄົນ​ກັບ​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົ​າ​ຢູ່​ຫນ້າ​ເລ​ອາ ແລະ​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົາ​ຢູ່​ກາງ ຣາ​ເຊັນ ​ແລະ​ໂຢ​ເຊັບ​ຢູ່​ທາງ​ຫລັງ 3 ສ່ວນ​ຢາ​ໂຄບ​ເອງ​ກໍ​ອອກ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ ແລ້ວ​ຂາບ​ລົງ​ເຈັດ​ເທື່ອ​ຈົນ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຮອດ​ອ້າຍ 4 ເອ​ຊາວ​ກໍ​ແລ່ນ​ອອກ​ໄປ​ພົບ​ພ້ອມ​ທັງ​ກອດ​ແລະ​ຈູບ​ຢາ​ໂຄບ ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ພາ​ກັນ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ 5 ເມື່ອ​ເອ​ຊາວ​ມືນ​ຕາ​ຂຶ້ນ​ເຫັນ​ຜູ້​ຍິງ ແລະ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ວ່າ, “ຄົນ​ທີ່ມ​າ​ນຳ​ເຈົ້າ​ນີ້​ແມ່ນ​ໃຜ?” ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ອ້າຍ​ເອີຍ, ພວກ​ນີ້​ແມ່ນ​ບຸດ​ຂອງ​ນ້ອງ​ເອງ ທີ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຊົງ​ໂຜດ​ປະ​ທານ​ໃຫ້” 6 ແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຫຍັບ​ເຂົ້່າ​ມາ​ຂາບ​ເອ​ຊາວ​ເປັນ​ລຳ​ດັບ​ໄປຄື ສາວ​ໃຊ້​ທັງ​ສອງ​ພ້ອມ​ບຸດ 7 ຕໍ່​ມາ ເລ​ອາ​ກັ​ບ​ບຸດ ແລະ​ສຸດ​ທ້າຍ​ແມ່ນ​ຣາ​ເຊັນ​ກັບ​ໂຢ​ເຊັບ 8 ເອ​ຊາວ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ວ່າ, “ຄັນ​ຊັ້ນ​ຫມວດ​ທີ່​ຂ້ອ​ຍ​ພົບ​ກ່ອນ​ນັ້ນ​ເດ ແມ່ນ​ພວກ​ໃດ​ກັນ?” ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ພວກ​ນັ້ນ ນ້ອງ​ໄດ້​ສົ່ງ​ມາ​ຂໍ​ຄວາມ​ເມດ​ຕາ​ຈາກ​ອ້າຍ” 9 ແຕ່​ເອ​ຊາວ​ຕອບ​ວ່າ, “ນ້ອງ​ເອີຍ ອ້າຍ​ມີ​ພຽງ​ພໍ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ຮັກ​ສາ​ໄວ້​ເພື່ອ​ນ້ອງ​ເສັຽ” 10 ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ບໍ່​ແມ່ນ​ຢ່າງ​ນັ້ນ ຖ້າ​ອ້າຍ​ຫາກ​ມີ​ຄວາມ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ຕໍ່​ນ້ອງ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ຮັບ​ເອົາ​ຂອງ​ຕ້ອນ​ນີ້​ເທີນ ນ້ອງ​ເຫັນ​ຫນ້າ​ຕາ​ຂອງ​ອ້າຍ ກໍ​ເຫມືອນ​ກັນ​ກັບ​ເຫັນ​ພ​ຣະ​ພັກ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ແລະ​ດຽວ​ນີ້​ອ້າຍ​ກໍ​ດີ​ຕໍ່​ນ້ອງ​ຫລາຍ​ແທ້ໆ 11 ຈົ່ງ​ຮັບ​ເອົາ​ຂອງ​ຕ້ອນ​ທີ່​ນ້ອງ​ເອົາ​ມາ​ນີ້​ສາ​ເທີນ ເພາະ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ໂຜດ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ນ້ອງ ແລະ​ໄດ້​ປ​ະ​ທານ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ນ້ອງ​ຕ້ອງ​ການ” ຢາ​ໂຄບ​ວິງ​ວອນ​ຢ່າງ​ອ່ອນ​ນ້ອມ​ຈົນ​ອ້າຍຍອມ​ຮັບ​ເອົາ 12 ຕໍ່​ມາ​ເອ​ຊາວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເຮົາ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ເທາະ ອ້າຍ​ຈະ​ນຳ​ຫນ້າ​ນ້ອງ​ໄປ” 13 ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ອ້າຍ​ເອີຍ, ອ້າຍ​ກໍ​ຮູ້​ວ່າ​ພວກ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ກໍ​ຍັງ​ອ່ອນ​ແຮງ ແລະ​ນ້ອງຍັງ​ຫ່ວງ​ນຳ​ຝູງ​ສັດ ແລະ​ລູກ​ນ້ອຍ​ຂອງ​ມັນ​ທີ່​ຍັງ​ກິນ​ນົມ​ຢູ່ ຖ້າ​ພວກ​ເຮົາ​ເລັ່ງ​ຮີບ​ໄລ່​ໄປ​ໃນ​ວັນ​ດຽວ ສັດ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ກໍ​ຈະ​ຕາຍ​ຫມົດ ຂໍ​ອ້າຍ​ຈົ່ງ​ໄປ​ກ່ອນ​ນ້ອງ​ສາ 14 ສ່ວນ​ນ້ອງ​ຈະ​ຕິດ​ຕາມ​ອ້າຍ​ໄປ​ຊ້າໆ” ແຕ່​ຈະ​ພຍາ​ຍາມ​ໄປ​ໄວ​ເທົ່າ​ທີ່​ຈະ​ໄວ​ໄດ້​ຕາມ​ຄວາມ​ສາ​ມາດ​ຂອງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ແລະ​ຂອງ​ສັດ​ຈົນ​ຮອດ​ເມືອງ​ ເຊ​ອີ​ຣ໌” 15 ເອ​ຊາວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຄັນ​ຊັ້ນ ອ້າຍ​ຈະ​ປະ​ຄົນ​ງານ​ບາ​ງຄົນ​ໄວ້​ກັບ​ນ້ອ​ງ” ແຕ່​ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ວ່າ, “ເປັນ​ຄວາ​ມກະ​ຣຸ​ນາ​ຂອງ​ອ້າຍ​ຫລາຍ​ແທ້ໆ ແຕ່​ນ້ອງ​ເຫັນ​ວ່າ​ບໍ່​ມີ​ຄວາມ​ຈຳ​ເປັນ” 16 ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ ເອ​ຊາວ​ໄດ້​ອອກ​ເດີນ​ທ​າງ​ກັບ​ເມືອງ​ເຊ​ອີຣ໌ 17 ສ່ວນ​ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ເຖິງ ຊຸກ​ໂກດ ແລ້ວ​ສ້າງ​ເຮືອນ​ຢູ່​ຫລັງ​ນຶ່ງ​ສຳ​ລັບ​ຄອບ​ຄົວ ແລະ​ສ້າງ​ຄອກ​ສຳ​ລັບ​ຝູງ​ສັດ ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ບ່ອນ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່​ວ່າ ຊຸກ​ໂກດ 18 ຢາ​ໂຄບ​ເດີນ​ທາງ​ຈາກ​ປັດ​ດານອ​າ​ຣາມໄດ້​ມາຮອດ​ເມືອງ​ເຊ​ເຄມ ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ຢ່າງ​ປອດ​ໄພ ທ່ານໄດ້​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເມືອງ 19 ແລະ​ໄດ້​ຊື້​ທົ່ງ​ນຶ່ງ​ຣາ​ຄາ​ຮ້ອຍ​ຫລຽນ ຈາກ​ບຸດ ຊາຍ​ຂອງ​ຮາ​ໂມຣ໌ ບິ​ດາຂອງ​ເຊເຄມ 20 ຢາ​ໂຄບ​ສ້າງ​ແທ່ນບູ​ຊາ​ຂຶ້ນ​ທີ່​ນັ້ນ ແລະ​ໃສ່​ຊື່​ວ່າ ເອນອີ​ໂລ​ເຮ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ

ປະຖົມການ 34

ນາງ​ດີ​ນາ​ຖືກ​ຂົ່ມ​ຂືນ

1 ນາງ​ດິ​ນາ​ບຸດ​ຕ​ຣີຢາ​ໂຄບ​ແລະ​ນາງ​ເລ​ອາ ໄດ້​ພາ​ກັນ​ອອກ​ໄປ​ຫລີ້ນນຳ​ພວກ​ຜູ້​ຍິງ​ໃນ​ເມືອງ 2 ເມື່ອ​ເຊເຄມ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຮາ​ໂມຣ໌ ຊາວ​ຮິ​ວິ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເມືອງ​ໃນ​ເມືອງ​ນີ້​ເຫັນ​ນາງ ເຂົາຈຶ່ງ​ຈັບ​ເອົາ​ນາງ​ໄປ​ຂົ່ມ​ຂືນ 3 ເຊ​ເຄມໄດ້​ກະ​ທຳ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຮັກ ເຂົາ​ພຍາ​ຍາມ​ອີ່ນ​ອອຍ​ແລະ​ປະ​ເລົ້າ​ປະ​ໂລມ​ນາງ 4 ຕໍ່​ມາ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ບິ​ດາວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ຂໍ​ຍິງ​ນີ້​ໄຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາຂ້ານ້ອຍເຖີດ” 5 ຢາ​ໂຄບ​ຮູ້​ວ່າ ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ຕົນ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ອັບ​ອາຍ​ຂາຍ​ຫນ້າ​ທ່ານ​ເລີຍ​ບໍ່​ຮູ້​ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ ເພາະ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ​ໄດ້​ອອກ​ໄປ​ລ້ຽງ​ສັດ​ທີ່​ທົ່ງ​ນາ​ 6 ສະ​ນັ້ນ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ລໍ​ຖ້າ​ໃຫ້​ເຂົາ​ກັບ​ມາ​ກ່ອນ ຮາ​ໂມຣ໌ບິ​ດາ​ຂອງ​ເຊເຄມ​ໄດ້​ໄປ​ປຶ​ກສາ​ຫາ​ລື​ກັນ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ 7 ເປັນ​ເວ​ລາ​ພໍ​ດີ​ກັບພວກ​ລູກຊາຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ກັບ​ມາ​ແຕ່​ທົ່ງ​ນາ ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ​ເຊເຄມ​ໄດ້​ຂົ່​ມ​ຂືນ​ດິ​ນາ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຄຽດ​ແຄ້ນ​ແລະ​ທຸກ​ໃຈ​ຫລາຍ​ທີ່​ເຂົາໄດ້​ທຳໃນ​ສີ່ງ​ທີ່​ບໍ່​ສົມ​ຄວນ ໂດຍ​ໃຫ້​ພວກ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ຫມີ່ນ​ປະ​ຫມາດນີນ​ທາ ແລະ​ອັບ​ອາຍ​ຂາຍ​ຫນ້າ 8 ແຕ່​ຮາ​ໂມ​ຣ໌ໄດ້ເວົ້າ​ຕໍ່​ເຂົາ​ວ່າ, “ເຊເຄມບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຫລົງ​ຮັກ​ລູກ​ສາວ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຂໍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັນ​ສາ 9 ຂໍ​ພວກ​ເຮົ​າ​ຈົ່ງ​ເປັນ​ອັນ​ນຶ່ງ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ ໂດຍ​ໃຫ້​ບຸດ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັນ ຄື​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຈະ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບບຸດ​ຕ​ຣີຂອງ​ເຈົ້າ ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ບຸດ​ຕ​ຣີຂອງ​ຂ້ອຍ​ກໍ​ໄດ້ 10 ຕໍ່​ໄປ ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ຢູ່​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ນີ້​ນຳ​ກັນ ເຈົ້າ​ຈະ​ຢູ່ບ​ອ່ນ​ໃດ​ກໍ​ໄດ້ ເຈົ້າ​ຈະ​ຄ້າ​ຂ​າຍ​ແລະ​ມີ​ດິນ​ເປັນ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຕາມ​ໃຈ​ມັກ” 11 ຄັນ​ແລ້ວ ເຊເຄມ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່ບິ​ດາ​ແລະ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ຂອງ​ດີ​ນາ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ໃຫ້​ຄວາມ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ຕໍ່​ຂ້ອຍ​ເທີນ ແລະ​ຂ້ອຍ​ຈະ​ໃຫ້​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ການ ຈົ່ງບອກ​ຂ້ອຍ​ມາ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ການ 12 ຈະ​ແມ່ນ​ຂອງ​ຂວັນ​ແລະ​ເງິນ​ຄຳ​ສິນ​ສອດ​ຫລາຍ​ເທົ່າ​ໃດ​ກໍ​ໄດ້​ຕາມ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ການ ຂ້ອຍ​ຈະ​ໃຫ້​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້​າ​ຂໍ​ມາ ຂໍ​ພຽງ​ແຕ່​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ນາງ​ເທົ່າ​ນັ້ນ 13 ບຸດ​ຊາຍ​ຢາ​ໂຄບ​ຕອບ​ເຊເຄມ ແລະ​ຮາ​ໂມ​ຣ໌ໃນ​ທຳ​ນອງ​ຫລອກ​ລວງ ເພາະ​ເຊເຄມ​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ອັບ​ອາຍ​ຂາຍ​ຫນ້າ 14 ພວກ​ເຂົາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ບໍ່​ຍອມ​ໃຫ້​ນາງ​ດິ​ນາ​ແຕ່ງງານ​ກັບ​ຜູ້ຊາຍ​ທີ່​ບໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ ເພາະ​ວ່າ​ມັນ​ເປັນ​ການ​ເສັຽກຽດ​ຕິ​ຍົດ​ສຳ​ລັບ​ພວກ​ເຮົາ 15 ມີ​ເງື່ອນ​ໃຂ​ດຽວ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ລອຍ​ກັນ​ໄດ້​ຄື ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ພວກ​ເຮົາ​ຄື ຜູ້​ຊາຍ​ທຸກໆ​ຄົນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ 16 ແລ້ວ​ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ຍອມ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບບຸດ​ຕ​ຣີ​ພວກ​ເຮົາ ແລະ​ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ພ​ວະ​ເຈົ້າ​ໄດ້ ແລ້ວ​ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ຢູ່​ຮ່ວມກັນ ແລະ​ເປັນ​ປ​ະ​ຊາ​ຊົນ​ອັນ​ນຶ່ງ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ 17 ແຕ່​ຖ້າ​ຫາກວ່າ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຍິນຍອມ​ຮັບ​ຂໍ້​ສ​ເນີ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ເອົ​າ​ນາງ​ຄືນ​ມາ ແລະ​ອອກ​ຫນີ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ໄປ” 18 ຮາ​ໂມ​ຣ໌ກັບ​ບຸດ​ຊາຍ​ເຫັນ​ວ່າ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ນັ້ນ​ເປັນ​ທີ່​ພໍ​ໃຈ​ແລ້ວ 19 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຊເຄມ​ຈຶ່ງ​ຮັບ​ເອົາ​ຕາມ​ຂໍ້​ທີ່​ສ​ເນິ​ມາ ກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ເຂົາ​ຮັກ​ນາງ​ດິ​ນາ​ຫລາຍ ເຊເຄມ​ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ຫນ້າ​ນັບ​ຖື​ຫລາຍ​ໃນ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ເຂົາ 20 ຮາ​ໂມຣ໌​ກັ​ບ​ເຊເຄມ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງທ່ານ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ໄປ​ບ່ອນ​ປະ​ຊຸມທີ່​ປະ​ຕູ​ເມືອງ ແລະ​ເວົ້າ​ກັບ​ຊາວ​ເມືອງວ່າ, 21 “ຄົນ​ພວກ​ນີ້​ເປັນ​ມິດ​ກັນ​ກັບ​ພວກ​ເຮົາ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ແລະ​ໂຍກ​ຍ້າຍ​ໄປ​ມາ​ຕາມ​ໃຈ​ມັກ ດິນ​ແດນ​ກໍ​ຍັງ​ກວ້າງ​ຂວາງ​ຢູ່ສຳ​ລັບ​ເຂົາ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ບຸດ​ຊາຍ​ກັບ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ແລະ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັນ 22 ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ຍິນຍອມ​ຢູ່​ນຳ​ພວກ​ເຮົ​າ ແລະ​ເປັນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອັນ​ນຶ່ງ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ພວກ​ເຮົາ ແຕ່​ມີ​ພຽງ​ເງື່ອນໄຂ​ດຽວ​ເທົ່ານັ້ນ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ຕ້ອງ​ປະ​ຕິ​ບັດ ຄື​ໃຫ້​ຜູ້​ຊາຍ​ທຸກໆ​ຄົນ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ຈົ່ງ​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ພວກ​ເຂົາ 23 ຍັງ​ບໍ່​ແລ້ວ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ສັດ​ທັງ​ຫລາຍ​ພ້ອມ​ທັງ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທັງ​ຫມົດ​ກໍ​ຈະ​ເປັນ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົ​າ ດັ່ງ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ຍອມ​ຮັບ​ເອົາ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ຂອງ​ເຂົາ ແລ້ວ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ຢູ່​ນຳ​ພວກ​ເຮົາ​ສາ” 24 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກໆ​ຄົນ​ໃນ​ເມືອງ​ກໍ​ເຫັນ​ດີ ແລະ​ຍອມ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕາມ​ຄໍາ​ທີ່​ຮາໂມຣ໌​ກັບ​ເຊເຄມ​ໄດ້​ສ​ເນີ​ມາ ແລະ​ຜູ້​ຊາຍ​ທຸກໆ​ຄົນ​ກໍ​ເຂົ້າ​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ຫມົດ 25 ສາມ​ວັນຕໍ່​ມາ ໃນ​ເວ​ລາ​ທີ່​ພວກ​ຜູ້​ຊາຍ​ຍັງ​ເຈັບ​ປ່ວຍ​ຢູ່ນັ້ນ ເນື່ອງ​ມາ​ຈາກ​ການ​ຮັບ​ພິ​ທີ​ຕັດ ຊີ​ເມ​ໂອນ​ແລະ​ເລ​ວິ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ນາງ​ດີ​ນາ​ແລະ​ເປັນ​ບຸດ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຖື​ດາບເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເມືອ​ງຢ່າງ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ສົງ​ໄສ ແລ້ວ​ຂ້າ​ຜູ້​ຊາຍທຸກໆ​ຄົນ​ໃນ​ເມືອງ​ນັ້ນ 26 ເຂົາ​ຂ້າ​ຮາ​ໂມຣ໌​ແລະ​ເຊ​ເຄມ ແລ້ວ​ພາ​ນາງ​ດິ​ນາ​ຫນີ​ອອກ​ຈາກ​ເຮືອນ​ຂອງ​ເຊເຄມ​ມາ 27 ຍ້ອນ​ນ້ອງ​ສາວ​ເຂົາ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ອັບ​ອາຍ​ຂາຍ​ຫນ້າ ລູກຊາຍ​ຄົນ​ອື່ນ​ອີກ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຕໍ່​ສູ້​ກັນ​ກັບ​ຜູ້ບາດ​ເຈັບແລ້ວ ​ເອົ​າ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທີ່​ມີ​ຄ່າ​ທີ່​ມີ​ໃນ​ເມືອງ​ນັ້ນ​ໄປ 28 ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເອົາ​ຝູງ​ສັດ​ຄື​ງົວ​ຄວາຍ ລໍ​ພ້ອມ​ສິ່ງ​ຂອງ​ໃນ​ເມືອງ​ ແລະ​ໃນ​ທົ່ງ​ນ​າ​ໄປ​ຫມົດ 29 ຍຶດ​ເອົາ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທີ່​ມີ​ຄ່າ​ທັງ​ຫມົດ ຈັບ​ເອົາ​ບຸດ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ ​ແລະ​ຂົນ​ເອົາ​ທຸກ​ສິ່ງ​ໃນ​ເຮືອນ​ໄປ​ຫມົດ 30 ຢາ​ໂຄບ​ຈິ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ຊີ​ເມ​ໂອນ​ແລະ​ເລ​ວີ​ວ່າ, “ຫມູ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກໍ່​ເຣື່ອງວຸ້ນ​ວາຍ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ ບັດ​ນີ້ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກ​ຄົນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ຄື ຊາວ​ກາ​ນາອານ ຊາວ​ເປ​ຣີ​ສ​ຊີ ຕ້ອງ​ຊັງ​ຫນັງ​ຫນ້າ​ຂ້ອຍ ຖ້າ​ພວກ​ປະ​ຊ​າ​ຊົນເຫ​ລົ່​າ​ນັ້ນ​ພ້ອມ​ໃຈ​ກັນ​ມາ​ໂຈມຕີ ຂ້ອຍ​ກັບ​ຄອບ​ຄົວ​ກໍ​ຈະ​ຖືກ​ຂ້າ​ຖິ້ມ ເພາະ​ວ່າ​ຂ້ອຍ​ມີ​ຄົນ​ບໍ່​ຫລາຍ” 31 ແຕ່​ພວກ​ເຂົາ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຮົາ​ບໍ່​ຍອມ​ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳ​ກັບ​ນ້ອງ​ສາວ​ເຮົາ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ຍິງ​ຊົ່ວ”

ປະຖົມການ 35

ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ອວຍ​ພອນ​ຢາ​ໂຄບ​ທີ່​ເບັດ​ເອນ

1 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ຢາ​ໂຄບ​ວ່າ, “ຮີບ​ຕຽມ​ຕົວ​ແລ້ວ​ອອກ​ໄປ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ເບັດ​ເອນ ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ເຈົ້າ ເມື່ອ​ເຈົ້​າ​ກຳ​ລັງ​ປົບ​ຫນີ​ຈາກ​ເອ​ຊາວ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ” 2 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງບອກ​ກັບ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ຕົນ ແລະ​ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ນຳ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ປະ​ຖິ້ມ​ຮູບ​ພ​ຣະທັງ​ຫລາຍ​ທີ່​ມີ​ຢູ່ ພ້ອມ​ທັງ​ຊຳ​ຮະ​ກາຍ​ໃຈ​ໃຫ້​ສະ​ອາດ​ຜ່ອງ​ໃສ ແລະ​ນຸ່ງ​ເຄື່ອງ​ອັນ​ຈົບ​ງາມ 3 ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ຫນີ​ໄປ​ຢູ່​ເບັດ​ເອນໃນ​ບ່ອນນັ້ນ ຂ້ອຍ​ຈະ​ສ້າງ​ແທ່ນ​ສຳ​ລັບ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ອົງ​ຊົງ​ໄດ້​ສະ​ຖິດຢູ່ນຳ​ຂ້ອຍ ໃນ​ທຸກໆ​ບ່ອນ​ທີ່​ຂ້ອ​ຍໄປ ແລະ​ຊົງ​ໄດ້​ຊົດ​ຊ່ອຍ​ຂ້ອຍ​ເວ​ລາ​ທຸກ​ຍາກ​ລຳ​ບາກ” 4 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ຮູບ​ພ​ຣະ​ທີ່​ເຂົາ​ມີ​ຢູ່ ແລະ​ຕຸ້ມ​ຫູ​ທີ່​ເຂົາ​ໃສ່​ມອບ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ ທ່ານ​​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ເຫລົ່​າ​ນີ້​ໄປ​ຝັງ​ໄວ້​ໃຕ້​ຕົ້ນ​ຫມາກ​ກໍ່​ໃກ້ໆ​ເມືອງ​ເຊເຄມ 5 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄ​ບ​ພ້ອ​ມທັງ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ກຳ​ລັງ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ ຄົນ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເມືອງ​ໃກ້ຄຽງ​ກໍ​ເກີດ​ມີ​ຄວາມ​ຢ້ານ​ຢ່າງ​ໃຫຍ່ ຈົນ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມພວກ​ເຂົາ​ໄປ 6 ຢາ​ໂຄ​ບ​ພ້ອມ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກ​ຄົນ​ໄດ້​ມາ​ຮອດ​ເມືອງ​ລູ​ຊ (ຫລື​ເບັດ​ເອນ) ທີ່​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ 7 ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ທ່ານໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ສຳ​ລັບ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ແລ້ວ​ໃສ່​ຊື່​ບ່ອນ​ນັ້ນ​ວ່າ ເບັດ​ເອນ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ປາ​ກົດ​ແກ່ຢາ​ໂຄບ​​ ເມື່ອ​ຄາວ​ປົບ​ຫນີ​ຈາກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ທ່ານ 8 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ນາງ​ເດ​ໂບ​ຣາ​ແມ່​ນົມ​ຂອງ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ກໍ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ ເຂົາ​ເອົາ​ສົບ​ຂອງ​ນາງ​ຝັງໄວ້​ໃຕ້​ຕົ້ນ​ຫມາກ​ກໍ່​ທາງ​ທິດ​ໃຕ້​ຂອງ​ເມືອງ​ເບັດ​ເອນ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ກົກ​ໄມ້​ນັ້ນ​ວ່າ ອັນໂລນບາ​ຄູທ ຕົ້ນ​ຫມາກ​ກໍ່​ແຫ່ງ​ການ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ 9 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ກັບ​ຈາກ​ປັດ​ດ​ານ​ອາ​ຣາມ ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຊົງ​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ທ່ານອີກ ແລ​ະ​ຊົງອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ທ່ານ​ວ່າ, 10 “ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ ຊື່​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ແມ່ນ​ຢາ​ໂຄບ​ອີກ ຊື່​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ຈະ​ແມ່ນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່​ວ່າ ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ 11 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ເຮົາ​ແມ່ນ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ມີຣິດອຳ​ນ​າດ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ເຈົ້າ​ຈະ​ມີ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ມາກ​ມາຍ​ຈົນ​ກາຍ​ເປັນ​ຫລາຍ​ຊົນ​ຊາດ ແລະ​ຍັງ​ມີ​ບາງ​ຄົນ​ອີກ​ໃນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເປັນ​ກະ​ສັດ 12 ເຮົາ​ຈະ​ເອົາ​ດິນ​ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ໃຫ້​ອັບ​ຣາ​ຮາມ ​ແລະ​ອີ​ຊາກ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ສືບ​ຕໍ່​ໄປ” 13 ຄັນ​ແລ້ວ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ສະ​ເດັດ​ຈາກ​ບ່ອນ​ທີ່​​ພະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ທ່ານ​ຄືນ​ສູ່​ສວັນ 14 ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງຝັງ​ເສົາ​ຫີນ​ເປັນ​ອະ​ນຸ​ສອນ​ໄວ້​ທີ່​ນັ້ນ ທ່ານໄດ້​ຖອກ​ເຄື່ອງດື່ມ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ໃສ່​ເທິງ​ເສົາ​ຫີນ ແລະ​ແລ້ວ​ກໍ​ເອົາ​ນ້ຳ​ມັນ​ທີ່​ມີ​ກິ່ນ​ຫອມ​ຖ​ອກ​ໃສ່​ອີກ 15 ຢ​າ​ໂຄບ​ໃສ່​ຊື່​ບ່ອນ​ນັ້ນ​ວ່າ ເບັດ​ເອນ

ນ​າງ​ຣາ​ເຊັນ​ເສັຽ​ຊີ​ວິດ

16 ພວກ​ເຂົາ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ຈາກ​ເບັດ​ເອນ​ໄປ ເມື່ອ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ໃກ້​ຈະ​ຮອດ​ເອ​ຟ​ຣັ​ທ​ແລ້ວ ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ກໍ​ເຈັບ​ທ້ອງ​ຈະ​ຄອດ​ບຸດ ເທື່ອ​ນີ້​ນາງ​ຄອດ​ບຸດລຳ​ບາກ​ຫລາຍ 17 ເມື່ອ​ນາງ​ເບັ່ງ​ບຸດ​ເມື່ອ​ໃດ ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ກໍ​ເວົ້າ​ກັບ​ນາງວ່າ, “ບໍ່​ຕ້ອງ​ຢ້ານ ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ບຸດຜູ້​ຊາຍ​ອີກ” 18 ນາງ​ສິ້ນ​ໃຈ​ຕາຍ ຫລັງ​ຈາ​ກຄອດ​ບຸດ​ແລ້ວ ແຕ່​ກ່ອນ​ສິ້ນ​ໃຈ​ຕາຍ​ນາງ​ໃສ່​ຊື່ບຸດວ່າ ເບັນ​ໂອ​ນີ ແຕ່​ຢາ​ໂຄບ​ໃສ່​ຊື່​ໃຫ້​ໃຫມ່​ວ່າ ເບັນ​ຢາ​ມິນ 19 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ເອົາ​ສົບ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ໄປ​ຝັງ​ໄວ້​ໃກ້​ແຄມ​ທາງ​ໄປ​ເມື​ອງ​ເອ​ຟ​ຣັ​ທ (ປັດ​ຈຸ​ບັນ​ແມ່ນ​ເມືອງ​ເບັດ​ເລ​ເຮັມ) 20 ຄັນ​ແລ້ວ ທ່ານໄດ້​ຝັງ​ເສົາ​ຫີນ​ເທິງ​ຫລຸມ​ຝົງ​ສົ​ບ​ເປັນ​ອະ​ນຸ​ສອນ ແລະ​ເສົາ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ວ່າ “ເສົາ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ” ມາ​ເທົ່າ​ທຸກ​ວັນ​ນີ້ 21 ຕໍ່​ມາ ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ຍ້າຍ​ໄປ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍພັກ​ອາ​ໄສຢູ່​ທາງ​ຟາກ​ຫໍ​ຄອຍເອ​ເດີເບື້​ອງ​ນັ້ນ

ບັນ​ດາບຸດ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ

22 ເມື່ອ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນັ້ນ ຣູ​ເບນ​ໄດ້​ລັກ​ນອນນຳ​ນາງ​ບີນ​ຮາ​ພັ​ຣ​ຍານ້ອຍ​ຂອ​ງ​ບິ​ດາ ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຜູ້​ເປັນ​ບິ​ດາ​ກໍຮູ້​ເຣື່ອງ​ນີ້​ ຝ່າຍ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ມີ​ສິບ​ສອ​ງຄົນ 23 ບຸດຊາຍ​ທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ນາງ​ເລອາ​ຄື ຣູ​ເບນ​ບຸດຊາຍ​ກົກ ຊີ​ເມ​ໂອນ ເລ​ວິ ຢູ​ດາ ອິ​ສຊາ​ຄາ ແລະ​ເຊ​ບູ​ລູນ 24 ບຸດ​ຊາຍ​ທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ຄື ໂຢ​ເຊັບ ແລະ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ 25 ບຸດ​ຊາຍ​ທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ນາງ​ບີນ​ຮາ​ສາວ​ໃຊ້​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ຄື ດານ ແລະ​ເນັຟທາ​ລີ 26 ບຸດຊາຍ​ທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ນາງ​ຊີ​ນ​ປາ​ສາວ​ໃຊ້​ນາງ​ເລ​ອາ​ຄື ກາດ ແລະ​ອາ​ເຊີ ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ແມ່ນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ທີ່​ເກີດ​ຢູ່​ເມ​ໂຊ​ໂປ​ຕາ​ເມັຽ

ອີ​ຊາກ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ

27 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ກັບ​ຄືນ​ມາ​ຫາ​ອິ​ຊາກ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ທີ່​ມັມ​ເຣ (ມີ​ຊື່​ວ່າ ກີ​ຣິ​ອາດ-​​ອາ​ຣ໌​ບາ ຫລື​ເຮ​ໂບຣນ) ບ່ອນ​ທີ່​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ ແລະ​ອິ​ຊາກ​ໄດ້​ເຄີຍ​ອາ​ໄສຢູ່ 28 ອີ​ຊາກ​ໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ຢູ່​ນຳ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ທ່ານ​ ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ແປ​ດສິບ​ປີ 29 ຢາ​ໂຄບ ແລ​ະ​ເອ​ຊາວບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ເອງ​ເປັນ​ຜູ້​ຝັງ​ສົບ

ປະຖົມການ 36

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງເອ​ຊາວ

1 ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ (ຫລື​ເອ​ໂດມ) ມີ​ດັ່ງ​ນີ້, 2 ເອ​ຊາວ​ມີ​ພັ​ຣ​ຍາຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ​ສາມ​ຄົນຄື ນາງອາ​ດາ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ເອ​ໂລນ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ ນາງໂອ​ໂຮ​ລີ​ບາ​ມາ​ບຸດຕ​ຣີຂອງ​ອາ​ນາ ແລະ​ຫລານ​ຂອງ​ຊີ​ເບ​ໂອນ​ຊາວ​ຮີ​ວີ 3 ແລະນາງ​​ບາ​ເຊ​ມັ​ທ ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​​ເນ​ບາໂຢດ 4 ນາງອ​າ​ດາ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ກັບ​ເອ​ຊາວ​​ຊື່ ​ເອ​ລິ​ຟັສ ນາງບາ​ເຊ​ມາດ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍຊື່ ຣູເອນ 5 ແລະ​ນາງໂອ​ໂຮ​ລິ​ບາ​ມາ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຊື່ ເຢ​ອຸສ ຢາ​ລາມ ​ແລ​ະ​ໂກ​ຣາ ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ຫມົດ​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ ທີ່​ເກີດ​ເວ​ລາທ່ານ​ໄປ​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາອານ 6 ​ຕໍ່​ມາ ເອ​ຊາວ​ໄດ້​ພາ​ພັ​ຣ​ຍາ ບຸດຊາຍ​ຍິງ ​ແລະ​ຫມົດ​ທຸກ​ຄົນ​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຕົນ ພ້ອ​ມທັງ​ສັດ​ແລະ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີຢູ່ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ຫນີ​ຈາກ​ຢາ​ໂຄບ​ນ້ອງ​ຊາຍ​​ໄປ​ຍັງ​ປະ​ເທດ​ອື່ນ 7 ​ເພາະ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ຂອງ​ທັງ​ສອງ​ມີ​ຫລາຍ ​ດິນ​ແດນ​ທີ່​​ເຂົາອາ​ໄສຢູ່​ນັ້ນ​ບໍ່​ພຽງ​ພໍໃຫ້​ເຂົາລ້ຽງຝູງ​ສັດ​​ ແລະ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຢູ່​ນຳ​ກັນ​ໄດ້ 8 ສະ​ນັ້ນ ເອ​ຊາວຈຶ່ງ​ໄປ​ອາ​ໄສຢູ່​ພູ​ນ້ອຍ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເຊ​ອີຣ໌ ເອ​ຊາວ ​ຄື​ເອ​ໂດມ 9 ຕໍ່​ໄປ ແມ່ນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ໃຫ້​ກຳ​ເນີດ​ຕະ​ກູນ​ເອ​ໂດມ​ທີ່​ອາ​ໄສຢູ່​ເທິງ​ພູ​ນ້ອຍ​ເຊ​ອີຣ໌ 10 ບຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ມີ​ຊື່​ດັ່ງ​ນີ້​ຄື ເອ​ລິ​ຟັສ ບຸດຊາຍ​ຂອງນາງເອ​ດາ ແລະ​ຣູ​ເອນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງນາງ​ບາ​ເຊ​ມັ​ທ 11 ບຸດຊາຍ​ຂອງເອ​ລີ​ຟັສ​ມີ​ຄື ເຕ​ມານ ໂອ​ມາກ ເຊ​ໂຟ ກາ​ຕາມ ແລະ​ເກ​ນັ​ສ 12 (ຕິມ​ນາ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ເອ​ລີຟັສ ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ ນາງ​ມີບຸດ​ຊາຍດ້ວຍ​ກັນ​ກັບ​ເອ​ລີ​ຟັ​ສ​ຊື່ ອາ​ມາ​ເລກ) ຄົນ​ເຫລົ່​າ​ນີ້​ແມ່​ນບຸດຊາຍ​ຂອງນາງ​ອາ​ດາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ 13 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຣູເອນ​ມີ​ຄື ນາ​ຮາດ ເຊ​ຣາ ຊາມ​ມາ ແລະ​ມິສ​ຊາ ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ແມ່ນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງນາງ​ບາ​ເຊ​ມັ​ທ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ເອ​ຊາວ 14 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນບຸດຊາຍ​ຂອງ​ນາງ​ໂອ​ໂຮ​ລີ​ບາ​ມາ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບຸດ​ຂອງອ​າ​ນາ ແລະ​ຫລານ​ຂອງ​ຊີ​ເບ​ໂອນພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ມີ​ຄື ເຢ​ອຸສ ຢາ​ລາມ ແລະ​ໂກ​ຣາ ເຂົາ​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ນາງ​ໂອ​ໂຮ​ລີ​ບາ​ມາ ແລະ​ເອ​ຊາວ 15 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ ແມ່ນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ເຊື້ອ​ສາຍຂອງ​ເອ​ຊາວຄື ບັນ​ດາ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ເອ​ລີ​ຟັສ ບຸດ​ຊາຍ​ກົກ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ພວກເຕ​ມານ ​ໂອ​ມາກ ​ເຊ​ໂຟ ເກນັ​ສ 16 ​ໂກຣາ ​ກາ​ຕາມ ແລະ​ອາ​ມາ​ເລກ ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຕະ​ກູນ​ເອ​ລີ​ຟັສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ໂດມ ພວກ​ເຂົາ​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງນາງ​ອາ​ດາ 17 ພວກ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຣູ​ເອນ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ພວກ​ນາ​ຮາດ ເຊ​ຣາ ຊາມມ​າ ແລະ​ມີສຊາ ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຕະ​ກູນ​ຣູ​ເອນ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ໂດມ ພວກ​ເຂົາ​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ນາງ​ບາ​ເຊ​ມັ​ທ​ພັຣ​ຍາ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ 18 ພວກ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ນາງ​ໂອ​ໂຮ​ລີ​ບາ​ມາ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຕະ​ກູນ​ເຢ​ອຸສ ຢາ​ລາມ ແລະ​ໂກ​ຣາ ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເກີດ​ຈາກ​ນາງ​ໂອ​ໂຮ​ລີ​ບາ​ມາ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ອາ​ນາ ແລະ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ 19 ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເອ​ຊາວ (ຄືເອ​ໂດມ) ແລະ​ເປັນ​ຫົ​ວ​ຫນ້​າ​ຕະ​ກູນ​ຕ່າງໆ

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຊ​ອີຣ໌

20 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ເຊ​ອີ​ຣ໌ຊາວ​ໂຮ​ຣ໌ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ໂດມ​ຄື ໂລ​ຕານ ໂຊ​ບານ ຊີ​ເບ​ໂອນ ອາ​ນາ 21 ດີ​ໂຊນ ເອ​ເຊີ ແລະ​ດີ​ຊານ ພວກ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​​ເຊ​ອີ​ຣ໌ ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າຂອງ​ຕະ​ກູນ​ໂຮ​ຣ໌​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ໂດມ 22 ໂຮ​ຣິ ແລະ​ເຮ​ມານ​ເປັນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ໂລ​ຕານ ແລະ​ຕີ​ມາ​ນາ​ເປັນ​ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ໂລ​ຕານ 23 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ໂຊ​ບານ​ຄື ອັນວານ ມາ​ນາ​ຮາດ ເອ​ບັນ ເຊ​ໂຟ ແລະ​ໂອ​ນາມ 24 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຊີ​ເບ​ໂອນ​ຄື ອັຍຢາ ແລະ​ອາ​ນາ (ອາ​ນາ​ເປັນ​ຜູ້​ພົບ​ນ້ຳ​ອອກ​ບໍ່​ຮ້ອນ​ຢູ່​ໃນຖິ່ນ​​ກັນ​ດານ ເມື່ອ​ເວ​ລ​າ​ເຂົາ​ລ້ຽງ​ຝູງ​ລໍ​ຂອງ​ຊີ​ເບ​ໂອນບິ​ດາຂອງ​ເຂົາ) 25 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ອາ​ນາ​ຄື ດີ​ໂຊນ ແລະ​ໂອ​ໂຮ​ລີ​ບາ​ມາ ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ອາ​ນາ 26 ຕໍ່ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ບຸດ​ຊາ​ຍຂອງ​ດີ​ໂຊນ​ຄື ເຮມ​ດານ ເອັ​ສບານ ອິທຣານ ແລະ​ເຄຣານ 27 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເອ​ເຊີຄື ບິນ​ຮານ ຊາ​ອາ​ວານ ແລະ​ອາ​ການ 28 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ດິ​ຊານ​ຄື ອູ​ຊ ແລະ​ອາ​ຣານ 29 ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ໂຮ​ຣ໌ ​ຄື ໂລ​ຕານ ໂຊ​ບານ ຊີ​ເບ​ໂອນ ອາ​ນາ 30 ດີ​ໂຊນ ເອ​ເຊີ ແລະ​ດີ​ຊານ ຄົນ​ເຫລົ່​າ​ນີ້​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ໂຮ​ຣ໌ຕາມ​ຕະ​ກູນ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ

ເຊ​ອີຣ໌

ເຈົ້າ​ຊີ​ວິດ​ເມືອງ​ເອ​ໂດມ 31 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນກະ​ສັດທີ່​ມາ​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ໂດມ ກ່ອນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຊີ​ວິດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ມາ​ປົກ​ຄອງ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ມີ​ຄື 32 ກະ​ສັດ​ເບລາ ບຸດ​ຊາຍຂອງ​ເບ​ໂອຣ໌ ​ມາ​ແຕ່​ເມືອງ​ດີນຮາ​ບາ ​ມາ​ປົກ​ຄອງ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ໂດມ 33 ເມື່ອ​ເບ​ລາ​ສິ້ນ​ພ​ຣະ​ຊົນ​ແລ້ວ ໂຢ​ບັບ ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຊ​ຣາ​ຊື່ງ​ມາ​ຈາກ​ເມືອງ​ໂບສ​ຣາ​ກໍ​ມາ​ປົກ​ຄອງ​ແທນ 34 ​ເມື່ອ​ໂຢ​ບັບ​ສິ້ນ​ພ​ຣະ​ຊົນຮູ​ຊາມ​ຊຶ່ງ​ມາ​ຈາກ​ເມືອງ​ເຕ​ມານ​ກໍ​ມາ​ປົກ​ຄອງ​ແທນ 35 ເມື່ອ​ຮູ​ຊາມ​ສິ້ນ​ພ​ຣະ​ຊົນ ຮາ​ດາດ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເບ​ດັດ ຜູ້​ຮົບ​ຊະ​ນະ​ຊາວ​ມີ​ດິ​ອານ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ໂມ​ອາບ​ຂຶ້ນປົກ​ຄອງ​ແທນ​ ມ​າ​ແຕ່​ເມືອງ​ອາ​ວິທ 36 ເມື່ອ​ຮາ​ດາດ​ສິ້ນ​ພ​ຣະ​ຊົນ ຊາມ​ລາ​ຊຶ່ງ​ມາ​ຈາກ​ມັສ​ເຣ​ກາ​ຂຶ້ນ​ປົກ​ຄອງ​ແທນ 37 ເມື່ອ​ຊາມ​ລາ​ສິ້ນ​ພ​ຣະ​ຊົນ ຊາ​ອູນ​ຊຶ່ງ​ມາ​ຈາກ​ເມືອງ​ເຮ​ໂຣ​ໂບທທີ່​ຕັ້ງ​ຢູ່​ແຄມ​ແມ່​ນ້ຳ​ເອີ​ຟ​ຣາດ​ກໍ​ຂຶ້ນປົກ​ຄອງ​ແທນ 38 ເມື່ອ​ຊາ​ອູນ​ສິ້ນ​ພ​ຣະ​ຊົນ ບາອ​ານຮາ​ນານ ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ອັກ​ໂບຣ໌​ກໍຂຶ້ນ​ປົກ​ຄອງ​ແທນ 39 ເມື່ອ​ບາ​ອານຮາ​ນານ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ອັກ​ໂບຣ໌ ​ສິ້ນ​ພ​ຣະ​ຊົນ ຮາ​ດາຣ໌​ກໍ​ຂຶ້ນປົກ​ຄອງ​ແທນ​ທ່ານ ​ມາ​ຈ​າກເມືອງ​ປາ​ອູ ມະ​ເຫ​ສີ​ຊື່ ວ​່າ ເມ​ເຣ​ຕາ​ເບນ ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ມາເຕ​ຣດ ​ຫລານ​ເມ​ຊາ​ຮັບ 40 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ ແມ່ນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຕະ​ກູນ​ເອ​ຊາວ​ຕາມ​ຕະ​ກູນ ແລະ​ບ່ອນ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ຄື ຕິມ​ນາ ອັນ​ວາ ເຢ​ເທດ 41 ໂອ​ໂຮ​ລີ​ບາມ​າ ເອ​ລາ ​ປີ​ໂນນ 42 ເກ​ນັ​ສ ເຕ​ມານ​ ມິບ​ຊາຣ໌ 43 ມັກ​ດິ​ເອນ ແລະ​ອີ​ຮາມ ຄົນ​ເຫລົ່​າ​ນີ້​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຕະ​ກູນ​ເອ​ໂດມ (ຄື​ເອ​ຊາວ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ເອ​ໂດມ) ຕາມ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ທີ່​ເປັນ​ກຳ​ມະ​ສິດ​ຂອງ​ເຂົາ

ປະຖົມການ 37

ໂຢ​ເຊັບ​ ແລະ​ພວກ​ອ້າຍ

1 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ບ່ອນທີ່ບິ​ດາ​ຂອງ​ຕົ​ນ​ເຄີຍ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ແຕ່​ກ່ອນ​ນັ້ນ​ເລື້ອຍໆ​ມາ 2 ປະ​ຫວັດ​ຄອບ​ຄົວ​ຢາ​ໂຄບ​ມີ​ດັ່ງ​ນີ້: ໂຢ​ເຊັບ ຊາຍ​ຫນຸ່ມ​ອາ​ຍຸ​ສິບ​ເຈັດ​ປີ ເຄີຍ​ໄປ​ລ້ຽງ​ຝູງ​ແກະ ແລະ​ແບ້​ນຳ​ພວກ​ອ້າຍ​ຄື ພວກ​ບຸດ​ຂອງ​ນາງ​ບິນ​ຮາ ແລະ​ນາງ​ຊີ​ນ​ປາ​ພັ​ຣ​ຍານ້ອຍ​ຂອງ​ບິ​ດາຢູ່​ສ​ເມີ ໂຢ​ເຊັບໄດ້​ຟ້ອງ​ການ​ກະ​ທຳ​ຊົ່ວ​ຂອງ​ພວກ​ອ້າຍ​ສູ່​ບິ​ດາຟັງ​ເລື້ອຍໆ 3 ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຜູ້​ເປັນ​ບິ​ດາ ຊຶ່ງ​ຮັກ​ໂຢເຊັບ​ຫລາຍກວ່າ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄົນ​ອື່ນໆ ເພາະ​ວ່າ​ທ່ານ​ໄດ້​ເຂົາເມື່ອ​ເວ​ລາ​ແກ່​ຕົວ​ແລ້ວ ທ່ານໄດ້​ຕັດ​ເສື້ອ​ລ່າມ​ມີ​ແຂນ​ຜືນ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ 4 ເມື່ອ​ພວກ​ອ້າຍ​ເຫັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ກໍ​ອິດ​ສາ ແລະ​ຊັງ​ໂຢ​ເຊັບ​ຫລາຍ​ທີ່​ສຸດ ຈົນ​ບໍ່​ເວົ້າ​ຈາ​ປາ​ໄສ​ນຳ​ເຂົ​າ​ຢ່າງ​ທີ່​ເຄີຍສ​ນິດ​ສນົມມາ​ກ່ອນ 5 ວັນ​ນຶ່ງ ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ເລົ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ສູ່ພວກ​ອ້າຍ​ຟັງ​ວ່າ, 6 “ຂ້ອຍ​ຝັນ​ເຫັນ 7 ​ພວກ​ອ້າຍ​ກັບ​ຂ້ອຍ​ກຳ​ລັງ​ພາ​ກັນ​ມັດ​ເຂົ້​າ​ຢູ່​ທົ່ງ​ນາ ເມື່ອ​ມັດ​ແລ້ວ​ ມັດ​ເຂົ້າ​ນັ້ນ​ກໍ​ຕັ້ງ​ຂຶ້ນ ມັດ​ເຂົ້າ​ພວກ​ອ້າຍ​ກໍ​ມາ​ລ້ອມ​ມັດ​ເຂົ້າ​ຂ້ອຍ​ເປັນ​ວົງ​ມົນ​ແລ້ວ​ກໍ​ລົ້​ມ​ລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ມັດ​ເຂົ້າ​ຂ້ອຍ” 8 ພວກ​ອ້າຍ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ຄິດ​ວ່າ ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ກະ​ສັດ​ປົກ​ຄອງ​ພວກ​ເຮົາ​ຊັ້ນ​ບໍ່?” ຍ້ອນ​ຄວາມ​ຝ​ັນ​ທີ່​ໄດ້​ເລົ່າ​ມາ​ນັ້ນ​ເອງ ພວກ​ອ້າຍ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ຊັງ​ເຂົາ​ຫລາຍຍິ່ງ​ຂຶ້ນ 9 ຕໍ່​ມາ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຝັນ​ອີກ ເຂົາຈຶ່ງ​ເລົ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ສູ່​ພວກ​ອ້າຍ​ຟັງ​ອີກວ່າ, “ເທື່ອ​ນີ້ ຂ້ອຍ​ຝັນ​ເປັນ​ຕາ​ເວັນ​ແລະ​ເດືອນ ພ້ອມ​ກັບ​ດວງ​ດາວ​ສິບ​ເອັດ​ດວງ​ຂາບ​ໄຫວ້​ຂ້ອຍ” 10 ເມື່ອ​ເຂົາ​ເລົ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ສູ່​ບິ​ດາ​ແລະ​ພວກ​ອ້າຍ​ຟັງ ບິ​ດາຈຶ່ງ​ທ້ວງ​ເຂົາ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ມາ​ຊ່າງ​ຝັນ​ແທ້! ເຈົ້າ​ຄິດ​ວ່າ​ພໍ່​ແມ່ ແລະ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ຂາບ​ໄຫວ້​ເຈົ້​າ​ຊັ້ນ​ບໍ່?” 11 ພວກ​ອ້າຍ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ອິດ​ສາ​ໂຢ​ເຊັບ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ​ອີກ ແຕ່​ອິສ​ຣາ​ເອນ​ຜູ້​ເປັນ​ບິ​ດາໄດ້​ຈື່​ຈຳ​ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ນີ້​ໄວ້

ໂຢ​ເຊັບ​ຖືກ​ຂາຍ​ໄປ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

12 ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ໄປ​ລ້ຽງ​ສັດ​ໃຫ້​ບິ​ດາ​ທີ່​ເຂດ​ເຊເຄມ 13 ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ພວກ​ອ້າຍ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ໄປ​ລ້ຽງ​ສັດ​ຢູ່​ທີ່​ເຊເຄມ​ພຸ້ນ ຮີບ​ຟ້າວ​ຕຽມ​ຕົວສາພໍ່​ຈະ​ສົ່ງ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຫາ​ເຂົາ” ໂຢ​ເຊັບ​ຕອບ​ວ່າ, “ໂດຍ ຂ້າ​ນ້ອຍ​ພ້ອມ​ແລ້ວ” 14 ບິ​ດາ​ເວົ້າ​ຕື່ມ​ອີກວ່າ, “ໃຫ້​ເຈົ້າ​ໄປ​ກວດ​ເບິ່ງ​ພວກ​ອ້າຍ​ດຸ​ວ່າ​ເຂົາ​ພາ​ກັນ​ຢູ່​ກິນ​ຢ່າງ​ໃດ? ແລະ​ໄປ​ເບິ່ງ​ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ເຮົາ​ອີກວ່າ​ຍັງ​ຢູ່​ດີ​ບໍ່​ແລ້ວ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ກັບມາ​ບອກ​ພໍ່” ເມື່ອ​ບິ​ດາ​ບອກ​ແລ້ວ​ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ຈາກ​ຮ່ອມ​ພູ​ເຮ​ໂບ​ຣນ​ບ່ອນ​ທີ່​ບິ​ດາ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໄປ​ຫາ​ພວກ​ອ້າຍ 15 ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ມາ​ເຖິງ​ເຊເຄມ ຂ​ນະ​ທີ່​ເຂົາຍ່າງ​ໄປ​ມາ​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ນັ້ນ ມີ​ຊາຍ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ມາ​ພົບ​ເຂົາ​ແລະ​ຖາມ​ເຂົາວ່າ, “ເຈົ້າ​ຊອກ​ຫາ​ໃຜ?” 16 ໂຢ​ເຊັບ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຊອກ​ຫາ​ອ້າຍ​ຂ້ອຍ ກະ​ຣຸ​ນາ​ບອກ​ຂ້ອຍ​ແດ່​ວ່າ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ລ້ຽງ​ສັດ​ຢູ່​ບ່ອນ​ໃດ?” 17 ຊາຍ​ຄົນ​ນັ້ນ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຂົາ​ເຈົ້າ​ຫນີ​ໄປ​ຈາກ​ທີ່​ນີ້​ແລ້ວ ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຍິນ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ວ່າ​ຈະ​ໄປ​ໂດ​ທານ” ດັ່ງ​ນັ້ນ​ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ຕິດ​ຕາມ​ໄປ​ຫາ​ພວກ​ອ້າຍ ແລະ​ພົບ​ເຂົາ​ທີ່​ນັ້ນ 18 ພວກ​ອ້າຍ​ຫລຽວ​ເຫັນ​ໂຢ​ເຊັບ​ມາ​ແຕ່ໄກໆ ເຂົາ​ຈຶ່ງວາງ​ແຜນ​ປອງ​ຮ້າຍ​ຈະຂ້າ​ເສັຽ 19 ມີ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ພວກ​ອ້າຍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຄົນ​ຊ່າງ​ຝັ​ນ​ມາ​ນີ້​ແລ້ວ 20 ບັດ​ນີ້ ພວກ​ເຮົາ​ພາ​ກັນ​ຂ້າ​ມັນ​ເທາະ ແລະ​ໂຍນ​ສົບ​ມັນ​ລົງ​ສ້າງ ແລ້ວ​ພວກ​ຫມູ່​ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ເວົ້າ​ວ່າ ສັດ​ຮ້າຍ​ກັດ​ກິນ​ມັນ ແລ້ວ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ຄອຍ​ເບິ່ງວ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ມັນ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ໄປ​ໄດ້​ບໍ່” 21 ເມື່ອ​ຣູ​ເບ​ນ​ໄດ້​ຍິນ​ພວກ​ອ້າຍ​ເວົ້າ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ກໍ​ພຍາ​ຍາມ​ຊອກ​ຫາວິ​ທີ​ຊ່ອຍ​ໂຢ​ເຊັບ 22 ເຂົາເວົ້າ​ວ່າ, “ຢ່າ​ຕີຢ່າ​ຂ້າ​ມັນ​ເທາະ ພຽງ​ແຕ່​ໂຍນ​ມັນ​ລົງ​ໃນ​ສ້າງ​ບ່ອນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ນີ້​ກໍ​ພໍ​ແລ້ວ” ທັງ​ນີ້​ເພື່ອ​ຈະ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ ນ້ອງໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ເງື້ອມ​ມື​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ແລ້ວ​ກໍ​ຈະ​ສົ່ງ​ກັບເມືອ​ຫາ​ບິ​ດາ 23 ພໍ​ໂຢ​ເຊັບ​ມາ​ຮອດ​ບ່ອນ​ເຂົາ​ຢູ່​ ເຂົາ​ກໍ​ກຸມ​ແກ້ເສື້ອ​ລ່າມ​ມີ​ແຂນ​ຂອງ​ເຂົາ​ອອກ 24 ແລ້​ວ​ຈັບ​ໂຢ​ເຊັບໂຍນ​ລົງ​ໃນ​ສ້າງ​ທີ່​ບໍ່​ມີນ້ຳ 25 ແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ມາ​ນັ່ງ​ກິນ​ເຂົ້​າ ໃນ​ທັນ​ໃດ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ເຫັນ​ພວກ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກຳ​ລັງ​ເດີນ​ທາງ​ມາ​ຈາກ​ເມືອງ​ກີ​ເລ​ອາດ ພວກ​ເຂົາ​ໃຊ້​ອູດ​ຕ່າງ​ຢາງ​ໄມ້​ຫອມ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ເທດ​ໄປ​ຂາຍ​ທີ່​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 26 ຢູດາ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ພວກ​ອ້າຍ​ວ່າ, “ຖ້າ​ຫມູ່​ເຮົາ​ຂ້າ​ມັນ ແລະ​ອຳ​ຄວາມ​ຜິດ​ໄວ້ ຫມູ່​ເຮ​ົ​າ​ຈ​ະ​ໄດ້​ຫຍັງ? 27 ຫມູ່​ເຮົາ​ພາ​ກັນ​ຂາຍ​ມັນ​ໃຫ້​ພວກ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈະ​ບໍ່​ດີກວ່າ​ບໍ່​ ຖ້າ​ເຮັດ​ຢ່າງ​ຂ້ອຍ​ວ່າ​ນີ້​ກໍ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ຂ້າ​ຕີ​ມັນ ເຖິງ​ຢ່າງ​ໃດ​ມັນ​ກໍ​ເປັນ​ນ້ອງ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ ແລະ​ເປັນ​ເລືອດ​ເນື້ອ​ເຊື້ອ​ໄຂ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ” ພວ​ກອ້າຍ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ​ເຫັນ​ພ້ອມ 28 ເມື່ອ​ພໍ່​ຄ້າ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ອີກ​ຄື​ຊາວ​ມີດິ​ອານ​ມາ​ເຖິງ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ດຶງ​ເອົາ​ໂຢ​ເຊັບ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ສ້າງ ແລ້ວ​ຂາຍ​ຕໍ່​ໃຫ້​ພວກ​ພໍ່​ຄ້າ​ຊາວ​ອິ​ຊ​ມາ​ເອນ​ເປັນ​ເງິນ​ຈຳ​ນວນ​ຊາວຫລ​ຽນ ພໍ່​ຄ້າ​ໄດ້​ພາ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄປ​ຍັງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 29 ເມື່ອຣູ​ເບນ​ກັບ​ໄປ​ເບິ່ງ​ນ້ຳ​ສ້າງ​ບໍ່​ເຫັນ​ໂຢ​ເຊັບ​ຢູ່​ໃນ​ຫັ້ນ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຈີກ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ຂອງ​ຕົນ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ເສັຽ​ໃຈ 30 ເຂົາກັບ​ມາ​ຫາ​ນ້ອງ​ ແລະ​ເວົ້​າ​ວ່າ, “ບໍ່​ເຫັນ​ໂຢ​ເຊັບ​ໃນ​ສ້າງ ຂ້ອຍ​ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ​ດີ” 31 ຕໍ່​ມາ ພວກ​ເຂົ​າ​ໄດ້​ຂ້າ​ແບ້ ແລະ​ເອົາ​ເລືອດ​ທາ​ໃສ່​ເສື້ອ​ລ່າມ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ 32 ​ແລ້ວ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ຖື​ເສື້ອ​ໄປ​ຫາ​ບິ​ດາແລະ​ເວົ້​າ​ວ່າ, “ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ພົບ​ເສື້ອ​ນີ້ ຈົ່ງ​ກວດ​ເບິ່ງ​ດູ​ວ່າ​ແມ່ນ​ຂອງ​ລູກ​ຊາຍ​ພໍ່​ຫລື​ບໍ່?” 33 ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈື່​ເສື້ອ​ນັ້ນ​ໄດ້​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ແລ້ວ ເສື້ອ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ລູກ​ຊາຍ​ຂ້ອຍ ສັດ​ຮ້າຍ​ໄດ້​ກັດ​ກິນ​ມັນ​ຈົນ​ເຖິງ​ແກ່​ຄວາມ​ຕາຍ” 34 ຢາ​ໂຄບ​ຈີກ​ເສື້ອ​ຕົນ​ເອງ​ແລ້ວ​ເອົາ​ຜ້າ​ດຳ​ຄຽນ​ແອວ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ໂສກ​ເສົ້າ​ເສັຽ​ໃຈ ທ່ານ​ໄວ້​ທຸກ​ໃຫ້​ແກ່​ບຸດ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ຫລາຍ​ວັນ 35 ຝ່າຍ​ບຸດ​ຊາຍຍິງ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ​ເວົ້າ​ອອຍ​ບິ​ດາ ແຕ່​ທ່ານ​ບໍ່​ຍອມ​ຟັງ​ສຽງ​ໃຜ​ຫມົດ ທ່ານ​ເວົ້າາ​ວ່າ, “ກູ​ຈະ​ໄວ້​ທຸກ​ໃຫ້​ລູກ​ຊາຍ​ກູ​ຈົນ​ກວ່າ​ຈະ​ຕາຍ​ຕາມ​ມັນ​ໄປ” ສະ​ນັ້ນ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ໄວ້​ທຸກ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຕໍ່​ໄປ 36 ໃນ​ເວລ​າ​ດຽວ​ກັນ​ນັ້ນ ຊາວ​ມີ​ດິ​ອານ​ກໍ​ຂາຍ​ໂຢ​ເຊັບ​ໃຫ້​ໂປ​ຕີ​ຟາ​ນາຍ​ທະ​ຫານ​ຮັກ​ສາ​ການ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

ປະຖົມການ 38

ຢູດາ ແລະ​ຕາ​ມາ

1 ໃນ​ຄາວ​ນັ້ນ ຢູ​ດາ​ໄດ້​ຫນີ​ຈາກ​ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ໄປ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ນຳ​ຄົນ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່ ຮີ​ຣາ ເຂົາ​ມາ​ຈາກ​ເມືອງ​ອາ​ດຸ​ນລາມ 2 ທີ່ນັ້ນ ຢູດາ​ໄດ້​ພົບ​ກັບ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ຊຸ​ອາ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ ແລ້ວ​ໄດ້​ແຕ່ງງ​ານ​ກັ​ບ​ນາງ 3 ເຂົາ​ໄດ້​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຊື່ ເອ​ຣ໌ 4 ຕໍ່​ມາ ເຂົາ​ກໍ​ໄດ້​ບຸດຊາຍ​ອີກ​ຊື່ ໂອ​ນານ 5 ເຂົາ​ໄດ້​ບຸດ​ຊາຍ​ອີກ​ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ສາມ ແລະ​ໃສ່​ຊື່ໃຫ້​ວ່າ ເຊ​ລາ ເມື່ອ​ໄດ້​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ນີ້​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ເມືອງ​ເຄຊິບ 6 ຢູ​ດາ​ກໍໄດ້​ຫາ​ຍິງ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ຊື່​ຕາ​ມາໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ເອຣ໌ ​ບຸດ​ຫົວ​ປີ​ຂອງ​ຕົນ 7 ເອ​ຣ໌ ເປັນ​ຄົນ​ຊົ່ວ​ປະ​ພຶດ​ຕົວ​ບໍ່​ເປັນ​ທີ່​ຊອບ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ແລະ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ທຳ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຕາຍ 8 ເມື່ອ​ເປັນ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ຢູ​ດາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໂອ​ນານ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາ​ພັ​ຣ​ຍາອ້າຍ​ເຈົ້າ​ສາ ເພື່​ອ​ວ່າ​ຈະ​ໄດ້​ສືບ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ອ້າຍ​ເຈົ້າ​ໄວ້” ແຕ່​ໂອ​ນານ​ຮູ້​ວ່າ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຈະ​ບໍ່​ແມ່ນ​ບຸດ​ຂອງເຂົາ 9 ສະ​ນັ້ນ ເມື່ອ​ເຂົາ​ສົມ​ສູ່​ກັບ​ນາງ​ເທື່ອ​ໃດ ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ນ້ຳ​ກາມ​ຕົກ​ເຮັ່ຽ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ເຂົາຈຶ່ງ​ບໍ່​ສືບ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ໃຫ້​ອ້າຍ 10 ສິ່ງ​ທີ່​ເຂົ​າ​ເຮັດ​ນັ້ນ​ກໍ​ບໍ່​ເປັນ​ທີ່​ຊອບ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ ສະ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ທຳໃຫ້​​ເຂົາ​ຕາຍ​ຄື​ກັນ 11 ຕໍ່​ມາ ຢູດາ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ຕາ​ມາ​ບຸດ​ສະ​ໃພ້​ຂອງ​ຕົນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ບ້ານ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແລະ​ໃຊ້​ຊີ​ວີດ​ຍິງ​ຫມ້າຍ​ສາ ເພື່ອ​ລໍ​ຖ້າ​ຊາມ​ຊາ​ເຊ​ລາ​ໃຫຍ່” ທ່ານ​ເວົ້າ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ກໍ​ເພາະ​ຢ້ານ​ວ່າ​ເຊ​ລາ​ອາດ​ຈະ​ຖືກ​ຂ້າ​ຄື​ກັນ​ກັບ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຂົາ ດັ່ງ​ນັ້ນ ຕາມ​າ​ຈຶ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ຢູ່​ບ້ານ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ 12 ຢູ່​ມາ​ອີກ​ດົນ​ນານ ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ຢູດາ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບຸດ​ຕຣີຂອງ​ຊູອາ​ກໍ​ເສັຽ​ຊີ​ວິດ ເມື່ອຢູ​ດາ​ຫມົດ​ກຳ​ນົດ​ໄວ້​ທຸກ​ແລ້ວ ທ່ານແລະ​ຮີ​ຣາ​ຊາວອາ​ດຸ​ນລາມ​ຫມູ່​ຂອງ​ທ່ານ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ບ່ອນ​ຕັດ​ຂົນ​ແກະ​ຂອງ​ຕົນ​ທີ່​ເມືອງ​ຕິມ​ນາ 13 ເວ​ລາ​ນັ້ນ​ມີ​ຄົນ​ມາ​ບອກ​ຕາ​ມາ​ວ່າ, “ພໍ່​ປູ່​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກຳ​ລັງ​ຈະ​ໄປ​ຕັດ​ຂົນ​ແກະ​ທີ່​ເມືອງ​ຕິມ​ນາ” 14 ດັ່ງ​ນັ້ນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ປ່ຽນ​ເຄື່ອງ​ໄວ້​ທຸກ​ເອົາ​ຜ້າ​ປົກ​ຫນ້າ​ໄວ້​ແລ້​ວໄປ​ນັ່ງ​ຢູ່​ທາງ​ເຂົ້າ​ບ້ານ​ເອ​ນາ​ອິມ ບ່ອນ​ທາງ​ທີ່​ຈະ​ໄປ​ເມືອງ​ຕິມ​ນາ ນາງ​ຮູ້​ວ່າ​ຊາ​ລາ​ກໍ​ໃຫ​ຍ່​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ ແຕ່​ນາງ​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ເຂົາ​ເທື່ອ 15 ເມື່ອ​ຢູດາ​ເຫັນ​ນາງ ທ່ານ​ກໍ​ຄິດ​ວ່າ​ນາງ​ເປັນ​ຍິງຫາ​ເງິນ ກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ນາງ​ເອົາ​ຜ້າ​ປົ​ກ​ຫນ້າ​ໄວ້ 16 ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ຫາ​ນາງ​ທີ່​ແຄມ​ທາງ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ນ້ອງ​ສາວ​ໄປ​ກັບ​ອ້າຍ​ເທາະ” ທ່ານ​ບໍ່​ຮູ້ຈັກ​ນາງ​ເປັນ​ບຸດ​ສະໃພ້​ຂອງ​ຕົນ ນາງ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອ້າຍ​ຈະ​ໃຫ້​ຫຍັງ​ນ້ອງ?” 17 ທ່ານ​ຕອບ​ວ່າ, “ອ້າຍ​ຈະ​ເອົາ​ລູກ​ແບ້​ຈາກ​ຝູງ​ສົ່ງ​ມາ​ໃຫ້​ເຈົ້​າ​ໂຕ​ນຶ່ງ” ນາງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຕົກ​ລົງ ແຕ່​ອ້າຍ​ຈະ​ຕ້ອງມອບ​ຂອງ​ມັດ​ຈຳ​ແກ່​ນ້ອງຈົນ​ກວ່າ​ອ້າຍ​ຈະ​ສົ່ງ​ລູກ​ແບ້​ມາ​ໃຫ້” 18 ທ່ານ​ຕອບນາງວ່າ, “ອ້າຍ​ຈະ​ເອົາ​ຫຍັງ​ໃຫ້​ນ້ອງ​ເປັນ​ຂອງ​ມັດ​ຈຳ?” ນາງ​ຕອບ​ວ່າ, “ກາ​ທີ່​ມີ​ເຊືອກ​ຫ້ອຍ ແລະ​ໄມ້​ຄ້ອນ​ເທົ້າ​ທີ່​ອ້າຍ​ກຳ​ລັງ​ຖື​ຢູ່​ນັ້ນ​ເດ” ທ່ານ​ກໍ​ເອົາ​ຂອງ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ນາງ ແລ້ວ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ໄດ້​ໄປ​ນອນ​ນຳ​ກັນ 19 ຄັນ​ແລ້ວ ຕາ​ມາ​ກໍ​ລຸກ​ຫນີ​ໄປ ນາງ​ເອົາ​ຜ້າ​ປົກ​ຫນ້າ​ອອກ​ແລ້ວ​ນຸ່ງ​ເຄື່ອງ​ໄວ້​ທຸກ​ດັ່ງ​ເດີມ ຕໍ່​ມາ​ນາງ​ກໍ​ຮູ້​ສຶກ​ຕັ້ງ​ທ້ອງ 20 ຢູ່​ມາ ຢູດາ​ສົ່ງ​ຫມູ່ຂອງ​ຕົນ​ຊາວ​ອາ​ດຸ​ນລາມ ໃຫ້​ນຳ​ລູກ​ແບ້​ໄປ​ໄຖ່​ເອົ​າ​ຂອງ​ມັດ​ຈຳ​ຈາກ​ຍິງ​ຄົນ​ນັ້ນແຕ່​ບໍ່​ພົບ​ນາງ 21 ເຂົາໄດ້​ຖາມ​ຄົນ​ທີ່​ນັ້ນ​ວ່າ, “ຍິງ​ຫາ​ເງິນ​ຊື່ງ​ນັ່ງ​ຢູ່​ແຄມ​ທາງ​ໄປ​ບ້ານ​ເອ​ນາ​ອິມ​ຢູ່​ໃສ? ພວກ​ເຂົາ​ຕອບ​ວ່າ, “ຢູ່​ທີ່​ນີ້​ບໍ່​ເຄີຍ​ມີ​ຜູ້​ຍິງ​ຫາ​ເງິນ” 22 ສະ​ນັ້ນ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອຫາ​ຢູດາ ແລະ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ທ່ານ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ບໍ່​ພົບ​ນາງ ເຂົາ​ເຈົ້​າ​ຍັງ​ເວົ້າ​ວ່າ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ບໍ່​ເຄີຍ​ມີ​ຍິງ​ປະ​ເພດ​ນັ້ນ​ເລີຍ” 23 ຢູດາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຖ້າ​ເປັນ​ເຊັ່ນ​ນີ້ ຢ່າ​ພ​ຍາ​ຍາມ​ເອົາ​ສິ່ງ​ຂອງ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ກັບ​ຄືນ​ມາ ຢ້ານ​ຄົນ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ຫມິ່ນ​ປ​ມາດ​ພວກ​ເຮົາ ຂ້ອຍ​ໄດ້​ສົ່ງ​ລູກ​ແບ້​ຕົວ​ນີ້​ໄປ​ໃຫ້​ນາງ​ແລ້ວ ແຕ່​ເຈົ້າ​ກໍ​ຫາ​ນາງ​ບໍ່​ພົບ” 24 ຢູ່​ມາ​ອີກ​ປະ​ມານ​ສາມ​ເດືອນ ມີ​ຄົນ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ມາ​ບອກ​ຢູດາ​ວ່າ, “ດຽວ​ນີ້ ຕາ​ມາ​ບຸດສະ​ໃພ້​ຂອ​ເຈົ້າ​ຖືກ​ເຂົາ​ຫລີ້ນ​ມີ​ລູກ​ມານ​ສະ​ແລ້ວ” ຢູດາ​ຈິ່ງ​ສັ່ງ​ວ່າ, “ເອົາ​ນາງ​ອອກ​ມາ​ຂ້າງນອກ ແລະ​ເອົາ​ໄຟ​ເຜົາ​ນາງ​ໃຫ້​ຕາຍ​ສາ” 25 ເມື່ອ​ເຂົາ​ເອົາ​ນາງ​ອອກ​ມາ​ຂ້າງນອກ ນາງ​ກໍ​ສົ່ງ​ຄົນ​ໄປ​ບອກ​ກັບ​ພໍ່​ປູ່​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຖື​ພາ​ນຳ​ຄົນ​ທີ່​ມີ​ຂອງ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ຈົ່ງ​ເບິ່ງ​ກາ​ທີ່​ເຊືອກ​ຫ້ອຍ ແລະ​ໄມ້​ຄ້ອນ​ເທົ້າ​ນີ້​ດຸ​ວ່າ ເປັນ​ຂອງ​ໃຜ?” 26 ຢູ​ດາ​ເບິ່ງ​ຂອງ​ເຫລົ່​າ​ນັ້ນ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ນາງ​ເຮັດ​ຖືກ​ຕ້ອງ​ແລ້ວ ຂ້ອຍ​ກໍ​ແມ່ນ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ທີ່​ໄດ້​ເຮັດ​ຜິດ​ພາດ ຂ້ອຍ​ຄວນ​ຈະ​ໃຫ້​ນາງ​ແຕ່ງ​ງານ​ກັ​ບ​ເຊ​ລາ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ” ຕໍ່​ນັ້ນ​ມາ ຢູ​ດາ​ກໍບໍ່​ໄດ້​ສົມ​ສູ່​ກັບ​ນາງ​ອີກ 27 ຢູ່​ມາ ເມື່ອ​ເຖິງ​ເວ​ລາ​ກຳ​ນົດ​ຄອດ​ບຸດ ກໍ​ຮູ້​ວ່າ​ບຸດ ໃນ​ທ້ອງ​ນັ້ນ​ເປັນ​ບຸດຝາ​ແຝດ 28 ເມື່ອ​ນາງ​ຕາມາ​ຈະ​ຄອດ​ນັ້ນ ບຸດຄົນ​ນື່ງ​ເອົາ​ມື

ອອກ​ມາ​ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ກໍ​ຈັບ​ມື ແລ້ວ​ເອົາ​ດ້າຍ​ສີ​ແດງ​ມັດ​ໄວ້​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຜູ້​ນີ້​ອອກ​ກ່ອນ”

29 ແຕ່​ບຸດນ້ອຍ​ນັ້ນ​ຫົດ​ມື​ເຂົ້າ​ຄືນ ແລະ​ນ້ອງ​ຂອງ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເກີດ​ກ່ອນ ແລ້ວ​ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອ້າວ! ຊ່າງ​ແຫກ​ອອກ​ມາ​ໄດ້” ສະ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ໃສ່​ຊື່​ໃຫ້​ວ່າ ເປ​ເຣ​ສ 30 ແລ້ວ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຂົາຈຶ່ງ​ອອກ​ມາ​ໂດຍ​ມີ​ຝ້າຍ​ສີ​ແດງ​ມັດ​ມື ​ຈຶ່ງ​​ໃສ່​ຊື່ວ່າ ເຊ​ຣາ

ປະຖົມການ 39

ໂຢ​ເຊັບ ແລະ​ພ​ຣັຍາຂອງ​ໂປ​ຕີ​ຟາ

1 ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ຖືກ​ພາ​ຕົວ​ມາ​ຮອດ​ປະ​ເທດເອ​ຢິບ ພວກ​ອິ​ຊມາ​ເອນຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ຊື້​ເຂົາມາ​ກໍ​ຂາຍ​ໂຢເຊັບ​ຕໍ່​ໃຫ້​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຊື່ ໂປ​ຕີ​ຟາ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ນາຍ​ທະ​ຫານ​ທີ່ຮັກ​ສາ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ຂອງຟາ​ຣາ​ໂອ 2 ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ໂຢ​ເຊັບ ໂດຍບັນ​ດານ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ໃຫ້​ເກີດ​ເປັນ​ຜົນ​ດີ​ແກ່​ເຂົ​າ ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ເຮືອນ​ຂອງ​ໂປ​ຕີ​ຟາ​ນາຍ​ຂອງ​ເຂົາ 3 ເມື່ອ​ໂປ​ຕີ​ຟາ​ເຫັນ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ຊົງ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ໂຢ​ເຊັບ ໂດຍ​ຊົງ​ໃຫ້​ທຸ​ກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ເຂົາກະ​ທຳ​ເກີດ​ເປັນ​ຜົນ​ສຳ​ເລັດ 4 ນາຍຈຶ່ງ​ພໍ​ໃຈ​ກັບ​ວຽກກ​ານ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ກະ​ທຳດັ່ງ​ນັ້ນ ນາຍຈຶ່ງມອບ​ເຮືອນ​ແລະ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ທ່ານ​​ມີ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເບິ່ງ​ແຍງ ແລະ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ຍ້ອນ​ໂຢເຊັບ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງອວຍ​ພອນ​ເຮືອນ​ຫລັງ​ນັ້ນ 5 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ໂປ​ຕີ​ຟາ​ມີ​ໃນ​ເຮືອ​ນ ແລະ​ໃນ​ທົ່ງ​ນາ​ຈະ​ເຣີນ​ຂຶ້ນ 6 ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ໂປ​ຕີ​ຟາ​ໄດ້​ມອບ​ຊັບ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ຮັກ​ສາ​ແທນ ສະ​ນັ້ນ ທ່າ​ນ​ຈຶ່ງບໍ່​ໄດ້​ມີ​ຄວາມ​ກັງ​ວົນ​ສົນ​ໃຈ​ຫຍັງ​ເລີຍ​ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ອາ​ຫານ​ປະ​ຈຳ​ວັນ​ເທົ່າ​ນັ້ນ 7 ໂຢ​ເຊັບ​ເປັນ​ຊາຍ​ຫນຸ່ມ​ທີ່​ມີ​ຮູບ​ຮ່າງ​ສົມ​ສ່ວນ ແລະ​ມີ​ຫນ້າ​ຕາ​ງາມ ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ​ບໍ່​ເຫິງ​ເທົ່າ​ໃດ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ໂປ​ຕີ​ຟາ​ກໍ​ສົນ​ໃຈ​ແລະ​ເກີດ​ສ​​ເນ່​ຫາໃນ​ຕົວ​ໂຢ​ເຊັບ ນາງ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ມາ​ນອນ​ນຳ​ຂ້ອຍເທາະ” 8 ໂຢ​ເຊັບ​ປະ​ຕິ​ເສດ ​ແລະ​ຕອບ​ນາງວ່າ, “ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທ່ານ​ບໍ່​ໄດ້​ກັງ​ວົນ​ສົນ​ໃຈ​ນຳ​ສິ່ງ​ນຶ່ງ​ສິ່ງ​ໃດ​ເລີຍ​ຢູ່​ໃນ​ເຣືອນ​ນີ້ ກໍ​ຍ້ອນ​ທ່ານ​ໄວ້​ເນື້ອ​ເຊື່ອ​ໃຈ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ທ່ານ​​ໄດ້​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ທ່ານ​​ມີ 9 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ມີ​ອຳ​ນາດ​ໃນ​ເຮືອນ​ຫລັງ​ນີ້​ເທົ່າ​ກັນ​ກັບ​ທ່ານ ທ່ານ​ບໍ່​ເຄີຍ​ຫວງ​ຫ້າມ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໃນ​ການ​ກະ​ທຳ​ໃດໆ​ເລີຍ ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ຍາ​ນາງ​ທີ່​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ທ່ານ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ກ້າ​ກະ​ທຳ​ການ​ຜິດ​ປະ​ເວ​ນິ​ແລະ​ກະ​ທຳ​ສິ່ງ​ທີ່​ຊົ່ວ​ຊ້າ​ຢ່າງ​ນີ້​ຕໍ່​ຫນ້າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຢ່າງ​ໃດ” 10 ເຖິງ​ແມ່ນ​ນາງ​ຂໍ​ຮ້ອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ມື້​ແລ້ວ​ມື້​ອີກ​ໃຫ້​ໄປ​ນອນ​ກັບ​ນາງ ແຕ່​ໂຢເຊັບ​ກໍ​ບໍ່​ຍອມ​ຟັງ 11 ແຕ່​ຕໍ່​ມາ​ວັນນຶ່ງ ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ເຂົ້າ​ໄປ​ເຮັດ​ວຽກ​ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ນາຍ​ຊຶ່ງ​ມື້​ນັ້ນ​ບໍ່​ມີ​ຄົນ​ໃຊ້​ຈັກ​ຄົນ​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອນ​ເລີຍ 12 ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ນາຍ​ຈຶ່ງ​ສວຍ​ໂອກາດ​ນັ້ນ​ຈ່ອງ​ເສື້ອ​ເຂົາໄວ້​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ໄປ​ນອນ​ກັບ​ຂ້ອຍ​ເທາະ” ແຕ່​ໂຢເຊັບ​ພ​ຍາ​ຍາມ​ເອົາ​ຕົວ​ລອດ​ຫລົບ​ຫນີ​ອອກ​ໄປ​ຂ້າງນອກ​ໂດຍ​ປະ​ເສື້ອນອກ​ໄວ້​ຄາ​ມື​ນາງ 13 ເມື່ອ​ນາງ​ເຫັນ​ໂຢ​ເຊັບ​ປະ​ເສື້ອ​ໄວ້​ແລະ​ແລ່ນ​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ເຮືອນ 14 ນາງ​ກໍ​ເບັ່ງ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ໃສ່​ຄົນ​ໃນ​ເຮືອນ​ວ່າ, “ເບິ່ງ​ນີ້​ແມ໋, ຜົວ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ເອົາ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ​ມາ​ຢູ່​ໃນ​ເຣືອນ ແລະ​ບັດ​ນີ້​ມັນ​ໄດ້​ດູ​ຫມິ່ນ​ປມາດ​ເຮົາ ມັນໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ​ໃນ​ຫ້ອງນອນ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ແລະ​ບອກ​ຂ້ອຍ​ໃຫ້​ໄປ​ນອນ​ກັບ​ມັນ 15 ແຕ່​ຍ້ອນຂ້ອຍ​ຮ້ອງ​ຈົນ​ສຸດ​ແຮງ ມັນ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ແລ່ນ​ອອກ​ຫນີ​ມາ​ຂ້າງນອກ ໂດຍ​ໄດ້​ປະ​ເສື້ອນອກ​ຂອງ​ມັນ​ໄວ້” 16 ນາງ​ໄດ້​ເກັບ​ເສື້ອນອກ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄວ້​ຈົນ​ຜົວ​ກັບ​ມາ​ເຮືອນ 17 ຄັນ​ແລ້ວ ນາງ​ຈຶ່ງ​ເລົ່າ​ເຣື່ອງ​ທີ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ສູ່​ຜົວ​ຟັງ​ວ່າ, “ຄົນ​ໃຊ້​ຄົນຕ່າງ​ດ້າວຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ​ທີ່​ເຈົ້​າ​ເອົາ​ມາ​ຢູ່​ນຳ​ນັ້ນ​ເຂົ້າ​ມາ​ຂົ່ມ​ຂືນ​ຂ້ອຍ​ໃນ​ຫ້ອງນອນ 18 ແຕ່​ເມື່ອ​ຂ້ອຍ​ຮ້ອງ​ຂຶ້ນ ມັນ​ຈຶ່ງ​ແລ່ນ​ຫນີ​ອອກ​ໄປ​ຂ້າງນອກ​ໂດຍ​ປະ​ເສື້ອ​ຊັ້​ນນອກ​ມັນ​ໄວ້​ຫນີ້” 19 ເມື່ອ​ນາຍ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ຍິນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ເລົ່າ​ເຣື່ອງ​ນີ້​ສູ່​ຟັງ ກໍ​ຄຽດ​ທັງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ກ້າ​ເຮັດ​ກັບ​ຂ້ອຍ​ເຖິງ​ປານ​ນີ້​ຫວະ” 20 ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ສັ່ງ​ຂັງ​ໂຢເຊັບໄວ້​ໃນ​ຄຸກບ່ອນ​ທີ່​ກະ​ສັດ​ຂັງ​ນັກ​ໂທດ ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງ​ຖືກ​ຂັງ​ໄວ້​ທີ່​ນັ້ນ 21 ແຕ່​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ຊົງ​ຊ່ອຍ​ໂຢ​ເຊັບ​ແລະ​ຊົງ​ເມດ​ຕາ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ເຂົາ ດັ່ງ​ນັ້ນ ທຳ​ມະ​ໂຣງ​ຊອບ​ອົກ​ຊອບ​ໃຈ​ເຂົາ 22 ​ທ່ານໄດ້​ມອບ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ​ເປັນ​ຜູ້​ຕາງ​ຫນ້າ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ນັກ​ໂທດ​ທັງ​ຫລາຍ ເຂົາ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ວຽກ​ການ​ທຸກໆ​ຢ່າງ​ທີ່​ມີ​ຢູ່​ໃນ​ຄຸກ 23 ທ່ານບໍ່​ໄດ້​ກວດ​ກາ​ສິ່ງ​ໃດ​ທີ່​ໂຢເຊັບ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ ເພາະ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຊ່ອຍ​ເຂົາ ແລະ​ຊົງ​ໃຫ້ ທຸກສິ່ງ​ທີ່​ເຂົາ​ເຮັດ​ໄດ້​ຮັບ​ຜົນ​ສຳ​ເຣັດ

ປະຖົມການ 40

ໂຢ​ເຊັບ​ແກ້​ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ນັກ​ໂທດ

1 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ​ອີກ​ບໍ່​ເຫິງ​ເທົ່າ​ໃດ ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ ແລະ​ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດເຂົ້​າ​ຈີ່​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຕໍ່​ນາຍ​ຂອງ​ເຂົາ 2 ຟາ​ຣາ​ໂອ ຈຶ່ງ​ບໍ່​ພໍ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ກັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ທັງ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ 3 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ສັ່ງ​ຂັງ​ທັງ​ສອງ​ໃນ​ຄຸກ​ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ນາຍ​ທະ​ຫານ​ຮັກ​ສາ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ບ່ອນ​ດຽວ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ຖືກ​ຂັງ​ໄວ້ 4 ນາຍ​ທຳ​ມະ​ໂຣງ​ໄດ້​ເອົາ​ໂຢ​ເຊັບມາ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ທັງ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ ພວກ​ເຂົາ​ຢູ່​ໃນ​ຄຸກ​ຮ່ວມ​ກັນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ເຫິງ​ນານ​ເຕີບ 5 ຄືນ​ນຶ່ງ ໃນ​ຫ້ອງ​ຂັງ​ນັ້ນ ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ທັງ​ສອງ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຕ່າງ​ກໍ​ຝັນ ຄວາມ​ຝັນ​ແຕ່​ລະ​ຄົນ​ມີ​ຄວາມ​ຫມາຍ​ແຕກ​ຕ່າງ​ກັນ 6 ຕອນ​ເຊົ້າ​ມາ ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃນ​ຫ້ອງ ຈຶ່ງ​ສັງ​ເກດ​ເຫັນ​ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ກະ​ວົນ​ກະ​ວາຍ​ໃຈ 7 ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ທີ່​ຖືກ​ຈຳ​ຢູ່​ໃນ​ຄຸກ​ທີ່​ບ້ານ​ນາຍ​ຂອງ​ຕົນວ່າ, “ມື້​ນີ້ ພວກ​ທ່ານມີ​ຄວາມ​ທຸກ​ໃຈ​ເຣື່ອງ​ຫຍັງ?” 8 ພວກ​ເຂົາ​ຕອບ​ວ່າ, “ພວກ​ຂ້ອຍ​ທັງ​ສອງ​ໄດ້ຝັນ​ໃນຄຸກ​ນີ້​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ຈະ​ສາ​ມາດ​ແກ້​ຄວາມ​ຝັນ​ໄດ້” ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ຈະ​ແກ້​ໄດ້? ໃຫ້​ພວກ​ທ່ານ​ເລົ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ສູ່​ຂ້ອຍ​ຟັງ​ເບິ່ງ​ດູ” 9 ເມື່ອ​ໄດ້​ຍິນດັ່ງ​ນັ້ນ ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ຈຶ່ງ​ເລົ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ຕົນ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ​ຟັງ​ວ່າ, “ມີ​ຕົ້ນ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ຕົ້ນ​ນື່ງ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຂ້ອຍ​ແລະ​ມີ​ງ່າ​ສາມ​ງ່າ 10 ໃນ​ທັນ​ໃດ​ນັ້ນ ງ່າ​ເຫລົ່​າ​ນັ້ນ​ກໍ​ປົ່ງ​ໃບ​ອອກ ດອກ​ກໍ​ບານ​ແລ​ະ​ພວງ​ຫມາກ​ອະ​ງຸ່ນ​ກໍ​ສຸກ​ເຕັມ​ງ່າ 11 ຂ້ອຍ​ຍົກ​ຈອກ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຂຶ້ນ ແລະ​ປິດ​ຫມາກ​ອະ​ງຸ່ນ​ບີບ​ລົງ​ໃສ່​ຈອກ​ນັ້ນ​ແລ້ວ​ຖວາຍ​ແດ່​ພ​ຣະອົງ” 12 ເມື່ອ​ເລົ່າ​ສຸດ​ແລ້ວ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຄວາມ​ຝັນ​ທ່ານ​ມີ​ຄວາມ​ຫມາຍ​ດັ່ງ​ນີ້ ງ່າ​ສາມ​ງ່​າ​ນັ້ນ​ຫມາຍ​ເຖິງ​ສາມວັນ 13 ໃນ​ສາມ​ວັນ ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈະ​ຊົງ​ອະ​ພັຍ​ໂທດ​ໃຫ້​ທ່ານ​ ເມື່ອ​ຊົງ​ປົດ​ປ່ອຍ​ອອກ​ຈາກ​ຄຸກ​ແລ້ວ ຈະ​ຊົງ​ມອບ​ຕຳ​ແຫນ່ງ​ເດີມ​ໃຫ້ ທ່ານ​ຈະ​ໄດ້​ຖວາຍ​ຈອກ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ແດ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ເຫມືອນ​ທີ່​ທ່ານ​ເຄີຍ​ໄດ້​ປະ​ຕິ​ບັດ​ມາ​ໃນ​ສະ​ໄຫມ​ທ່ານ​ຍັງ​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ 14 ແຕ່​ຢ່າ​ລືມ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າເດີ ເມື່ອ​ທຸກ​ສິ່ງ​ຮຽບ​ຮ້ອຍ​ໄປ​ໂດຍ​ດີ​ແລ້ວ ຂໍ​ທ່ານ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ທູນ​ເຣື່ອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຊາບ​ແດ່ ເພື່ອ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຈະ​ໄດ້​ຊົງ​ປ່ອຍ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຈາກ​ຄຸກ​ນີ້ 15 ອັນ​ທີ່​ຈິງ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຖືກ​ເຂົາ​ລັກ​ມາ​ແຕ່​ດິນ​ແດນ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣິ ແລະ​ຈົນ​ເຖິງ​ດຽວ​ນີ້ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າບໍ່​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ປະ​ການ​ໃດ​ພໍ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ຈັບ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ມາ​ຂັງ​ຄຸກ​ໄວ້​ຢູ່​ຢ່າງ​ນີ້” 16 ເມື່ອ​ຫົວ​ຫນ້າ​ພ​ະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ເຫັນ​ວ່າ ຄວາມ​ຫມາຍ​ຂອງ​ຄວາມ​ຝັ​ນ​ຂອງ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ເປັນ​ເຣື່ອງ​ດີ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ກໍ​ຝັນ​ຄື​ກັນ ຄື​ຝັນ​ວ່າ​ມີ​ຖາດ​ເຂົ້​າ​ຈີ່​ສາມ​ໃບ​ຢູ່​ເທິງ​ຫົວ​ຂ້ອຍ ຢູ່​ໃນ​ຖາດ​ຫນ່ວຍ​ເທິງ​ນັ້ນ​ມີ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ທຸກໆ​ຊ​ະນິດ​ສຳ​ລັ​ບ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 17 ແຕ່​ນົກ​ກິນ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ນັ້ນ​ຫມົດ” ເມື່ອ​ເລົ່າ​ສຸດ 18 ໂຢ​ເຊັບ​ຕອບ​ວ່າ, “ຄວາມ​ຫມາຍ​ມີ​ດັ່ງ​ນີ້ ຖາດ​ສາມ​ໃບ​ຫມາຍ​ເຖິງ​ສາມ​ວັນ 19 ໃນ​ສາມ​ວັນ ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈະ​ເອົ​າ​ທ່ານ​ອອກ​ຈາກ​ຄຸກ ແລ້ວ​ຈະ​ສັ່ງ​ແຂວນ​ຄໍ​ທ່ານ​ໄວ້​ເທິງ​ຕົ້ນ​ໄມ້ ແລະ​ແຮ້ງ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ບິ​ນ​ມາ​ເຈາະ​ກິນ​ເນື້ອ​ທ່ານ” 20 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ​ສາມວັນ ເປັນ​ວັນ​ເກີດ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຈັດ​ລ້ຽງ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ບໍ​ຣິ​ພານ​ຂອງ​ພ​ຣ​ະ​ອົງ ແລ້ວ​ຊົງ​ປ່ອຍ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ ແລະ​ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຂົ້​າ​ຈີ່​ອອກ​ຈາກ​ຄຸກ​ໃຫ້​ມາ​ຢືນ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ທັງ​ຫລາຍ 21 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ມອບ​ຕຳ​ແຫນ່ງ​ເດີມ​ຄືນ​ໃຫ້​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ ແລ້ວ​ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ຖວາຍ​ຈອກ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ແດ່​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ຊົງ​ສັ່ງ​ແຂວນ​ຄໍ​ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຂົ້າ​ຈີ່ 22 ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ກໍ​ເປັນ​ໄປ​ຕາມ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ແກ້​ຄວາມ​ຝັນ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ຟັງ 23 ແຕ່​ຫົ​ວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັ​ກ​ງານ​ເຮັດ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນບໍ່​ໄດ້​ນຶກ​ເຖິງ​ໂຢ​ເຊັບ​ເລີຍ​ໄດ້​ລືມ​ເຂົາ​ຈົນ​ຫມົດ​ສິ້ນ

ປະຖົມການ 41

ໂຢ​ເຊັບ​ແກ້​ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ

1 ຫ​ລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ​ສອງ​ປີ ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ຝັນ​ວ່າ ພ​ຣ​ະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ຢືນ​ຢູ່​ແຄມ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ 2 ໃນ​ຂ​ນະ​ນັ້ນ ມີ​ງົວ​ແມ່​ໂຕ​ຕຸ້ຍ​ພີ​ດີ​ງາມ​ເຈັດໂຕ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ​ແລະ​ໄດ້​ກັດ​ກິນ​ຫຍ້າ 3 ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ມີງົວ​ແມ່​ທີ່​ຈ່ອ​ຍ​ຜອມ​ແລະ​ເປັນ​ຫນ້າ​ຂີ້​ດຽດ​ອີກ​ເຈັດ​ໂຕ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ ແລະ​ຢືນຢູ່ ​ກັບ​ງົວ​ແມ່​ທີ່​ຕຸ້ຍ​ພີ​ດີງາມ​ນັ້ນ 4 ຕໍ່​ມາ ງົວ​ແມ່​ຈ່ອຍ​ກໍ​ກືນ​ກິນ​ງົວ​ແມ່​ຕຸ້ຍ​ພີ​ດີ​ງາມ​ທັງ​ເຈັດ​ໂຕ ແລ້ວ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກໍ​ຊົງ​ຊວາດ​ຮູ້​ເມື່ອ 5 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຫລັບ​ໄປ​ອີກ​ແລະ​ຝັນ​ວ່າ ມີ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ທີ່​ມີ​ເມັດ​ຕຶ່ງ​ດີ​ເຈັດ​ຮວງ​ເກີດ​ຈາກ​ຕົ້ນ​ດຽວ​ກັນ 6 ແລ້ວ​ກໍ​ມີ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ເຈັດ​ຮວງງອກ​ອອກ​ມາ​ເປັນ​ເຂົ້​າ​ເມັດ​ລີບ​ຫ່ຽວ​ແຫ້ງ​ເພາະ​ຖືກ​ລົມທະ​ເລ​ຊາຍ 7 ຮວງ​ເຂົ້າ​ລີບ​ເຈັດ​ຮວງ​ໄດ້​ກືນ​ກິນ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ເມັດ​ຕຶ່ງ​ເຈັດຮວງ​ນັ້ນ ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຊວາດ​ຮູ້​ເມື່ອ ແລະ​ເຫັນ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຝັນ​ໄປ 8 ໃນ​ເຊົ້າ​ວັນ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ວຸ້ນ​ວາຍ​ພ​ຣະ​ທັຍ​ຫລາຍ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ຮັບ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ຄົນ​ໄປ​ເຊີນ​ຫມໍມໍ​ແລະ​ນັກ​ປາດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ມາ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໄດ້​ເລົ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ໃຫ້​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຟັງ ແຕ່​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ສາ​ມາດ​ແກ້​ຄວາມ​ຝັນ​ນັ້ນ​ໄດ້ 9 ຕໍ່​ຈາກ​ນັ້ນ ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຫລົ້​າ​ອະ​ງຸ່ນ ຈຶ່ງ​ກາບ​ທູນ​ຕໍ່​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຄວນ​ສາ​ລະ​ພາບ​ຄວາມ​ຜິດ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍໃນ​ວັນ​ນີ້ 10 ຄັ້ງ​ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ພິ​ໂຣດ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ໂດຍ​ຊົງ​ຮັບ​ສັ່ງ​ຂັງ​ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຂົ້າ​ຈີ່ ແລະ​ຂ້າ​ນ້ອຍໃນ​ຄຸກ​ຂອງ​ທະ​ຫານ​ຮັກ​ສາ​ພ​ຣະ​ອົງ​ນັ້ນ 11 ໃນ​ຄືນ​ນຶ່ງ ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ທັງ​ສອງ​ໄດ້​ຝັນ ໂດຍ​ຄວາມ​ຫມາຍ​ຂອງ​ຄວາມ​ຝັນ​ນັ້ນ​ກໍ​ກ່ຽວ​ຂ້ອງ​ກັນ​ແຕ່​ລະ​ບຸກ​ຄົນ 12 ມີ​ຊາຍ​ຫນຸ່ມ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣິ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ທີ່​ຖືກ​ຂັງ​ຢູ່​ນຳ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ເຂົາເປັນ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ນາຍ​ທະ​ຫານ​ຮັກ​ສາ​ພ​ຣະ​ອົງ ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ເລົ່​າ​ຄວາມ​ຝັນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຟັງ ເຂົາກ​ໍ​ແກ້​ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍແຕ່​ລະ​ຄົນ​ຖືກ​ຕ້ອງ​ທຸກ​ສິ່ງໄດ້​ເປັນ​ຈິງ​ຕາມ​ທີ່​ເຂົາໄດ້​ເວົ້າ​ຄື 13 ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ຮັບ​ພ​ຣ​ະ​ຣາ​ຊ​ທານ​ຕຳ​ແຫນ່ງ​ເດີມ ແລະ​ຫົວ​ຫນ້າ​ພະ​ນັກ​ງານ​ເຮັດ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ກໍ​ຖືກ​ແຂວນ​ຄໍ” 14 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຮັບ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ຄົນ​ໄປ​ນຳ​ໂຢ​ເຊັບ​ມາ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຟ້າວ​ເອົາ​ເຂົາອອກ​ຈາກ​ຄຸກ ຫລັງ​ຈາກ​ແຖ​ຫນວດ​ແລະ​ປ່ຽນ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ແລ້ວ ເຂົາ​ກໍ​ນຳ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄປ​ຢືນ​ຕໍ່​ພຣະ​ພັກ​ຂອງ​ຟ​າ​ຣາ​ໂອ 15 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ເຮົາ​ໄດ້​ຝັນ ແລະ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ສາ​ມາດ​ແກ້​ຄວາມ​ຝັນ​ນັ້ນ​ໄດ້ ເຮົາ​ໄດ້​ຊາບ​ວ່າ​ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຍິນ​ຄວາມ​ຝັນ​ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ສາ​ມາດແກ້​ໄດ້” 16 ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ແຕ່​ບໍ່​ແມ່ນ​ຂ້ານ້ອຍດອກ ແມ່ນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຕ່າງ​ຫາກ​ທີ່​ປະ​ທານ​ຄຳ​ຕອບ​ຢ່າງ​ດີ​ແກ່​ພ​ຣະ​ອົງ” 17 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງກ່າ​ວວ່າ, “ເຮົາ​ໄດ້​ຝັນ​ວ່າ ເຮົາ​ໄດ້​ຢືນ​ຢູ່​ເທິງ​ແຄມ​ແມ່ນໍ້ານິນ 18 ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ ມີ​ງົວ​ແມ່​ຕຸ້ຍ​ພີ​ດີ​ງາມ​ເຈັດ​ໂຕ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ ແລ້ວ​ໄດ້ກິນ​ຫຍ້າ 19 ຕໍ່​ມາ ມີ​ງົວ​ແມ່​ອີກ​ເຈັດ​ໂຕ​ຊຶ່ງ​ຈ່ອຍ​ຜອມ​ຫນ້າ​ຂີ້​ດຽດ​ແລະ​ຫນ້າ​ຢ້ານ ເປັນ​ງົວ​ແມ່​ທີ່​ຫນ້າ​ສັງ​ເວດ​ທີ່​ສຸດ​ຊຶ່ງ​ເຮົ​າ​ບໍ່​ເຄີຍ​ເຫັນ​ມາ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 20 ງົວ​ຈ່ອຍ​ຜອມ​ເຫລົ່​າ​ນີ້​ໄດ້​ກືນ​ກິນ​ງົວ​ໂຕ​ຕຸ້ຍ​ພີ ແຕ່​ມັນ​ກິນ​ເວ​ລາ​ໃດ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ຮູ້​ເຫັນ 21 ເພາະ​ວ່າ​ງົວ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຍັງ​ຈ່ອຍ​ຜອມ​ຢູ່​ຄືເກົ່າ​ແລ້ວ​ເຮົາ​ກໍ​ຊວາດ​ຮູ້​ເມື່ອ 22 ແຕ່​ເມື່ອ​ເຮົາ​ຫລັບ​ໄປ​ອີກ ຍັງ​ໄດ້​ຝັນ​ເຫັນ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ເມັດ​ຕຶ່ງ​ເຈັດ​ຮວງ​ໃນ​ຕົ້ນ​ເຂົ້າ​ດຽວ​ກັນ 23 ແລ້ວ​ມີ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ເຈັດ​ຮວງງອກ​ອອກ​ມາ ແຕ່​ເປັ​ນ​ເຂົ້າ​ເມັດ​ລີບ​ແລະ​ແຫ້ງ​ເພາະ​ຖື​ກລົມ​ຈາກ​ທະ​ເລ​ຊາຍ 24 ຮວງ​ເຂົ້າ​ເມັດ​ລີບ​ໄດ້​ກືນ​ກິນ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ເມັດ​ຕຶ່ງ ເຮົາ​ໄດ້​ເລົ່າ​ຄວາມ​ຝັນ​ນີ້​ໃຫ້​ຫມໍ​ມໍ​ຟັງ ແຕ່​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ສາ​ມາດ​ແກ້​ໄຂ​ໄດ້” 25 ໂຢເຊັບ​ຈຶ່ງ​ທູນ​ຕໍ່​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ຄວາມ​ຝັນ​ສອງ​ຢ່າງ​ນີ້​ມີ​ຄວາມຫມາຍ​ຢ່າງ​ດຽວ​ກັນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ບອກ​ໃຫ້​ພ​ຣະ​ອົງ​ຮູ້​ຈັກ​ເຖິງ​ສິ່ງ​ທີ່​ຈະ​ບັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ 26 ງົວ​ແມ່​ຕຸ້ຍ​ພີ​ດີ​ງາມ​ເຈັດ​ໂຕ​ນັ້ນ​ຫມາຍ​ເຖິງ​ເຈັດ​ປີ ແລະ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ເມັດ​ຕຶ່ງ​ເຈັດ​ຮວງ​ນັ້ນ​ກໍ​ຫມາຍ​ເຖິງ​ເຈັດ​ປີ​ຄື​ກັນ ທັງ​ສອງ​ຢ່າງ​ມີ​ຄວາມ​ຫມາຍ​ແບບ​ດຽວ​ກັນ 27 ງົວ​ແມ່​ຈ່ອ​ຍ​ຜອມ​ແລະ​ເປັນ​ຫນ້າ​ຂີ້​ດຽດ​ຊຶ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ນ້ຳ​ຕາມ​ຫລັງ ແລະ​ຮວງ​ເຂົ້າ​ເມັດ​ລີບ​ເຈັດ​ຮວງ​ຊຶ່ງ​ເຜົ​າ​ແຫ້ງ​ເພາະ​ລົມ​ຈາກ​ທະ​ເລ​ຊາຍ​ນັ້ນ ແມ່ນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ເຈັດ​ປີ​ທີ່​ປະ​ສົບ​ກັບ​ຄວາມ​ອຶດ​ຢາກ 28 ຄວາມ​ຝັນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ແມ່ນ​ຕາມ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ກາບ​ທູນ​ນີ້ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ພ​ຣະ​ອົງ​ຮູ້​ເຖິງ​ສິ່ງ​ທີ່​ຈະ​ບັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ 29 ໃນ​ທົ່ວ​ດິນ​ແດນ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ມີ​ຄວາມ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ພູນ​ສຸກ​ເປັ​ນ​ເວ​ລາ​ເຈັດ​ປີ 30 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ ຈະ​ມີ​ການ​ອຶດ​ຢາກເກີດ​ຂຶ້ນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ເຈັດ​ປີ​ອີ​ກ ຄວາມ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ຖືກ​ລົບ​ລ້າງ​ຫມົດ ຄວາ​ມອຶດ​ຢາກ​ຈະ​ທຳ​ລາຍ​ປະ​ເທດ​ແທນລະ​ຍະ​ການ​ 31 ຄວາມ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ຖືກ​ລົບ​ລ້າງ​ຫມົດ​ສິ້ນ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ຄວາມ​ອຶດ​ຢາກ​ທີ່​ຕິດ​ຕາມ​ມາ​ນັ້ນ​ຈະ​ຮ້າຍ​ແຮງ​ທີ່​ສຸດ 32 ສາຍ​ເຫດ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຝັນ​ສອງ​ເທື່ອ​ນັ້ນ ຫມາຍ​ຄວາມ​ວ່າ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກຳ​ນົດ​ລະ​ຍະ​ການ​ນີ້​ໄວ້​ແລ້ວ ແລະ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໃຫ້​ບັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ອະ​ນາ​ຄົດ​ອັນ​ມໍ່ໆ​ນີ້ 33 ບັດ​ນີ້ ພ​ຣະ​ອົງ​ຄວນ​ຊອກ​ຫາ​ຄົນ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ສລຽວ​ສ​ລາດ​ແລະ​ມີ​ສະ​ຕິ​ປັ​ນ​ຍາ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ໄວ້ ແລ້ວ​ຕັ້ງ​ທ່ານ​ໃຫ້​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 34 ພ​ຣະ​ອົງ​ຕ້ອງ​ຊົງ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ປົກ​ຄອງ​ເຂດ​ແຂວງ​ຕ່າງໆ​ເຫມືອນ​ກັນ ແລະ​ໃຫ້​ເກັບ​ເອົາ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ນຶ່ງ​ສ່ວນ​ຫ້າ​ໃນ​ລະ​ຫວ່າງ​ເຈັດ​ປີ​ທີ່​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ນັ້ນ 35 ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ສະ​ສົມ​ອາ​ຫານ​ທຸກໆ​ຊ​ະນິດ​ໃນ​ປີ​ທີ່​ອຸ​ດົ​ມ​ສົມ​ບູນ​ໄວ້ ແລະ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕາມ​ພ​ຣະ​ບັນ​ຊາ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຄື​ເກັບ​ເຂົ້​າ​ໄວ້​ໃນ​ເມືອງ​ຕ່າງໆ​ພາຍ​ໃຕ້​ການກວດ​ກາ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ຮັກ​ສາ​ໄວ້​ໃຫ້​ດີ 36 ອາ​ຫານ​ທີ່​ເກັບໄວ້​ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບັນ​ເທົາ​ທຸກ​ເວ​ລາ​ອຶດ​ຢາກ​ໃນ​ລະ​ຍະ​ເຈັດ​ປີ​ທີ່​ຈະ​ມາ​ເຖິງ​ນີ້ ເພື່ອ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ອຶດ​ເຂົ້າ​ຕາຍ”

ໂຢ​ເຊັບ​ຖືກ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ໃຫ້​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

37 ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລະ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ເຫັນຊອບ​ໃນ​ແຜນ​ການ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ສ​ເນິ​ມາ​ນັ້ນ 38 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ພວກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົ​າ​ຈະ​ໄປ​ຊອກ​ຫາ​ຄົນ​ຊຶ່ງ​ພ​ຣະ​ວິນ​ຍານ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ເຂົາ ຄື​ຄົນ​ນີ້​ໄດ້​ຢູ່​ໃສ?” 39 ຟາ​ຣາ​ໂອຈຶ່ງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ດ້ວຍ​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ໂຜດ​ສະ​ແດງ​ສິ່ງ​ຕ່າ​ງໆ​ນີ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ງ​ແຈ່ມ​ແຈ້ງ ໂດຍ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ແລະ​ມີ​ສະ​ຕິ​ປັນ​ຍາ​ທໍ່​ເຈົ້າ 40 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຮົາ​ຈະ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ ແລະ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກຄົນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ທຳ​ຕາມ​ຄຳ​ສັ່ງ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ກວ່າ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ເຮົາ​ເປັນ​ກະ​ສັດ​ທໍ່​ນັ້ນ” 41 ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ,“ບັດ​ນີ້ ເຈົ້າ​ກໍ​ຮູ້​ແລ້ວ​ວ່າ ເຮົາ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ແລ້ວ” 42 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຖອດ​ແຫວນ​ກາ​ປະ​ທັບ​ຈາກ​ນີ້ວ​ພ​ຣະ​ຫັດ ແລ້ວ​ສຸບ​ໃສ່​ນີ້ວ​ມື​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ ເອົາ​ເສື້ອ​ທີ່​ງາມ​ທີ່​ສຸດ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ​ນຸ່ງ ເອົ​າ​ສາຍ​ຄໍ​ຄຳ​ຄ້ອງ​ຄໍ​ໃຫ້ 43 ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບຂີ່​ຣົດ​ພ​ຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ຄັນ​ທີ່​ສອງ​ຮອງ​ຈາກ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ທະ​ຫານ​ຮັກ​ສາ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຮ້ອງ​ປະ​ກາດ​ວ່າ “ຈົ່ງ​ຫລີກ​ທາງ​ໃຫ້” ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ຖືກ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ຂຶ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໂດຍ​ວີ​ທີ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ມາ​ນີ້ 44 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ເຮົາ​ເປັ​ນ​ກະ​ສັດ​ກໍ​ຈິງ ແຕ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ນີ້ ຜູ້​ໃດ​ບໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ຈາກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເຮັດ​ຫ​ຍັງ​ບໍ່​ໄດ້” 45 ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ໃສ່​ຊື່​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ​ໃຫມ່​ວ່າ “ຊາ​ເຟ​ນັທ ປາ​ເນ​ອາ” ແລະ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ນາງ​ອາ​ເຊນັທ ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ໂປ​ຕີ​ເຟ​ຣາ ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ເມືອງ​ໂອນ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ກວດ​ການທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 46 ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ເຂົ້​າ​ຮັບ​ໃຊ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແຫ່ງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ສາມ​ສິບ​ປີ ທ່ານ​ທູນ​ລາ​ພ​ຣະ​ອົງ​ແລ້ວ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ກວດ​ການ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ຕາງ​ພ​ຣະ​ເນດ​ພ​ຣະ​ກັນ 47 ໃນ​ລະ​ຍະ​ເຈັດ​ປີ​ທີ່​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ນັ້ນ ປະ​ເທດເອ​ຢິບ​ຜ​ລິດ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ໄດ້​ຢ່າງ​ຫລວງ​ຫລາຍ 48 ໂຢ​ເຊັບ​ສະ​ສົມ​ອາ​ຫານ​ທຸກໆ​ຊ​ະນິດ​ໄວ້​ໃນ​ລະ​ຍະ​ເຈັດ​ປີ​ທີ່​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ ແລ້ວ​ເອົາ​ໄປ​ເກັບ​ໄວ້​ຕາມ​ເມືອງ​ຕ່າງໆ​ໃນ​ແຕ່​ລະ​ເມືອງ​ນັ້ນ ທ່ານ​ຮິບ​ໂຮມ​ເອົາ​ເຂົ້​າ​ທີ່​ເກັບ​ໄດ້​ຈາກ​ນາ​ອ້ອມ​ແອ້ມ​ມາ​ເກັບ​ໄວ້​ໃນ​ຕົວ​ເມືອງ 49 ທ່ານ​ສະ​ສົມ​ເຂົ້​າ​ໄວ້​ໄດ້​ມາກ​ຫລາຍ​ປານ​ເກັ​ບ​ເມັດ​ດິນ​ຊາຍ​ໃນ​ແຄມ​ທະ​ເລ​ຫລາຍ​ຈົນ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຊັ່ງ​ຕວງ​ໄດ້ 50 ກ່ອນປີ​ຈະ​ເກີດ​ການ​ອຶດ​ຢາກ ໂຢ​ເຊັບ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ​ກັບ​ນາງ​ອາເຊນັທ ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ໂປ​ຕີ​ເຟ​ຣາ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ເມືອງ​ໂອນ 51 ໂຢ​ເຊັບ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ລືມ​ຄວາມ​ເຈັບ​ຊ້ຳ​ນາໆ​ປະ​ການ​ແລະ​ລືມ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ບິ​ດາຂ້ອຍ​ທັງ​ຫມົດ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຊື່​ໃຫ້​ບຸດຊາຍ​ກົກ​ວ່າ “ມາ​ນັ​ສເຊ” 52 ແລະ​ຍັງ​ໄດ້ເວົ້າ​ຕື່ມ​ອີກວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ບຸດຊາຍ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ຂ້ອຍ​ມີ​ຄວາມ​ທຸກ​ໃຈ” ດັ່ງ​ນັ້ນ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ບຸດຊາຍ​ຄົນ​ທີ່​ສອງວ່າ “ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ” 53 ຄວາມ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ເຈັດ​ປີ ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອຢິບ​ໄດ້​ສິ້ນ​ສຸດ​ລົງ 54 ແລະ​ຄວາມ​ອຶດ​ຢາກ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ເຈັດ​ປີ​ກໍ​ບັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ມາ​ແທນ​ຕາມ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ທຳ​ນາຍ​ໄວ້​ ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດອື່ນໆ​ບໍ່​ມີ​ເຂົ້າ​ຈະ​ກິນ​ແລ້ວ ແຕ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຍັງ​ມີ​ເຂົ້າ​ກິນ​ຢູ່ 55 ເມື່ອ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ເລີ້ມ​ຕົ້ນ​ອຶດ​ຢາກ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ກໍ​ແຫ່​ກັນ​ມາ​ຮ້ອງ​ທຸກ​ຂໍ​ອາ​ຫານ​ນຳ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ໂຢ​ເຊັບ ​ແລະ​ເຮັດ​ຕາມ​ທີ່​ທ່ານບອກ” 56 ເມື່ອ​ຄວາມ​ອຶດ​ຢາກ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ໄຂ​ສາງ​ເຂົ້າ​ທຸກໆ​ສາງ ແລ້ວ​ຂາຍ​ໃຫ້​ແກ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເອ​ຢິບ ເພາະ​ວ່າ​ການ​ອຶດ​ຢາກ​ຄັ້ງ​ນີ້​ຮ້າຍ​ແຮງ​ທີ່​ສຸດ 57 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຈາກ​ຫລາຍ​ປະ​ເທດ​ໃນ​ໂລກ ໄດ້​ພາ​ກັນ​ມາ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ຂໍ​ຊື້​ເຂົ້​າ​ນຳ​ໂຢ​ເຊັບ ເພາະ​ວ່າ​ການ​ອຶດ​ຢາກ​ໄດ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ທຸກໆ​ປະ​ເທດ​ທົ່ວ​ໂລກ​ຢ່າງ​ຮ້າຍ​ແຮງ

ປະຖົມການ 42

ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ມາ​ປະ​ເທດເອ​ຢິບ​ເພື່ອ​ຫາ​ຊື້​ເຂົ້​າ​

1 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ຊາບ​ວ່າ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຍັງ​ມີ​ເຂົ້າຂາຍ ທ່ານຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ລູກ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ພາກັນ​ຢູ່​ຊື່​ໆ” 2 ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຍິນ​ວ່າ​ທີ່​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ມີ​ເຂົ້າ​ຂາຍ ຈົ່ງ​ໄປ​ທີ່​ນັ້ນ​ຊື້​ເຂົ້​າ​ແມ໋ ຖ້າ​ບໍ່​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ອຶດ​ເຂົ້​າ​ຕາຍ​ກັນ​ໃດ໋” 3 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ອ້າຍ​ໂຢ​ເຊັບ​ທັງ​ສິບ​ຄົນ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ທີ່​ປ​ະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ເພື່ອ​ຫາ​ຊື້​ເຂົ້າ 4 ຢາ​ໂຄບ​ບໍ່​ໄດ້​ໃຫ້​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຄີງໆ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄປ​ນຳ ເພາະ​ຢ້ານ​ເປັນ​ອັນ​ຕະ​ຣາຍ 5 ດັ່ງ​ນີ້ບຸດຊາຍ​ຂອງອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ມາ​ຊື້​ເຂົ້າ​ພ້ອມ​ກັນກັບ​ພວກ​ອື່ນໆ ຍ້ອນ​ວ່າ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ມີ​ການ​ອຶດ​ຢາກ​ເກີດ​ຂຶ້ນ 6 ໂຢ​ເຊັບ​ໃນ​ຖາ​ນະ​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ໄດ້​ຂາຍ​ເຂົ້າ​ໃຫ້​ແກ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກໆ​ຊາດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ໂຢເຊັບ​ຈີ່ງ​ເຂົ້າ​ມາຫາ ແລະ​ຂາບ​ລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ທ່ານ 7 ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ເຫັນ​ພວກ​ອ້າຍ​ກໍ​ຈື່​ໄດ້ ແຕ່​ທ່ານ​ເຮັດ​ທໍາ​ທ່າ​ຄື​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ ທ່ານ​ເວົ້າ​ຢ່າງ​ມີ​ອຳ​ນາດ​ຕໍ່​ພວກ​ອ້າຍ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ມາ​ແຕ່​ໃສ?” ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ພວກ​ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້າມາ​ແຕ່​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ເພື່ອ​ມາ​ຂໍ​ຊື້​ເຂົ້າ” 8 ໂຢ​ເຊັບ​ຈື່​ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ຕົນ​ໄດ້ ແຕ່​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ຈື່​ທ່ານ​ບໍ່​ໄດ້ ທ່ານ​​ຍັງ​ຈົດ​ຈຳ​ຄວາມ​ຝັນ​ທີ່​ຝັນ​ກ່ຽວ​ກັບ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ 9 ທ່່ານ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ນັກ​ສືບ ພວກ​ເຈົ້າ​ມາ​ສືບ​ເບິ່ງ​ຈຸດ​ອ່ອນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ເຮົາ” 10 ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ບໍ່​ດອ​ກ ອາດ​ຍາ​ເອີຍ, ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າມາ​ໃນ​ຖາ​ນະ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບໃຊ້​ຂອງ​ອາດ​ຍາ ເພື່​ອ​ຂໍ​ຊື້​ເຂົ້າ 11 ທັງ​ຫມົດ​ນີ້​ເປັນ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ກັນ ບໍ່​ແມ່ນ​ເປັນ​ນັກ​ສືບດອກ​ອາດ​ຍາ​ເອີຍ ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າເປັນ​ຄົນ​ສັດ​ຊື່” 12 ແຕ່​ໂຢ​ເຊັບ​ເວົ້າ​ຊ້ຳ​ເປັນ​ຫນັກ​ແຫນ້ນ​ວ່າ, “ຕ້ອງ​ແມ່ນ ພວກ​ເຈົ້າ​ມາ​ສືບ​ເບິ່ງ​ຈຸດ​ອ່ອນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ເຮົ​າ” 13 ພວກ​ເຂົາເວົ້​າ​ວ່າ, “ອາດ​ຍາ​ເອີຍ, ພວກ​ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້າ​ມີ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ນຳ​ກັນ​ສິບ​ສອງ​ຄົນ ເກີດ​ຮ່ວມ​ພໍ່​ດຽວ​ກັນ​ຢູ່ໃນ​ປະ​ເທດກາ​ນາ​ອານ ດຽວ​ນີ້ ນ້ອງ​ຜູ້​ຫລ້າ​ຢູ່​ນຳພໍ່ ແລະ​ອ້າຍ​ຂອງ​ຜູ້​ຫລ້າ​ໄດ້​ຕາຍ​ໄປ​ແ​ລ້ວ” 14 ໂຢ​ເຊັບ​ຕອບ​ເຂົາ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ຄື​ເຮົາ​ເວົ້າ​ແທ້ໆ ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ນັກ​ສືບ​ອີ​ຫລີ 15 ສິ່ງ​ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ພິ​ສູດ​ພວກ​ເຈົ້າ ຄື​ເຮົາ​ຂໍ​ສັນ​ຍາ​ໃນ​ນາມ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ປ່ອຍ​ພວກ​ເຈົ້າ ຈົນ​ກວ່າ​ນ້ອງ​ຫລ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ມາ​ທີ່​ນີ້ 16 ໃຫ້​ສົ່ງ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວ​ນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ເອົາ​ເຂົາ​ມາ ພວກ​ທີ່​ເຫລືອ​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ກັກ​ຂັງ​ໄວ້ ຈົນ​ກວ່າ​ສິ່ງ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ມານັ້ນ​ຈະ​ພິ​ສູດ​ເຫັນ​ວ່າ​ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ ຖ້າ​ບໍ່​ດັ່ງ​ນັ້ນ ຕາບ​ໃດ​ທີ່​ຟາ​ຣາ​ໂອຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ ພວກ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ຄົງ​ເປັນ​ນັກ​ສືບ​ຢູ່​ຕາບ​ນັ້ນ” 17 ຍ້ອນ​ເຣື່ອງ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ນີ້ ໂຢ​ເຊັບ​ຈີ່ງ​ສັ່ງ​ຂັງ​ພວກ​ເຂົາ​ສາມ​ວັນ 18 ຕໍ່​ມາ ໃນ​ວັນທີ່​ສາມ ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ນະ​ມັ​ສ​ການ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ດັ່ງ​ນັ້ນ ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ສິ່ງ​ນີ້​ໄດ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ພົ້ນ​ໂທດ ຄື​ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ເປັນ​ຄົນ​ສັ​ດ​ຊື່​ແທ້ 19 ໃຫ້​ຜູ້​ດຽວ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ຢູ່​ໃນ​ຄຸກ​ນີ້ ນອກ​ຈາກ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເອົາ​ເຂົ້​າ​ທີ່​ຊື້​ນີ້​ເມືອ​ໃຫ້​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ທີ່​ກຳ​ລັງ​ຫິວ​ຢູ່ 20 ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຫລ້າ​ມາ​ຫາ​ເຮົາ ເພື່ອ​ພິ​ສູດ​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເວົ້າ​ຄວາມ​ຈິງ​ພຽງ​ໃດ ແລ້ວ​ພວກ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ຖືກ​ປະ​ຫານ​ຊີ​ວິດ” ພວກ​ເຂົາ​ຍອມ​ຕົກ​ລົງ​ຕາມ​ຂໍ້​ສ​ເນິ​ນັ້ນ 21 ພວກ​ເຂົ​າ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ກັນ​ແລະ​ກັນ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ແລ້ວ​ຫມູ່​ເຮົາ​ເປັນ​ຜູ້​ຜິດ​ແທ້​ທີ່​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ແກ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ຫມູ່​ເຮົາ​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຂົາ​ມີ​ຄວາມ​ລຳ​ບາກ​ຫລາຍ ເມື່ອ​ເຂົາຮ້ອງ​ຂໍ​ຄວາມ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ ແຕ່​ຫມູ່​ເຮົາ​ບໍ່​ຍອມ​ຟັງ​ສຽງ ຍ້ອນ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ແຫລະ​ຄວາມ​ລຳ​ບາກ​ຈຶ່ງ​ຕາມ​ສນອງ​ພວກ​ຫມູ່​ເຮົາ​ດຽວ​ນີ້” 22 ຣູ​ເບນ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ໄດ້​ບອກ​ພວກ​ເຈົ້າ​ແລ້ວ​ວ່າ​ຢ່າ​ຕີ​ເຂົາ ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ບໍ່​ຍອມ​ຟັງ​ຂ້ອຍ ເຫັນ​ບໍ່ ບັດ​ນີ້​ກັມ​ໄດ້​ຕອບ​ສ​ນອງກຳ​ແລ້ວ​“ 23 ໂຢ​ເຊັບ​ເຂົ້​າ​ໃຈ​ໃນ​ເຣື່ອງ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ເວົ້າ ແຕ່​ພວກ​ເຂົາ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ວ່າ​ທ່າ​ນເຂົ້າ​ໃຈ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ໂຢ​ເຊັບ​ໃຊ້​ນາຍ​ພາສາ​ເມຶ່ອ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ເຂົາ 24 ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ຫນີ​ຈາກ​ພວກ​ເຂົາ ແລະ​ໄປ​ລີ້​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຢູ່​ຜູ້​ດຽວ ເມື່ອ​ທ່ານ​ອົດ​ກັ້ນ​ອາ​ລົມ​ຂົມ​ຂື່ນ​ໃຈ​ໄດ້​ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ກັ​ບ​ເຂົ້​າ​ມາ​ຫາ​ອີກ ທ່ານຈຶ່ງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເອົາ​ຊີ​ເມ​ໂອນ​ອອກ​ມາ​ຜູກ​ໄວ້​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຕໍ່​ຕາ​ພວກ​ເຂົາ 25 ໂຢ​ເຊັບ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ຄົນ​ເອົາ​ເຂົ້າ​ໃສ່​ຖົງ​ພວກ​ເຂົາ​ຈົນ​ເຕັມ ແລ້ວ​ເອົາ​ເງິນ​ຂອງ​ແຕ່​ລະ​ຄົນ​ໃສ່​ໄວ້​ໃນ​ຖົງ​ເທິງ​ເຂົ້າ​ນັ້ນ​ຄືນ ແລ້ວ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ກິນ​ຕາມ​ທາງ​ນຳ ຄົນ​ຂອງ​ທ່ານ​ກໍ​ໄດ້​ເຮັດ​ຕາມ​ຄຳ​ສັ່ງ​ນັ້ນ​ທຸກ​ປະ​ການ

ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ຄືນ​ສູ່​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາອານ

26 ພວກ​ອ້າຍ​ທັງ​ຫລາຍ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ເອົາ​ເຂົ້​າ​ທີ່​ຊື້​ນັ້ນ​ຕ່າງ​ໃສ່​ຫລັງ​ລໍ​ແລ້ວກໍອອກ​ເດີ​ນ​ທາງ​ໄປ 27 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ໃນ​ບ່ອນ​ທີ່​ພັກ​ເຊົາ​ແຮມ​ຄືນ ຄົນ​ນຶ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ໄຂ​ຖົງ​ເພື່ອ​ເອົາ​ເຂົ້​າ​ໃຫ້​ລໍ​ກິນ ໄດ້​ພົບ​ເງິນ​ຢູ່​ໃນ​ປາກ​ຖົງ​ເຂົ້​າ 28 ເຂົາຈຶ່ງ​ຮ້ອງ​ໃສ່​ພວກ​ອ້າຍ​ວ່າ, “ເງິນ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຢູ່​ນີ້” ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຕົກ​ໃຈ​ຈົນ​ຕົວ​ສັ່ນ ຈິ່ງ​ຫັນ​ຫນ້າ​ເຂົ້​າ​ຫາ​ກັນ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ພວກ​ເຮົາ​ຢ່າງ​ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ແນວ​ໃດ​ນໍ” 29 ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ກັບ​ມາ​ຮອດ​ບິ​ດາທີ່​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ແລ້ວ ກໍ​ເລົ່າ​ເຣື່ອງ​ຕ່າງໆ​ທີ່​ເກີດຂຶ້ນ​ກັບ​ພວກ​ເຂົາ​ສູ່​ບິ​ດາ​ຟັງ​ວ່າ, 30 ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ໄດ້​ເວົ້າ​ຢ່າງ​ຮຸນ​ແຮງ​ກັບ​ພວກ​ເຮົ​າ ທັງ​ຫາ​ເຣື່ອງ​ໃສ່​ວ່າ​ພວກ​ເຮົາ​ເປັນ​ນັກ​ສືບ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ເຂົາ 31 ພວກ​ເຮົ​າ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ທ່າ​ນ​ວ່າ ພວກ​ເຮົາ​ເປັນ​ຄົນ​ສັດ​ຊື່ ບໍ່​ແມ່ນ​ນັກ​ສື​ບ 32 ພວກ​ເຮົາ​ມີ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ສິບ​ສອງ​ຄົນ​ເປັນ​ບຸດ​ຮ່ວມພໍ່​ດຽວ​ກັນ ຜູ້​ນຶ່ງ​ໄດ້​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ ແລະ​ນ້ອງ​ຫລ້າ​ກໍ​ຢູ່ກັບ​ພໍ່ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ 33 ທ່າ​ນ​ໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ເຊື່ອ​ວ່າ ພວກ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຄົນ​ສັດ​ຊື່​ກໍ​ຕໍ່​ເມື່ອ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຢູ່​ກັບ​ເຮົາ ນອກ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ພາ​ກັນ​ເອົາ​ເຂົ້າ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ໃຫ້​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ທີ່​ກຳ​ລັງ​ອຶດ​ຢູ່ 34 ແຕ່​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ພາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຫລ້າ​ນັ້ນ​ມາ​ຫາ​ເຮົາ ໂດຍ​ວິ​ທີ​ນີ້​ແຫລະ​ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ເຊື່ອ​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຄົນ​ສັດ​ຊື່ ແລະ​ບໍ່​ແມ່ນ​ນັກ​ສືບ ຄັນ​ແລ້ວ​ເຮົາ​ຈະ​ສົ່ງ​ອ້າຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຄືນ ແລະ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ຈະ​ທຳ​ນາ​ຄ້າ​ຂາຍ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ໄດ້” 35 ໃນ​ຂ​ນະ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ໄຂ​ຖົງ​ເຂົ້າ ແຕ່​ລະ​ຄົນ​ກໍ​ເຫັນ​ຫໍ່​ເງິນ​ຂອງ​ຕົນ​ຢູ່​ໃນ​ຖົງ ຄັນ​ພວກ​ເຂົາ​ກັ​ບ​ບີ​ດາເຫັນ​ຫໍ່​ເງິນ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ຢ້ານ​ກົວ 36 ຢາ​ໂຄບ​ຜູ້​ເປັນ​ບິ​ດາຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້​າ​ຈະ​ບໍ່​ໃຫ້​ລູກ​ຢູ່​ກັບ​ຂ້ອຍ​ຈັກ​ຄົນ​ຫວະ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ ຊີ​ໂມ​ເອນ​ກໍ​ຖືກ​ຈັບ ແລະ​ບັດ​ນີ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເອົ​າ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ຫນີ​ຈາກ​ຂ້ອຍ​ອີກ ຂ້ອຍ​ຜູ້​ດຽວ​ທີ່​ທຸກ​ທໍ​ຣະ​ມານ​ທີ່​ສຸດ” 37 ຣູ​ເບນ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ບິ​ດາ​ວ່າ, “ຖ້າ​ລູກ​ບໍ່​ນຳ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ມາ​ສົ່ງ​ພໍ່​ຄືນ ໃຫ້​ພໍ່​ຂ້າ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ລູກສອງ​ຄົນ​ນັ້ນ​ຖິ້ມ ຈົ່ງ​ມອບ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ໄວ້ໃນ​ຄວາມ​ດູ​ແລ​ຂອງ​ລູກ​ເຖີດ ລູກ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ເຂົາ​ກັບ​ຄືນ​ມາ” 38 ແຕ່​ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຈະ​ບໍ່​ຍອມ​ໃຫ້​ລູກ​ຊາຍ​ຂ້ອຍ​ໄປ​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ ອ້າຍ​ຂອງ​ເຂົາກໍ​ໄດ້​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ ຍັງ​ເຫລືອ​ແຕ່ເຂົາ​ຜູ້​ດຽວ ບາງ​ທີ​ເຂົາອາດ​ຖືກ​ຂ້າ​ຕາຍ​ຕາມ​ທາງ​ກໍ​ໄດ້ ຂ້ອຍ​ກໍ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຫລາຍ​ແລ້ວ​ຫາ​ກ​ພະ​ເຊີນ​ກັບ​ຄວາມ​ທຸກ​ໂສກ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ກໍ່​ຂຶ້ນ​ນີ້ ອາດ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຊ້ຳ​ໃຈ​ຕາຍ​ກໍ​ໄດ້”

ປະຖົມການ 43

ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ປະ​ເທດ​ ເອ​ຢິບ​ພ້ອມ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ

1 ຄວາມ​ອຶດ​ຢາກ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ຮ້າຍ​ແຮງ​ທີ່​ສຸດ 2 ເມື່ອ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບກິນ​ເຂົ້າ​ຊຶ່ງ​ຊື້​ມາ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຫມົດ​ແລ້ວ ຢາໂຄບ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ພວກ​ບຸດຊາຍ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ຊື້​ອາ​ຫານ​ຕື່ມ​ອີກ​ຈັກ​ຫນ່ອຍ​ສຳ​ລັບ​ພວກ​ເຮົ​າ​ແມ໋” 3 ຢູ​ດາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອຢິບ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ລູກ​ຢ່າງ​ເດັດ​ຂາດ​ແລ້ວ​ວ່າ ຢ່າ​ໄປ​ປາ​ກົດ​ຕົວ​ໃຫ້​ທ່ານເຫັນ​ຫນ້າ​ອີກ ຖ້າ​ພວກ​ເຮົ​າ​ບໍ່​ນຳ​ເອົາ​ນ້ອງ​ຫລ້າ​ເຮົາ​ໄປ​ພົບ​ທ່ານ 4 ແຕ່​ຖ້າ​ພໍ່​ຍອມ​ຕົກ​ລົງ​ໃຫ້​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຫລ້າ​ໄປ​ກັບ​ພວກ​ເຮົາ ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ໄປ​ຊື້​ເຂົ້າ​ໃຫ້​ພໍ່ 5 ຫາກ​ພໍ່​ບໍ່​ຍອມ​ຕົກ​ລົງ ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ຍອມ​ໄປ ເພາະ​ທ່ານ​ໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ມາ​ໃຫ້​ຂ້ອ​ຍ​ເຫັນ​ຫນ້າ​ອີກ ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ເອົາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ເຈົ້າ​ມາ​ພ້ອມ” 6 ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫ​ຍັງ​ຫມູ່​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ຄວາມ​ຫຍຸ້ງ​ຍາກ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຫລາຍ​ແທ້ ດັນ​ໄປ​ເວົ້າ​ກັບ​ທ່າ​ນວ່າ​ຫມູ່ເຈົ້​າ​ມີ​ນ້ອງ​ຢູ່​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ” 7 ພ​ວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບວ່າ, “ຊາຍ​ຄົນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຖາມ​ພວກ​ເຮົາ ແລະ​ຄອບ​ຄົວ​ວ່າ ພໍ່​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ບໍ່? ພວກ​ເຈົ້າ​ມີ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ບໍ່? ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ຕອບ​ຄໍາ​ຖາມ​ທ່ານຕາມ​ຊື່​ເພາະ​ພວກ​ເຮົາ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ວ່າ ທ່ານຈະ​ບອກ​ໃຫ້​ມາ​ນຳ​ເອົາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ໄປ​ຫາ​ທ່ານ” 8 ຢູດາ​ເວົ້າ​ກັບ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໃຫ້​ນ້ອງ​ຊາຍ​ໄປ​ກັບ​ພວກ​ລູກ​ສາ ແລ້ວ​ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ຮິບ​ຕຽມ​ຕົວ​ອ​ອກ​ເດີນ​ທາງ ແລ້ວ​ທຸກ​ຄົນ​ທັງ​ພໍ່​ແລະ​ລູກ​ຫລານ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ອຶດ​ເຂົ້າ​ຕາຍ 9 ລູກ​ຈະ​ຍອມ​ຖວາຍ​ຊີ​ວິດ​ເພື່ອ​ເຂົາ ຂໍ​ພໍ່​ມອບ​ພາ​ຣະ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ໄວ້​ກັບ​ລູກ ຖ້າ​ວ່າ​ລູກ​ບໍ່​ນຳ​ເຂົາ​ກັບ​ຄືນ​ມາ​ຢ່າງ​ປອດ​ໄພ ລູກ​ຈະ​ຍອມ​ເປັນ​ຜູ້​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ຕໍ່​ພໍ່​ຕ​ລອດ​ຊິ​ວິດ 10 ຖ້າ​ພວກ​ເຮົ​າ​ບໍ່​ມົວ​ຊັກ​ຊ້າ​ຢູ່​ຢ່າງ​ນີ້ ປານ​ນີ້​ພວກ​ເຮົາ​ອາດ​ຈະ​ກັ​ບ​ມາ​ເປັນ​ທ້ຽວ​ທີ່​ສອງ​ແ​ລ້ວ” 11 ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຜູ້​ເປັນ​ບິ​ດາຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຖ້າ​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເຮັດ​ດັ່ງ​ນີ້ ຄື​ໃຫ້​ເອົາ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ອັນ​ດີ​ທີ່​ສຸດ​ທີ່​ມີ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ເຮົ​າ​ໃສ່​ຖົງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຕ້ອນ​ຊາຍ​ຄົນ​ນັ້ນ​ເຊັ່ນ: ຍານ ນໍ້າ​ເຜິ້ງ ເຄື່​ອງ​ເທດ ຫມາກ​ກໍ່ ແລະ​ຫມາກ​ບົກ 12 ຈົ່ງ​ຖື​ເງິນ​ໄປ​ນຳ​ອີກ​ສອງ​ເທົ່າ ກໍ​ເພາະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ເງິນ​ທີ່​ພົບ​ໃນ​ຖົງ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ສົ່ງ​ຄືນ ບາງ​ທີ​ອາດ​ເປັນ​ການ​ຫລົງ​ລືມ​ກໍ​ໄດ້ 13 ຈົ່ງ​ຕຽມ​ຕົວ​ແລ້ວ​ເອົາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ຫາ​ຊາ​ຍ​ຄົນ​ນັ້ນ​ສາ 14 ຂໍ​ໃຫ້ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ມີ​ອຳ​ນາດ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຈົ່ງ​ດົນ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ຊາຍ​ຜູ້​ນັ້ນ​ມີ​ຄວາມ​ເມດ​ຕາ​ຕໍ່​ພວກ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ວ່າ​ທ່າ​ນຈະ​ໄດ້​ປ່ອຍ​ນ້ອງ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ ກັບ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ໃຫ້​ກັບ​ຄືນ​ມາ​ຫາ​ພໍ່ ຖ້າ​ວ່າ​ຈະ​ສູນ​ເສັຽ​ລູກ​ທັງ​ສອງ​ອີກ​ກໍ​ຕ້ອງ​ຈຳ​ເປັນ” 15 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ເອົາ​ຂອງ​ຕ້ອນ ແລະ​ເງິນ​ສອງ​ເທົ່າ​ພ້ອມ​ກັບ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ ແລ້ວ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ​ສູ່​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ເພື່ອ​ພົບ​ໂຢ​ເຊັບ 16 ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ເຫັນ​ເບັນຢາ​ມິນ​ມາ​ກັ​ບ​ພວກ​ເຂົາ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ສັ່ງ​ຄົນ​ໃຊ້​ຜູ້​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ໃນ​ເຮືອນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ພາ​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ໄປ​ເຮືອນ​​ແລ້ວ​ ຈົ່ງ​ໄປ​ຂ້າ​ສັດ​ແລະ​ຈັດ​ແຈ່ງ​ອາ​ຫານ ເພາະ​ວ່າ​ຕອນ​ສວາຍ​ນີ້ ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ຈະ​ກິນ​ເຂົ້າ​ນຳ​ເຮົາ” 17 ຄົນ​ໃຊ້​ກໍ​ໄດ້​ເຮັດ​ຕາມ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ສັ່ງ ແລະ​ພາ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ເຮືອນ​ຂອງ​ທ່ານ 18 ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ຖືກນຳ​ພາ​ໄປ​ຮອດ​ເຮືອນ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ ເຂົາ​ກໍ​ເກີດ​ຄວາ​ມຢ້ານ​ກົວ​ແລະ​ຄິດ​ໄປ​ວ່າ, “ພວ​ກ​ເຮົາ​ຖືກ​ພາ​ມາ​ນີ້​ກໍ​ຍ້ອນ​ເງິນ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ພົບ​ຢູ່​ໃນ​ຖົງ​ເຂົ້າ​ຄັ້ງ​ມາ​ຖ້ຽວ​ທຳ​ອິດ​ນັ້ນ ເຂົາ​ເຈົ້າ​ອາດ​ທຸບ​ຕິ​ພວກ​ເຮົາ​ເອົາ​ພວກ​ເຮົາ​ໄປ​ເປັນ​ທາດ​ແລະ​ຍຶດ​ເອົາ​ລໍ​ທັງ​ຫມົດ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ” 19 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ມາ​ຫາ​ຄົນ​ໃຊ້​ຜູ້​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ ແລະ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາທີ່​ປະ​ຕູ​ເຮືອນ​ 20 ວ່າ,” ນາຍ​ເອີຍ, ຂໍ​ໄດ້​ໂຜດ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ເທີນ ເມື່ອ​ຄາວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ​ໄດ້​ມາ​ຊື້​ສະ​ບ່ຽງ​ອາ​ຫານ​ຖ້ຽວ​ກ່ອນ​ນັ້ນ 21 ເວ​ລາ​ເດີນ​ທາງ​ກັບ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄດ້​ໄຂ​ຖົງ​ເຂົ້​າ ແລ້ວ​ໄດ້​ພົບ​ເງິນ​ທີ່​ຈ່າຍ​ຄ່າ​ຊື້​ເຂົ້າ​ຄົບ​ຕາມ​ຈຳ​ນວນ​ເດີມ ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຖື​ເອົາ​ເງິນ​ຈຳ​ນວນ​ນັ້ນ​ນໍາມາ​ສົ່ງ​ຄືນ 22 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ວ່າ ແມ່ນ​ໃຜ​ເອົາ​ເງິນ​ນັ້ນ​ມາ​ໃສ່​ໃນ​ຖົງ​ເຂົ້​າ​ໄວ້ ເທື່ອ​ນີ້​​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຖື​ເງິນ​ມາ​ຫລາຍ​ພໍ​ສົມ​ຄວນ​ເພື່ອ​ຂໍ​ຊື້​ເຂົ້າ​ອີກ” 23 ຄົນ​ໃຊ້​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຢ່າ​ສູ່​ອຸກ​ໃຈ​ແລະ​ຢ້ານກົວ​ເລີຍ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ ແລະ​ຂອງບິ​ດາພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເອົາ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ນີ້ມາ​ໃສ່​ໃນ​ຖົງ​ເຂົ້​າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ເງິນ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈ່າຍ​ນັ້ນ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຮັບ​ຮຽບ​ຮ້ອຍ​ແລ້ວ” ແລ້ວ​ຄົນ​ຕົ້ນ​ເຮືອນກໍ​ນຳ​ເອົາ​ຊີ​ເມ​ໂອນ​ອອກ​ມາ​ຫາ​ພວກ​ເຂົາ 24 ຄົນ​ໃຊ້​ຈຶ່ງ​ພາ​ພວກ​ເຂົາ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ​ໂຢ​ເຊັບ ເຂົາ​ໄດ້​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ລ້າງ​ຕີນ ແລະ​ເອົາ​ເຟືອງ​ໃຫ້​ລໍ​ກິນ 25 ພວກ​ເຂົາ​ຕຽມ​ຈັດ​ຂອງ​ຕ້ອນ​ໄວ້​ມອບ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ​ໃນ​ຕອນ​ສວາຍ ເພາະ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ​ທ່ານ​ຈະ​ມາ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານ​ທີ່​ບ້ານ 26 ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ມາ​ເຖິງ​ບ້ານ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ພ​າ​ກັນ​ເອົາ​ຂອງ​ຕ້ອນ​ນຳ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ​ເພື່ອມອບ​ໃຫ້​ທ່າ​ນ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຂາບ​ລົງ​ກັບ​ດິນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ໂຢ​ເຊັບ 27 ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ໄຕ່​ຖາມ​ເຖິງ​ຄວາມ​ສຸກ​ທຸກ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ພໍ່​ຂອງ​ຫມູ່​ເຈົ້າ​ຊຶ່ງ​ຫມູ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເວົ້າ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຟັງ​ວ່າ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຫລາຍ​ແລ້ວ​ນັ້ນ​ເປັນ​ຢ່າງ​ໃດ? ທ່ານຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ ແລະ​ສະ​ບາຍ​ດີ​ບໍ່?” 28 ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ພໍ່​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຂ້າ​ໃຊ້​ທີ່​ສັດ​ຊື່​ຕໍ່​ອາດ​ຍາ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ ແລະ​ຍັງ​ຢູ່​ສະ​ບາຍ​ດີ” ຄັນ​ແລ້ວ​ພ​ວກ​ເຂົ​າ​ກໍ​ຂາບ​ລົງ​ດິນ​ໂດຍ​ຊ້ອງ​ຫນ້າ​ທ່ານອີກ 29 ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ເຫັນ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຄີງ​ຂອງ​ຕົນ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຊາຍ​ຄົນ​ນີ້​ຄົງ​ເປັນ​ນ້ອງ ຊ​າຍ​ຫລ້າ​ຂອງ​ຫມູ່​ເຈົ້າ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ເວົ້າ​ໃຫ້​ເຮົາ​ຟັງ​ແຕ່​ກ່ອນ​ນັ້ນ​ຕິ ແມ່ນ​ບໍ່? ນ້ອງ​ເອີຍ ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຈົ່ງ​ອວຍ​ພອນ​ແກ່​ເຈົ້າ” 30 ຄັນ​ແລ້ວ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຟ້າວ​ຍ່າງ​ອອກ​ຫນີ​ໄປ ເພາະ​ຈິດ​ໃຈ​ຂອງ​ທ່ານ​ມີ​ຄວາມ​ຮູ້​ສຶກ​ຕື່ນ​ເຕັ້ນ​ຫລາຍ​ທີ່​ເຫັນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຄີງ​ຂອງ​ຕົນ ທ່ານ​ເກືອບ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຕໍ່​ຫນ້າ​ພວກ​ເຂົາ ແຕ່​ເມື່ອ​ອົດ​ບໍ່​ໄດ້ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ລີ້​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຢູ່​ໃນ​ຫ້ອງ​ສ່ວນ​ຕົວ 31 ຫລັງ​ຈາກ​ລ້າງ​ຫນ້າ​ລ້າງ​ຕາ​ແລ້ວ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ອອກ​ມາ​ຂ້າງນອກ ພຍາ​ຍາມ​ລະ​ງັບ​ຄວາມ​ຮູ້​ສຶກ​ໄວ້ ແລ້ວ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ຄົນ​ໃຊ້​ຈັດ​ແຈ່ງ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ມາ 32 ເຂົາ​ໄດ້ຈັດ​ແຈ່ງໂຕະ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ​ກິນ​ຜູ້​ດຽວ​ຕ່າງ​ຫາກ ແລະ​ໄດ້​ຈັດ​ແຈ່ງ​ໃຫ້​ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ໂຕະ​ນຶ່ງ​ອີກ​ຕ່າງ​ຫາກ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຊຶ່ງ​ໄປ​ຮ່ວມ​ນັ້ນກໍ​ໄດ້​ຈັດ​ໃຫ້​ກິນ​ອີກ​ໂຕະ​ນຶ່ງ​ຕ່າງ​ຫາກ ເພາະ​ເຂົາ​ຖື​ວ່າ​ເປັນ​ການ​ອັບ​ອາຍ​ຂາຍ​ຫນ້າ​ທີ່​ກິນ​ຮ່ວມ​ໂຕະ​ກັບ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ 33 ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ນັ່ງ​ລຽນ​ກັນ​ຢູ່​ໂຕະ​ຂ້າງ​ຫນ້າ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ ພວ​ກ​ເຂົາ​ນັ່ງ​ເປັນ​ລຳ​ດັບ​ແຕ່​ອ້າຍ​ກົກ​ມາ​ຫາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຫລ້າ​ຕາມ​ອາ​ຍຸ ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ນັ່ງ​ຮຽບ​ຮ້ອຍ​ແລ້ວ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ເບິ່ງ​ຫນ້າ​ກັນ​ແລະ​ກັນ​ຢ່າງ​ປລາດ​ໃຈ 34 ຄົນ​ໃຊ້​ໄດ້​ແຈກ​ອາ​ຫານ​ແຕ່​ໂຕະ​ຂອງ​ໂຢເຊັບ​ໄປ ແລະ​ເຂົາ​ໄດ້​ແຈກ​ໃຫ້​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ຫລາຍກວ່າ​ພວກ​ອື່ນໆ​ຫ້າ​ເທົ່າ ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ກິນ​ແລະ​ດື່ມ​ກັບ​ທ່ານຈົນ​ມືນ​ເມົາ

ປະຖົມການ 44

ຈອກ​ເຫລົ້​າ​ເສັຽ

1 ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ສັ່ງ​ຄົນ​ໃຊ້​ຜູ້​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຕົນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາ​ສະ​ບຽງ​ອາ​ຫານ​ໃສ່​ຖົງ​ຂອງ​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ໃຫ້​ຫລາຍ​ເທົ່າ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ສາ​ມາດ​ເອົາ​ໄປ​ໄດ້​ ແລະ​ໃຫ້​ເອົາ​ເງິນ​ຂອງ​ເຂົາ​ແຕ່​ລະ​ຄົນ​ໃສ່​ລົງ​ໃນ​ຖົງ​ເທິງ​ເຂົ້າ​ແຕ່​ລະ​ຖົງ ໃຫ້​ເອົາ​ເງິນ​ຊື້​ເຂົ້າ​ຂອງ​ເຂົາ​ກັບ​ຈອກ​ເງິນ​ຂອງເຮົ​າ​ໃສ່​ລົງ​ໃນ​ຖົງ​ເຂົ້​າ​ຂອງ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຫລ້າ​ເຂົ​າ” 2 ແລ້ວ​ຄົນ​ໃຊ້ກໍ​ໄດ້​ທຳຕາມ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ສັ່ງ​ທຸກ​ປະ​ການ 3 ເມື່ອ​ຮຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ແຕ່​ເຊົ້າໆ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ກັບ​ເມືອ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ລໍ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ 4 ຄັນ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ບໍ່​ໄກ​ຈາກ​ເມືອງ​ພໍ​ເທົ່າ​ໃດ ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ຄົນ​ໃຊ້​ຜູ້​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ປະ​ຈຳ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຕົນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ຮີບ​ອອກ​ໄປ​ຕິດ​ຕາມ​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ທັນ​ພວກ​ເຂົາ​ແລ້ວ ໃຫ້​ເຈົ້າ​ວ່າ​ເປັນ​ຫຍັງ​ພວ​ກ​ເຈົ້າ​ປະ​ພຶດ​ການ​ຊົ່ວ​ຕອບ​ແທນ​ການ​ດີ ເປັນ​ຫຍັງ​ຈຶ່ງ​ລັກ​ເອົາ​ຈອກ​ເງິນ​ຂອງ​ເຣົາ​ມາ? 5 ຈອກ​ນັ້ນ​ເປັນ​ຈອ​ກ​ສະ​ເພາະທີ່​ເຈົ້ານາຍ​ຂອງຂ້ອຍ ໃຊ້​ສຳ​ລັບ​ດື່ມ​ນ້ຳ ແລະ​ໃຊ້​ກວດ​ເບິ່ງ​ເຫດ​ການ ພວກ​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ຜິດ​ຢ່າງ​ຮ້​າຍ​ແຮງ​ຮູ້​ບໍ່?” 6 ເມື່ອ​ຄົນ​ໃຊ້​ນັ້ນ​ອອກ​ຕິດ​ຕາມ​ທັນ​ພວກ​ເຂົາ​ແລ້ວ ກໍ​ເວົ້າ​ດັ່ງ​ທີ່​ນາຍ​ສັ່ງ​ນັ້ນ​ກັບ​ເຂົາ 7 ພ​ວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ອາດ​ຍາ​ເວົ້​າ​ເຊັ່ນ​ນີ້​ຫມາຍ​ຄວາມ​ວ່າ​ຢ່າງ​ໃດ? ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າບໍ່​ເຄີຍ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ຈັກ​ເທື່ອ 8 ເບິ່ງ​ແມ໋, ທ່ານ​ກໍ​ໄດ້​ເຫັນ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍນຳເອົາ​ເງິນ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ພົບ​ຢ​ູ່​ໃນ​ຖົງ​ເຂົ້າ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ນັ້ນ​ມາ​ສົ່ງ​ຄືນ​ໃຫ້​ແກ່​ທ່ານ ເປັນ​ຫຍັງ​​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍຊິ​ມາ​ລັກ​ເອົາ​ເງິນ​ຫລື​ຄຳ​​ໄປ​ຈາກ​ບ້ານ​ເຈົ້ານາຍຂອງ​ທ່ານ? 9 ເອົາ​ເທາະ ຖ້າ​ສິ່ງ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຕົກ​ຢູ່​ນຳ​ຜູ້​ໃດ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ພວກຂ້​າ​ພະ​ເຈົ້າຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ ຂໍ​ໃຫ້​ຂ້າ​ຜູ້​ນັ້ນ​ເສັຽ ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ​ຈະ​ຍອມ​ເປັ​ນ​ທາດ​ເຈົ້າ​ນາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ” 10 ຄົນ​ໃຊ້​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຕົກ​ລົງ ແຕ່​ຖ້າ​ວ່າ​ຂ້ອຍ​ພົບ​ຈອກ​ນັ້ນ​ນໍາ​ຜູ້​ໃດ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ໃນ​ພວກ​ເຈົ້າ ຜູ້​ມີ​ຈອກ​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ຂ້ອຍ ນອກ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ອິ​ສ​ຣະ​ຫມົດ” 11 ດັ່ງ​ນັ້ນ​ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຟ້າວ​ເອົາ​ຖົງ​ສະ​ບຽງ​ອາ​ຫານ​ລົງ​ຈາກ​ຫລັງ​ລໍ ແລ້ວ​ແຕ່​ລະ​ຄົນ​ກໍ​ໄຂ​ຖົງ​ຂອງ​ຕົນ​ອອກ 12 ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ຄົ້ນ​ເບິ່ງ​ແຕ່​ອ້າຍ​ກົກ​ຈົນ​ຮອດ​ນ້ອງ​ຫລ້າ ແລ້ວ​ພົບ​ຈອກ​ນັ້ນ​ຢູ່​ໃນຖົງ​ເຂົາ​ຂອງ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ 13 ເມື່ອ​ເປັນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ຈີກ​ເສື້ອ​ຂອງ​ຕົນ​ເອງດ້ວຍ​ຄວາມ​ເສັຽ​ໃຈ ເອົາ​ຖົງ​ຂຶ້ນ​ໃສ່​ຫລັງ​ລໍ​ແລະ​ກັບ​ຄືນ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເມືອງ 14 ເມື່ອ​ຢູດາ ​ແລະ​ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ມາ​ຮອດ​ເຮືອນ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ ຊຶ່ງ​ຂ​ນະ​ນັ້ນ​ທ່ານ​ເອງ​ກໍ​ຍັງ​ຢູ່​ເຮືອນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ຂາບ​ລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ທ່ານ 15 ແລ້ວ​ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ດັ່ງ​ນີ້? ພວກ​ເຈົ້າ​ອາດ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ວ່າ​ຄົນ​ຢ່າງ​ເຮົາ​ນີ້​ເປັນ​ຄົນ​ຕາ​ທິບ” 16 ຢູດາ​ໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍບໍ່​ມີ​ທາງ​ໂຕ້​ຖຽງ​ໄດ້​ແລ້ວ​​ ແລະ​ບໍ່​ຊ່າງ​ຈະ​ພິ​ສູດ​ຄວາມ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ຂອງພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຢ່າງ​ໃດ​ໄດ້​ອີກ​ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ຈານ​ຂາຍ​ຫນ້າ​ເພາະ​ຄວາມ​ຜິດ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ແລ້ວ​ທ່ານ​ຜູ້​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ເອີຍ ບັດ​ນີ້ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າທຸກ​ຄົນ​ຕົກ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ທ່ານ​ແລ້ວ ແລະ​ຈະ​ບໍ່​ແມ່ນ​ແຕ່​ຜູ້​ດຽວ​ສະ​ເພາ​ະ​ຄົນ​ທີ່​ທ່ານ​ພົບ​ຈອກ​ເທົ່າ​ນັ້ນ” 17 ໂຢ​ເຊັບ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ບໍ່​ແມ່ນດອ​ກ ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ເຮັດ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ ຜູ້​ເຮົາ​ພົບ​ຈອກ​ນຳ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ຈະ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ເຮົາ ສ່ວນນອກ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ກັບ​ໄປ​ຫາພໍ່​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າງ​ປອດ​ພັຍ​ເທີນ”

ຢູດາ​ຣ້ອງ​ຂໍ​ເພື່ອ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ

18 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ຢູດາ​ໄດ້​ເຂົ້​າ​ໄປ​ຫາ​ໂຢ​ເຊັບ​ແລະ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ວ່າ, “ທ່ານ​ຜູ້​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ເອີຍ, ໂຜ​ດ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ລົມ​ກັບ​ທ​່ານ​ຢ່າງ​ເປັນ​ກັນ​ເອງ​ກ່ອນ​ຖ້ອນ ຂໍ​ທ່ານ​ຢ່າ​ຟ້າວ​ໂກດ​ຮ້າຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ທ່ານ​ເອງ​ກໍ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 19 ທ່ານ​ຖາມ​​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າທັງ​ຫລາຍວ່າ ພວກ​ເຈົ້າ​ມີ​ພໍ່ແລະ​ນ້ອງ​ບໍ່? 20 ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຕອບ​ວ່າ ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າມີ​ພໍ່ທີ່​ເຖົ້​າຊະຣາ​ແລ້ວ ມີ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ເກີດ​ເມື່ອ​ພໍ່​ເຖົ້າ​ແກ່​ແລ້ວ ອ້າຍ​ຂອງ​ເດັກ​ຜູ້​ນັ້ນ​ໄດ້​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ ແລະ​ເຂົາ​ຜູ້​ດຽວ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ເກີດ​ຮ່ວມ​ທ້ອງ​ແມ່​ດຽວ​ກັນ​ຊຶ່ງ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ ສະ​ນັ້ນພໍ່ຈຶ່ງ​ຮັກເຂົາຫລາຍ 21 ທ່ານ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າທັງ​ຫລາຍວ່າ ໃຫ້​ເອົາ​ເຂົາ​ມາ​ທີ່​ນີ້ ເພື່ອ​ທ່ານ​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ເຂົາ 22 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ຮຽນໄດ້​ຕອບ​ທ່ານ​ວ່າ ເດັກ​ຫນຸ່ມ​ຄົນ​ນີ້ຈະພາກຈາກ​ພໍ່​ບໍ່​ໄດ້ ຖ້າ​ເຂົາຈາກ​ໄປ​ເມື່ອ​ໃດ ພໍ່​ເຂົາ​ຕ້ອງ​ຕາຍ 23 ຄັນ​ແລ້ວ ທ່ານ​ເວົ້າ​ວ່າ ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ມາ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ເຫັນ​ຫນ້າ​ອີກ ຖ້າ​ບໍ່​ເອົາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຫລ້າ​ເຈົ້າ​ມາ​ນຳ 24 ເມື່ອ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ຫາ​ບິ​ດາຜູ້​ເປັນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າທັງ​ຫລາຍຈຶ່ງ​ເລົ່າ​ເຣື່ອງ​ທີ່​ນາຍເວົ້າ​ໃຫ້ທ່ານ​​ຟັງ 25 ຄັນ​ແລ້ວ ທ່ານ​ໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ ຈົ່ງ​ພາກັນ​ໄປ​ຊື້​ເຂົ້າ​ມາ​ໃຫ້​ພໍ່​ຈັກ​ຫນ່ອຍ​ແດ່ 26 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍຈຶ່ງ​ຕອບ​ທ່ານ​ວ່າ ເຮົາ​ໄປ​ບໍ່​ໄດ້ ຖ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ເອົາ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຫລ້າ​ມາ​ນຳ 27 ພໍ່​ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ຈຶ່ງບອກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ວ່າ ພວກ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຮູ້​ແລ້ວ​ວ່າ ເມັຽຂອງ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ເກີດ​ບຸດຊາຍ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້​ໃຫ້​ສຳ​ລັບ​ຂ້ອຍ 28 ຜູ້​ທຳ​ອີດ​ກໍ​ຕາຍ​ຈາກ​ຂ້ອຍ​ໄປ​ແລ້ວ ຂ້ອຍ​ຄາດ​ວ່າ​ເຂົາ​ຄົງ​ຈະ​ຖືກ​ສັດ​ຮ້າຍ​ກັດ​ຕາຍ ເພາະ​ວ່າ​ຂ້ອຍ​ບໍ່​ໄດ້​ເຫັນ​ເຂົາ​ຈົນ​ເທົ່າ​ດຽວ​ນີ້ 29 ບັດ​ນີ້ ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເອົາ​ລູກ​ຊ​າຍ​ຫລ້າ​ຜູ້​ນີ້​ໄປ​ຈາກ​ຂ້ອຍ​ແລະ​ຖືກ​ຂ້າ​ອີກ ພວກ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ສ້າງ​ຄວາມ​ທຸກ​ທໍ​ຣະ​ມານ​ໃຈ ແກ້ງ​ຈະ​ຂ້າ​ຂ້ອຍ​ອີກ​ໃນ​ຍາມ​ເຖົ້າ​​ຊະ​ຣາ​ການ​ຢ່າງ​ນີ້ 30 ທ່ານ​ຜູ້ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ເຣື່ອງ​ມີ​ຢູ່​ວ່າ​ຫາກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າກັບ​ເມືອ​ຫາ​ພໍ່ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ໂດຍ​ບໍ່​ມີ​ນ້ອງ​ຄົນ​ນີ້​ແລ້​ວ 31 ເມື່ອ​ພໍ່ຮູ້​ວ່າ​ບໍ່​ມີ​ເຂົາ​ມາ​ນຳ ທ່ານ​ກໍ​ຈະ​ສິ້ນ​ໃຈ​ຕາຍ ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ທ່ານ​ຂຶ້ນ​ຢູ່​ກັບ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້ນີ້ ທ່ານ​ເອີຍ ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ​ກໍ​ຈະ​ສ້າງ​ຄວາມ​ທຸກ​ໃຈ​ຢ່າງ​ຫລວງ​ຫລາຍ ແກ້ງ​ຂ້າ​ພໍ່ໃນ​ເວ​ລາ​ທ່າ​ນ​ເຖົ້າ​ແກ່ຊະ​ຣາຢ່າງນີ້ 32 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ຮັບ​ປະ​ກັນ​ນ້ອງ​ໄວ້ຕໍ່​ຫນ້າ​ພໍ່ວ່າ ຈະ​ເອົາ​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າແທນ​ເດັກ​ຄົນ​ນີ້ ໂດຍບອກ​ພໍ່​ວ່າ ຖ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ນໍາ​ເອົາ​ເຂົາ​ກັບ​ຄືນ​ມາ​ຫາ​ທ່ານ ຂ້​າ​ພະ​ເຈົ້າກໍ​ເປັນ​ຜູ້​ກະ​ທຳ​ຜິດ​ຕໍ່​ພໍ່​ຕ​ລອດ​ຊົ່ວ​ຊີ​ວິດ 33 ບັດ​ນີ້ ທ່ານ​ເອີຍ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຢູ່​ທີ່ນີ້​ເປັນ​ທາດ​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ແທນ​ເດັກ​ຄົນ​ນີ້ ກະ​ຣຸ​ນາ​ໃຫ້​ເຂົາກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ກັ​ບ​ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ເທີນ 34 ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າຈະ​ກັບ​ຄືນ​ຫາ​ພໍ່ໄດ້​ຢ່າງ​ໃດ ຖ້າຫາກ​ບໍ່​ມີ​ເດັກ​ຄົນ​ນີ້​ເມືອ​ນຳ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າບໍ່​ຢາກ​ເຫັນ​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກັບ​ພໍ່ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ”

ປະຖົມການ 45

ໂຢ​ເຊັບ​ບອກ​ໃຫ້​ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ຮູ້​ວ່າ​ທ່ານແມ່ນ​ໃຜ?

1 ໂຢ​ເຊັບ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຈະ​ລະ​ງັບ​ຄວາມ​ຮູ້​ສຶກ​ຂອງ​ຕົນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ທັງ​ຫມົດ​ໄດ້ ສະ​ນັ້ນ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ຮ້ອງ​ອອກ​ມາ​ວ່າ, “ໃຫ້​ທຸກ​ຄົນ​ອອກ​ໄປ” ເວ​ລາ​ທ່ານ ບອກ​ພວກ​ອ້າຍ​ແລະ​ນ້ອງ​ຂອງຕົນ​ວ່າ​ທ່ານຄື​ໃຜ​ນັ້ນ ບໍ່​ມີ​ຄົນ​ອື່ນ​ເລີຍ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 2 ທ່ານ​ໄຫ້​ສະ​ອຶກ​ສະ​ອື້ນ​ສຽງ​ດັງ​ຈົນ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ຍິນ ແລະ​ຂ່າວ​ນີ້​ກໍ​ແຜ່​ໄປ​ເຖິງ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ 3 ໂຢເຊັບ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ພວກ​ອ້າຍ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ແມ່ນ​ໂຢ​ເຊັບ ບິ​ດາ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ບໍ່?” ພວກ​ອ້າຍ​ພາ​ກັນ​ຢ້ານ​ກົວ​ຈົນ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຕອບ​ທ່ານໄດ້ 4 ແລ້ວ​ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ພາ​ກັນ​ຫຍັບ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້ໆ​ຂ້ອຍ” ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຫຍັບ​ເຂົ້​າ​ໄປ​ໃກ້ໆ ແລ້ວ​ທ່ານເວົ້າ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ແມ່ນ​ໂຢ​ເຊັບ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ຊຶ່ງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຂາຍ​ມາ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 5 ບັດ​ນີ້ ຢ່າ​ໄດ້​ກະ​ວົນ​ກະ​ວາຍ​ໃຈ ຫລື​ຕິ​ຕົນ​ເອງ​ທີ່​ຂາຍ​ຂ້ອຍ​ມາ​ທີ່​ນີ້ ແມ່ນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ແທ້ໆ​ທີ່​ຊົງ​ໃຊ້​ຂ້ອຍ​ມາ​ທີ່​ນີ້​ກ່ອນ ເພື່ອ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ຊີ​ວິດ​ພວກ​ເຈົ້າ 6 ດຽວ​ນີ້​ເປັນ​ພຽງ​ປີ​ທີ່​ສອງ​ຂອງ​ການ​ອຶດ​ຢາກຢູ່​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ນີ້ ແຕ່​ຍັງ​ຈະ​ມີ​ອີກ​ຫ້າ​ປີ​ທີ່​ຈະ​ບໍ່​ມີ​ການ​ປູກ​ຝັງ​ແລະ​ການ​ເກັບ​ກ່ຽວ 7 ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ໃຊ້​ຂ້ອຍ​ມາ​ກ່ອນ​ພວກ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄວ້ ແລະ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົ​າ​ມີ​ຢູ່​ສືບ​ໄປ 8 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຈຶ່ງ​ບໍ່​ແມ່ນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ແທ້​ສົ່ງ​ຂ້ອຍ​ມາ ແຕ່​ແມ່ນພ​ຣະ​ເຈົ້າ ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ເປັນ​ຂຸນ​ນາງ​ຜູ້​ສຳ​ຄັນ​ທີ່​ສຸດ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ຄື​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ ແລະ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ທັງ​ຫມົດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ແລະ​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດເອ​ຢິບ 9 ບັດ​ນີ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ພາ​ກັນ​ຟ້າວ​ເມືອ​ຫາ​ພໍ່ ແລະ​ນຳ​ຄຳ​ສັ່ງ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ເມືອບອກ​ທ່ານ​ວ່າ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 10 ໃຫ້​ພໍ່​ມາ​ຫາ​ຂ້ອຍ​ໄວ​ທີ່​ສຸດ ໃຫ້​ພໍ່​ເອງ​ມາ​ພ້ອມ​ລູກ​ຫລານ ຝູງ​ແກະ ແລະ​ຝູງ​ແບ້ ທັງ​ງົວ​ຄວາຍ​ແລະ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ພໍ່​ມີ ຂ້ອຍ​ຈະ​ໃຫ້​ພໍ່​ຢູ່​ເຂດ​ໂກ​ເຊນ​ບ່ອນ​ທີ່​ໃກ້​ກັບ​ຂ້ອຍ 11 ຖ້າ​ພໍ່​ຢູ່​ໂກ​ເຊນ ຂ້ອຍ​ກໍ​ສາ​ມາດ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ທ່ານ​ໄດ້ ຄວາມ​ອຶດ​ຢາກ​ກໍ​ຍັງ​ຈະ​ມີ​ອີກ​ຫ້າ​ປີ ແລະ​ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຢາກ​ໃຫ້​ພໍ່​ພ້ອມ​ກັບ​ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ທີ່​ພໍ່​ມີ​ຕ້ອງ​ອຶດ​ຢາກ” 12 ໂຢ​ເຊັບ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ທຸກ​ຄົນ​ພ້ອມທັງ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ເຫັນ​ແລ້ວ​ວ່າ ແມ່ນ​ຂ້ອຍ​ເອງ​ທີ່​ກຳ​ລັງເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າ 13 ຈົ່ງ​ເລົ່າ​ສູ່​ພໍ່​ຟັງ​ວ່າ ຂ້ອຍ​ມີ​ອຳ​ນາດຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ພໍ​ພຽງ​ໃດ ແລະ​ຈົ່ງ​ເລົ່​າ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ ແລ້ວ​ໃຫ້​ຮີບ​ພາ​ທ່ານ ມາ​ໄວໆ” 14 ຄັນ​ແລ້ວ ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງກອດ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ນ້ອງ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ໄວ້​ໃນ​ອ້ອມ​ແຂນ​ພ້ອມ​ທັງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ກໍ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ໃນ​ອ້ອມກອດ​ຂອງ​ອ້າຍ​ຄື​ກັນ 15 ຕໍ່​ມາ ທ່ານກໍ​ກອດ​ຈູບ​ພວກ​ອ້າຍ​ທຸກ​ໆ​ຄົນ​ພ້ອ​ມທັງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ 16 ເມື່ອ​ຂ່າ​ວ​ໄດ້​ແຜ່​ອອກ​ໄປ​ເຖິງ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ມາ​ຫາ​ທ່າ​ນ ພ​ຣະ​ອົງ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ກໍ​ມີ​ຄວາມ​ຍິນ​ດີ​ນຳ 17 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ບອກ​ໃຫ້​ພວກ​ອ້າຍ​ເຈົ້າ​ບັນ​ທຸກ​ສິ່ງ​ຂອງ​ໃສ່​ຫລັງ​ສັດ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ 18 ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ເມືອ​ເອົາ​ບິ​ດາ ແລະ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ມາ​ຫາ​ເຮົາ ເຮົາ​ຈະ​ມອບ​ທີ່​ດິນ​ບ່ອນ​ອຸດົມ​ສົມ​ບູນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໃຫ້ ແລະ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ກິນ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ອັນ​ດີ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້ 19 ບອກ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ເອົາ​ກວຽນ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໄປ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ບິ​ດາພ້ອມ​ພ​ັ​ຣ​ຍາ​ແລະ​ບຸດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຂີ່​ມາ​ທີ່​ນີ້ 20 ຢ່າ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ອຸກ​ອັ່ງ​ໃຈ​ທີ່​ຕ້ອງ​ຫນີ​ຈາກ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ແລະ​ຊັບ​ສິ່ງ​ຂອງໆ​ພວກ​ເຂົາ ເພາະ​ສິ່ງ​ທີ່​ດີ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເຮົາ​ຈະ​ມອບ​ໃຫ້​ເປັນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົ​າ 21 ພວກ​ບຸດຊາຍ​ຂອງອ​ິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕາມ ໂຢ​ເຊັບ​ເອົາ​ກວຽນ​ຫລາຍ​ຄັນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຕາມ​ພ​ຣະ​ກະ​ແສ​ຮັບ​ສັ່ງ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລະ​ໄດ້​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ກິນ​ຕາມ​ທາງ​ດ້ວຍ 22 ທ່ານ​ຍັງ​ໄດ້​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ໃຫມ່​ໃຫ້​ເຂົາ​ຖ່າຍ​ຜູ້​ລະ​ຊຸດ ສ່ວນ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ນັ້ນ​ທ່ານ​ໄດ້​ເອົາ​ເງິນ​ສາມ​ຮ້ອຍ​ຫລ​ຽນ ແລະ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ຫ້າ​ຊຸດ​ໃຫ້​ເປັນ​ພິ​ເສດ 23 ທ່ານ​​ຍັງ​ສົ່ງ​ລໍ​ສິບ​ໂຕ​ຕ່າງ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ທີ່​ດີ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໄປ​ໃຫ້​ບິ​ດາຂອງ​ທ່າ​ນ ແລະ​ລໍ​ອີກ​ສິບ​ໂຕ​ຕ່າງ​ເຂົ້າ​ສານ ເຂົ້າ​ຈີ່​ແລະ​ສະ​ບຽງ​ອາ​ຫານ​ອື່ນໆ​ສຳ​ລັບ​ບິ​ດາ ເພື່ອ​ເດີນ​ທາງ​ກັບ​ມາ​ປະ​ເທ​ເອ​ຢິບ 24 ທ່ານ​ໄດ້​ໄປ​ສົ່ງ​ພວກ​ອ້າຍອອກ​ເດີນ​ທາງ​ກັບ ແລະ​ສັ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ເວ​ລາ​ເດີນ​ທາງ​ຢ່າ​ຜີດ​ຖຽງ​ກັນ​ເດີ” 25 ພວກ​ເຂົາ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ກັບ​ໄປ​ຫາ​ຢາ​ໂຄບ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ທີ່​ກາ​ນາ​ອານ 26 ຄັນ​ເມືອ​ຮອດ​ແລ້ວ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ໃຫ້ບິ​ດາ​ຟັງ​ວ່າ, “ໂຢ​ເຊັບ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ ທ່ານ​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ທັງ​ຫມົດ” ພໍ​ໄດ້​ຍິນ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ ຢາ​ໂຄບ​ກໍ​ຕົກ​ຕະ​ລຶງ​ ແລະ​ຍັງ​ບໍ່​ຍອມ​ເຊື່ອ​ຄວາມ​ເວົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ 27 ແຕ່​ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເລົ່າ​ຄວາມ​ເວົ້າ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ທຸກໆ​ຄຳ​ສູ່​ບິ​ດາຟັງ ເມື່ອ​ໄດ້​ເຫັນ​ກວຽນ​ທີ່​ໂຢ​ເຊັບ​ສົ່ງ​ມາ​ໃຫ້​ເປັນ​ພາ​ຫາ​ນະ​ຂີ່​ໄປ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ທ່ານ​​ກໍ​ຮູ້​ສຶກ​ຕື່ນ​ເຕັ້ນ​ດີ​ໃຈ​ຫລາຍ 28 ຄັນ​ແລ້ວ ທ່ານກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພໍ​ແລ້ວ​ບາດ​ນີ້ ໂຢ​ເຊັບ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດຢູ່ ຂ້ອຍ​ຕ້ອງ​ໄປ​ພົບ​ເຂົາກ່ອນ​ຂ້ອຍ​ຈະ​ຕາຍ”

ປະຖົມການ 46

ຢາ​ໂຄບ​ກັບ​ຄອບ​ຄົວ​ໄປ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

1 ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ມ້ຽນ​ມັດ​ເອົາ​ສິ່ງ​ຂອງ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ເທົ່າ​ທີ່​ມີ ແລ້ວ​ກໍ​ໄປ​ເມືອງ​ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ ຊຶ່ງຢູ່​ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ທ່ານໄດ້​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອີ​ຊາກ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ 2 ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ຢາ​ໂຄບ​ໃນ​ນິມິດ​ວ່າ, “ຢາ​ໂຄບ ຢາ​ໂຄບ​ເອີຍ” ທ່ານຈຶ່ງ​ຂານ​ຕອບ​ວ່າ, “ໂດຍ ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງກຳ​ລັງ​ຟັງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຢູ່” 3 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ເຮົາ​ເປັນ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບິ​ດາເຈົ້າ ບໍ່​ຕ້ອງຢ້ານ​ກົວ​ສິ່ງ​ໃດ​ເລີຍ​ໃນ​ການ​ທີ່​ຈະ​ໄປ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເຮົາ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທະ​ວີ​ຂຶ້ນ​ເປັນ​ຊົນ​ຊາດ​ໃຫຍ່​ຢູ່​ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ 4 ເຮົາ​ຈະ​ນຳ​ຫນ້າ​ເຈົ້າ​ໄປ ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ພາ​ເອົາ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກັບ​ຄືນ​ມາ​ທີ່​ນີ້ ໂຢ​ເຊັບ​ຈະ​ໄດ້​ຢູ່ກັບ​ເຈົ້າ​ເມື່ອ​ເວ​ລາ​ເຈົ້າ​ຕາຍ” 5 ແລ້ວ​ຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ເບ​ເອີ​ເຊ​ບາ​ໄປ ພວກ​ບຸດຊາຍ​ໄດ້​ເອົາບິ​ດາ ບຸດ​ນ້ອຍ​ແລະ​ພັຣ​ຍາ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຂຶ້ນ​ກວຽນ ຊຶ່ງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ສົ່ງ​ມາ​ຮັບ​ເອົາ​ພວກ​ເຂົາ 6 ພວກ​ເຂົາ​ພາ​ກັນ​ເອົາ​ຝູງ​ສັດ ແລະ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ເທົ່າ​ທີ່​ມີ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ແລ້ວ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ສູ່ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 7 ຢາ​ໂຄບໄດ້​ເອົາ​ຄົນ​ຂອງ​ທ່ານ​ທັງ​ຫມົດ​ໄປ​ນຳ​ຄື ບຸດຊາຍ ຫລານ​ຊາຍ ບຸດ​ຕ​ຣີ​ແລະ​ຫລານ​ສາວ 8 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ແມ່ນ​ຊື່​ເຊື້ອ​ສາຍ​ວົງ​ວານ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນທີ່​ໄປ​ຢູ່​​ເອ​ຢິບ ຢາ​ໂຄບ​ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ຄື ຣູ​ເບນ ບຸດຊາຍ​ກົກ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ 9 ແລະ​​ຣູ​ເບນມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ຣາ​ໂນກ ປານ​ລູ ເຮ​ສ​ໂລນ ແລະ​ກາຣ໌​ມີ 10 ​ຊີ​ເມ​ໂອນມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ເຢ​ມູ​ເອນ ຢາ​ມິນ ໂອ​ຮັດ ຢາ​ຄິນ ໂຊ​ຣາ ແລະ​ຊາ​ອູນ​ບຸດທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ຍິງ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ 11 ​ເລ​ວີມີ​ບຸດ​ຊາຍຄື ເກີໂຊນ ໂກ​ຮາດ ແລະ​ເມ​ຣາ​ຣີ 12 ​ຢູດາມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ເອ​ຣ໌ ໂອ​ນານ ເຊ​ລາ ເປ​ເຣສ ແລະ​ເຊ​ຣາ (ແຕ່​ເອ​ຣ໌ ແລະ​ໂອ​ນານ​ໄດ້​ຕາຍ​ໄປ​ແລ້ວ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ) ແລະ​​ເປ​ເຣສ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍຄື ເຮັ​ສ​ໂຣນ ແລະ​ຮາ​ມູນ 13 ​​ອິ​ສຊາ​ຄາມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ໂຕ​ລາ ປູວາ ຢາ​ຊູບ ແລະ​ຊິມ​ໂຣນ 14 ​ເຊ​ບູ​ໂລນ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍຄື ເຊ​ເຣດ ເອ​ໂລນ ແລະ​ຢາ​ເລ​ເອນ 15 (ພວກ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ນາງ​ເລ​ອາ ຊຶ່ງ​ນາງ​ມີ​ໃຫ້​ແກ່ຢາ​ໂຄບ​ໃນ​ປັດ​ດານ​ອາ​ຣາມ ກັບ​ບຸດຕ​ຣີ​ຄື ນາງ​ດີ​ນາ ບຸດ​ຊາຍຍິງ​ມີ​ທັງ​ຫມົດ​ສາມ​ສິບ​ສາມ​ຄົນ) 16 ກາດມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ຊິ​ພີ​ໂອນ ຮັກ​ກີ ຊູ​ນີ ເອັ​ສໂບນ ເອ​ຣິ ອາ​ໂຣ​ດີ ແລະ​ອາ​ເຣ​ລີ 17 ​ອາ​ເຊີມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ອີມ​ນາ ອິ​ຊວາ ອິ​ຊວີ ເບ​ຣິ​ອາ ນາງ​ເຊ​ຣາ ແລະເບ​ຣິ​ອາມີ​ບຸດ​ຊາຍຄື ເຮ​ເບີ ແລະ​ມັນ​ຄີ​ເອນ 18 (ພວກ​ເຫລົ່າ​ນີ້ເປັນ​ລູກຫລານ​ຂອງ​ນາງ​ຊີ​ນ​ປາ ຜູ້​ຊຶ່ງ​ລາ​ບານ​ຍົ​ກ​ໃຫ້​ແກ່​ນາງ​ເລ​ອາ​ບຸດ​ສາວ​ຂອງ​ທ່ານ ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ຫົກ​ຄົນ​ນີ້​ທີ່​ນາງ​ມີ​ໃຫ້​ຢາ​ໂຄບ) 19 ບຸດ​ຊາ​ຍ​ຂອງ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ຄື ໂຢ​ເຊັບ ແລະ​ເບັນ​ຢາ​ມິນ 20 ມາ​ນັ​ສເຊ ແລະ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ​ ເກີດ​ແກ່​ໂຢ​ເຊັບ​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ເອ​ຢິບ ສອງ​ຄົນ​ນີ້​ນາງ​ອາ​ເຊ​ນັ​ທ​ເປັນ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ໂປ​ຕີ​ເຟ​ຣາ ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ເມືອງ​ໂອນ​ມີ​ໃຫ້​ທ່ານ 21 ​ເບັນ​ຢາ​ມິນມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ຄື ເບ​ລາ ເບ​ເຄີ ອັ​ສ​ເບນ ເກ​ຣາ ນາ​ອາ​ມານ ເອ​ຮີ ໂຣສ ມຸບ​ປິມ ຮຸບ​ປິມ ແລະ​ອາດ 22 (ພວກ​​ເຫລົ່າ​ນີ້ເປັນ​ລູກຫລານຂອງ​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ທີ່​ເກີດ​ແກ່​ຢາ​ໂຄບ​ມີ​ສິບ​ສີ່​ຄົນ​ດ້ວຍ​ກັນ) 23 ​ດານ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍຄື ຮາຊູມ 24 ເນັຟ​ທາ​ລີ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍຄື ຢາ​ເຊ​ເອນ ກູ​ນີ ເຢ​ເຊີ ແລະ​ຊິນ​ເລມ 25 (ພວກ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ລູກຫລານ​ຂອງ​ນາງ​ບິນ​ຮາ ຜູ້​ທີ່​ລາ​ບານ​ຍົ​ກ​ໃຫ້ແກ່​ນາງ​ຣາ​ເຊັນ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ຕົນ ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ເຈັດ​ຄົນ​ນີ້​ນາງ​ມີ​ໃຫ້​ແກ່​ຢາ​ໂຄບ) 26 ຈຳ​ນວນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ແທ້ໆ​ທັງ​ຫມົດ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ ຊຶ່ງໄປ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ມີ ຫົກ​ສິບ​ຫົກ​ຄົນ ໂດຍ​ບໍ່​ນັບ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ພວກ​ບຸດ​ຊາຍ 27 ໂຢ​ເຊັບ​ມີ​ບຸດຊາຍ​ທີ່​ເກີດ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ມີ​ສອງ​ຄົນ ໂຮມ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ທັງ​ຫມົດ​ໄປ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ມີ​ເຈັດ​ສິບ​ຄົນ

ຢາ​ໂຄບ​ແລະ​ຄອບ​ຄົວ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

28 ຕໍ່​ມາ​ ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ສົ່ງ​ຢູດາ​ໄປ​ບອກ​ໂຢ​ເຊັບ​ລ່ວງ​ຫນ້າ​ໃຫ້​ທ່ານ​​ມາ​ລໍ​ຖ້າ​ຮັບ​ບິ​ດາທີ່​ເຂດ​ໂກ​ເຊນ 29 ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຕຽມ​ຣົດ​ມ້າ​ແລະ​ອອກ​ໄປ​ພົບ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ທີ່​ນັ້ນ ເມື່ອ​ເຂົາ​ໄດ້​ເຫັນບິ​ດາ ເຂົ​າ​ກໍ​ຟ້າວ​ແລ່ນ​ໄປ​ກອດ​ຄໍ​ໃນ​ທັນ​ທີ ແລະ​ໄຫ້​ສະ​ອຶກ​ສະ​ອື້ນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ດົນ​ນານ 30 ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ພໍ່​ຄື​ຊິ​ຕາຍ​ຕາ​ຫລັບ​ຢູ່ດອກ ໃນ​ເມື່ອ​ພໍ່​ໄດ້​ເຫັນ​ຫນ້າ​ລູກ​ແລະ​ຮູ້​ວ່າ​ລູກຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່” 31 ແລ້ວ​ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ ແລະ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ບິ​ດາວ່າ, “ຂ້ອຍ​ຈະ​ຕ້ອງ​ໄປ​ທູນ​ຟາ​ຣ​າ​ໂອ​ໃຫ້​ຊົງ​ຊາບ​ວ່າ ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ແລະ​ຄອ​ບຄົວ​ພໍ່​ຂອງ​ເຮົາ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ໄດ້​ມາ​ຮອດ​ແລ້ວ 32 ທຸກຄົນ​ເປັນ​ຄົນ​ລ້ຽງ​ແກະ ແລະ​ງົວ​ຄວາຍ ໄດ້​ເອົາ​ຝູງ​ແກະ ຝູງ​ງົວ​ພ້ອມ​ທຸກໆ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ມາ​ນຳ 33 ເມື່ອ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ເອີ້ນ​ເຈົ້າ​ໄປ​ແລະ​ຖາມ​ວ່າ ພວກ​ເຈົ້າ​ມີ​ອາ​ຊີບຫຍັງ? 34 ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕອບ​ວ່າ ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ອົງ ພວກ​ຂ້າ ພ​ຣະ​ອົງ​ລ້ຽງ​ສັດ​ເປັນ​ອາ​ຊີບ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ບັນ​ພະ​ບູ​ຣຸດ ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ທູນ​ໂດຍ​ວິ​ທີ​ນີ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ໂກ​ເຊນ” ໂຢ​ເຊັບ​ເວົ້າ​ເຊັ່ນ​ນີ້​ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ບໍ່​ມັກ​ພວກ​ລ້ຽງ​ແກະ

ປະຖົມການ 47

1 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ກາບ​ທູນ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ບິ​ດາແລະ​ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ມາ​ແຕ່​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ຮອດ​ແລ້ວ ພ້ອ​ມທັງ​ຝູງ​ສັດ​ແລະ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຂົາ​ມີ ດຽວ​ນີ້​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ໂກ​ເຊນ” 2 ຄັນ​ແລ້ວ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ແນະ​ນຳ​ອ້າຍ​ທັງ​ຫ້າ​ຄົນ​ທີ່​ມາ​ນຳ​ແດ່​ຟາ​ຣາ​ໂອ 3 ພ​ຣະ​ອົງ​ຖາມ​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ມີ​ອາ​ຊີບ​ຫຍັງ?” ພວກ​ເຂົາ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ອົງ ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ລ້ຽງ​ສັດ​ເປັນ​ອາ​ຊີບ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ 4 ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍມ​າ​ຂໍ​ເພິ່ງ​ພ​ຣະ​ບໍ​ຣົມ​ມະ​ໂພ​ທິ​ສົມ​ພານ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ເກີດ​ມີ​ຄວາມ​ອຶດ​ຢາກ​ຢ່າງ​ຮ້າຍ​ແຮງ ຈົນ​ວ່າ​ບໍ່​ມີ​ທົ່ງ​ຫຍ້າ​ສຳ​ລັບ​ລ້ຽງ​ຝູງ​ສັດ ຂ້າ​ແດ່​ພ​ຣະ​ອົງ ຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ພ​ຣະ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍໄດ້​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ໂກ​ເຊນ​ເທີນ” 5 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກ່າວ​ແກ່ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ບິ​ດາ ​ແລະ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ມາ​ຫາ​ເຈົ້​າ​ແລ້ວ 6 ເຈົ້າມີ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ທ່ານ ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ໂກ​ເຊນ​ໄດ້ ແລະ​ຖ້າ​ເຈົ້າ​ຮູ້​ວ່າ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຜູ້​ໃດ​ໃນ​ພວກ​ເຂົາ​ມີ​ຄວາມ​ສາ​ມາດ​ກໍ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຮັບ​ລ້ຽງ​ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ເຮົາ​ນຳ​ດ້ວຍ” 7 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ​ ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ພາ​ຢາ​ໂຄບ​ບິ​ດາ​ແຫ່ງ​ຕົນ​ເຂົ້າເຝົ້າ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ຖວາຍ​ພ​ຣະ​ພອນ​ແດ່ພ​ຣະ​ອົງ 8 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຖາມ​ທ່ານວ່າ, “ເຈົ້​າ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຈັກ​ປີ​ແລ້ວ?” 9 ຢາ​ໂຄບ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ນ້ອຍມີ​ອາ​ຍຸ​ພຽງ​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ປີ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຊີ​ວິດ​ທີ່​ທ່ອງ​ທ່ຽວ​ໄປ​ມາ ວັນ​ເວ​ລາ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍໃຊ້​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ກໍ​ຫນ້ອຍ ​ແລະ​ລຳ​ບາກບໍ່​ຄື​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາ​ຍາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ” 10 ຢາ​ໂຄບຖວາຍ​ພ​ຣະ​ພອນ​ແກ່​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແລ້ວ​ທູນ​ລາ​ພຣະ​ອົງ​ຈາກ​ພ​ຣະ​ພັກ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 11 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຈັດ​ທີ່​ດິນ​ໃຫ້​ບິ​ດາ ແລະ​ອ້າຍ​ຂອງ​ຕົນ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ໂດຍ​ເລືອກ​ເອົາ​ດິນ​ຕອນ​ດີໆ​ໃນ​ເຂດ​ຣາ​ເມ​ເຊສໃຫ້​ເປັນ​ສົມ​ບັດ​ຂອງພ​ວກ​ເຂົ​າ​ຕາມ​ທີ່​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ຊົງ​ສັ່ງ 12 ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ຈັດ​ຫາ​ສະ​ບຽງ​ອາ​ຫານ​ໃຫ້ບິ​ດາ ໃຫ້​ພວກ​ອ້າຍ​ແລະ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ເຂົາ​ທຸກໆ​ຄົນ​ຕ​ລອດ​ທັງ​ຜູ້​ຕິດ​ຕາມ​ດ້ວຍ 13 ການ​ອຶດ​ຢາກ​ຄັ້ງ​ນີ້​ຮ້າຍ​ແຮງ​ທີ່​ສຸດ ຈົນ​ວ່າ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ທັງ​ຫລາຍ​ບໍ່​ມີ​ເຂົ້າ​ຈະ​ກິນ ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ແລ​ະ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ກໍ​ອ່ອນ​ເພັຽດ້ວຍ​ການ​ອຶດ​ຢາກ 14 ໂຢ​ເຊັບ​ທ້ອ​ນໂຮມ​ເອົາ​ເງິນ​ທັງ​ຫ​ມົດ​ຈາກ​ການ​ຂາຍ​ເຂົ້​າ​ໃຫ້​ແກ່​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ແລະ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານນໍາ​ໄປ​ຖ​ອກ​ທີ່​ຄັງ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 15 ເມື່ອ​ເງິນ​ຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ແລະ​ຊາວ​ການາ​ອານ​ຫມົດ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ​ແຫ່​ຫັນ​ມາ​ຫາ​ໂຢ​ເຊັບ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຂໍ​ອາ​ຫານ​ກິນ​ແດ່​ທ້ອນ ຢ່າ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າຕາຍ​ເລີຍ ກະ​ຣຸ​ນາ​ຊົດ​ຊ່ອຍ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ວີ​ທີ​ໃດ​ວີ​ທີ​ນຶ່ງ​ແດ່​ຖ້ອນ ເພາະ​ເງິນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າກໍ​ຫມົດ ສ້ຽງ​ແລ້ວ” 16 ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ມີ​ເງິນ ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ເອົາ​ສັດ​ມາ​ຂ້ອຍ​ຈະ​ເອົາ​ເຂົ້າ​ແລກ​ປ່ຽນ​ເອົາ” 17 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຕ່າງ​ກໍ​ເອົາ​ສັດ​ຂອງ​ຕົນ​ມາ​ໃຫ້​ໂຢ​ເຊັບ ແລະ​ທ່ານ​ກໍ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ແລກ​ປ່ຽນ​ເອົາ​ສັດ​ເຫ​ລົ່​າ​ນັ້ນ​ເປັນ​ຕົ້ນ​ວ່າ ມ້າ ແກະ ແບ້ ງົວ ແລະ​ລໍ ໃນ​ປີ​ນັ້ນ ທ່ານໄດ້​ຈ່າຍ​ອາ​ຫານ​ໃຫ້​ແກ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໂດຍ​ວິ​ທີ​ ແລະ​ປ່ຽນ​ກັບ​ສັດ​ຕ່າງໆ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ 18 ປີ​ຕໍ່​ມາ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ມາ​ຫາ​ໂຢ​ເຊັບ​ອີກ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ທ່ານ​ຜູ້​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ເອີຍ, ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຂໍ​ເວົ້າ​ຄວາມ​ຈິງ​ໃຫ້​ທ່ານ​ຟັງ ໂດຍ​ບໍ່​ປິດ​ບັງ​ຫຍັງ ຄື​ເງິນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າກໍ​ຫມົດ​ແລ້ວ ແລະ​ສັດ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້​າ​ພະ​ເຈົ້າກໍ​ເປັນ​ຂອງ​ທ່ານ​ຫມົດ​ແລ້ວ ດຽວ​ນີ້ ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າບໍ່​ເຫລືອ​ຫຍັງ​ໃຫ້​ອາດ​ຍາ ນອກ​ຈາກ​ຮ່າງ​ກາຍ​ແລະ​ດິນດອນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ 19 ຢ່າ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ​ອຶດ​ຕາຍ​ຖ້ອນ ຈົ່ງ​ຊອກ​ຫາ​ວິ​ທີ​ຢ່າງ​ໃດ​ຢ່າງ​ນຶ່ງ​ຊ່ອຍ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າແດ່ ຂໍ​ຢ່າ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າເສັຽດິນດອນ​ຕອນ​ຫຍ້າ​ທ້ອນ ກະ​ຣຸ​ນາ​ຊື້​ແລະ​ເອົາ​ເຂົ້າ​ແລກ​ກັບ​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າສາ ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຍິນ​ ດີ​ຍອມ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ຟ​າ​ຣາ​ໂອ ແລ້ວ​ພ​ຣະ​ອົງ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ຂໍ​ທ່ານ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ເຂົ້າ​ປູກ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ດ້ວຍ ເພື່ອ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ອຶດ​ຕາຍ​ ແລະ​ເພື່ອ​ດິນດອນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ບໍ່​ຫວ່າງ​ເປົ່າ” 20 ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຊື້​ເອົາ​ດິນ​ທັງ​ຫມົດ​ໃຫ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ທຸກ​ຄົນ​ຂາຍ​ດິນ​ຂອງ​ຕົນ​ກໍ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ການ​ອຶດ​ຢາກ​ເທື່ອ​ນີ້ຮ້າຍ​ແຮງ​ທີ່​ ສຸດ ດັ່ງ​ນັ້ນ ດິນ​ທັງ​ຫມົດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຈຶ່ງ​ກາຍ​ເປັນ​ດິນ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 21 ໂຢເຊັບ​ໄດ້​ເອົາ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທັງ​ຫມົດ​ໃນ​ປະ​ເທດມາ​ເປັນ​ທາດ 22 ຍັງ​ແຕ່​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ບໍ່​ໄດ້​ຊື້​ເອົາ ພວກ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ບໍ່​ໄດ້​ຂາຍ​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຮັບ​ເງິນ​ອຸດ​ຫນຸນ​ຈາ​ກຟາ​ຣາ​ໂອ 23 ໂຢເຊັບ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ບໍ່ ມື້​ນີ້ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຊື້​ພວກ​ເຈົ້າ​ພ້ອມ​ທັງ​ດິນ​ໃຫ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ນີ້ຄື​ເຂົ້າ​ປູກ​ສຳ​ລັບ​ພວກ​ເຈົ້​າ​ຊຶ່ງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ເອົ​າໄປ​ຫວ່ານ​ໃນ​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້​າ 24 ເມື່ອ​ຮອດ​ເວລາ​ເກັບ​ກ່ຽວ ພວກ​ເຈົ້​າ​ຕ້ອງ​ຖວາຍ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ນຶ່ງ​ສ່ວນ​ຫ້າ​ໃຫ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ ສ່ວນ​ທີ່​ເຫລືອ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ ທ່າ​ນໃຫ້​ເຂົ້າ​ປູກ​ແລະ​ໄວ້​ກິນ​ສຳ​ລັບ​ພວກ​ເຈົ້າ​ແລະ​ຄອບ​ຄົວ” 25 ພວກ​ເຂົາ​ພາ​ກັນ​ຕອບ​ວ່າ, “ອາດ​ຍາ​ໄດ້​ເຮັດ​ດີ​ຕໍ່​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ໂດຍ​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ຊິ​ວິດ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄວ້ ພວກ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຍິນ​ດີ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ” 26 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ແຕ່ງ​ກົດ​ຫມາຍ​ປົກ​ຄອງ​ທີ່​ດິນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໄວ້ ຄື​ຕ້ອງ​ຖວາຍ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ນຶ່ງ​ສ່ວນ​ຫ້າ​ໃຫ້​ແກ່​ຟາ​ຣາ​ໂອ ກົດ​ຫມາຍ​ນີ້​ຍັງ​ໃຊ້​ກັນ​ຢູ່​ຈົນ​ເຖິງ​ທຸກວັນ​ນີ້ ດິນ​ຂອງ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ບໍ່​ເປັນ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ

ຄວາມ​ປະ​ສົງ​ອັນ​ສຸ​ດ​ທ້າຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ

27 ພວກ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທີ່​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ໄດ້​ຮັ່ງ​ມີ​ເປັນ​ດີ​ຂຶ້ນ​ພ້ອ​ມທັງ​ລູກ​ຫລານ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ 28 ຢາ​ໂຄບ​ອາໄສ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ສິບ​ເຈັດ​ປີ ຈົນ​ທ່ານ​ອາ​ຍຸໄດ້ ຮ້ອຍ​ສີ່​ສິບ​ເຈັດ​ປີ 29 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ຮູ້​ສຶກວ່າ​ຕົນ​ເອງ​ໃກ້​ຈະ​ຕາຍ​ແລ້ວ ທ່ານກໍ​ຮ້ອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ບຸດຊາຍ​ມາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ສາ​ບານ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ພໍ່​ເທີນ ໂດຍ​ໃຫ້​ເອົາ​ມື​ຂອງ​ເຈົ້າ​ນົບ​ໄວ້​ໃນ​ຫວ່າງ​ຂາ​ພໍ່ ແລ້ວ​ສັນ​ຍາ​ວ່າ​ລູກ​ຈະ​ຊື່​ສັດ​ແລະ​ປະ​ພຶດ​ດີ​ຕໍ່​ພໍ່ ແລະ​ຢ່າ​ຝັງ​ສົບ​ພໍ່​ໄວ້​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ນີ້ 30 ພໍ່​ຕ້ອງ​ການ​ໃຫ້​ລູກ​ຝັງ​ພໍ່​ໄວ້​ໃນ​ບ່ອນ​ທີ່​ຝັງ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາ​ຍາຍ​ຂອງ​ພໍ່ ຈົ່ງ​ເອົາ​ພໍ່​ອອກ​ຫນີ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ແລະ​ຝັງ​ພໍ່​ໄວ້​ໃນ​ອຸບ​ໂມງ​ຂອງ​ພວກ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາ​ຍາຍ​ນັ້ນ” ໂຢ​ເຊັບ​ຕອບ​ວ່າ, “ລູກ​ຈະ​ເຮັດ​ຕາມ​ທີ່​ພໍ່ບອກ” 31 ຢາ​ໂຄບ​ຜູ້​ມີ​ຊື່​ອີກວ່າ ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ສາ​ບານ​ຕໍ່​ພໍ່​ວ່າ​ລູກ​ຈະ​ເຮັດ​ດັ່ງ​ນັ້ນ” ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ສາ​ບານ​ຕາມ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຕ້ອງ​ການ​ທຸກ​ຢ່າງ ແລ້​ວໄດ້​ຂາບ​ລົງ​ທີ່​ຫົ​ວຕຽງນອນ​ຂອງ​ບິ​ດາຕົນ

ປະຖົມການ 48

ຢາ​ໂຄບອວຍ​ພອນ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ​ແລະ​ມາ​ນັ​ສ​ເຊ

1 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມີ​ຄົນ​ມາ​ບອກ​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ບິ​ດາຂອງ​ອາດ​ຍາ​ເຈັບ​ຫນັ​ກ” ພໍ​ໄດ້​ຍິນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ພາ​ບຸດຊາຍ​ທັງ​ສອງ​ຄື ມາ​ນັ​ສ​ເຊ ແລະ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ​ໄປ​ເບິ່ງບິ​ດາ​ຂອງ​ຕົນ 2 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບໄດ້​ຍິນ​ເຂົາ​ມາ​ບອກວ່າ, “ໂຢ​ເຊັບ​ລູ​ກຊາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ມາ​ເບິ່ງ” ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ຮວບ​ຮວມ​ເຫື່ອ​ແຮງ​ທີ່​ມີ​ຢູ່​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ນັ່ງ​ເທິງ​ຕຽງ 3 ຢາ​ໂຄບ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ພ​ຣະ​ເຈົ້​າ​ຜູ້​ມີ​ອໍາ​ນາດ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ພໍ່ທີ່​ເມືອງ​ລູ​ຊ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ແລະ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ພໍ່ 4 ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ລູກ​ຫລານ​ຫລາຍ ເພື່ອ​ວ່າ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ວົງ​ວານ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ຫລາຍໆ​ຊົນ​ຊາດ ເຮົາ​ຈະ​ເອົາ​ດິນດອນ​ຕອນ​ນີ້ໃຫ້​ເປັນ​ສົມ​ບັດ​ແກ່​ເຊື້ອ​ສາຍ​ເຫລົ່າ​ກໍ​ຂອງ​ເຈົ້​າ​ຕ​ລອດ​ໄປ” 5 ບັດ​ນີ້ ບຸດຊາຍ​ສອງ​ຄົນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຄື ເອຟ​ຣາ​ອິ​ມ ແລະ​ມາ​ນັ​ສເຊ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ເກີດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ກ່ອນ​ພໍ່​ມາ​ຢູ່​ນີ້​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັນ​​ຂອງ​ພໍ່​ ເຫມືອນ​ກັນ​ກັບ​ຣູ​ເບນ ​ແລະ​ຊີ​ເມ​ໂອນ 6 ແຕ່​ວ່າ​ລູກ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທີ່​ເກີດ​ຫລັງ​ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ຈະ​ເປັນ​ຂອງ​ເຈົ້​າ ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ມໍ​ຣະ​ດົກ​ສືບ​ຕໍ່​ຈາກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ 7 ພໍ່​ເຮັດ​ດັ່ງ​ນີ້ກໍ​ເພາະ​ວ່າ​ເມື່ອ​ພໍ່​ກັບ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເມ​ໂຊ​ໂປ​ຕາ​ເມັຽ ຂ​ນະ​ທີ່​ພວກ​ເຮົ​າ​ຍັງ​ຢູ່​ບໍ່​ຫ່າງ​ໄປ​ເທົ່າ​ໃດ​ຈາກ​ເອ​ຟ​ຣັທ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາອານ ຣາ​ເຊັນ​ແມ່​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກໍ​ໄດ້​ເສັຽ​ຊີ​ວິດ​ໄປ ເຣື່ອງ​ນີ້ສ້າງ​ຄວາມ​ທຸກ​ໃຈ​ອັນ​ມະ​ຫາ​ສານ​ໃຫ້​ແກ່​ພໍ່ ພໍ່​ໄດ້​ຝັງ​ສົບ​ແມ່​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ແຄ​ມທາງ​ໄປ​ເມືອງ​ເອ​ຟ​ຣາດ (ເອ​ຟ​ຣາດ ​ແມ່ນ​ເມືອງ​ເບັດ​ເລ​ເຮັມ) 8 ເມື່ອ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເຫັນ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ວ່າ, “ເດັກ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ແມ່ນ​ໃຜ?” 9 ໂຢ​ເຊັບ​ຕອບ​ວ່າ, “ເດັກ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ແມ່ນ​ບຸດຂອງ​ລູກຊຶ່ງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ນີ້” ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາ​ເຂົາ​ເຂົ້າ​ມາ​ຫາ​ພໍ່​ເບິ່ງ ເພື່ອ​ພໍ່​ຈະ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຂົາ” 10 ສາຍ​ຕາ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ອ່ອນ​ລົງ​ຍ້ອນ​ຄວາມ​ແກ່ຊະ​ຣາ ທ່ານ​ບໍ່​ເຫັນ​ຮຸ່ງ ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ເດັກ​ສອງ​ຄົນ​ນັ້ນ​ເຂົ້າ​ມາ ແລ້ວ​ທ່ານກອດ​ແລະ​ຈູບ​ເຂົາ 11 ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ພໍ່​ບໍ່​ເຄິຍ​ຄິດ​ເລີຍ​ວ່າ​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ລູກ​ອີກ ແຕ່​ດຽວ​ນີ້ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ນຳ​ພໍ່​ໃຫ້​ເຫັນ​ຮອດ​ລູກ​ຂອງ​ເຈົ້າ” 12 ແລ້ວ​ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ເອົາ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ອອກ​ຈາກ​ຕັກ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາເອນ ແລ້ວ​ພາ​ກັນ​ກົ້ມ​ຂາບ​ລົງ​ດິນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ທ່ານ 13 ເມື່ອ​ແລ້ວ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ໄດ້​ຈູງ​ເອົາ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ມາ​ຄື​ເອົາ​ມື​ຂວາ​ຈູງ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ ມື​ຊ້າຍ​ຈູງ​ມາ​ນັ​ສເຊ ເພື່ອ​ວ່າ​ເຂົາຈະ​ໄດ້​ຢູ່​ທາງ​ກ້ຳ​ຂວາ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ແລ້ວ​ນຳ​ພວກ​ເຂົາ​ມາ​ຫາ​ທ່ານ​ 14 ແຕ່​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ໄຂວ່​ແຂນ​ຂອງ​ຕົນ​ຄື ເອົາ​ມື​ຂວາ​ວາງ​ເທິງ​ຫົວ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ​ຜູ້​ເປັນ​ນ້ອງ ແລະ​ມື​ຊ້າຍ​ວາງ​ເທິງ​ຫົວ​ຂອງ​ມາ​ນັ​ສ​ເຊ​ຜູ້​ເປັນ​ອ້າຍ 15 ແລ້ວ​ທ່ານຈຶ່ງອວຍ​ພອນ​ແກ່​ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງວ່າ, “ຂໍ​ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ອົງ​ຊົງ​ເປັນ​ພ​ຣ​ະ​ເຈົ້​າ​ຂອງ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາ​ຍາຍ​ຂ້າ​ພ​ະ​ເຈົ້າຄື​ ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ອີ​ຊາກ ຈົ່ງອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້ ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ນຳ​ພາ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າທຸກໆ​ວັນ ອວຍ​ພອນ​ແກ່​ພວກ​ເຂົາ 16 ເທວະ​ດາ​ທີ່​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໃຫ້​ລອດ​ພົ້ນ​ຈາກ​ຄວາມ​ຊົ່ວ​ທັງ​ຫລາຍ ຈົ່ງ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ແກ່​ພວກ​ເຂົາ​ໃຫ້​ຊື່​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າ ​ແລະ​ຊື່​ຂອງ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາ​ຍາຍ​ຄື ອັບ​ຣາ​ຮາມ ແລະ​ອີ​ຊາກ​ຢູ່​ນຳ​ພວກ​ເຂົາ ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ມີ​ລູກ​ຫລານ​ຫລາຍ​ຈົນ​ກາຍ​ເປັນ​ພວກ​ໃຫຍ່ 17 ເມື່ອ​ໂຢ​ເຊັບ​ເຫັນ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ເອົາ​ມື​ຂວາ​ວາງ​ເທິງ​ຫົວ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ​ກໍ​ເກີດ​ບໍ່​ພ​ໍ​ໃຈ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ທ່ານຈຶ່ງ​ປ່ຽນ​ມື​ຂອງ​ພໍ່​ທີ່​ວາງ​ເທິງ​ຫົວ​ຂອງ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ​ນັ້ນ ມາ​ວາງ​ເທິງ​ຫົວ​ຂອງ​ມາ​ນັ​ສ​ເຊ 18 ທ່ານ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ບິ​ດາ​ວ່າ, “ບໍ່​ແມ່ນ​ທາງ​ນີ້ພໍ່​ເອີຍ ທາງນີ້​ແມ່ນ​ຜູ້​ອ້າຍ ຂໍ​ເອົາ​ມື​ຂວາ​ວາງ​ເທິງຫົວ​ຂອງ​ຄົນ​ນີ້​ເຖີດ” 19 ຢາ​ໂຄບ​ປະ​ຕິ​ເສດ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພໍ່​ຮູ້​ດີ​ລູກ​ເອີຍ ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ມາ​ນັ​ສ​ເຊ​ຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ຊົນ​ຊາດ​ໃຫຍ່​ເຫມືອນ​ກັນ ແຕ່​ວ່າຜູ້​ນ້ອງ​ຂອງ​ເຂົາຈະ​ເປັນ​ຊົນ​ຊາດ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ກວ່າ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ອ້າຍ ເຂົາ​ຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ຊົນ​ຊາດ​ທີ່​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່” 20 ດັ່ງ​ນັ້ນ ທ່າ​ນຈຶ່ງອວຍ​ພອນ​ເຂົາ​ໃນ​ວັນນັ້ນ​ວ່າ, “ພວກ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈະ​ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ຜູ້​ອື່ນເຫມືອນ​ດັ່ງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ເຈົ້​າ ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ເວົ້າ​ວ່າ ຂໍ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເຈົ້​າ​ເຫມືອນ​ກັບ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ ແລະ​ມາ​ນັ​ສເຊ” ໂດຍ​ທຳ​ນອງ​ນີ້ທ່ານຈຶ່ງເອົາ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ​ອອກ​ຫນ້າ​ມາ​ນັ​ສ​ເຊ 21 ຄັນ​ແລ້ວ ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ລູກ​ເຫັນ​ ບໍພໍ່​ໃກ້​ຈະ​ຕາຍ​ຢູ່​ແລ້ວ ແຕ່​ວ່າ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ເຈົ້າ ແລະ​ຈະ​ນຳ​ເຈົ້າ​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາ​ຍາຍ​ເຈົ້າ 22 ພໍ່​ຈະ​ມອບເຊ​ເຄມ​ບ່ອນ​ພໍ່​ເລືອກ​ໄວ້ ແລະ​ໄດ້​ມາ​ຈາກ​ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ​ດ້ວຍ​ຄົມ​ດາບ​ແລະ​ດ້ວຍ​ທະ​ນູ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ບໍ່​ແມ່ນ​ໃຫ້​ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ”

ປະຖົມການ 49

ການ​ທຳ​ນ​ວາຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ກ່ຽວ​ກັບ​ລູກ​ຊາຍ

1 ຢາ​ໂຄບ​ເອີ້ນ​ພວກ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ມາ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ໃຫ້​ພາ​ກັນ​ມາ​ໂຮມ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້​ທຸກ​ຄົນ ແລ້ວ​ພໍ່​ຈະ​ທຳນາຍ​ສິ່ງ​ທີ່​ຈະ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໃນ​ອາ​ນາ​ຄົດ 2 ລູກ​ເອີຍ, ຈົ່ງ​ພ້ອມ​ພຽງ​ກັນ​ມາ​ຟັງ​ພໍ່​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ 3 ຣູ​ເບນ ລູ​ກຄົ​ນ​ທຳ​ອິດ​ຂອງ​ພໍ່​ເອີຍ ເຈົ້​າ​ເປັນ​ກຳ​ລັງ​ແລະ​ເປັນ​ຜົນ​ງານ​ທຳ​ອິດ​ຂອງ​ເຫື່ອ​ແຮງ​ຂອງ​ພໍ່ ເປັນ​ຜູ້​ອົງ​ອາດ​ແລະ​ແຂງ​ແຮງ​ໃນ​ບັນ​ດາ​ລູກ​ຂອງ​ພໍ່ 4 ເຈົ້​າ​ຮ້າຍ​ແຮງ​ເຫມືອນ​ນ້ຳ​ໄຫລ ແຕ່​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ເປັນ​ຜູ້​ສຳ​ຄັນ​ກວ່າ​ນ້ອງ ເພາະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເປັນຊູ້​ກັບ​ພັ​ຣ​ຍາຂອງ​ພໍ່ ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ຕຽງ​ນອນ​ຂອງ​ພໍ່​ມົນ​ທິນ 5 ຊີ​ເມ​ໂອນ​ກັບ​ເລ​ວີເປັນ​ອ້າຍ​ນ້ອງກັນ ພວກ​ເຂົາ​ໃຊ້​ອາ​ວຸດ​ໄປ​ໃນ​ທາງ​ທີ່​ຜິດ 6 ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຮ່ວມ​ປຶກ​ສາ​ເຣື່ອງ​ລັບ​ນຳ​ພວກ​ເຂົ​າ ຂ້ອຍ​ບໍ່​ເຂົ້າ​ສ່ວນ​ໃນ​ການ​ປະ​ຊຸມ​ກັບ​ພວກ​ເຂົ​າ ເພາະ​ວ່າ​ເຂົ​າ​ຂ້າ​ຄົນ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ໂກດ​ ແລະ​ເຂົາ​ຕັດເອັນ​ຄະ​ນ່ອງ​ງົວ​ຜູ້​ຫລິ້ນ 7 ຂໍ​ໃຫ້​ຄວາມ​ຮ້າຍ​ທີ່​ແສນ​ທາ​ລຸນ​ແລະ​ຄວາມ​ໂມ​ໂຫ​ທີ່​ແສນ​ຮ້າຍ​ຂາດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຖືກ​ສາບ​ແຊ່ງ ຂ້ອຍ​ຈະ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ແຕກ​ແຍກ​ກັນ​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ຢາ​ໂຄບ ຂ້ອຍ​ຈະ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ພັດ​ພາກ​ຈາກ​ກັນ​ໃນ​ຫມູ່​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 8 ຢູດາ​ເອີຍ ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ຈະ​ສັຣ​ເສີນ​ເຈົ້າ ເຈົ້າ​ຈັບ​ຄໍ​ຂອງ​ສັດ​ຕຣູ​ຍໍ​ຂຶ້ນ ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ຈະ​ກົ້ມ​ຂາບ​ລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເຈົ້າ 9 ຢູດາ​ເປັນ​ລູກ​ສິງ ເຂົາກັດ​ກິນ​ເຫຍື່ອ​ແລ້ວ​ກັບ​ຄືນ​ສູ່​ບ່ອນ​ຊົ້ນ ເຂົາບິດ​ໂຕ​ແລ້ວ​ກໍ​ກົ້ມ​ນອນ​ລົງ​ເຫມືອນ​ສິງ​ໂຕ​ນຶ່ງ ແລະ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ກ້າ​ຕໍ​ແຫລ​ເຂົາ 10 ເຂົາ​ຖື​ໄມ້​ຄ້ອນ​ຂອງ​ກະ​ສັດ ແລະ​ວາງ​ໄວ້​ໃນ​ຫວ່າງ​ຕີນ​ຂອງ​ເຂົາ ເຂົາຈະ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ຕົນ ຈົນ​ກວ່າ​ຜູ້​ສົມ​ຄວ​ນມີ​ອຳ​ນາດ​ຈະ​ມາ ແລະ​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທຸກ​ທົ່ວ​ຫນ້າ 11 ເຂົາ​ມັດ​ລໍ​ຫນຸ່ມ​ຂ​ອງ​ເຂົາໄວ້​ທີ່​ຕົ້ນ​ອະ​ງຸ່ນ​ທີ່​ມີ​ຫມາກ​ດົກ ເຂົາ​ຊັກ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ດ້ວຍ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ສີ​ແດງ 12 ຕາ​ເຂົາ​ແດງ​ເພາະ​ດື່ມ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ ແຂ້ວ​ເຂົາ​ຂາວ​ເພາະ​ດື່ມ​ນ້ຳ​ນົມ 13 ເຊ​ບູລູນ​ຈະ​ມາ​ອາ​ໄສຢູ່​ແຄມ​ທະ​ເລ ຝັ່ງ​ທະ​ເລ​ຂອງ​ເຂົາຈະ​ເປັນ​ບ່ອນ​ຈອດ​ເຮືອ ເຂດ​ແດນ​ຂອງ​ເຂົາຈະ​ໄປ​ຈົນ​ຈຸ​ເມືອງ​ຊີ​ໂດນ 14 ສ່ວນ​ອິ​ສ​ຊາ​ຄາ​ແມ່ນ​ລໍ​ຜູ້​ທີ່​ຊົງ​ກຳ​ລັງ ແຕ່​ເຂົາຫມອບ​ລົງ​ເມື່ອ​ເວ​ລາ​ໃສ່​ອານ 15 ເມື່ອ​ເຂົາ​ເຫັນ​ບ່ອນ​ພັກ​ແສນ​ດີ ແລະ​ແຜ່ນ​ດິນ​ແສນ​ສ​ນຸກ​ສະ​ບາຍ ເຂົາກໍ​ຫງ່ຽງ​ບ່າ​ຂອງ​ຕົນ​ລົງ​ຮັບ​ແບກ ຍອມ​ເປັນ​ທາດ​ເຮັດ​ວຽກ​ຫນັກ 16 ດານ​ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ປະ​ຊ​າ​ຊົນ​ຂອງ​ຕົນ ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ເປັນ​ອີກ​ເຜົ່​າ​ນຶ່ງ​ຂອງ​ພວກ​ອິ​ສ​ຣາເອນ 17 ດານ​ຈະ​ເປັນ​ງູ​ຢູ່​ແຄມ​ຖ​ນົນ ເປັນ​ງູ​ພິດ​ຢູ່​ແຄມ​ທາງ ຊຶ່ງ​ກັດ​ສົ້ນ​ຄະ​ນ່ອງ​ມ້າ​ໃຫ້​ຄົນ​ຂີ່​ຫງາຍ​ຕົກ​ລົງ 18 ໂອ ພ​ຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເອີຍ, ຂ້າ​ພ​ຣະ​ອົງຂໍ​ຄວາມ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ມາ​ຈາກ​ພ​ຣະ​ອົງ 19 ກາດ​ຈະ​ມີ​ພວກ​ປຸ້ນ​ໄລ່​ຕາມ​ປຸ້ນ​ເຂົາ ແຕ່​ເຂົາຈະ​ຕໍ່​ສູ້​ຂັບ​ໄລ່​ພວກ​ເຂົາ​ຫນີ ດິນ​ແດນ​ຂອງ​ອາເຊີຈະ​ຜ​ລິດ​ເຂົ້າ​ໄດ້​ສົມ​ບູນ​ 20 ເຂົາຈະ​ຖວາຍ​ພ​ຣະ​ກະ​ຍາ​ຫານ​ແດ່​ກະ​ສັດ​ເລື້ອຍໆ 21 ເນັຟທາ​ລີ​ເປັນ​ກວາງ​ແມ່​ອິ​ສ​ຣະ ຊຶ່ງ​ມີ​ລູກ​ງາມ 22 ໂຢ​ເຊັບ​ເປັນ​ໂຕ​ລໍ​ປ່າ ເປັນ​ລໍ​ປ່າ​ທີ່​ໃຫ​ຍ່​ຈາກ​ນ້ຳ​ພຸ ເປັນ​ມ້າ​ນ້ອຍ​ປ່າ​ຢູ່​ເທິງ​ເນີນ​ເຂົາ 23 ພວກ​ນາຍ​ພານ​ຈະ​ຕາມ​ລ່າ​ເຂົ​າ​ຢ່າງ​ໂຫດ​ຮ້າຍ ພ້ອມ​ທັງ​ຫນ້າ​ແລະ​ທະ​ນູ ທັງ​ຍິງ​ແລະ​ຂົ່ມ​ຂູ່​ເຂົາ 24 ແຕ່​ຄັນ​ທະ​ນູ​ຂອງ​ພວກ​ພານໄດ້​ຫັ​ກ​ດີດ​ໄປ​ຢ່າງ​ແຮງ ເອັນ​ແຂນ​ຂອງ​ພວກ​ພານ​ກໍ​ຂາດ ກໍ​ຍ້ອນ​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ ຍ້ອນ​ຜູ້​ລ້ຽງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ແລະ​ຍ້ອນ​ໂງ່ນ​ຫີນ​ອິ​ສ​ຣາເອນ 25 ດ້ວຍ​ການ​ຊົດ​ຊ່ອຍ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ບິ​ດາ​ເຈົ້າ ດ້ວຍ​ພ​ຣະເຈົ້າ​ຜູ້​ມີ​ອຳ​ນາດ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ຜູ້​ຊົງ​ອວຍພອນ​ເຈົ້າ​ ຄວາມ​ພອນ​ທີ່​ມາກັບ​ຝົນ​ຈາກ​ເບື້ອງ​ເທິງ ແລະ​ຄວາມ​ພອນ​ທີ່​ມາ​ກັບ​ນ້ຳ​ຈາກ​ພື້ນ​ທໍ​ລະ​ນີ ຄວາມ​ພອນ​ທີ່​ມາ​ຈາກ​ເຕົ້​າ​ນົມ​ແລະ​ທ້ອງ​ແມ່ 26 ຄວາມ​ພອນ​ທີ່​ມາ​ຈາກ​ເມັດ​ເຂົ້​າ​ແລະ​ດອກ​ໄມ້ ຄວາມ​ພອນ​ທີ່​ມາ​ຈາກ​ພູ​ເຂົາ​ອັນ​ເກົ່າ​ແກ່ ຄື​ມາ​ຈາກ​ຄວາມ​ສົມ​ບູນ​ຂອງ​ເນີນ​ເຂົາ​ຕ​ລອດ​ເປັນ​ນິດ ຂໍ​ພອນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ຢູ່​ເທິງ​ຫົວ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ ຢູ່​ເທິງ​ຫນ້າ​ຜາກ​ຂອງ​ຜູ້​ທີ່​ຕ່າງ​ຈາກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ 27 ເບັນ​ຢາ​ມິນ​ເປັນ​ຫມາ​ໃນ​ລ່າ​ເນື້ອ ເວ​ລາ​ເຊົ້າ​ກໍ​ກິນ​ເຫຍື່ອ​ທີ່​ເຂົາ​ລ່າ​ໄດ້ ແລະ​ຕອນ​ແລງ​ກໍ​ແບ່ງ​ປັນ​ເຫຍື່ອ​ທີ່​ເຂົາຊອກ​ຫາ​ມາ​ໄດ້” 28 ພວກ​ທີ່​ໄດ້​ເວົ້າ​ມາ​ນີ້ແມ່ນ​ສິບ​ສອງ​ຕະ​ກູນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ແລະ​ສິ່ງ​ທີ່​ເລົ່າ​ມາ​ນັ້ນ​ແມ່ນ​ຖ້ອຍ​ຄຳ​ທີ່​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ທຳ​ນວາຍ​ໄວ້​ໃຫ້​ເຂົາ ທ່ານ​ໃຫ້​ພອນ​ພວກ​ເຂົ​າ​ຕາມ​ພອນ​ທີ່​ແຕ່​ລະ​ຄົນ​ສົມ​ຄວນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ

ມໍ​ຣະ​ນະ​ກັມ​ແລະ​ການ​ຝັງ​ສົບ​ຢາ​ໂຄບ

29 ຄັນ​ແລ້ວ ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ສັ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ບັດ​ນີ້​ພໍ່​ໃກ້​ຈະ​ສິ້ນ​ໃຈ​ຄືນ​ໄປ​ຢູ່​ກັບ​ພວກ​ພີ່​ນ້ອງ​ເຮົາ​ທີ່​ຕາ​ຍໄປ​ແລ້ວ ຈົ່ງ​ຝັງ​ພໍ່​ໄວ້​ກັບ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາ​ຍາຍ​ຢູ່​ໃນ​ຫລຸມ​ຝັງ​ສົບ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ນາ​ຂອງ​ເອ​ໂຟ​ຣນ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ 30 ທີ່​ມັກ​ເປ​ລາ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂ​ອງ​ມັມ​ເຣ ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຊື້​ຖ້ຳ​ໃນ​ທົ່ງ​ນາ​ຂອງ​ເອ​ໂຟ​ຣນ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ​ນັ້ນໄວ້ 31 ເພື່ອ​ເຮັດ​ຖ້ຳ​ຝັງ​ສົບ ແມ່ນ​ໃນ​ບ່ອນ​ນັ້ນ​ເອງ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ຝັງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ແລະ​ນາງ​ຊາຣາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ທ່ານ ອິ​ຊາກ​ແລະ​ນາງ​ເຣ​ເບ​ກາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ທ່າ​ນ ແລະ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຝັງ​ນາງ​ເລອາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ຂ້ອຍ 32 ທົ່ງ​ນາ​ ແລະ​ຖ້ຳ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຊື້​ມາ​ຈາກ​ຊາວ​ຮິດ​ຕິ” 33 ເມື່ອ​ຢາ​ໂຄບ​ສັ່ງ​ບຸດຊາຍ​ທ່ານຫມົດ​ແລ້ວ ທ່ານ​ກໍ​ຍໍ​ຕີນ​ຂຶ້ນ​ເທິງ​ຕຽງ​ແລ້ວ​ສິ້ນ​ໃຈ​ຕາຍ ແລະ​ໄປ​ຢູ່​ຮ່ວມ​ກັບ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ທ່ານ

ປະຖົມການ 50

1 ໂຢ​ເຊັບ​ແລ່ນ​ອອກກອດ​ຮ່າງ​ກາຍ​ຊຶ່ງ​ປາ​ສ​ຈາກວິນ​ຍານ​ທັງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ແລະ​ຈູບ​ຫນ້າ​ຜາກ​ບິ​ດາ 2 ແລ້​ວກໍ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ແພດ​ທີ່​ຢູ່​ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ຂອງ​ທ່ານອາບ​ນ້ຳ​ຢາ​ຮັກ​ສາ​ສົບ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ ນາຍ​ແພດ​ກໍ​ທຳຕາມ​ຄຳ​ສັ່ງ​ນັ້ນ​ທຸກ​ປະ​ການ 3 ພວກ​ເຂົາ​ໃຊ້​ເວ​ລາ​ສີ່​ສິບ​ວັນ​ໃນ​ການ​ອາບ​ນ້ຳ​ຢາ​ຮັກ​ສາ​ສົບ​ນັ້ນ​ບໍ່​ໃຫ້​ເປື່ອຍ​ເນົ່​າ ແລ້ວ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ກໍ​ໄວ້​ທຸກ​ໃຫ້​ທ່ານເຈັດ​ສິບ​ວັນ 4 ເມື່ອ​ເວ​ລາ​ໄວ້​ທຸກ​ສິ້ນ​ສຸດ​ລົງ​ແລ້ວ ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ເວົ້າ​ຕໍ່​ຂຸນ​ວັງ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ຖ້າ​ພວກ​ທ່ານ​ມີ​ຄວາມ​ເມດ​ຕາ​ຕໍ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ແລ້ວ ກະ​ຣຸ​ນາ​ໄປ​ທູນ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໃຫ້​ແດ່​ວ່າ 5 ເມື່ອ​ພໍ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້​າໃກ້​ຈະ​ສິ້ນ​ໃຈ​ຕາຍ ທ່ານໄດ້​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ສ​ັນ​ຍາ​ຕໍ່​ທ່ານ​ວ່າ ຕ້ອງ​ນຳ​ເອົາ​ສົບ​ຂອງ​ທ່ານ​ໄປ​ຝັງໄວ້​ໃນ​ອຸບ​ໂມງ​ຝັງ​ສົບທີ່​ທ່ານ​ໄດ້​ຂຸ​ດໄວ້​ເອງ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາອານ ສະ​ນັ້ນ​ ຂໍ​ພ​ຣະ​ອົງ​ຊົງ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໄປ​ຝັງ​ສົບ​ພໍ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າເທີນ ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າກໍ​ຈະ​ກັບ​ຄືນ​ມາ” 6 ຕໍ່​ມາ ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ຝັງ​ບິ​ດາເຈົ້າ​ຕາມ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ໃຫ້​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ທ່ານ” 7 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂຢ​ເຊັບ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ຝັງ​ສົບ​ບິ​ດາຂອງ​ຕົນ​ໂດຍ​ມີ​ບັນ​ດາ​ຂຸນ​ວັງ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ທຸກໆ​ຄົນ ຣາ​ຊ​ມົນ​ຕ​ຣີ​ໃນ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊວັງ ຜູ້​ນຳ​ຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ 8 ພ້ອມ​ທັງ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ທຸກໆ​ຄົນ ພວກ​ອ້າຍ​ແລະ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ໄປ​ນຳ​ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ເດັກ​ນ້ອຍ ຝູງ​ແກະ ແບ້​ແລະ​ງົວ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ໂກ​ເຊນ 9 ນອກ​ນີ້ຍັງ​ມີ​ຣົດ​ມ້າ ແລະ​ທະ​ຫານ​ມ້າ​ຕິດ​ຕາມ​ທ່ານໄປ​ເປັນ​ຂະ​ບວນ​ແຫ່​ຢ່າງ​ຍືດ​ຍາວ 10 ເມື່ອ​ຂະ​ບວນ​ແຫ່​ມາ​ຮອດ​ລານ​ເຂົ້າ​ຂອງ​ອາ​ຕາດ​ຊຶ່ງຢູ່ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ແມ່​ນ້ຳ​ຈໍ​ແດນ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ເຮັດ​ພິ​ທີ​ປົງ​ສົບ​ຢ່າງ​ໃຫຍ່​ໂຕ ແລະ​ສຳ​ຫລັກ​ສຳ​ຄັນ​ຢ່າງ​ສົມ​ກຽດ ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ຈັດ​ພິ​ທີ​ໄວ້​ທຸກ​ເຈັດ​ວັນ 11 ເມື່ອ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ​ເຫັນ​ກາ​ນໄວ້​ທຸກ​ຢູ່​ທີ່​ເອ​ຕາດ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອັນ​ນີ້ ແມ່ນ​ພິ​ທີ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ໄວ້​ທຸກ​ອັນ​ສຳ​ຄັນ​ຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິ​ບ” ສະ​ນັ້ນ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ໃສ່​ຊື່​ບ່ອນ​ນັ້ນ​ວ່າ ອາ​ເບນ ມິ​ຊຣາ​ອິມ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ທາງ​ທິ​ດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ແມ່​ນ້ຳ​ຈໍ​ແດນ 12 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ລູກ​ຫລານ​ຂອງຢາ​ໂຄບ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ທຳຕາມ​ທີ່​ທ່ານ​ໄດ້​ສັ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ໄວ້​ກ່ອນ​ແລ້ວ​ທຸກ​ປະ​ການ 13 ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຫາມ​ສົບ​ຂອງບິ​ດາ​ໄປ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ ແລະ​ຝັງໄວ້​ໃນ​ອຸບ​ໂມງ​ຝັງ​ສົບ​ໃນ​ນາ​ມັກ​ເປ​ລາ ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ຂອງ​ມັມ​ເຣ ຊຶ່ງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ​ໄດ້​ຊື້​ນຳ​ເອ​ໂຟ​ຣນ​ຊາວ​ຮິດ​ຕີ ເພື່ອ​ເອົ​າ​ໄວ້​ເຮັດ​ບ່ອນ​ຝັງ​ສົບ 14 ຫລັງ​ຈາກ ໂຢ​ເຊັບ​ຝັງ​ສົບ​ພໍ່​ແລ້ວ ທ່າ​ນ​ກໍ​ກັບ​ຄືນ​ສູ່​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ພ້ອມ​ກັບ​ພວກ​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ຕິດ​ຕາມ​ທ່ານໄປ​ທຸກ​ຄົນ

ໂຢ​ເຊັບ​ເລົ້​າ​ໂລມ​ໃຫ້​ອ້າຍ​ນ້ອງ​ເຊົາ​ຢ້ານ

15 ຫລັງ​ຈາກ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ເຂົາ​ຕາຍ​ແລ້ວ ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ? ໂຢ​ເຊັບ​ອາດ​ຍັງ​ຊັງ​ພວກ​ເຮົາ​ແລະ​ຢາກ​ແກ້​ແຄ້ນ​ຄວາມ​ຊົ່ວ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ເຂົາ” 16 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ສັ່ງ​ຄວາມ​ໄປ​ຫາ​ໂຢ​ເຊັບ​ວ່າ, “ພໍ່​ໄດ້​ສັ່ງ​ຄວາມ​ນີ້ໄວ້​ກັບ​ເຮົາ​ໃຫ້​ໄປ​ບອກ​ເຈົ້າ​ກ່ອນ​ທ່ານ​ຕາຍ​ 17 ວ່າ​ພໍ່​ຂໍ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຍົກ​ໂທດ​ຄວາມ​ຜິດ​ຊຶ່ງ​ພວກ​ອ້າຍ​ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ເຈົ້າໄດ້​ກະ​ທຳ” ເມື່ອ​ເຂົາ​ເວົ້າ​ຄວາມ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຟັງ​ແລ້ວ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຂຶ້ນ 18 ຄັນ​ແລ້ວ ພວກ​ອ້າຍ​ຂອງ​ທ່ານ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ມາ​ໂດຍ​ຕົນ​ເອງ ແລ້ວ​ຂາບ​ລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ທ່ານເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ຢູ່​ນີ້​ເຫມືອນ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ​ແລ້ວ” 19 ແຕ່​ໂຢ​ເຊັບ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ພວກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ຢ່າ​ພາ​ກັນ​ຢ້ານ​ກົວ​ເລີຍ ຂ້ອຍ​ບໍ່​ສາ​ມາດຍົກ​ຕົວ​ຂ້ອຍ​ເອງ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ສູ່​ບ່ອນ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້ 20 ການ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຮັດ​ອຸ​ບາຍ​ຊົ່ວ​ຕໍ່​ຂ້ອຍ​ນັ້ນ ບັດ​ນີ້ ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຕອບ​ຄືນ​ດ້ວ​ຍ​ການ​ດີ ເພື່ອ​ຮັກ​ສາ​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທັງ​ມວນ​ໄວ້ ຊຶ່ງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ໄດ້​ທຸກ​ມື້​ນີ້ກໍ​ຍ້ອນ​ຄວາມ​ດີ​ອັນ​ນີ້ 21 ບັດ​ນີ້ ຢ່າ​ສູ່​ຢ້ານ​ເລີຍ ຂ້ອຍ​ຈະ​ປົກ​ປັ​ກ​ຮັກ​ສາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ພ້ອມ​ທັງ​ລູກ​ຫລານ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ”

ມໍ​ຣະ​ນະ​ກັມ​ຂອງ​ໂຢ​ເຊັບ

22 ໂຢ​ເຊັບ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ກັບ​ຄອບ​ຄົວ​ບິ​ດາຂອ​ງ​ທ່ານ ທ່ານໄດ້​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ເມື່ອ​ອາຍຸ​ຮ້ອຍ​ສິບ​ປີ 23 ທ່ານ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ຈົນ​ເຫັນ​ລູກ​​ຫລານ​ຂອງ​ເອ​ຟ​ຣາ​ອິມ ເມື່ອ​ບຸດຂອງ​ມາ​ຄີ​ຣ໌ ຫລານ​ຂອງ​ມານັ​ສເຊ​ເກີດ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ຮັບ​ເອົາ​ເຂົາ​ໄວ້​ໃນ​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ຕົນ 24 ຕໍ່​ມາ ທ່ານ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ພວກ​ອ້າຍ​ວ່າ, “ຂ້ອຍ​ໃກ້​ຈະ​ຕາຍ​ຢູ່​ແລ້ວ ແຕ່​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໂຜດ​ຮັກ​ສາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າງ​ແນ່ນອນ​ແລະ​ຈະ​ພາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຫນີອອກ​ຈາກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ນີ້ຄືນ​ສູ່​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ສາ​ບານ​ໄວ້​ແລ້ວ​ກັບອັບ​ຣາ​ຮາມ ອີ​ຊາ​ກ​ ແລະ​ຢາ​ໂຄບ” 25 ແລ້ວ​ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ໃຫ້​ພວກ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ສາ​ບານ ທ່ານ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ສາ​ບານ​ຕໍ່​ຂ້ອຍ​ວ່າ ເມື່ອ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໂຜດ​ຮັກ​ສາ​ພວກ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ກະ​ດູກ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ຫນີ​ຈາກ​ບ່ອນ​ນີ້ໄປ​ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າ” 26 ຄັນ​ກ່າວ​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ແລ້ວ​ ໂຢ​ເຊັບ​ກໍ​ສິ້ນ​ໃຈ​ຕາຍ ທ່ານ​ເຖິງ​ແກ່​ກຳ​ໄປ​ໃນ​ເມື່ອ​ອາ​ຍຸ​ຮ້ອຍ​ສິບ​ປີ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ອາບນ້ຳ​ຢາ​ຮັກ​ສາ​ສົບ​ທ່ານ ເພື່ອ​ບໍ່​ໃຫ້​ເປື່ອຍເນົ່​າແລ້ວ​ເອົາ​ສົ​ບ​ບັນ​ຈຸ​ໃສ່​ໂລງ​ເກັບ​ຮັກ​ສາ​ໄວ້​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

ອົບພະຍົກ 1

ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຕົກ​ເປັນ​ທາດ​ ໃນ​ປະ​ເທດເອຢິບ

1 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ ແມ່ນ​ລາຍ​ຊື່​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ ທີ່​ໄດ້​ອົບ​ພະ​ຍົບ​ໄປ​ຢູ່​ປະ​ເທດ​ເອຢິບ 2 ຄື ຣູ​ເບນ, ຊີ​ເມ​ໂອນ, ເລ​ວີ, ແລະຢູ​ດາ, 3 ອິ​ສ​ຊາ​ຄາ, ເຊ​ບູ​ລູນ, ແລະເບັນ​ຢາ​ມິນ, 4 ດານ, ແລະເນັຟ​ທາ​ລີ, ກາດ, ແລະ​ອາ​ເຊີ 5 ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ທີ່​ເປັນ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ ​ມີທັງ​ຫ​ມົດ​ເຈັດ​ສິບ​ຄົນ ສ່ວນ​ບຸດ​ອີກ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ຄື​ ໂຢ​ເຊັບ​ນັ້ນໄດ້​ໄປ​ຢູ່ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ກ່ອນ​ແລ້ວ 6 ພາຍ​ລຸນ​ມາ​ໂຢເຊັບ​ກັບ​ພວກອ້າຍ​ນ້ອງ ແລະ​​ບັນ​ດາ​ຄົນ​ໃນ​ສະ​ໄຫມ​ດຽວ​ກັນ​ກໍ​ໄດ້​ຕາຍໄປ 7 ແຕ່​ເນຶ່ອງ​ຈາກ​ຊາວ​ອິສ​ຣາ​ເອນ ເປັນ​ຄົນ​ມີ​ບຸດໄວ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຈຶ່ງ​ເພີ້ມ​ທະ​ວີ​ແລະ​ມີ​ກຳ​ລັງ​ແຜ່​ຜາຍ​ໄປ​ທົ່ວ​ທັງ​ປະ​ເທດ​ນັ້ນ 8 ຕໍ່​ມາ ໄດ້​ມີ​ກະ​ສັດ​ອົງ​ໃຫມ່​ຂຶ້ນ​ສະ​ເຫວີຍ​ຣາ​ຊ​ສົມ​ບັດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ກະ​ສັດ​ອົງ​ນີ້ບໍ່​ຊົງ​ຮູ້​ເຣື່ອງ​ຫຍັງ​ກ່ຽວກັບ​ໂຢ​ເຊັບ 9 ພຣະ​ອົງໄດ້​ຊົງ​ປະ​ກາດ​ຕໍ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ວ່າ “ເບິ່ງ​ດູ, ຄົນ​ອິສ​ຣາ​ເອນ​ນັບ​ມື້​ເພີ້ມ​ທະ​ວີ​ມີ​ກຳ​ລັງ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ ຊຶ່ງ​ອາດ​ຈະ​ມີ​ອັນ​ຕະ​ຣາຍ​ແກ່​ພວກ​ເຮົາ 10 ບັດ​ນີ້ ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ໃຊ້ອຸ​ບາຍ​ອັນ​ເລິກ​ແລບ ເພື່ອ​ຂັດ​ຂວາງ​ບໍ່​ໃຫ້​ຄົນ​ພວກ​ນີ້ເພີ້ມ​ທະ​ວິ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ ເພາະ​ວ່າ​ຖ້າ​ຫາກ​ເກີດ​ສົງ​ຄາມ​ຂຶ້ນ​ເມື່ອ​ໃດ​ຄົນ​ພວກ​ນີ້​ກໍ​ອາດ​ຈະ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ມື​ກັບ​ສັດ​ຕຣູ​ຫັນ​ມາ​ຕໍ່​ສູ້​ເຮົາ ແລ້ວ​ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ຫນີ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ນີ້​ໄດ້” 11 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ຝ່າຍ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ຈຶ່ງ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ຜູ້​ຄວບ​ຄຸມ​ຊາວ​ອິສ​ຣາ​ເອນ ເພື່ອ​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ເຮັດ​ວຽກ​ການ​ຫນັກ ໃຫ້​ເຂົາ​ສ້າງ​ເມືອງ​ປິທົມ ​ແລະ​ເມືອງ​ຣາ​ເມ​ເຊສ ເພື່ອ​ໄວ້​ເກັບ​ຣາ​ຊ​ສົມ​ບັດ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 12 ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ເຂົາ​ຫລາຍ​ປານ​ໃດ ຊາວ​ອິສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ແຮງ​ແຜ່​ຜາຍ​ທະ​ວີ​ຂຶ້ນ ຈົນ​ຝ່າຍ​ເອ​ຢິບ​ມີ​ຄວາມ​ຫວັ່ນ​ເກງ​ໃນ​ຈຳ​ນວນ​ຄົນພວກ​ນີ້ 13 ດັ່ງ​ນັ້ນ ເພື່ອ​ໃຫ້​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ເຂົາ​ຂົ່ມ​ຂື່ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຖືກບັງ​ຄັບ​​ໃຫ້​ເຮັດ​ວຽກ​ຫນັກຈົ​ນ​ເຫລືອ​ບ່າກວ່າ​ແຮງ 14 ເຊັ່ນ ໃຫ້​ນວດ​ດິນ, ປັ້ນ​ດິນ​ຈີ່, ແລະ​ເຮັດ​ວຽກ​ຫນັກ​ຕ່າງໆ​ຢູ່​ຕາມ​ທົ່ງ​ນາ 15 ຕໍ່​ມາ ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ ໄດ້​ຊົງ​ບອກ​ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣິ​ສອງ​ຄົນ ຄົນ​ນຶ່ງ​ຊື່ ຊິ​ຟ​ຣາ, ແລະອີກ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ຊື່ ປູ​ອາ 16 ວ່າ, “ເມື່ອ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ເອົາ​ບຸດ​ອອກ​ໃຫ້​ຍິງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ ຖ້າ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ທີ່​ເກີດ​ມາ​ນັ້ນ​ຫາກ​ເປັນ​ຜູ້ຊາຍ ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຂ້າ​ຖິ້ມ ຖ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ຍິງ​ບໍ່​ໃຫ້​ຂ້າ” 17 ແຕ່​ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ທັງ​ສອງ​ຄົນ​ນັ້ນ​ເປັນ​ຜູ້ຢຳ​ເກງພຣະ​ເຈົ້າ​ ຈຶ່ງ​ບໍ່​ໄດ້​ທຳຕາມ​ພຣະ​ບັນ​ຊາ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ ພວກ​ນາງ​ໄດ້ປ່ອຍ​ໃຫ້​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ຊາຍ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ 18 ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ຊົງ​ຊາບ​ດັ່ງ​ນີ້ ກໍ​ມີ​ພຣະ​ກະ​ແສ​ດຳ​ຣັດ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ສອງ​ຄົນ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ ແລ້ວ​ຊົງ​ຖາມ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ພວກ​ເຈົ້າ ຈຶ່ງ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ຊາຍ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່?” 19 ພວກນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ທູນ​ຕອບ​​ວ່າ “ເພາະ​ຜູ້​ຍິງ​ຊາວເຮັບ​ເຣິ​ບໍ່​ເຫມືອນ​ຜູ້​ຍິງ​ຊາວເອ​ຢິບຄື​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ບຸດງ່າຍຫລາຍ​ ຈົນ​ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ໄປ​ບໍ່​ທັນ” 20 ດ້ວຍ​ວ່າ​ພວກ​ນາງ​ຜະ​ດຸງ​ຄັນ​ຢຳ​ເກງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ພຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ພໍ​ພຣະ​ທັຍ​ພວກ​ນາງ 21 ແລະ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ຄອບ​ຄົວ​ຂອງ​ນາງ​ມີ​ລູກ​ຫລານ​ຫລາຍ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອີ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ເພີ້ມ​ທະ​ວີ​ມີ​ກຳ​ລັງ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ 22 ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາໂອ​ຊົງ​ຮັບ​ສັ່ງຕໍ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງວ່າ, “ບຸດ​ຊາຍ​ເຮັບ​ເຣີ​ທຸກ​ຄົນ​ທີ່​ເກີດ​ມາ​ໃຫ້​ເອົາ​ໄປ​ຖິ້ມ​ເສັຽ​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນເສັຽ ແຕ່​ບຸດຍິງ​ທຸກ​ຄົນ​ໃຫ້​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່”

ອົບພະຍົກ 2

ໂມ​ເຊ​ເກີດ​ແ​ລະ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ

1 ຍັງ​ມີ​ຊາຍ​ຕະ​ກຸນ​ເລ​ວິ​ຄົນ​ນຶ່ງ ໄດ້​ແຕ່ງງານ​ກັບ​ຍິງ​ສາວ​ຕະ​ກຸນ​ດຽວ​ກັນ 2 ຕໍ່​ມາ ຜູ້​ຍິງ​ຜູ້​ນີ້​ໄດ້​ຖື​ພາ​ແລະ​ຄອດ​ບຸດ​ເປັນຊາຍເມື່ອ​ນາງ​ເຫັນ​ວ່າ​ບຸດ​ທີ່​ເກີດ​ມາ​ນັ້ນ​ມີ​ຮູບ​ຮ່າງ​ງາມ ກໍ​ເຊຶ່ອງ​ບຸດ​ໄວ້​ເຖິງ​ສາມ​ເດືອນ 3 ເມື່ອ​ນາງ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຈະ​ເຊຶ່ອງ​ໄວ້ຕໍ່​ໄປ​ອິກ​ ​ນາງກໍ​ເອົາ​ໄມ້​ມາ​ເຮັດ​ອູ່​​ທາ​ດ້ວຍ​ຢາງ​ມາ​ໃສ່​ບຸດນ້ອຍ​ນັ້ນ ແລ້ວ​ນຳ​ໄປ​​ໄວ້​ເທິງ​ນ້ຳບ່ອນທີ່​ມີ​ກໍ​ຫຍ້າ​ແຄມ​ຕາ​ຝັ່ງ 4 ແລ້​ວ​ເອື້ອຍ​ຂອງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ໄດ້​ໄປ​ຢືນ​ຊອມ​ຢູ່​ຫ່າງ​ໄກ ເພື່ອ​ຢາກ​ຈະ​ຮູ້​ວ່າ​ຈະ​ມີ​ຫຍັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ແກ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ຕົນ 5 ຕໍ່​ມາ ​ພຣະ​ຣາ​ຊ​ທິ​ດາ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ໂຣ​ ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ໄປ​ສົງ​ທີ່​ແມ່​ນ້ຳ ແລະໃນ​ຂ​ນະ​ທີ່​ພວກ​ສາວ​ໃຊ້​ຍ່າງ​​ໄປໃກ້​ຕາມ​ແມ່​ນ້ຳ ພຣະ​ນາງກໍ​ຊົງ​ຫລຽວ​ເຫັນ​ອູ່ຢູ່​ກາງ​ກໍຫຍ້າ ຈຶ່ງ​ຮັບ​ສັ່ງ​ໃຫ້ສາວ​ໃຊ້ໄປ​ນຳ​ເອົາ​ມາ 6 ເມື່ອ​ສາວ​ໃຊ້​ນໍາ​ມາ​ຖວາຍ ພຣະ​ນາງ​ກໍ​ຊົງ​ເປິດ​ເບິ່ງ ຈຶ່ງ​ຊົງ​ເຫັນ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ຊາຍນອນ​ຢູ່ ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຂຶ້ນ ພຣະ​ນາງ​ຊົງ​ເກີດຄວາມ​ສົງ​ສານ​ແລະ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ນີ້ແມ່ນ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣິ” 7 ຝ່າຍ​ເອື້ອຍ​ຂອງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ໄດ້​ທູນ​ຖາມ​ພຣະຣາ​ຊທິ​ດາ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ໂຣ​ວ່າ “ພຣະ​ນາງ​ບໍ່​ຢາກ​ໃຊ້​ຂ້າພຣະ​ອົງ ໄປ​ຫາ​ແມ່​ຍິງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ​ມາ​ລ້ຽງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ນີ້​ແນ່ບໍ່?” 8 ພຣະ​ນາງ​ກໍ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ໄປ​ແມ໋” ຍິງ​ສາວ​ຜູ້​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ເອີ້ນ​ເອົາ​ມານ​ດາຂອງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ມາ 9 ຝ່າຍ​ພຣະ​ຣາ​ຊ​ທິ​ດາ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ຊົງ​ຮັບ​ສັ່ງ​ແກ່​ຍິງ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ນີ້ໄປ​ລ້ຽງ​ໃຫ້​ເຮົາ​ແດ່ ເຮົາຈະ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຈ້າງ​ເຈົ້າ” ຍິງ​ຜູ້​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ຮັບ​ເອົາ​ເດັກ​ນ້ອຍຊຶ່ງ​ເປັນ​ບຸດຂອງ​ຕົນ​ເອງ​ໄປ​ລ້ຽງ​ໄວ້ 10 ເມື່ອ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ໃຫຍ່ສູງ​ຂຶ້ນ​ແດ່​ແລ້ວ ນາງ​ກໍ​ນຳ​ມາ​ມອບ​ພຣະ​ຣາ​ຊ​ທິ​ດາ​ ພຣະ​ນາງ​ກໍ​ຊົງຮັບ​ເອົາ​ເປັນ​ພຣະ​ຣາ​ຊ​ບຸດ​ ແລະ​ຊົງປະ​ທານ​ຊື່​ໃຫ້​ວ່າ​ໂມ​ເຊ ໂດຍ​ພຣະ​ນາງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເພາະ​ເຮົາ​ໄດ້​ຍົກ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ນ້ຳ”

ໂມ​ເຊ​ຫນີ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

11 ຢູ່​ມາວັນ​ນຶ່ງ ເມື່ອ​ໂມ​ເຊ​ໃຫຍ່​ແລ້ວ ​ວັນ​ນຶ່ງຈຶ່ງອອກ​ໄປ​ຢ້ຽມ​ຢາມ​ພວກ​ພີ່​ນ້ອງທີ່​ເປັນ​ຊາດ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ຕົນ ໂມ​ເຊໄດ້​ເຫັນ​ເຂົາ​ຖືກ​ບັງ​ຄັບໃຫ້​ເຮັດ​ວຽກ​ຢ່າງ​ຫນັກ ແລະ​ເຫັນ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ຂ້າ​ຕີ​ຊາວ​ເຣັບ​ເຣິ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​​ຊາດ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ຕົນ 12 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຫລຽວ​ຫນ້າ​ຫລຽວ​ຫລັງ ເມື່ອ​ບໍ່​ເຫັນ​ຜູ້​ໃດ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ກໍ​ຈັດ​ການ​ຂ້າ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ຜູ້​ນັ້ນ​ເສັຽ ແລ້ວ​ຝັງ​ສົບ​ເຊຶ່ອງ​ໄວ້​ໃນ​ດິນ​ຊາຍ 13 ວັນ​ຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ອອກ​ໄປ​ອິກ ເທື່ອ​ນີ້​​ໄດ້​ພົບ​ຄົນ​ເຮັບ​ເຣີສອງ​ຄົນ​ກຳ​ລັງ​ຕີ​ກັນ​ຢູ່ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ຜູ້​ທີ່​ຄິດ​ວ່າເປັນ​ຄົນ​ຜິດ​ນັ້ນ​ວ່າ “ເປັນ​ຫຍັງ​ຈຶ່ງ​ຕີ​ຄົນ​ຊາດ​ດຽວ​ກັນ?” 14 ຄົນ​ຜູ້​ນັ້ນ​ກໍ​ຕອບ​ວ່າ “ໃຜເປັນ​ຜູ້​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​​ໃຫ້​​ທ່າ​ນເປັນເຈົ້າ​ນາຍ ແລະ​ເປັນ​ຕຸ​ລາ​ການມາ​ຕັດ​ສິນ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ທ່ານຈະ​ຂ້າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເຫມືອນ​ໄດ້​ຂ້າ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ຜູ້​ນັ້ນ​ບໍ່?” ໂມ​ເຊ​ເລີຍ​ຕົກ​ໃຈ​ພ້ອມ​ກັບ​ຄິດ​ວ່າ, “ໂທ! ເຣື່ອງ​ນີ້​ໄດ້​ມີ​ຄົນ​ຮູ້​ເຫັນ​ແລ້ວ​ເປັນ​ແນ່” 15 ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ໂຣ​ໄດ້​ຊົງ​ຊາບ​ເຣື່ອງ​ນີ້​ກໍ​ພຍາ​ຍາມ​ຫາ​ຊ່ອງທາງ​ຂ້າ​ຊີ​ວິດ​ໂມ​ເຊເສັຽ ແຕ່​ໂມ​ເຊໄດ້​ເອົາ​ຕົວ​ຫນີ​​ໄປ​ຢູ່​ປະ​ເທດ​ມີດິອານເສັຽກ່ອນ ເວ​ລາ​ໂມ​ເຊ​ໄປ​ເຖິງ​ປະ​ເທດ​ມີດິ​ອານ ເຂົາໄດ້​ໄປ​ນັ່ງ​ຢູ່​ໃກ້​ນ້ຳ​ສ້າງ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ 16 ຝ່າຍ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ຂອງ​ຄົນ​ມີ​ດິອານ​ມີ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ເຈັດ​ຄົນໄດ້​ພາ​ກັນ​ມາ​ຕັກ​ນ້ຳ​ ໃຫ້ຝູງ​ແບ້, ​ແລະ​ແກະ​ຂອງ​​ພວກ​ຕົນ​ກິນ 17 ແຕ່​ພວກ​​ລ້ຽງ​ສັດ​ໄດ້​ມາ​ຂັບໄລ່​ພວກ​ນາງ​ຫນີ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ເຂົ້າ​ໄປຊ່ອຍ​ຕັກ​ນ້ຳ​​ໃຫ້​ສັດ​​ພວກ​ນາງ​ກິນ 18 ເມື່ອ​ຍິງເຫລົ່າ​ນີ້​ກັບ​ຄືນໄປ​ຫາ​ຣູ​ເອນ​ບິ​ດາ​ຂອງ​ເຂົາ​ກໍ​ຖາມ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ມື້​ນີ້ຈຶ່ງ​ກັບ​ມາ​ໄວ​ແທ້?” 19 ຝ່າຍ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ກໍ​ຕອບ​ວ່າ, “ມີ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ຜູ້​ນຶ່ງ ໄດ້​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ພວກ​ເຮົາ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ການຂົ່ມ​ເຫັງ​ຂອງ​ຄົນ​ລ້ຽງ​ສັດ ທັງ​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ຕັກ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ສັດ​ພວກ​ເຮົາ​ກິນ​ດ້ວຍ” 20 ບິ​ດາໄດ້​ຖາມ​ບຸດ​ຕ​ຣີຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ຊາຍ​ຜູ້​ນີ້ຢູ່​ໃສ? ເປັນ​ຫຍັງ​ຈຶ່ງ​ມາ​ປະ​ເຂົາ? ຮິບ​ໄປ​ເຊີນ​ເຂົາມາ​ກິນ​ເຂົ້າ​ນຳ​ເຮົາ” 21 ຝ່າຍ​ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ມາ​ຫາ​ຣູ​ເອນ ແລະ​ຍິນ​ດີ​ຢູ່​ນຳ​ເລີຍ ຣູເອນ​ໄດ້​ຍົກ​ຊິບ​ໂປ​ຣາ​ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ຕົນ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາໂມ​ເຊ 22 ນາງ​ຊິບ​ໂປ​ຣາ​ໄດ້​ຄອດ​ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນຶ່ງ ໂມ​ເຊ​ຈື່ງ​ໃສ່ໃຫ້ບຸດຊາຍ​ຜູ້​ນີ້​ວ່າ ເກີໂຊມ ເພາະ​ໂມ​ເຊ​ຄິດ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເປັນຄົນ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ມາ​ອາ​ໄສຢູ່ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້” 23 ເມື່ອ​ຫລາຍ​ປີ​ຜ່ານ​ໄປ ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ກໍ​ສິ້ນ​ພຣະ​ຊົນ ຊາວ​ອີ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ຍັງ​ຮ້ອງ​ຄ່ຳ​ຄວນ​ຍ້ອນ​ຄວາມ​ເປັນ​ທາດ​ນັ້ນ​ຢູ່ ເຂົາ​ໄດ້​ຮ້ອງ​ຂໍ​ຄວາມ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ ສຽງ​ຣ້ອງ​ຂໍ​ຂອງ​ເຂົາ​ໄດ້​ດັງ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເຖິງ​ພຣະ​ເຈົ້າ 24 ເມື່ອ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ຄ່ຳ​ຄວນ​ຂອງ​ເຂົາ ກໍ​ຊົງ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ໃຫ້​ໄວ້​ກັບ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ, ອີຊາກ, ແລະ​ຢາ​ໂຄບ 25 ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ຫລິງ​ເຫັນ​ແລະ​ສົນ​ພຣະ​ທັຍ​ໃນ​ຄວາມ​ທຸກ​ຍາກ​ລຳ​ບາກ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ.

ອົບພະຍົກ 3

ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ໂມ​ເຊ

1 ວັນ​ນຶ່ງ​ເມື່ອ​ໂມ​ເຊ​ລ້ຽງ​ຝູງ​ແກະ​ຂອງ​ເຢດ​ໂຣ ພໍ່​ເຖົ້າ​ຂອງ​ຕົນ​ຜູ້​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ຂອງ​ຊາວ​ມີ​ດິອານ ເຂົາ​ໄດ້​ພາ​ຝູງ​ສັດ​ນັ້ນ​ຂ້າມ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ມາ​ຍັງ​ໂຮ​ເຣັບ​ພູ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ 2 ຂ​ນະ​ນັ້ນທູດ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ເປັນ​ແປວ​ໄຟ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ເຫັນ​ຢູ່​ໃນ​ກາງ​ພຸ່ມ​ໄມ້ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຫລຽວ​ເບິ່ງ​ໄຟ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ປະ​ຫລາດ​ໃຈ ແຕ່​ບໍ່​ເຫັນ​ວ່າ​ພຸ່ມ​ໄມ້​ນັ້ນ​ຖືກ​ໄຫມ້ 3 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ຕົວ​ເອງວ່າ, “ບ໋ະ! ຕ້ອງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ເບິ່ງ​ແສງ​ປ​ລາດນີ້​ໃກ້ໆ ເສັຽກ່ອນ ເພາະ​ຢາກ​ຮູ້​ວ່າ​ເປັນ​ຫຍັງ​ໄຟ​ລຸກ​ຢູ່​ພຸ່ມ​ໄມ້​ຈື່ງ​ບໍ່​ໄຫມ້” 4 ເມື່ອ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເຫັນ​ໂມ​ເຊ​ຍ່າງ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້ ພຣະ​ອົງ​ກໍ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ພຸ່ມ​ໄມ້​ນັ້ນ​ວ່າ, “ໂມ​ເຊ, ໂມ​ເຊ​ເອີຍ!” ໂມ​ເຊໄດ້​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຢູ່​ທີ່​ນີ້” 5 ພຣະ​ເຈົ້າຈຶ່ງຊົງ​ບອກວ່າ, “ຢ່າ​ຫຍັບ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້ ຈົ່ງ​ຖອດ​ເກີບ​ອອກ​ເສັຽ ເພາະ​ບ່ອນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຢືນ​ຢູ່​ນີ້​ເປັນ​ບ່ອນ​ສັກ​ສິດ” 6 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ບອກ​ຕໍ່​ໄປ​ອີກວ່າ, “ເຣົາ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງບິ​ດາ​ເຈົ້າ ເປັ​ນ​ພຣະ​ເຈົ້າຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ, ຂອງ​ອີ​ຊາກ, ແລະ​ຂອງ​ຢາ​ໂຄບ” ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເຊຶ່ອງ​ຫນ້າ​ເພາະ​ບໍ່​ກ້າ​ຫລຽວ​ເບິ່ງ​ພຣະ​ເຈົ້າ 7 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ໄດ້​ເຫັນ​ຄວາມ​ຕົກ​ທຸກ​ໄດ້​ຍາກ​ແຫ່ງ​ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ເຮົາ​ໃນ​ເອ​ຢິບ​ຢ່າງ​ຄັກ​ແນ່​ແລ້ວ ແລະ​ທັງ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ຄວາມ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ຂອງ​ເຂົາ​ຍ້ອນ​ນາຍ​ຄຸມຂົ່ມ​ເຫັງ​ດ້ວຍ ເຮົາ​ຮູ້​ຈັກ​ຄວາມ​ທຸກ​ຍາກ​ຂອງ​ເຂົາ​ທີ່​ສຸດ 8 ເຮົາ​ລົງ​ມາ​ຊ່ອຍ​ເຂົາ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ເງື້ອມ​ມື​ຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ນຳ​ພາ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ຍັງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ອັນ​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ແລະ​ກວ້າງ​ຂວາງ ຄື​ແຜ່ນ​ດິນ​ຂອງ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ, ຊາວ​ຮິດ​ຕິ, ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ, ຊາວ​ເປ​ຣີ​ສ​ຊີ, ຊາວ​ຮີ​ວີ, ແລະ​ຊາວ​ເຢ​ບຸສ 9 ສຽງ​ຣ້ອງ​ຂໍ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ມາ​ເຖິງ​ເຮົາ​ແລ້ວ ເຮົາ​ໄດ້​ເຫັນ​ຊາວ​ອີ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຖືກ​ກົດ​ຂີ່​ຂົ່ມ​ເຫັງ 10 ບັດ​ນີ້ ເຮົາ​ຈະ​ສົ່ງ​ເຈົ້າ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ນຳ​ພາ​ອີ​ສ​ຣາ​ເອນ ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ເຮົາ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ” 11 ຝ່າຍ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ເປັນ​ຄົນ​ທຳ​ມະ​ດາ​ຈະ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລະ​ນໍາ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ແນວ​ໃດ?” 12 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຕອບວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ຢູ່​ນຳ​ເຈົ້າ ຫມາຍ​ສຳ​ຄັນ​ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ຈະ​ບອກ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຮູ້​ວ່າ​ແມ່ນ​ເຮົາ​ແທ້​ໄດ້​ສົ່ງ​ເຈົ້າ​ໄປ ຄື​ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ນຳ​ພາ​ຊາວ​ອິສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິ​ບ​ແລ້ວ ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ຂາບ​ໄຫວ້​ເຮົາ​ຢູ່​ເທິງ​ພູ​ນີ້” 13 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ທູນ​ຖາມ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ເມື່ອ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງໄປ​ເຖິງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ແລະ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ ພຣະ​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານໄດ້​ສົ່ງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ມາ​ຫາ​ພວກ​ທ່ານ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ຖາມ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງວ່າ ພຣະ​ເຈົ້າອົງ​ນັ້ນ​ຊົງ​ພຣະ​ນາມ​ວ່າ​ແນວ​ໃດ? ແລ້ວ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ຕອບເຂົາ​ວ່າ​ຈັ່ງ​ໃດ? ຖ້າ​ພຣະ​ອົງ​ບໍ່​ບອກ​ພຣະ​ນາມ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຮູ້​ເສັຽກ່ອນ” 14 ພຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ເຮົາ​ເປັນ​ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ເປັນ” ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ໃຫ້​ເຈົ້າ​ໄປ​ບອກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ວ່າ ຜູ້​ຊົງ​ພຣະ​ນາມ​ວ່າ “ເຮົາ​ເປັນ” ໄດ້​ສົ່ງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ມາ​ຫາ​ທ່ານທັງ​ຫລາຍ” 15 ພຣະ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊ​ອີກວ່າ, “ໃຫ້​ເຈົ້າ​ບອກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນດັ່ງ​ນີ້ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ທ່ານ​ ຄື​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ, ພຣະ​ເຈົ້າຂອງອີຊາກ, ແລະພຣະ​ເຈົ້າ​ຂ​ອງ​ຢາ​ໂຄບ ໄດ້​ສົ່ງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ມາ​ຫາ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ ອັນ​ນີ້​ແຫລະ, ແມ່ນ​ນາມຂອງ​ເຮົາ ຊື່​ອັນ​ນີ້​ຈະ​ບໍ່​ປ່ຽນ​ແປງ​ຕລອດ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ ແຕ່​ຈະ​ເປັນ​ຢູ່​ຢ່າງນີ້ທຸກ​ຊົ່ວ​ອາ​ຍຸ​ຄົນ 16 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໄປ​ຮ່ວມ​ປະ​ຊຸມ​ກັບ​ພວກ​ເຖົ້າ​ແກ່​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ແລະ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ ພຣະເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ ຄື​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ, ຂອງ​ອີ​ຊາກ, ແລະ​ຂ​ອງ​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ບອກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ວ່າ​ເຮົາ​ໄດ້​ມາ​ຫາ​ເຈົ້າ ແລະ​ໄດ້​ເຫັນ​ສິ່ງ​ທີ່​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ປະ​ພຶດ​ຕໍ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ແລ້ວ 17 ເຮົາ​ສັນ​ຍາ​ໄວ້​ແລ້ວ​ວ່າ ຈະ​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຈາ​ກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ ຄື​ບ່ອນ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ທຸກ​ຍາກ​ລຳ​ບາກ​ນີ້ ໄປ​ຍັງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຂອງ​ຊາວ​ກາ​ນາ​ອານ, ຊາວ​ຮິດ​ຕິ, ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ, ຊາວ​ເປ​ຣິ​ສຊີ, ຊາວ​ຮິ​ວີ, ແລະ​ຊາວ​ເຢ​ບຸສ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ ແລ້ວ​ເຂົາ​ຈະ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຄຳ​ຂອງ​ເຈົ້າ 18 ເຂົາ​ຈະ​ເຊື່ອ​ຟັງຄໍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແລ້ວເຈົ້າ​ກັບ​ພວກ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ຈົ່ງ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຂອງ​ເອ​ຢິບ​ແລະ​ທູນ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ​ໄດ້​ຊົງ​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ທັງ​ຫລາຍ ບັດ​ນີ້ ຂໍພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ໄລ​ຍະ​ທາງ​ເດີນ​ສາມ​ວັນ ເພື່ອ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແກ່ພຣະ​ຜູ້​ເປັນເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ 19 ເຮົາ​ຮູ້​ແລ້ວ​ວ່າ ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ບໍ່​ຍອມ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ຈະ​ໃຊ້​ອຳ​ນາດ​ບັງ​ຄັບ​ກະ​ສັດ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ຍອມ 20 ຄື​ເຮົາ​ຈະ​ໃຊ້​ຣິດ​ອຳ​ນາດ​ກະ​ທຳ​ການ​ອັດສະຈັນ​ລົງ​ໂທດ​ຄົນ​ເອຢິບ ແລ້ວ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ກໍ​ຈະ​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກເຈົ້າ​ໄປ 21 ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ເຮົາ ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ນັບ​ຖື​ຈາກ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ບໍ່​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ດ້​ວຍ​ມື​ເປົ່າໆ 22 ໃຫ້​ຜູ້​ຍິງ​ທຸກ​ຄົນ​ຂໍ​ເຄື່ອງ​ເງິນ​ເຄື່ອງ​ຄຳ ແລະ​ຂໍ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ຈາກ​ຜູ​ຍິງ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອນ ຫລື​ຈາກ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ຂອງ​ຕົນ ແລ້ວ​ໃຫ້​ເອົາ​ເຄື່ອງເອ້​ເຫລົ່າ​ນີ້ໄປ​ຕົກ​ແຕ່ງ​ໃຫ້​ບຸດຊາຍ​ຍິງ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ດ້ວຍ​ການ​ກະ​ທຳ​ຢ່າງ​ນີ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ໄດ້​ສິ່ງ​ຂອງ​ຈາກ​ຊາວເອ​ຢິບ”

ອົບພະຍົກ 4

1 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ “ຖ້າ​ສົມ​ມຸດ​ວ່າ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ ຄື​ບໍ່​ເຊື່ອ​ວ່າ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ ແລ້ວ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຈະ​ທຳ​ຢ່າງໃດ?” 2 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຖາມ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ແມ່ນ​ຫຍັງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຖື​ຢູ່​ນັ້ນ?” 3 ໂມ​ເຊ​ກາບ​ທູນ​ວ່າ, “ໄມ້​ເທົ້າ​ ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂ້າ” ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ບອກວ່າ, “ຖິ້ມ​ມັນ​ລົງ​ດິນ​ເບິ່ງ​ດູ” ພໍ​ໂມ​ເຊ​ຖິ້ມ​ລົງ ໄມ້ເທົ້າ​ນັ້ນ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ງູ ໂມ​ເຊ​ຢ້ານ​ຈຶ່ງ​ແລ່ນ​ຫນີ​ໄປ 4 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ກົ້ມ​ລົງ​ຈັບ​ຫາງ​ງູ​ໄວ້” ພໍ​ໂມ​ເຊ​ກົ້ມ​ລົງ​ຈັບ ງູ​ນັ້ນ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຕາມ​ເດີມ 5 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ໃຫ້​ເຈົ້າ​ທຳຢ່າງ​ນີ້ ເພື່ອ​ຈະ​ໃຫ້​ຊາວ​ອີ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເຊື່ອ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ເຂົາ ຄື​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ອັບ​ຣາ​ຮາມ, ພຣະ​ເຈົ້າຂອງ​ອິ​ຊາກ, ແລະ​ພຣະ​ເຈົ້າຂອງ​ຢາ​ໂຄບ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເຈົ້າ​ແທ້” 6 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊ​ອິກວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາມື​ສອດ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ຫນ້າ​ເອິກ” ໂມ​ເຊ​ກໍ​ທຳ​ຕາມ ເມື່ອ​ໂມ​ເຊ​ເອົາ​ມື​ອອກ​ມາ​ກໍ​ເຫັນ​ວ່າ​ມື​ຂອງ​ຕົນ​ເປັນພ​ຍາດ ຄື ເປັນດອກຂາວເຫມືອນນວນ​ຝ້າຍ 7 ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກວ່າ, “ໃຫ້​ເອົາ​ມື​ສອດເຂົ້າໄປ​ໃນ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ຫນ້າ​ເອິກ” ໂມ​ເຊ​ກໍ​ສອດ​ເຂົ້າ​ໄປ ເມື່ອ​ເຂົາເອົາ​ມື​ອອກ​ມາ ກໍເຫັນ​ມື​ຂອງ​ຕົນ​ສະ​ອາດ​ດີ​ຄື​ເກົ່າ 8 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ຖ້າ​ເຂົາ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ເຈົ້າ ຫລື​ບໍ່​ເຊື່ອ​ການ​ກະ​ທຳ​ເທື່ອ​ທີ່​ນຶ່ງ ເຂົາ​ອາດ​ຈະ​ເຊື່ອ​ການ​ກະ​ທຳ​ເທື່ອ​ທີ່​ສອງ 9 ຖ້າ​ເຂົາ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ການ​ກະ​ທຳ​ທັງ​ສອງ​ຢ່າງ​ນີ້ ທັງ​ບໍ່​ຍອມ​ຟັງ​ສຽງ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຕັກ​ເອົາ​ນ້ຳ​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ໄປ​ເທ​ໃສ່​ດິນ​ແຫ້ງ ແລ້ວ​ນ້ຳ​ນັ້ນ​ຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ເລືອດ” 10 ຝ່າຍ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ເປັນ​ຄົນ​ເວົ້າ​ບໍ່​ເກັ່ງ ຄື​ໃນ​ຄາວ​ກ່ອນ​ກໍ​ດິ ຫລື​ຕັ້ງ​ແຕ່​ເວ​ລາ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ແລ້ວ​ກໍ​ດີ ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ເປັນ​ຄົນ​ເວົ້າ​ບໍ່​ລ່ຽນ​ໄຫ​ລ​ເລີຍ” 11 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຖາມ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ໃຜ​ສ້າງ​ປາກ​ມະ​ນຸດ? ໃຜ​ທຳໃຫ້​ເຂົາ​ປາກ​ກືກ, ຫູ​ຫ​ນວກ, ຕາ​ດິ, ຕາ​ບອດ, ບໍ່ແມ່ນ​ເຮົາ​ບໍ່? 12 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໄປ​ເສັຽ ເຮົາ​ຈະ​ຊ່ອຍ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ ແລະ​ຈະ​ບອກ​ເຣື່ອງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເວົ້າ” 13 ແຕ່​ໂມ​ເຊ​ທູນ​ຂໍ​ອິກວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຂໍພຣະ​ອົງ​ຊົງສົ່ງ​ຜູ້​ອື່ນ​ໄປ​ທ້ອນ” 14 ພໍ​ໂມ​ເຊ​ເວົ້າ​ດັ່ງ​ນີ້ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຊົງ​ພິ​ໂຣດ​ໂດຍ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ອາ​ໂຣນ​ຄົນ​ເລ​ວິ​ເປັນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແມ່ນ​ບໍ? ເຮົາ​ຮູ້​ວ່າ​ເຂົາ​ເປັນ​ຄົນ​ເວົ້າ​ເກັ່ງ ບັດ​ນີ້ ເຂົາກໍາ​ລັງ​ຍ່າງ​ມາ​ພົບ​ເຈົ້າ ເຂົາ​ຈະ​ດີ​ໃຈ​ຫລາຍ​ທີ່​ໄດ້​ພົບ​ເຈົ້າ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຂົາ ແລະ​ບອກ​ເຣື່ອງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເວົ້າ 15 ຝ່າຍ​ເຮົາ​ຈະ​ຊ່ອຍ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ ກັບທັງ​ຈະ​ຊ່ອຍ​ພວກເຈົ້າ​ທັງ​ສອງ​ໃຫ້​ຮູ້​ວ່າ​ຄວນ​ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ? 16 ອາ​ໂຣນ​ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ເວົ້າ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ແທນ​ເຈົ້າ ເຂົາຈະ​ເປັນ​ໂຄ​ສົກ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຈົ້າ​ຈະ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ພຣະ​ເຈົ້າ ເພື່ອບອກ​ສິ່ງ​ທີ່​ຄວນ​ເວົ້າ​ແກ່​ເຂົາ 17 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຖື​ໄມ້​ເທົ້າ​ນີ້ ເພື່ອ​ກະ​ທຳ​ການ​ອັ​ດສະ​ຈັນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ”

ໂມ​ເຊ​ກັບ​ຄືນ​ເອ​ຢິບ

18 ຫລັງ​ຈາ​ກ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊກໍ​ກັ​ບ​ຄືນ​ໄປ​ຫາ​ເຢດ​ໂຣ​ພໍ່​ເຖົ້າ​ຂອງ​ຕົນ ເພື່ອ​ຂໍ​ລາ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ຍັງ​ເອ​ຢິບ ໂມ​ເຊ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຂໍ​ລາ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ຢ້​ຽມ​ຢາມ​ພີ່​ນ້ອງ​ໃນ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ຢາກ​ຮູ້​ວ່າ​ເຂົາ​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ຫລື​ບໍ່” ຝ່າຍ​ເຢດ​ໂຣ​ກໍ​ບອກ​ບຸດ​ເຂີຍ​ວ່າ, “ໄປ​ດີ” 19 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂມ​ເຊ​ໃນ​ເມືອງ​ມີ​ດິ​ອານ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ຍັງ​ເອ​ຢິບ​ເສັຽ ເພາະ​ຈຳ​ພວກ​ຄົນ​ທີ່​ຢາກ​ຂ້າ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຕາຍ​ຫມົດ​ແລ້ວ” 20 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຈັດ​ແຈ່ງ​ໃຫ້​ພັ​ຣ​ຍາແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂຶ້ນ​ຂີ່​ລໍ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ເອ​ຢິບ ສ່ວນ​ໂມ​ເຊ​ກໍ​ຖື​ໄມ້​ເທົ້າ​ທີ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້ 21 ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ໂມ​ເຊວ່າ, “ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ເຖິງ​ເອ​ຢິບ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ກະ​ທຳ​ການ​ອັດ​ສະ​ຈັນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຕາມ​ສິດ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ມອບ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ນັ້ນ ຝ່າຍ​ເຮົາ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ດື້​ດ້ານ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄປ 22 ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ບອກ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ດັ່ງ​ນີ້ ຄົນ​ອີ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເປັນ​ບຸດ​ຫົວ​ປີ​ຂອງ​ເຮົາ 23 ເຮົາ​ບອກ​ເຈົ້າ​ວ່າ ຈົ່ງ​ປ່ອຍ​ບຸດ​ຂອງ​ເຮົາ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ເຣົາ ຖ້າເຈົ້າ​ບໍ່​ຍອມ​ໃຫ້​ບຸດເຮົາ​ໄປ ເຮົາ​ຈະ​ຂ້າ​ບຸດ​​ຫົວ​ປີ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເສັຽ” 24 ຄັນ​ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ພົບ​ໂມ​ເຊ​ໃນ​ທີ່​ພັກ​ກາງ​ທາງ ແລະ​ຈະ​ຊົງຂ້າ​ໂມ​ເຊ​ເສັຽ 25 ແຕ່​ນາງ​ຊິບ​ໂປ​ຣາ​ໄດ້​ເອົາ​ຫີນ​ຄົມ​ປາດ​ຫນັງ​ອະ​ວັຍະ​ວະ​ລັບ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ​ອອກ ແລ້ວ​ເອົາ​ໄປ​ແປະ​ໃສ່ຕີນຂອງ​ໂມ​ເຊ ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜົວ​ແຫ່ງ​ເລືອດ” 26 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ມີ​ຊີ​ວິດຢູ່ຕໍ່​ໄປ ແລະ​ຝ່າຍ​ນາງ​ຊິບ​ໂປ​ຣາ​ກໍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜົວ​ແຫ່ງ​ເລືອດ​ດ້ວຍ​ການ​ຕັດ​ປາຍ​ອະ​ໄວ​ຍະ​ວະ​ລັບ​ນັ້ນ” 27 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ອາ​ໂຣນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ໂມ​ເຊ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ” ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ຫາ​ໂມ​ເຊ​ຢູ່​ທີ່​ພູ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ເມື່ອ​ທັງ​ສອງ​ພົບ​ກັນ​ກໍ​ກອດ​ຈູບ​ກັນ 28 ເວລາ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເລົ່າ​ເຣື່ອງ​ການ​ອັດສະ​ຈັນ​ທັງ​ປວງ​ທີ່ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ບອກ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ທຳ 29 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນໄດ້​ໄປ​ປະ​ຊຸມ​ຮ່ວມ​ກັນ​ກັບ​ບັນ​ດາ​ພວກ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 30 ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ອາ​ໂຣນ​ກໍ​ໄດ້​ເລົ່າ​ເຣື່ອງ​ທັງ​ຫມົດ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊໃຫ້​ທີ່​ປະ​ຊຸມ​ຟັງ ແລະໂມ​ເຊ​ກໍ​ໄດ້​ທຳ​ການ​ອັ​ດສະຈັນ​ຕ່າງໆ ຕໍ່​ຫນ້າ​ປະ​ຊາ​ຊົນ 31 ຝ່າຍ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ກໍ​ເຊື່ອ ແລະ​ເມື່ອ​ເຂົາ​ໄດ້​ຍິນ​ວ່າພຣະ​ຜູ້ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ມາ​ຢ້ຽມ​ຢາມ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ເພື່ອ​ທອດ​ພຣະ​ເນດ​ເບິ່ງ​ຄວາມ​ທຸກ​ຍາກ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ຂາບ​ລົງ​ນະ​ມັ​ສການ​ພຣະ​ອົງ

ອົບພະຍົກ 5

ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດຟາ​ຣາ​ໂອ

1 ຕໍ່​ມາ​ ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ທູນ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ ຈົ່ງ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ເຮົາ​ໄປ ເພື່ອ​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ໄດ້​ຈັດ​ພິ​ທີ​ກິນ​ລ້ຽງ​ຖວາຍ​ເຮົາ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນດານ” 2 ກະ​ສັດ​ຟາຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຖາມ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຄື​ໃຜ? ຈຳ​ເປັນ​ຫຍັງ​ທີ່​ໃຫ້​ປ່ອຍ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ? ເຮົາ​ບໍ່​ຮູ້​ຈັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ດອກ ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ເດັດ​ຂາດ” 3 ຝ່າຍ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ກໍ​ທູນ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ​ໄດ້​ຊົງ​ປາ​ກົດ​ຕໍ່​ພວກ​ຂ້ານ້ອຍ ​ດັ່ງ​ນັ້ນຂໍ​ຊົງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍໄປ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ໄລ​ຍະ​ທາງ​ເດີນ​ສາມ​ວັນ ເພື່ອ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ຖ້າບໍ່​ໄປ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ລົງ​ໂທດ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ດ້ວຍໂຣກ​ໄພ ຫລື​ເສິກ​ສົງ​ຄາມ” 4 ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ເຫດ​ໃດ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຢາກ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ປະ​ຖິ້ມ​ວຽກ​ຂອງ​ເຂົາ? ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຄືນ​ໄປ​ເຮັດ​ວຽກ​ຂອງພວກ​ເຈົ້າ​ດຽວ​ນີ້” 5 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ອິກວ່າ, “ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ມີ​ຈຳ​ນວນ​ຫລາຍ​ແລ້ວໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້ ເຈົ້າ​ທັງ​ສອງ​ຢາກ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ປະ​ວຽກ​ການ​ຫລື” 6 ແລ້ວ​ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ​ເອງ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ສັ່ງ​ຜູ້​ຄວບ​ຄຸມ​ງານ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ ກັບ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຄົນ​ງານ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ວ່າ, 7 ຕັ້ງ​ແຕ່​ວັນ​ນີ້​ໄປ ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ເອົາ​ເຟືອງ​ໃຫ້​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໃຊ້​ເຮັດ​ດິນ​ຈີ່​ອິກ ໃຫ້​ເຂົາ​ໄປ​ຫາ​ເກັບ​ເອົາ​ເອງ 8 ແຕ່​ດິນ​ຈີ່​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳໃຫ້​ໄດ້​ທໍ່​ເກົ່າ ຢ່າ​ໃຫ້​ຫລຸດ​ລົງ​ເພາະ​ວ່າ​ເຂົາ​ເປັນ​ຄົນ​ຂີ້​ຄ້ານ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ຖວາຍ​ສັຕບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຂົາ 9 ຈົ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເຮັດ​ວຽກ​ຫນັກ​ຂຶ້ນ​ກ່​ວາ​ເກົ່າ ເພື່ອ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ຫຍຸ້ງ​ຢູ່​ກັບ​ວຽກ ແລ້ວ​ຈະ​ບໍ່​ມີ​ເວ​ລາ​ຟັງ​ຄຳ​ຕົວະ​ຍົວະ” 10 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ຜູ້​ຄວບ​ຄຸມ​ງານ​ແລະ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຄົນ​ງານ​ກໍ​ອອກ​ໄປ​ເວົ້າ​ກັບ​ຄົນ​ອິສ​ຣາ​ເອນ​ວ່າ “ບັດ​ນີ້ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈະ​ບໍ່​ໃຫ້​ເຟືອງ​ແກ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ອິກ 11 ໃຫ້​ພວ​ກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຊອກ​ຫາ​ເອົາ​ເອງ ແຕ່​ຈຳ​ນວນ​ດິນ​ຈີ່​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ໄດ້​ທໍ່​ເກົ່າ” 12 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ແຕກ​ກະ​ຈັດ​ກະ​ຈາຍ​ກັນ​ໄປ​ຫາ​ເອົາ​ເຟືອງ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ 13 ຝ່າຍ​ພວກ​ຄວບ​ຄຸມ​ງານ​ກໍ​ບັງ​ຄັບ​ບີບ​ບີ້​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາເອນ​ຫນັ​ກ​ຂຶ້ນ ໂດຍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ແຕ່​ລະ​ມື້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ເຮັດ​ດິນ​ຈີ່​ໃຫ້​ໄດ້​ທໍ່​ກັບ​ຄາວ​ມີ​ເຟືອງ​ຢູ່” 14 ພວກ​ຄວບ​ຄຸມ​ງານ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ໄດ້ຂ້ຽ​ນ​ຕີ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຄົນ​ງານ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ພ້ອມ​ກັບ​ຖາມ​ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ ວານ​ນີ້​ກັບ​ມື້​ນີ້ຈຶ່ງ​ບໍ່​ໄດ້​ດິນ​ຈີ່​ເຕັມ​ຈຳ​ນວນ​ຄື​ແຕ່​ກ່ອນ?” 15 ແລ້ວ​ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຄົນ​ງານ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ທູນ​ວ່າ, “ດ້ວຍ​ເຫດ​ໃດ​ພຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ທຳດັ່ງ​ນີ້ກັບ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ? 16 ຄື​ພຣະ​ອົງ​ບໍ່​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຮັບເຟືອງເຫມືອນ​ແຕ່​ກ່ອນ ແຕ່​ຍັງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເຮັດ​ດິນ​ຈີ່​ຢູ່ ແລະ​ດຽວ​ນີ້ຜູ້​ຄວບ​ຄຸມງານ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຂ້ຽນ​ຕິ​ພວກ​ຂ້ານ້ອຍ ເຣື່ອງ​ນີ້​ແມ່ນ​ພຣະ​ອົງ​ເອງ​ເປັນ​ຝ່າຍ​ຜິດ” 17 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ຂີ້​ຄ້ານ​ຫລາຍ​ແທ້ໆ! ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ແຫລະ, ພວກ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ມາ​ຮ້ອງ​ຂໍ​ຕໍ່​ເຮົາວ່າ​ຢາ​ກ​ໄປ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 18 ພວ​ກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ກັບ​ໄປ​ເຮັດ​ວຽກ​ດຽວ​ນີ້ ເຮົາ​ບໍ່​ມິ​ເຟືອງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ດອກ ແຕ່​ດິນ​ຈີ່​ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ໄດ້​ຄົບ​ຕາມ​ຈຳ​ນວນ” 19 ເມື່ອ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຄົນ​ງານ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຮູ້​ວ່າ ພວກ​ເຂົາ​ຖືກ​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ເຮັດ​ດິນ​ຈີ່​ໃຫ້​ໄດ້​ແຕ່​ລະ​ມື້​ຄົບ​ຕາມ​ຈຳ​ນວນ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ມີ​ຄວາມ​ທຸກ​ຫລາຍ 20 ຄັນ​ພວກ​ເຂົາ​ອອກ​ມາ​ແຕ່​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ກໍ​ພົບ​ເຫັນ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ຢືນ​ຖ້າ​ພວກ​ເຂົາ​ຢູ່ ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ວ່າ, 21 “ຂໍ​ໃຫ້​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ລົງ​ໂທດ​ພວກ​ທ່ານ ທີ່​ພວກ​ທ່ານ​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແລະ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ຄຽດ​ຊັງ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ພວກ​ທ່ານ​ໄດ້​ເຮັດ​ເຊັ່ນ​ນີ້ກໍ​ເຫມືອນ​ກັບ​ເອົາ​ດາບ​ໃຫ້​ພວກ​ທ່ານມາ​ຂ້າ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເສັຽ”

ໂມ​ເຊ​ອ້ອນວອນ​ພຣະ​ເຈົ້າ

22 ຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຄືນ​ໄປ​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ອີກວ່າ, “ຂ້າ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເຫດ​ໃດ​ພຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ລົງ​ໂທດ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ? ແລະ​ເຫດ​ໃດ​ພຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງມາ? 23 ຄື​ຕັ້ງ​ແຕ່​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ທູນ​ໃນ​ນາມ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ແລ້ວ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຍັງ​ຊົງ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ເລື້ອຍ​ມາ ບໍ່​ເຫັນວ່າ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ອັນ​ໃດ​ເຂົາ​ເລີຍ”

ອົບພະຍົກ 6

1 ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ເຫດ​ການ ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ທຳຕໍ່​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ຄືເຮົາ​ຈະ​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອດ້ວຍ​ມື​ອັນ​ຊົງ​ຣິດ ໃຫ້​ປ່ອຍ​ປະ​ຊາ​ຊົນໄປ​ ດ້ວຍ​ມື​ອັນ​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ຂອງ​ເຮົາ​ນັ້ນ​ແຫລະ ເຂົາ​ຈະ​ໄລ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອອກ​ຈາກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຂອງ​ເຂົາ”

ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ໂມ​ເຊ​ອີກ

2 ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂມ​ເຊ​ອິກວ່າ, “ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 3 ເຮົາ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ໃຫ້​ແກ່ອັບ​ຣາ​ຮາມ, ແກ່ອີຊາກ, ແລະ​ແກ່ຢາ​ໂຄບ ​ເຫັນ​ໃນ​ຖາ​ນະ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ມີ​ອຳ​ນາດຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ແຕ່​ເຮົາ​ບໍ່​ໄດ້​ສຳ​ແດງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຮູ້​ຈັກ​ເຮົາ​ໃນ​ນາມ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ 4 ແລະ​ເຮົາ​ໄດ້​ໃຫ້​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ແກ່​ເຂົາ​ດ້ວຍ​ວ່າ ເຮົາ​ຈະ​ຍົກ​ແຜ່ນ​ດິນກາ​ນາ​ອານ ທີ່​ເຂົາ​ເຄິຍ​ອາ​ໄສຢູ່​ຄາວ​ເປັນຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຂົາ 5 ບັດ​ນີ້ ເຮົາ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ຄ່ຳ​ຄວນຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ຊຶ່ງ​ຖືກ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ເປັນ​ທາດ ແລະ​ເຮົາ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ເຮົາ 6 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ເຮົາ​ຈຶ່ງບອກ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ວ່າ ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ຊ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ລອດ​ພົ້ນ​ຈາກ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ເຮັດ​ວຽກ​ຫນັ​ກ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ການ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ ຈະ​ໄຖ່​ເອົາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ແຂນ​ອັນ​ມີ​ຣິດ​ຂອງ​ເຮົາ ແລະ​ດ້ວຍ​ການ​ລົງ​ໂທດ​ພວກ​ເຂົາ​ຢ່າງ​ຮຸນ​ແຮງ 7 ເຮົາ​ຈະ​ຮັບ​ເອົາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເປັນໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ເຮົາ ແລະ​ຈະ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຮູ້​ວ່າ​ເຮົາ​ຄືພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະ​​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ຜູ້​ຊ່ອຍ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ຊາວ​ເອ​ຢິບບີບ​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ເຣັດ​ວຽກ​ຫນັກ 8 ເຮົາ​ຈະ​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຍັງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ສັນ​ຍາ​ໄວ້​ວ່າ​ຈະ​ຍົກ​ໃຫ້​ແກ່​ອັບ​ຣາ​ຮາມ, ແກ່​ອີ​ຊາກ, ແລະ​ແກ່ຢາ​ໂຄບ ເຮົາ​ຈະ​ຍົກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ກຳ​ມະ​ສິດ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 9 ຝ່າຍ​ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ຄວາມ​ນັ້ນ​ໄປ​ບອກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ແຕ່​ເນື່ອງ​ຈາກວ່າ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາເອນ​ໄດ້​ອິດ​ເມື່ອຍ ​ແລະ​ເບື່ອ​ຫນ່າຍ​ໃນ​ວຽກ​ການ​ອັນ​ຫ້ຽມ​ໂຫດ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຄວາມ​ເວົ້າ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ 10 ຕໍ່​ມາ ພຣະຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊ​ອິກວ່າ, 11 “ຈົ່ງ​ໄປ​ບອກ​ໃຫ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກະ​ສັດ​ຂອ​ງເອ​ຢິບ​ປ່ອຍ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ” 12 ແຕ່​ໂມ​ເຊ​ກາບ​ທູນພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ແຕ່​ຊາວອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເອງ​ກໍ​ບໍ່​ເຫັນ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຂ້າພຣະ​ອົງ ແລ້ວ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈະ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງໄດ້​ແນວ​ໃດ? ເພາະ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງເປັນ​ຄົນ​ເວົ້າ​ບໍ່​ເກັ່ງ” 13 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ ບອກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກັບ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ໄດ້​ຮັບ​ຄຳ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ນໍາຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາ​ກ​ເອ​ຢິບ

ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ

14 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ຕົ້ນ​ຕະ​ກູນ​ຂອງພ​ວກ​ເຂົາ ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງຣູ​ເບນ​ຜູ້​ເປັນ​ບຸດຫົວ​ປີ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຊື່ ຮາ​ໂນກ, ປານລູ, ເຮ​ສໂຣນ, ແລະ​ກາຣ໌​ມີ ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ຕະ​ກູນເຜົ່າ​ຣູ​ເບນ 15 ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ຊີ ເມ​ໂອນ​ຊື່ ​ເຢ​ມູ​ເອນ ຢາ​ມີນໂອ​ຮັດ ຢາ​ຄີນ ໂຊ​ຮາຣ໌ ແລະ​ຊາ​ອູນ​ ຜູ້​ມາ​ຈາກ​ຍິງ​ກາ​ນາ​ອານ ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ຕະ​ກູນ​ເຜົ່າ​ຊີເມ​ໂອນ 16 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ຊື່​ບຸດຊາຍຂອງ​ເລ​ວິ​ຕາມ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ຄື ເກີ​ໂຊ​ນ ໂກ​ຮາດ ແລະ​ເມ​ຣາຣີ ເລ​ວີ​ນັ້ນ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ເຈັດ​ປີ 17 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ເກີ​ໂຊນ​ຊື່ ລິບ​ນີ ແລະ​ຊິ​ເມ​ອີ ຕາມຕະ​ກູນຂອງ​ເຂົາ 18 ບຸດ​ຊາຍ​​ຂ​ອງ​ໂກ​ຮາດ​ຊື່ ອັມ​ຣາມ ອິ​ສຮາ ເຮ​ໂບຣນ, ແລະ​ອຸ​ສ​ຊີ​ເອນ ໂກ​ຮາດ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ສາມ​ປີ 19 ບຸດຊາຍ​​ຂອງ​ເມ​ຣາ​ຣິ​ຊື່ ມາ​ລີ ແລະ​ມູ​ຊີ ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ຕະ​ກູນ​ຂອງ​ຄົນ​ເລ​ວີຕາມ​ເຊື້ອ​ສາ​ຍ​ຂອງ​ເຂົາ 20 ຝ່າຍ​ອັມ​ຣາມ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ງານ​ກັບ​ນາງໂຢ​ເຄເບດ ນ້ອງບິ​ດາ​ຂອງ​ຕົນ​ເປັນພັ​ຣ​ຍາ ແລ້ວ​ນາງ​ໃຫ້​ກຳ​ເນິດ​ບຸດ​ຊາຍ​​ແກ່​ເຂົາ​ຊື່ ​ອາໂຣນ,ແລະ​ໂມ​ເຊ ອັມ​ຣາມ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ໄດ້​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບ​ເຈັດ​ປີ 21 ບຸດ​ຊາຍຂອງ​ອິ​ສຮາ​ຊື່ ໂກຣາ, ເນ​ເຟກ, ແລະຊິກ​ຣີ 22 ບຸດ​ຊາຍ​​ຂອງ​ອຸ​ສ​ຊີ​ເອນ​ຊື່ ມິ​ຊາ​ເອນ ເອນ​ຊາຟານ ແລະ​ຊິດ​ຣີ 23 ຝ່າຍ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ນາງ​ເອ​ລິ​ເຊ​ບາ​ ບຸດ​ຕ​ຣີ​ຂອງ​ອັມ​ມີ​ນາ​ດາບ ນ້ອງ​ສາວ​ຂອງ​ນາ​ໂຊນ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ ນາງ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍກັບ​ທ່ານ​ຊື່ ນາ​ດາບ ອາ​ບິຮູ ເອເ​ລ​ອາ​ຊາ, ແລະ​ອິ​ທາ​ມາ 24 ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ໂກ​ຣາ​ຊື່ ອັ​ດຊິ ເອນ​ກາ​ນາ ແລະ​ອາ​ບິ​ອາ​ສາຟ ເຫລົ່າ​ນີ້​ເປັນ​ຕະ​ກູນ​ຂອງ​ຄົນ​ໂກ​ຣາ 25 ຝ່າຍ​ເອ​ເລ​ອາ​ຊາ​ບຸດຊາຍ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ ໄດ້​ຮັບ​ບຸດ​ຕ​ຣີ ຄົນ​ນຶ່ງ​ຂອງ​ປູ​ທິ​ເອນ​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ ນາງ​ມີ​ບຸດ​ຊາຍ​ກັບ​ທ່ານ​ຊື່ ຟີເນຮັສ ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ເປັນ​ຕົ້ນ​ຕະ​ກູນ​ຂອງ​ຄົນ​ເລ​ວີ​ຕາມ​ຕະ​ກູນ​

ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ

26 ແມ່ນ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ນີ້​ແຫລະ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກວ່າ, “ຈົ່ງ​ພາຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ເປັນ​ຫມວດ​ເປັນ​ຫ​ມູ່ 27 ສອ​ງຄົນ​ນີ້​ແຫລະ​ທີ່​ໄດ້​ບອກ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ປ່ອຍ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ

ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນເຊື່ອ​ຟັງ​ຄຳ​ສັ່ງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ

28 ໃນ​ວັນ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ນັ້ນ​ ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, 29 “ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນເຈົ້າ ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເລົ່າ​ຂໍ້​ຄວາມທັງ​ຫມົດ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ບອກ​ແກ່​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຟັງ” 30 ແຕ່​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຊາບ​ແລ້ວ​ວ່າ ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ເປັນ​ຄົນ​ເວົ້າ​ບໍ່​ເກັ່ງ ແລ້ວ​ກະ​ສັດຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈະ​ເຊື່ອ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງໄດ້​ຢ່າງ​ໃດ?”

ອົບພະຍົກ 7

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂມ​ເຊວ່າ, “ເບິ່ງ​ແມ໋ ເຮົາ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ເຈົ້າ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ປະ​ກາດພຣະ​ທັມ​ແກ່​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແທນ​ເຈົ້າ 2 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ບອກ​ຂໍ້​ຄວາມ​ທັງ​ຫມົດ​ທີ່​ເຮົາ​ສັ່ງ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ​ແກ່ອາ​ໂຣນ ແລ້ວ​ອາ​ໂຣນ​ຈະ​ບອກ​ໃຫ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ປ່ອຍ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 3 ແຕ່​ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໃຈ​ແຂງ ແມ້ວ່າ​ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ການ​ອັ​ດສະຈັນ​ຫລວງ​ຫລາຍ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຫມາຍ​ສຳ​ຄັນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ແລ້ວ​ກໍ​ຕາມ 4 ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ຟັງ​ເຈົ້າ ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ເຮົາ​ຈະ​ໃຊ້​ອຳ​ນາດ​ບີບ​ບັງ​ຄັບ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ແລະ​ລົງ​ໂທດ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ຢ່າງ​ຫນັ​ກ ເພື່ອ​ນຳ​ພາ​ກອງ​ທັບ​ຂອງ​ເຮົາ ຄື​ປະ​ຊາ​ຊົນອິ​ສຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 5 ເມື່ອ​ເຮົາ​ຢຽດ​ມື​ອອກ​ຕໍ່​ສູ້​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ແລະ​ນຳ​ພາ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ນັ້ນ​ແລ້ວ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ຮູ້​ວ່າ​ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 6 ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ທຳ​ຕາມ​ຄຳ​ສັ່ງ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 7 ເມື່ອ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ໄປ​ທູນ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ແປດ​ສິບ​ປີ ສ່ວນ​ອາ​ໂຣນ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ແປດ​ສິບ​ສາມ​ປີ

ໄມ້​ເທົ້າ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ

8 ຕໍ່​ມາ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າ​ວ​ແກ່​ໂມ​ເຊ​ ແລະອາ​ໂຣນວ່າ, 9 ເມື່ອຟາ​ຣາ​ໂອສັ່ງ​ເຈົ້າວ່າ ຈົ່ງ​ສະ​ແດງ​ການ​ອັດສະຈັນ​ພິ​ສູດ​ງານ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ບອກ​ອາ​ໂຣນວ່າ ​“ຖິ້ມ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂອງ​ຕົນ​ລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລ້ວ​ໄມ້​ເທົ້າ​ນັ້ນ​ຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ງູ” 10 ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງ​ພາກັນ​ເຂົ້າ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແລະ​ທຳ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໄວ້ ຄື​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ຖິ້ມ​ໄມ້​ເທົ້າ​ນັ້ນ​ລົງ​ຊ້ອງ​ພຣະ​ພັກ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແລະ​ບັນ​ດາ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂ​ອງ​ພຣະ​ອົງ ແລ້ວ​ໄມ້​ເທົ້າ​ນັ້ນ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ງູ 11 ຂ​ນະ​ນັ້ນ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ຊົງ​ເອີ້ນ​ພວກ​ນັກ​ປາດ​ແລະ​ຫມໍ​ມົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ມາ ພວກ​ເຂົາ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ຕ່າງ​ກໍ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເຫມືອນ​ກັນ 12 ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຖິ້ມ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂອງ​ຕົນ​ລົງ ໄມ້​ເທົ້າ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ງູ ແຕ່​ງູ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ກືນ​ກິນ​ງູ​ຂອງ​ເຂົາ​ທັງ​ຫມົດ 13 ເຖິງ​ປານ​ນັ້ນ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກໍ​ຍັງ​ແຂງ​ພຣະ​ທັຍ​ຢູ່ ບໍ່ຍອມ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ບອກ​ໄວ້

ນ້ຳ​ກາຍ​ເປັນ​ເລືອດ

14 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຟາຣາໂອ​ນັ້ນ​ດື້​ດ້ານ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄປ 15 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໃນ​ຕອນ​ເຊົ້າ ລະ​ຫວ່າງ​ເຂົາອອກ​ໄປ​ຍັງ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຢືນ​ຄອຍຢູ່​ແຄມ​ຕາ​ຝັ່ງ ໃຫ້​ຖື​ໄມ້​ເທົ້າ​ທີ່​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ງູ​ນັ້ນ​ໄປ​ນຳ​ດ້ວຍ 16 ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຊາວເຮັບ​ເຣິ​ໄດ້​ໃຊ້​ໃຫ້​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ມາ ເພື່ອບອກ​ໃຫ້ພຣະ​ອົງ​ປ່ອຍ​ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄປ ເພື່ອ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ຂາບ​ໄຫວ້​ບູ​ຊາ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ແຕ່​ຈົນ​ກະ​ທັ້ງ​ບັດ​ນີ້ ພຣະ​ອົງ​ກໍ​ຍັງ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຄຳ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເລີຍ 17 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ຮູ້​ຈັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ການ​ກະ​ທຳ ດັ່ງ​ນີ້ ເບິ່ງ​ເດີ, ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຈະ​ເອົາ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຟາດ​ລົງ​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ ແລ້ວ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໃຫ້​ແມ່​ນ້ຳ​ນັ້ນ​ກາຍ​ເປັນ​ເລືອດ​ 18 ປາ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ຕາຍ ນ້ຳ​ຈະ​ເຫມັນ​ເນົ່າ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ດື່ມ​ນ້ຳ​ນັ້ນ​ບໍ່​ໄດ້” 19 ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ບອກ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນເດ່​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂອງ​ເຂົາໃສ່​ແມ່​ນ້ຳ​ລຳ​ຄອງ ໃສ່​ຫນອງ​ບຶງ​ແລະ​ອ່າງ​ນ້ຳ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ໃຫ້​ນ້ຳ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ກາຍ​ເປັນ​ເລືອດ ຕລອດ​ທົ່ວ​ທັງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຈະ​ມີ​ແຕ່​ເລືອດ ທັງ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ພາ​ຊ​ນະ​ໄມ້​ແລະ​ພາ​ຊ​ນະ​ຫີນ” 20 ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ທຳຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ ຄື​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ຍົກ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂຶ້ນ​ຕີ​ນ້ຳ​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ​ຊ້ອງ​ພຣະ​ພັກ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແລະ​ພວກ​ຂ້າ ​ຣາ​ຊ​ການ ແລ້ວ​ນ້ຳ​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ເລືອດ​ທັງ​ຫມົດ 21 ຝູງ​ປາ​ກໍ​ຕາຍ ແມ່​ນ້ຳ​ກໍເຫມັນ​ເນົ່າ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ກໍ​ດື່ມ​ນ້ຳ​ນັ້ນ​ບໍ່​ໄດ້ ເພາະ​ມີ​ເລືອດ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 22 ຝ່າຍ​ພວກ​ຫມໍ​ມົນ​ຂອງ​ເອ​ຢິ​ບ​ກໍ​ໃຊ້​ຄາ​ຖາ​ອາ​ຄົມ​ຂອງ​ເຂົາ ເຮັດ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເຫມືອນ​ກັນ ສະ​ນັ້ນ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ແຂງ​ພຣະ​ທັຍ​ຢູ່​ຕາມ​ເດີມ ພຣະ​ອົງ​ບໍ່​ຍອມ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ເລີຍ ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໄວ້ 23 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ກັບ​ຄືນ​ສູ່​ພຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ບໍ່​ໄດ້​ສົນ​ພຣະ​ທັຍ​ໃນ​ເຫດ​ການ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ນັ້ນ​ແຕ່​ຢ່າງ​ໃດ 24 ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ທັງ​ຫມົດ​ຕ່າງ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ຂຸດນ້ຳ​ສ້າງ​ຕາມ​ແຄມ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ ເພາະ​ວ່າ​ພວກ​ເຂົາ​ດື່ມ​ນ້ຳ​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ​ບໍ່​ໄດ້ 25 ເຈັດ​ວັນ​ຜ່ານ​ໄປ​ນັບ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ​ກາຍ​ເປັນ​ເລືອດ

ອົບພະຍົກ 8

ເຣື່ອງ​ກົບ

1 ພຣະຜູ້​ເປັນ​​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ຟາ​ຣາ​ໂອບອກວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ປ່ອຍ​ຊົນ​ຊາດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ອົງ 2 ຖ້າ​ບໍ່​ຍອມ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໃຫ້​ຝູງ​ກົບຂຶ້ນ​ມາ​ຮົບກວນ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 3 ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ​ຈະ​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຝູງ​ກົບ ມັນ​ຈະ​ຂຶ້ນ​ມາຢູ່​ໃນພຣະ​ຣາ​ຊວັງ​ ໃນ​ຫ້ອງ​ບັນ​ທົມ ໃນ​ແທ່ນ​ບັນ​ທົມ ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ ໃນ​ເຮືອນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ ໃນ​ເຕົາ​ອົບ​ເຂົ້າ​ຫນົມ​ແລະ​ໃນ​ຮາງ​ນວດ​ແປ້ງ 4 ຝູງ​ກົບ​ນັ້ນ​ຈະ​ຂຶ້ນ​ມາ​ເທິງ​ພຣະ​ກາຍ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ແລະ​ຂຶ້ນ​ເທິງ​ຕົນ​ຕົວ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ກັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ທັງ​ຫມົດ” 5 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບ​ອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ບອກ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ເດ່​ໄມ້​ເທົ້າ​ໄປ​ຕາມ​ແມ່​ນ້ຳ​ລຳ​ຄອງ ​ແລະ​ຫນອງ​ບຶງ​ທັງ​ຫລາຍ ເພື່ອ​ໃຫ້​ຝູງ​ກົບ​ຂຶ້ນ​ມາ​ເທິງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ” 6 ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງ​ເດ່​ໄມ້​ເທົ້າ​ຊີ້​ໄປ​ທາງ​ແມ່​ນ້ຳ​ທັງ​ຫລາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ຝູງ​ກົບ​ກໍ​ຂຶ້ນ​ມາ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 7 ຝ່າຍພວກ​ຫມໍ​ມົນ​ກໍ​ທຳໃຫ້​ມີ​ຝູງ​ກົບ​ຂຶ້ນ​ມາ​ເທິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໄດ້​ເຫມືອນ​ກັນ 8 ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ມາ​ແລະ​ບອກວ່າ “ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ອ້ອນວອນ​ໃຫ້​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ບອກ​ຝູງ​ກົບ​ໄປ​ເສັຽ​ຈາກ​ເຮົາ ແລະ​ຈາກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ເຮົາ ແລ້ວ​ເຮົາ​ຈະ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 9 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ທູນ​ຕອບ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ “ສຸດ​ແລ້ວ​ແຕ່ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ກຳ​ນົດ​ເວ​ລາ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ອ້ອນວອນ​ສຳ​ລັບ​ພຣະ​ອົງ ສຳ​ລັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ແລະ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອ​ງພຣະ​ອົງ ເພື່ອ​ໃຫ້​ຝູງ​ກົບ​ຫນີ​ໄປ​ຈາກ​ຄົນ​ແລະ​ຈາກ​ບ່ອນ​ຢູ່​ອາ​ໄສ ໃຫ້​ມັນ​ມີ​ແຕ່​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ​ທໍ່​ນັ້ນ” 10 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຕອບ​ວ່າ, “ໃຫ້​ທຳໃນ​ມື້​ອື່ນ​ນີ້” ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງທູນ​ວ່າ, “ຈະ​ເປັນ​ໄປ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ອົງຕ້ອງ​ການ​ນັ້ນ ເພື່ອ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ໄດ້​ຊາບ​ວ່າ ບໍ່​ມີ​ພຣະ​ອົງ​ໃດ​ເຫມືອນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ 11 ຝູງ​ກົບ​ຈະ​ຫນີໄປ​ຈາກ​ພຣະ​ອົງ ຈາກ​ພຣະ​ຣາ​ຊ​ສຳ​ນັກ ຈາກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ ແລະ​ຈາກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ຈະ​ມີ​ເຫລືອ​ຢູ່​ແຕ່​ໃນ​ແມ່​ນ້ຳ​ນິນ​ທໍ່​ນັ້ນ” 12 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ທູນ​ລາ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄປ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ອ້ອນວອນ​ຂໍ​ໃຫ້​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເລີກ​ໃຊ້​ຝູງ​ກົບ​ທໍ​ຣະ​ມານ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ 13 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຊົງ​ທຳ​ຕາມ​ຄຳ​ທູນ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ ຝູງ​ກົບ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ບ້ານ​ເຮືອນ ໃນ​ເດີ່ນ​ບ້ານ​ແລະ​ທົ່ງ​ນາ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຕາຍ​ຫມົດ 14 ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ກອງ​ກົບ​ຕາຍ​ໄວ້​ເປັນ​ກອງ​ໃຫຍ່ ແລ້ວ​ແຜ່ນ​ດິນ​ນັ້ນ​ກໍ​ເຫມັນ​ເນົ່າ​ທົ່ວ​ໄປ 15 ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ເຫັນ​ວ່າ​ຄວາມ​ທຸກ​ຮ້ອນ​ນັ້ນ​ເບົາ​ບາງ​ລົງ​ແລ້ວ ກໍ​ກັບ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ແຂງກ້າວ​ຂຶ້ນ​ອີກ ຄື​ບໍ່​ຍອມ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ກ່າວ​ໄວ້ 16 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ບອກ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ຈັບ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຕີ​ດິນ ເພື່ອ​ໃຫ້​ຝຸ່ນ​ດິນ​ກາຍ​ເປັນ​ຮີ້ນ​ແລະ​ຍຸງ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 17 ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ໄດ້​ທຳ​ຕາມ ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ຈັບ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂຶ້ນ​ຕີດິນ ແລ້ວ​ຝຸ່ນ​ດິນ​ທັງ​ຫມົດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ຮີ້ນ​ແລະ​ຍຸງ​ມາ​ຕອມ​ມະ​ນຸດ ແລະ​ສັດ 18 ພວກ​ຫມໍ​ມົນ​ກໍ​ພ​ຍາຍາມ​ທຳຢ່າງ​ນັ້ນ​ເຫມືອນ​ກັນ ແຕ່​ພວກ​ທຳ​ບໍ່​ໄດ້ 19 ຂ​ນະ​ນັ້ນ ພວກ​ຫມໍ​ມົນ​ໄດ້​ທູນ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ສິ່ງ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ນີ້ແມ່ນ​ການ​ກະ​ທຳ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ” ແຕ່​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ແຂງ​ຢູ່​ຄື​ເກົ່າ​ບໍ່​ຍອມ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ໄວ້

ເຣື່ອງ​ເຫລືອກ

20 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ມື້​ອື່ນ​ແຕ່​ເຊົ້າ ຈົ່ງ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ຂ​ນະ​ທີ່ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄປ​ຍັງ​ແມ່​ນ້ຳ​ໃຫ້ເຈົ້າ​ບອກວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ປ່ອຍ​ຊົນ​ຊາດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ອົງ 21 ຖ້າ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໄປ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ຝູງ​ເຫລືອກ​ມາ​ຕອມ​ພຣະ​ກາຍ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ຕອມ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ ຕອມ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ ແ​ລະ​ຕອມ​ພຣະ​ຣາ​ຊ​ສຳ​ນັ​ກ​ຂອງພຣະ​ອົງ ຕາມ​ບ້ານ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ແລະ​ຕາມ​ພື້ນ​ດິນ​ຈະ​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ເຫລືອກ 22 ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ໃຫ້​ແຄວ້ນໂກ​ເຊັນ ບ່ອນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ມີ​ເຫລືອກ ເພື່ອ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ພາ​ລະ​ກິດ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້ 23 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ແບ່ງ​ເຂດ​ລະ​ຫວ່າງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເອ​ຢິບ ເຫດການ​ນີ້​ຈະ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ມື້​ອື່ນ​ນີ້” 24 ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ຢ່າງ​ນັ້ນ ຝູງ​ເຫລືອກ​ອັນ​ມະ​ຫາ​ສານ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ພຣະຣາ​ຊວັງ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ໃນ​ເຮືອນ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ ແລະ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ປະ​ເທດ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ທໍ​ຣະ​ມານ​ທີ່​ສຸດ​ຍ້ອນ​ຝູງ​ເຫລືອກ​ນັ້ນ 25 ຕໍ່​ມາ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ແລະ​ຊົງ​ສັ່ງ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແດ່ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ປະ​ເທດ​ນີ້” 26 ໂມເຊ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ເປັນ​ການ​ບໍ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ທີ່​ຈະ​ເຮັດ​ຢ່າງ​ນັ້ນ ເພາະ​ຖ້າ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ໃຫ້​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ເຫັນ ຊຶ່ງ​ເຂົາ​ຖື​ວ່າ​ເປັນ​ຂອງ​ຫນ້າ​ຂີ້​ດຽດ ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ເອົາ​ກ້ອນ​ຫີນ​ຄວ່າງ​ໃສ່​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ 27 ສະ​ນັ້ນ ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຈຶ່ງ​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ໄລ​ຍະ​ທາງ​ເດີນ​ສາມ​ວັນຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຊົງ​ສັ່ງ​ໄວ້” 28 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຮັບ​ສັ່ງ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ບໍ່​ໄປ​ໄກ ແລະ​ໃຫ້​ອ້ອນວອນ​ສຳ​ລັບ​ເຮົາ” 29 ໂມ​ເຊ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ພໍ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ທູນ​ລາ​ພຣະ​ອົງ​ໄປ ຂ້າ​ພຣະ​ອົງກໍ​ຈະ​ອ້ອນວອນ​ຕໍ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຂໍ​ໃຫ້​ຝູງ​ເຫລືອກ​ຫນີ​ໄປ​ຈາກ​ພຣະ​ອົງ ຈາກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ ແລະ​ຈາກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໃນ​ມື້​ອື່ນ​ນີ້ ແຕ່​ພຣະ​ອົງ​ຢ່າ​ໄດ້​ຫລອກ​ລວງ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຕໍ່​ໄປ​ອີກ ຄື​ຢ່າ​ຂັດ​ຂວາງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໃນ​ການ​ໄປ​ຖວາຍ​ສັຕ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 30 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ທູນ​ລາ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ໄປ​ອ້ອນວອນ​ຕໍ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 31 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໄດ້​ທຳຕາມ​ຄຳ​ທູນ​ຂໍ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ​ຄື​ ໄດ້​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ຝູງ​ເຫລືອກ​ຫນີ​ໄປ​ເສັຽ​ຈາກ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ຈາກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ ແລະ​ຈາກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົ​ງບໍ່​ໃຫ້​ເຫລືອກ​ເຫລືອ​ຢູ່​ຈັກ​ໂຕ​ເລີຍ 32 ແຕ່ແລ້ວ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອກໍ​ຍັງ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ແຂງຢູ່​ຄື​ເກົ່າ ໂດຍ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ

ອົບພະຍົກ 9

ເຣື່ອງ​ສັດ​ທັງ​ຫລາຍ​ຕາຍ

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແລ້ວເວົ້າ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີຊົງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ປ່ອຍ​ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ອົງ 2 ຖ້າ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໄປ​ ຍັງ​ຫນ່ວງ​ຫນ່ຽວ​ເຂົາ​ໄວ້​ອີກ 3 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າຈະ​ໃຫ້​ເກີດ​ໂຣກ​ລະ​ບາດ​ຢ່າງ​ຮ້າຍ​ແຮງແກ່ຝູງ​ສັດ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຄື ແກ່​ຝູງ​ມ້າ, ຝູງ​ລໍ, ຝູງ​ອູດ, ຝູງ​ງົວ​ຄວາຍ, ແລະ​ຝູງແກະ​ແບ້ 4 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ຝູງສັດ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຕາຍ​ແລະ​ຈິບ​ຫາຍ​ໄປ ແຕ່​ຈະ​ໃຫ້​ຝູງ​ສັດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່ 5 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກຳ​ນົດ​ວ່າ​ຈະ​ໃຫ້​ສິ່ງ​ນີ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ມື້​ອື່ນ​ນີ້” 6 ຄັນ​ມື້​ອື່ນ​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ຕາມ​ທີ່​ຊົງ​ກ່າວ​ໄວ້ ຄື​ໄດ້​ຊົງ​ທຳ​ສັດ​ທັງ​ປວງ​ຂອງ​ເອຢິບ​ຕາຍ ແຕ່​ສັດ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ບໍ່​ໄດ້​ຕາຍ​ຈັກ​ໂຕ 7 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໃຊ້​ຄົນ​ໄປ​ເບິ່ງ ແລ້ວ​ກໍ​ຊົງ​ຊາບ​ວ່າ​ສັດ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ບໍ່​ໄດ້​ຕາຍ​ເລີຍ ເມື່ອ​ຊົງ​ຊາບ​ດັ່ງ​ນີ້ ກໍ​ຊົງ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ແຂງ​ຢູ່​ຕາມ​ເດີມ ໂດຍ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ

ເຣື່ອງ​ຝີ

8 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ກຳ​ເອົາ​ຂີ້​ເທົ່າ​ໄຟ​ເຕັມ​ກຳ​ມື ແລ້ວ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ຫວ່ານ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ອາ​ກາດ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 9 ຂີ້​ເທົ່າ​ໄຟ​ນັ້ນ​ຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ຝຸ່ນ​ດິນ​ປິວ​ໄປ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ຕົກ​ຖືກມະ​ນຸດ​ແລະ​ສັດ​ເດັຽ​ຣະ​ສານ ແລ້ວ​ຈະ​ເກີດ​ເປັນ​ຝີແຕກ​ເປັນ​ບາດ​ໃນ​ຕົນ​ຕົວ” 10 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງ​ກຳ​ເອົາ​ຂີ້​ເທົ່າ​ໄຟ​ຢືນ​ຢູ່​ຊ້ອງ​ພຣະ​ພັກ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຫວ່ານ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ອາ​ກາດ ຂີ້​ເທົ່າ​ໄຟ​ນັ້ນ​ກໍ​ປິວ​ໄປ​ຕົກ​ຖືກ​ມະ​ນຸດ​ແລະ​ສັດ​ເດັຽ​ລະ​ສານ ເປັນ​ເຫດ​ໃຫ້​ມະ​ນຸດ​ແລະ​ສັດ​ເກີດ​ເປັນ​ຝີ​ແຕກ​ເປັນ​ບາດ​ໃນ​ຕົນ​ຕົວ 11 ພວກ​ຫມໍ​ມົນ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຈະ​ເຮັດ​ແຂ່ງ​ຂັນ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້ ເພາະ​ວ່າ​ຝິ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເກີດ​ກັບ​ເຂົາ​ເອງ​ເຫມືອນ​ຊາວ​ເອ​ຢິບທັງ​ປ​ວງ 12 ແຕ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ມີພຣະ​ທັຍ​ແຂງ​ຢູ່ ໂດຍ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ບອກ​ໄວ້​ກັບ​ໂມ​ເຊ​ນັ້ນ

ເຣື່ອງ​ຫມາກ​ເຫັບ

13 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອ​ກໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແຕ່​ເຊົ້າ​ທູນ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ປ່ອຍ​ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ອົງ 14 ດ້ວຍ​ວ່າຄາວ​ນີ້ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ພຣະ​ອົງ ກັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ແລະ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ໃຫ້​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຊາບ​ວ່າ ທົ່ວ​ໂລກ​ນີ້​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ສ​ເມີ​ເຫມືອນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້ 15 ຖ້າ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ທຳ​ລາຍ​ພຣະ​ອົງ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເອ​ຢິບ​ດ້ວຍ​ພ​ຍາດ ພຣະ​ອົງ​ກໍ​ຈະ​ຖືກ​ທຳ​ລາຍ​ຈົນ​ຫມົດ​ສິ້ນ 16 ແຕ່​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນເຈົ້າ​ຊົງ​ໃຫ້​ພຣະ​ອົງ​ຍັງ​ມີ​ຊິ​ວິດ​ຢູ່​ນີ້ ກໍ​ເພື່ອ​ຈະ​ໃຫ້​ເຫັນ​ຣິດ​ທາ​ນຸ​ພາບ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ວ່າ​ຊື່​ສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້ແຜ່​ຜາຍ​ໄປ​ທົ່ວ​ໂລກ 17 ດຽວ​ນີ້ ພຣະ​ອົງ​ຍັງ​ແຂງ​ພຣະ​ທັຍ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ 18 ດັ່ງ​ນັ້ນ ມື້​ອື່ນ​ປະ​ມານ​ເວ​ລາ​ນີ້ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ຫມາກ​ເຫັບ​ໃຫຍ່​ຕົ​ກ​ລົງ​ມາ​ຢ່າງ​ຫນັ​ກ ຢ່າງ​ທີ່ບໍ່​ເຄີຍ​ມີ​ຈັກ​ເທື່ອ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ມາ 19 ບັດ​ນີ້ ຈົ່ງ​ຕ້ອນ​ຝູງ​ສັດ​ກັບ​ບັນ​ດາ​ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຢູ່​ໃນ​ກາງ​ແຈ້ງ ຈະ​ຖືກ​ຫມາກ​ເຫັບ​ໃຫຍ່​ຕົກ​ໃສ່​ຕາຍ​ຫມົດ” 20 ເມື່ອ​ໄດ້​ຍິນ​ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກໍ​ເຊື່ອ​ຟັງ ແລະ​ຢຳ​ເກງ​ໃນ​ຖ້ອຍ​ຄຳ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ພວກ​ທາດ​ກັບ​ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ຕົນ​ເຂົ້າບ່ອນ​ກຳ​ບັງ 21 ແຕ່​ພວກ​ທີ່​ບໍ່​ສົນ​ໃຈ​ໃນ​ຖ້ອຍ​ຄຳ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ກໍ​ປະ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ທາດ​ແລະ​ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ຕົນ​ຢູ່​ໃນ​ກາງ​ແຈ້ງ 22 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ຍົກ​ມື​ຂຶ້ນ​ເທິງ​ທ້ອງ​ຟ້າ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ຫມາກ​ເຫັບ​ໃຫຍ່​ຕົກ​ລົງ​ມາ​ຖືກ​ຄົນ ຖືກ​ສັດ​ແລະ​ພືດ​ພັນ​ທັນ​ຍາ​ຫານ​ຕ່າງໆ​ໃນ​ກາງ​ແຈ້ງ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ” 23 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຍົກ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂຶ້ນ​ເທິງ​ຟ້າ ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ໃຫ້​ມີ​ຟ້າ​ຮ້ອງ ມີ​ຟ້າ​ແມບ​ເຫລື້​ອມ​ແລະ​ມີ​ຫມາກ​ເຫັບ​ຕົ​ກ​ລົງ​ມາ​ເທິງ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 24 ພາ​ຍຸ​ຝົນ ຟ້າ​ແມບ​ເຫລື້ອມ​ແລະ​ຫມາກ​ເຫັບ​ໄດ້​ຕົກ​ລົງ​ມາ​ຢ່າງ​ຫນັກ ຢ່າງ​ທີ່ບໍ່​ເຄີຍ​ມີ​ຈັກ​ເທື່ອ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ເປັນ​ຊາດ​ເອ​ຢິບ​ມາ 25 ສິ່ງ​ສາ​ຣະ​ພັດ​ທັງ​ຄົນ​ແລະ​ສັດ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ກາງ​ແຈ້ງ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ໄດ້​ຖືກ​ຫມາກ​ເຫັບ​ໃຫຍ່​ຕົກ​ລົງ​ມາ​ທຳ​ລາຍ​ຈິບ​ຫາຍ​ຫມົດ ຜັ​ກ​ຫຍ້າ​ແລະ​ກົກ​ໄມ້​ກໍ​ເສັຽ​ຫາຍ​ຫັກ​ລົ້ມ​ຫມົດ 26 ມີ​ແຕ່​ແຄວ້ນໂກ​ເຊັນ​ບ່ອນ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອາ​ໄສ​ຢູ່​ທໍ່​ນັ້ນ ທີ່​ຫມາກ​ເຫັບ​ບໍ່​ໄດ້​ຕົກ​ລົງ​ໃສ່ 27 ໃນ​ເທື່ອ​ນີ້ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ໃຊ້​ຄົນ​ໄປ​ເອີ້ນ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ມາ​ເຝົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ເຮົາ​ໄດ້​ເຮັດ​ບາບ​ແລ້ວ​ໃນ​ຄາວ​ນີ້ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຝ່າຍ​ຖືກ ເຮົາ​ກັ​ບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂ​ອງ​ເຮົາ​ເປັນ​ຝ່າຍ​ຜິດ 28 ຂໍ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ອ້ອນວອນ​ຂໍ​ນຳ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເຣື່ອງ​ຫມາກ​ເຫັບ​ແລະ​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ນີ້​ເຮົາ​ທົນບໍ່​ໄຫວ​ແລ້ວ ບັດ​ນີ້ ເຮົາ​ຈະ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ ໂດຍ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ລັງ​ເລ​ຕໍ່​ໄປ​ອິ​ກ” 29 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ພໍ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ເມືອງ​ນີ້ ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ຍົກ​ມື​ຂຶ້ນ​ອ້ອນວອນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ແລ້ວ​ສຽງ​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ກໍ​ຈະ​ເຊົາ ແລະ​ຫມາກ​ເຫັບ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ຕົກ​ລົງ​ມາ​ອີກ ເພື່ອ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ​ໂລກ​ນີ້ເປັນ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 30 ແຕ່​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຮູ້​ຢູ່​ແລ້ວ​ວ່າ ພຣະ​ອົງ​ກັບ​ພວກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ຍັງ​ບໍ່​ຢຳ​ເກງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 31 ກົກ​ປ່ານ​ກັບ​ເຂົ້າ​ເດືອຍ​ກໍ​ຖືກ​ທຳ​ລາຍ​ຫມົດ ເພາະ​ໃນ​ເວ​ລານັ້ນ​ເຂົ້າ​ເດືອຍ​ກຳ​ລັງ​ມີ​ຮວງ ແລະ​ກົກ​ປ່ານ​ກໍ​ອອກດອກ​ແລ້ວ 32 ແຕ່​ເຂົ້າ​ບ​ເລ​ກັບ​ເຂົ້າ​ຝ້າງ​ນັ້ນ​ບໍ່​ໄດ້​ຖືກ​ທຳ​ລາຍ ເພາະ​ວ່າ​ມັນ​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ຂຶ້ນ​ມາ​ພົ້ນ​ດິນ 33 ເມື່​ອໂມ​ເຊ​ທູນ​ລາ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ໄປ ໂມ​ເຊ​ກໍຍົກ​ມື​ຂຶ້ນ​ອ້ອນວອນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ແລ້​ວ​ສຽງ​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ກໍ​ເຊົາ ຫມາກ​ເຫັບ​ແລະ​ຝົນ​ກໍ​ເຊົາ​ຕົກ 34 ເມື່ອ​ຊົງ​ເຫັນ​ວ່າ​ຝົນ​ກັບ​ຫມາກ​ເຫັບ​ແລະ​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ເຊົາ​ແລ້ວ ຝ່າຍ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ກໍ​ຊົງ​ປ່ຽນ​ພຣະ​ທັຍ​ທຳ​ຜິດ​ຕໍ່​ໄປ​ອີກ 35 ຄື​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊ​ໄວ້

ອົບພະຍົກ 10

ຕັກ​ແຕນ

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ເຮົາ​ໄດ້​ທຳ​ໃຫ້​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ມີ​ໃຈ​ແຂງ​ກະ​ດ້າງ ເພື່ອ​ເຮົາ​ຈະ​ໄດ້​ທຳ​ການ

ອັ​ດສະ​ຈັນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ໃນ​ຖ້າມ​ກາງ​ພວກ​ເຂົາ

2 ເພື່ອ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ເລົ່າ​ເຣື່ອງ​ການ​ອັດສະ​ຈັນ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ທຳໃຫ້​ຄົນ​ເອ​ຢິບ ເສັຽ​ຫນ້າ​ເສັຽ​ຕາ​ສູ່​ລູກ​ຫລານ​ຟັງ ແລະ​ເພື່ອ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ ເຮົາ​ຄື​ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 3 ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ທູນ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ເຮັບ​ເຣີ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ຂັດ​ຂືນ​ບໍ່​ຍອມ​ອ່ອນ​ນ້ອມ​ຕໍ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ອີກ​ເຫິງ​ປາ​ນ​ໃດ? ຈົ່ງ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເສັຽ 4 ຖ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຍັງ​ປະ​ຕິ​ເສດ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໄປ ເບິ່ງ​ເດີ, ມື້​ອື່ນ​ນີ້ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໃຫ້​ຕັກ​ແຕນ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ 5 ຝູງ​ຕັກ​ແຕນ​ຈະ​ປົກ​ຄຸມ​ຢູ່​ທົ່ວ​ໄປ​ຈົນ​ບໍ່​ເຫັນ​ດິນ ມັນ​ຈະ​ກິນ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຫລືອ​ຈາກ​ຫມາກ​ເຫັບ​ທຳ​ລາຍ ກົກ​ໄມ້​ທຸກ​ກົກ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ມັນ​ຈະ​ກິນ​ຫມົດ 6 ມັນ​ຈະ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຢູ່​ໃນ​ພຣະ​ຣາ​ຊ​ວັງ ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຂ້າຣາ​ຊ​ການ​ແລະ​ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ ມັນ​ຈະ​ໂຫດ​ຮ້າຍກວ່າ​ທຸກໆ ຢ່າງ​ທີ່​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ພຣະອົງເຄີຍ​ປະ​ສົບ​ມາ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້” ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ກໍ​ທູນ​ລາ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄປ 7 ຕໍ່​ມາ ພວກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ໄດ້​ທູນ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ບຸກ​ຄົນ​ຜູ້​ນີ້​ຍັງ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ເດືອດ​ຮ້ອນ​ຢູ່​ເຫິງປານ​ໃດ? ຂໍ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ພຣະ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ໂຜດ​ປ່ອຍ​ຄົນ​ຫລົ່າ​ນີ້ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຂົາ​ເສັຽ ພຣະ​ອົງ​ຍັງ​ບໍ່​ເຫັນ​ບໍ່​ວ່າ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ຈິບ​ຫາຍ​ແລ້ວ?” 8 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງ​ຖືກ​ນຳ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ອີກ ໃນ​ເທື່ອ​ນີ້ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເສັຽ ແຕ່​ໃຜ​ແດ່​ຈະ​ໄປ?” 9 ໂມ​ເຊທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ຫມົດ ທັງ​ຄົນຫນຸ່ມຄົນ​ແກ່ທັງ​ບຸດຊາຍ​ຍິງ ທັງ​ຝູງ​ແກະ​ຝູງ​ແບ້ ທັງ​ງົວ​ທັງ​ຄວາຍ ເພາະ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງຈະ​ຈັດ​ໃຫ້​ມີ​ພິ​ທີ​ລ້ຽງ​ທາງ​ສາ​ສ​ນາ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 10 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕອບ​ວ່າ, “ໃຫ້​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊ່ອຍ​ເຈົ້າ​ເສັຽ ຝ່າຍ​ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໃຫ້​ພວກ​ຜູ້​ຍິງ​ແລະ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ໄປ​ດອກ ມັນ​ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ແລ້ວ​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ມີ​ແຜນ​ການ​ຮ້າຍ 11 ອະ​ນຸ​ຍາດ​ບໍ່​ໄດ້​ດອກ ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢາກ​ຈະ ​ນະ​ມັ​ສ​ການພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແທ້ ໃຫ້​ພາແຕ່​ພວກ​ຜູ້​ຊາຍ​ໄປ” ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ກໍ​ຖືກ​ໄລ່​ຫນີ​ຈາກ​ພຣະ​ພັກ​ກະ​ສັດຟາ​ຣາ​ໂອ 12 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ຍົກ​ມື​ຂຶ້ນ​ເຫນືອ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ໃຫ້​ຕັກ​ແຕນ​ມາ​ທຳ​ລາຍ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ແລະ​ທຳ​ລາຍ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຫລືອ​ຈາກ​ຫມາກ​ເຫັບ​ນັ້ນ” 13 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຍົກ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂຶ້ນ ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໃຫ້​ລົມ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ພັດ​ມາ​ຍັງ​ປະ​ເທດ​ທັງ​ກາງ​ເວັນ​ແລະ​ກາງ​ຄືນ ຄັນ​ເວ​ລາ​ເຊົ້າ​ລົມ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ກໍ​ພັດ​ເອົາ​ຝູງ​ຕັກ​ແຕນ​ມາ 14 ຝູງ​ຕັກ​ແຕນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ​ເຕັມ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ຊຶ່ງ​ແຕ່​ກ່ອນ​ຫລື​ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ ກໍ​ບໍ່​ເຄິຍ​ມີ​ຝູງ​ຕັກ​ແຕນ​ຫລວງ​ຫລາຍ​ຢ່າງ​ນີ້​ຈັກ​ເທື່ອ 15 ຝູງ​ຕັກ​ແຕນ​ນີ້ໄດ້​ປົກ​ຫຸ້ມ​ພື້ນ​ດິນ​ຈົນ​ດຳ​ມືດ ມັນ​ໄດ້​ກິນ​ຜັກ​ຫຍ້າ​ແລະ​ຫມາກ​ໄມ້​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ເຫລືອ​ຈາກ​ຫມາກ​ເຫັບ​ຕົກ​ໃສ່ ຕລອດ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ບໍ່​ມີ​ພືດ​ພັນ​ທັນ​ຍາ​ຫານ​ຫລື​ກົກ​ໄມ້​ໃບ​ຂຽວ​ເຫລືອ​ຢູ່​ເລີຍ 16 ຂ​ນະ​ນັ້ນ ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກໍ​ຟ້າວ​ໃຫ້​ເອົາ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ເຂົ້າ​ມາ​ເຝົ້າ​ຊົງ​ບອກວ່າ, “ເຮົາ​ໄດ້​ທຳ​ບາບ​ຕໍ່​ສູ້​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແລະ​ຕໍ່​ສູ້​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ດ້ວຍ 17 ບັດ​ນີ້ ຂໍ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໃຫ້​ອະ​ພັຍ​ໂທດ​ແກ່​ເຮົາ​ແຕ່​ເທື່ອ​ນີ້ເທື່ອ​ດຽວ ຈົ່ງ​ອ້ອນວອນ​ຂໍໃຫ້​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຍົກ​ໂທດ​ອັນ​ຈະ​ນຳ​ໄປ​ສູ່​ຄວາມ​ຕາຍ​ນີ້ອອກ​ຈາກ​ເຮົາ” 18 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ທູນ​ລາ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ໄປ​ອ້ອນວອນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 19 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໃຫ້​ລົມ​ແດງ​ພັດ​ໄປ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ ລົມ​ນັ້ນ​ໄດ້​ພັດ​ເອົາ​ຝູງ​ຕັກ​ແຕນ​ໄປ​ຕົກ​ລົງ​ໃນທະ​ເລ​ໄມ້​ອໍ້ ຈົນ​ບໍ່​ມີ​ຕັກ​ແຕນ​ຕັກ​ໂຕ​ເຫລືອ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 20 ແຕ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ມີ​ຈິດ​ໃຈ​ແຂງ​ກະ​ດ້າງ​ຢູ່​ຄື​ເກົ່າ ໂດຍ​ບໍ່​ຊົງ​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ຕາມ​ເຄີຍ

ຄວາມ​ມືດ

21 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ຍົກ​ມື​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຂຶ້ນ​ເທິງ​ທ້ອງ​ຟ້າ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເກີດ​ຄວາມ​ມືດ​ອັນ​ຫນາ​ຕຶບ​ຈົນ​ຈະ​ຈັບ​ບາຍ​ອັນ​ໃດບໍ່​ໄດ້​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ເອ​ຢິບ” 22 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຍົກ​ຂຶ້ນ​ສູ່​ທ້ອງ​ຟ້າ ແລ້ວ​ຄວາມ​ມືດ​ອັນ​ຫນາ​ຕຶບ​ກໍ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ທົ່ວ​ແຜ່ນ​ດິນ​ເອຢິບ​ຕລອດ​ສາມ​ວັນ 23 ຄົນເອ​ຢິບ​ຫລຽວ​ເບິ່ງ​ກັນ​ບໍ່​ເຫັນ​ແລະ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ຫນີ​ໄປ​ຈາກ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຕົນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ສາມວັນ ແຕ່​ໃນ​ບ່ອນ​ຢູ່​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ມີ​ແສງ​ສວ່າງ​ໃຫ້​ເຂົາເຫັນ​ຮຸ່ງ​ໄດ້ 24 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ເຂົ້າ​ມາ​ເຝົ້າຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເສັຽ ພວກ​ຜູ້​ຍິງ​ແລະ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ກໍ​ໄປ​ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້ ແຕ່​ຝູງ​ແກະ​ແບ້​ແລະ​ງົວ​ຄວາຍ​ໃຫ້​ຢູ່​ທີ່​ນີ້” 25 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ທູນ​ຕອບ​ວ່າ, “ຕ້ອງ​ໂຜດ​ໃຫ້​ມີ​ຝູງ​ສັດ​ໄປ​ດ້ວຍ ເພື່ອ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍຈະ​ໄດ້​ເຜົາ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ 26 ຝູງ​ສັດ​ຂອງ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍຈະ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ໄປ​ນຳ​ດ້ວຍ​ບໍ່​ໃຫ້​ເຫລືອ​ຄ້າງ​ຢູ່​ຈັກ​ໂຕ ເພາະ​ວ່າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເລືອກ​ເອົາ​ສັດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ເຜົາ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຍັງບໍ່​ຮູ້​ວ່າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ສັດ​ໂຕ​ໃດ ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຈົນ​ກວ່າ​ພວກ​ຂ້າ​ນ້ອຍຈະ​ໄປ​ເຖິງ​ທີ່​ນັ້ນ​ເສັຽກ່ອນ” 27 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ກະ​ດ້າງ​ຢູ່​ຕາມ​ເດີມ ໂດຍ​ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ຊົນ​ຊາດອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ 28 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ຮ້າຍ​ໂມ​ເຊໂດຍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ອອກ​ຫນີ! ລະວັງ​ໃຫ້​ດິ ຢ່າ​ມາ​ເຫັນ​ຫນ້າ​ເຮົາອີກເລີຍ ເພາະ​ຖ້າ​ເຈົ້າເຫັນ​ຫນ້າ​ເຮົາໃນ​ມື້​ໃດ ເຈົ້າຈະ​ຕ້ອງ​ຕາຍ​ໃນ​ມື້​ນັ້ນ” 29 ໂມ​ເຊ​ກໍ​ທູນຕອບ​ວ່າ, “ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ເວົ້າ​ຖືກ​ຕ້ອງ​ແລ້ວ ຂ້າ​ນ້ອຍຈະ​ບໍ່​ກັບ​ມາ​ໃຫ້​ພຣະ​ອົງ​ເຫັນ​ຫນ້າ​ອີກ​ຈັກ​ເທື່ອ”

ອົບພະຍົກ 11

ພະ​ຍາ​ກອນ​ເຣື່ອງ​ມໍ​ຣະ​ກັມຂອງ​ລູກຫົວ​ປີຊາວ​ເອ​ຢິບ

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ນຳ​ໄພ​ວິ​ບັດ​ອີກ​ຢ່າງ​ນຶ່ງ​ມາ​ລົງ​ໂທດ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແລະ​ຄົນ​ເອ​ຢິບ ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ເຂົາ​ຈະ​ປ່ອຍ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ ໃນ​ເທື່ອ​ນີ້ເຂົາ​ຈະ​ໄລ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຫມົດ 2 ບັດ​ນີ້ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໃຫ້​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທັງ​ຫມົດ ທັງ​ຜູ້​ຊາຍ​ແລະ​ຜູ້​ຍິງ ຂໍ​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ເງິນ​ເຄື່ອງ​ຄຳຈາກ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ຂອງ​ເຂົາ” 3 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ຢຳ​ເກງ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ແລະ​ຍັງ​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ນັບ​ຖື​ຈາກ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ແລະ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ທັງ​ປວງ​ດ້ວຍ 4 ໂມ​ເຊໄດ້​ທູນ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກວ່າ ໃນ​ເວ​ລາ​ປະ​ມານ​ທ່ຽງ​ຄືນ ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ສະ​ເດັດ​ໄປ​ໃນ​ຖ້າມກາງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ 5 ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ ບຸດ​​ຫົວ​ປີທັງ​ຫມົດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ຄື​ຕັ້ງ​ແຕ່​ອົງ​ມົງ​ກຸດ​ຣາ​ຊ​ກຸມ​ມານ​ລົງ​ມາ​ເຖິງ​ບຸດ​ຫົວ​ປີ​ຂອງ​ຂ້າ​ໃຊ້​ຍິງ​ໃນ​ໂຮງ​ໂມ້​ແປ້ງ​ຕລອດ​ທັງ​ລູກ​ຫົວ​ປີ​ຂອງ​ສັດ​ເດັຽ​ຣະ​ສານ​ຈະ​ຕາຍ​ຫມົດ 6 ແລ້ວ​ຈະ​ມີ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ຊຶ່ງ​ແຕ່​ກ່ອນ​ຫລື​ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ​ກໍ​ບໍ່​ເຄີຍມີ​ຢ່າງ​ນີ້​ຈັກ​ເທື່ອ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 7 ແຕ່​ໃນ​ຖ້າມ​ກາງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ນັ້ນ​ຈະ​ງຽບ​ສ​ງົບແມ່ນ​ແຕ່​ສຽງ​ຫມາ​ເຫົ່າ​ຄົນ​ຫລື​ສັດ​ກໍ​ບໍ່​ມີ ທັງ​ນີ້ກໍ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຊາບ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ກັບ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຕ່າງ​ກັບ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 8 ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ທັງ​ຫມົດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ມາ​ຫາ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ແລະ​ຂາບ​ລົງ​ເວົ້າ​ວ່າ ຂໍ​ທ່ານ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທັງ​ປວງ​ຂອງ​ທ່ານ​ໄປ​ເສັຽ​ຈາກ​ທີ່​ນີ້ ແລ້ວ​ຂ້າ​ນ້ອຍກໍ​ຈະ​ອອກ​ຫນີ​ໄປ” ຄັນ​ແລ້ວ ໂມ​ເຊ​ກໍ​ທູນ​ລາ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຄຽດ​ຮ້າຍ​ທີ່​ສຸດ 9 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່ໂມ​ເຊວ່າ, “ຟາ​ຣາ​ໂອ ຍັງ​ຈະບໍ່​ເຊື່ອຟັງ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ວ່າ​ເຮົາ​ຈະ​ໄດ້​ທຳ​ການ​ອັ​ດສະ​ຈັນ​ເພີ້ມ​ຂຶ້ນ​ອີກ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ” 10 ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ການ​ອັ​ດສະ​ຈັນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຊ້ອງ​ຫນ້າ​ພຣະ​ພັກ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແຕ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ແຂງ​ກະ​ດ້າງ​ຢູ່​ຕາມ​ເດີມ ໂດຍ​ບໍ່​ຊົງ​ຍອມ​ໃຫ້​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ເສັຽ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ

ອົບພະຍົກ 12

ງານ​ປັ​ສ​ຄາ

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ວ່າ, 2 “ເດືອນ​ນີ້​ກໍ​ເປັນ​ເດືອນທີ່​ນຶ່ງ​ຂອງ​ປີ​ໃຫມ່​ສຳ​ລັບ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ແລ້ວ 3 ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ປະ​ກາດ​ຕໍ່​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ວ່າ ໃນ​ວັນ​ທີ່​ສິບ​ເດືອນ​ນີ້ ໃຫ້​ຊາຍ​ທຸກ​ຄົນ​ຈັດ​ຕຽມ​ລູກ​ແກະ​ຫລື​ລູກ​ແບ້​ຄອບ​ຄົວ​ລະ​ນຶ່ງ​ໂຕ 4 ຖ້າ​ຄອບ​ຄົວ​ໃດ​ມີ​ຫນ້ອຍ​ຄົນ​ຈະ​ກິນ​ລູກ​ແກະ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ບໍ່​ຫມົດ ກໍ​ໃຫ້​ຮ່ວ​ມ​ກັບ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ທີ່​ຢູ່​ໃກ້​ຄຽງ​ກັນ ຈັດ​ຕຽມ​ເອົາ​ລູກ​ສັດ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ຕາມ​ທີ່​ຄິດ​ວ່າ​ຈະ​ກິນ​ໄດ້​ຫມົດ​ແລະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ນັບ​ຈຳ​ນວນຄົນ​ທີ່​ຈະ​ກິນ​ລູກ​ແກະນັ້ນ​ດ້ວຍ 5 ສັດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ປາ​ສ​ຈາກ​ຕຳ​ຫນີ​ເປັນ​ສັດ​ໂຕ​ເຖິກ​ອາ​ຍຸ​ນຶ່ງ​ຂວບ ຈົ່ງ​ເລືອກ​ເອົາ​ໃນ​ຝູງແກະ​ຫລື​ຝູງ​ແບ້ 6 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຮັກ​ສາ​ໄວ້​ໃຫ້​ດີ​ຈົນ​ເຖິງວັນ​ທີ່​ສິບ​ສີ່ ແລ້ວ​ໃນ​ຄ່ຳ​ວັນ​ນັ້ນ ໃຫ້​ທີ່​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຂ້າ​ສັດ​ຂອງ​ເຂົາ​ 7 ໃຫ້​ເຂົາ​ເອົາ​ເລືອດ​ທາ​ໃສ່​ໄມ້​ຂອບ​ວົງ​ປະ​ຕູ​ບ່ອນ​ກິນ​ລ້ຽງ​ກັນ​ນັ້ນ ທັງ​ຂ້າງ​ຊ້າຍ​ຂ້າງ​ຂວາ​ແລະ​ຂ້າງ​ເທິງ 8 ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເຂົາຮັບ​ປະ​ທານ​​ຊີ້ນ​ປີ້ງກັບ​ຂະ​ຫນົມ​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ແລະ​ຜັກ​ຂົມ​ 9 ຢ່າ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ຊີ້ນ​ທີ່​ຍັງ​ດິບ​ຫລື​ຊີ້ນ​ຕົ້ມ ແຕ່​ໃຫ້​ປີ້ງ​ເສັຽກ່ອນ​ທັງ​ຫົວ​ທັງ​ຂາ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ໃນ​ທັງ​ຫມົດ 10 ຈົ່ງ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ຫມົດ ຢ່າ​ໃຫ້​ມີ​ອັນ​ໃດ​ເຫລື​ອໄວ້​ຮອດ​ມື້​ເຊົ້າ ຖ້າ​ມີ​ອັນ​ໃດ​ຍັງ​ເຫລືອ​ຢູ່​ກໍ​ໃຫ້​ຖິ້ມ​ໃສ່​ໄຟ​ເສັຽ 11 ກ່ອນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະຮັບ​ປະ​ທານໃຫ້​ທຳ​ດັ່ງ​ນີ້ ໃຫ້​ຮັດ​ສາຍ​ແອວ​ສຸບ​ເກີບ​ແລະ​ຖື​ໄມ້​ເທົ້າ​ໄວ້ ແລ້ວ​ໃຫ້​ພ້ອມ​ກັນ​ກິນ​ໄວໆ ການ​ກິນ​ລ້ຽງ​ຢ່າງ​ນີ້ເປັນ​ງານ​ສະ​ຫລອງ​ປັ​ສ​ຄາ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 12 ແລ້ວ​ໃນ​ຄືນ​ນັ້ນ​ເຮົາ​ຈະ​ຜ່ານ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 13 ເລືອດ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ທາ​ໃສ່​ເຮືອນ​ນັ້ນ ຈະ​ເປັນເຄື່ອງ​ຫມາຍ​ສຳ​ຄັນ​ບອກ​ໃຫ້​ຮູ້​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ເມື່ອ​ເຮົາ​ທຳ​ລາຍ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ລາຍ​ພວກ​ເຈົ້າ ແລະ​ເມື່ອ​ເຮົາ​ເຫັນ​ເລືອດ​ນັ້ນ​ເຮົາ​ຈະ​ຜ່ານ​ເວັ້ນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ 14 ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຖື​ວັນ​ນີ້​ເປັນ​ວັນ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ ຈົ່ງ​ຈັດສະ​ຫລອງວັນ​ນີ້​ເປັນ​ພິ​ທີ​ລ້ຽງ​ທາງ​ສາ​ສ​ນາ​ຖວາຍພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຖື​ເອົາ​ວັນ​ນີ້ ເປັນ​ມື້​ລ້ຽງ​ສະ​ຫ​ລອງ​ຕລອດ​ໄປ​ທຸກ​ຊົ່ວ​ອາ​ຍຸ​ຄົນ 15 ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຮັບ​ປະ​ທານເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ໃຫ້​ຄົບ​ເຈັດ​ວັນ ໃນ​ວັນ​ແຣກ​ຕ້ອງ​ຍ້າຍ​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ອອກ​ຈາກ​ເຮືອນ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ເພາະ​ວ່າ​ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ກິນ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ທີ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ວັນ​ທີ່​ນຶ່ງ​ຈົນ​ເຖິງວັນ​ທີ່​ເຈັດ ຈະ​ຕ້ອງ​ຕັດ​ຜູ້​ນັ້ນ​ອອກ​ຈາກ​ເຊື້ອ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 16 ໃນ​ວັນ​ແຣກ​ກັບວັນ​ທີ່​ເຈັດ​ໃຫ້​ມີ​ການ​ຊຸມ​ນຸມ​ທາງ​ສາ​ສ​ນາ ໃນ​ສອງ​ວັນນີ້ບໍ່​ໃຫ້​ໃຫ້​ເຮັດ​ວຽກ​ຫຍັງ ເວັ້ນ​ໄວ້​ແຕ່​ການ​ຕຽມ​ອາ​ຫານ​ສຳ​ລັບ​ຮັບ​ປະ​ທານ 17 ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຖື​ຮັກ​ສາ​ພິ​ທີ​ຮັບ​ປະ​ທານເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ໄປ​ຈົນ​ເຖິງ​ຕອນ​ຄ່ຳ​ວັນ​ທີ່​ສິບ​ສີ່​ຂອງ​ເດືອນ​ທີ່​ນຶ່ງ 18 ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ໄປ​ຈົນ​ເຖິງ​ຕອນ​ຄ່ຳ​ຂອງວັນ​ທີ່​ຊາວ​ເອັດ 19 ໃນ​ເຈັດ​ວັນນັ້ນ​ບໍ່​ໃຫ້​ມີ​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ໃນ​ເຮືອນ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ເພາະ​ຖ້າ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຫລື​ຄົນ​ຕ່າງ​ຊາດ​ຄົນ​ໃດ​ກິນ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ຕັດ​ອອກ​ຈາກ​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 20 ຢູ່​ໃນ​ບ້າ​ນເຮືອນ​ຂອ​ງ​ພວກ​ເຈົ້າ ຈະ​ຕ້ອງ​ບໍ່​ກິນ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ໃດໆ​ທີ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ ຈະ​ຕ້ອງ​ກິນ​ແຕ່​ເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ” 21 ຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເຊີນ​ພວກ​ເຖົ້າ​ແກ່​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ມາ​ພ້ອມ​ກັນ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງ​ໄປ​ເລືອກ​ເອົາ​ລູກ​ແກະ​ຫລື​ລູກ​ແບ້​ຕາມ​ບ້ານ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຕົນ ມາ​ຂ້າ​ເປັນ​ສັດ​ສຳ​ລັບ​ງານ​ສະ​ຫລອງປັ​ສຄາ 22 ແລ້ວ​ໃຫ້ເອົາ​ໃບ​ໄມ້​ມັດ​ນຶ່ງ​ຈຸ່ມເລືອດ​ໃນ​ຂັນ ທາ​ໃສ່​ໄມ້​ຂອບ​ວົງ​ປະ​ຕູ​ຂ້າງ​ຊ້າຍ​ຂ້າງ​ຂວາ​ແລະ​ຂ້າງ​ເທິງ ຢ່າ​ໃຫ້​ຜູ້​ໃດ​ອອກ​ໄປ​ພົ້ນ​ປະ​ຕູ​ເຣືອນ​ຂອງ​ຕົນ​ຈົນ​ຮອດ​ມື້​ເຊົ້າ 23 ເມື່ອ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ສະ​ເດັດ​ມາ​ທໍາລາຍ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ທອດ​ພຣະ​ເນດ​ເຫັນ​ເລືອດ​ທີ່​ທາ​ໄວ້​ນັ້ນ ແລ້ວ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ບໍ່​ໃຫ້​ທູດ​ມໍ​ຣະ​ນາ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຣືອນ​ແລະ​ທຳ​ລາຍ​ທ່ານ 24 ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງ​ຖື​ກົດ​ອັນ​ນີ້​ເປັນ​ຄຳ​ສັ່ງ​ຕລອດ​ໄປ​ສຳ​ລັບ​ທ່ານ​ແລະ​ລູກ​ຫລານ 25 ເມື່ອ​ທ່ານ​ທັ​ງ​ຫລາຍ​ໄປ​ເຖິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້ ຕາມ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ໃຫ້​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ໄວ້​ນັ້ນ ພວກ​ທ່ານ​ຈົ່ງ​ຖື​ຮັກ​ສາ​ພິ​ທີ​ນີ້​ໄວ້ 26 ຄັນ​ລູກ​ຫລານ​ຂອງ​ທ່ານ​ຖາມ​ວ່າ ພິ​ທິ​ອັນ​ນີ້​ຫມາຍ​ຄວາມ​ວ່າ​ແນວ​ໃດ? 27 ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງ​ຕອບ​ວ່າ ແມ່ນ​ງານ​ສະ​ຫລອງປັ​ສ​ຄາ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເພາະ​ເວ​ລາ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງທຳ​ລາຍ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ນັ້ນ ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ຜ່ານ​ເວັ້ນ​ບ້ານ​ເຮືອນ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ” ແລ້ວ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄດ້​ຂາບ​ລົງ​ນະ​ມັ​ສການ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 28 ຕໍ່​ໄປຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ໄປ​ທຳຕາມ​ຄຳ​ສັ່ງ ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້ຊົງ​ສັ່ງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ນັ້ນ

ການ​ຕາຍ​ຂອງ​ບຸດ​ຫົວ​ປີ

29 ແລ້ວ​ໃນ​ເວ​ລາ​ທ່ຽງ​ຄືນ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ຂ້າ​ບຸດ​ຫົວ​ປີ​ທັງ​ຫມົດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິ​ບ ຕັ້ງ​ແຕ່​ອົງ​ມຸງ​ກຸດ​ຣາ​ຊ​ກຸມ​ມານ​ຜູ້​ຈະ​ປະ​ທັບ​ເທິງ​ບັນ​ລັງ ຈົນ​ເຖິງ​ບຸດຫົວ​ປີ​ຂອງນັກ​ໂທດຜູ້​ຢູ່​ໃນຄຸກ​ມືດ ແລະ​ລູກ​ຫົວ​ປີ​ຂອງ​ສັດ​ເດັຽ​ຣະ​ສານ​ທັງ​ປວງ​ກໍ​ຊົງ​ຂ້າ​ດ້ວຍ 30 ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ກັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ແລະ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ທັງ​ປ​ວງ ຕື່ນ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ຄືນ ກໍ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ທົ່ວ​ໄປ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເນື່ອງ​ຈາກວ່າ​ບໍ່​ມີ​ບ້ານ​ເຮືອນ​ໃດ​ທີ່​ບຸດ​ບໍ່​ຕາຍ 31 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຮັບ​ສັ່ງ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ໃນ​ກາງ​ຄືນ​ນັ້ນ​ຊົງ​ບອກວ່າ, “ເຈົ້າ​ທັງ​ສອງກັບ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈົ່ງ​ອອ​ກໄປ​ເສັຽ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ຂອງ​ເຮົາ ຈົ່ງ​ໄປ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຕາມ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຂໍ​ຮ້ອງ​ນັ້ນ 32 ໃຫ້​ເອົາ​ຝູງ​ແກະ​ແບ້​ແລະ​ຝູງ​ງົວ​ຄວາຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ດ້ວຍ ຈົ່ງ​ໄປ​ເສັຽ​ໃຫ້​ອ້ອນວອນ​ຂໍ​ພອນ​ສຳ​ລັບ​ເຮົາ​ດ້ວຍ”

ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ

33 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ໂດຍ​ໄວ ພວກ​ເຂົາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ຈະຕ້ອງ​ຕາຍ​ກັນ​ຫມົດ​ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ນີ້” 34 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເອົາ​ແປ້ງ​ດິບ​ທີ່​ຍັງ​ບໍ່​ໄດ້​ໃສ່​ເຊື້ອ​ກັບ​ຮາງນ​ວດ​ແປ້ງ​ຫໍ່​ໃສ່​ຜ້າ​ແບກ​ໄປ 35 ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ທຳ​ຕາມ​ໂມ​ເຊ​ສັ່ງ ຄືໄດ້​ຂໍ​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ເງິນ ເຄື່ອງ​ຄຳ​ແລະ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ຈາກ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ 36 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຢຳ​ເກງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງມອບສິ່ງ​ຂອງ​ໃຫ້​ຕາມ​ທີ່​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຂໍ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ສາ​ມາດ​ຮິບ​ໂຮມ​ເອົາ​ສິ່ງ​ຂອງ​ຈາກ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ 37 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ຣາ​ເມ​ເຊສ ເຖິງ​ເມືອງ​ຊຸກ​ໂກດ ມີ​ຜູ້​ຊາຍ​ທັງ​ຫມົດ​ທີ່​ຍ່າງ​ໄປ​ດ້ວຍ​ກັນ​ປະ​ມານ​ຫົກ​ແສນ​ຄົນ ທັງ​ນີ້ບໍ່​ນັບ​ຜູ້​ຍິງ​ແລະ​ເດັກ​ນ້ອຍ 38 ນອກ​ນັ້ນ​ກໍ​ມີ​ຊາວ​ຕ່າງ​ຊາດ​ກັບ​ຝູງ​ແກະ​ແບ້​ແລະ​ງົວ​ຄວາຍ​ໄປ​ນຳ​ອິກ​ຈຳ​ນວນ​ຫລາຍ 39 ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເອົາ​ກ້ອນ​ແປ້ງ​ທີ່​ຍັງ​ບໍ່​ທັງ​ໄດ້​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ຊຶ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ນໍາ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ປີ້ງ​ເປັນ​ອາ​ຫານ ເພາະ​ວ່າ​ພວກ​ເຂົາ​ຖືກ​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ​ໂດຍ​ໄວ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ມີ​ເວ​ລາ​ຈັດ​ຕຽມສະ​ບຽງ​ອາຫານ 40 ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ເປັນ​ເວ​ລາ ສີ່​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບປີ 41 ໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໃນ​ມື້​ທີ່​ຄົບ ສີ່​ຮ້ອຍ​ສາມ​ສິບປີ​ນັ້ນ​ພໍ​ດີ 42 ມື້​ນັ້ນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ຄືນ ແລະ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຊົງ​ເຝົ້າ​ເບິ່ງ​ຢູ່ ເພື່ອ​ຊົງ​ນຳ​ເຂົາ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ໄປ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ຖື​ເອົາ​ຄືນ​ມື້​ນັ້ນ​ເປັນ​ຄືນ​ຢູ່​ເຝົ້າ ເພື່ອ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຕລອດ​ມາ​ທຸກ​ຊົ່ວ​ອາ​ຍຸ​ຄົນ

ລະ​ບຽບ​ງານ​ສະ​ຫລອງ​ປັ​ສ​ຄາ

43 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ວ່າ, “ຕໍ່​ໄປ​ນີ້ ແມ່ນ​​ລະ​ບຽບ​ກ່ຽວ​ກັບ​ງານ​ສະ​ຫລອງ​ປັ​ສ​ຄາ ຄື​ຄົນ​ຕ່າງ​ຊາດ​ບໍ່​ໃຫ້​ຮ່ວມ​ກິນ​ນຳ 44 ແຕ່​ຂ້າ​ທາດ​ຜູ້​ທີ່​ນາຍ​ຊື້​ມາ ແລະ​ເຂົ້າ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ແລ້ວ​ໃຫ້​ຮ່ວມ​ກິນ​ນຳ​ໄດ້ 45 ສ່ວນ​ຄົນ​ຜູ້​ທີ່​ອາ​ໄສຢູ່​ຊົ່ວ​ຄາວ ຫລື​ລູກ​ຈ້າງ​ບໍ່​ໃຫ້​ກິນ​ນຳ 46 ປັ​ສ​ຄາ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ກິນ​ຢູ່​ໃນ​ເຮືອນ​ ຢ່າ​ເອົາ​ຊີ້ນ​ອອກ​ໄປ​ນອກ​ເຮືອນ ຢ່າຫັກ​ກະ​ດູກ​ໃດໆຂອງ​ສັດ​ນັ້ນ 47 ໃຫ້​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທັງ​ຫມົດ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ພິ​ທີ​ກິນລ້ຽງ​ນີ້ 48 ຖ້າ​ຄົນ​ຕ່າງ​ຊາດ​ທີ່​ອາ​ໄສຢູ່​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ ຢາກ​ຈະ​ຈັດ​ງານ​ສະ​ຫ​ລອງ​ປັ​ສ​ຄາ​ຖວາຍ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ກໍ​ໃຫ້​ຊາຍ​ພວກ​ນັ້ນ​ທຸກ​ຄົນ​ເຂົ້າ​ພິ​ທີ​ຕັດ​ເສັຽກ່ອນ ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ພິ​ທີ​ລ້ຽງ​ນີ້​ໄດ້ ເຂົາ​ຈະ​ຖືກຖື​ວ່າ​ເປັນ​ຄົນ​ເຊື້ອ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 49 ແຕ່​ຜູ້​ໃດ​ທີ່​ບໍ່​ໄດ້​ເຂົ້າ​ພິ​ທີ​ຕັດ ຢ່າ​ໃຫ້​ກິນ ສຳ​ລັບ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ແລະ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ທີ່​ອາ​ໄສຢູ່​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ ກໍ​ໃຫ້​ໃຊ້​ກົດ​ລະ​ບຽບ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ​ນີ້” 50 ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທັງ​ປວງ​ໄດ້​ເຊື່ອ​ຟັງ​ແລະ​ທຳ​ຕາມ​ທຸກ​ຢ່າງ​ ຄືພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ສັ່ງ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ຢ່າງ​ໃດ ເຂົາ​ກໍ​ທຳ​ຕາມ​ຢ່າງ​ນັ້ນ 51 ໃນ​ວັນ​ນີ້​ແຫລະ, ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ນໍາ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ​ເປັນ​ຂະ​ບວນກອງ​ທັບ

ອົບພະຍົກ 13

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ໂມ​ເຊວ່າ, 2 “ຈົ່ງ​ຖວາຍ​ລູກ​ກົກ​ທັງ​ປວງ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ແກ່​ເຮົາ ຄື​ລູກ​ກົກຂອງ​ຄົນ​ແລະ​ຂອງ​ສັດ​ທັງ​ຫມົດ​ເປັນ​ຂອງ​ເຮົາ”

ພິ​ທີ​ດ້ວຍ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ

3 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນວ່າ, “ຈົ່ງ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງວັນ​ນີ້ ຄື​ວັນ​ທີ່​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ອົບ​ພະ​ຍົບ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ພວກ​ທ່ານ​ໄດ້​ຕົກ​ເປັນ​ທາດ ເພາະພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ນຳ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ອອກ​ຈາກ​ທີ່​ນັ້ນ ດ້ວຍ​ຣິດ​ທາ​ນຸ​ພາບ​ອັ​ນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ສະ​ນັ້ນ ຢ່າ​ກິນ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ທີ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ 4 ທ່ານທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ອົບ​ພະ​ຍົບ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ ໃນ​ວັນ​ນີ້​ໃນ​ເດືອນ​ທີ່ນຶ່ງ 5 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າໄດ້​ຊົງ​ສັນ​ຍາ​ໄວ້​ເດັດ​ຂາດ​ກັບ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ທ່ານ​ທັງ​ຫ​ລາຍ​ວ່າ ຈະ​ຊົງ​ຍົກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ອຸ​ດົມ​ສົມ​ບູນ​ຂອງ​ຊາວ​ການາ​ອານ, ຊາວ​ຮິດ​ຕີ, ຊາວ​ອາ​ໂມ​ຣິດ, ຊາວ​ຮິ​ວີ, ແລະ​ຊາວ​ເຢ​ບຸສ​ໃຫ້​ແກ່​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ ເມື່ອ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ນຳ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ເຂົ້າ​ໄປ​ເຖິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ພວກ​ທ່ານ​ຈົ່ງ​ຈັດ​ງານ​ສະ​ຫ​ລອງວັນ​ນີ້ໃນ​ເດືອນ​ນີ້ 6 ຈົ່ງ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ເຈັດວັນ ໃນວັນ​ທີ່​ເຈັດ​ໃຫ້​ຈັດ​ງານ​ສະ​ຫລອງ​ຖວາຍ​ແດ່ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 7 ຈົ່ງ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ໃຫ້ຄົບ​ເຈັດ​ວັນ ຢ່າ​ໃຫ້​ມີ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ໃສ່​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ 8 ໃນວັນ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ອະ​ທິ​ບາຍ​ໃຫ້ບຸດ​ຂອງ​ທ່ານ​ຟັງ​ວ່າ ທີ່​ໄດ້​ຈັດ​ພິ​ທິ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງນີ້​ຂຶ້ນ​ກໍ​ເນື່ອງ​ຈາກວ່າ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ເຮົາ ຄາວ​ເມື່ອ​ເຮົາ​ໄດ້​ອົບ​ພະ​ຍົບ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ 9 ງານ​ສະ​ຫລອງ​ນີ້ຈະ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ຕຳ​ຫນິ​ທີ່​ຫມາຍ​ໄວ້​ໃນ​ມື​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ ຫລື​ເປັນ​ອະ​ນຸ​ສອນ​ຂອງ​ການ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ​ຢູ່​ເທິງ​ຫນ້າ​ຜາກ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ ເພື່ອ​ວ່າ​ພວກ​ທ່ານ​ຈະ​ໄດ້​ກ່າວ​ເຖິງ​ພຣະ​ທັມ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ສືບ​ຕໍ່​ໄປ ເພາະ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ນຳ​ພວກ​ທ່ານ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ​ດ້ວຍ​ຣິດ​ທາ​ນຸ​ພາບ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ 10 ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງ​ຈັດ​ງານ​ສະ​ຫລອງ​ທຸ​ກໆ​ປີ​ເມື່ອ​ເຖິງ​ກຳ​ນົດ

ເຣື່ອງ​ລູກຫົວ​ປີ

11 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ນຳ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ ເຂົ້າ​ໄປ​ຍັງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ກາ​ນາ​ອານ ຄື​ແຜ່ນ​ດິນ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ສັນ​ຍາ​ວ່າ ຈະ​ໃຫ້​ພວກ​ທ່ານ​ແລະ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ 12 ເມື່ອ​ນັ້ນ ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງ​ຖວາຍ​ບຸດ​ຫົວ​ປີທັງ​ຫມົດ​ແກ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ແລະ​ສຳ​ລັບ​ສັດ​ໂຕ​ເຖິກ​ທີ່​ເປັນ​ລູກ​ຫົວ​ປີ​ທຸກ​ໂຕ​ຂອງ​ທ່ານ​ເປັນ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນເຈົ້າ 13 ຈົ່ງ​ເອົາ​ລູກ​ແກະ​ໄຖ່​ເອົາ​ລູກ​​ລໍ​ຫົວ​ປີ ຖ້າ​ພວກ​ທ່ານ​ບໍ່​ໄຖ່​ຈົ່ງ​ຫັກ​ຄໍ​ມັນ​ເສັຽ ສ່ວນ​ບຸດຫົວ​ປີຂອງ​ພວກ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງໄຖ່​ໄວ້ 14 ຕໍ່​ໄປ​ພາຍ​ຫນ້າ ເມື່ອ​ບຸດ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ​ຖາມ​ວ່າ ທີ່​ເຮັດ​ນີ້ຫມາຍ​ຄວາມ​ວ່າ​ແນວ​ໃດ? ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ນຳ​ພວກ​ເຮົາອອກ​ມາ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ບ່ອນ​ຕົກ​ເປັນທາດດ້ວຍ​ຣິດ​ທາ​ນຸ​ພາບອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ 15 ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ແຂງ​ກະ​ດ້າງ ບໍ່​ຍອມ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ຂ້າ​ບຸດ​ຫົວ​ປີ​ທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ​ທັງ​ບຸດ​ຫົວ​ປີຂອງ​ຄົນ​ແລະ​ສັດ​ເດັຽ​ລະ​ສານ ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ຖວາຍ​ສັດ​ຫົວ​ໂຕ​ເຖິກແດ່​ພຣະ​ເຈົ້າ ແຕ່​ບຸດ​ຫົວ​ປີທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ເຮົາ​ ເຮົາ​ກໍໄຖ່​ໄວ້ 16 ດັ່ງ​ນັ້ນ ງານ​ສະ​ຫ​ລອງວັນ​ນີ້ຈະ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ເຕືອນ​ຈິດ​ໃຈ​ທ່ານ​ເຫມືອນ​ຕຳ​ຫນິໃນ​ມື​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ ຫລື​ເຫມືອນ​ເຄື່ອງ​ຫມາຍ​ສຳ​ຄັນ​ທີ່​ຢູ່​ເທິງ​ຫນ້າ​ຜາກ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ ເພາະ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ນຳ​ພວກ​ເຮົາ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ​ດ້ວຍ​ຣິດ​ທາ​ນຸ​ພາບ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່”

ກ້ອນ​ເສົາ​ເມກ​ ແລະ​ແປວ​ໄຟ

17 ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຊົງ​ປ່ອຍ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ ພຣະ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ນຳ​ພວກ​ເຂົາ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ທາງ​ປະ​ເທດ​ຟິ​ລິ​ສ​ຕິນ ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ທາງ​ນັ້ນ​ເປັນ​ທາງ​ໃກ້​ກໍ​ຕາມ ເພາະ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອາດ​ຈະ​ປ່ຽນ​ໃຈ​ກັບ​ຄືນເອ​ຢິບ​ອີກ ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ເຫັນ​ສົງ​ຄາມ​ທີ່​ຕ້ອງ​ສູ້​ຮົບ” 18 ດັ່ງ​ນັ້ນ ພຣະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ນຳ​ເຂົາ​ອ້ອມ​ໄປ​ທາງ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ໄປ​ຍັງ​ທະ​ເລ​ໄມ້​ອໍ້ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອ​ນ​ໄດ້​ອົບ​ພະ​ຍົບ​ອອກ​ຈາ​ກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ເປັນ​ຂະ​ບວ​ນ​ເສິກ 19 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເອົາ​ກະ​ດູກ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄປ​ດ້ວຍ ເພາະ​ໂຢ​ເຊັບ​ໄດ້​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ວ່າ, “ພຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊ່ອຍ​ເຫລືອ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າງ​ແນ່ນອນ ດັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ກະ​ດູກ​ຂອງ​ເຮົາ​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ທີ່​ນີ້​ດ້ວຍ” 20 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ອົບ​ພະ​ຍົບ​ອອກ​ຈາກ​ຊຸກ​ໂກດ ໄປ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ເຊົາ​ຢູ່​ເອ​ທາມ​ແຄມ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ 21 ໃນ​ລະ​ຫວ່າງ​ເວ​ລານັ້ນ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າໄດ້​ສະ​ເດັດ​ນຳ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ ດ້ວຍ​ກ້ອນ​ເສົາ​ເມກໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ເວັນ ເພື່ອບອກ​ທາງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ ​ແລະ​ຊົງ​ນຳ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ດ້ວຍແປວ​ໄຟໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ຄືນ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຂົາ​ໄດ້​ຮັບ​ແສງ​ສວ່າງ​ໃຫ້​ສາ​ມາດ​ເດິນທາງ​ໄປ​ໄດ້​ທັງ​ກາງ​ເວັນ​ແລະ​ກາງ​ຄືນ 22 ກ້ອນ​ເສົາ​ເມກ​ໄດ້​ນຳ​ຫນ້າ​ເຂົາ​ໄປ​ໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ເວັນ ແລະ​ແປວ​ໄຟ​ໄດ້​ນຳ​ຫນ້າ​ໄປ​ໃນ​ເວ​ລາ​ກາງ​ຄືນ

ອົບພະຍົກ 14

ຂ້າມ​ທະ​ເລ​ໄມ້​ອໍ້

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບໂມ​ເຊວ່າ, 2 “ຈົ່ງ​ບອກ​ໃຫ້​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກັບ​ຄືນ​ໄປ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍພັກ​ເຊົາ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ປີ​ຮາ​ຮີ​ໂຣທ ລະ​ຫວ່າງ​ມິກ​ໂດນ​ກັບ​ທະ​ເລ ຕໍ່​ຫນ້າ​ບາ​ອານ​ເຊ​ໂຟນ​ໃກ້ໆ​ທະ​ເລ 3 ແລ້ວ​ກະ​ສັດ​ຟາຣາ​ໂອ​ຈະ​ຄິດ​ວ່າ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຫນີໄປ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ບໍ່​ໄດ້ ເພາະ​ວ່າ​ເຂົາ​ຫລົງ​ທາງ​ໄປ​ທາງ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ 4 ເຮົາ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ຈິດ​ໃຈ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ແຂງ​ກະດ້າງ ແລ້ວກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈະ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ມາ ເຮົາ​ຈະ​ມີ​ໄຊຊະນະ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ​ແລະພົນ​ທະ​ຫານ​ທັງ​ຫມົດ​ຈະ​ນຳ​ຊື່​ສຽງ​ມາ​ສູ່​ເຮົາ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຈະ​ຮູ້​ວ່າ ເຮົາ​ຄື ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ກໍ​ທຳ​ຕາມ​ຮັບ​ສັ່ງ​ນັ້ນ 5 ເມື່ອ​ກະ​ສັດ​ເອ​ຢິບ​ຊົງ​ຊາບ​ວ່າ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາເອນໄປ​ໄດ້​ແລ້ວ ພຣະ​ອົງ​ກັບ​ຂ້າ​ຣາ​ຊ​ການ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ກໍ​ປ່ຽນ​ຄວາມ​ຄິດ​ໃຫມ່ ໂດຍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ເຫດ​ໃດ ພວກ​ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຫນີຈາກ​ເປັນ​ທາດ​ຮັບ​ໃຊ້​ພວກ​ເຮົາ?” 6 ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ຈັດ​ຕຽມ​ຣົດ​ຮົບ​ແລະ​ພົນ​ທະ​ຫານ​ຕິດ​ຕາມ​ໄປ​ກັບ​ພຣະ​ອົງ 7 ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ເອົາ​ຣົດ​ຮົບ​ຢ່າງ​ດິ​ຫົກ​ຮ້ອຍ​ຄັນ ກັບ​ຣົດ​ຮົບ​ອື່ນໆ​ອີກ​ໄປ​ດ້ວຍ ມີ​ນາຍ​ທະ​ຫານ​ປະ​ຈຳ​ຢູ່​ທຸກ​ຄັນ 8 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ມີ​ພຣະ​ທັຍ​ແຂງ​ກະ​ດ້າງ ກະ​ສັດຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ ຊຶ່ງ​ເຂົາ​ກຳ​ລັງ​ຍົກ​ຂະບວນອອກ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຄຸ້ມຄອງ​ຂອ​ງພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 9 ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ຂະ​ບວນ​ຣົດ​ມ້າ ຄົນ​ຂັບ​ຣົດ​ແລະ​ເຫລົ່າ​ທະ​ຫານ​ໃນ​ກອງ​ທັບ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ໄ​ລ່​ຕິດ​ຕາມ​ມາ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ມາ​ທັນ​ພວກ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຢູ່​ຄ້າຍ​ພັກ​ແຄມ​ທະ​ເລ​ໃກ້ໆ​ກັບ​ປີ​ຮາ​ຮິ​ໂຣທ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ບາ​ອານ​ເຊ​ໂຟນ 10 ເມື່ອກອງ​ທັບ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ເຫັນ​ກອງ​ທັບ​ທີ່​ຍົກ​ມາ​ຕໍ່​ສູ້​ຕົນ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຢ້ານ​ແລະ​ຮ້ອງ​ໄຫ້ ຂໍ​ໃຫ້​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຊ່ອຍ 11 ​ພວກ​ເຂົາໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ໃນ​ເອ​ຢິບ​ບໍ່​ມີ​ບ່ອນ​ຝັງ​ສົບ​ບໍ່ ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ພາ​ພວກ​ເຮົາ​ອອກ​ມາ​ຕາຍ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ນີ້ ເປັນ​ຫຍັງ​ຈຶ່ງ​ພາ​ພວກ​ເຮົາ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ 12 ຄາວ​ຢູ່​ໃນ​ເອ​ຢິບ​ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ບອກ​ທ່ານ​ແລ້ວວ່າ ​ເຣື່ອງ​ນີ້ຈະ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ແມ່ນ​ບໍ່​? ພວກ​ເຮົາ​ເວົ້າ​ວ່າ​ຈົ່ງ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ຢູ່​ຕາມ​ລຳ​ພັງ ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ຢູ່​ເປັນ​ທາດ​ຮັບ​ໃຊ້​ຄົນ​ເອຢິບ ເພາະ​ຢູ່​ເປັນ​ທາດ​ຮັບ​ໃຊ້​ຄົນ​ເອ​ຢິບ​ຍັງ​ດີກວ່າ​ຈະ​ມາ​ຕາຍ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ນີ້” 13 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຕອບປະ​ຊາ​ຊົນ​ວ່າ, “ຢ່າ​ຢ້ານ​ເລີຍ, ຈົ່ງ​ຍຶດ​ຫມັ້ນ​ຢູ່ ຈົ່ງ​ຄອຍ​ເບິ່ງ​ສິ່ງ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊ່ອຍ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ໃນ​ມື້​ນີ້ ແລ້ວ​ຊາວ​ເອ​ຢິ​ທີ່​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ເຫັນ​ໃນ​ມື້​ນີ້ ຕໍ່​ໄປ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ເຫັນ​ອີກ​ຈັກ​ເທື່ອ 14 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ຮົບ​ແທນທ່າ​ນທັງ​ຫລາຍດອກ ພວກ​ທ່ານ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ເຮັດ​ຫຍັງ” 15 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂມ​ເຊວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຮ້ອງ​ທຸກ​ຕໍ່​ເຮົາ? ຈົ່ງ​ບອກໃຫ້ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ມຸ່ງ​ຫນ້າ​ຕໍ່​ໄປ 16 ຝ່າຍ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ໄມ້​ເທົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຂຶ້ນ ແລ້ວ​ເດ່​ມື​ອອກ​ໄປ​ທາງ​ທະ​ເລ ທຳໃຫ້​ນ້ຳ​ທະ​ເລ​ນັ້ນ​ແຍກ​ອອກ ເພື່ອ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈະ​ໄດ້​ຍ່າງ​ຂ້າມ​ໄປ​ເທິງ​ດິນ​ກາງ​ທະ​ເລ 17 ສ່ວນ​ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ໃຈ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ແຂງ​ກະ​ດ້າງ​ແລະ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ໄປ ເຣົາ​ຈະ​ມີ​ຊັຍ​ຊະນະເຫນືອກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ກອງ​ທັບ​ພ້ອມ​ທັງ​ຣົດ​ຮົບ ແລະ​ຄົນ​ຂັບ​ຣົດ​ຂອງຟາ​ຣາ​ໂອ​ຈະ​ນຳ​ກຽດ​ຕິ​ຍົດ​ມາ​ໃຫ້​ເຮົາ 18 ເມື່ອ​ເຮົາ​ຊະນະ​ເຂົາ​ທັງ​ຫມົດ​ແລ້ວ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຈຶ່ງ​ຈະ​ຮູ້​ວ່າ ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 19 ຝ່າຍ​ທູດ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ທີ່​ນຳ​ຫນ້າ​ກອງ​ທັບອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ໄດ້​ກັບ​ໄປ​ຢູ່​ຂ້າງ​ຫນ້າ ກ້ອນ​ເສົາ​ເມ​ກ​ຊຶ່ງ​ຢູ່​ຂ້າງ​ຫນ້າ ກໍ​ກັບ​ມາ​ຕັ້ງ​ຢູ່​ຂ້າງ​ຫລັງ​ພວກ​ເຂົາ ຄື​ໄດ້​ມາ​ຢູ່​ລະ​ຫວ່າງກອງ​ທັບ​ເອ​ຢິບ​ກັບ​ກອງ​ທັບ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 20 ເມກ​ນັ້ນ​ໄດ້​ທຳໃຫ້​ມີ​ຄວາມ​ມືດ ບໍ່​ໃຫ້​ທັງ​ສອງ​ຝ່າຍ​ເຂົ້າ​ໃກ້​ກັນ​ໄດ້ ຄືນ​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ຜ່ານ​ພົ້ນ​ໄປ 21 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເດ່ມື​ຂອງ​ທ່ານ​ອອກ​ໄປ​ທາງ​ທະ​ເລ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໃຫ້​ລົມ​ຮ້ອນ​ທາງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ພັດ​ທະ​ເລ​ຕລອດ​ຄືນ ທຳ​ໃຫ້​ທະ​ເລ​ເປັນ​ດິນ​ແຫ້ງ ນ້ຳ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ແຍກ​ອອກ​ຈາ​ກກັນ 22 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ຍ່າງ​ຂ້າມ​ໄປ​ເທິງ​ດິນ​ກາງ​ທະ​ເລ ໂດຍ​ມີ​ກຳ​ແພງ​ນ້ຳ​ຕັນ​ໄວ້​ທັງ​ສອງຂ້າງ​ທາງ 23 ຝ່າຍ​ເອ​ຢິບ​ກໍ​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ເຂົ້າ​ມາ​ເຖິງ​ທະ​ເລ ພ້ອມ​ກັບ​ຝູງ​ມ້າ​ຣົດ​ຮົບ​ແລະ​ຄົນ​ຂັບ​ຣົດ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ 24 ຄັນ​ຮອດ​ເວ​ລາ​ເຊົ້າ​ມືດ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ທອດ​ພຣະ​ເນດ​ເບິ່ງກອງ​ທັບ​ເອ​ຢິບ ຈາກ​ທາງ​ແປວ​ເສົາ​ໄຟ​ແລະ​ກ້ອນ​ເສົາ​ເມກ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ໃຫ້​ກອງ​ທັບ​ເອ​ຢິບ​ເກີດ​ໂກ​ລາ​ຫົນ​ຂຶ້ນ 25 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ທຳໃຫ້​ລໍ້​ຣົດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຝືດ ເພື່ອ​ໃຫ້​ມັນ​ແ​ລ່ນ​ໄປ​ໄດ້​ຍາກ​ທີ່​ສຸດ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ພາ​ກັນ​ແລ່ນ​ຫນີ​ໄປ​ຈາກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເສັຽ​ເທາະ ເພາະ​ວ່າ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຕໍ່​ສູ້​ເຮົາ​ແທນ​ເຂົາ​ແລ້ວ” 26 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ເດ່​ມື​ອອກໄປ​ທາງ​ທະ​ເລ ເພື່ອ​ໃຫ້​ນ້ຳ​ໄຫລ​ມາ​ຖ້ວມ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ຖ້ວມ​ຣົດ​ຮົບ​ແລະ​ຄົນ​ຂັບ​ຣົດ​ຂອ​ງ​ພວກ​ເຂົາ” 27 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ເດ່​ມື​ອອກ​ໄປ​ທາ​ງທະ​ເລ ຄັນ​ຕົກ​ມື້​ເຊົ້າ​ມາ​ນ້ຳ​ທະ​ເລ​ກໍ​ກັບ​ຄືນ​ສູ່​ສະ​ພາບ​ເດີມ ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ພ​ຍາ​ຍາມ​ຫນີ​ແຕ່​ຫນີ​ບໍ່​ໄດ້​ເພາະ​ຖືກ​ກະ​ແສ​ນ້ຳ​ພັດ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ຊຸກ​ຍູ້​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ລົງ​ທະ​ເລ 28 ນ້ຳ​ໄດ້​ໄຫລ​ຖ້ວມ​ຣົດ​ຮົບ ພ້ອ​ມທັງ​ຄົນ​ຂັບ​ຣົດ​ແລະ​ກອງ​ທັບ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ທັງ​ຫມົດ ຊຶ່ງ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ໄລ່​ຕິດ​ຕາມ​ມາ​ເຖິງ​ທະ​ເລ ນ້ຳ​ໄດ້​ຖ້ວມ​ຫມົດ​ບໍ່​ເຫລືອ​ຈັກ​ຄົນ 29 ແຕ່ຝ່າຍ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ຍ່າງ​ໄປ​ເທິງ​ດິນ​ກາງ​ທະ​ເລ​ໂດຍ​ມີ​ກຳ​ແພງ​ນ້ຳ​ຕັນ​ໄວ້​ທັງ​ຂ້າງ​ຊ້າຍ​ແລະ​ຂ້າງ​ຂວາ 30 ໃນ​ວັນ​ນັ້ນ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ໂຜດ​ຊ່ອຍ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ເງື້ອມ​ມືຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ເຫັນ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ຕາຍ​ຢູ່​ຕາມ​ແຄມ​ທະ​ເລ 31 ເມື່ອ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ເຫັນ​ການ​ກະ​ທຳ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ສູ້​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຢຳ​ເກງ​ແລະ​ເຊື່ອ​ຖື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກັບ​ໂມ​ເຊ​ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ

ອົບພະຍົກ 15

ບົດ​ເພງ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ

1 ຂ​ນະ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ໄດ້​ຮ້ອງ​ເພງ​ສັຣ​ເສິນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ດັ່ງ​ຕໍ່​ໄປ​ນີ້: ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຮ້ອງ​ເພງ​ສັຣເສິນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເພາະ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ມີ​ໄຊ​ຊະ​ນະ​ຢ່າງ​ຫລ​ວງ​ຫລາຍ ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ຊຸກ​ມ້າ​ແລະ​ຄົນ​ຂັບ​ຣົດ​ລົງ​ທະ​ເລ 2 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ທຳ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ແຂງ​ແຮງ​ ແລະ​ມີ​ກຳ​ລັງ ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຊ່ອຍ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ພົ້ນ ພຣະ​ອົງ​ຊົງເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ສັຣ​ເສິນ​ພຣະ​ອົງ ຊົງ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ບັນ​ພະ​ບຸ​ຣຸດ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຮ້ອງ​ເພງ​ສັຣ​ເສິນ​ຄວາມ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ 3 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເປັນ​ນັກ​ຮົບ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແມ່ນພຣະ​ນາມ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ 4 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໂຍນ​ຣົດ​ຮົບ ແລະ​ເຫລົ່າ​ທະ​ຫານ​ຂອງຟາຣາ​ໂອ​ໃນ​ທະ​ເລ ນາຍ​ທະ​ຫານ​ຊັ້ນ​ຍອດ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ຈົມ​ລົງ​ພື້ນ​ທະ​ເລ​ໄມ້​ອໍ້ 5 ນ້ຳ​ທະ​ເລ​ເລິກ​ໄດ້​ຖ້ວມ​ເຂົາ ເຂົາ​ໄດ້​ຈົມ​ລົງ​ພື້ນ​ທະ​ເລ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ກ້ອນ​ຫີນ 6 ຂ້າ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະ​ຫັດ​ເບື້ອງ​ຂວາ​ອັນ​ແຂງ​ແຮງ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ອັ​ດສະ​ຈັນ​ຫລາຍ ພຣະ​ຫັດ​ນັ້ນ​ຊົງ​ທຳ​ລາຍ​ສັດ​ຕຣູ​ຂາດ​ເປັນ​ຕ່ອນໆ 7 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ທຳ​ລາຍ​ຄູ່​ຕໍ່​ສູ້​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ດ້ວຍ​ເດ​ຊາ​ນຸ​ພາບ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ພຣະ​ພິ​ໂຣດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ແຜດ​ເຜົາ​ເຂົາ​ໄຫມ້ ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ຕໍເຟືອງ 8 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ເປົ່າ​ໃຫ້​ນ້ຳ​ຂຶ້ນ​ສູງ​ດ້ວຍ​ລົມ​ຫາຍ​ໃຈ​ຂອງພຣະ​ອົງ ນ້ຳ​ໄດ້​ຖ້ວມ​ສູງ​ຂຶ້ນ​ຊື່​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ກຳ​ແພງ ນ້ຳ​ທະ​ເລ​ເລິກ​ໄດ້​ແຫ້ງລົງ​ໄປ​ເຖິງ​ພື້ນ 9 ພວກ​ສັດ​ຕຣູໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ ເຮົາ​ຈະ​ໄ​ລ່​ຕິດ​ຕາມ​ຈັບ​ເອົາ​ໃຫ້​ໄດ້ ເຮົາ​ຈະ​ຍຶດ​ເອົາ​ຊັບ​ສົມ​ບັດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ ຈະ​ເອົາ​ທຸກ​ສິ່ງ​ຈາກ​ເຂົາ​ທີ່​ເຮົາ​ຕ້ອງ​ການ ເຮົາ​ຈະ​ຊັກ​ດາ​ບ​ອອກ​ແລະ​ຍຶດ​ເອົາ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຂົາ​ມີ​ດ້ວຍ​ກຳ​ລັງ​ຂອງ​ເຮົາ 10 ແຕ່​ພຣະ​ອົງຊົງ​ໃຫ້​ລົມ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ພັດ​ມາ ນ້ຳ​ທະ​ເລ​ຈຶ່ງ​ຖ້ວມ​ພວກ​ເຂົາ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຈົມ​ລົງ​ໃນ​ນ້ຳ​ເລິກ​ເຫມືອນ​ຂີ້​ກົ່ວ 11 ຂ້າ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ໃນ​ບັນ​ດາ​ພຣະ​ນັ້ນ​ແມ່ນ​ອົງ​ໃດ​ຫນໍ​ຄື​ພຣະ​ອົງ ອົງ​ໃດ​ຫນໍ​ເຫມືອນ​ກັບ​ພຣະ​ອົງ​ຜູ້​ຊົງ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ຮຸ່ງ​ເຮືອງ ອົງ​ໃດ​ຫນໍ​ເຫມືອນ​ກັ​ບ​ພຣະ​ອົງ​ຜູ້​ຊົງ​ກະ​ທຳ​ການ​ອັ​ດສະຈັນ ແລະ​ການ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ອັນ​ຫນ້າ​ຢ້ານ 12 ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຢຽດ​ພຣະ​ຫັດ​ເບື້ອງ​ຂວາ​ອອກ ແຜ່ນ​ດິນ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ກືນ​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ເສັຽ 13 ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ນຳ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອອກ​ມາ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຮັກ​ຫມັ້ນ​ຄົງ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ຄື​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ໄຖ່​ໄວ້ ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ພາ​ເຂົາ​ມາ​ເຖິງ​ບ່ອນສັກ​ສິດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ດ້ວຍ​ເດ​ຊາ​ນຸ​ພາບ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ 14 ຊົນ​ຊາດ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ຍິນ​ແລ້ວ​ກໍ​ສະ​ທ້ານ​ຢ້ານ​ກົວ ຊົນ​ຊາດ​ຟິ​ລິ​ສ​ຕີນ​ໄດ້​ເຈັບ​ປວດ​ເຫມືອນ​ເຈັບ​ທ້ອງ​ລູກ 15 ພວກ​ເຈົ້າ​ນາຍ​ໃນ​ເມືອງ​ເອ​ໂດມ​ກໍ​ຢ້ານ​ກົວ ຜູ້​ມີ​ອຳ​ນາດ​ໃນ​ເມືອງ​ໂມ​ອາບ​ກໍ​ຕົວ​ສັ່ນ ທຸກໆ​ຄົນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ​ໄດ້​ຫມົດ​ກຳ​ລັງ​ໃຈ 16 ຄວາມ​ຕົກ​ໃຈ​ໄດ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ໃຈ​ຂອງ​ເຂົາ ເນື່ອງຈາກຣິດທາ​ນຸ​ພາບ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ໂອ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຂົາ​ຢືນ​ນີ້ງ​ຢູ່​ເຫມືອນ​ກ້ອນ​ຫີນ ຈົນໄພ່​ພົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຜ່ານ​ພົ້ນ​ໄປ ຈົນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໄຖ່​ໄວ້​ໄດ້​ຜ່ານ​ພົ້ນໄປ 17 ໂອ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ນຳ​ເຂົາ​ມາ​ຮັກ​ສາ​ໄວ້​ເທິງ​ພູ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ຊຶ່ງ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ສ້າງ​ໄວ້​ເປັນ​ບ່ອນ​ສະ​ຖິດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງໂອ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະ​ວິ​ຫານ​ເປັນ​ບ່ອນ​ພຣະ​ອົງ​ເອງ​ຊົງ​ສ້າງ 18 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຊົງ​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊີ​ວິດ​ຕລອດ​ໄປ​ເປັນ​ນິດ” 19 ເພາະ​ເມື່ອ​ຝູງ​ມ້າ​ພ້ອ​ມທັງ​ຣົດ​ຮົບ​ແລະ​ຄົນ​ຂັບ​ຂອງ​ຟາ​ຣາ​ໂອ​ໄດ້​ລົງ​ໄປ​ໃນ​ທະ​ເລ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຊົງ​ໃຫ້​ນ້ຳ​ທະ​ເລ​ໄຫລ​ຄືນ​ມາ​ຖ້ວມ ແຕ່​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ຍ່າງ​ໄປ​ເທິງ​ດິນ​ກາງ​ທະ​ເລ​ນັ້ນ

ບົດ​ເພງ​ຂອງ​ມີ​ຣີ​ອາມ

20 ນາງ​ມີ​ຣິອາມ​ຜູ້​ປະ​ກາດ​ພຣະ​ທັມ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ເອື້ອຍ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ​ໄດ້​ຖື​ກອງ​ໂທນ​ ແລະ​ຜູ້​ຍິງ​ທັງ​ຫມົດ​ກໍ​ຍ່າງ​ຟ້ອນ​ລຳ​ຕິດ​ຕາມ​ສຽງກອງ​ໄປ ​ 21 ນາງ​ມີຣິອາມ​ໄດ້​ຮ້ອງ​ເພງ​ອອກ​ຫນ້າ​ວ່າ: “ຈົ່ງ​ຮ້ອງ​ເພງ​ສັຣເສິນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເພາະພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ມີ​ຊັຍ​ຊະນະ​ຢ່າງ​ໃຫຍ່​ຫລວງ ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ຊຸກ​ມ້າ​ແລະ​ຄົນ​ຂັບ​ຣົດ​ລົງ​ໃນ​ທະ​ເລ”

ນ້ຳ​ຂົມ​ທີ່ ມາ​ຣາ

22 ຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ໃຫ້​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຕຽມ​ຕົວ​ອອກ​ຈາກ​ທະ​ເລ​ໄມ້​ອໍ້​ໄປ​ຍັງ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ຊູຣ໌ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ຍ່າງ​ຢູ່​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ເຖິງ​ສາມ​ວັນກໍ​ບໍ່​ພໍ້​ນ້ຳ 23 ຄັນ​ແລ້ວ​ເຂົາ​ກໍ​ມາ​ເຖິງ​ບໍ່​ນ້ຳ​ຂົມ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ ນ້ຳ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຂົມ​ຫລາຍ​ຈົນ​ເຂົາ​ດື່ມ​ບໍ່​ໄດ້ ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ເອີ້ນ​ຊື່​ນ້ຳ​ນັ້ນ​ວ່າ ມາ​ຣາ 24 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ຈົ່ມ​ຮ້າຍ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ຖາມ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ດື່ມ​ຫຍັງ?” 25 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ອ້ອນວອນ​ດ້ວຍ​ໃຈ​ຮ້ອນ​ຮົນ​ຕໍ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ແລ້ວ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊີ້​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ເຫັນ​ທ່ອນ​ໄມ້​ອັນ​ນຶ່ງ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຈັບ​ໄມ້​ນັ້ນ​ຖິ້ມ​ລົງ​ໃນ​ນ້ຳ ນ້ຳ​ກໍ​ຈືດ​ບໍ່​ຂົມ​ຄື​ເກົ່າ ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ປະ​ທານ​ກົດ​ບັນ​ຍັດ​ໃຫ້​ແກ່​ພວກ​ເຂົາ ແລະ​ໄດ້​ຊົງ​ທົດ​ລອງ​ໃຈ​ເຂົາ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ດ້ວຍ 26 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ວ່າ, “ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ເຮົາ​ຜູ້​ເປັນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຈົ່ງ​ທຳ​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຮົາ​ເຫັນ​ວ່າ​ຖືກ​ຕ້ອງ ເອົາ​ໃຈ​ໃສ່ທຳຕາມ​ພຣະ​ບັນ​ຍັດ​ຂອງ​ເຮົາ ແລະ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕາມ​ກົດ​ບັນ​ຍັດ​ຂອງ​ເຮົາ​ທຸກ​ຢ່າງ ເຮົາ​ກໍ​ຈະ​ບໍ່​ລົງ​ໂທດ​ພ​ວກເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ໂຣກ​ໄພໄຂ້​ເຈັບ​ຕ່າງໆ​ເຫມືອນ​ຢ່າງ​ທີ່​ເຣົາ​ໄດ້​ນຳ​ມາ​ລົງ​ໂທດ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ນັ້ນ ເຮົາ​ນີ້ແຫລະ ເປັນ​ຜູ້​ປີ່ນ​ປົວ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ດີ” 27 ຕໍ່​ໄປ ພວກ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ມາ​ເຖິງ​ເອ​ລິມ ບ່ອນມີ​ນ້ຳ​ພຸສິບ​ສອງ​ບໍ່ ແລະ​ມີ​ຕົ້ນ​ຕານ​ເຈັດ​ສິບ​ຕົ້ນ ແລ້ວ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ເຊົາ​ຢູ່​ໃກ້​ນ້ຳ​ທີ່​ນັ້ນ

ອົບພະຍົກ 16

ມາ​ນາ ແລະ​ນົກ​ຂຸ້ມ

1 ແລ້ວ​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທັງ​ຫມົດ​ໄດ້​ອອກ​ຈາກ​ຄ້າຍ​ພັກ​ເອ​ລິມ ແລະ​ໃນ​ວັນ​ທີ່​ສິບ​ຫ້າ​ຂອງ​ເດືອນ​ທີ່​ສອງ ຄື​ນັບ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ເວ​ລາ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ​ແລ້ວ ພວກ​ເຂົາ​ທັງ​ຫມົດ​ໄດ້​ມາ​ເຖິງ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ຊິນ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ລະ​ຫວ່າງ​ເອ​ລິມກັບ​ພູ​ຊີ​ນາ​ອີ 2 ເມື່ອ​ຢູ່​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ພາ​ກັນ​ຈົ່ມ​ຮ້າຍ ​ໂມ​ເຊ ແລະ​ອາ​ໂຣນ 3 ພວກ​ເຂົາ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ພໍ​ໃຈ​ໃຫ້​ພຣະ​ຜູ້ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂ້າ​ຕາຍ​ຢູ່​ເອ​ຢິບ ບ່ອນ​ທີ່​ໄດ້​ນັ່ງ​ກິນ​ເຂົ້າ​ປາ​ອາ​ຫານ​ອີ່ມ​ຕາມ​ຄວາມ​ຕ້ອງ​ການ ແຕ່​ນີ້​ທ່ານ​ໄດ້​ນຳ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫມົດ​ອອກ​ມາ​ອຶດ​ຢາກ​ຕາຍ​ຢູ່​ໃນ​ຖິ່ນກັນ​ດານ” 4 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ບັດ​ນີ້ ເຮົາ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ອາ​ຫານ​ຕົກ​ລົງ​ມາ​ຈາກ​ທ້ອງ​ຟ້າ​ດັ່ງ​ຫ່າ​ຝົນ​ສຳ​ລັບ​ພວກ​ເຈົ້າ ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄປ​ຊອກ​ເກັບ​ເອົາ​ທຸກ​ວັນ ໃຫ້​ເກັບ​ເອົາ​ພໍ​ດີ​ກິນ​ສຳ​ລັບ​ວັນ​ນຶ່ງ​ທີ່​ໃຫ້​ທຳ​ດັ່ງ​ນີ້ ກໍ​ເພື່ອ​ເຮົາ​ຈະ​ໄດ້​ທົດ​ລອງ​ເບິ່ງ​ໃຈ​ເຂົາ​ວ່າ​ເຂົາ​ຈະ​ທໍາ​ຕາມ​ຄຳ​ບອກ​ສອນ​ຂອງ​ເຮົາ​ຫລື​ບໍ່? 5 ໃນ​ວັນທີ່​ຫົກ​ ໃຫ້​ເຂົາ​ເກັບເອົາ​ຫລາຍກວ່າ​ວັນກ່ອນນຶ່ງ​ເທົ່າ ແລ້ວ​ໃຫ້​ຈັດ​ຕຽມ​ທຳອາ​ຫານ​ໄວ້” 6 ໂມ​ເຊ ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງບອກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທັງ​ປວງວ່າ, “ໃນ​ຕອນ​ຄ່ຳ​ນີ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາ​ຍ​ຈະ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ ແມ່ນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຈາກເອ​ຢິບ 7 ແລະ​ໃນ​ຕອນ​ເຊົ້າ ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ​ຣັ​ສມີ​ຄວາມ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໄດ້​ຍິນ​ຄຳ​ຈົ່ມ​ຕໍ່​ວ່າ​ຂອງ​ພວກ​ທ່ານ​ທີ່​ມີ​ຕໍ່​ພຣະ​ອົງ​ແລ້ວ ເພາະ​ເຮົາ​ທັງ​ສອງ​ນັ້ນແມ່ນ​ຜູ້​ໃດ​ ພວກ​ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ມາ​ຈົ່ມ​ຕໍ່​ວ່າ​ເຮົາ” 8 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ, “ແມ່ນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໃຫ້ພວກເຈົ້າ​ມີ​ຊີ້ນຮັບ​ປະ​ທານ​ໃນ​ຕອນ​ແລງ ແລະ​ມີ​ເຂົ້າ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ຢ່າງ​ບໍ​ຣິ​ບູນ​ໃນ​ຕອນ​ເຊົ້າ ເພາະ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໄດ້​ຍິນ​ຄຳຈົ່ມ​ຂອງ​ທ່ານຕໍ່​​ພຣະ​ອົງ​ເຮົາ​ທັງ​ສອງ​ເປັນ​ຜູ້​ໃດ​ ພວກ​ທ່ານບໍ່​ໄດ້​ຈົ່ມ​ຮ້າຍຕໍ່​ວ່າ​ເຮົາ ແຕ່​ໄດ້ຈົ່ມ​ຮ້າຍຕໍ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” 9 ຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ອາ​ໂຣນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ບອກ​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເຂົ້າ​ມາ​ຢືນ​ຢູ່​ຊ້ອງ​ຫນ້າ​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເພາະ​ວ່າ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ໄດ້​ຍິນ​ຄຳ​ຈົ່ມ​ຮ້າຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ແລ້ວ” 10 ໃນ​ຂ​ນະ​ທີ່ ອາ​ໂຣນ​ກຳ​ລັງ​ເວົ້າ​ກັບ​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຢູ່​ນັ້ນ ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ຕ່າງ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ຫັນ​ຫນ້າ​ຫລຽວ​ໄປ​ທາງ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ທັນ​ໃດ​ນັ້ນ​ໄດ້​ເກີດ​ມີ​ຄວາມ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ປາ​ກົດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ເມກ 11 ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ກັບ​ໂມ​ເຊວ່າ, 12 “ເຮົາ​ໄດ້​ຍິນ​ຄຳ​ຈົ່ມ​ຮ້າຍ​ຂອງຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ແລ້ວ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ກິນ​ຊີ້ນ​ໃນ​ເວ​ລາ​ຄ່ຳ​ມືດ ແລະ​ຈະ​ໄດ້​ກິນ​ເຂົ້າ​ອີ່ມ​ໃນ​ເວ​ລາ​ເຊົ້າ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ໄດ້​ຮູ້​ວ່າ ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ” 13 ຄັນ​ເຖິງ​ເວລາ​ຄ່ຳ ກໍ​ມີ​ນົກ​ຂຸ້ມ​ບິນ​ມາ​ເຕັມ​ຄ້າຍ​ພັກ​ເຊົາ ແລະ​ໃນ​ຕອນ​ເຊົ້າ​ກໍ​ມີ​ນ້ຳ​ຫມອກ​ປົກຫຸ້ມ​ຢູ່​ຮອບ​ຄ້າຍ 14 ເມື່ອ​ນ້ຳ​ຫມອກ​ເຫິຍ​ໄປ​ຫມົດ​ແລ້ວ ໄດ້​ມີ​ສິ່ງ​ນຶ່ງ​ຢູ່​ເທິງ​ດິນ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ ສິ່ງ​ນັ້ນ​ເປັນ​ແຜ່ນບາງໆ​ເຫມືອນ​ນ້ຳ​ຫມອກ​ກ້າມ 15 ເມື່ອ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ເຫັນ ກໍ​ບໍ່​ຣູ້​ຈັກ​ວ່າ​ແມ່ນ​ຫຍັງ ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ກັນ​ແລະ​ກັນ​ວ່າ, “ອັນ​ນີ້ແມ່ນ​ຫຍັງ​?” ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ອັນ​ນີ້ແມ່ນ​ເຂົ້າ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ກິນ 16 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ດັ່ງ​ນີ້ວ່າ, ທຸກ​ໆ​ຄົນ​ຈົ່ງ​ເກັບ​ເອົາ​ຕາມ​ທີ່​ຕົນ​ຈະ​ກິນ​ໄດ້​ຫມົດ ຈົ່ງ​ເກັບ​ເອົາ​ຄົນ​ລະ​ໂອ​ເມີ ໃຫ້​ຄົບ​ຕາມ​ຈຳ​ນວນ​ຄົນ​ທີ່​ມີ​ຢູ່​ໃນ​ຕູບ​ຜ້າ​ເຕັນ​ຂອງ​ຕົນ” 17 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ໄດ້​ທຳຕາມ ລາງ​ຄົນ​ໄດ້​ເກັບ​ເອົາ​ຫລາຍ ລາງ​ຄົນ​ໄດ້​ເກັບ​ເອົາ​ຫນ້ອຍ 18 ແຕ່​ເມື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ຊັ່ງ​ເບິ່ງ ຄົນ​ທີ່​ເກັບ​ເອົາ​ຫລາຍ​ກໍ​ບໍ່​ມີ​ຫລາຍ ແລະ​ຄົນ​ທີ່​ເກັບ​ເອົາ​ຫນ້ອຍ​ກໍ​ບໍ່​ມີ​ຫນ້ອຍ ທຸກ​ຄົນ​ຈຶ່ງ​ເກັບ​ໄດ້​ພໍ​ດີ​ກັບ​ກິນ​ອີ່ມ 19 ໂມ​ເຊໄດ້​ບອກວ່າ, “ຢ່າ​ໃຫ້​ຜູ້​ໃດ​ເກັບ​ມ້ຽນ​ໄວ້​ຈົນ​ຮອດ​ມື້​ອື່ນ” 20 ແຕ່​ມີ​ລາງຄົນ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ຟັງ​ໂມ​ເຊ ຄື​ເຂົາ​ໄດ້​ເອົາ​ສ່ວນນຶ່ງ​ມ້ຽນ​ໄວ້​ຈົນ​ຮອດ​ມື້​ອື່ນ ພໍ​ຮອດ​ມື້​ເຊົ້າ​ອາ​ຫານ​ນັ້ນ​ກໍ​ເປັນ​ຫນອນ​ແລະ​ບູດ​ເນົ່າ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຮ້າຍ​ພວກ​ເຂົາ 21 ດັ່ງ​ນັ້ນ ຕໍ່​ໄປ​ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຫາ​ເກັບ​ເອົາ​ທຸກ​ເຊົ້າ​ເທົ່າ​ທີ່​ຕົນ​ພໍ​ຈະ​ກິນ​ອີ່ມ ແຕ່​ພໍ​ແດດ​ຮ້ອນ​ຂຶ້ນ ອາ​ຫານ​ນັ້ນ​ກໍ​ລະ​ລາຍ​ຫາຍ​ໄປ 22 ຕໍ່​ມາ ໃນ​ວັນ​ທີ່​ຫົກ ເຂົາ​ໄດ້​ເກັບ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ນັ້ນ​ສອງ​ເທົ່າ ຄື​ຄົນ​ລະ​ສອງ​ໂອ​ເມີ ແລ້​ວບັນ​ດາ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ມາ​ຣາຍ​ງານ​ເຣື່ອງ​ນີ້​ຕໍ່​ໂມ​ເຊ 23 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ມີ​ພຣະ​ດຳ​ຣັດ​ດັ່ງ​ນີ້, ມື້​ອື່ນ​ແມ່ນ​ວັນ​ສິນ ຄື​ວັນ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ສະ​ນັ້ນ​ມີ​ອັນ​ໃດ​ປີ້ງ​ກໍ​ໃຫ້​ປີ້ງ​ເສັຽ ມີ​ອັນໃດ​ຕົ້ມ​ກໍ​ໃຫ້​ຕົ້ມ​ເສັຽ ສິ່ງ​ທີ່​ເຫລືອ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ມ້ຽນ​ໄວ້​ຮອດ​ມື້​ອື່ນ” 24 ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ທຳ​ຕາມ​ໂມ​ເຊ​ສັ່ງ ຄື​ໄດ້​ເກັບ​ອາ​ຫານ​ທີ່​ເຫລືອ​ມ້ຽນ​ໄວ້​ຈົນ​ຮອດ​ມື້​ອື່ນ ອາ​ຫານ​ນັ້ນ​ບໍ່​ໄດ້​ບູດ​ເຫມັນ​ເປັນ​ຫນອນ​ເລີຍ 25 ຕໍ່​ໄປ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ບອກວ່າ, “ມື້​ນີ້​ຈົ່ງ​ກິນ​ອາ​ຫານ​ນັ້ນ​ເສັຽ ເພາະ​ວ່າ​ມື້​ນີ້​ເປັນ​ວັນ​ສິນ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ ແລະ​ພວກ​ທ່ານ​ຈະ​ຫາ​ອາ​ຫານ​ໃດໆ​ບໍ່​ໄດ້​ອີກ​ໃນ​ທີ່​ທົ່ວ​ໄປ 26 ຈົ່ງ​ໄປ​ຫາ​ເກັບເອົາ​ເສັຽ​ຫົກ​ວັນ ແຕ່​ໃນ​ວັນ​ທີ່​ເຈັດ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ວັນ​ສິນ​ນັ້ນ​ຈະ​ບໍ່​ມີ​ອາ​ຫານ​ເລີຍ” 27 ຄັນ​ແລ້ວ ໃນ​ວັນ​ທີ່​ເຈັດ​ໄດ້​ມີ​ລາງ​ຄົນ​ອອກ​ໄປ​ຫາ​ເອົາ​ອາ​ຫານ​ນັ້ນ ແຕ່​ເຂົາ​ກໍ​ຫາ​ບໍ່​ໄດ້ 28 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂມ​ເຊວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຂັດ​ຂືນ​ຂໍ້​ບັນ​ຍັດ ແລະ​ກົດ​ຫມາຍ​ຂອງ​ເຮົາ​ຢູ່​ເຫິງ​ປານ​ໃດ? ຈົ່ງ​ຈຳ​ໄວ້​ວ່າ ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ໃຫ້​ວັນ​ສິນ​ແກ່​ພວກ​ເຈົ້າ 29 ເຫດ​ສັນ​ນັ້ນ​ໃນ​ວັນ​ທີ່ຫົກ ເຮົາ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ອາ​ຫານ​ໃຫ້​ພໍ​ກິນ​ໄດ້​ສອງ​ມື້​ແກ່​ພວກ​ເຈົ້າ ໃນ​ວັນທີ່​ເຈັດ​ທຸກ​ຄົນ​ຕ້ອງ​ຢູ່​ກັບ​ທີ່​ບໍ່​ໃຫ້​ມີ​ຜູ້​ໃດ​ອອກ​ຈາກ​ບ້ານ​ເຮືອນ​ຂອງ​ຕົນ” 30 ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ເຮັດ​ວຽກ​ໃນ​ວັນຖ້ວນ​ເຈັດ 31 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ເອີ້ນ​ຊື່ອາ​ຫານ​ນັ້ນ​ວ່າ ມາ​ນາ ອາ​ຫານ​ນີ້ເປັນ​ເມັດ​ຂາວໆ​ເຫມືອນ​ໃນ​ຜັກ​ຊີ ມີ​ຣົດ​ເຫມືອນ​ເຂົ້າ​ຫນົມ​ແຜ່ນ​ປະ​ສົມ​ນ້ຳ​ເຜີ້ງ 32 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ດັ່ງ​ນີ້​ວ່າ, ຈົ່ງ​ຜອງ​ເອົາ​ມາ​ນາ​ນຶ່ງໂອ​ເມີ​​ເກັບ​ໄວ້​ຕລອດ​ຊົ່ວ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ອາ​ຫານ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ກິນ​ໃນ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ ເມື່ອ​ຄາວ​ເຮົາ​ໄດ້​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ​ນັ້ນ” 33 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ບອກ​ອາ​ໂຣນ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ຜອງ​ມາ​ນາ​ນຶ່ງໂອ​ເມີ​​ໃສ່​ໄຫ​ໄວ້​ສຳ​ລັບ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ” 34 ອາ​ໂຣນ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ວາງ​ມາ​ນາ​ນັ້ນ​ໄວ້​ຕໍ່​ຫນ້າ​ຫີບ​ພຣະ​ສັນ​ຍາ ເພື່ອ​ເກັບ​ຮັກ​ສາ​ໄວ້​ຕາມ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ​ໂມ​ເຊ 35 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ກິນ​ມາ​ນາ​ເປັນ​ອາ​ຫານ​ຢູ່​ສີ່​ສິບ​ປີ ຈົນ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ມາ​ເຖິງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ບ່ອນ​ມີ​ຄົນ​ຢູ່​ຄື​ຮອດ​ຊາຍ​ແດນ​ປະ​ເທດ​ກາ​ນາ​ອານ 36 (ນຶ່ງ​ໂອ​ເມີ​​ເທົ່າ​ກັບ​ນຶ່ງ​ໃນ​ສິບ​ຂອງ​ເອ​ຟາ)

ອົບພະຍົກ 17

ນ້ຳ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ຫີນ

1 ຊຸມ​ນຸມ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທັງ​ຫມົດ ໄດ້​ຍົກ​ອອກ​ຈາກ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ຊິນ ຍ້າຍ​ໄປ​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ຢູ່​ເປັນ​ລະ​ຍະໆ​ຕາມ​ພຣະ​ບັນ​ຊາ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ເຊົາ​ຢູ່​ທີ່​ເຣ​ຟີ​ດິມ ແຕ່​ໃນ​ທີ່​ນີ້​ບໍ່​ມີ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ດື່ມ 2 ພວກ​ເຂົາ​ຈຶ່ງ​ຜິດ​ຖຽງ​ກັບ​ໂມ​ເຊ ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ໃຫ້​ພວກ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ດື່ມ​ນ້ຳ​ແດ່” ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຕອບ​ວ່າ, “ພວກ​ເຈົ້າ​ຫາ​ເຣື່ອງ​ຜິດ​ຖຽ​ງ​ກັບ​ເຮົາ​ເຮັດ​ຫຍັງ? ເປັນ​ຫຍັງ​ຈຶ່ງ​ບັງ​ອາດ​ລອງ​ດີ​ກັບ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ?” 3 ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄດ້​ຫິວ​ນ້ຳ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ ຈຶ່ງ​ຈົ່ມ​ຮ້າຍ​ໃສ່​ໂມ​ເຊ ວ່າ, “ເປັນ​ຫຍັງ​ທ່ານ​ຈຶ່ງ​ພາ​ພວກ​ຂ້າ​ພະເຈົ້າອ​ອກ​ມາ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ? ຮູ້​ບໍ່​ວ່າ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ແລະ​ຝູງ​ສັດ​ຫິວ​ນ້ຳ​ຈະ​ຕາຍ​ແລ້ວ” 4 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ອ້ອນວອນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນ​ຮົນ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້? ພວກ​ເຂົາ​ເກືອບ​ຈະ​ເອົາ​ຫີນ​ຄວ່າງ​ໃສ່​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ແລ້ວ” 5 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າຊົງ​ຕອບ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຍ່າງ​ໄປ​ກ່ອນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ ໃຫ້​ເອົາ​ຫົວ​ຫນ້າ​ບາງ​ຄົນ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄປ​ດ້ວຍ ໄມ້​ເທົ້າ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໃຊ້​ຕີ​ແມ່​ນ້ຳ​ກໍ​ໃຫ້​ຖື​ໄປ ໃຫ້​ຮີບ​ອອກ​ເດີນ​ທາງ​ໄປ ເຮົາ​ຈະ​ຢືນ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເຈົ້າ​ເທິງ​ໂງ່ນ​ຫີນ​ທີ່​ໂຮ​ເຣັບ 6 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຕີ​ຫີນ​ນັ້ນ ແລ້ວ​ນ້ຳ​ຈະ​ໄຫລ​ອອກ​ມາ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ດື່ມ​ໄດ້” ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ທຳ​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ 7 ສະ​ຖານ​ທີ່​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ມີ​ຊື່​ວ່າ ມັດ​ສາຫລື​ລາງຄົນ​ເອີ້ນ​ວ່າ ເມ​ຣິ​ບາ ເພາະ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ທະ​ເລາະ​ຜິດ​ຖຽງ​ກັນ ແລະ​ລອງ​ດີ​ກັບ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ໂດຍ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ພວກ​ເຮົາ​ຫລື​ບໍ່?”

ທຳ​ສົງ​ຄາມ​ກັບ​ຄົນ​ອາ​ມາ​ເລກ

8 ຊາວ​ອາ​ມາ​ເລກ​ໄດ້​ຍົກ​ທັບ​ມາ​ຕີ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທີ່ເຣ​ຟີ​ດິມ 9 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ໂຢ​ຊວຍ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ໂຮມ​ກຳ​ລັງ​ຄົນ​ຂອງ​ເຮົາ​ອອກ​ໄປ​ສູ້​ຮົບ​ກັບ​ຊາວ​ອາ​ມາ​ເລກ​ໃນ​ມື້​ອື່ນ​ນີ້ ເຮົາ​ຈະ​ຖື​ໄມ້​ເທົ້າ​ທີ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ປະ​ທານ​ໃຫ້​ຢືນ​ຢູ່​ເທິງ​ຈອມ​ພູ” 10 ໂຢ​ຊວຍ​ໄດ້​ທຳ​ຕາມ​ໂມ​ເຊ​ສັ່ງ​ຄື ໄດ້​ອອກ​ໄປ​ສູ້​ຮົບກັບ​ຊາ​ວອາ​ມາ​ເລກ ສ່ວນ​ໂມ​ເຊ ອາ​ໂຣນ ແລະ​ຮູ​ເຣ​ໄດ້​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ຈອມ​ພູ​ນັ້ນ 11 ເມື່ອ​ໃດ​ໂມ​ເຊ​ຍົກ​ແຂນ​ຂຶ້ນ ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ກໍ​ເປັນ​ຝ່າຍ​ໄດ້​ປຽບ ແຕ່​ພໍ​ໂມ​ເຊ​ເອົາ​ແຂນ​ລົງ ຝ່າຍ​ອາ​ມາ​ເລກ​ກໍ​ເລີ້ມ​ໄດ້​ປຽບ 12 ເມື່ອ​ໂມ​ເຊ​ເມື່ອຍ​ແຂນອາ​ໂຣນ​ກັບ​ຮູ​ເຣ​ກໍ​ນຳ​ກ້ອນ​ຫີນ​ມາ​ໃຫ້​ໂມ​ເຊ​ນັ່ງ ແລ້ວ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ກໍ​ຢືນ​ຈັ​ບ​ແຂນ​ໂມ​ເຊ​ຍົກ​ຂຶ້ນ​ຄົນ​ລະ​ຂ້າງ ແຂນ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຍົກ​ຢູ່​ຈົນ​ເທົ່າ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ​ດິນ 13 ໂຢ​ຊວຍ​ກໍ​ຊະນະ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ອາ​ມາ​ເລກ​ໄດ້​ທັງ​ຫມົດ 14 ຕໍ່​ມາ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ຂຽນ​ເຣື່ອງ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ນີ້ໄວ້​ໃນ​ປື້ມ​ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ ແລະ​ຈົ່ງ​ເລົ່າ​ໃຫ້​ໂຢ​ຊວຍ​ຟັງ​ວ່າ ເຮົາ​ຈະ​ທຳໃຫ້​ຊື່​ສຽງ​ຂອງ​ອາ​ມາ​ເລກ​ຫມົດ​ສິ້ນ​ໄປ” 15 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ອັນ​ນຶ່ງ​ຂຶ້ນ​ເອີ້ນ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ວ່າ, “ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເປັນ​ທຸງ​ໄຊ​ຂອງ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ” (ເຢ​ໂຮ​ວາ ນິ​ສ​ຊີ) 16 ທ່ານ​ກ່າວ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ຍົກ​ສູງ​ທຸງ​ໄຊ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ສູ້​ຮົບ​ກັບ​ຊາວ​ອາ​ມາ​ເລກ​ຕລອດ​ໄປ”

ອົບພະຍົກ 18

ເຢ​ດ​ໂຣມາ​ຢ້ຽມ​ຢາມ​ໂມ​ເຊ

1 ເຢດ​ໂຣ​ພໍ່​ເຖົ້າ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ ຜູ້​ທີ່​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ແຫ່ງ​ມີ​ດິອານ ໄດ້​ຍິນ​ເຖິງ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ເພື່ອ​ໂມ​ເຊ​ແລະ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ເມື່ອ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ນຳ​ພວກ​ເຂົາ​ອອກ​ມາ​ຈາ​ກ​ເອ​ຢິບ 2 ສະ​ນັ້ນ ເຢດ​ໂຮຈຶ່ງ​ພາ​ຊິບ​ໂປ​ຣາ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ​ຜູ້​ທີ່​ຖືກ​ປະ​ໄວ້​ກັບ​ຕົນ​ນັ້ນ​ມາ​ຫາ​ໂມ​ເຊ 3 ພ້ອມ​ບຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ສອງ​ຄົນ​ຂອງ​ນາງ ຄົນ​ນຶ່ງ​ຊື່ ເກີໂຊມ (ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ກ່າວ​ວ່າ, “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຄົນ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ມາ​ອາ​ໄສຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້“) 4 ອີກ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ຊື່ ເອ​ລີ​ເອ​ເຊີ (ທ່ານ​ກ່າວ​ອີກວ່າ, “ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບິ​ດາ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຜູ້​ຊ່ອຍ​ຊູ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ການ​ນຳ​ລ້າ​ສັງ​ຫານ​ຂອງ​ກະ​ສັດ​ແຫ່ງ​ເອ​ຢິບ”) 5 ເຢດ​ໂຣ​ໄດ້​ພາ​ພັຣ​ຍາ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ບຸດທັງ​ສອງ​ຂອງ​ນາງ ມາ​ຍັງ​ຖິ່ນ​ແຫ້ງ​ແລ້ງ​ກັນ​ດານ ບ່ອນ​ທີ່​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ຢູ່​ທີ່​ພູ​ສັກ​ສິດ 6 ທ່ານໄດ້​ສົ່ງ​ຄົນ​ໄປ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ພວກ​ຕົນ​ກຳ​ລັງ​ເດີນ​ທາງ​ມາ” 7 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ອອກ​ໄປ​ພົບ​ແລະ​ຂາບລົງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເຢດ​ໂຣ ແລະ​ທັງ​ຈູບ​ທ່ານ ພວກ​ເຂົາ​ຖາມ​ເຖິງ​ຄວາມ​ສຸກ​ທຸກ​ຂອງ​ກັນ​ແລະ​ກັນ ຄັນ​ແລ້ວ​ພໍ​ພາ​ກັນ​ໄປ​ຍັງ​ເຕັນ​ບ່ອນ​ພັກ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ 8 ໂມ​ເຊ​ເລົ່າ​ສູ່​ເຢດ​ໂຣ​ຟັງ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ທຳຕໍ່​ກະ​ສັດ​ແລະ​ຕໍ່​ຊາວ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ຊ່ອຍ​ກູ້​ເອົາ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ໂມ​ເຊ​ຍັງ​ໄດ້​ເລົ່າ​ເຖິງ​ຄວາມ​ຍາກ​ລຳ​ບາກ​ນາໆ​ປະ​ການ​ທີ່​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ປະ​ເຊີນ​ໃນ​ຄາວ​ເດີນ​ທາງ ແລະ​ເຖິງ​ກາ​ນທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ໂຜດ​ຊ່ອຍ​ພວກ​ເຂົາ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຢ່າງ​ໃດ 9 ເມື່ອ​ເຢດ​ໂຣ​ໄດ້​ຍິນ​ຫມົດ​ທຸກ​ເຣື່ອງ​ຢ່າງ​ນັ້ນ​ແລ້ວ ທ່ານ​ກໍ​ດີ​ໃຈ​ຫລາຍ 10 ແລະ​ກ່າວ​ວ່າ, “ສັຣ​ເສິນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ອົງ​ທີ່​ໂຜດ​ຊ່ອຍ​ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍໃຫ້​ລອດ​ຈາກ​ເງື້ອມ​ມືຊາວ​ເອ​ຢິບແລະ​ຈາກຫັດ​ຂອງກະ​ສັດ​ຟາ​ຣາ​ໂອ ແລະ​ຊົງ​ຊ່ອຍ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ຊາວ​ເອ​ຢິບ 11 ບັດ​ນີ້​ເຮົາຮູ້​ແລ້ວ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ກວ່າ​ພຣະ​ທັງ​ຫລາຍ ເພາະ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ສຳແດງ​ຄວາມ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ນີ້ ເມື່ອ​ເອ​ຢິບ​ໄດ້​ເຮັດ​ຕໍ່​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ດ້ວຍ​ຄວາມດູ​ຫມິ່ນ​ປະ​ຫມາດ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ” 12 ແລ້ວ​ເຢ​ໂຣດ​ພໍ່​ເຖົ້າ​ຂອງ​ໂມ​ເຊກໍ​ນຳ​ເອົາ​ເຄື່ອງເຜົາ​ບູ​ຊາ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ສັ​ຕ​ບູ​ຊາ​ຖວາຍ​ແກ່​ພຣະເຈົ້າ ຝ່າຍ​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ພວກ​ຜູ້​ນຳ​ກໍ​ໄດ້​ໄປ​ຮ່ວມ​ຮັບ​ປະ​ທານອາ​ຫານ​ລ້ຽງ​ກັບ​ພໍ່​ເຖົ້າ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ ສະ​ເພາະ​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ເຈົ້າ

ໂມ​ເຊ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ພວກ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ

13 ໃນ​ວັນຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ອອກ​ມາ​ນັ່ງ​ພິຈາ​ຣະ​ນາ​ເພື່ອ​ຕັດ​ສິນ​ຄວາມ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ ທ່ານໄດ້​ຫຍຸ້ງ​ຢູ່​ກັບ​ວຽກ​ແຕ່​ເຊົ້າ​ຈົນ​ຮອດ​ຄ່ຳ 14 ເມື່ອ​ພໍ່​ເຖົ້າ​ໂມ​ເຊໄດ້​ເຫັນ​ງານທີ່​ໂມ​ເຊ​ທຳ​ເພື່ອ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ ​ຈຶ່ງ​ຖາມ​ວ່າ, “ເຈົ້າ​ໃຊ້​ວິທີ​ຫຍັງ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ? ດ້ວຍ​ເຫດ​ໃດ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ຜູ້​ດຽວ​ໂດຍ​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໃຫ້​ຢືນ​ອ້ອມ​ທີ່​ນີ້​ແຕ່​ເຊົ້າ​ຮອດ​ຄ່ຳ?​“ 15 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ກໍ​ຕອບພໍ່​ເຖົ້າ​ວ່າ, “ເພາະ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ມາ​ຫາ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ຂໍ​ໃຫ້​ທູນ​ຖາມ​ພຣະ​ເຈົ້າ” 16 ເມື່ອ​ມີ​ສອງ​ຄົນ​ໂຕ້​ຖຽງ​ກັນ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ມາ​ຫາ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າກໍ​ຕັດ​ສິນຄວາມ​ໃຫ້​ລະ​ຫວ່າງ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ ​ສອນ​ພວກ​ເຂົາ​ໃຫ້​ຮູ້​ເຖິງ​ກົດ​ເກນ​ແລະ​ຂໍ້​ຄຳ​ສັ່ງ​ຂອງພຣະ​ເຈົ້າ 17 ແລ້ວພໍ່​ເຖົ້າ​ຂອງ​ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ກ່າວ​ແກ່​ທ່ານ​ວ່າ, “ທ່ານເຮັດ​ຢ່າງ​ນີ້ບໍ່​ແມ່ນ​ວິ​ທີ​ດີ 18 ທ່ານຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ທ່ານ​ເອງ​ອ່​ອນ​ເພັຽ​ເສັຽກຳ​ລັງ ພ້ອ​ມທັງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເຫລົ່າ​ນີ້ດ້​ວຍ ວຽກ​ການ​ນີ້ຫນັກ​ເຫລືອ​ກຳ​ລັງ​ທີ່​ທ່ານ​ຜູ້​ດຽວ​ຈະ​ທຳ​ໄດ້ 19 ບັດ​ນີ້ຟັງ​ເຣົາ ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ຄຳ​ແນະ​ນຳ​ທີ່​ດີ​ແກ່​ທ່ານແລະຂໍ​ໃຫ້​ພຣະ​ເຈົ້າ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ກັບ​ທ່ານ ເປັນ​ການ​ຖືກ​ຕ້ອງ​ທີ່​ທ່າ​ນຈົ່ງເປັນ​ຜູ້​ແທນ​ຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຕໍ່ພຣະ​ເຈົ້າ ແລະ​ນຳ​ຄວາມ​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ເຈົ້າ 20 ທ່ານຈົ່ງ​ສັ່ງ​ສອນ​ເຂົາ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຮູ້​ກົດ​ເກນ ແລະ​ຂໍ້​ຕັດ​ສິນ ແລະ​ສະ​ແດງ​ໃຫ້ເຂົາ​ຮູ້​ຈັກ​ທາງ​ທີ່​ເຂົາ​ຕ້ອງດຳ​ເນີນ​ຊີ​ວິດ​​ແລະ​ສິ່ງ​ທີ່​ຕ້ອງ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ 21 ແຕ່ນອກ​ຈາກ​ນີ້ ທ່ານ​ຈົ່ງ​ເລືອກ​ຄົນ​ທີ່​ສາມາດ​ຈາກພວກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ ຄື​ຄົນ​ທີ່​ຢຳ​ເກງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ໄວ້​ໃຈ​ໄດ້ ແລະ​ບໍ່​ກິນ​ສິນ​ບົນ ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ຄົນ​ຢ່າງ​ນີ້​ໄວ້​ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງຄົນ ​ພັນ​ຄົນ ຮ້ອຍ​ຄົນ ຫ້າ​ສິບ​ຄົນ ແລະ​ສິ​ບ​ຄົນ 22 ໃຫ້​ເຂົາ​ຮັບ​ຫນ້າ​ທີ່​ເປັນ​ຜູ້​ຕັດ​ສິນຄວາມ​ຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ປະ​ຈຳ ສ່ວນ​ກໍ​ຣະ​ນີ​ໃຫຍ່ໆ​ກໍໃຫ້​ເຂົາ​ນຳ​ມາ​ແຈ້ງ​ຕໍ່​ທ່ານ ແຕ່ສ່ວນ​ຄະ​ດີ​ເລັກ​ນ້ອຍ​ໃຫ້​​ເຂົາ​ຕັດ​ສິນ​ເອງ ວິ​ທີ​ນີ້​ຈະ​ທຳໃຫ້​ການ​ງານ​ຂອງ​ທ່ານເບົາ​ລົງ ແລະ​ພວກເຂົາ​ຈະ​ແບກ​ພາ​ຣະ​ຮ່ວມ​ກັບ​ເຈົ້າ​ 23 ຖ້າ​ເຮັດ​ດັ່ງ​ນີ້ແລະ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບັນ​ຊາແລ້ວ ທ່ານກໍ​ຈະ​​ສາ​ມາດ​ທົນ​ໄດ້ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທັງ​ປວງນີ້ກໍຈະ​ໄປ​ຍັງ​ທີ່​ອາ​ໄສ​ຂອງ​ເຂົາ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ສ​ງົບ​ສຸກ 24 ໂມ​ເຊ​ກໍ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ຖ້ອຍ​ຄຳ​ຂອງ​ພໍ່​ເຖົ້າ ແລະ​ທຳ​ຕາມທີ່​ເຂົາ​ແນະ​ນຳ​ທຸກ​ປະ​ການ 25 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເລືອກ​ຄົນ​ທີ່​ສາມາດ​ຈາກ​ຄົນ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທັງ​ປວງ ຕັ້ງ​ໃຫ້​ເປັນ​ຫົວ​ຫນ້າ​ປະ​ຊາ​ຊົນ ເປັນ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ພັນ​ຄົນ ຮ້ອຍ​ຄົນ ຫ້າ​ສິບ​ຄົນ ແລະ​ສິບ​ຄົນ 26 ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ພິ​ພາກ​ສາ​ຄວາມຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ເປັນ​ປະ​ຈຳ ໂດຍ​ນຳ​ຄະ​ດີ​ໃຫຍ່ໆ​ມາ​ຫາ​ໂມເຊ ສ່ວນ​ຄະ​ດີ​ເລັກ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ເຂົາ​ພິ​ຈາ​ລະ​ນາ​ຕັດ​ສິນ​ເອງ 27 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ກໍ​ອຳ​ລາ​ພໍ່​ເຖົ້າ​ກັບ​ໄປ ແລະ​ທ່ານໄດ້​ກັບ​ຄືນ​ເມືອ​ຍັງ​ບ້ານ​ເມືອງ​ຂອງ​ຕົນ

ອົບພະຍົກ 19

ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ທີ່​ພູ ຊີ​ນາ​ອີ

1 ໃນ​ວັນ​ທີ່​ນຶ່ງ​ຂອງ​ເດືອນ​ທີ່​ສາມ​ນັບ​ແຕ່​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ມາ​ເຖິງ​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ທີ່​ຊີ​ນາ​ອີ 2 ເມື່ອ​ອ​ອກ​ຈາກ​ເຣ​ຟີ​ດິມ​ມາ​ເຖິງ​ຖິ່​ນ​ກັນ​ດານ​ຊີ​ນາ​ອີ​ແລ້ວ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຄ້າຍ​ພັກ​ເຊົາ​ຢູ່​ຕໍ່​ຫນ້າ​ພູ​ນັ້ນ 3 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ພູ​ເພື່ອ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ເຈົ້າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ເອີ້ນ​ຈາກ​ພູ​ມາ​ຫາ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ບອກ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຢາ​ໂຄບ ແລະ​ບອກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ດັ່ງ​ນີ້ 4 ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ສິ່ງທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ຊາວ​ເອ​ຢິບ​ແລ້ວ ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຍົກ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຂຶ້ນ​ເຫມືອນ​ດັ່ງ​ນົກ​ອິນ​ຊີ​ຍົກ​ລູກ​ຂຶ້ນ​ດ້ວຍ​ປີກ​ຂອງ​ມັນ 5 ເພື່ອ​ນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ​ມາ​ຫາ​ພຣະ​ອົງ ບັດ​ນີ້ ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ພຣະ​ອົງ ແລະ​ຮັກ​ສາຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ໄວ້ ພວກ​ເຈົ້າ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ໄພ່​ພົນ​​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ຫມົດ​ ທັງ​ໂລກເປັນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ 6 ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ໄພ່ພົນ​ພິ​ເສດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ຜູ້​ຮັບ​ໃຊ້​ພຣະ​ອົງ ແລະ​ເປັນ​ໄພ່​ພົນ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ນີ້​ແມ່ນ​ຖ້ອຍ​ຄຳ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງບອກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ” 7 ດັ່ງ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ໄປ​ເອີ້ນ​ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ມາ​ພ້ອມ​ກັນ ແລະ​ບອກ​ສິ່ງ​ທັງ​ປວງ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ສູ່​ພວກ​ເຂົາຟັງ 8 ແລະ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄດ້​ຕອບ​ພ້ອມ​ກັນ​ວ່າ, “ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ນັ້ນ ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍຈະ​ທຳ​ຕາມ” ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຕາມ​ທີ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄດ້​ຕອບ 9 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໂມ​ເຊວ່າ, “ເຮົາ​ຈະ​ມາ​ຫາ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ເມກ​ອັນ​ຫນາ​ຕຶບ ເພື່ອ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຈະ​ໄດ້​ຍິນ ​ຂນະເຮົາ​ເວົ້າ​ກັບ​ເຈົ້າ ແລ້ວ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ເຊື່ອ​ເຈົ້າ​ສ​ເມີ” ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຕາມ​ທີ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄດ້​ຕອບ 10 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ໄປ​ບອກ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຕຽມ​ຕົວ​ນະ​ມັ​ສ​ການໃນ​ມື້​ນີ້ ແລະ​ມື້​ອື່ນ ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຊັກ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ຂອງ​ເຂົາ​ໃຫ້​ສະ​ອາດ 11 ໃນ​ວັນ​ຖ້ວນ​ສາມ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ຕຽມ​ຕົວ​ໄວ້ ໃນ​ມື້​ນັ້ນ​ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ມາ​ເທິງ​ພູ​ຊີ​ນາ​ອີ ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ເຮົາ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 12 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ກຳ​ນົດ​ເຂດ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຢູ່​ຮອບ​ພູ​ນັ້ນ ແລ້ວບອກ​ເຂົາ​ວ່າ ຈົ່ງ​ລະ​ວັງ​ໃຫ້​ດີ ຢ່າ​ລ່ວງ​ເຂດ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ພູ​ຫລື​ຊູນ​ຕີນ​ພູ​ນັ້ນ ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ຂືນ​ລ່ວງ​ລ້ຳ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຢຽບ​ຕີນ​ພູ​ຈະ​ມີ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ 13 ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຖືກ​ແກ​ວ່ງ​ດ້ວຍ​ກ້ອນ​ຫີນ ຫລື​ຍິງດ້ວຍຫນ້າ​ທະ​ນູ ບໍ່​ໃຫ້​ຂ້າ​ດ້ວຍ​ວິ​ທີ​ເອົາ​ມື​ຖືກ​ຕ້ອງ ຈະ​ເປັນ​ມະ​ນຸດ​ຫລື​ສັດ​ກໍ​ໃຫ້​ຂ້າ​ເສັຽຢ່າໄວ້​ຊີ​ວິດ ເມື່ອ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ເປົ່າ​ແກ​ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂຶ້ນ​ມາ​ເທິງ​ພູ​ໄດ້” 14 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງລົງ​ຈາກ​ພູ​ມາ​ຫາ​ປະ​ຊາ​ຊົນ ເພື່ອບອກ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຕຽມ​ຕົວ​ນະ​ມັ​ສ​ການ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຊັກ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ຂອງ​ຕົນ​ໃຫ້​ສະ​ອາດ 15 ແລ້ວ​ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ບອກ​ເຂົາ​ວ່າ, “ທ່ານ​ທັງ​ຫລາຍ​ຈົ່ງ​ຕຽມ​ຕົວ​ໃຫ້​ດີ​ໃນ​ວັນ​ທີ່​ສາມ ຢ່າ​ຮ່ວມ​ຫລັບ​ນອນ​ນຳ​ຜູ້​ຍິງ​ເດັດ​ຂາດ” 16 ຢູ່​ມາ​ໃນ​ຕອນ​ເຊົ້າ​ຂອງວັນ​ທີ່​ສາມ ໄດ້​ເກີດ​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ແມບ​ແລະ​ມີ​ເມກ​ອັນ​ຫນາ​ຕຶບ​ປົກ​ຫຸ້ມ​ຢູ່​ເທິງ​ພູ​ນັ້ນ ພ້ອມ​ກັບ​ມີ​ສຽງ​ແກ​ດັງ​ສ​ນັ່ນ​ຫວັ່ນ​ໄຫວ ຈົນ​ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ຄ້າຍ​ຢ້ານ​ກົວ​ຕົວ​ສັ່​ນ 17 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ອອກ​ຈາກ​ຄ້າຍ​ໄປ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ເຈົ້າ 18 ພວ​ກ​ເຂົາ​ໄດ້​ມາ​ຢຸດ​ຢືນ​ຢູ່​ທີ່​ຕີນ​ພູ​ທົ່ວ​ພູ​ຊີ​ນາ​ອີ​ມີ​ຄວັນ​ປົກ​ຫຸ້ມ​ຢູ່ ເພາະ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ສະ​ເດັດ​ລົງ​ມາ​ເທິງ​ພູ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ໄຟ​ຄວັນ ໄຟ​ໄດ້​ພຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ເຫມືອນ​ຄວັນ​ໃນ​ເຕົາ​ໃຫຍ່ ປະ​ຊາ​ຊົນທັງ​ປວງ​ຈຶ່ງ​ຢ້ານ​ສັ່ນ​ຢ່າງ​ຮຸນ​ແຮງ 19 ​ເມື່ອ​ສຽງ​ແກ​ດັງ​ຂຶ້ນ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ເຈົ້າ ພຣະ​ອົງ​ກໍ​ຊົງ​ຕອບ​ດ້ວຍ​ສຽງ​ຟ້າ​ຮ້ອງ 20 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ລົງ​ມາ​ເທິງ​ຈອມ​ພູ​ຊີ​ນາ​ອີ ຊົງ​ເອີ້ນ​ໂມ​ເຊ​ໃຫ້​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ຈອມ ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຂຶ້ນ​ໄປ 21 ແລ້ວ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ລົງ​ໄປ​ຕັກ​ເຕືອນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ ຢ່າ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຂ້າມ​ເຂດ​ເຂົ້າ​ມາ​ເບິ່ງ​ເຮົາ ຖ້າ​ບໍ່​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ເຂົາ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຕາຍ​ເປັນ​ຈຳ​ນວນ​ຫລາຍ 22 ອີກ​ປະ​ການ​ນຶ່ງ ພວກ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ຜູ້​ທີ່​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້​ເຮົາ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຊຳ​ຮະ​ຕົວ​ໃຫ້​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ຖ້າ​ບໍ່​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ເຂົາ” 23 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ກາບ​ທູນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂຶ້ນ​ມາ​ບໍ່​ໄດ້ ເພາະ​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ເຕືອນ​ພວກ​ຂ້າ​ພຣະ​ອົງ​ທັງ​ຫລາຍ​ວ່າ ຈົ່ງ​ກັ້ນ​ເຂດ​ໄວ້​ຮອບ​ພູ​ນັ້ນ ແລະ​ໃຫ້​ທຳ​ເປັນ​ບ່ອນ​ສັກ​ສິດ” 24 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ລົງ​ໄປ​ເສັຽ ແລ້ວ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ຂຶ້ນ​ມາ​ນຳ​ເຈົ້າ ແຕ່​ພວກ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຢ່າ​ຂ້າມ​ເຂດ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຫາເຣົາຖ້າ​ບໍ່​ດັ່ງ​ນັ້ນ ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ເຂົາ” 25 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ລົງ​ໄປ ​ແລະ​ບອກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຢ່າງ​ນັ້ນ

ອົບພະຍົກ 20

ພຣະ​ບັນ​ຍັດ​ສິບ​ປະ​ການ

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ຖ້ອຍ​ຄຳ​ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ວ່າ, 2 “ເຮົາ​ແມ່ນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ຜູ້​ໄດ້​ນຳ​ພາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢິບ ຄື​ອອກ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຕົກ​ເປັນ​ທາດ 3 ພວ​ກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ມີ​ພຣະ​ອື່ນ ນອກ​ຈາກ​ເຮົາ 4 ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ເຮັດ​ຮູບ​ເຄົາຣົບ​ສໍາ​ລັບ​ຕົນ ຫລື​ຮູບສິ່ງ​ນຶ່ງ​ສິ່ງ​ໃດ​ທີ່​ມີ​ຢູ່​ໃນຟ້າ​ສວັນ ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຫລືໃນ​ລຸ່ມ​ແຜ່ນ​ດິນ 5 ຢ່າ​ຂາບ​ໄຫວ້​ຮູບ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ ເພາະ​ວ່າ​ເຮົາ​ເປັນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ແລະ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຫວງ​ແຫນ​ພວ​ກ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ລູກ​ຫລານ​ຂອງ​ຜູ້​ທີ່​ຊັງ​ເຮົາ​ເຖິງ​ສາມ​ສີ່​ຊົ່ວ​ອາ​ຍຸ​ຄົນ 6 ແຕ່​ຈະ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຮັກ​ຫມັ້ນ​ຄົງ​ຕໍ່​ຜູ້​ທີ່​ຮັກ​ເຮົາ ແລະ​ຕໍ່​ຜູ້​ທີ່​ປະ​ພຶດ​ຕາມ​ພຣະ​ບັນ​ຍັດ​ຂອງ​ເຮົາ​ສືບ​ໄປ​ຫລາຍ​ຊົ່ວ​ອາຍຸ​ພັນ​ຄົນ 7 ພວ​ກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ໃຊ້​ຊື່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ ໄປ​ໃນ​ທາງ​ທີ່​ຜິດ​ເພາະ​ເຮົາ​ຈະ​ລົງ​ໂທດ​ຜູ້​ທີ່​ໃຊ້​ຊື່​ເຮົາ​ໄປ​ໃນ​ທາງ​ທີ່​ຜິດ 8 ພວກ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ນັບ​ຖື​ວັນ​ສິນ ໃຫ້​ຖື​ເປັນ​ວັນ​ສັກ​ສິດ​ຂອງພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 9 ຈົ່ງ​ເຮັດ​ວຽກ​ທັງ​ປວງ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແຕ່​ໃນ​ຫົກ​ມື້ 10 ແຕ່​ມື້​ຖ້ວນ​ເຈັດ​ໃຫ້​ຖື​ເປັນ​ວັນສັກ​ສິດ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ ໃນ​ມື້​ນີ້ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເອງ​ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ບຸດ​ຊາຍ​ບຸດຍິງ ຂ້ອຍ​ທາດ ແລະ​ສັດ​ລ້ຽງ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕລອດ​ທັງ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ທີ່​ອາໄສ​ຢູ່​ໃນ​ບ້ານ​ເມືອງຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢຸດ​ເຮັດ​ວຽກ​ທັງ​ຫມົດ 11 ໃນ​ຫົກ​ມື້​ນັ້ນ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ສ້າງ​ຟ້າສວັນ​ ແຜ່ນ​ດິນໂລກ ທະ​ເລ ແລະ​ສິ່ງ​ສາ​ຣະ​ພັດ​ທີ່​ມີຢູ່ໃນ​ສາມ​ແຫ່ງ​ນີ້ ແຕ່​ໃນ​ມື້​ຖ້ວນ​ເຈັດ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຢຸດ​ພັກ ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ອວຍ​ພອນ​ໃຫ້​ມື້​ຖ້ວນ​ເຈັດ​ເປັນ​ວັນ​ສິນ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ສຳ​ລັບ​ພຣະ​ອົງ 12 ຈົ່ງ​ນັບ​ຖື​ບິ​ດາມານ​ດາ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ເຈົ້າ​ຈະ​ມີ​ອາ​ຍຸ​ຫມັ້ນ​ຍືນ​ຢູ່​ໃນ​ແຜ່​ນ​ດິນ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ມອບ​ໃຫ້ 13 ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ຂ້າ​ຄົນ 14 ຢ່າ​ລ່ວງ​ເກີນ​ຜົວ​ເມັຽ​ຜູ້​ອື່ນ 15 ຢ່າ​ລັກ​ຊັບ 16 ຢ່າ​ເປັນ​ພຍານ​ເທັດ​ໃສ່​ຮ້າຍ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ຂອງ​ຕົນ 17 ຢ່າ​ອີ​ດສາ​ຢາກ​ໄດ້​ເຮືອນ​ຂອງ​ຜູ້​ອື່ນ ຢ່າ​ອິດ​ສາ​ຢາກ​ໄດ້​ຜົວ​ຫລື​ເມັຽ ຢາກ​ໄດ້​ຂ້ອຍ​ທາດ ຢາກ​ໄດ້​ງົວ​ຄວາຍ ຢາກ​ໄດ້​ລໍ​ຫລື​ສິ່ງ​ອື່ນ​ໃດ​ທີ່​ເປັນ​ຂອງ​ຄົນ​ອື່ນ”

ຄວາມ​ຢ້ານ​ກົວ​ຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ

18 ເມື່ອ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຟ້າ​ຮ້ອງ ສຽງ​ແກ ເຫັນ​ຟ້າ​ແມບ​ເຫລື້ອມ ແລະ​ເຫັນ​ຄວັນ​ໄຟ​ພຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ຈາກ​ພູ ພວກ​ເຂົາ​ກໍ​ຢ້ານ​ກົວ​ຕົວ​ສັ່ນ ແລະ​ຢືນ​ຢູ່​ຫ່າງ​ໄກ 19 ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ໂມເຊວ່າ, “ເຊີນ​ທ່ານ​ເວົ້າ​ເທີນ ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າຈະ​ຟັງ ແຕ່​ຢ່າ​ໃຫ້​ພຣະ​ເຈົ້າ​ ຕ​ຣັ​ດກັບ​ພວກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ຢ້ານ​ວ່າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕາຍ” 20 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ເວົ້າ​ກັບ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ວ່າ, “ຢ່າ​ສູ່​ຢ້ານ ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສະ​ເດັດ​ມາ​ທົດ​ລອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຊື່ໆ​ດອກ ເພື່​ອ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຢຳ​ເກງ​ພຣະ​ອົງ ເພື່ອ​ວ່າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ທຳ​ບາບ​ອີກ” 21 ແຕ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ກໍ​ຍັງ​ຢືນ​ຢູ່​ຫ່າງ​ໄກ​ຕໍ່​ໄປ ມີ​ແຕ່​ໂມ​ເຊ​ເທົ່າ​ນັ້ນ​ທີ່​ໄດ້​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃກ້​ເມກ​ອັນ​ຕຶບ​ບ່ອນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່

ກົດ​ຫມາຍ​ກ່ຽວ​ກັບ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ

22 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າຊົງບອກ​ໂມ​ເຊວ່າ, “ໃຫ້​ບອກ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ດັ່ງ​ນີ້, ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄດ້​ເຫັນ​ແລ້ວ​ວ່າ ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈາ​ກຟ້າສວັນ​ 23 ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ທຳ​ຮູບ​ພຣະ​ເງິນ ພຣະ​ຄຳ​ສຳ​ລັບ​ຂາບ​ໄຫວ້​ທຽບ​ຄຽງ​ກັບ​ພຣະ​ອົງ 24 ຈົ່ງ​ເອົາ​ດິນ​ກໍ່​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ສຳ​ລັບ​ພຣະ​ອົງ ແລະ​ເທິງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ແກະ ຫລື​ງົວ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ເຜົາ​ບູ​ຊາ ແລະ​ເປັ​ນ​ເຄື່ອງ​ຖວາຍ​ເພື່ອ​ຄວາມ​ສາ​ມັກ​ຄີ ໃນ​ບ່ອນ​ທີ່​ພຣະ​ອົງ​ຊົງ​ບອກ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ຂາບ​ໄຫວ້ພຣະ​ອົງ​ນັ້ນ ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ມາ​ຫາ​ແລະ​ອວຍ​ພອນ​ພວກ​ເຈົ້າ 25 ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ກໍ່​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ດ້ວຍ​ຫິນ​ສຳ​ລັບ​ພຣະ​ອົງ ຢ່າ​ໄດ້​ກໍ່​ດ້ວຍຫິນ​ທີ່​ຕັດ​ຖູ​ແລ້ວ ເພາະ​ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເອົາ​ຫິນ​ທີ່​ຕັດ​ຖູ​ແລ້ວ​ມາ​ກໍ່​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ ຫີນ​ນັ້ນ​ກໍ​ຈະ​ໃຊ້​ບໍ່​ໄດ້​ສຳ​ລັບພຣະ​ອົງ 26 ພວກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ທຳ​ແທ່ນ​ທີ່​ມີ​ຂັ້ນ​ໄດ ເພາະ​ວ່າ​ຈະ​ເປັນ​ເຫດ​ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ເຜີຍ​ຄວາມ​ລັບ​ໃສ່​ແທ່ນ​ນັ້ນ”

ອົບພະຍົກ 21

ການ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕໍ່​ທາດ

1 ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ກົດ​ຫມາຍ​ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ປະ​ກາດ​ໃຫ້​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ຮູ້​ໄວ້ 2 “ຖ້າ​​ເຈົ້າ​ຊື້​ທາດ​ເປັນ​ຄົນ​ເຮັບ​ເຣີ ເຂົາຈະ​ຢູ່​ຮັບ​ໃຊ້​ເຈົ້າ​ຫົກ​ປີ ໃນ​ປີ​ທີ່​ເຈັດ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ປ່ອຍ​ເຂົາໃຫ້​ເປັນ​ອິສຣະ​ ໂດຍ ເຂົາບໍ່​ຕ້ອງ​ຈ່າຍ​ຫຍັງ​ເລີຍ 3 ທາດ​ຊຶ່ງ​ໄດ້​ມາ​ແຕ່​ຜູ້​ດຽວ​ຈົ່ງ​ປ່ອຍ​ເຂົາ​ໄປ​ແຕ່​ຜູ້​ດຽວ ຖ້າ​ເຂົາ​ມີ​ພັ​ຣ​ຍາ​ຕ້ອງ​ປ່ອຍ​ພັ​ຣຍຂອງ​ເຂົາ​ໄປ​ດ້ວຍ 4 ​ຖ້າ​ນາຍ​ຫາ​ພັ​ຣ​ຍາໃຫ້ເຂົາ ແລະ​ພັ​ຣ​ຍາ​ໄດ້​ເກີດ​ລູກ​ບໍ່​ວ່າ​ຊາຍ ຫລື​ຍິງ​ກໍ​ດີ ຍິງ​ນັ້ນ​ ແລະ​ລູກ​ຂອງ​ນາງ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ຄົນ​ຂອງ​ນາຍ ເຂົາ​ຈະ​ເປັນ​ອິ​ສ​ຣະ​ໄດ້​ແຕ່​ຕົວ​ຄົນ​ດຽວ 5 ຖ້າ​ທາດ​ນັ້ນ​ມາ​ກ່າວ​ຢ່າງ​ເປີດ​ເຜີຍ​ແລະ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ໃຈວ່າ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຮັກ​ນາຍ​ຂອງ​ຕົນ ຮັກ​ພັ​ຣ​ຍາ ແລະ​ລູກ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ແລະ​ບໍ່​ຢາກ​ຫນີ​ໄປ​ເປັນ​ອິ​ສ​ຣະ 6 ເວ​ລາ​ນັ້ນ ໃຫ້​ນາຍ​ພາ​ທາດ​ຜູ້​ນັ້ນ​ໄປ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ເຈົ້າ ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ນາຍ​ຈະ​ໃຫ້​ທາດ​ຢືນ​ແນບ​ກັບ​ປະ​ຕູຫລື​ວົງ​ປະ​ຕູ ແລະ​ບ່ອງ​ຫູ​ໃຫ້​ເຂົາ ແລ້ວ​ເຂົາກໍ​ຈະ​ເປັນ​ທາດ​ຂອງ​ນາຍ​ຕລອດ​ຊີ​ວິດ 7 “ຖ້າ​ຊາຍ​ຄົນ​ໃດຂາຍ​ບຸດ​ຍິງ ຂອງ​ຕົນ​ໄປ​ເປັນທາສີ ຍິງ​ຜູ້​ນີ້​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ອິ​ສ​ຣະ​ເຫມືອນ​ທາດ 8 ຖ້າ​ຍິງ​ນັ້ນ​ບໍ່​ເປັນ​ທີ່​ພໍ​ໃຈ​ຂອງ​ນາຍ​ທີ່​ຮັບ​ນາງ​ໄວ້ ຕ້ອງຍອມ​ໃຫ້​ຄົນ​ອື່ນ​ໄຖ່​ນາງ​ໄປ ແຕ່​ບໍ່​ມີ​ສິດ​ຈະ​ຂາຍ​ຍິງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແກ່​ຊາວ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ ເພາະ​ບໍ່​ໄດ້​ຊື່​ສັດ​ຕໍ່​ຍິງ​ນັ້ນ​ແລ້ວ 9 ຖ້າ​ນາຍ​ຍົກ​ຍິງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາລູກ​ຊາຍ​ຂອງ​ຕົນ ກໍ​ໃຫ້​ເຂົາປະ​ຕິ​ບັດ​ຕໍ່​ຍິງ​ນັ້ນ​ດັ່ງເປັນ​ບຸດ​ຕ​ຣີຂອງ​ຕົນ 10 ຖ້າ​ເຂົາ​ຫາຍິງ​ອື່ນ​ມາ​ເປັນພັ​ຣ​ຍາ ​ຢ່າ​ໃຫ້​ເຂົາ​ລົດ​ອາ​ຫານ​ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ​ຖື ແລະ​ສິດ​ທິ​ຢູ່​ໃນ​ລະ​ດັບ​ເດີມ​ຕາມ​ທີ່​ນາງ​ເຄີຍ​ໄດ້​ຮັບ​ມາ​ກ່ອນ 11 ຖ້າ​ເຂົາ​ບໍ່​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຕາມ​ປະ​ການໃດ​ ໃນ​ສາມປະການ​ນີ້​ແກ່ນາງ ຍິງ​ນັ້ນ​ກໍ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ອິ​ສ​ຣະ​ໂດຍ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ມີ​ຄ່າ​ໄຖ່ ບໍ່​ຕ້ອງ​ເສັຽ​ເງິນ

ກົດ​ຫມາຍກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ທາ​ຣຸນ

12 “ຜູ້​ໃດ​​ທຸບ​ຕີ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​​ຕາຍ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈຳ​ຕ້ອງ​ຮັບ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ​ເຫ​ມືອນ​ກັນ 13 ຖ້າຜູ້​ໃດ​ບໍ່​ໄດ້​ເຈ​ຕ​ນາ​ຂ້າ​ຄົນ ແຕ່​ເຂົາ​ຕາຍ​ເພາະ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ປ່​ອຍ​ໃຫ້​ຕາຍ​ດ້ວຍ​ມືຂ​ອງ​ຜູ້​ນັ້ນ ເຮົາ​ຈະ​ຕັ້ງ​ບ້ານ​ນຶ່ງ​ໄວ້​ໃຫ້​ເຂົາ​ຫນີ​ໄປ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ 14 ແຕ່​ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ເຈ​ຕ​ນາ​ຫັກ​ຫລັງ​ຂ້າ​ເພື່ອນ​ບ້ານ ກໍ​ໃຫ້​ດຶງ​ຕົວ​ເຂົາ​ໄປ​ຈາ​ກ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ຂອງ​ເຮົາ​ເພື່ອ​ລົງ​ໂທດ​ໃຫ້​ເຖິງ​ຕາຍ 15 ຜູ້ໃດ​ທຸບ​ຕີ​ບິ​ດາ​ມານ​ດາ​ຂອງ​ຕົນ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ຮັບ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ 16 ຜູ້​ໃດ​ລັກ​ຄົນ​ໄປ​ຂາຍ​ກໍ​ດີ ຫລື​ມີ​ຜູ້​ພົບ​ເຫັນ​ທີ່​ຖືກ​ລັກ​ໄປ​ຢູ່​ໃນ​ມື​ຂອງ​ຜູ້​ນັ້ນ​ກໍ​ດີ ຜູ້​ລັກ​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ຮັບ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ 17 “ຜູ້​ໃດ​ກໍ​ຕາມ​ທີ່​ສາບ​ແຊ່ງ​ບິ​ດາ​ມານ​ດາຂອງ​ຕົນ ຈະ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຮັບ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ 18 “ຖ້າ​ມີ​ການ​ຕົບ​ຕີຕໍ່​ສູ້​ກັນ ແລະ​ຝ່າຍ​ນຶ່ງເອົາ​ຫີນ​ແກວ່ງ​ຫລື​ຕີ ແຕ່​ອີ​ກ​ຝ່າຍ​ນຶ່ງ​ບໍ່​ເຖິງ​ແກ່​ຄວາມ​ຕາຍ ພຽງ​ແຕ່​ເຈັບ​ປ່ວຍ​ຕ້ອງນອນ​ພັກ 19 ຖ້າ​ຜູ້​ທີ່​ຖືກ​ເຈັບ​ນັ້ນ​ລຸກ​ຂຶ້ນ ຖື​ໄມ້​ເທົ້າ​ຍ່າງ​ອອກ​ໄປ​ໄດ້​ອີກ ຜູ້​ຕີ​ນັ້ນ​ກໍ​ພົ້ນ​ໂທດ ແຕ່​ເຂົາ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເສັຽ​ຄ່າ​ປ່ວຍ​ການ ແລະ​ຄ່າ​ຮັກ​ສາບາດ​ແຜ​ຈົນ​ຫາຍ​ເປັນ​ປົກ​ກະ​ຕິ 20 “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ທຸບ​ຕີ​ທາດ​ຊາຍຍິງ​ຂອງ​ຕົນດ້ວຍ​ໄມ້​ຈົນ​ຕາຍ​ຄາ​ມື ຜູ້​ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ຮັບ​ໂທດ 21 ຫາກວ່າ​ທາດ​ນັ້ນ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ຕໍ່​ໄປ​ໄດ້​ວັນ​ນຶ່ງ ຫລື​ສອງວັນ​ຈຶ່ງ​ຕາຍ ນາຍ​ກໍ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ຖືກ​ຮັບ​ໂທດ ເພາະ​ທາດ​ນັ້ນ​ເປັນ​ດັ່ງ​ເງິນ​ຂອງ​ນາຍ 22 “ຖ້າ​ມີ​ຜູ້​ຊາຍ​ຕີ​ກັນ​ແລະ​ບັງ​ເອີນໄປ​​ຖືກ​ຜູ້ຍິງ​ຖື​ພາ ຈົນເປັ​ນ​ເຫດ​ໃຫ້​ລູກ​ໃນ​ທ້ອງ​ຕາຍ ແຕ່​ຍິງ​ນັ້ນ​ບໍ່​​ເປັນ​ອັນ​ຕະ​ຣາຍ​ແຕ່​ປະ​ການ​ໃດ ຜູ້​ຕີ​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ປັບ​ໄຫມ​ຕາມ​ແຕ່​ຜົວ​ຂອງ​ຍິງ​ນັ້ນ​ຮຽກ​ຮ້ອງ​ເອົາ​ຈາກ​ເຂົາ ແລະ​ເຂົາ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເສັຽ​ຕາມ​ຜູ້​ພິ​ພາກ​ສາຈະ​ຕັດ​ສິນ​ 23 ຖ້າ​ຫາກວ່າ​ເປັນ​ເຫດ​ໃຫ້​ເກີດ​ອັນ​ຕະ​ຣາຍ​ປະ​ການ​ໃດ ກໍ​ໃຫ້​ການ​ລົງ​ໂທດ​ດັ່ງ​ນີ້ ຊີ​ວິດ​ແທນ​ຊີ​ວິດ 24 ຕາ​ແທນ​ຕາ ແຂ້ວ​ແທນ​ແຂ້ວ ມື​ແທນ​ມື ຕີນ​ແທນຕີນ 25 ຮອຍ​ໄຟ​ໄຫມ້​ແທນ​ຮອຍ​ໄຟ​ໄຫມ້ ບາດແຜ​ແທນບາດ​ແຜ ຮອຍບວມ​ຊ້ຳ​ແທ​ນ​ຮອຍບວມ​ຊ້ຳ 26 “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດຕີ​ນັຍ​ຕາ​ຂອງ​ທາດ​ຊາຍ​ຍິງ​ໃຫ້​ບອດ​ໄປ ເຂົາ​ຕ້ອງ​ປ່ອຍ​ທາດ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ອິ​ສ​ຣະ ​ເທົ່າ​ກັບ​ເປັນ​ການ​ຈ່າຍ​ຄ່າ​ຕາ​ຂອງເຂົາ 27 ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ທຳໃຫ້​ແຂ້ວ​ຂອງ​ທາດ​ຫັກ​ໄປ ເຂົາ​ຕ້ອງ​ປ່ອຍ​ທາດ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ອິ​ສ​ຣະ​ ເທົ່າ​ກັ​ບ​ເປັນ​ການ​ຈ່າຍ​ຄ່າ​ແຂ້ວ​ຂອງ​ທາດ​ຜູ້​ນັ້ນ

ກົດ​ຫ​ມາຍ​ກ່ຽ​ວກັບຄວາມ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ຂອງ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ

28 “ຖ້າ​ງົວ​ເຖິກ​​ຊົນຊາຍ​ຫລື​ຍິງ​ເຖິງ​ຕາຍ ຈົ່ງ​ເອົາ​ຫີນ​ຄວ່າງ​ໃສ່​ງົວ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຕາຍ ແລະ​ຢ່າ​ກິນ​ຊີ້ນ​ຂອງ​ມັນ ແຕ່​ເຈົ້າ​ຂອງ​ງົວ​ຕົວ​ນັ້ນ​ບໍ່​ມີໂທດ 29 ແຕ່​ຖ້າ​ງົວ​ນັ້ນ​ເຄີຍ​ຊົນ​ຄົນ​ມາ​ກ່ອນ ແລະ​ມີ​ຜູ້​ມາ​ເຕືອນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຮູ້ ແຕ່​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບໍ່​ໄດ້​ກັກ​ຂັງ​ມັນ​ໄວ້ ມັນ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຊົນ​ຊາຍ​ຫລື​ຍິງ​ເຖິງ​ຕາຍ ໃຫ້​ເອົາ​ຫີນ​ຄວ່າງ​ໃສ່​ງົວ​ນັ້ນ​ເສັຽ​ໃຫ້​ຕາຍ ແລະ​ໃຫ້​ລົງ​ໂທດ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຖິງ​ຕາຍ​ດ້ວຍ 30 ຖ້າ​ຈະ​ຮຽກ​ຮ້ອງ​ເອົາ​ຄ່າ​ໄຖ່​ຈາກ​ຜູ້​ນັ້ນ ເຂົາ​ຕ້ອງ​ເສັຽ​ຄ່າ​ໄຖ່​ແທນ​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ເຂົາ​ຕາມ​ທີ່​ໄດ້​ຮຽກ​ຮ້ອງ 31 ຫາກ​ງົວ​ນັ້ນ​ຊົນ​ບຸດ​ຊາຍ​ແລະ​ບຸດ​ຍິງ ກໍ​ຈົ່ງ​ປັບ​ໂທດ​ຕາມ​ກົດ​ຫມາຍ​ຂໍ້​ນີ້ເຫມືອນ​ກັນ 32 ຖ້າ​ງົວ​ນັ້ນ​ຊົນ​ທາດ​ຊາຍ​ຍິງ​ຂອງ​ຜູ້​ໃດ ເຈົ້າ​ຂອງ​ງົວ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ເງິນ​ແກ່​ນາຍ​ຂອງ​ທາດ​ນັ້ນ​ສາມ​ສິບ​ເຊ​ເກ​ລ ແລ້ວ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ຫີນ​ຄວ່າງ​ໃສ່​ງົວ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຕາຍ​ເສັຽດ້ວຍ 33 “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ເປີດ​ບໍ່​ນ້ຳ ຫລື​ຂຸດ​ບໍ່​ ແຕ່​ບໍ່​ໄດ້​ປິດ​ໄວ້ ແລ້ວ​ມີ​ງົວ ຫລື​ລໍ​ຕົກ​ລົງ​ໄປ​ຕາຍ​ໃນ​ບໍ່​ນັ້ນ 34 ເຈົ້າ​ຂອງ​ບໍ່​ນ້ຳຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້ ​ເຂົາ​ຕ້ອງ​ເສັຽ​ເງິນຄ່າ​ສັດ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ຂອງ ຊາກ​ສັດທີ່​ຕາຍ​ນັ້ນ​ຈະ​ຕົກ​ເປັນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບໍ່​ນ້ຳ 35 “ຖ້າ​ງົວ​ຂອງ​ຜູ້​ໃດ​ຊົນ​ງົວ​ຂອງ​ຜູ້​ອື່ນ​ໃຫ້​ຕາຍ ເຂົາ​ຕ້ອງ​ຂາຍ​ງົວ​ທີ່​ເປັນ​ຢູ່​ແລ້ວ​ມາ​ແບ່ງ​ເງິນ​ກັນ ແລະ​ງົວ​ທີ່​ຕາຍ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແບ່ງ​ກັນ​ດ້ວຍ 36 ຫລື​ຖ້າ​ຮູ້​ແລ້ວ​ວ່າ ງົວ​ນັ້ນ​ເຄີຍ​ຊົນ​ມາ​ກ່ອນ ແຕ່​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບໍ່​ໄດ້​ກັກ​ຂັງ​ໄວ້ ເຈົ້າ​ຂອງ​ຕ້ອງ​ໃຊ້​ງົວ​ແທນ​ງົວ ແລະ​ງົວ​ທີ່​ຕາຍ​ນັ້ນ​ກໍ​ຕົກ​ເປັນ​ຂອງ​ຕົນ

ອົບພະຍົກ 22

ກົດ​ຫມາຍ​ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ໃຊ້​ຄົນ

1 “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ລັກ​ງົວ​ຫລື​ແກະ​ໄປ​ຂ້າຫລື​ໄປ​ຂາຍ ໃຫ້​ຜູ້​ນັ້ນໃຊ້​ຄືນ​ງົວ​ຫ້າ​ໂຕ​ແທນ​ງົວ​ໂຕ​ນຶ່ງ ແລະ​ໃຊ້​ແກະ​ສີ່​ໂຕ​ແທນ​ແກະ​ໂຕ​ນຶ່ງ 2 “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ເຫັນ​ຂະ​ໂມຍ​ບຸກ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຮືອນ ແລ້ວ​ຕີ​ຂະ​ໂມຍ​ນັ້ນ​ຕາຍ ເຂົາ​ບໍ່​ມີ​ໂທດ​ເຖິງຕາຍ​ເພາະ​ການ​ຕີ​ຄົນ​ນັ້ນ 3 ຖ້າ​ດວງ​ຕາ​ເວັນ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ ຜູ້​ຕີ​ຈະ​ມີ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ ແຕ່​ຜູ້​ຮ້າຍນັ້ນ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້ ຖ້າ​ເຂົາ​ບໍ່​ມີ​ອັນ​ໃດ​ຈະ​ໃຊ້​ໃຫ້ ຕ້ອງ​ຂາຍ​ເຂົາ​ເປັນ​ຄ່າ​ຂອງ​ທີ່​ລັກ​ໄປ​ນັ້ນ 4 ຖ້າ​ຈັບ​ຂອງ​ທີ່​ລັກ​ໄປ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຢູ່​ໃນ​ມື​ຂອງ​ເຂົາ ຈະ​ເປັນ​ງົວ​ກໍ​ດີ ຫລື​ລໍ​ກໍ​ດີ ຫລື​ແກະ​ກໍ​ດີ ຊຶ່ງ​ຍັງ​ເປັນ​ຢູ່ ຂະ​ໂມຍ​ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້​ເປັນ​ສອງ​ເທົ່າ 5 “​ຜູ້​ໃດປ່ອຍ​ໃຫ້ສັດ​​ກິນ​ຫຍ້າ​ຢູ່​ໃນ​ນາ​ຫລື​ຢູ່​ໃນ​ສວນ​ອະ​ງຸ່ນ ແລະ​ມັນ​ຫລົງ​ຝູງ​ໄປ​ກິນ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ທີ່​ເກີດ​ໃນ​ນາ​ຂອງ​ຄົນ​ອື່ນ ເຂົາ​ຕ້ອງ​ໃຫ້ຄ່າຊົດ​ໃຊ້​ ໂດຍ​ໃຫ້​ຂອງ​ດີ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ນາຂອງ​ຕົນ ແລະຂອງ​ທີ່​ດີ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​​ສວນ​ອະ​ງຸ່ນ​ຂອງ​ຕົນ​ເປັນ​ຄ່າເສັຽ​ຫາຍ​ 6 “ຖ້າ​ຈຸດ​ໄຟ​ທີ່ໄຮ່​ນາ​ຂອງ​ຕົນ ແລະ​ໄຟ​ລາມ​ໄປ​ຕິດກອງ​ເຂົ້າ ຫລື​ຕີດ​ຕົ້ນ​ເຂົ້າ​ຊຶ່ງ​ບໍ່​ໄດ້​ກ່ຽວ ຫລື​ຕິດ​ທົ່ງ​ນາ​ໃຫ້​ໄຫມ້​ເສັຽ ຜູ້​ທີ່​ຈຸດ​ໄຟນັ້ນ​ຕ້ອງ​ໃຊ້​ຄ່າ​ເສັຽ​ຫາຍ​ເຕັມ​ຈຳ​ນວນ 7 “ຖ້າ​ຜູ້ໃດ​ຝາກ​ເງິນ ຫລື​ສິ່ງ​ຂອງ​ໄວ້​ກັບ​ເພື່ອນ​ບ້ານ ແລ້ວ​ຂອງ​ນັ້ນ​ຖືກ​ຂະ​ໂມຍ​ລັ​ກ​ໄປ​ຈາກ​ເຮືອນ​ຜູ້​ນັ້ນ ຖ້າ​ຈັບ​ຂະ​ໂມຍ​ໄດ້​ຂະ​ໂມຍ​ຕ້ອງ​ໃຊ້​ແທນ​ເປັນ​ສອງ​ເທົ່າ 8 ຖ້າ​ຈັບ​ຂະ​ໂມຍ​ບໍ່​ໄດ້ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຮືອນ​ມາ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ເພື່ອ​ຈະ​ດູ​ວ່າ​ມື​ຂອງ​ຕົນ​ເອງ​ໄດ້​ລັກ​ສິ່ງ​ຂອງ​ຂອງ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ນັ້ນ​ຫລື​ບໍ່ 9 “ໃນ​ຄະ​ດີ​ຟ້ອງ​ຮ້ອງ​ທຸກ​ຢ່າງ ຈະ​ເປັນ​ເຣື່ອງ​ງົວ ລໍ ແກະ ຫລື​ເສື້ອ​ຜ້າ ຫລື​ເຣື່ອງ​ສິ່ງ​ຂອງ​ໃດໆ​ທີ່​ຫາຍ​ໄປ ຖ້າ​ມີ​ຄົນ​ມາ​ອ້າງວ່າ​ສິ່ງ​ນີ້​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ເປັນ​ຂອງ​ຕົນ ຈົ່ງ​ນຳ​ຄະ​ດີ​ຂອງ​ຄູ່​ຄວາມ​ນັ້ນ​ໄປ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ເຈົ້າ ພຣະ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຕັດ​ສິນ​ວ່າ​ຜູ້​ໃດ​ຜິດ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ໃຊ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້​ເປັນ​ສອງ​ເທົ່າ 10 “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ຝາກ​ລໍ ຫລື​ງົວ ຫລື​ແກະ ຫລື​ສັດ​ໃດໆ​ໄວ້​ກັບ​ເພື່ອນ​ບ້ານ ແລະ​ສັດ​ນັ້ນ​ເກີດ​ຕາຍ​ລົງ ຫລື​ເປັນ​ອັນ​ຕະ​ຣາຍ ຫລື​ມີ​ຜູ້​ໄລ່​ຕ້ອນ​ໄປ​ຈາກ​ບ້ານ​ນັ້ນ​ໂດຍ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ເຫັນ 11 ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຜູ້​ຮັບ​ຝາກ​ນັ້ນ​ສາ​ບານ​ຕົວ​ຕໍ່​ເພື່ອນ​ບ້ານ ຕໍ່​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ດູ​ວ່າ​ມື​ຂອງ​ເຂົາ​ລັກ​ຂອງ​ຂອງ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ນັ້ນ​ຈິງ​ຫລື​ບໍ່ ແລ້ວ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຍິນຍອມ ຜູ້​ຮັບ​ຝາກ​ນັ້ນ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້ 12 ແຕ່​ຖ້າ​ສັດ​ນັ້ນ​ຖືກ​ລັກ​ໄປ ຂ​ນະ​ເມື່ອ​ຜູ້​ຮັບ​ຝາກ​ຢູ່​ດ້ວຍ ຜູ້​ຮັບ​ຝາກ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ຂອງ 13 ຖ້າ​ມີ​ສັດ​ຮ້າຍ​ມາ​ກັດສັດ​ນັ້ນ​ຕາຍ ຈົ່ງ​ເອົາ​ຊາກ​ມາ​ໃຫ້​ກວດ​ດູ​ເປັນ​ຫລັກ​ຖານ ແລ້ວ​ຜູ້​ຮັບ​ຝາກບໍ່​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້​ແທນ​ສັດ​ທີ່​ຖື​ກກັດ​ນັ້ນ 14 “ຖ້າ​ຜູ້​ໃດ​ຢືມ​ສິ່ງ​ໃດໆ​ໄປ​ຈາກ​ເພື່ອນ​ບ້ານ ແລ້ວ​ເກີດ​ເປັນ​ອັນ​ຕະ​ຣາຍ ຫລື​ຕາຍ​ລະ​ຫວ່າງ​ເວ​ລາ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຂອງ​ບໍ່​ຢູ່ ຜູ້​ຢືມ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້​ເຕັມ​ຕາມ​ຈຳ​ນວນ 15 ຖ້າ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຢູ່​ດ້ວຍ ຜູ້​ຢືມ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄ່າ​ຊົດ​ໃຊ້ ຖ້າ​ເປັນ​ຂອງ​ເຊົ່າ​ໃຫ້​ຄິດ​ແຕ່​ຄ່າ​ເຊົ່າ​ເທົ່າ​ນັ້ນ

ກົດ​ຫມາຍກ່ຽວກັບ​ຈະ​ຣີ​ຍະ​ທັມ​ ແລະສາ​ສນາ

16 “ຖ້າ​ຊາຍ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ຫລອກ​ລວງຍິງ​ສາວ​ພົມ​ມະ​ຈາ​ຣີ​ທີ່​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ມີ​ຄູ່​ຫມັ້ນ​ແລະ​ນອນ​ຮ່ວມ​ກັບ​ຍິງ​ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ເສັຽ​ເງິນ​ສິນ​ສອດ ແລະ​ຕ້ອງ​ຮັບ​ຍິງ​ນັ້ນ​ເປັນ​ພັຣ​ຍາຂອງ​ຕົນ 17 ຖ້າ​ບິ​ດາ​ບໍ່​ຍອມ​ຢ່າງເດັດ​ຂາດ ທີ່​ຈະ​ຍົກ​ຍິງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ພັ​ຣ​ຍາ​ ເຂົາ​ກໍ​ຕ້ອງ​ເສັຽ​ເງິນ​ເທົ່າ​ສີນ​ສອດ​ຕາມ​ທັມ​ນຽມ​ສູ່​ຂໍ​ຍິງ​ພົມ​ມະ​ຈາ​ຣີ​ນັ້ນ​ເຫມືອນ​ກັນ 18 “ສຳ​ລັບ​ຍິງ​ແມ່​ມົດ ເຈົ້າ​ຢ່າ​ໃຫ້​ລອດ​ຊີ​ວິດ​ຢູ່​ເລີຍ 19 “ຜູ້​ໃດ​ຮ່ວມ​ປະ​ເວ​ນີ​ກັບ​ສັດ ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ລົງ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ 20 “ຜູ້​ໃດ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຕ່າງໆ ເວັ້ນ​ແຕ່​ພຣະ​ເຈົ້າ​ອົງ​ດຽວ ຜູ້​ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ປັບ​ໂທດ​ເຖິງ​ຕາຍ​ທີ່ດຽວ 21 “ເຈົ້າ​ຢ່າບີບ​ບັງ​ຄັບ​ຫລື​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ເລີຍ ເພາະ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫ​ລາຍ​ເຄີຍ​ເປັນ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າງຢູ່ໃນ​ປະ​ເທດ​ເອ​ຢີບ 22 ຢ່າ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ຍິງ​ຫມ້າຍ​ຫລື​ລູກ​ກຳ​ພ້າ​ 23 ຖ້າ​ເຈົ້າ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ເຂົາ​ໂດຍ​ວິ​ທີ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ ແລະ​ເຂົາ​ຮ້ອງ​ທຸກ​ເຖິງ​ເຮົາ ເຣົາ​ຈະ​ຟັງ​ຄຳ​ຮ້ອງ​ທຸກ​ຂອງ​ເຂົາ​ແນ່ນອນ 24 ຄວາມ​ໂກດ​ຂອງ​ເຮົາ​ຈະ​ພຸ່ງຂຶ້ນ ແລະ​ເຮົາ​ຈະປະຫານ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍດາບ ພັ​ຣ​ຍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ຫມ້າຍ ແລະ​ບຸດ​ຂ​ອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ກຳ​ພ້າ 25 “ຖ້າ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂອງ​ເຮົາ​ຄົນ​ໃດ​ທີ່​ເປັນ​ຄົນ​ຍາກ​ຈົນ ແລະ​ຢູ່​ກັບ​ເຈົ້າ​ຢືມ​ເງິນ​ໄປ ຢ່າ​ຖື​ວ່າ​ຕົນ​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຫນີ້ ແລະ​ຢ່າ​ຄີດ​ດອກ​ເບັ້ຽ​ຈາກ​ເຂົາ 26 ຖ້າ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຮັບ​ເສື້ອ​ຄຸມ​ຂອງ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ໄວ້​ເປັນ​ຂອງ​ປະ​ກັນ ຈົ່ງ​ຄືນ​ຂອງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ກ່ອນ​ຕາເວັນ​ຕົກ​ດິນ 27 ເພາະ​ເຂົາ​ອາດ​ມີ​ເສື້ອຄຸມ​ຕົວ​ນັ້ນ​ຕົວ​ດຽວ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ປົກ​ຄຸມ​ຮ່າງ​ກາຍ ບໍ່​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ເວ​ລາ​ນອນ​ເຂົາ​ຈະ​ເອົາ​ອັນ​ໃດ​ຫົ່ມ ເມື່ອ​ເຂົາທູນ​ຮ້ອງ​ທຸກຕໍ່​ເຮົາ ເຮົາ​ຈະ​ສະ​ດັບ​ຟັງ ​ເພາະ​ເຮົາ​ເປັນ​ຜູ້​ມີ​ເມດ​ຕາກະ​ຣຸ​ນາ 28 “ຢ່າ​ດ່າ​ພຣະ​ເຈົ້າ ຫລື​ສາບ​ແຊ່ງ​ຜູ້​ປົກ​ຄອງ​ຊົນ​ຊາດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເລີຍ 29 “ຢ່າ​ຜັດ​ວັນ​ທີ່​ຈະນຳ​ພືດ​ຜົນ​ອັນ​ອຸ​ດົມ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແລະນ້ຳ​ຜົ​ນ​ລະ​ໄມ້​ຕ່າງໆ​ ມາຖວາຍພຣະ​ເຈົ້າ​ ຢ່າ​ຊັກ​ຊ້າ​ເລີຍ “​ຈົ່ງ​ຖວາຍ​ບຸດ​ຫົວ​ປີ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້ແກ່​ເຮົາ 30 ສຳ​ລັບ​ງົວ ແລະ​ແບ້ ແກະ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຈົ່ງ​ທຳ​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ເຫມືອນ​ກັນ ໃຫ້​ລູກ​ມັນ​ຢູ່​ກັບ​ແມ່​ເຈັດ​ວັນ ເຖິງວັນ​ທີ່​ແປດ​ຈົ່ງ​ພາ​ມາ​ຖວາຍ​ແກ່​ເຮົາ 31 “ເຈົ້າ​ທັງ​ຫ​ລາຍ​ເປັນ​ຄົນ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ອຸ​ທິດ​ແກ່​ເຮົາ ເຫດ​ສະ​ນັ້ນ​ເນື້ອ​ສັດ​ທີ່​ຖືກ​ກັດ​ຕາຍ​ໃນ​ທົ່ງ​ນາ ເຈົ້າ​ຢ່າ​ກິນ​ເລີຍ ຈົ່ງ​ຖິ້ມ​ໃຫ້​ຫມາ​ກິນ​ເສັຽ

ອົບພະຍົກ 23

ຄວາມ​ຍຸ​ດຕິ​ທັມ​ແລະ​ຄວາມ​ທ່ຽງ​ທັມ

1 “ຢ່າ​ນຳ​ເຣື່ອງ​ບໍ່​ຈິງ​ໄປ​ເລົ່າ​ຕໍ່​ໆ​ກັນ ຢ່າ​ຮ່ວມໃຈ​ເປັນ​ພ​ຍານ​ໃຈ​ຮ້າຍ​ກັບ​ຄົນ​ຊົ່ວ 2 ຢ່າ​ທຳ​ຊົ່ວ​ຕາມ​ຢ່າ​ງຄົນ​ຈຳ​ນວນຫລາຍ​ທີ່​ເຂົາ​ທຳ​ກັນ​ນັ້ນ​ເລີຍ ຢ່າ​ອ້າງ​ພ​ຍານ​ລຳ​ອຽງ​ເຂົ້າ​ຂ້າງ​ຄົນ​ຫມູ່​ຫລາຍ ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ຂາດ​ຄວາມ​ຍຸດ​ຕິ​ທັມ​ໄປ 3 ຢ່າ​ລຳ​ອຽງ​ເຂົ້າ​ຂ້າງ​ຄົນ​ຈົນ​ໃນ​ຄະ​ດີ​ຂອງ​ເຂົາ 4 “ຖ້າ​ເຈົ້າ​ພົບງົວ ຫລື​ລໍ​ຂອງ​ສັດ​ຕຣູ​ຫລົງ​ມາ ຈົ່ງ​ພາ​ໄປ​ສົ່ງ​ຄືນ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຈົ່ງ​ໄດ້ 5 ຖ້າ​ເຫັນ​ລໍ​ຂອງ​ຜູ້​ທີ່​ກຽດ​ຊັງ​ເຈົ້າ​ລົ້ມ​ລົງ​ເພາະ​ບັນ​ທຸກ​ຂອງ​ຫນັກ ຢ່າ​ໄດ້​ເມີນ​ເສີຍ​ເສັຽ ຈົ່ງ​ຊ່ອຍ​ເຂົາ​ຍົກ​ມັນ​ຂຶ້ນ 6 “ເຈົ້າ​ຢ່າ​ບິດ​ເບືອນ​ຄຳ​ພິ​ພາກ​ສາ ໃຫ້​ຜິດ​ໄປ​ຈາກຄວາມ​ຍຸດ​ຕິ​ທັມ​ທີ່​ຄົນ​ຈົນ​ຄວນ​ໄດ້​ຮັບ​ໃນ​ຄະ​ດີ​ຂອງ​ເຂົາ 7 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຫລີກ​ໃຫ້​ຫ່າງ​ໄກ​ຈາ​ກການ​ໃສ່​ຄວາມ​ຄົນ​ອື່ນ ຢ່າ​ປະ​ຫານ​ຊີ​ວິດ​ຄົນ​ທີ່​ປາ​ສ​ຈາກ​ຄວາມ​ຜິດ ແລະ​ຄົນ​ສັຕທັມ ເພາະ​ເຮົາ​ຈະບໍ່​ຍົກ​ໂທດ​ໃຫ້​ຄົນອະ​ທັມ 8 ຢ່າ​ຮັບ​ສິນ​ບົນເລີຍ ເພາະ​ວ່າ​ສິນ​ບົນທຳ​ໃຫ້​ຄົນ​ຕາ​ດີ​ກາຍ​ເປັນ​ຄົນ​ຕາ​ບອດ​ໄປ ແລະ​ອາດ​ພິກ​ຄະ​ດີ​ຂອງ​ຄົນ​ຊອບ​ທັມ​ເສັຽ​ໄດ້ 9 “ເຈົ້າຢ່າ​ຂົ່ມ​ເຫັງ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ ເພາະເຈົ້າ​ຮູ້​ຈັກ​ໃຈ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວແລ້ວ​ ເພາະ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ກໍ​ເຄີຍ​ເປັນ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ໃນ​ປະ​ເ​ທດ​ເອ​ຢິບມາ​ກ່ອນ

ປີ​ ແລະ​ວັນ​ສະ​ບາ​ໂຕ

10 “ຈົ່ງ​ຫວ່ານ​ພືດ​ແລະ​ເກັບ​ກ່ຽວ​ຜົນ​ລະ​ປູກ​ໃນ​ນາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຕລອດ​ຫົກ​ປີ 11 ແຕ່​ປີ​ທີ​ເຈັດນັ້ນຈົ່ງ​ງົດ​ເສັຽ ປ່ອຍ​ໃຫ້​ນາ​ນັ້ນ​ວ່າງ​ຢູ່ ເພື່ອ​ໃຫ້​ຄົນ​ຍາກ​ຈົນ​ໃນ​ຊົນ​ຊາດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເກັບ​ກິນ ສ່ວນ​ທີ່​ເຫລື​ອນອກ​ນັ້ນ​ກໍໃຫ້​ສັດ​ປ່າ​ກິນສ່ວນ​ສວ​ນອະ​ງຸ່ນ ແລະ​ສວນ​ຫມາກກອກ​ເທດ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ກະ​ທຳ​ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ 12 ຈົ່ງ​ທຳ​ການງານ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຫົກ​ວັນ ແຕ່​ໃນ​ວັນ​ທີ່​ເຈັດ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ຢຸດ​ງານ ເພື່ອ​ງົວ ລໍ ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ພັກ ແລະ​ລູ​ກ​ຊາຍ​ທາ​ສີ​ຂອງ​ເຈົ້າ ກັບ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ຈະ​ໄດ້​ພັກ​ຜ່ອນ​ 13 ສິ່ງ​ທັງ​ປວງ​ທີ່​ເຮົາ​ສັ່ງ​ເຈົ້າ​ໄວ້​ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ລະ​ວັງ​ຖື​ໃຫ້​ດີ ແລະ​ຢ່າ​ອອກ​ຊື່​ພຣະ​ອື່ນ​ເລີຍ ຢ່າ​ໃຫ້​ໄດ້​ຍິນ​ຊື່​ຂອງ​ພຣະ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ອອກ​ຈາກ​ປາກ​ຂອງ​ເຈົ້າ

ເທ​ສ​ການ​ສຳ​ຄັນ​ສາມ​ປາງ

14 “ຈົ່ງ​ຖື​ເທສ​ການຖວາຍ​ແກ່​ເຮົາ​ສາມ​ປາງ​ຕໍ່ປີ 15 ຈົ່ງ​ຖືເທ​ສ​ການ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ມີ​ເຊື້ອ​ຕາມ​ເວ​ລາ​ທີ່​ກຳ​ຫນົດ​ໄວ້ໃນ​ເດືອນ​ອາ​ບິບ​ ອັນ​ເປັນ​ເດືອນທີ່​ເຣົາ​ໄດ້​ບັນ​ຊາໄວ້​ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ກິນ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ບໍ່​ມີ​ເຊື້ອ​ແປ້ງ​ໃນ​ເຈັດ​ວັນ ຕາມ​ທີ່​ເຮົາ​ສັ່ງ​ເຈົ້າ​ໄວ້​ແລ້ວ ເພາະ​ໃນ​ເດືອນ​ນັ້ນ​ເຈົ້າ​ອອກ​ຈາກ​ເອ​ຢິບ ຢ່າ​ເຂົ້າ​ມາ​ນະ​ມັ​ສ​ການ​ເຮົາ​ໂດຍ​ບໍ່​ມີ​ເຄື່ອງ​ຖວາຍ 16 “ຈົ່ງ​ຖື​ເທ​ສ​ການ​ລ້ຽງ​ສະ​ຫ​ລອງ​ການ​​ເກັບ​ກ່ຽວ ຖວາຍ​ພືດ​ຜົນ​ແຣກ​ທີ່​ເກີດ​ຈາກ​ແຮງ​ງານ​ຂອງ​ເຈົ້າ ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຫວ່ານ​ພືດ​ລົງ​ໃນ​ນາ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຖື​ເທ​ສ​ການ​ລ້ຽງ​ສະ​ຫລອງ​ການ​ເກັບ​ພືດ​ຜົນ​ປາຍ​ປີ ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ເກັບ​ພືດ​ຜົນ​ຈາກ​ທົ່ງ​ນາ​ອັນ​ເປັນ​ຜົນ​ງານ​ຂອງ​ເຈົ້າ 17 ໃຫ້​ພວກ​ຜູ້​ຊາຍ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ປີ​ລະ​ສາມ​ເທື່ອ 18 “ຢ່າ​ຖວາຍ​ເລືອດ​ຈາກ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ຂອງ​ເຮົາ ພ້ອມ​ກັບ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ມີ​ເຊື້ອ ຫລື​ປ່ອຍ​ໃຫ້​ມີ​ໄຂມັນ​ໃນ​ການ​ລ້ຽງ​ຂອງ​ເຮົາ​ເຫລືອ​ຢູ່​ຈົນ​ຮອດ​ຮຸ່ງ​ເຊົ້າ 19 “ພືດ​ຜັນ​ອັນ​ດີ​ເລີດ​ຊຶ່ງ​ໄດ້​ເກັບ​ຄັ້ງ​ແຣກ​ຈາກ​ໄຮ່​ນາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ນຳ​ມາ​ຖວາຍ​ໃນ​ພຣະ​ວິ​ຫານ​ພຣະຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ

ທູດ​ສວັນ​ຮັບ​ບັນ​ຊາ​ໃຫ້​ມາ​ນຳ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ

20 “ເບິ່ງ​ແມ໋ ເຮົາ​ໃຊ້​ທູດ​ຂອງ​ເຮົາ​ເດີນ​ນຳ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ ເພື່ອ​ຄອຍ​ລະ​ວັງ​ຮັກ​ສາ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຕາມ​ທາງ ນຳ​ໄປ​ເຖິງ​ທີ່​ຊຶ່ງ​ເຣົາ​ໄດ້​ຕຽມ​ໄວ້ 21 ຈົ່ງ​ເອົາ​ໃຈ​ໃສ່​ ຟັງ​ຄຳ​ເວົ້າ​ຂອງ​ທູດ​ນັ້ນ ແລະເຊື່ອ​ຟັງ​ຄຳ​ຂອງ​ເຂົາ ຢ່າ​ຂັດ​ຂືນ​ເຂົາ ເພາະ​ເຂົາ​ຈະ​ບໍ່​ຍົກ​ໂທດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເລີຍ ດ້ວຍ​ວ່າ​ເຂົາ​ກະ​ທຳ​ໃນ​ນາມ​ຂອງ​ເຮົາ 22 “ຖ້າ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ຟັງ​ສຽງ​ຂອງ​ເຂົາ​ຈິງນັ້ນ ແລະ​ທຳ​ທຸກ​ສິ່ງ​ຕາມ​ທີ່​ເຮົາ​ສັ່ງ​ໄວ້ ເຮົາ​ຈະ​ເປັນ​ສັດ​ຕຣູ​ຕໍ່​ສັດ​ຕຣູ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ແລະ​ເປັນ​ປໍ​ຣະ​ປັກ​ຕໍ່​ປໍ​ຣະ​ປັກ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ 23 “ເມື່ອ​ທູດ​ຂອງ​ເຮົາ​ໄປ​ຂ້າງ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ ແລະນຳ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ເຖິງ​ຄົນ​ອາໂມ​ຣິດ ຄົນ​ຮິດ​ຕີ ຄົນ​ເປ​ຣິ​ສຊີ ຄົນ​ກາ​ນາ​ອານ ຄົນ​ຮີ​ວີ ແລະ​ຄົນ​ເຢ​ບຸສ ແລ້ວ​ເຮົາ​ທຳ​ລາຍ​ລ້າງ​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ເສັຽ 24 ຢ່າ​ຂາບ​ໄຫວ້​ພຣະ​ຂອງ​ເຂົາ ຫລື​ບົວ​ລະ​ບັດ ຫລື​ທຳ​ຕາມ​ແບບ​ຢ່າງ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ກະ​ທຳ ແຕ່​ຈົ່ງ​ທຳ​ລາຍ​ຮູບ​ເຄົາ​ຣົບ​ຂອງ​ເຂົາ ແລະ​ທຸບ​ເສົາ​ສັກ​ສິດ​ຂອງ​ເຂົາ​ເສັຽ​ໃຫ້​ແຫລກ​ລະ​ອຽດ 25 ຈົ່ງ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແລ້ວ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ຊົງ​ອວຍ​ພອນ​ແກ່​ອາ​ຫານ​ແລະ​ນ້ຳ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ໂຣກ​ຕ່າງໆ​ຫາຍ​ໄປ​ຈາກ​ຖ້າມ​ກາງ​ພວກ​ເຈົ້າ 26 ຈະ​ບໍ່​ມີ​ການ​ແທ້ງ​ລູກ ຫລື​ເປັນ​ຫມັນ​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ຂອງ​ເຈົ້າ ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ມີ​ອາ​ຍຸຍືນ​ນານ 27 ເຣົາ​ຈະ​ບັນດານ​ໃຫ້​ເກີດ​ຄວາມ​ສຍົດ​ສຍອງ​ຂຶ້ນກ່ອນ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄປ​ເຖິງ​ຊາວ​ເມືອງ​ທັງ​ປວງ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຜະ​ເຊີນ​ຫນ້າ​ນັ້ນ ເຮົາ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ເກີດ​ຄວາມ​ໂກ​ລາ​ຫົນ ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ສັດ​ຕຣູ​ທັງ​ປ​ວງ​ຫັນ​ຫລັງ​ຫນີ​ພວ​ກ​ເຈົ້າ 28 ເຮົາ​ຈະ​ໃຊ້​ໃຫ້​ຝູງ​ຕໍ່​ລ່ວງ​ຫນ້າ​ໄປ​ກ່ອນ​ພວກ​ເຈົ້າ ຈະ​ຂັບ​ໄລ່​ຄົນ​ຮີ​ວີ ຄົນ​ກາ​ນາ​ອານ ແລະ​ຄົນ​ຮິດ​ຕີ​ໄປ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ 29 ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ໄລ່​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໃນ​ໄລ​ຍະ​ປີ​ດຽວ ຢ້ານ​ວ່າ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຈະ​ວ່າງ​ເປົ່າ ແລະ​ສັດ​ປ່າ​ຈະ​ທະ​ວີ​ຈຳ​ນວນ​ຂຶ້ນ​ຕໍ່​ສູ້ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າ 30 ແຕ່​ເຮົາ​ຈະ​ໄລ່​ເຂົາ​ໄປ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຫນ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ເທື່ອລະ​ເລັກ​ລະ​ນ້ອຍ​ຈົນ​ພວກ​ເຈົ້າ​ທະ​ວີ​ຈຳ​ນວນມາກ​ຂຶ້ນ ແລ້ວ​ໄດ້​ຮັບ​ມອບ​ດິນ​ແດນ​ນັ້ນ​ເປັນ​ກຳ​ມະ​ສິດ 31 ເຮົາ​ຈະ​ກຳນົດ​ເຂດ​ແດນ​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄວ້​ຕັ້ງ​ແຕ່​ທະ​ເລ​ແດງ​ຈົນ​ເຖິງ​ທະ​ເລຂອງ​ຊາວ​ຟີ​ລິ​ສ​ຕິນ ຕັ້ງ​ແຕ່​ຖິ່ນ​ກັນ​ດານ​ຈົນ​ເຖິງ​ແມ່​ນ້ຳ​ເອີ​ຟ​ຣາດ ເພາະ​ເຮົາ​ຈະ​ມອບ​ຊາວ​ເມືອງ​ນັ້ນໄວ້​ໃນມື​ຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າ ໃຫ້​ພວກ​ເຈົ້າ​ໄລ່​ເຂົາ​ໄປ​ເສັຽ​ໃຫ້​ພົ້ນ 32 ພວ​ກ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ທຳ​ພັ​ນ​ທະ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ເຂົາ ຫລື​ກັບພຣະ​ຂອງ​ເຂົາ​ເລີຍ 33 ເຂົາ​ຈະ​ອາ​ໄສ​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້ ຢ້ານ​ວ່າ​ເຂົາ​ຈະ​ຊັກ​ຈູງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ກະ​ທຳ​ບາບ​ຕໍ່​ເຣົາ ເພາະ​ວ່າ​ຖ້າ​ພວກ​ເຈົ້າ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ພຣະ​ຂອງ​ເຂົາ ເຣື່ອງ​ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ບ້ວງ​ແຮ້ວ​ດັກ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ແນ່”

ອົບພະຍົກ 24

ຊົງ​ໃຫ້​ສັດ​ຍາ​ບັນ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ໂມ​ເຊວ່າ, “ເຈົ້າກັບ​ອາ​ໂຣນ ນາ​ດາບ ອາ​ບີ​ຮູ ແລະ​ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ເຈັດ​ສິບ​ຄົນ​ຂອງ​ຊາວອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ຈົ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຫາ​ເຮົາ​ເທິງ​ພູ ໃຫ້​ຂາບ​ໄຫ​ວ້​ເຮົາ​ຢູ່​ໃນ​ລະ​ຍະ​ໄກ 2 ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຄົນ​ດຽວ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້​ເຮົາ ຄົນ​ອື່ນໆ​ຢ່າ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້ ແລະ​ຢ່າ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຂຶ້ນ​ມາ​ກັບ​ເຈົ້າ​ເລີຍ” 3 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ຄຳສັ່ງ​ກັບ​ກົດ​ຫມາຍ​ທັງ​ຫມົດ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ມາ​ຊີ້​ແຈງ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຊາບ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທັງ​ຫມົດ​ໄດ້​ຕອບ​ເປັນ​ສຽງ​ດຽວ​ກັນ​ວ່າ “ຖ້ອຍ​ຄຳ​ທັງ​ຫມົດ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ສັ່ງ​ນັ້ນ ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ທຳຕາມ” ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຈາ​ຣຶກ​ຂໍ້​ຄຳ​ສັ່ງ​ທັງ​ຫມົດ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ໄວ້ 4 ຕອນ​ເຊົ້າ​ມືດຂອງ​ມື້​ຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູຊາໄວ້​ທີ່​ຕີນ​ພູ ແລະ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຫີນ​ສິບ​ສອງ​ກ້ອນ​ຕາມ​ຈຳ​ນວນ​ຕະ​ກູນ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄວ້​ເປັນ​ອະ​ນຸ​ສອນ 5 ຕໍ່​ມາ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ໃຊ້​ພວກ​ຄົນ​ຫນຸ່ມ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຖວາຍ​ເຄື່ອງ​ເຜົາ​ບູ​ຊາ ແລະ​ເຜົາ​ງົວ​ຖວາຍ​ເພື່ອ​ຄວາມ​ສາ​ມັກ​ຄີ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 6 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ແບ່ງເລືອດ​ງົວ​ເຄິ່ງ​ນຶ່ງ​ໄວ້​ໃນ​ຊາມ ອີກ​ເຄິ່ງ​ນຶ່ງ​ໄດ້​ຫວິດ​ໃສ່​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ 7 ແລ້ວ​ທ່ານໄດ້​ອ່ານ​ຫນັງ​ສືຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ດ້ວຍ​ສຽງ​ອັນ​ດັງ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ປະ​ຊາ​ຊົນ ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ແລະ​ທຳ​ຕາມ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ສັ່ງ” 8 ຂ​ນະ​ນັ້ນ ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເອົາ​ເລືອດ​ໃນ​ຊາມ​ຫວິດ​ໃສ່​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ແລະ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ນີ້​ແມ່ນ​ເລືອດ​ແຫ່ງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ທີ່​ຊົງ​ໃຫ້​ສັຕ​ຍາ​ບັນ​ແລ້ວ ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ຕັ້ງ​ຄຳ​ຫມັ້ນ​ສັນ​ຍາ​ດ້ວຍ​ການ​ໃຫ້​ຄຳ​ສັ່ງ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ” 9 ໂມ​ເຊ ອາ​ໂຣນ ນາ​ດາບ ອາ​ບິ​ຮູ ແລະ​ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ເຈັດ​ສິບ​ຄົນ​ຂອງ​ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ພູ​ 10 ພວ​ກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ຢູ່​ລຸ່ມພຣະ​ບາດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ມີ​ສິ່ງ​ນຶ່ງ​ເບິ່ງ​ເຫມືອນ​ແກ້ວ​ໄພ​ທູນ ມີ​ສີ​ແຈ່ມ​ໃສ​ເຫມືອນ​ກັບ​ທ້ອງ​ຟ້າ 11 ພຣະ​ອົງ​ບໍ່​ໄດ້​ທຳ​ຮ້າຍ​ບັນ​ດາ​ຫົວ​ຫນ້າ​ຂອງ​ຊາວອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ ແຕ່​ຍັງ​ມີ​ຊີ​ວິດ​ແລະ​ກິນ​ດື່ມ​ຢູ່​ຕໍ່​ໄປ

ໂມ​ເຊ​ເທິງ​ພູ​ຊີ​ນາ​ອີ

12 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ໂມ​ເຊວ່າ, “ຈົ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຫາ​ເຮົາ​ເທິງ​ພູ ແລະ​ພັກ​ຢູ່ທີ່​ນີ້ ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ແຜ່ນ​ຫີນ​ທີ່​ມີ​ຂໍ້​ພຣະ​ທັມ ແລະ​ຂໍ້​ບັນ​ຍັດ​ແກ່​ເຈົ້າ ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ຈາ​ຣຶກ​ໄວ້​ເພື່ອ​ສອນ​ປະ​ຊາ​ຊົນ” 13 ໂມ​ເຊ​ຈຶ່ງ​ຕຽມ​ຕົວ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງພູ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ພ້ອມ​ກັບ​ໂຢ​ຊວຍ​ຄົນ​ໃຊ້​ຂອງ​ຕົນ 14 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ພວກ​ຫົວ​ຫນ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ລໍ​ຖ້າ​ພວ​ກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້​ຈົນ​ເທົ່າ​ກັບ​ມາ ອາ​ໂຣນ​ກັບ​ຮູ​ເຣ​ໄດ້​ຢູ່​ນຳ​ພວກ​ທ່ານ ຖ້າ​ມີ​ເຣື່ອງຫຍັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກໍ​ໃຫ້​ໄປ​ຫາ​ທ່ານ​ທັງ​ສອງ​ນີ້​ເດີ” 15 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ພູ ແລະ​ມີ​ເມກ​ປົກ​ຫຸ້ມ​ພູ​ນັ້ນ​ຢູ່ 16 ພຣະ​ຣັ​ສ​ມີຄວາ​ມ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ພຣະຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ລົງ​ມາ​ເທິງ​ພູ​ຊີ​ນາ​ອີ ເມກ​ໄດ້​ປົກ​ຫູ້ມ​ຢູ່​ເປັນ​ເວ​ລາ​ຫົກ​ວັນ ໃນ​ວັນຖ້ວນ​ເຈັດ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຊົງ​ເອີ້ນ​ໂມ​ເຊ​ມາ​ຈາກ​ຖ້າມ​ກາງ​ເມກ 17 ຊາວ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄດ້​ເຫັນ​ພຣະ​ຣັ​ສ​ມີ​ຄວາມ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ຄື​ເຫັນ​ເປັນ​ເຫມືອນ​ແປວ​ໄຟ​ລຸກ​ໄຫ​ມ້​ຢູ່​ເທິງ​ຈອມ​ພູ 18 ໂມ​ເຊ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເມກ ແລະ​ຂຶ້ນ​ໄປ​ເທິງ​ພູ ແລ້​ວໄດ້​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ສີ່​ສິບ​ມື້​ສີ່​ສິບ​ຄືນ

ອົບພະຍົກ 25

ເຄື່ອງ​ຖວາຍ​ສຳ​ລັບ​ບ່ອນ​ສັກ​ສິດ

1 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ກ່າວ​ແກ່ໂມ​ເຊວ່າ, 2 “ຈົ່ງ​ສັ່ງຊົນ​ຊາດອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໃຫ້​ນຳ​ສິ່ງ​ຂອງ​ມາ​ຖວາຍ​ແກ່​ເຮົາ ​ຂອງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຮັບ​ມາ​ຈາກ​ທຸ​ກໆ​ຄົນ​ທີ່​ເຕັມ​ໃຈ​ຖວາຍ 3 ຂອງ​ຖວາຍ​ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງຮັບ​ຈາກ​ເຂົາຄື ທອງຄຳ ເງິນ ທອງ​ສຳ​ລິດ 4 ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ລະ​ອຽດ​ດີ ແລະຂົນ​ແກະ 5 ຫນັງ​ແກະ​ໂຕ​ຜູ້​ຍ້ອມ​ສີ​ແດງ ຫນັງ​ສັດ​ທີ່​ລະ​ອຽດ​ດີ ແລະໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ 6 ນ້ຳມັນ​ເຕີມຕະ​ກຽງ ເຄື່ອງ​ເທດ​ປຸງ​ນ້ຳ​ມັນ​ສຳ​ລັບ​ເຈີມ ແລະ​ເຄື່ອງ​ຫອມ​ເຜົາ​ບູ​ຊາ 7 ແກ້ວ​ໂກ​ເມນ ແລະ​ເພັດ​ພອຍ​ຊະນິດຕ່າງໆ​ສຳ​ລັບ​ຕົກ​ແຕ່ງ​ເສື້ອ​ຄຸມ​ເອ​ໂຟດ ແລະ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ​ 8 ແລ້ວ​ໃຫ້​ເຂົາສ້າງສະ​ຖານນະ​ມັ​ສ​ການຖວາຍ​ແກ່​ເຮົາ ເພື່ອ​ວ່າ​ເຮົາ​ຈະ​ໄດ້ຢູ່​ຖ້າມ​ກາງ​ພວກ​ເຂົາ 9 ແບບ​ຢ່າງ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ ແລະ​ເຄື່ອງ​ທັງ​ປວງ​ຂອງ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ​ນັ້ນ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ຕາມ​ທີ່​ເຮົາ​ແຈ້ງ​ໄວ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ນີ້​ທຸກ​ປະ​ການ

ຫີບຄຳ​ສັນ​ຍາ

10 “ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳ​ຫີບ​ໃບ​ນຶ່ງ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ ຍາວ​ສອງ​ສອກ​ຄືບ ກວ້າງ​ສອກ​ຄືບ ແລະ​ສູງ​ສອກ​ຄືບ 11 ຫີບ​ນັ້ນ​ໂອບ​ດ້ວຍທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ທັງ​ດ້ານ​ໃນ​ແລະ​ດ້ານນອກ ແລ້ວ​ທຳ​ຂອບ​ທອງຄຳ​ອ້ອມ​ຮອບ​ຫີບ 12 ໃຫ້​ຫລໍ່​ຮ່ວງທອງ​ຄຳ​ສີ່​ຮ່ວງ​ສຳ​ລັບ​ຫີບ​ນັ້ນ ຕິດ​ໄວ້ທີ່​ມຸມ​ທັງ​ສີ່ ດ້ານ​ນີ້​ສອງ​ຮ່ວງ ແລະ​ດ້ານ​ນັ້ນ​ສອງ​ຮ່ວງ 13 ໃຫ້ທຳຄານ​ຫາມ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ ແລະ​ໂອບ​ດ້ວຍທອງ​ຄຳ 14 ແລ້ວສອດ​ຄານ​ຫາມ​ເຂົ້າ​ທີ່​ຮ່ວງ​ຂ້າງຫີບ​ ສໍາລັບ​ໃຊ້​ຍົກ​ຫາມ​ຫິບ​ນັ້ນ 15 ໄມ້​ຄານ​ຫາມ​ໃຫ້​ສອກ​ໄວ້​ໃນ​ຮ່ວງ​ຂອງ​ຫີບຢ່າ​ຖອດ​ອອກເລີຍ 16 ພຣະ​ໂອ​ວາດ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເກັບ​ໄວ້​ໃນ​ຫີບ​ນັ້ນ 17 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ທຳພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ ດ້ວຍ​​ທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ຍາວ​ສອງ​ສອກຄືບ ກວ້າງສອກ​ຄືບ 18 ຈົ່ງ​ທຳ​ເຊ​ຣູ​ບິມ​ທອງຄຳ​ສອງ​ຮູບ ໂດຍ​ໃຊ້​ຝີ​ຄ້ອນ​ທຳ​ຕັ້ງ​ໄວ້​ທີ່​ປາຍ​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ທັງ​ສອງ​ຂ້າງ 19 ທຳ​ເຊ​ຣູ​ບິມໄວ້​ທີ່​ສົ້ນ​ປາຍ​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ຂ້າງ​ລະຮູບ ທຳເຊຣູບິມ​ນັ້ນ​ ແລະໃຫ້​ສົ້ນ​ປາຍ​ທັງ​ສອງ​ຂ້າງ​ຕິດ​ເປັນ​ເນື້ອ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ 20 ໃຫ້​ເຊຣູບິມນັ້ນພື​ປີກ​ອອກ​ໄວ້​ເບື້ອງ​ເທິງ​ປົກ​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ໄວ້​ດ້ວຍ​ປີກ ແລະ​ໃຫ້​ປິ່ນ​ຫນ້າ​ເຂົ້າ​ຫາ​ກັນ ໃຫ້​ເຊຣູບິມ​ປິ່ນ​ຫນ້າ​ເຂົ້າ​ມາ​ຊື່​​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ 21 ແລ້ວຈົ່ງ​ຕັ້ງ​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ນັ້​ນ​ໄວ້​ເທິງ​ຫີບ ຈົ່ງບັນ​ຈຸພຣະ​ໂອ​ວາດ​ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ຈະ​ໃຫ້​ໄວ້​ແກ່​ເຈົ້າ​ໄວ້​ໃນ​ຫີບ​ນັ້ນ 22 ​ທີ່​ນັ້ນ ເຮົາ​ຈະ​ພົບ​ກັບ​ເຈົ້າຢູ່​ທີ່​ເທິງ​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ນັ້ນ ຄື​ລະ​ຫວ່າ​ງກາງທັງ​ສອງ​ຂອງ​ເຊຣູບິມ ຊຶ່ງ​ຕັ້ງຢູເທິງ​ຫິບ​ພຣະ​ໂອ​ວາດ ເຮົາ​ຈະ​ສົນ​ທະ​ນາ​ກັບ​ເຈົ້າ​ທຸກ​ເຣື່ອງ ຊຶ່ງເຮົາ​ຈະ​ສັ່ງ​ເຈົ້າໃຫ້​ປະ​ກາດ​ແກ່​​ຊົນຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ

ໂຕະ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ຫນ້າ​ພຣະ​ພັກ

23 ຈົ່ງ​ທຳ​ໂຕະ​ຫນ່ວຍ​ນຶ່ງ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ​ທີ່​ຍາວ​ສອງ​ສອກຄືບ ກວ້າງ​ນຶ່ງ​ສອກຄືບ ແລະ​ສູງ​ສອງ​ຄືບ 24 ຈົ່ງ​ໂອບ​ໂຕະ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ແລະ​ຈົ່ງ​ແນບ​ຂອບ​ໂຕະ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ​ຄື​ກັນ 25 ​ຂອບໂຕະ​ນັ້ນ​ທຳ​ໃຫ້​ກວ້າງ​ນຶ່ງ​ຝ່າ​ມື ໂດຍ​ຮອບ ແລ້ວທຳຂອບທອງ​ຄຳປະ​ກອບ​ໃຫ້ຮອບຂອບ​ນັ້ນ 26 ຈົ່ງ​ທຳ​ຮ່ວງທອງ​ຄຳສີ່​ອັນ​ຕິດໄວ້​ທີ່​ແຈມຸມ​ຂາ​ໂຕະທັງ​ສີ່ 27 ຮ່ວງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຕິດ​ກັບ​ຂອບ ເພື່ອ​ເອົາ​ໄວ້ສອດ​ຄານ​ຫາມ​ 28 ເຈົ້າຈົ່ງທຳ​ຄານ​ຫາມດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ ໂອບ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ ໃຫ້​ຫາມ​ໂຕະ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ນີ້ 29 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ຈານ ຈອກ ໄຫ ແລະ​ຖ້ວຍ​ເພື່ອ​ໃຊ້​ໃນ​ການ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູ​ຊາ​ ສິ່ງເຫລົ່າ​ນີ້​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳດ້ວ​ຍທອງ​ຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ 30 ແລະ​ເຈົ້າຈົ່ງ​ວາງ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ຫນ້າ​ພຣະ​ພັກໄວ້​ເທິງໂຕະ​ນັ້ນ​ຕໍ່​ຫນ້າ​ເຮົາ​ເປັນ​ນິດ

ຫລັກຕະ​ກຽງ​ຄຳ

31 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳເຄື່ອງ​ຮອງຕີນ​ໂຄມ​ອັນ​ນຶ່ງດ້ວຍທອງ​ຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ຖານ​ແລະ​ລຳ​ຕົວ​ຂອງ​ເຄື່ອງ​ຣອງ​ຕີນໂຄມ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ໃຊ້​ຝີຄ້ອນ​ທຳດອກ​ ແລະ​ກີບໃຫ້​ຕິ​ດ​ເປັນ​ເນື້ອ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ 32 ໃຫ້​ມີ​ກິ່ງ​ຫົກ​ກີ່ງ​ແຍກອອກ​ຈາກ​ລຳ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ​ນັ້ນຂ້າງ​ລະ​ສາ​ມກິ່ງ 33 ກິ່ງ​ນຶ່ງ​ມີ​ດອກ​ເຫມືອນດອ​ກ​ຫມາກ​ບົກ​​ສາມດອກ ທຸກໆ​ດອກ​ໃຫ້​ມີ​ຖານດອກ​ລະ​ກີບ ອີກ​ກິ່ງ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ມີ​ດອກ​ສາມດອກ​ເຫມືອນດອກ​ຫມາ​ກ​ບົກ ທຸກໆ​ດອກ​ໃຫ້​ມີ​ຖາ​ນ​ດອກ​ແລະ​ກີບ​ ໃຫ້​ເປັນ​ດັ່ງ​ນີ້​ທັງ​ຫົກ​ກິ່ງ ຊຶ່ງ​ຍື່ນ​ອອກ​ຈາກ​ລຳ​ຫລັກ​ຕະ​ກຽງ 34 ສຳ​ລັບລໍາ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມນັ້ນ​ໃຫ້ມີດອກສີ່​ດອກ ເຫມືອນດອ​ກ​ຫມາກ​ບົກ ທັງ​ຖານດອກ ​ແລະ​ກີບ 35 ໃຕ້​ກິ່ງ​ທຸກໆ​ຄູ່​ທັງ​ຫົກ​ກິ່ງ​ທີ່​ລຳ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ​ນັ້ນ ໃຫ້​ມີ​ກະ​ເປາະ​ເປັນ​ເນື້ອດຽວ​ກັນ​ກັບ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ 36 ກະ​ເປາະ​ແລະ​ກິ່ງ​ທຳ​ໃຫ້​ເປັນ​ເນື້​ອດຽວ​ກັນ​ກັບ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ ໃຫ້​ທຸກ​ສ່ວນ​ເປັນ​ເນື້ອ​ດຽ​ວ​ກັນ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ທີ່​ໃຊ້​ຄ້ອນ​ທຳ 37 ຈົ່ງ​ທຳຕະ​ກຽງ​ເຈັດ​ດວງ​ສຳ​ລັບ​ເຄື່ອງຮອງ​ຕີນ​ໂຄມນັ້ນ ແລະ​ໄຕ້​ຕະ​ກຽງໃຫ້​​ສ່ອງ​ແສງ​ຕົງໄປ​ຫນ້າ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ 38 ຄີມ​ຄີ​ບ​ຕັດໃສ້​ຕະ​ກຽງ ​ແລະ​ຖາດ​ໃສ່​ຄີມ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ທຳ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ 39 ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ​ກັບ​ເຄື່​ອງ​ໃຊ້​ທຸກ​ຢ່າງໃຫ້​ທຳດ້ວຍທອງ​ຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ນຶ່ງ​ຕາ​ລັນ 40 ຈົ່ງ​ລະ​ວັງ​ທຳ​ສິ່ງ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ຕາມ​ແບບ​ຢ່າງທີ່​ເຮົາແຈ້ງ​ແກ່​ເຈົ້າ​ທີ່​ເທິງ​ພູ​ນັ້ນ”

ອົບພະຍົກ 26

ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ

1 “ນອ​ກ​ຈາກ​ນັ້ນ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ​ດ້ວຍຜ້າ​ກັ້ງ​ສິບ​ຜືນ ທຳ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ແລະ​ຜ້າ​ຕ່ຳ​ດ້ວຍ​ດ້າ​ຍຍ້ອມ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ ກັບ​ໃຫ້​ມີ​ພາບ​ເຊຣູ​ບິມ​ມື​ຊ່າງ​ອອກ​ແບບ​ໄວ້ 2 ຜ້າ​ກັ້ງ​ຜືນ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ຍາວ​ຊາວ​ແປດ​ສອກ ກວ້າງ​ສີ່​ສອກ ຜ້າ​ກັ້ງ​ທຸກ​ຜືນ​ໃຫ້​ເທົ່າ​ກັນ 3 ຜ້າ​ກັ້ງ​ຫ້າ​ຜືນ​ໃຫ້​ກ້ຽວ​ຕິດ​ກັນ ແລະ​ອີກ​ຫ້າ​ຜືນ​ນັ້ນ​ກໍ​ໃຫ້​ກ້ຽວ​ຕິດ​ກັນ​ດ້ວຍ 4 ຈົ່ງ​ທຳ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ດ້ວຍ​ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ​ຕິດ​ໄວ້​ຕາມ​ຂອບ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ດ້ານນ​ອກ​ສຸດ​ຊຸດ​ທີ່​ນຶ່ງ ແລະ​ຕາມ​ຂອບ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ດ້ານ​ນອກ​ຊຸດ​ທີ່​ສອງ ຈົ່ງ​ຕິດ​ຫູ​ໄວ້​ເຫມືອນ​ກັນ 5 ຜ້າ​ກັ້ງ​ຜືນ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ທຳ​ຫູ​ຫ້າ​ສິບ​ຫູ​ ແລະ​ຕາມ​ຂອບ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ຊຸດ​ທີ່​ສອງ ໃຫ້​ທຳ​ຫູ​ຫ້າ​ສິບ​ໃຫ້​ຊື່​ກັນ 6 ຈົ່ງ​ທຳ​ຂໍ​ເກາະ​ຄຳ​ຫ້າ​ສິບ​ຂໍ​ສຳ​ລັບ​ໃຊ້​ກ້ຽວ​ຜ້າ​ກັ້ງ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເປັນຫໍ​ເຕັນດຽວ​ກັນ 7 “ຈົ່ງ​ທຳ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ດ້ວຍ​ຂົນ​ແບ້ ສຳ​ລັ​ບ​ເປັນ​ເຕັນ​ຄຸມ​ຫໍ​ເຕັນ​ຊັ້ນ​ນອກ​ອີກ​ສິບ​ເອັດ​ຜືນ 8 ຜ້າ​ກັ້ງ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ທຳ​ຍາວ​ສາມ​ສິບ​ສອກ ກວ້າງ​ສີ່​ສອກ ທັງ​ສິບ​ເອັດ​ຜືນ​ໃຫ້​ເທົ່າ​ກັນ 9 ຜ້າ​ກັ້ງ​ຫ້າ​ຜືນ​ໃຫ້​ກ້ຽວ​ຕິດ​ກັນ​ຕ່າງ​ຫາກ ແລະ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ອີກ​ຫົກ​ຜືນ​ໃຫ້​ກ້ຽວ​ຕິດ​ກັນ​ຕ່າງ​ຫາກ​ເຊັ່ນ​ກັນ ແລະ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ທີ່​ຫົກ​ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ໃຫ້​ຫ້ອຍ​ຊ້ອນ​ລົງ​ມາ​ຂ້າງ​ຫນ້າ​ເຕັນ 10 ຈົ່ງ​ທຳ​ຫູ​ຫ້າ​ສິບ​ຫູຕິດ​ກັບ​ຂອບຜ້າ​ກັ້ງ​ດ້ານນອກ​ຊຸດ​ທີ່​ນຶ່ງ ແລະ​ຫູ​ຫ້າ​ສິບ​ຫູ​ຕິດ​ກັບ​ຂອບ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ດ້ານນອກ​ສຸດ​ຊຸດ​ທີ່​ສອງ 11 “ແລ້ວ​ທຳ​ຂໍ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ​ຫ້າ​ສິບ​ຂໍ ກ້ຽວ​ຂໍ​ເຂົ້າ​ທີ່​ຫູ ກ້ຽວ​ໃຫ້​ຕິດ​ເປັນ​ເຕັນ​ຫລັງ​ດຽວ​ກັນ 12 ຜ້າກັ້ງ​ສ່ວນ​ທີ່​ເກີນ​ຢູ່ ຄື​ຕີນ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ເຄິ່ງ​ນຶ່ງ​ທີ່​ເຫລືອ​ຢູ່​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ຫ້ອ​ຍລົງ​ມາ​ດ້ານ​ຫລັງ​ຫໍ​ເຕັນ 13 ສ່ວນ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ຄຸມ​ຫໍ​ເຕັນ ຊຶ່ງ​ຍາວ​ເກີນ​ໄປ​ຂ້າງ​ລະ​ນຶ່ງ​ສອກ​ນັ້ນ ໃຫ້​ຫ້ອຍ​ລົງ​ມາ​ຂ້າງໆ​ຫໍ​ເຕັນ ທັງ​ຂ້າງ​ນີ້​ແລະ​ຂ້າງ​ນັ້ນ​ສຳ​ລັບ​ໃຊ້​ບັງ 14 ເຄື່ອງ​ປົກ​ເຕັນ​ຂ້າງ​ເທິງ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ດ້ວຍ​ຫນັງ​ແກະ​ໂຕ​ຜູ້​ຍ້ອມ​ສີ​ແດງ​ຊັ້ນ​ນຶ່ງ ແລະ​ຄຸມ​ດ້ວຍ​ຫນັງ​ສັດ​ລະ​ອຽດ​ດີອີກ​ຊັ້ນ​ນຶ່ງ

ຮ່າງ​ຂ​ອບ

15 “ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ສຳ​ລັບ​ທຳ​ຝາ​ຫໍ​ເຕັນ​ນັ້ນ ໃຫ້​ໃຊ້​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ​ຕັ້ງ​ຕົງ​ຂຶ້ນ 16 ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຍາວ​ແຜ່ນ​ລະ​ສິບ​ສອກ ກວ້າງ​ສອກ​ເສດ 17 ໃຫ້​ມີ​ເດືອຍ​ຂອບ​ລະ​ສອງ​ເດືອຍ ເດືອຍ​ຂອບ​ນຶ່ງ​ມີ​ໄມ້​ປະ​ກັບ​ຕິດ​ກັບ​ເດືອຍ​ອີກ​ຂອບນຶ່ງ ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ຫໍ​ເຕັນ​ທັງ​ຫມົດ​ໃຫ້​ທຳ​ຢ່າງ​ນີ້ 18 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ຫໍ​ເຕັນ​ດັ່ງ​ນີ້ ດ້ານ​ໃຕ້​ໃຫ້​ທຳ​ຊາວ​ແຜ່ນ 19 ຈົ່ງ​ທຳ​ຖານ​ຮອງ​ຮັບ​ດ້ວຍ​ເງິນ​ສີ່ສິບ​ຖານ ສຳ​ລັບ​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ຊາວ​ແຜ່ນ ໃຕ້​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບແຜ່ນ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ມີ​ຖານ​ຮອບ​ຮັບ​ແຜ່ນ​ລະ​ສອງ​ຖານ ສຳ​ລັບ​ສວມ​ເດືອຍ​ສອງ​ອັນ 20 ດ້ານ​ທີ່​ສອງ​ຂອງ​ຫໍ​ເຕັນ​ຂ້າງ​ທິດ​ເຫນືອ​ນັ້ນ ໃຫ້​ໃຊ້​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ຊາວ​ແຜ່ນ 21 ແລະ​ທຳ​ຖານ​ເງິນ​ຮອງ​ຮັບ​ສີ່ສິບ​ຖານ ໃຕ້​ຂອບ​ໃຫ້​ທຳ​ຖານ​ແຜ່ນ​ລະ​ສອງ​ຖານ 22 ສ່ວນ​ດ້ານ​ຫລັງ​ທິດ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ​ຂອງ​ຫໍ​ເຕັນ ໃຫ້​ທຳ​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ຫົກ​ແຜ່ນ 23 ແລະ​ທຳ​ອີກ​ສອງ​ແຜ່ນ​ສຳ​ລັບ​ມຸມ​ຫໍ​ເຕັນ​ດ້ານ​ຫລັງ 24 ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ນັ້ນ​ຂ້າງ​ລຸ່ມ​ໃຫ້​ແຍກ​ກັນ ແຕ່​ທາງ​ເທິງຍອດ​ໃຫ້​ຕິດ​ກັນ​ທີ່​ຮ່ວງ​ແຣກ​ທັງ​ສອງ​ແຫ່ງ​ໃຫ້​ກະ​ທຳ​ດັ່ງ​ນີ້ ກໍ​ຈະ​ທຳ​ໃຫ້​ເກີດ​ມຸ​ມສອງ​ມຸມ 25 ຄື​ຮວມ​ເປັນ​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອງ​ແປດ​ແຜ່ນ​ດ້ວຍ​ກັນ ແລະ​ຖານ​ເງິນ​ສິບ​ຫົກ​ອັນ ໃຕ້​ຂອບ​ໄມ້​ໃຫ້​ມີ​ຖານ​ຮອງ​ຮັບ​ແຜ່ນ​ລະ​ສອງ​ຖານ 26 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທໍາ​ກອນ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ​ຫ້າ​ອັນ ສຳ​ລັບ​ໄມ້​ກອນ​ຝາ​ຫໍ​ເຕັນ​ດ້ານ​ນຶ່ງ 27 ແລ້ວກອນ​ອີກ​ຫ້າອັນ​ສຳ​ລັບ​ຂັດ​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ຝາ​ຫໍ​ເຕັນ​ອີກ​ດ້ານ​ນຶ່ງ ແລະ​ກອນ​ອີກ​ຫ້າ​ອັນ​ສຳ​ລັບ​ຂັດ​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ຝາ​ຫໍ​ເຕັນ​ດ້ານ​ຫລັງ ຄື​ດ້ານ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ 28 ກອນ​ຕົວ​ກາງ​ຄື​ຢູ່​ທາງ​ກາງ​ຂອງ​ໄມ້​ຮ່າງ​ຂອບ​ສຳ​ລັບ​ຂັດ​ຝາ​ຮ້ອຍ​ໃຫ້​ຕິດ​ກັນ 29 ຈົ່ງ​ໂອບ​ໄມ້​ຮ່າງຂອບ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ດ້ວຍທອງ​ຄຳແລະ​ທຳ​ຮ່ວງ​ໄມ້​ຮ່າງຂອບ​ດ້ວຍທອງຄຳ ສຳ​ລັບ​ຮ້ອຍກອນ ແລະ​ກອນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ໂອບ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ 30 ຫໍ​ເຕັນ​ນັ້ນ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຈັດ​ຕັ້ງ​ໄວ້​ຕາມ​ແບບ​ຢ່າງ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ແຈ້ງ​ແກ່​ເຈົ້າ​ແລ້ວ​ທີ່​ເທິງ​ພູ​ເຂົາ

ຜ້າ​ກັ້ງ

31 “ຈົ່ງ​ທຳ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ຜືນ​ນຶ່ງ ຕ່ຳ​ດ້ວຍ​ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ​ ແລະ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ໃຫ້​ມີ​ພາບ​ເຊ​ຣູ​ບິມ​ຝີ​ມື​ຊ່າງ​ອອກ​ແບບ​ໄວ້ 32 ຜ້າ​ກັ້ງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ແຂວນ​ໄວ້​ດ້ວຍ​ຂໍທອງຄໍາ​ທີ່​ເສົາ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ​ສີ່​ເສົາ​ທີ່​ໂອບດ້ວຍ​ທອງຄຳ ແລະ​ຊຶ່ງ​ຕັ້ງ​ຢູ່​ເທີ​ງ​ຖານ​ເງິນ​ສີ່​ອັນ 33 ຜ້າ​ກັ້ງ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເຂົາ​ແຂວນ​ໄວ້​ກັບ​ຂໍ​ສຳ​ລັບ​ກ້ຽວ​ຜ້າ​ກັ້ງ ແລ້ວ​ເອົາຫິບ​ຄຳ​ສັນ​ຍາເຂົ້າ​ມາ​ໄວ້​ຂ້າງ​ໃນ​ພາຍ​ໃນ​ຜ້າ​ກັ້ງ ແລະ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ທີ່​ແບ່ງ​ເຕັນ​ລະ​ຫວ່າງ​ບ່ອນ​ສັກ​ສິດ​ຈາກ​ບ່ອນ​ບໍ່​ສັກ​ສິດ​ທີ່​ສຸດ 34 ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ​ກະ​ຣຸ​ນາ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຕັ້ງ​ໄວ້​ເທິງ​ຫີບ​ຄຳ​ສັນ​ຍາໃນ​ບ່ອນ​ສັກ​ສິດ 35 ຈົ່ງ​ຕັ້ງ​ໂຕະ​ໄວ້​ຂ້າງນອກ​ຜ້າ​ກັ້ງ ແລະ​ຈົ່ງ​ຕັ້ງ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ​ໄວ້​ກ້ານ​ໃຕ້​ໃນ​ຫໍເຕັນ​ກົງ​ກັນ​ຂ້າມ​ກັບ​ໂຕະ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ຕັ້ງ​ໂຕະ​ໄວ້​ທາງ​ດ້ານ​ເຫນືອ 36 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ບັງ​ທີ່​ປະ​ຕູ​ເຕັນ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ ແລະ​ດ້ວ​ຍ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ປະ​ກອບ​ດ້ວຍ​ຝີ​ມື​ຊ່າງ​ດ້າຍ​ສີ 37 ຈົ່ງ​ທຳ​ເສົາ​ຫ້າ​ຕົ້ນ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ​ທີ່​ປະ​ຕູ ແລ້ວ​ໂອບ​ເສົາ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ ຂໍ​ແຂວນ​ເສົາ​ຈົ່ງ​ທຳ​ດ້ວຍທອງ​ຄຳ ແລ້ວ​ຫລໍ່​ຖານ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ​ຫ້າ​ຖານ​ສຳ​ລັບ​ຮອງ​ຮັບ​ເສົາ​ນັ້ນ

ອົບພະຍົກ 27

ແທ່ນ​ເຄື່ອງ​ເຜົາບູ​ຊາ

1 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ​ໃຫ້​ຍາວ​ຫ້າ​ສອກ ກວ້າງ​ຫ້າ​ສອກ ໃຫ້​ເປັນ​ແທ່ງ​ສີ​ຫລ່ຽມ ສູງ​ສາມ​ສອກ 2 ຈົ່ງ​ທຳ​ຍອດ​ຕິດໄວ້​ທັງ​ສີ່​ມຸມ​ຂອງ​ແທ່ນ ໃຫ້​ເປັນ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ແທ່ນ ແລະ​ຈົ່ງ​ໂອບ​ແທ່ນ​ດ້ວຍທອງ​ສຳ​ຣິດ 3 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ຫມໍ້​ສຳ​ລັບ​ໃສ່​ຂີ້​ເທົ່າ ຊ້ວນ ຖ້ວຍຂໍເກາະ​ເນື້ອ ແລະ​ຖາດ​ຮອງ​ໄຟ ຄື​ເຄື່ອງ​ໃຊ້​ສຳລັບແທ່ນ​ທັງ​ຫມົດ​ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ດ້ວຍ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ 4 ແລ້ວ​ເອົາ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ​ທຳ​ຕາ​ຂ່າຍ​ປະ​ດັບ​ແທ່ນ​ນັ້ນ ກັບ​ທຳ​ຮ່ວງ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ​ຕິ​ດ​ທີ່​ແຈມຸມ​ທັງ​ສີ່​ຂອງຕາ​ຂ່າຍ 5 ຕາ​ຂ່າຍ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຢູ່​ໃຕ້​ຂອບ​ຂອງ​ແທ່ນ ແລະ​ໃຫ້​ຫ້ອຍ​ຢູ່​ຕັ້ງ​ແຕ່​ກາງ​ແທ່ນ​ລົງ​ມາ 6 ໄມ້​ຄານ​ຫາມ​ແທ່ນ ໃຫ້​ທຳ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ ແລະ​ຫຸ້ມ​ດ້ວຍ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ 7 ໄມ້​ຄານ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ສອດ​ໄວ້​ໃນ​ຮ່ວງ ໃນ​ເວ​ລາ​ຫາມ​ໄມ້​ຄານ​ຈະ​ຢູ່​ຂ້າງ​ແທ່ນ​ຂ້າງ​ລະ​ອັນ 8 ແທ່ນ​ນັ້ນ​ທຳ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ດານ ແຕ່​ຂ້າງ​ໃນ​ແທ່ນ​ຂວັດ​ຕາມແບບ​ທີ່​ແຈ້ງ​ແກ່​ເຈົ້າ​ແລ້ວ​ທີ່​ພູ​ເຂົາ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳ​ຢ່າງ​ນັ້ນ

ລານ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ

9 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງສ້າງ​ລານ​ຫໍເຕັນ​ສັກ​ສິດ ໃຫ້​ຮົ້ວ​ດ້ານ​ໃຕ້​ມີ​ຜ້າ​ກັ້ງ ທຳ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ຍາວ​ນຶ່ງ​ຮ້ອຍ​ສອກ 10 ໃຫ້​ມີ​ເສົາ​ຊາວ​ຕົ້ນ ກັບ​ຖານ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ​ຮອງ​ຮັບ​ເສົາ​ຊາວ​ຖານ ຂໍ​ຕິດ​ເສົາ​ແລະ​ຮາວ​ຍຶດ​ເສົາ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ທຳ​ດ້ວຍ​ເງິນ 11 ທຳນອງ​ດຽວ​ກັນ ດ້ານ​ທິດ​ເຫນືອ​ໃຫ້​ມີ​ຜ້າ​ຍັງ​ຍາວ​ຮ້ອຍ​ສອກ ເຫມືອນ​ກັນ​ກັບ​ເສົາ​ຊາວ​ຕົ້ນ ແລະ​ຖານ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ​ຊາວ​ຖານ ຂໍ​ແລະ​ຮາວ​ຍຶດ​ເສົາ​ນັ້ນ​ ໃຫ້​ທຳ​ດ້ວຍ​ເງິນ 12 ຕາມ​ສ່ວນກວ້າງ​ຂອງ​ລານ​ດ້ານ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ ໃຫ້​ມີ​ຜ້າ​ບັງ​ຍາວ​ຫ້າ​ສິບ​ສອກ ກັບ​ເສົາ​ສິບ​ຕົ້ນ ແລະ​ຖານ​ຮອງ​ຮັບ​ເສົາ​ສິບ​ຖານ 13 ສ່ວນກວ້າງ​ຂອງ​ລານ​ດ້ານ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ ໃຫ້​ຍາວ​ຫ້າ​ສິບ​ສອກ 14 ຜ້າ​ບັງ​ດ້ານ​ຮີມ​ປະ​ຕູ​ຂ້າງ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ຍາວ​ສິບຫ້າ​ສອກ ມີ​ເສົາ​ສາມ​ຕົ້ນ ແລະ​ຖານ​ຮອງ​ຮັບ​ເສົາ​ສາມ​ຖານ 15 ອີກ​ຂ້າງ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ມີ​ຜ້າ​ບັງ​ຍາວ​ສິບ​ຫ້າ​ສອກ ມີ​ເສົາ​ສາມ​ຕົ້ນ ແລະ​ຖານ​ຮອ​ງ​ຮັບ​ເສົາ​ສາມ​ຖານ 16 ໃຫ້​ມີ​ຜ້າ​ບັງ​ຕາ​ທີ່​ປະ​ຕູ​ຍາວ​ຊາວ​ສອກ ຜ້າ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ ແລະ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ປະ​ກອບ​ດ້ວຍ​ຝີ​ມື​ຂອງ​ຊ່າງ​ດ້າຍ​ສີ ກັບ​ເສົາ​ສີ່​ຕົ້ນ​ແລະ​ຖານ​ຮອງ​ຮັບ​ເສົາ​ສີ່​ຖານ 17 ເສົາ​ລ້ອມ​ອ້ອມ​ທັງ​ຫມົດ ໃຫ້​ມີ​ຣາວ​ສຳ​ລັບ​ຍຶດເສົາໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ກັນ​ທຳ​ດ້ວຍ​ເງິນ ແລະ​ໃຫ້​ທຳ​ຂໍ​ດ້ວຍ​ຖານຖາ​ນ​ຮອງຮັບ​ເສົາ​ນັ້ນ​ທຳ​ດ້ວຍ​ທອ​ງສຳ​ຣິດ 18 ດ້ານ​ຍາວ​ຂອງ​ລານ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ຮ້ອຍ​ສອກ ດ້ານກວ້າງ​ຫ້າ​ສິບ​ສອກ ສູງ​ຫ້າ​ສອກ ກັ້ນ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ແລະ​ມີ​ຖານ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ 19 ເຄື່ອງ​ໃຊ້​ສອຍ​ທັງ​ຫມົດຂອງ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ​ພ້ອມ​ທັງ​ຫລັກຫມຸດ​ສຳ​ລັບ​ຮົ້ວ​ທີ່​ກັ້ນ​ລານ​ທັງ​ຫມົດ ໃຫ້​ທຳ​ດ້ວຍ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ

ການບົວ​ລະ​ບັດ​ຕະ​ກຽງ

20 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ສົ່ງ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໃຫ້​ນຳ​ນ້ຳ​ມັນ​ຫມາກ​ກອກ​ເທດ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ທີ່​ຄັ້ນ​ໄວ້​ນັ້ນ​ມາ​ສຳ​ລັບ​ເຕີມ​ຕະ​ກຽງ ເພື່ອ​ຈະ​ໃຫ້​ຕະ​ກຽງ​ນັ້ນ​ສ່ອງ​ສວ່າງຢູ່​ສ​ເມີ 21 ໃນ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ​ຂ້າງນອກ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ຊຶ່ງ​ຢູ່​ຫນ້າ​ຫີ​ບ​ຄຳ​ສັນ​ຍາ ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ບຸດ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ ບົວ​ລະ​ບັດ​ຕະ​ກຽງ​ນັ້ນ​ຢູ່​ສະ​ເພາະ​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ເຈົ້າ ຕັ້ງ​ແຕ່​ເວ​ລາ​ຄ່ຳ​ຈົນ​ເຖິງ​ຮຸ່ງ​ເຊົ້າ ໃຫ້​ເປັນ​ກົດ​ເກນ​ທີ່​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຕ້ອງ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕາມ​ຊົ່ວ​ຊາດ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາ

ອົບພະຍົກ 28

ເຄື່ອງ​ແຕ່ງ​ກາຍ​ຂອງ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ

1 “ຈົ່ງ​ນຳ​ອາ​ໂຣນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ ແລະ​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົາ​ແຍກ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ຫມູ່​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໃຫ້​ມາ​ຢູ່ໃກ້​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ປະ​ໂຣຫິດ​ບົວ​ຣະ​ບັດ​ເຮົາ ຄື​ທັງ​ອາ​ໂຣນ​ແລະ​ບຸດຂອງ​ອາ​ໂຣນ ຄື ນາ​ດາບ ອາບິຮູ ເອ​ເລ​ອາ​ຊາ ແລະ​ອິ​ທາ​ມາ 2 ແລ້ວ​ໃຫ້​ທຳ​ເຄື່​ອງຍົດ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ສຳ​ລັບ​ອາ​ໂຣນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ສົມ​ກຽດ ແລະ​ງົດ​ງາມ 3 ໃຫ້​ກ່າວ​ແກ່​ຄົນ​ທັງ​ປວງ​ຜູ້​ມີ​ຄວາມ​ສາ​ມາດ ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ໄດ້​ບັນ​ດານ​ໃຫ້​ເຂົາ​ມີ​ຈິດ​ໃຈ​ອັນ​ສາ​ມາດ​ນັ້ນ ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ສຳ​ລັບ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ອາ​ໂຣນ​ໃຫ້​ບົວ​ຣະ​ບັດ​ເຮົາ​ໃນ​ຕຳ​ແຫນ່ງ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ 4 ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ດັ່ງ​ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ຄື ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ ເສື້ອ​ເອ​ໂຟດ ເສື້ອ​ຄຸມຍາວ​ບໍ່​ມີ​ແຂນ ເສື້ອ​ຄຸມ​ຍາວ​ມີ​ແຂນ ຫມວກ​ສຸບ ແລະ​ຜ້າ​ຮັດ​ແອວ ແລະ​ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ສຳ​ລັບ​ອາ​ໂຣນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແລະ​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົາ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ບົວ​ຣະ​ບັດ​ເຮົາ 5 “ໃຫ້​ເຂົາ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຮັບ​ເອົາ​ຄຳ ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ ແລະ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ

ເອ​ໂຟດ

6 ໃຫ້​ເຂົາ​ທໍາ​ເອ​ໂຟ​ດດ້ວຍທອງ​ຄຳ ດ້ວຍ​ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້​ມ ແລະ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ຕັດ​ດ້ວຍ​ຝີ​ມື​ຊ່າງອ​ອກ​ແບບ 7 ແຂບ​ທີ່​ຜູ​ກ​ບ່າ​ຂອງ​ເອ​ໂຟດ​ນັ້ນ ໃຫ້​ຕິດ​ກັບຮີມ​ຕອນ​ເທິງ​ທັງ​ສອງ​ອັນ ເພື່ອ​ຈະ​ຕິດ​ເປັນ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ 8 ສາຍ​ຮັດ​ແອວ​ຕ່ຳ​ຢ່າງ​ປາ​ນີ​ຕ ສຳ​ລັບ​ຮັດທັບ​ເອ​ໂຟດ ໃຫ້​ທຳ​ດ້ວຍ​ຝື​ມື​ຢ່າງ​ດຽວ​ກັນ ແລະ​ໃຊ້​ວັດ​ຖຸ​ຢ່າງ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ເອ​ໂຟດ ຄື​ທຳ​ດ້ວຍທອງ​ຄຳ ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ ແລະ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ 9 ແລ້ວ​ໃຊ້​ແກ້ວ​ໂກ​ເມນ​ສອງ​ແຜ່ນ ສຳ​ລັບ​ຈາຣຶກ​ຊື່​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄວ້ 10 ທີ່​ແກ້ວແຜ່ນ​ນຶ່ງ​ໃຫ້​ຈາ​ຣຶກ​ຊື່​ໄວ້​ອີກ​ຫົກ​ຊື່ ແລະ​ແຜ່ນ​ທີ່​ສອງ​ກໍ​ໃຫ້​ຈາ​ຣຶກ​ຊື່​ໄວ້​ອີກ​ຫົກ​ຊື່​ທີ່​ເຫລືອ​ຢູ່​ຕາມ​ກຳ​ເນີດ 11 ໃຫ້​ຊ່າງ​ແກະ​ຈາຣຶກ​ຊື່​ເຫລົ່າ​ບຸດ​ຊາ​ຍອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄວ້​ທີ່​ແກ້ວ​ທັງ​ສອງແຜ່ນ​ນັ້ນ ເຊັ່ນ​ຢ່າງ​ແກະ​ຕ​ຣາ​ແລ້ວ​ຝັງ​ໄວ້​ເທິງ​ກະ​ໂບກ​ຄຳ​ຊື່ງ​ມີ​ລວດ​ລາຍ​ລະ​ອຽດ 12 ແກ້ວ​ທັງ​ສອງ​ແຜ່ນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຕິດ​ໄວ້​ກັບ​ເອ​ໂຟດ​ເທິງ​ບ່າທັງ​ສອງ​ຂ້າງ ແກ້ວ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ຣະ​ລຶກ​ເຖິງ​ບັນ​ດາ​ບຸດ​ແຫ່ງ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ຈະ​ແບກ​ຊື່ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ໄວ້​ເທິງ​ບ່າ​ທອງ​ສອງ​ສະ​ເພາະ​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ເປັນ​ທີ່ຣະ​ລຶກ 13 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ກະ​ໂບກ​ຄຳ​ມີ​ລວດ​ລາຍ​ລະ​ອຽດ 14 ກັບ​ທຳ​ສ້ອຍ​ສອງ​ສາຍ​ດ້​ວຍ​ທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ເປັນ​ສ້ອຍ​ຖັກ​ກ້ຽວ​ແລ້ວ​ຕິດ​ໄວ້​ທີ່​ກະ​ໂບກ​ນັ້ນ

ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ

15 “ຈົ່ງ​ທຳ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອີກ​ສຳ​ລັບ​ແຕ່ງ​ເວ​ລາ​ພິ​ພາກ​ສາ ດ້ວຍ​ຝີ​ມື​ຊ່າງ​ອອກ​ແບບ​ຝີ​ມື​ເຫມືອນ​ທຳ​ເອ​ໂຟດ ຄື​ທຳ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ ແລະ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ 16 ໃຫ້​ທຳ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ​ເປັນ​ຮູບ​ສີ່​ຫລ່ຽມ ພັບ​ທົບ​ກາງ​ຍາວ​ຄືບ​ນຶ່ງ ກ້​ວາງ​ຄືບ​ນຶ່ງ 17 ຈົ່ງ​ຝັງ​ແກ້ວ​ສີ່​ແຖວ​ເທິງ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ​ນັ້ນ ແຖວທີ່​ນຶ່ງ​ຝັງ​ທັບ​ທີມ ພອຍ​ເຫລືອງ ແລະ​ມໍ​ຣະ​ກົດ 18 ແຖວ​ທີ່​ສອງ​ຝັງ​ພອຍ ໄພ​ທູນ ແລະ​ເພັດ 19 ແຖວ​ທີ່​ສາມ​ຝັງ​ນີນ​ໂມ​ຣາ ແລະ​ເພ​ທາຍ​ສີ​ມ່ວງ 20 ແຖວ​ທີ່​ສີ່​ຝັງ​ເພ​ທາຍ ໂກ​ເມນ ແລະ​ມະ​ນີ​ໂຊ​ຕ ແກ້ວ​ທັງ​ຫມົດ​ນີ້​ໃຫ້​ຝັງ​ໃນ​ລວດລາຍ​ອັນ​ລະ​ອຽດ​ທີ່​ທຳ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ 21 ແກ້ວ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ມີ​ຊື່​ເຫລົ່າ​ບຸດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ສິບ​ສອງ​ຊື່​ຈາຣຶກ​ໄວ້​ເຫມືອນ​ແກະ​ຕຣາ ຈະ​ມີ​ຊື່​ເຜົ່າ​ທຸກ​ເຜົ່າ​ຕາມ​ລຳ​ດັບ​ສິບ​ສອງ​ເຜົ່າ 22 ແລະ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ສ້ອຍ​ຖັກ​ກ້ຽວ​ດ້ວຍ​ທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ສຳ​ລັບ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ 23 ແລະ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ຮ່ວງ​ທອງຄຳ​ສອງ​ຮ່ວງ​ຕິດ​ໄວ້​ທີ່​ມຸມ​ເທິງ​ທັງ​ສອງ​ຂອງ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ 24 ສ່ວນ​ສ້ອຍ​ທີ່​ທຳ​ດ້ວຍທອງ​ຄຳ​ນັ້ນ ໃຫ້​ກ້ຽວ​ດ້ວຍ​ຮ່ວງ​ທີ່​ມຸມ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ 25 ແລະ​ປາຍ​ສ້ອຍ​ອິກ​ສອງ​ຂ້າງ ໃຫ້​ຕິດ​ກັບ​ກະ​ໂບກ​ທີ່​ມີ​ລວດ​ລາຍ​ລະ​ອຽດ​ທັງ​ສອງ ໃຫ້​ຕິດ​ໄວ້​ຂ້າງ​ຫນ້າ​ທີ່​ແຂບ​ຍຶດ​ເອ​ໂຟດ​ທັງ​ສອງ​ຂ້າງ​ເທິງ​ບ່າ 26 ຈົ່ງ​ທຳ​ຮ່ວງ​ຄຳ​ສອງ​ອັນ​ຕິດ​ໄວ້​ທີ່​ແຈ​ລຸ່ມ​ທັງ​ສອງ​ຂ້າງ​ຂອງ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອີກ​ຂ້າງ​ໃນ​ທີ່​ຕິດ​ເອ​ໂຟດ 27 ຈົ່ງ​ທຳ​ຮ່ວງ​ສອງ​ອັນ​ດ້ວຍທອງ​ຄຳ​ໃສ່​ໄວ້​ຮີມ​ເອ​ໂຟດ​ເບື້ອງ​ຫນ້າ ໃຕ້​ແຂບ​ທີ່​ໃກ້​ກັບ​ສາຍດືງ​ແລະ​ເທິງ​ສາຍແອວ​ນັ້ນ​ຊື່ງ​ຕ່ຳ​ດ້ວຍ​ຝີ​ມື​ປາ​ນີ​ຕ 28 ໃຫ້​ຜູກ​ແຜ່ນ​ຮອງເອິກ​ນັ້ນ​ຕິດ​ກັບ​ເອ​ໂຟດ​ດ້ວຍ ໃຊ້​ດ້າຍ​ຖັກ​ສີ​ຟ້າຮ້ອຍ​ຜູກ​ທີ່​ຮ່ວງ ໃຫ້​ທັບ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ​ຮັດ​ສາຍ​ແອວ​ທີ່​ທຳ​ດ້ວຍ​ຝີ​ມື​ປາ​ນີ​ຕ​ຂອງ​ເອ​ໂຟດ​ເພື່ອ​ບໍ່​ໃຫ້​ແຜ່​ນ​ຮອງ​ເອິກ​ຫລຸດ​ໄປ​ຈາກ​ເອ​ໂຟດ 29 ອາ​ໂຣນ​ຈີ່ງ​ຈະ​ມີ​ຊື່​ເຫລົ່າ​ບຸດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ຈາ​ຣຶກ​ໄວ້​ທີ່​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ ສຳ​ລັ​ບ​ແຕ່ງ​ເວ​ລາ​ພິ​ພາກ​ສາ​ຕິດ​ໄວ້​ທີ່​ເອິກ​ຂອງ​ຕົນ ໃຫ້​ເປັນ​ທີ່​ຣະ​ລຶກ​ຕໍ່​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ສ​ເມີ ເມື່ອ​ເຂົາ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ​ນັ້ນ 30 ຈົ່ງ​ໃສ່​ອູ​ຣິມ ແລະ​ທູມ​ມິມ ໄວ້​ໃນ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ ແລະ​ຂອງ​ສອ​ງສິ່ງ​ນີ້​ຈະ​ຢູ່ທີ່​ຫົວ​ໃຈ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ​ເມື່ອ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ ອາ​ໂຣນ​ຈະ​ຮັບ​ພາ​ຣະ​ການ​ພິ​ພາກ​ສາ​ເຫລົ່າ​ບຸດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ໄວ້​ທີ່​ຫົວ​ໃຈ​ຂອງ​ຕົນ​ສ​ເມີ​ສະ​ເພາະ​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ

ເຄື່ອງ​ແຕ່ງ​ກາຍ​ຊະ​ນິດ​ອື່ນ​ຂອງ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ

31 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ເສື້ອ​ຄຸມໃຫ້​ເຂົ້າ​ຊຸດ​ກັບ​ເອ​ໂຟດ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ສີ​ຟ້າ​ລ້ວນ 32 ໃຫ້​ທຳ​ຊ່ອງ​ຄໍ​ກາງ​ຜືນ​ເສື້ອ ແລ້ວ​ຫຍິບ​ຮອບ​ຄໍ​ດ້ວຍ​ຜ້າຕ່ຳ​ລຽບ​ຕາມ​ຄໍ ເສື້ອ​ນີ້​ໃຫ້​ແນບ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ຫນາ​ເພື່ອບໍ່​ໃຫ້​ຂາດ​ງ່າຍ 33 ທີ່​ຕີນ​ເສື້ອ​ຄຸມ​ໃຫ້​ປັກ​ຮູບ​ຫມາກ​ພິ​ລາ ໃຊ້​ດ້າຍ​ສີ​ຟ້າ ສີ​ມ່ວງ ສີ​ແດງ​ເຂັ້ມ​ຮອບ​ຕີນ​ເສື້ອ ແລະ​ຕິດ​ຫມາກ​ກະ​ດິ່ງ​ທອງຄໍາສ​ລັບ​ກັບ​ຫມາກ​ພິ​ລາ 34 ຫມາກ​ກະ​ດິ່ງ​ທອງຄຳ​ຫນ່ວນ​ນຶ່ງ ຫມາກ​ທັບ​ທິມ​ຫມາກ​ນຶ່ງ ຫມາກກະ​ດິ່ງທອງ​ຄຳ​ອິກ​ຫມາກ​ນຶ່ງ ຫມາກ​ພິ​ລາ​ອິກ​ຫມາກ​ນຶ່ງ​ຮອບ​ຕີນ​​ເສື້ອ​ຄຸມ 35 ອາ​ໂຣນ​ຈະ​ສວມ​ເສື້ອ​ໂຕ​ນັ້ນ​ເມື່ອ​ທຳ​ງານ​ບົວ​ຣະ​ບັດ ແລະ​ຈະ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ຫມາກ​ກະ​ດິ່ງ​ເມື່ອ​ເຂົ້າ​ເຝົ້າ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໃນ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ ແລະ​ເມື່ອ​ຍ່າງ​ອອກ​ມາ ດ້ວຍຢ້ານ​ວ່າ​ເຂົາ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຕາຍ 36 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ແຜ່ນ​ທອງຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ຈາ​ຣຶກ​ຄຳ​ວ່າ “ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ” ໄວ້​ເຫມືອນ​ຢ່າງ​ແກະ​ຕາ 37 ແລະ​ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ດ້າຍ​ຖັກ​ສີ​ຟ້າ ຜູກ​ແຜ່ນ​ທອງຄຳ​ນັ້ນ​ໄວ້​ເທິງ​ຫມວກ​ໃຫ້​ຢູ່​ທີ່​ຂ້າງ​ຫມວກ​ດ້ານ​ຫນ້າ 38 ແຜ່ນ​ທອງຄຳ​ນັ້ນ​ຈະ​ຢູ່​ທີ່​ຫນ້າ​ຜາກ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ອາ​ໂຣນ​ຈະ​ຮັບ​ຄວາມ​ຜິດ​ອັນ​ເກີດ​ແກ່​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ເນຶ່ອງ​ຈາກ​ຂອງ​ຖວາຍ​ອັນ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ຊຶ່ງ​ນຳ​ມາ​ຊຳ​ຮະ​ໃຫ້​ເປັນ​ຂອງ​ຖວາຍ​ອັນ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ແລະ​ແຜ່ນ​ຄຳ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ຢູ່​ທີ່​ຫນ້າ​ຜາກ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ​ສ​ເມີ ເພື່ອ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ຊົງ​ຮັບ​ສິ່ງ​ຂອງ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຈາກ​ເຂົາ 39 “ຈົ່ງ​ຕ່ຳ​ເສື້ອ​ໃຫ້​ເປັນ​ຕາ​ມຸກດ້ວຍ​​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ສ່ວນ​ຜ້າ​ຫມວກ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ທຳ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເນື້ອ​ດີ ແລະ​ທຳ​ສາຍ​ແອວ​ດ້ວຍ​ຝີ​ມື​ຊ່າງ​ດ້າຍ​ສີ 40 “ຈົ່ງ​ທຳ​ເສື້ອຄຸມ ສາຍຮັດແອວ ​ແລະ​ຫມວກ​ສຳ​ລັບ​ບຸດ​ອາ​ໂຣນ​ໃຫ້​ສົມ​ກຽດ​ແລະ​ງົດ​ງາມ 41 ຈົ່ງ​ແຕ່ງ​ອາ​ໂຣນ​ອ້າຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ແລະ​ບຸດ​ເຂົາ​ດ້ວຍ​ເຄື່ອງ​ຍົດ ແລ້ວ​ຫົດ​ສົງ​ແລະ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ ແລະ​ຊໍາຮະ​ເຂົາ​ໃຫ້​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ເຮົາ 42 ຈົ່ງ​ຫຍີບ​ສົ້ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ຜ້າ​ປ່ານ​ເພື່ອ​ຈະ​ປົກ​ປິດ​ກາຍ​ທີ່​ເປືອຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ໃຫ້​ຍາວ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ແອວ​ຈົນ​ເຖິງ​ຕົ້ນ​ຂາ 43 ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ກັບ​ບຸດ​ເຂົາ​ສວມ​ສົ້ງ​ນັ້ນເມື່ອ​ເຂົາ​ໄປ​ໃນ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ ແລະ​ເມື່ອ​ເຂົ້າ​ໃກ້​ແທ່ນບູ​ຊາ​ເພື່ອ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ຮັບ​ໃຊ້​ເຮົາ ໃນ​ຖາ​ນະ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ໃນ​ບ່ອນ​ສັກ​ສິດ ເພື່ອ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ບໍ່​ຖືກ​ຂ້າ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ບໍ່​ປົກ​ປິດ​ຕົນ​ໂຕ ອັນ​ນີ້​ແມ່ນ​ກົດ​ເກນ​ອັນ​ຖາ​ວອນຊຶ່ງ​ອາ​ໂຣນ​ແລະ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາຈະ​ຕ້ອງ​ປະ​ຕິ​ບັດ​ຕາມຕລອດ​ໄປ

ອົບພະຍົກ 29

ການ​ຖວາຍ​ຕົວ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ທ່ານ

1 “ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ການ​ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ຄວນ​ກະ​ທຳ​ເພື່ອ​ຊຳ​ຮະ​ຕົວ​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ໃຫ້​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ເພື່ອ​ເຂົາ​ຈະ​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດບົວ​ລະ​ບັດ​ເຮົາ ຄື​ຈົ່ງ​ເອົາ​ງົວ​ຫນຸ່ມ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ແລະ​ແກະ​ເຖິກສອງ​ໂຕ​ຊຶ່ງ​ປາ​ສ​ຈາກ​ຕຳ​ນີ 2 ເຂົ້າ​ຈີ່​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ເຊື້ອ​ແປ້ງ ເຂົ້າ​ຈີ່​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ເຊື້ອ​ປົນໃສ່ນ້ຳ​ມັນ ແລະ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ແຜ່ນ​ບາງ​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ເຊື້ອ​ທາ​ນ້ຳ​ມັນ ເຂົ້າ​ຈີ່​ເຫລົ່າ​ນີ້​ຈົ່ງ​ທຳ​ດ້ວຍຍອດ​ແປ້ງ​ເຂົ້າ​ສາ​ລີ 3 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ໃສ່​ເຂົ້າ​ຈີ່​ຕ່າງໆ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ໄວ້​ໃນ​ກະ​ຕ່າ​ດຽ​ວ​ກັນ ຈົ່ງ​ນຳ​ມາ​ພ້ອມ​ກັບ​ງົວ​ເຖິກ ແລະ​ລູກ​ແກະ​ໂຕ​ຜູ້​ສອງ​ໂຕ 4 ຈົ່ງ​ນໍາ​ອາ​ໂຣນ​ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ມາ​ທີ່​ປະ​ຕູ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ຊຳ​ຮະ​ຕົວ​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ​ດ້ວຍ​ນ້ຳ 5 ຈົ່ງ​ສວມ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ ຄື​ເສື້ອ​ໃນ​ຂອງ​ເສື້ອ​ເອ​ໂຟດ ເອ​ໂຟດແລະ​ແຜ່ນ​ຮອງ​ເອິກ ແລະ​ເອົາ​ສາຍ​ຮັດ​ແອວ​ທີ່​ຕ່ຳ​ດ້ວຍ​ຝີມີ​ປາ​ນີ​ຕ ສຳ​ລັບ​ໃຊ້​ກັບ​ເອ​ໂຟດ​ນັ້ນ​ຮັດ​ແອວ​ໄວ້ 6 ຈົ່ງ​ສວມ​ຫມວກ​ທີ່​ຫົວ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ຈົ່ງ​ສວມ​ມົງ​ກຸດ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ທັບ​ຫມວກ 7 ຈົ່ງ​ເອົາ​ນ້ຳ​ມັນ​ຫົດ​ສົງ​ເທ​ລົງ​ຫົວຂອງ​ເຂົາ ແລະ​ຫົດ​ສົງ​ຕັ້ງ​ເຂົາ​ໄວ້ 8 ຈົ່ງ​ນຳ​ບຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ມາ​ແລະ​ສວມ​ເສື້ອ​ໃຫ້ 9 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ສາຍ​ແອວ​ຮັດ​ແອວ​ເຂົາ​ໄວ້ ທັງ​ຕົວ​ເອ​ໂຣນ​ແລະ​ບຸດ​ຂອ​ງ​ເຂົາ ແລະ​ສຸບ​ຫມວກ​ໃຫ້​ເຂົາ ແລ້ວ​ເຂົາ​ກໍ​ຈະ​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ຕາມ​ກົດ​ເກນ​ ດັ່ງ​ນີ້​ແຫລະ ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ອາ​ໂຣນ​ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ໄວ້ 10 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ນຳ​ງົວ​ເຖິກ​ມາ​ທີ່​ຫນ້າ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ກັບ​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົາ​ເອົາ​ມື​ວາງ​ລົງ​ເທິງ​ຫົວ​ງົວ​ເຖິກ​ 11 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ຂ້າ​ງົວ​ເຖິກ​ນັ້ນ​ຕໍ່​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າທີ່​ປະ​ຕູ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ 12 ແລະ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ນິ້ວ​ມື​ຈຸ່ມ​ເລືອດ​ງົວ​ເຖິກ​ນັ້ນ ທາ​ໄວ້ເທິງຍອດ​ແທ່ນ​ນັ້ນ ສ່ວນ​ເລືອດ​ທີ່​ເຫລືອທັງ​ຫມົດ​ຈົ່ງ​ເທ​ໄວ້​ທີ່​ພື້ນ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ 13 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ໄຂມັນ​ທີ່​ຫຸ້ມ​ເຄື່ອງ​ໃນ​ສ່ວນ​ທີ່​ດີ​ທີ່​ສຸດ​ຂອງ​ຕັບ ແລະ​ໄຕ​ທັງ​ສອງ​ກັບ​ໄຂ​ມັນ​ທີ່​ຕິດ​ກັບ​ໄຕ​ນັ້ນ​ມາ​ເຜົາ​ເທິງ​ແທ່ນ 14 ແຕ່​ຊີ້ນກັບ​ຫນັງ ແລະ​ໃສ້​ພຸງ​ຂອງງົວ​ເຖິກ​ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ເຜົາ​ໄຟ​ເສັຽ​ຂ້າງນອກ​ຄ້າຍ ທັງ​ນີ້​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ໄຖ່​ບາບ 15 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ນຳ​ແກະ​ຜູ້​ໂຕ​ນຶ່ງ​ມາ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ກັບ​ບຸດ​ເຂົາ ເອົາ​ມື​ຂອງ​ຕົນ​ວາງ​ເທິງ​ຫົວ​ແກະ​ໂຕ​ຜູ້​ນັ້ນ 16 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ຂ້າ​ແກະ​ໂຕນັ້ນ​ເສັຽ ເອົາ​ເລືອດ​ພົມ​ອ້ອມ​ຮອບ​ແທ່ນ 17 ຈົ່ງ​ຕັດ​ແກະ​ໂຕ​ນັ້ນ​ອອກ​ເປັນ​ຕ່ອນໆ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ໃນ​ກັ​ບ​ຂາ ຈົ່ງ​ລ້າງ​ນ້ຳ​ວາງ​ໄວ້​ກັບ​ເນື້ອ​ແລະ​ຫົວ 18 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ເຜົາແກະ​ຕົວ​ນັ້ນ​ທັງ​ໂຕ​ເທິງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ ເປັນ​ເຄື່ອງ​ເຜົາ​ບູ​ຊາ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເປັນ​ກິ່ນ​ພໍ​ພຣະ​ທັຍ ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ດ້ວຍ​ໄຟ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 19 “ຈົ່ງ​ນຳ​ແກະ​ໂຕ​ຜູ້​ອີກ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ມາ ແລ້ວ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ກັບ​ບຸດ​ເຂົາ​ເອົາ​ມື​ຂອງ​ຕົນ​ວາງ​ເທິງ​ຫົວ​ແກະ​ຜູ້​ນັ້ນ 20 ແລ້ວ​ທ່ານ​ຈົ່ງ​ຂ້າ​ແກະ​ໂຕ​ນັ້ນ​ເສັຽ ເອົາ​ເລືອດ​ສ່ວນ​ນຶ່ງ​ເຈີມ​ທີ່​ປາຍ​ໃບ​ຫູຂ້າງ​ຂວາ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ທີ່ປາຍ​ໃບ​ຫູ​ຂ້າງ​ຂວາ​ຂອງ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ທຸກ​ຄົນ ແລະ​ທີ່​ຫົວ​ແມ່​ມື​ຂ້າງ​ຂວາ ແລະ​ທີ່​ຫົວ​ແມ່​ເທົ້າ​ຂ້າງ​ຂວາ​ຂອງ​ເຂົາ​ ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ເລືອດ​ທີ່​ເຫລືອ​ພົມ​ອ້ອມ​ຮອບ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ 21 ຈົ່ງ​ເອົາ​ເລືອດ​ສ່ວນ​ນຶ່ງ​ທີ່ຢູ່​ເທິງ​ແທ່ນ​ແລະ​ນ້ຳ​ມັນ​ເຈີມ​ນັ້ນ​ຫົດ​ສົງອາ​ໂຣນ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ຂອງ​ເຂົາ ຈົ່ງ​ຫົດ​ສົງບຸດ​ຊາຍ​ທັງ​ຫລາຍ​ຂອງ​ເຂົາ ແລະ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ຂອງ​ບຸດ​ຊາຍ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ ອາ​ໂຣນ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ຂອງ​ເຂົາ​ຈະ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ຮວມ​ທັງ​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົາ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ຂອງ​ເຂົາ​ດ້ວຍ 22 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ໄຂ​ມັນ​ແກະ​ໂຕ​ຜູ້​ແລະ​ຫາງ​ມັນ​ກັບ​ໄຂມັນ​ທີ່​ຕິດ​ເຄື່ອງ​ໃນ ແລະໄຂ​ມັນ​ທີ່​ຕິດ​ກັບ​ຕັບ​ແລະ​ໄຕ​ທັງ​ສອງ ແລະ​ໄຂ​ມັນ​ທີ່​ຕິດ​ຢູ່​ກັບ​ໂຕ ກັບ​ໂຄນ​ຂາ​ຂ້າງ​ຂວາ​ດ້ວຍ (ເພາະ​ເປັນ​ແກະ​ໃຊ້​ສຳ​ລັບການ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ) 23 ແລະ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ກ້ອນ​ນຶ່ງ​ ແລະ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ປົ​ນໃສ່ນ້ຳ​ມັນ​ແຜ່ນ​ນຶ່ງ ແລະ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ແຜ່ນ​ນຶ່ງ​ຈາກ​ກະ​ຕ່າເຂົ້າ​ຈີ່​ທີ່ບໍ່​ມີ​ເຊື້ອ​ແປ້ງ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ຕໍ່​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 24 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ວາງ​ສິ່ງ​ຂອງ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ໄວ້​ໃນ​ມື​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ໃນ​ມື​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົາ ນຳ​ໄປ​ທຳ​ພິ​ທີ​ຍື່ນ​ຖວາຍ​ໃຫ້​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ຍື່ນ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 25 ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ຮັບ​ສິ່ງ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ເຂົາ​ນໍາໄປ​ເຜົາ​ເທິງ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ຮວມ​ເຂົ້າ​ກັບ​ເຄື່ອງ​ເຜົາ​ບູ​ຊາ​ເປັນ​ກິ່ນ​ທີ່​ພໍ​ພຣະ​ທັຍ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ດ້ວຍ​ໄຟ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 26 “ຈົ່ງ​ເອົາ​ຊີ້ນ​ທີ່​ເອິກ​ແກະ​ເຖິກ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ແກະ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ອາ​ໂຣນ ແລ້ວ​ທຳ​ພິ​ທີ​ຍື່ນ​ຖວາຍ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ຍື່ນ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ ແລະ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ສ່ວນ​ຂອງ​ເຈົ້າ 27 ແລະ​ຈົ່ງ​ເອົາ​ຊີ້ນ​ທີ່​ເອິກ​ແກະ​ເຖິກ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ຍື່ນ​ຖວາຍ​ນັ້ນ​ໄວ້ ແລະ​ຊີ້ນໂຄ່ນ​ຂາ​ອັນ​ເປັນ​ສ່ວນ​ຍົກ​ໃຫ້​ແກ່​ປະ​ໂຣຫິດ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ຍື່ນ​ຖວາຍ ແລະ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຂອງ​ຖວາຍ​ຈາກ​ແກະ​ໃຊ້​ສຳ​ລັບ​ການ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ ດ້ວຍເປັນ​ສ່ວນ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນແລະ​ບຸດ​ເຂົາ 28 ນັ້ນ​ແຫ​ລະ, ເປັນ​ສ່ວນ​ຊຶ່ງ​ອາ​ໂຣນ​ແລະ​ບຸດ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ຈາກ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ ເພາະ​ເປັນ​ສ່ວນ​ທີ່​ຍົ​ກ​ໃຫ້​ແກ່​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ແລະ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ຈະ​ຍົ​ກ​ໃຫ້​ຈາກ​ເຄື່ອງ​ສານ​ຕິ​ບູ​ຊາ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ຂອ​ງ​ເຂົາ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ເຈົ້າ 29 “ເຄື່ອງ​ຍົດ​ຂອງ​ອາ​ໂຣນ​ຈະ​ເປັນຂອງ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ຕໍ່ໆ​ໄປ ໃຫ້​ເຂົາ​ສວມ​ເມື່ອ​ເຂົາ​ຮັບ​ການຫົດ​ສົງ ແລະ​ໄດ້​ຮັບການ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ຕຳ​ແຫນ່ງ 30 ຈົ່ງ​ໃຫ້​ບຸດ​ຊຶ່ງ​ຈະ​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ແທນ​ເຂົາ​ນັ້ນສວມ​ເຄື່ອງ​ຍົດ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ​ຄົບ​ເຈັດ​ວັນ ຂ​ນະ​ທີ່​ເຂົາ​ມາ​ຍັງ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ​ເພື່​ອບົວ​ລະ​ບັດ​ໃນ​ບ່ອນສັກ​ສິດ 31 “ຈົ່ງ​ຕົ້ມ​ຊີ້ນແກະ​ເຖິກສຳ​ລັບ​ການ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ໃນ​ສະ​ຖານ​ທີ່​ສັກ​ສິດ 32 ແລ້ວ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ກັບ​ບຸດ​ຂອງ​ເຂົາ​ຮັ​ບ​ປະ​ທານ​ຊີ້ນ​ແກະ​ເຖິກນັ້ນ ແລະ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ຊຶ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ກະ​ຕ່າ​ທີ່​ປະ​ຕູ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ 33 ໃຫ້​ເຂົາ​ຮັບ​ປະ​ທານ​ຂອງ​ຊຶ່ງ​ນຳ​ມາ​ບູ​ຊາ​ລ້າງມົນທິນ​ເພື່ອ​ຈະ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ແລະ​ຊຳ​ຮະ​ເຂົາ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນໃຫ້​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ແຕ່​ສ່ວນ​ພວກ​ຄາ​ຣາ​ວາສ​ຢ່າ​ໃຫ້​ຮັບ​ປະ​ທານ ເພາະ​ເປັນ​ຂອງ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ 34 ແລະ​ຖ້າ​ວ່າຊີ້ນທີ່ໃຊ້​ໃນ​ພິ​ທີ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ ແລະ​ເຂົ້າ​ຈີ່​ນັ້ນ​ຍັງ​ເຫລືອ​ຢູ່​ຈົນ​ຮຸ່ງ​ເຊົ້າ ກໍ​ໃຫ້​ເຜົາ​ສ່ວນ​ທີ່​ເຫລືອ​ນັ້ນ​ດ້ວຍ​ໄຟ​ເສັຽ ຢ່າ​ໃຫ້​ຮັບ​ປະ​ທານ​ເພາະ​ເປັນ​ຂອງ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ 35 “ດັ່ງ​ນີ້​ແຫລະ​, ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ກະ​ທຳ​ໃຫ້​ແກ່​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ບຸດ​ເຂົາ​ຕາມ​ທີ່​ເຮົາ​ໄດ້​ບັນ​ຊາ​ເຈົ້າ​ໄວ້ ຈົ່ງ​ທຳ​ພິ​ທີ​ສະ​ຖາ​ປະ​ນາ​ເຂົາ​ໃຫ້​ຄົບ​ເຈັດ​ວັນ 36 ຈົ່ງ​ນຳ​ງົວ​ເຖິກ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ມາ​ຖວາຍ​ທຸກໆ​ວັນ ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ໄຖ່​ຄົນ​ຈາກ​ບາບ ເພື່ອທຳ​ການ​ລ້າງມົນ​ທິນ​ ແລະ​ຈົ່ງ​ຊຳ​ຮະ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ ດ້ວຍ​ທຳ​ການ​ລົບ​ມົນ​ທິນ​ຂອງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ຫົດ​ສົງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ເພື່ອ​ຈະ​ຊຳ​ຮະ​ໃຫ້​ບໍ​ຣີ​ສຸດ 37 ຈົ່ງ​ທຳ​ການ​ລ້າງ​ມົນ​ທິນ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ຄົບ​ເຈັດ​ມື້ ແລະ​ຊຳ​ຮະ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ແລ້ວ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ຈະ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ທີ່​ສຸດ ສິ່ງ​ນຶ່ງສິ່ງ​ໃດ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ກໍ​ຈະ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ດ້ວຍ

ການ​ຖວາຍ​ບູ​ຊາ​ປະ​ຈຳ​ວັນ

38 “ຕໍ່​ໄປ​ນີ້​ເປັນ​ສິ່ງ​ຊຶ່ງ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ຖວາຍ​ເທິງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ທຸກວັນສ​ເມີ​ໄປ ຄື​ລູກ​ແກະ​ສອງ​ໂຕ ອາ​ຍຸ​ນຶ່ງ​ປີ 39 ຈົ່ງ​ນຳ​ລູກ​ແກະ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ມາ​ບູ​ຊາ​ເວ​ລາ​ເຊົ້າ ແລະ​ນຳ​ອີກ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ມາ​ບູ​ຊາ​ເວ​ລາ​ຄ່ຳ 40 ພ້ອມ​ກັບ​ລູກ​ແກະ​ໂຕທີ່​ນຶ່ງ​ນັ້ນ ຈົ່ງ​ຖວາຍຍອດ​ແປ້ງ​ນຶ່ງ​ໃນ​ສິບ​ເອ​ຟາ ປົນ​ໃສ່ກັບ​ນ້ຳ​ມັນ​ທີ່​ຄັ້ນ​ໄວ້​ນັ້ນ​ນຶ່ງ​ໃນ​ສີ່​ຮີນ ແລະ​ເຫລົ້າ​ອະ​ງຸ່ນ​ນຶ່ງ​ໃນ​ສີ່​ຮີນ​ຄູ່​ກັນ ເປັນ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູ​ຊາ 41 ຈົ່ງ​ຖວາຍ​ແກະ​ອີກ​ໂຕ​ນຶ່ງ​ນັ້ນ​ໃນ​ເວ​ລາ​ຄ່ຳ ຖວາຍ​ທັນ​ຍາ​ບູ​ຊາ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູ​ຊາ​ຄູ່​ກັນ​ດ້ວຍ ເຫມືອນ​ຢ່າງ​ໃນ​ເວ​ລາ​ເຊົ້າ ໃຫ້​ເປັນ​ກິ່ນ​ພໍ​ພຣະ​ທັຍ ເປັນ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ດ້ວຍ​ໄຟ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 42 ນີ້​ຈະ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ເຜົາ​ບູ​ຊາ​ ຕລອດ​ຊົ່ວ​ຊາດ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ ທີ່​ປະ​ຕູ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ​ສະ​ເພາະ​ພຣະ​ພັກ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ທີ່ຊຶ່ງ​ເຮົາ​ຈະ​ພົບ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ແລະ​ສົນ​ທະ​ນາ​ກັບ​ເຈົ້າ​​ທີ່​ນັ້ນ 43 ທີ່​ນັ້ນ​ເຮົາ​ຈະ​ພົບ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ແລະ​ຫໍ​ເຕັນ​ສັກ​ສິດ​ນັ້ນ​ຈະ​ຮັບ​ການ​ຊຳ​ຮະ​ໃຫ້​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ດ້ວຍ​ພຣະ​ສະ​ງ່າ​ຣາ​ສີ​ຂອງ​ເຮົາ 44 ເຮົາ​ຈະ​ຊຳ​ຮະ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ​ແລະ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ​ໄວ້​ເປັນ​ທີ່​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ຊຳ​ຮະ​ອາ​ໂຣນ ແລະ​ບຸດ​ເຂົາໃຫ້​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ດ້ວຍ ເພື່ອ​ໃຫ້​ເປັນ​ປະ​ໂຣ​ຫິດ​ບົວ​ລະ​ບັດ​ເຣົາ 45 ເຮົາ​ຈະ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ຖ້າມ​ກາງ​ຊົນ​ຊາດອິສ​ຣາ​ເອນ ແລະ​ຈະ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ເຂົາ 46 ເຂົາ​ຈະ​ຮູ້​ວ່າ​ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພ​ວກ​ເຂົາ ຜູ້​ໄດ້​ນຳ​ເຂົາ​ອອກ​ຈາກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ເອ​ຢິບ ເພື່ອ​ເຮົາ​ຈະ​ສະ​ຖິດ​ຢູ່​ຖ້າມ​ກາງ​ເຂົາ​ທັງ​ຫລາຍ ເຮົາ​ຄື​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ພຣະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ

ອົບພະຍົກ 30

ແທ່ນ​ເຄື່ອງ​ຫອມ

1 “ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ສ້າງ​ແທ່ນ​ສຳ​ລັບ​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ຫອມ ຈົ່ງ​ທຳ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ດ້ວ​ຍໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ 2 ໃຫ້​ຍາວສອກ​ນຶ່ງ ກວ້າງ​ສອກ​ນຶ່ງ ເປັນ​ຮູບ​ສີ່ຫລ່ຽມ ແລະ​ສູງ​ສອງ​ສອກ ເຊີງຍອດ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ເປັນ​ໄມ້​ທ່ອນດຽວ​ກັນ​ກັບ​ແທ່ນ 3 ແລະ​ຈົ່ງ​ໂອບ​ແທ່ນ​ດ້ວຍທອງ​ຄຳ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ ທັງ​ດ້ານ​ເທິງ​ແລະ​ດ້ານ​ຂ້າງ​ທຸກ​ດ້ານ ແລະ​ເຊີງຍອດ​ດ້ວຍ ແລະ​ຈົ່ງ​ທຳຂອບທອງ​ຄຳ​ອ້ອມ​ຮອບ​ແທ່ນ 4 ຈົ່ງ​ທຳ​ຮ່ວງ​ທອງຄຳ​ສອງ​ຮ່ວງ ຕິດ​ໄວ້​ໃຕ້​ຂອບ​ດ້ານ​ລະ​ຮ່ວງ​ກົງ​ກັນ​ຂ້າມ ຮ່ວງ​ນັ້ນ​ສຳ​ລັບ​ສອດ​ໃສ່​ໄມ້​ຄານ​ຫາມ 5 ໄມ້​ຄານ​ຫາມ​ນັ້ນ​ຈົ່ງ​ທຳ​ດ້ວຍ​ໄມ້​ກະ​ຖິນ​ເທດ​ໂອບ​ດ້ວຍ​ຄຳ 6 ຈົ່ງ​ຕັ້ງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ໄວ້​ຂ້າງນ​ອກ​ຜ້າ​ກັ້ງ​ຊຶ່ງ​ຢູ່​ໃກ້​ຫີບ​ຄຳ​ສັນ​ຍາຂ້າງ​ຫນ້າ​ພຣະ​ທີ່​ນັ່ງ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ເຫນືອ​ຫີບ​ຄຳ​ສັນ​ຍາບ່ອນ​ທີ່​ເຮົາ​ຈະ​ພົບ​ກັບ​ເຈົ້າ 7 ຈົ່ງ​ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ຫອມ​ເທິງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ທຸກ​ເວ​ລາ​ເຊົ້າ ເມື່ອ​ເຂົາ​ແຕ່ງ​ເຄື່ອງ​ຮອງ​ຕີນ​ໂຄມ​ກໍ​ຈົ່ງ​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ຫອມ​ດ້​ວຍ 8 ແລະ​ໃນ​ເວ​ລາ​ຄ່ຳ ເມື່ອ​ອາ​ໂຣນ​ຈຸດ​ຕະ​ກຽງ ໃຫ້​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ຫອມ​ເທິງ​ແທ່ນ​ເປັນ​ເຄື່ອງ​ຫ​ອມຕລອດ​ໄປຕໍ່​ພຣະ​ພັກ​ພຣະຜູ້​ເປັນ​​ເຈົ້າ ຕລອດ​ຊົ່ວ​ຊາດ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ 9 ແຕ່​ເຄື່ອງຫອມ​ຢ່າງ​ທີ່​ຫ້າມ ຢ່າ​ໄດ້​ເຜົາ​ເທິງ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ເລີຍ ຫລື​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ເຜົາ​ບູ​ຊາ ຫລື​ເຄື່ອງ​ທັນ​ຍາ​ບູ​ຊາ ຫລື​ເທ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູ​ຊາ​ເທິງ​ນັ້ນ 10 ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ທຳ​ການ​ບູ​ຊາ​ໄຖ່​ບາບ​ປີ​ລະ​ເທື່ອ ໃຫ້​ເຂົາ​ທຳ​ການ​ລ້າງມົນ​ທິນ​ແທ່ນ​ນັ້ນ​ປີ​ລະ​ຄັ້ງ​ດ້ວຍ​ເລືອດ​ຂອງ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ໄຖ່​ບາບ​ລ້າງ​ມົນ​ທິນ​ຕລອດ​ຊົ່ວ​ຊາດ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ ແທ່ນ​ນັ້ນ​ຈະ​ບໍ​ຣິ​ສຸດ​ທີ່​ສຸດ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ”

ເງິນ​ຄ່າ​ໄຖ່​ບາບ

11 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງກ່າວ​ແກ່ໂມ​ເຊວ່າ, 12 ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຈົດ​ສຳ​ມະ​ໂນ​ຄົວ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ຈົ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຕ່າງ​ນຳ​ຊັບ​ສິນ​ມາ​ຖວາຍ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເປັນ​ຄ່າ​ໄຖ່​ຊີ​ວິດ ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ນັບ​ຈຳ​ນວນ​ເຂົາ ເພື່ອ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ເກີດ​ໄພ​ວິບັດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ຫມູ່​ພວກ​ເຂົາ​ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ນັບ​ເຂົາ 13 ທຸກຄົນ​ທີ່​ຂຶ້ນ​ທະ​ບຽນ​ສຳ​ມະ​ໂນ​ຄົວ ຈະ​ຕ້ອງ​ຖວາຍ​ຂອງ​ຢ່າງ​ນີ້ ຄື​ເງິນ​ເຄີ່ງ​ເຊ​ເກລ ຕາມ​ເຊ​ເກ​ລ​ຂອງ​ສະ​ຖານ​ນະ​ມັ​ສ​ການ (ເຊເກ​ລ​ນຶ່ງ​ມີ​ຊາວ​ເກ​ຣາ) ເຄິ່ງ​ເຊ​ເກ​ລ​ເປັນ​ເງິນ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 14 ທຸກໆ​ຄົນ​ທີ່​ຂຶ້ນ​ທະ​ບຽນ​ສຳ​ມະ​ໂນ​ຄົວ ອາຍຸ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ຊາວ​ປີ​ຂຶ້ນ​ໄປ ໃຫ້​ນຳ​ເງິນ​ມາ​ຖວາຍ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ 15 ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ນຳ​ເງິນ​ມາ​ຖວາຍ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ ເພື່ອ​ຈະ​ໄດ້​ໄຖ່​ຊີ​ວິດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາຍ​ນັ້ນ ສຳ​ລັບ​ຄົນ​ຮັ່ງ​ມີ​ກໍ​ຢ່າ​ຖວາຍ​ເກີນ ແລະ​ສຳ​ລັບ​ຄົນ​ຈົນ​ກໍ​ຢ່າ​ໃຫ້​ຫນ້ອຍກວ່າ​ເຄິ່ງເຊເກ​ລ 16 ຈົ່ງ​ເກັບ​ເງິນ​ຄ່າ​ໄຖ່​ຈາກ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ ແລະ​ຈົ່ງ​ກຳ​ນົດ​ເງິນໄວ້​ໃຊ້​ຈ່າຍ​ໃນ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ ເພື່ອພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​ຊົງ​ຣະ​ລຶກ​ເຖິງ​ຊົນ​ຊາດ​ອິ​ສ​ຣາ​ເອນ​ສຳ​ລັບ​ການ​ໄຖ່​ຊີ​ວິ​ດຂອງ​ເຈົ້າ​ທັງ​ຫລາ​ຍ”

ຂັນ

17 ພຣະ​ຜູ້​ເປັນເຈົ້າຊົງ​ກ່າວ​ແກ່​ໂມ​ເຊວ່າ​, 18 ເຈົ້າ​ຈົ່ງ​ທຳ​ຂັນທອງ​ສຳ​ຣິດ ແລະ​ພານ​ຮອງ​ຂັນ​ທອງ​ສຳ​ຣິດ​ດ້ວຍ ສຳ​ລັບ​ລ້າງ​ຊຳ​ຮະ ຈົ່ງ​ຕັ້ງ​ຂັນ​ນັ້ນ​ໄວ້​ລະ​ຫວ່າງ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ ແລະ​ແທ່ນ​ບູ​ຊາ ແລ້ວ​ຈົ່ງ​ຕັກ​ນ້ຳ​ໃສ່​ໄວ້​ໃນ​ຂັນ​ນັ້ນ 19 ໃຫ້​ອາ​ໂຣນ​ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ໃຊ້​ລ້າງ​ມື ​ແລະ​ຕີນ 20 ເມື່ອ​ເຂົາ​ຈະ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ເຕັນ​ນັດ​ພົບ ເຂົາ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຊຳ​ຮະ​ດ້ວຍ​ນ້ຳ​ເພື່ອ​ຈະ​ບໍ່​ຕາຍ ເມື່ອ​ເຂົາ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃກ້​ແທ່ນ​ທຳ​ການ​ບົວ​ລະ​ບັດ ຄື​ຖວາຍ​ເຄື່ອງ​ບູ​ຊາ​ດ້ວຍ​ໄຟ​ແດ່​ພຣະ​ຜູ້​ເປັ​ນ​ເຈົ້າ 21 ຈົ່ງ​ໃຫ້​ເຂົາ​ລ້າງ​ມື​ ແລະ​ຕີນ​ເພື່ອ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ຕາຍ ແລະ​ໃຫ້​ເປັນ​ກົດ​ເກນ​ຕລອດ​ໄປ​ປະ​ຈຳ​ຕົວ​ເຂົາ ຄື​ອາ​ໂຣນ​ກັບ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ຕລອດ​ຊົ່ວ​ຊາດ​ເຊື້ອ​ສາຍ​ຂອງ​ເຂົາ”

ນ້ຳ​ມັນ​ເຈີມ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ຫອມ

22 ພຣະຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ກ່າວ​ແກ່ໂມ​ເຊວ່າ, 23 ຈົ່ງ​ເອົາ​ເຄ